tag:blogger.com,1999:blog-31175770824710773372012-01-27T18:55:10.461+02:00Εxists in both states although dragons do not exist!The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.comBlogger431100tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-74513391094849062592012-01-14T12:09:00.000+02:002012-01-16T19:54:09.413+02:00- Γρηγόοοορηηηη. Ξύπνα παλικάρι μου... Αναισθησία σου κάνανε; Ξύπνα! Μια ώρα σε σκουντάω. Ξύπνα και τον Βασίλη και τον Γιάννη τον ετοιμόλογο και άντε να πιάσετε δουλειά κι εσείς, γιατί οι υπόλοιποι έχουν αρχίσει να τσινάνε άσχημα.<br /><br />- Ε, χμμμ, χφφφφφφφφφφφφ, καλά! Φέρε το πρωϊνό μου στο κρεβάτι. Τι μέρα είναι...<br /><br />- Γρηγόρη σήκω, μην το ξαναπώ! Αρκετά σας ανέχτηκα όλα αυτά τα χρόνια και αν συνεχίσω να κάνω τα στραβά μάτια, δεν τη γλυτώνω την ανταρσία.<br /><br />- Δηλαδή, και για να καταλάβω τώρα, τι σόι παράδεισος είναι εδώ αν δεν μπορούμε καν να κοιμηθούμε;<br /><br />- Να κοιμηθείτε;;; Από το 390 μ.Χ. κοιμάσαι ρε νούμερο! Και έχουμε 2011...<br /><br />- 2011; Σαν χτες μου φαίνεται πως ήταν όταν κοιμήθηκα.<br /><br />- Είπαν του λωλού να... αφοδεύσει! Το "εκοιμήθη" το χρησιμοποιούμε για λόγους μάρκετινγκ και όχι για αράζετε σαν τα κοπρόσκυλα, άγιοι άνθρωποι. Και είστε και <i><b>οι Τρεις Ιεράρχες</b></i>, τρομάρα σας. Είστε και προστάτες των γραμμάτων, τα οποία πηγαίνουν κατά διαόλου...<br /><br />- Μα ρε Παντελή...<br /><br />- Θα προτιμούσα να με φωνάζεις Πατέρα!<br /><br />- Μα ρε συ πατέρα...<br /><br />- Πατέρα, με κεφαλαίο Π! <br /><br />- Μα ρε συ Πατέρα, να τα, εδώ είναι! Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο και Π. Όλα τα μαξιλάρια από το Ι μέχρι το Π. Δεν τα έχω αφήσει ποτέ τόσα χρόνια.<br /><br />- Το Μ; Δεν νομίζω! Ψάααξε, ψάαααξε, δεν θα το βρεις. Όπως και τα Α και Ζ.<br /><br />- Τι εννοείς δεν θα το βρω; Εδώ το ειχ... Φρίιικηη! Που είναι το μαξιλάρι με το κεντημένο Μ; Και τα μαξιλάρια με το Α και το Ζ; Ο Βασίλης δεν τα φυλάει;;;<br /><br />- Ωραίοι προστάτες των γραμμάτων είσαστε ρε! Όσους αιώνες τώρα κοιμάστε, ο Αγγαίος, ο Ζαχαρίας και ο Μαλαχίας ήρθαν και τα τσίμπησαν τα μαξιλάρια με το αρχικό τους.<br /><br />- Μα Πατέρα...<br /><br />- Αρκετά με τα "μα". Σηκωθείτε και ελάτε να πιάσετε δουλειά. Ο Άγιος Νικόλαος δουλεύει διπλοβάρδιες με τους ναυτικούς. Ο Άγιος Αρτέμιος έχει πάθει υπερκόπωση αφού φυλάει τους όρχεις και τους αστυνομικούς και, όσο εσείς κοιμόσασταν, συνετελέσθη η σεξουαλική απελευθέρωση και αυξήθηκε δραματικά και η εγκληματικότητα. Λοιπόν, σας περιμένουμε μέσα, μπροστά στα μόνιτορ. Ααα, και ανοίξτε και λιγάκι εδώ μέσα να αεριστεί ο χώρος! Γιατί μετά από τόσους αιώνες σας έφυγε μεν ο τυμπανισμός, ρωτήστε όμως και που πήγε...<br /><br />- Άσχετο αλλά... αλήθεια, γιατί σε φωνάζουν Παντελή;<br /><br />- Επειδή είμαι ο τελειότερος των πάντων! Παν και Τέλειος!<br /><br />- Και τότε τι ακριβώς σημαίνει "<i><b>παντελής έλλειψη επικοινωνίας</b></i>";<br /><br />- Κοίτα ποιους πήγα και έκανα προστάτες των γραμμάτων… <br /><br /><b><span style="font-size: large;">Κερδίζοντας το Ψωμί Τους</span></b><br /><br />Λίγα λεπτά αργότερα στην αίθουσα με τα μόνιτορ εισέρχονται ο Βασίλειος ο Μέγας, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και ο Ιωάννης Χρυσόστομος σε έναν κόσμο που δεν είχαν γνωρίσει ποτέ μέχρι σήμερα! Το πρώτο πράγμα που αντικρίζουν είναι μια τηλεόραση Plasma 55’’ και τον έντονο διάλογο μεταξύ δύο συναδέλφων τους:<br /><br />- Μα τι φλώρος αυτός ο Μπέλικ! Μ’ έχει βγάλει έξω από τα άμφια μου. Τσάμπα την αγριάδα που πουλούσε στην αρχή...<br /><br />- Σκόφιλντ αγόρι μου, Σκόφιλντ! Τα σπάει. Ο δικός σου είναι για τα’ ανάθεμα.<br /><br />Ο Γρηγόριος κοντοστάθηκε. Γύρισε προς τον Θεό και ρώτησε απορημένα:<br /><br />- Ποιοι είναι αυτοί Πατέρα; Κάτι μου θυμίζουν.<br /><br />- Είναι ο Απόστολος Ονήσιμος και ο Ιερομάρτυρας Πέτρος.<br /><br />- Και γιατί μιλάνε κατ’ αυτόν τον τρόπο;<br /><br />- Είναι τα νεύρα Γρηγόρη. Δουλεύουν κι αυτοί σαν τα σκυλιά. Ο ένας προστατεύει τους δραπέτες και ο άλλος τους δεσμοφύλακες και τρέχουν και δε φτάνουν. Και τώρα που έχουν ρεπό, έχουν αράξει και βλέπουν το Prison Break. Στην τρίτη σαιζόν βρίσκονται τώρα. Τι κόλλημα κι αυτό το Prison Break! Αλλά μη χαίρεστε, το δικό σας ρεπό θα αργήσει πολλούς αιώνες τώρα πια. Αρκετά τη σκαπουλάρατε. Πάμε στους υπόλοιπους&nbsp; τώρα.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-0mQfL1NqUVg/TxFRRfRZ6YI/AAAAAAAAAYA/vNXIg-ULWHU/s1600/christian-monitors.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="507" src="http://4.bp.blogspot.com/-0mQfL1NqUVg/TxFRRfRZ6YI/AAAAAAAAAYA/vNXIg-ULWHU/s640/christian-monitors.jpg" width="640" /></a></div><br /><br />Τα υπόλοιπα μόνιτορ ήταν μικρά! Δεκάδες δεκαπεντάρες οθόνες, πληκτολόγια που είχαν πάρει φωτιά και αδιάκοπες συνομιλίες σε κατάσταση πανικού. Ο Άγιος Νικόλαος γύρισε και κάρφωσε τους τρεις νεοαφιχθέντες με ένα βλέμμα ανάμικτης αποδοκιμασίας και ειρωνείας:<br /><br />- Καλώς τα τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα! Μάγουλο φράπα, μέση δαχτυλίδι, για να μη πω δακτύλιος του λεκανοπεδίου, μήπως να σας παραγγείλουμε και καμιά ταχινόπιτα;<br /><br />- Μην τους αποπαίρνεις Νικόλα, τους έφερα για αιώνιες υπερωρίες.<br /><br />Δύο μόνιτορ πιο κάτω ακουγόταν η φωνή του καθήκοντος:<br /><br />- Νικόλα άσε τους τεμπελχανάδες και τσέκαρε, <a href="http://maps.google.com/maps?hl=en&amp;ll=15.580711,-109.006348&amp;z=6" target="_blank">Γούγλιος Χάρτης μήκος -109.006348 και πλάτος 15.580711</a>. Μεγάλο εμπορικό βυθίζεται!<br /><br />- Ώπα, άραξε Νικόλα, μισό λεπτό! Αυτός ποιος είναι εκεί δίπλα στις σωσίβιες λέμβους; Ο Garry; Μην τον σώσεις αυτόν. Μόλις τώρα τον θέλησα κοντά Μου!<br /><br />- Τους άλλους;<br /><br />- Να τους σώσεις όλους! Εκτός από τον Alan. Έτρωγε την ώρα του ναυαγίου και, από την τρομάρα, του έκατσε ένα ψαροκόκκαλο στο λαιμό, οπότε αυτόν θα τον σώσει ο Βλάσης.<br /><br />- Βλάσιος ο Ιερομόναχος Πατέρα! Δεν μου αρέσουν αυτές οι εκμοντερνισμένες εκδοχές των ονομάτων μας εμένα. Και έχω διαμαρτυρηθεί επανειλημμένα γι αυτό το θέμα...<br /><br />- Εντάξει Βλάση παιδί μου! Εσύ πάντως θα τον σώσεις, δεν θα τα κάνει όλα ο Νικόλας!<br /><br />- <a href="http://maps.google.com/maps?q=Minsk&amp;hl=en&amp;ll=53.903776,27.549462" target="_blank">Γούγλιος Χάρτης μήκος 27.549462 και πλάτος 53.903776, Minsk</a>! Ο Boris και η γυναίκα του η Zdenka μαλώνουν άσχημα. Ο Boris της πέταξε τη σακούλα με τα ζαρζαβάτια στο κεφάλι και η Zdenka τρέχει προς τον πλάστη...<br /><br />- Θωμαήηη!<br /><br />- Τί είναι πάλι;;;<br /><br />- Ζεύγος μαλώνει στο Minsk. Ηρέμησέ τους.<br /><br />- Μα πατέρα, κοίταξε λιγάκι καλύτερα. Ενάμιση μπουκάλι Wyborowa έχουν αδειάσει! Δες, εκεί, δίπλα στο τραπεζάκι του καθιστικού. Οπότε δεν είμαι εγώ αρμόδια αλλά η Οσία Ξένη της Πετρουπόλεως, η δια Χριστόν σαλή! Όταν ο καυγάς οφείλεται σε αλκοόλ... ξέρεις!<br /><br />- Σωστά! Ξένια, Ξέεενιααα, που είσαι;<br /><br />- Τουτουρουτουτούουου, εδώ είμαι, σαλπάρω!<br /><br />- (χαμηλόφωνα: <i>Καλά, είναι τελείως γκαγκά</i>) Ζεύγος μαλώνει στο Minsk επειδή τα έχει κοπανήσει! Φρόντισε να μην έχουμε κανένα απρόοπτο...<br /><br />- Εντάξει Πατέρα, θα τους εμφυσήσω τη γαλήνη της γεμισμένης γαλοπούλας! Ουάου, έκανα και παρήχηση του γάμα. Αφήστε το πάνω μου…<br /><br />- <a href="http://maps.google.com/maps?q=Syria&amp;hl=en&amp;ll=34.827684,37.088985" target="_blank">Γούγλιος Χάρτης μήκος 37.088985 και πλάτος 34.827684, Συρία</a>, άντρες του πυροβολικού κινδυνεύουν.<br /><br />- Βαρβάαααραααααααααααα...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-HJ4Mi_w_if8/TxFR_9vfAuI/AAAAAAAAAYY/bSbZMCCaBxw/s1600/SantaBarbara.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="426" src="http://2.bp.blogspot.com/-HJ4Mi_w_if8/TxFR_9vfAuI/AAAAAAAAAYY/bSbZMCCaBxw/s640/SantaBarbara.jpg" width="640" /></a></div><br /><br />Ο Βασίλειος ο Μέγας ένιωσε να βράζει από την οργή του!<br /><br />- Μα καλά, είμαστε σοβαροί τώρα; Εδώ όλοι τρέχουν και δε φτάνουν; Τι σόι Άγιοι είμαστε ρε συ Πατέρα;<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Η Βασιλεία των Ουρανών</span></b><br /><br />- Προστάτες Άγιοι είσαστε Βασίλη! Ή μάλλον εσείς οι τρεις θα γίνετε προστάτες από σήμερα. Φρεσκαδούρες μου εσείς...<br /><br />- Στάσου τώρα Πατέρα γιατί θα πάθω κανένα εγκεφαλικό! Ήρθαμε στον Παράδεισο για να δουλεύουμε;;;<br /><br />- Προτιμάς να κοιμηθείς λιγάκι ακόμα, έτσι;<br /><br />Το λόγο πήρε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος:<br /><br />- Πατέρα, δεν νομίζω να συντρέχει σημαίνων λόγος δια τον οποίον θα ήτο πρέπον να αποστερηθούμε τα κεκτημένα μας ως κεκοιμημένοι Άγιοι. Κεκτημένα λέγω δε, τα οποία θωρεί βέβαια δια το επουράνιο μέλλον του ακόμα και τυχάρπαστος επί της γης κομπορηματοχρηματομετεωροφέναξ!<br /><br />- Χρυσόστομε, κάνε καμιά φούσκα με τη μύξα σου, που θα με μπερδέψεις εμένα με την παροιμιώδη ευγλωττία σου...<br /><br />- Καλά, ας τα πούμε τότε έξω απ’ τα δόντια! Εμείς δεν ήρθαμε εδώ για να δουλεύουμε αλλά για να κερδίσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών...<br /><br />- Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα...<br /><br />- Αααχαχαχαχα...<br /><br />- Χίιιιιιιχιχιχιχιχιχιχι! Χίιιιιιιιιιιι...<br /><br />Το αυθόρμητο, απότομο και τρανταχτό γέλιο των υπολοίπων αγίων πάγωσε τους τρεις Ιεράρχες. Μόλις συνήλθε, έστω και στιγμιαία από το νευρικό του γέλιο, ο άγιος Νικόλαος πήρε και πάλι το λόγο:<br /><br />- Τη Βασιλεία των Ουρανών; Δεν την έχουμε κερδίσει απλώς, την έχουμε διασύρει! Ή μήπως, επειδή εσείς κοιμόσασταν, νομίζατε ότι εμείς θα μέναμε με σταυρωμένα τα χέρια;<br /><br />- Μα τι εννοείς; Τη διασύραμε;;;<br /><br />- Από το 2000 και μετά, επτά φορές παίξαμε, επτά φορές κερδίσαμε. Στην τελευταία συνάντηση μάλιστα επικρατήσαμε και με μεγάλο σκορ! Προστάτες Άγιοι – <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/FC_Basel" target="_blank">Βασιλεία</a>: 11-2. Και παίζανε με όλα τα αστέρια τους. <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Walter_Dietrich" target="_blank">Βάλτερ Ντίτρηχ</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Anton_Schall" target="_blank">Αντόν Σκαλ</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Karl_Kurz" target="_blank">Καρλ Κουρτς</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Jen%C5%91_Vincze" target="_blank">Γιάννο Βίνκζε</a>...<br /><br />- Βίχτσε λέγεται!<br /><br />- Καλά, δεν έχει σημασία. Ονόματα είναι κι αυτά που έχουν αυτοί οι Ούγγροι; Αααα, μιας και το θυμήθηκα, κορυφαίο ανέκδοτο. Πως λέγεται ο Ούγγρος νταβατζής; Τημπόρνη Βάρατη!!! Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...<br /><br />- Ααααχαχαχαχαχαχαχαχα...<br /><br />Οι τρεις Ιεράρχες έμειναν να κοιτάνε το Θεό αποσβολωμένοι! Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ψέλλισε:<br /><br />- Συγνώμη, αυτό ήταν; Αυτήν τη Βασιλεία κερδίσαμε; Τους παλαίμαχούς της σε... σεεε...<br /><br />- Σε ποδοσφαιρικό αγώνα Γιάννη μου. Και πολύ σας πέφτει! Σε όλη σας τη ζωή ήσασταν χοντροί, δε γυμναστήκατε ποτέ και δεν ανταγωνιστήκατε σε τίποτα. Τι θέλατε να κερδίσετε; Τους παλαίμαχους της Μάντσεστερ μήπως;;; Άτσα ρεεε...<br /><br />- Μα Πατέρα...<br /><br />- Μαμούκια! Αρκετά συζητήσαμε, γρήγορα στη δουλειά!<br /><br />- Τον ήπιαμε! Και αυτός εκεί, στη γωνία; Άγιος δεν είναι; Γιατί δεν δουλεύει εκείνος;<br /><br />- Χααα, αυτός είναι ένας σύγχρονος άγιος του Ελληνισμού, ο Γέρων Παΐσιος! Γιατί δεν δουλεύει; Γιατί είναι τελείως καμένος. Και άμα του δώσουμε και υπολογιστή, ποιος ξέρει τι θα μας διαλύσει; Ακούστε τον...<br /><br />- <i><b>Μόνον αυτά που δέχονται αγιασμό, αυτά μόνο αγιάζονται. Όπως το νερό, δέχεται αγιασμό και γίνεται Αγιασμός τα ούρα δεν δέχονται αγιασμό. Η πέτρα με θαύμα γίνεται ψωμί. Η ακαθαρσία δεν δέχεται αγιασμό.</b></i><br /><br />Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός κοίταξε τους άλλους δύο με τρόμο!<br /><br />- Άμα τί τον ήπιαμε...<br /><br /><b>Starring (με τη σειρά που εμφανίζονται ή αναφέρονται)</b><br /><ol><li>Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, Βασίλειος ο Μέγας και Ιωάννης ο Χρυσόστομος: <b>Προστάτες των Γραμμάτων.</b></li><li>Άγιος Νικόλαος: <b>Προστάτης των Ναυτικών.</b></li><li>Άγιος Αρτέμιος: <b>Προστάτης των Όρχεων και των Αστυνομικών.</b></li><li>Ιερομάρτυρας Πέτρος: <b>Προστάτης των Δεσμοφυλάκων.</b></li><li>Απόστολος Ονήσιμος: <b>Προστάτης των Φυλακισμένων.</b></li><li>Βλάσιος ο Ιερομόναχος: <b>Προστάτης των Παθήσεων του Λαιμού.</b></li><li>Οσία Θωμαΐς, εκ Λέσβου: <b>Προστάτιδα των Συζύγων και της Οικογένειας.</b></li><li>Οσία Ξένη της Πετρουπόλεως, η δια Χριστόν Σαλή: <b>Προστάτιδα κατά των Συζυγικών Ερίδων που οφείλονται στο Αλκοόλ.</b></li><li>Αγία Βαρβάρα: <b>Προστάτιδα του Πυροβολικού.</b></li></ol><br /><b>Guest Star</b><br /><ul><li>Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης</li></ul><br /><br /><ul></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-7451339109484906259?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-51283769138928246502011-12-26T23:29:00.001+02:002011-12-26T23:58:52.251+02:00<br />Και καθώς το 2011 βγαίνει σιγά σιγά, έχοντας αφήσει στο στόμα των περισσότερων τη στυφή γεύση του σοκ, μια αποτίμηση της τρέχουσας κατάστασης έχει ως εξής! <b>Το αβέβαιο μέλλον είναι πλέον το μόνο βέβαιο</b> και προ των πυλών και <b>η κεκτημένη γνώση στα της πολιτικής και της οικονομίας υπολείπεται τόσο πολύ σε σχέση με τις υπόλοιπες επιστήμες και έχει τόσο μηδενικές ικανότητες πρόβλεψης</b>, ώστε αρχίζει και καθίσταται βέβηλος ο χαρακτηρισμός κάποιου οικονομολόγου ως επιστήμονα. Και αυτοί που υφίστανται τις συνέπειες; Το συντριπτικό τους σύνολο βρίσκεται παγιδευμένο ανάμεσα στο αναμάσημα έτοιμων λύσεων και στο ενστικτώδες πάγωμα κάτω από καταστάσεις πανικού. Λύσεις πολλαπλά αποτυχημένες στην εφαρμογή τους και συνεπώς άχρηστες στην πρώτη περίπτωση! Παγωμάρα και ακινησία προερχόμενη από το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου στη δεύτερη περίπτωση, πρωτόγονο και εξελικτικό απομεινάρι της πορείας μας μέσα στο χρόνο, το οποίο ήταν χρήσιμο σε παλαιότερες καταστάσεις κινδύνου (τότε που έπρεπε να μείνεις ακίνητος προκειμένου να μην σε εντοπίσει ο θηρευτής σου), είναι όμως παντελώς άχρηστο ως αντίδραση στην παγκόσμια κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος σήμερα! Και το αγωνιώδες ερώτημα παραμένει:<br /><br />- Ποιος φταίει;<br /><br />- Λάθος! Δεν είναι αυτό το κρίσιμο ερώτημα. <b>Την ώρα που ένα ποτήρι βρίσκεται στην άκρη του τραπεζιού έτοιμο να πέσει και να γίνει θρύψαλα, δεν ενδιαφέρει ποιος το έβαλε εκεί αλλά ποιος και πως θα το επιστρέψει στη θέση του!</b> "<i>Παραλάβαμε χάος</i>" και "<i>αυτός ο ειδικός φρουρός προσελήφθη από τη δική σας κυβέρνηση</i>"... Σου θυμίζουν μερικούς από τους παντελώς άχρηστους πολιτικούς μας που αδυνατούν να σηκώσουν το ρημάδι το χέρι τους και να επιστρέψουν το ποτήρι στη θέση του; Αν ναι, ας πάμε στη σωστή ερώτηση.<br /><br />- ΟΚ, τι κάνουμε τώρα;<br /><br />- Ααα να γεια σου! Αυτό θα αποπειραθώ να απαντήσω στις παρακάτω αράδες, κατά το δυνατόν εκλαϊκευμένα, τονίζοντας πάντως ότι δεν έχω (και δεν θα μπορούσα να έχω) την πλήρη λύση αλλά (πιστεύω ότι) μπορώ να παρουσιάσω τον ενδεδειγμένο τρόπο σκέψης και διερεύνησης λύσεων.<br /><br /><span style="font-size: large;"><b>Ξεκινώντας την αποδόμηση...</b></span><br /><b>1. Δεν υπάρχουν Πηγές ή Καταβόθρες Αγαθών ή/και Χρημάτων</b><br />Τα αγαθά και οι υπηρεσίες παράγονται από ανθρώπους και καταναλώνονται από ανθρώπους. Δεν υπάρχει κάποια μαγική πηγή η οποία να τροφοδοτεί με αγαθά το παγκόσμιο σύστημα. Παρομοίως, δεν υπάρχει και κάποια μαύρη τρύπα που να αφαιρεί αγαθά από το παγκόσμιο σύστημα. Προεκτείνοντας τον συλλογισμό, εφόσον το χρήμα είναι απλώς μια μονάδα μέτρησης της αξίας των αγαθών για την διευκόλυνση των συναλλαγών, δεν υπάρχει κάποια αντίστοιχη μαγική πηγή χρήματος. Με αριθμητικό παράδειγμα, αν η αξία του συνόλου των αγαθών παγκοσμίως αποτιμάται στα 1000 ευρώ (είπαμε, αριθμητικό παράδειγμα), είναι άνευ νοήματος η ύπαρξη 1010 ευρώ αφού τα 10 ευρώ επιπλέον δεν έχουν αντίκρισμα. Και φυσικά δεν μπορείς να τα φας, δεν μπορείς να τα πιεις, αν είναι χάρτινα μπορείς ίσως να τα κάψεις για να ζεσταθείς (χωρίς ιδιαίτερη απόδοση βέβαια) και στην χοντρή ανάγκη μπορείς ίσως να τα χρησιμοποιήσεις στην τουαλέτα!<br /><br /><b>2. Ισχύει η Αρχή Διατήρησης των Αγαθών</b><br />Εφόσον δεν υπάρχουν πηγές ή καταβόθρες αγαθών ή/και χρημάτων στο κλειστό σύστημα της παγκόσμιας οικονομίας, ο αριθμός των αγαθών διατηρείται. Φυσικά δεν είναι τόσο απλό το θέμα στην διαπίστωση του όπως οι αντίστοιχες αρχές της διατήρησης στη φυσική, αλλά το γενικότερο νόημα είναι ότι στο σχετιζόμενο σύστημα πληθυσμών του πλανήτη μας, όταν κάποιος καταναλώνει περισσότερο, κάποιος άλλος δεν έχει να καταναλώσει τα απαραίτητα. Με πιο απλά λόγια, η επιπλέον μπουκιά που τρώμε βγαίνει από το στόμα κάποιου άλλου. Και τα παραπανίσια χρήματα που κερδίζουμε, χάνονται επίσης από τον ιδρώτα κάποιου άλλου.<br /><br />Μια συνέπεια των ανωτέρω είναι η εξής: Εφόσον τα χρήματα είναι εικονικά αγαθά και όχι αυθύπαρκτα, συγκριτικά π.χ. με την πατάτα, το ψυγείο και το αυτοκίνητο, είναι λογικό ότι η αύξηση της παραγωγής τους θα οδηγεί σε μείωση της αξίας τους. Φανταστείτε τα χρήματα ως δοχεία μεταφοράς αγαθών σε υγρή μορφή. Όσο περισσότερα τα δοχεία, τόσο λιγότερο θα γεμίσουν από το υπάρχον υγρό.<br /><br />- Πουλάω 10 τουρμπίνια!<br /><br />- Πόσο κάνουν;<br /><br />- 100 ευρώ.<br /><br />- Θα σου δώσω 200 ευρώ, για να μου πουλήσεις 20 τουρμπίνια!<br /><br />- Εγώ μόνο 10 τουρμπίνια έχω.<br /><br />Και κάπως έτσι τα 100, τα 200 και τα 10000 ευρώ έχουν την ίδια ακριβώς αξία, όταν δεν υπάρχει το αντίστοιχο αντίκρισμα!<br /><br /><b>3. Ανισότητες = Απλή Αρμονική Ταλάντωση</b><br />Η φύση αρέσκεται να κινείται πάνω σε ημιτονοειδείς καμπύλες. Δηλαδή όλα τα μεγέθη στη φύση συνήθως έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους. Όπου προκύπτουν ανισότητες, η φύση τείνει να τις αναιρεί. Όσο πιο μεγάλες οι ανισότητες, τόσο πιο βίαιη και έντονη η επαναφορά τους στο μέσο όρο. Το μοντέλο ακολουθεί ευλαβικά την απλή αρμονική ταλάντωση του ελατηρίου. Όσο περισσότερο τραβάμε το ελατήριο απομακρύνοντας το από την αρχική του θέση, τόσο πιο βίαια ξεκινάει την κίνηση της επαναφοράς του σε αυτήν. Τα παραδείγματα της φύσης είναι αναρίθμητα. Χαμηλή βαρομετρική πίεση στην περιοχή μας, υψηλότερη στις γύρω περιοχές. Άρα βαρομετρικό χαμηλό στην περιοχή μας, το τυπικό σύστημα της κακοκαιρίας. Μαντέψτε που έχουμε πιο βίαια και καταστροφικά φαινόμενα! Στους πολύ ισχυρούς ανέμους στο Αιγαίο, λόγω ενός χαμηλού βαρομετρικού που μας επισκέπτεται από δυτικά, με διαφορά πίεσης 16 mbar μεταξύ Θεσσαλονίκης και Ρόδου, ή σε ένα ισχυρότατο tornado των χαμηλών γεωγραφικών πλατών με διαφορά πίεσης 100 mbar μέσα σε μια ακτίνα 300 μόλις μέτρων;<br /><br />Πως σχετίζεται αυτό με την παγκόσμια οικονομία; Απλούστατα, όσο περισσότερη χλιδή απολαμβάνουμε συγκριτικά με το μέσο όρο, τόσο μεγαλύτερο ποσοστό αγαθών αφαιρούμε από τους υπόλοιπους και τόσο περισσότερους εχθρούς δημιουργούμε. Και όσο πιο εχθρικό το περιβάλλον μας, τόσο πιο βίαια θα μας επαναφέρει στον μέσο όρο. Νομοτελειακά. Αν υποστηρίζω αυτήν την έχθρα; Η απάντηση είναι αδιάφορη αφού εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με το τι υποστηρίζει ο καθένας μας, αλλά με μια απλή διαπίστωση. <b>Έτσι λειτουργεί η φύση και καλά θα κάνουμε να το δεχτούμε</b>.<br /><br />Ευημερία λοιπόν του ατόμου εις βάρος του συνόλου, ή ευημερία του ατόμου δια μέσου της ευημερίας του συνόλου; Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αν το δούμε καθαρά εγωιστικά, επιδιώκοντας για την πάρτη μας έναν συνδυασμό από ευνοϊκά αλλά και βιώσιμα αποτελέσματα, αποδεκτά από τη φύση, η δεύτερη πρόταση είναι μονόδρομος. Είναι ένα <a href="http://ideoscope.blogspot.com/2006/09/blog-post_30.html" target="_blank">επαναλαμβανόμενο δίλημμα του φυλακισμένου</a>, στο οποίο τα καλά παιδιά έχουν την κακή συνήθεια να επικρατούν. Και ο ηλίθιος που αρνείται να το καταλάβει, είναι αυτός που θα προτιμήσει τον παράλογο πλουτισμό μέσα στον γυάλινο πύργο του και υπό τη μόνιμη προστασία μπράβων, από μια άνετη και απροβλημάτιστη ζωή όπου θα κοιμάται το μεσημέρι στο σπίτι του με ανοικτές τις μπαλκονόπορτες, την ίδια ώρα που το δεκάχρονο παιδί του θα παίζει ανέμελο και χαμογελαστό με τις ώρες στη γειτονιά μαζί με τα άλλα παιδάκια.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jDnl8Icy700/TvjmeWYSOWI/AAAAAAAAAXc/RszIShcrRLU/s1600/smiling-kid.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://1.bp.blogspot.com/-jDnl8Icy700/TvjmeWYSOWI/AAAAAAAAAXc/RszIShcrRLU/s640/smiling-kid.jpg" width="425" /></a></div><br /><blockquote class="tr_bq"><i>Γιατί καταρρέει λοιπόν στις μέρες μας ένα παγκόσμιο σύστημα στηριγμένο στην κατανάλωση; Επειδή ακριβώς ο παράλογος πλουτισμός των λίγων έγινε εις βάρος του συνόλου και μ’ αυτόν τον τρόπο αφαιρέθηκε από το σύνολο η δυνατότητα να καταναλώνει. Οι πλούσιοι απομακρύνθηκαν πολύ από τους φτωχούς, τραβώντας στα άκρα το εικονικό ελατήριο της παγκόσμιας οικονομίας, το οποίο (ξεκινάει να) επαναφέρει πλέον βίαια την ανισότητα σε καταστάσεις ισορροπίας.</i></blockquote><br /><b>4. Η Ανθρώπινη Επιθυμία ως ο Μέγας Ρυθμιστής</b><br />- Ο Λυκούργος και ο Βρασίδας έχουν τα μαγαζάκια τους ο ένας απέναντι από τον άλλον και μαγειρεύουν και πουλάνε μπάμιες. Προμηθεύονται ακριβώς τα ίδια υλικά από τον ίδιο προμηθευτή και αφιερώνουν τις ίδιες ώρες. Ο Λυκούργος είναι ένας μέτριος μάγειρας και ο Βρασίδας ο καλύτερος της χώρας. Πόσο πρέπει να πωλούνται οι μπάμιες στο μαγειρείο του Λυκούργου και πόσο στου Βρασίδα;<br /><br />- Η αριστερή θεώρηση λέει ότι η τιμή πρέπει να είναι η ίδια και στις δύο περιπτώσεις. Όχι ανισότητες για την ίδια ενσωματωμένη εργασία!<br /><br />- Και τι γίνεται στην περίπτωση που ο Βρασίδας θέλει να εξαργυρώσει το ταλέντο του και να χρεώνει περισσότερο;<br /><br />- Του το απαγορεύουμε γιατί αυτό είναι κερδοσκοπία!<br /><br />- Ωραία μέχρι εδώ! Θα παραβλέψουμε το γεγονός ότι η κερδοσκοπία είναι συνυφασμένη με τη φύση του ανθρώπου και θα ασχοληθούμε με ένα άλλο ερώτημα. Τι προτιμάς να φας για μεσημεριανό, τις πιο νόστιμες μπάμιες που έχεις φάει στη ζωή σου ή να τις φας σχετικά άνοστες με το ίδιο κόστος;<br /><br />- Μα φυσικά τις πιο νόστιμες!<br /><br />- Κοίταξε να δεις σύμπτωση, το ίδιο προτιμούνε όλοι στη γειτονιά και τελικά όλοι μπαίνουν στου Βρασίδα. Και τι θα κάνει τελικά ο Λυκούργος; Θα το κλείσει το μαγαζί και θα αλλάξει επάγγελμα; Κάθε επάγγελμα θα έχει χώρο μόνο για έναν; Τον καλύτερο;;; Ή θα του επιτρέψουμε να κατεβάσει τις τιμές για να πάρει και αυτός πελάτες; Αλλά έτσι δημιουργούμε ουσιαστικά την ίδια ανισότητα που απαγορεύσαμε στον Βρασίδα.<br /><br />- Το βρήκα, θα απαγορεύσουμε την ανθρώπινη επιθυμία! Ο κόσμος να πάψει να θέλει. Και να πηγαίνει να τρώει υποχρεωτικά μια στον έναν και μια στον άλλον... (διακοπή για διαφημίσεις)<br /><br />Μπορούμε να αγνοήσουμε την ανθρώπινη επιθυμία; Σίγουρα όχι! Οι ανισότητες είναι υπαρκτές και όπως η φύση τείνει να τις αναιρέσει, έτσι αυτές δημιουργούνται αυθόρμητα κάθε φορά που συναντάμε τον συγκριτικό βαθμό. Ανθεκτικότερο, νοστιμότερο, ομορφότερη και ικανότερος. Έννοιες ικανές να πυροδοτήσουν την επιθυμία μας, ακόμα και αν αναφέρονται σε πράγματα πέρα από τις ανάγκες μας. Όποιος έχει απολαύσει ένα καλό κόκκινο κρασί σε καταφύγιο, δίπλα από το τζάκι, με καλή παρέα, ιστορίες, ανέκδοτα και πολύ γέλιο, την ώρα που λυσσομανούσε έξω η χιονοθύελλα, ξέρει πολύ καλά τι εννοώ. Όποιος, όντας άθεος, έμεινε για μιάμιση ώρα μαγεμένος σε καθολική εκκλησία στο ανατολικό Βερολίνο να απολαμβάνει στο εκκλησιαστικό όργανο έργα του Μπαχ, επίσης ξέρει πολύ καλά τι εννοώ. Δεν τα χρειαζόμαστε όλα αυτά για να ζήσουμε, αλλά είναι υπέροχα! Και τα θέλουμε. Και δεν υπάρχει τίποτα κακό σ’ αυτό.<br /><br />Οι επιθυμίες μας λοιπόν, αν και λιγότερο σημαντικές, πορεύονται &nbsp;δίπλα στις ανάγκες μας. <b>Έτσι λειτουργεί η φύση και καλά θα κάνουμε να το δεχτούμε</b>. Κάθε φορά που θα τρώει κάποιος ένα κομμάτι κρέας για να καλύψει τις διατροφικές του ανάγκες, αν αυτό είναι νόστιμο, θα επιθυμεί να φάει και δεύτερο έστω κι αν δεν πεινάει. Όταν η επιθυμία αυτή θα συνδυάζεται με την κατάλληλη ευκαιρία, πάντοτε κάποιος θα προσπαθεί "να βγει από πάνω". Και η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τις επιθυμίες σας, είναι μάλλον γιατί διακατέχεται ο ίδιος από αχαλίνωτες επιθυμίες. Οι θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των ιδιοτελών επιθυμιοδαμαστών!<br /><br />Και κάτι τελευταίο πάνω στον συγκριτικό βαθμό! Πρέπει να απολαμβάνουν οικονομικής αναγνώρισης οι ικανότητες και οι δεξιότητες; Πρέπει να πληρώνεται περισσότερο ο καλύτερος γιατρός, ο καλύτερος τσελίστας και ο καλύτερος χημικός; Κρίνοντας από τον, δομημένο πάνω στον ανταγωνισμό, δυτικό πολιτισμό και τις αρρώστιες που έχει εξαλείψει, την επιτυχία του στην μόρφωση και την κουλτούρα &nbsp;και τον σεβασμό του στα ανθρώπινα δικαιώματα, νομίζω ότι μπορούμε με ασφάλεια να αποφανθούμε ότι ο ανταγωνισμός συνεπάγεται πρόοδο. Πόσο περισσότερο πρέπει να πληρώνεται όμως κάποιος ώστε να μην μιλάμε στο τέλος για φαινόμενα αισχροκέρδειας; Η απάντηση είναι σχετικά απλή! Ας αποφασίσει ο καθένας ελεύθερα αν και κατά πόσο θέλει να πληρώνει αυτά που του ζητάει ο άλλος. Αυτό προϋποθέτει βέβαια ικανότητα λήψης αποφάσεων το οποίο ισοδυναμεί με ουσιαστική ενηλικίωση. Αλλά με το συγκεκριμένο θέμα θα ασχοληθούμε παρακάτω.<br /><br /><b>5. Η Πρόβλεψη είναι Εξαιρετικά Δύσκολη, ιδίως όταν Αφορά το Μέλλον</b><br />Αυτονόητο; Χμμ, ο Δανός φυσικός Niels Bohr αισθάνθηκε πάντως την ανάγκη να μας το υπενθυμίσει αφού αυτός είναι ο πατέρας της ανωτέρω ρήσης! Στα της οικονομίας τώρα, είναι αλαζονικά φιλόδοξη η απόπειρα να προβλεφθούν πλήρως οι ανάγκες που καθορίζουν την αγορά αγαθών. Οι ανάγκες αυτές δεν είναι σταθερές αλλά αναπροσαρμόζονται ανάλογα με την εποχή και τις επικρατούσες συνθήκες. Άλλες ανάγκες υπήρχαν την εποχή που θέριζαν οι αρρώστιες και οι πανδημίες πριν από μερικούς αιώνες, άλλες ανάγκες την εποχή του τηλέγραφου και άλλες στη σύγχρονη εποχή της έντονης αστικοποίησης και της κατάργησης των συνόρων.<br /><br /><blockquote class="tr_bq"><i>Γιατί κατέρρευσε λοιπόν παλιότερα ένα σύστημα βασισμένο σε καλές προθέσεις με προτεραιότητα την εξασφάλιση των αναγκών του ανθρώπου; Ακριβώς γιατί απέτυχε να συμπεριλάβει στην εξίσωση δύο παραμέτρους, άρρηκτα συνδεδεμένες με την ίδια μας την ανθρώπινη φύση. Πρώτον οι ανάγκες μας δεν είναι σταθερές, αλλά μεταβάλλονται δυναμικά μέσα στο χρόνο. Δεύτερον, ο άνθρωπος πέρα από τις ανάγκες του έχει και επιθυμίες και οι επιθυμίες ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για ορισμένες μεγαλειώδεις εκφάνσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι καλές τέχνες π.χ. δεν είναι ανάγκη αλλά επιθυμία! Και ο συνδυασμός της επιθυμίας και της ευκαιρίας; Οδηγεί στον οπορτουνισμό! Αν το εν λόγω σύστημα κατέρρευσε κάποτε εξαιτίας των οπορτουνιστών, για τον ίδιο λόγο θα καταρρεύσει και πάλι…</i></blockquote><br /><b>6. Ενηλικίωση</b><br />Ο ενήλικος άνθρωπος χαρακτηρίζεται από τη δυνατότητα <a href="http://schrodingers-dragon.blogspot.com/2010/08/blog-post.html#decision" target="_blank">λήψης αποφάσεων</a>. Οι εμπειρίες και η συσσωρευμένη γνώση παρέχουν τη δυνατότητα στον ενήλικο να θέτει τα κατάλληλα κριτήρια αξιολόγησης των εναλλακτικών επιλογών ώστε να μπορεί να προχωρήσει σε σωστές αποφάσεις. Εντούτοις, η νηπιακή και παιδική ηλικία, η περίοδος στην οποία δηλαδή αποφασίζουν άλλοι για εμάς, αφήνει τα κατάλοιπα της σε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι τείνουν να στηρίζουν τις ενέργειες τους σε δύο πλήρως ανώριμες πεποιθήσεις:<br /><br /><ul><li>Κάποιος κάπου πρέπει να ξέρει την απάντηση!</li><li>Ο γνώστης της απάντησης θα μας δώσει την απάντηση στο πιάτο, όταν του τη ζητήσουμε.</li></ul><br />Φύγε λοιπόν από εμένα απόφαση! Ο θεός, ο ανάδρομος Ερμής ή η κορώνα και τα γράμματα θα μας βοηθήσουν πάντα να αποφασίσουμε. Ή έστω ο, κατά προσωπική του δήλωση, ειδικός! Που να μπαίνουμε στον κόπο τώρα να τον βάζουμε να τεκμηριώνει τα προσόντα του; Θέλουμε τις έτοιμες λύσεις και απεχθανόμαστε τον προβληματισμό.<br /><br />Χμμμ, εκ του αποτελέσματος νομίζω ότι μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι το σημερινό πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως μόνο ειδικό δεν είναι! Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε κυρίως με κατά προσωπική δήλωση ή κατά φαντασίαν ειδικούς, όπου η ανάδειξη τους από τον κόσμο βασίζεται περισσότερο στην αναγνωρισιμότητα και λιγότερο στην κατάθεση περγαμηνών. Αυτοεπικαλούνται την αυθεντία τους και εξαντλούνται σε προσωπικές διενέξεις και κοκορομαχίες ψάχνοντας τον φταίχτη, αποφεύγοντας συστηματικά να παρουσιάσουν λύσεις, ακριβώς επειδή δεν γνωρίζουν. Οι δε πραγματικοί ειδικοί απαξιώνονται πλήρως την ίδια στιγμή που θεοποιούνται "οι διαχρονικές απόψεις" παλαιότερων ειδικών. Marx, Keynes και Friedman σίγουρα έβαλαν το λιθαράκι τους προσφέροντας στην παγκόσμια οικονομικοπολιτική γνώση! Θυμηθείτε όμως ότι πρώτον απάντησαν σε ερωτήματα και ανάγκες της εποχής τους και δεύτερον λιθαράκι δεν σημαίνει αναγκαστικά οικοδόμημα.<br /><br />Ζούμε σε μια εποχή όπου σηματοδοτείται το τέλος της αθωότητας. Δεν υπάρχουν έτοιμες σκέψεις – πακέτα λύσεων και ο ενήλικας πρέπει να μάθει να σκέπτεται ο ίδιος, να παράγει γνώση και να απαιτεί αποδείξεις. Ο πραγματικός ενήλικας πρέπει να σταματήσει να ψάχνει κηδεμόνες. Δεν υπάρχει αυτός που ξέρει την απάντηση και μπορούμε να αράξουμε κάτω από την προστασία του. Αν υπάρχει κάποιος που ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τις απαντήσεις, πρέπει να απαιτούμε από αυτόν να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς του. Πως θα γίνει, από ποιον και που έχει ήδη εφαρμοστεί;<br /><br />- Λεφτά υπάρχουν!<br /><br />- Σοβαρά; Αφού υπάρχουν, ποιος τα έχει και με ποιον μηχανισμό θα φτάσουν από την κατοχή του στη δική μου;<br /><br />...και κάπου αλλού...<br /><br />- Τα προβλήματα μας θα λυθούν άμα επιστρέψουμε στη δραχμή!<br /><br />- Αλήθεια; Με ποια ακριβώς διαδικασία; Τύπωμα νέου χρήματος; Που έχει εφαρμοστεί με επιτυχία η συγκεκριμένη πρακτική; Και επίσης γιατί δεν το κάνουν όλοι τότε;<br /><br /><b>7. Εντοπίζοντας τον Ειδικό</b><br />Θυμάστε το απορρυπαντικό με Τετραεντέ Μπι; Την οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι;;; Η χρυσή εποχή της διαφήμισης. Όπου ο διαφημιστής στηρίζονταν σε τεχνικές έλξης της προσοχής και εντυπωσιασμού προκειμένου να περνάει τα μηνύματά του μέσω των ΜΜΕ. Όπου ΜΜΕ = Μονόδρομων Μυνημάτων Ενημέρωση! Η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, η εφημερίδα και το περιοδικό αποτέλεσαν για πολλά χρόνια τους αποκλειστικούς φορείς ενημέρωσης πέρα από το κουτσομπολιό. Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών; Σου μιλάν και δεν τους μιλάς. Μονόδρομη ενημέρωση! Περιορισμένη και ελεγχόμενη πρόσβαση σε αριθμητικά λίγους πομπούς πληροφορίας την ίδια στιγμή που οι δέκτες πληροφορίας αυξάνονταν εκθετικά.<br /><br />Και ξαφνικά βρέθηκε στη ζωή μας το διαδίκτυο. Ένας χώρος στον οποίον ο καθένας μπορεί να πει τη γνώμη του, σε ένα φάσμα από "το κοντό του και το μακρύ του" μέχρι την επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη με πλήθος παραπομπές. Social Media και blogs και forums, στα οποία οποιοσδήποτε ισχυρισμός μπορεί να πυροδοτήσει εκτενέστατες κουβέντες σε μια αμφίδρομη και ανοικτή ενημέρωση. Ο ειδικός ελέγχεται, για να μην πω ότι ξετινάζεται. Το καλό περιεχόμενο αναγνωρίζεται και προωθείται! Και το κακό περιεχόμενο; Χαα, ας δοκιμάσει να μας παρουσιάσει κάποιος στο διαδίκτυο την οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι. Πόσα λεπτά θα περάσουν μέχρι να του απαντήσει κάποιος:<br /><br />- Ώστε οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι; Δηλαδή Calcium με συντομογραφία στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων Ca, δηλαδή το κοινό μας ασβέστιο; Ίσα ρε καραγκιοζοπαίκτη που είναι πρωτοποριακή...<br /><br />Ο καθένας λοιπόν μπορεί να πει την άποψη του στο διαδίκτυο. Άπειρες απόψεις! Ποια να πρωτοδιαλέξεις; Μα ακριβώς η ανοικτή φύση του διαδικτύου κάνει ιδιαίτερα εύκολη τη διασταύρωση των πληροφοριών. Πόσοι είναι αυτοί που υποστηρίζουν μια άποψη και πόσο αναγνωρισμένοι είναι αυτοί; Εύκολα! Γρήγορα! Όμορφα! Δημοκρατικά!<br /><br />Πως βοηθάει αυτό το εργαλείο ελέγχου των ισχυρισμών στην πολιτική; Αυτονόητο! Μην εμπιστεύεστε κανέναν πολιτικό ο οποίος αρνείται να εκθέσει τις απόψεις του δημόσια στην διαδικτυακή κουβέντα. Απαξιώστε την ποδοσφαιρική του έδρα με τους βαμμένους οπαδούς, τα παραδοσιακά ΜΜΕ δηλαδή, και απαιτείστε τη συζήτηση αντί του "εποικοδομητικού μονολόγου". Οδηγείστε τον υποχρεωτικά στο αδυσώπητο φιλτράρισμα του διαδικτύου. Μία Κανέλλη δεν θα μπορούσε ποτέ να αγορεύσει και να επιχειρηματολογήσει ανορθολογιστικά εκεί όπου υπάρχει πλήθος διαβασμένων και έτοιμων να απαντήσουν...<br /><br /><span style="font-size: large;"><b>Προτάσεις Απλές και Εφαρμόσιμες</b></span><br />Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος αν τα παρακάτω μπορούν να οδηγήσουν σε έξοδο από την παγκόσμια κρίση, αλλά μπορώ με βεβαιότητα να σας δώσω τη συνταγή για την γιγάντωση αυτής: <i>Εμπιστευτείτε τα άτομα και τις πρακτικές που μας οδήγησαν εδώ, καθώς και τους μη επιβεβαιωμένους ειδήμονες!</i><br /><br />Κατά τα άλλα η λογική υπαγορεύει τα εξής:<br /><br /><ol><li>Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας! Μην παράγετε απλώς ή μεταπωλείτε αλλά προσπαθήστε να συνεισφέρετε στην παγκόσμια κεκτημένη γνώση και να αλλάξετε τον κόσμο προς το καλύτερο. Και ο κόσμος θα σας ανταμείψει!</li><li>Επιδιώξτε το κράτος πρόνοιας ως ασφαλιστική δικλείδα για τις περιπτώσεις που δεν θα μπορείτε να πάρετε τη ζωή στα χέρια σας.</li><li>Επιδιώξτε την ισονομία.</li><li>Μοιραστείτε τη γνώση με όλους.</li><li>Επιδιώξτε την ευημερία του συνόλου. Τα αγαθά απολαμβάνονται καλύτερα σε ειρηνικό παρά σε εχθρικό περιβάλλον.</li><li>Αγαπήστε την μόρφωση και την διαρκή κατάρτιση. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να σταματάει η εκπαίδευση στο σχολείο, αν θέλετε να είσαστε πραγματικά χρήσιμοι στον συνάνθρωπό σας.</li><li>Επιδιώξτε τον περιορισμό των κληρονομικών δικαιωμάτων στα απολύτως απαραίτητα για να ξεκινήσει κάποιος στη ζωή. Το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε η Paris Hilton είναι υπέρ-αρκετό για να την προικίσει με τα κατάλληλα εφόδια, όπως απροβλημάτιστη ανήλικη ζωή, μόρφωση και κουλτούρα, ώστε να μεγαλουργήσει στη ζωή της. Ο υπόλοιπος πλούτος &nbsp;του Conrad Hilton θα έπρεπε να επιστραφεί στην παγκόσμια μπάγκα και να μην αφαιρείται εσαεί από την κυκλοφορία. Όπως στερείται λογικής το να γεννιέται χρεωμένο κάποιο παιδάκι, επειδή έτυχε να γεννηθεί στην Ελλάδα, έτσι στερείται λογικής το να γεννιέται με εξασφαλισμένο μέλλον ένα άτομο που παρασιτεί σε βάρος του συνόλου.</li><li>Το σημαντικότερο όλων! Εντοπίστε τον ειδικό που θα ενστερνιστεί και θα εφαρμόσει τα προαναφερθέντα σε επίπεδο πολιτικής. Ή που θα εφαρμόσει τη δική σας καλύτερη πρόταση. Τα εργαλεία εντοπισμού είναι πλέον διαθέσιμα σχεδόν σε όλους και όλοι έχουν χρέος να αναζητήσουν λύσεις ως ενήλικες. Η εποχή της αθωότητας του καημένου του λαού έχει περάσει ανεπιστρεπτί...</li></ol><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-5128376913892824650?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-88632757433487010582011-12-12T01:20:00.001+02:002012-01-13T09:54:17.325+02:00- Μαμά, σέλω να πάουμε εκείνα τα μικά τα ποντικάκια που είναι πολύ μικούλικα και γυκούλικα και που πηζάνε και γυίζουν γύω γύω και που τα αγαπάμε πολύ! Σα μου πάεις μαμούλα;;;<br />- Είσαι πολύ μικρός ακόμα Περικλή! Δεν μπορούμε να σου πάρουμε χαμστεράκια γιατί ακόμα δεν μπορείς να τα φροντίζεις. Αυτά τα ποντικάκια χρειάζονται περιποίηση, φαγητό και αγάπη για να μπορέσουν να ζήσουν. Όταν θα μεγαλώσεις και θα μπορείς να τα φροντίζεις μόνος σου, θα σου πάρουμε!<br /><br /><br />Και ύστερα από μερικά χρόνια...<br />- Περικλή, τι δώρο σου πήραμε για τα γενέθλια σου τώρα που έγινες 10;<br />- Τι; <br />- Αυτό που ζητούσες τόσον καιρό. Τρία πανέμορφα μικρά χαμστεράκια, τα οποία θα είναι δικά σου και θα τα έχεις στο δωμάτιο σου και θα τα φροντίζεις! Έχεις σκεφτεί τι παιχνίδια θα βάλεις μέσα στη γυάλα τους;<br />- Μαμά, αυτό είναι φοβερό δώρο. Θα τους βάλω μέσα μια ρόδα για να γυρνάνε και να παίζουν. Θα τους έχω και τρία δοχεία με νερό. Στο ένα θα έχω μπροστά κόλλα, και άμα πάνε να πιούνε από αυτό, θα κολλάνε τα πόδια τους και θα μένουν για πάντα εκεί. Στο δεύτερο θα μπορούνε να πίνουν κανονικά και στο τρίτο θα έχω μια γκιλοτίνα και μόλις πάνε να πιούνε, θα αποκεφαλίζονται. Επίσης, θα τους έχω μέσα 15 μπαλάκια πολύχρωμα. Εκεί που θα τρώνε το φαΐ τους, θα τους το έχω πάντα γεμάτο! Αλλά άμα το τρώνε όλο και χοντραίνουν, θα ανοίγω τη γυάλα και θα τα χτυπάω με τη ρακέτα του πιγκ-πογκ! Θα έχω και μια μακριά σωλήνα που θα είναι πολύ στενή στη μέση και δεν θα περνάνε εύκολα. Αλλά άμα τα καταφέρνουν, στην άκρη της θα έχω ποντικοφάρμακο…<br /><br /><b>Ερώτηση</b>: Ποια από τις παρακάτω απαντήσεις της μαμάς είναι πιθανή;<br />- Ο γιος μου σχεδίασε το σπίτι τους ευφυέστατα!<br />- Ο γιος μου είναι πανάγαθος!<br />- Ο γιος μου είναι ψυχασθενής!<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Το Θεϊκό Ανάλογο</span></b><br />Η παρούσα ανάρτηση (ευελπιστώ ότι) θα παίξει διπλό ρόλο. Όσοι επέλεξαν την απάντηση της ψυχασθένειας μπορούν να συνεχίσουν στα επόμενα, τα οποία θα στηρίξουν τον βασικό προβληματισμό σχετικά με το αν και κατά πόσο μπορεί να οφείλεται ο κόσμος μας σε κάποιο ευφυές και υπέρτατο ον. Από την άλλη, όσοι σταθούν στις επιλογές είτε του ευφυούς είτε του πανάγαθου γιου, τους παρακαλώ να εκδηλωθούν στα σχόλια, μήπως και μπορέσουμε να εντοπίσουμε έγκαιρα τον επόμενο <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Anders_Behring_Breivik" target="_blank">Anders Behring Breivik</a>.<br /><br />Φροντίδα λοιπόν, φαγητό και αγάπη! Αυτά είναι τα ζητούμενα για τα χαμστεράκια του Περικλή. Με την προϋπόθεση ότι κάποιος αγαπάει τα συμπαθή αυτά ζωάκια και τα θέλει στη ζωή του για παρέα, η διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσει είναι μια διαδικασία δύο βημάτων. <b>Πρέπει αρχικά να αναγνωρίσει τις ανάγκες τους και στη συνέχεια να δαπανήσει χρόνο και διάθεση ώστε να ικανοποιήσει αυτές τις ανάγκες</b>. Τι ανάγκες λοιπόν έχουν τα χαμστεράκια; Θα μπορούσαμε να τις συνοψίσουμε στις: ζέστη, φαΐ, νερό, διασκέδαση και ιατρική φροντίδα! Η ικανοποίηση των ανωτέρω; Εξαιρετικά εύκολη και φυσικά απέχει σημαντικά από την πολύπλοκη και παρανοϊκή σκέψη του μικρού Περικλή. Η ευκολία έγκειται στο γεγονός ότι τα γλυκά άσπρα ποντικάκια έχουν ιδιαίτερα περιορισμένες ανάγκες. Και αν οι ανάγκες τους ήταν ακόμη πιο λίγες, τα πράγματα θα ήταν ακόμη πιο εύκολα. Φανταστείτε να θέλατε στο δωμάτιο σας απλώς μία πανέμορφη πέτρα! Τι ανάγκες έχει μια πέτρα; Καμία. Απλώς την παρκάρετε στη θέση που θέλετε!!!<br /><br />Και ερχόμαστε στον υπέρτατο δημιουργό! Τα πάντα εν σοφία εποίησε λοιπόν, σύμφωνα με τις απόψεις των θεϊστών. Και με δεδομένο ότι μας αγαπάει, καθότι πανάγαθος, θα έπρεπε να φροντίσει κατά τέτοιον τρόπο ώστε να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας. Προφανώς θα ήταν ιδιαίτερα παράτολμο να προσπαθήσω να συνοψίσω μέσα σε ένα άρθρο τις ανάγκες των ανθρώπων, αλλά δεν πιστεύω να διαφωνήσουν πολλοί αν πούμε ότι στη βάση των αναγκών του ανθρώπου βρίσκονται η ανάγκη για ζωή, η αναπαραγωγή, η τροφή και το νερό και το ευνοϊκό περιβάλλον.<br /><br />Χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να μπορέσεις να ικανοποιήσεις τις ανωτέρω ανάγκες; Λαμβάνοντας φυσικά υπ’ όψιν και την παντοδυναμία του δημιουργού; Μάλλον καμία ευφυΐα. Απλή κοινή λογική την οποία θα διέθετε σύμφωνα με τις προσδοκίες μας ακόμη και ο δεκάχρονος Περικλής. Θάνατος; Γιατί να υπάρχει; Αναπαραγωγή; Το μόνο εύκολο! Πεινάς; Τι λαχταράει η ψυχή σου για σήμερα; Τσουρέκι με σοκολάτα, γαλακτομπούρεκο απ’ τον Γαλυφιανάκη, χοιρινό με σέλερυ, πίτσα σπέσιαλ ή κοκορέτσι; Διψάς; Σκύψε και πιες όπου κι αν βρίσκεσαι, από δροσερό νερό μέχρι πανάκριβο πόρτο και παγωμένη βαρελίσια μπύρα! Ευνοϊκό περιβάλλον; Ορίστε μια αιώνια ελληνική άνοιξη, μέσα σε πράσινα λιβάδια, καταγάλανα νερά και χρυσές ακρογιαλιές για όλους.<br /><br />Τι κατάφερε τελικά ο ευφυέστατος δημιουργός των θεϊστών; Ας ρίξουμε μια συνοπτική ματιά:<br /><ul><li><b>Ζωή</b>; Ο θάνατος ζει και βασιλεύει! Από την παιδική θνησιμότητα μέχρι τα ατυχήματα, τις αρρώστιες και τα γεράματα.</li><li><b>Αναπαραγωγή</b>; Ας σταθούμε και πάλι στην παιδική θνησιμότητα αλλά ας μην παραβλέψουμε και τις όχι σπάνιες περιπτώσεις ανικανότητας, τη γονιμότητα των γυναικών για μόλις 60 μέρες το χρόνο και τις τερατογενέσεις! </li><li><b>Τροφή και νερό</b>; Τα παιδάκια στην Αφρική μάλλον διέφυγαν της προσοχής του ευφυούς σχεδιαστή! Και όχι μόνο αυτά φυσικά, αφού σε όλες τις φτωχές περιοχές του πλανήτη η πείνα θερίζει. Χμμ, αν το καλοσκεφτούμε βέβαια, και εκεί όπου δεν υπάρχει πείνα, λίγοι βρίσκουν το λαυράκι τους μαγειρεμένο και τη σαμπάνια τους σερβιρισμένη. Οι υπόλοιποι πρέπει να αγοράσουν, να μαγειρέψουν και να τσακιστούν μέχρι τη βρύση τους για να πιουν νερό. Αν η βρύση τους έχει πόσιμο νερό!</li><li><b>Ευνοϊκό περιβάλλον</b>; Εδώ γελάμε! Σε μια Γη που υποτίθεται πως κατασκευάστηκε για να μας φιλοξενήσει, το 70% καλύπτεται από αλμυρό θαλασσινό νερό! Και το παζλ ολοκληρώνεται ιδεατά από τα ηφαίστεια, τους σεισμούς, τα τσουνάμι, τις πλημμύρες, τους κεραυνούς, τους τυφώνες, τα tornado, τη ραδιενέργεια, τα μικρόβια, τις αρνητικές θερμοκρασίες των πόλων και τις ερήμους του πλανήτη. Νομίζετε ότι το κακό σταματάει εδώ; Αυτό το αφιλόξενο μέρος για τη ζωή που μόλις περιγράψαμε ονομάζεται Γη και είναι το ευνοϊκότερο μέρος μέσα στο Σύμπαν, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα γνώσεις μας, για την ανάπτυξη ζωής! Το διάστημα, οι αστέρες και οι μαύρες τρύπες του διαστήματος <b>απαγορεύουν τη ζωή</b>! Τι ποσοστό του σύμπαντος ευνοεί τελικά τη ζωή; Δύσκολος στη σύλληψή του ο αριθμός, αφού μιλάμε για ένα ποσοστό 10^-54%! Για τους μη εξοικειωμένους με τις μαθηματικές έννοιες, δεν μιλάμε για το πολύ μικρό ποσοστό 0,01% αλλά για ένα ποσοστό 0,000000000000000000000000000000000000000000000000000001%!!! Σε αυτήν ακριβώς τη λογική απολαύστε στο παρακάτω βίντεο τον <b>Neil Degrasse Tyson</b> στο <b>Stupid Design</b>.<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/4238NN8HMgQ" width="420"></iframe></li></ul>Άλλες απορίες περί του ευφυούς σχεδιασμού! Γιατί χρειάζονται κάποια λεπτά για να διαβαστεί αυτό το άρθρο; Ή πιο απλά, μιας και η μάθηση είναι σημαντική, γιατί μαθαίνουμε τόσο δύσκολα και αδυνατούμε να διαβάσουμε όλους τους τόμους μιας εγκυκλοπαίδειας μέσα σε ένα δευτερόλεπτο; Γιατί τα γλυκά, οι πίτσες και τα κοψίδια παχαίνουν; Γιατί η όρασή μας εξασθενίζει με την πάροδο των χρόνων; Γιατί ερωτευόμαστε χωρίς ανταπόκριση; <br /><br />Διάλειμμα για διαφημίσεις. "Πολυτεχνίτης κι Ερημοσπίτης", και στο φαρμακείο του αξέχαστου Βέγγου εισέρχεται αλαφιασμένη μια κυρία:<br /><b>Μεταξά</b>: Γρήγορα, γρήγορα θα το χάσουμε το παλικάρι.<br /><b>Βέγγος</b>: Γιατί κυρά μου; Τι συμβαίνει;<br /><b>Μεταξά</b>: Έχει πέσει μπρούμυτα και δεν μπορεί να σαλέψει ούτε χέρια ούτε πόδια ούτε να ανοίξει τα μάτια του...<br /><b>Βέγγος</b>: Και παλικάρι το λες εσύ αυτό; Άμα ήταν έτσι τα παλικάρια… Άιντε, άιντε….<br /><br />Στην ίδια ακριβώς λογική: <b>Άμα ήταν έτσι η ευφυΐα… Άιντε άιντε…</b><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jrRBwJVFbfw/TuU-a64B4II/AAAAAAAAAWs/KwOBL9tBP00/s1600/intelligent-design.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-jrRBwJVFbfw/TuU-a64B4II/AAAAAAAAAWs/KwOBL9tBP00/s400/intelligent-design.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><b><span style="font-size: large;">Ναι, αλλά δεν είναι απλός ψυχασθενής, είναι στυγνός σαδιστής!</span></b><br />Είναι τελικά εύκολα αποδείξιμο ότι ο θεός το μόνο που δεν κάνει είναι να προσπαθεί να ευνοήσει τη ζωή και τις ανάγκες της σε αυτό το σύμπαν! Επειδή όμως δεν μιλάμε για ανάγκες τις οποίες πρέπει να αναγνωρίσει ο θεός, αλλά ανάγκες τις οποίες ο ίδιος δημιούργησε (μιας και μιλάμε για τον δημιουργό), γεννιέται εύλογα το ερώτημα: Αφού μας αγαπάει και δεν σκόπευε να ικανοποιήσει έναν τόσο μεγάλο αριθμό αναγκών μας, γιατί μας έπλασε με τέτοιες ανάγκες; Όπως είχαμε αναφέρει και στην αρχή, όσο πιο περιορισμένες οι ανάγκες, τόσο πιο εύκολο να ικανοποιηθούν. Θυμάστε την πέτρα; Γιατί δεν έπλασε τα δημιουργήματά του με τις ανάγκες μιας πέτρας;<br /><br />Μάλλον μιλάμε για έναν θεό σαδιστή, ο οποίος περιγράφεται εξαιρετικά από τον Αλ Πατσίνο ως Τζον Μίλτον, στον εκπληκτικό του μονόλογο στην ταινία <b>Ο Δικηγόρος του Διαβόλου</b>:<br /><blockquote class="tr_bq"><i>Για ποιον κουβαλάς λοιπόν τις τύψεις σου, αυτόν το σάκο με τα τούβλα; Για τον θεό;;; Επίτρεψέ μου να σου δώσω μερικές εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικά με τον θεό. Ο θεός αρέσκεται να παρακολουθεί. Και είναι ένας μεγάλος φαρσέρ. Σκέψου το. Δίνει στον άνθρωπο ένστικτα. Του δίνει αυτό το εξαιρετικό δώρο, και στη συνέχεια τι κάνει; Σου το ορκίζομαι, για τη δική του διασκέδαση, για το ιδιωτικό του κοσμικό καλαμπούρι, ο ίδιος ορίζει τους κανόνες εν αντιθέσει. Μιλάμε για την γκάφα όλων των εποχών. Κοίτα, αλλά μην αγγίζεις. Άγγιξε, αλλά μην δοκιμάσεις. Δοκίμασε, μην καταπιείς όμως! ΧΑ! Και ενώ εσύ χοροπηδάς από το ένα πόδι στο άλλο, τι κάνει αυτός; Ξεσκίζεται μέχρι αηδίας στα γέλια!!! Είναι ένας σφιχτόκωλος! Είναι ένας σαδιστής! Είναι ένας απών σπιτονοικοκύρης!!! Να λατρέψεις αυτόν; ΠΟΤΕ!</i></blockquote>Απολαύστε τον διάλογο στο πρωτότυπο:<br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/-8KTFQ23CWY" width="640"></iframe></div><br />Αν λοιπόν δεν μιλάμε για έναν τέτοιο θεό, τι άλλο μπορεί να συμβαίνει; Απλώς πρέπει να αποδεχτούμε ότι ο κόσμος που γνωρίζουμε κάθε άλλο παρά φιλικός είναι για τη ζωή. Είναι ένας στίβος μάχης στον οποίον επικρατεί αυτός που προσαρμόζεται και αυτός που εξελίσσεται. Ούτε ευφυΐα απαιτείται για κάτι τέτοιο, ούτε απέραντη αγάπη και παντογνωσία και παντοδυναμία από κάποιον δημιουργό. Η απλή ωριμότητα των "δημιουργημάτων" είναι υπέρ αρκετή!<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Πιθανές Ενστάσεις</span></b><br />Επειδή τα βλέπω να έρχονται τα έτοιμα απολογητικά ρετσέτα, ας τα απαντήσω προκαταβολικά!<br /><br /><b>Απάντηση</b>: Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου!<br /><b>Ανταπάντηση</b>: Και τότε εσείς πώς τις γνωρίζετε και αποφαίνεστε ότι τα πάντα εν σοφία εποίησε;<br /><br /><b>Απάντηση</b>: Όντως τα πάντα εν σοφία εποίησε, αλλά το σχέδιό του είναι τόσο μεγαλοφυές ώστε είναι αδύνατο να το καταλάβεις!<b><br /></b><b>Ανταπάντηση</b>: Η αέναη αντιπαράθεση του όλου ως μερικό είναι η βάση της μη παραδοχής των ενδόμυχων σκέψεών μας! Αυτό το τελευταίο έγινε κατανοητό; Σίγουρα όχι! Χαρακτηρίστε με λοιπόν κι εμένα ευφυή για να τελειώνουμε…<br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-8863275743348701058?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-4378311673242000022011-10-29T22:43:00.001+03:002011-10-30T07:23:48.787+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"><b>Προσοχή, ακολουθούν άκρως αιρετικές και ασεβείς απόψεις! Όσοι θίγεστε εύκολα, συνοδεύστε τον εαυτό σας στην έξοδο τώρα.</b></span><br /><br />- <i>Ψωμί δηλαδή δεν πήρες αχαΐρευτε;</i><br /><br />- <i>Σου λέω ότι έμεινα πάνω από τρεις ώρες στο δρόμο μετά την τράκα! Περιμέναμε να έρθει η τροχαία για να καταγράψει το συμβάν. Η οδική βοήθεια έκανε να έρθει μιάμιση ώρα συνολικά και στη συνέχεια έτρεχα και στα νοσοκομεία για να δω τι έπαθε ο άλλος. Ναι μεν έφταιγε, αλλά άνθρωποι είμαστε ρε γυναίκα και ο φουκαράς έσπασε την κλείδα του…</i><br /><br />- <i>Ένα πράγμα έχεις να θυμηθείς κάθε μέρα, έεενααα! Να αγοράσεις ψωμί καθώς έρχεσαι! Και το ξέχασες; Αυτό είναι ασέβεια προς το ίδιο το ψωμί… (;;;)</i><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>ΣΤΟΠ</b></span><br />Ο αναγνώστης θα έχει αντιληφθεί φαντάζομαι ήδη την ηλιθιότητα της παραπάνω κουβέντας εκτός και αν πρόκειται για τον μέσο έλληνα πολιτικό! Ας το εξηγήσουμε γι αυτούς: <b>Η συνήθεια να αγοράζουμε καθημερινά ψωμί γίνεται ακριβώς για να εξυπηρετεί τις δικές μας διατροφικές ανάγκες, και όχι ως φόρος τιμής στο ψωμί</b>! Αν κάποια ημέρα συμβεί κάτι έκτακτο και ιδιαίτερα σοβαρό, μόνο κάποιος καθυστερημένος θα δημιουργήσει θέμα γιατί δεν σκεφτήκαμε να αγοράσουμε ψωμί.<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>Παρασκευή 28/10/2011, Θεσσαλονίκη. Η παρέλαση διεκόπη για πρώτη φορά στην σύγχρονη νεοελληνική ιστορία!</b></span><br />Οι θέσεις του Δράκου του Schrodinger:<br /><br />Ήταν σωστό αυτό που έγινε από τα άτομα που διέκοψαν την παρέλαση;<br /><b>Απάντηση</b>: Δεν συντάσσομαι με τέτοιες πρακτικές, οι οποίες εφαρμόζονται από άτομα χωρίς θέσεις αλλά με άκρως νηπιακή διάθεση του στιλ "<i>θα κρατήσω τότε κι εγώ την αναπνοή μου μέχρι να μου κάνετε το χατίρι</i>". Οι πραγματικές απαντήσεις δίνονται την ώρα της ψήφου, και μέχρι να δούμε στην κάλπη την μαζική αποδοκιμασία του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος, δεν μπορούμε να μιλάμε για μαζική οργή αλλά μόνο για μαζική κατινιά.<br /><br />Ήταν σωστές οι αντιδράσεις των μαθητών με μούντζες και επιδεικτικό γύρισμα της κεφαλής στην αντίθετη κατεύθυνση αυτής των πολιτικών;<br /><b>Απάντηση</b>: 100% σωστές! Ακριβώς επειδή οι μαθητές δεν ψηφίζουν, έχουν κάθε δικαίωμα να χλευάζουν το σάπιο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τους έχουμε καταδικάσει να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους, χωρίς καν να ερωτηθούν! Και ας μην ξέρουν γρι και από ιστορία. Στα σχολεία μας τη διδάσκονται, εκεί δηλαδή που συνεχίζει να έχει λόγο στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ο αρχιεπίσκοπος και ο κάθε λογής άσχετος που δύναται να κρίνει τα βιβλία αναγνωρισμένων ιστορικών αλλά και την διδακτέα ύλη της βιολογίας.<br /><br />Μα διεκόπη για πρώτη φορά η παρέλαση και αμαυρώθηκε η εθνική μας επέτειος…<br /><b>Απάντηση</b>: Στ’ αρχίδια μας!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Nw_Cxf5agCM/TqxWpEW5EYI/AAAAAAAAAU4/DXJ6brqy-nQ/s1600/orse.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="247" src="http://3.bp.blogspot.com/-Nw_Cxf5agCM/TqxWpEW5EYI/AAAAAAAAAU4/DXJ6brqy-nQ/s400/orse.jpg" width="400" /></a></div><br /><b style="font-size: x-large;">Το Δυναμικό</b><br />Το πολιτικό σκηνικό στην χώρα των νεοελλήνων (συμπτωματικά στα ίδια σύνορα με τη γνωστή Ελλάδα) διαδραματίζεται στα ίδια και σαφώς οριοθετημένα πλαίσια που έχουν σιωπηλά οριστεί μέσα στη μεταπολίτευση και έχουν καταστεί αποδεκτά από τους κατοίκους της. <b>Σεβασμός στους Θεσμούς</b> και <b>Προκαθορισμένοι Ρόλοι</b>. Ο πολιτικός των κομμάτων εξουσίας είναι πρόσωπο αναγνωρίσιμο, π.χ. πρώην αθλητής (με συντριπτικές τις πιθανότητες να είναι άσχετος με οτιδήποτε άλλο) ή πρώην ηθοποιός ή γιος και ανεψιός του πρώην αναγνωρίσιμου πολιτικού ή και ο ίδιος ο αναγνωρίσιμος, μετά από 6-7 θητείες πολιτικός. Απουσιάζουν οι τεχνοκράτες. Ο ρόλος του πολιτικού είναι να διορίζει στο δημόσιο άχρηστα και άνευ κοινωνικών ευαισθησιών άτομα, τα οποία με τη σειρά τους θα τον ξαναδιορίσουν βουλευτή. Ο πολιτικός των μικρών κομμάτων από την άλλη έχει ως ρόλο το να λέει "<i>Όχι</i>". Δεν έχει θέσεις γιατί δεν θα χρειαστεί να τις εφαρμόσει και απολαμβάνει μια εξαιρετικά καλοπληρωμένη δουλειά, περίπου ο μέσος μισθός επί έξι (plus expenses) για την ιδιαίτερα επίπονη διαδικασία του να λέει "<i>Όχι</i>". Ο ρόλος των δημοσιογράφων εξαντλείται στο να καλούν στις εκπομπές τους πολιτικούς και να τους θέτουν αιχμηρές πολιτικές ερωτήσεις αλλά να κρίνουν ως πλήρως αποδεκτή ακόμα και μια απάντηση περί της ποιότητας του κορεάτικου κινηματογράφου (ο οποίος τυγχάνει ποιοτικότατος αλλά δεν είναι το θέμα της πολιτικής). Στον ρόλο τους επίσης εμπίπτει και ο αμέριστος σεβασμός προς τους θεσμούς. Ο ρόλος των πολιτών τέλος είναι να ενημερώνονται ώστε να ξέρουν ποιον να ψηφίσουν. Για να το κάνουμε πιο λιανά, να ενημερώνονται από τον μπαμπάκα τους και από το συγγενικό τους περιβάλλον για το ποιος πολιτικός είναι γνωστός - προσεγγίσιμος και μπορεί να τους διορίσει στο δημόσιο ή από τους προαναφερθέντες δημοσιογράφους για τα πρόσωπα τα οποία κατεβαίνουν στον πολιτικό στίβο. <b>Σημαντικό</b>: ενδιαφέρουν αποκλειστικά τα πρόσωπα και σε καμία περίπτωση οι θέσεις τους, τα διαπιστευτήρια τους ή οτιδήποτε σχετικό με την πολιτική!<br /><br />Ααα, και για να μην το ξεχάσω, ο κομβικός ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι να παρίσταται!!!<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>Ανάλυση</b></span><br />Συνεχίζει λοιπόν κάποιος να απορεί για την έκπληξη που βίωσε σύσσωμο το πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο με την ασέβεια που διέπραξαν ορισμένοι απέναντι στην παρέλαση αλλά και στον ιερό θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και τη συνολικότερη θύελλα αντιδράσεων (αυτήν την αγαπημένη έκφραση των καναλιών); Δεν νομίζω. Είπαμε, σεβασμός στους θεσμούς! Παρατηρείται απλώς ο εξής ομαδικός ανορθολογισμός. Έχουμε καταντήσει ως κοινωνία να σεβόμαστε υπέρ το δέον ιδέες και θεσμούς οι οποίοι, αν και θα έπρεπε να μας υπηρετούν, αποτελούν πλέον βαράκια στα πόδια μας.<br /><br />1. <b>Πρόεδρος της Δημοκρατίας;</b> Ο κύριος Παπούλιας ήρθε στη Θεσσαλονίκη για να τιμήσει τη γιορτή και λυπάται για τις ασεβείς αντιδράσεις που προκάλεσαν την ματαίωση. Ευγενής, ευγενέστατος και συμπαθητική φυσιογνωμία, κοινώς αποδεκτή από όλους. Δεν έπρεπε να τον στεναχωρήσουν καθότι τυγχάνει και σύμβολο. Ακινησίας μεν, σύμβολο δε. Λοιπόν, υπάρχει λύση στο πρόβλημα. Ο Δράκος του Schrodinger προσφέρεται εθελοντικά να εισπράττει τον εξαψήφιο μισθό του κύριου Παπούλια προκειμένου να παρίσταται στις ίδιες εκδηλώσεις και δέχεται και να καταπίνει αμάσητες κάθε είδους προσβολές, λεκτικές ή και χειρονομίες! Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο κύριος Παπούλιας &nbsp;είναι συμπαθέστατος και δεν πρέπει να υπομένει τέτοιου είδους εξευτελισμούς.<br /><br />2. <b>Θα τρίζουν τα κόκκαλα των προγόνων μας;</b> Αρχικά να τονίσω απλώς ότι όποιος έχει διαβάσει στοιχειωδώς ιστορία, γνωρίζει πολύ καλά ότι οι αντιστασιακοί του 1940 και κατ’ ουσία πατριώτες βρίσκονται στον ιδεολογικό αντίποδα των νυν πατριωτών οι οποίοι ανησυχούν για τρίζοντα κόκκαλα και θίγονται κάθε φορά που προσβάλλονται οι μέρες μνήμης και οι εθνικές επέτειοι. Σε όσους ενστερνίζονται παρ’ όλα αυτά τέτοιου είδους μεταφυσικές βλακείες, έχω να τους ενημερώσω για το εξής! Κανένα κόκκαλο του 1940 δεν τρίζει γιατί κανένα από εκείνα τα κόκκαλα δεν υπάρχει πλέον. Ο παππούς μου που πολέμησε το 1940 δεν υπάρχει πλέον. Ξέρω ότι είναι πιθανόν βολικό για την ψυχολογία μου το να νομίζω ότι υπάρχει στον ουρανό και χαίρεται με τις τιμές που του αποδίδουν με τις παρελάσεις, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. <b>Το ότι μας αρέσει κάτι δεν αποτελεί ικανή συνθήκη για να θεωρηθεί αυτό το κάτι και αληθές</b>. Ο λόγος για τον οποίον μαθαίνουμε και σεβόμαστε την ιστορία του τόπου μας είναι γιατί αποτελεί πολύτιμο εργαλείο συμπυκνωμένης γνώσης και εμπειρίας το οποίο μας βοηθάει να πορευόμαστε στο μέλλον. <b>Ο λόγος για τον οποίον διδασκόμαστε την ιστορία και τιμούμε τα πρόσωπα της, δεν είναι για να δείξουμε σεβασμό σε άψυχα κόκκαλα τη στιγμή που οι έμψυχοι συνάνθρωποι μας υποφέρουν καθημερινά κάτω από τις παρανοϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται, αλλά απλώς για να προβάλλουμε πρότυπα που θα βοηθήσουν τον κόσμο να ακολουθήσει μια στάση ζωής με καλύτερα προσδοκώμενα αποτελέσματα</b>. Το ξέρω ότι θα στεναχωρήσω πολλούς στη χώρα όπου προσκυνάμε ακόμα και την παρανυχίδα του Όσιου Μπιφτέκιου αλλά είναι καιρός να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τα μεταφυσικά και τα εικαζόμενα και να πιαστούμε λίγο πιο σοβαρά με τον υπαρκτό κόσμο και τα υπαρκτά προβλήματα του.<br /><br />3. <b>Παρέλαση;</b> Ακριβώς επειδή ο συνταγματάρχης Δαβάκης δεν βρίσκεται στον ουρανό για να κοιτάει τους άψογους σχηματισμούς στους οποίους παρελαύνουν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά βρίσκεται ακριβώς εκεί που βρισκόταν και στην άλωση της Πόλης το 1453, <b>δηλαδή πουθενά</b>, είναι πλέον καιρός να σταματήσουμε τις παρελάσεις και να ασχολούμαστε με την ιστορία της πατρίδας μας αποκλειστικά στα βιβλία και τις αίθουσες των σχολείων. Τα οποία σχολεία, υπενθυμίζω, είναι πλέον μόνιμα κλειστά από τις καταλήψεις!<br /><br />4. <b>Μπορεί ο καθένας όμως να διακόπτει οποιαδήποτε εκδήλωση με το έτσι θέλω;</b> Το έχω τονίσει ήδη ότι δεν συντάσσομαι με τις συγκεκριμένες πρακτικές. Και όχι μόνο στο ζήτημα των εκδηλώσεων αλλά στη γενικότερη ασυδοσία που επικρατεί στη χώρα μας, όταν οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους, οι ταξιτζήδες κλείνουν τα διόδια και οι καλοπληρωμένοι άχρηστοι της ΔΕΗ κατεβάζουν τους διακόπτες. Οποιοσδήποτε προβαίνει σε ενέργειες, οι οποίες ανάγουν μια προσωπική θεώρηση ή ακόμα και ένα πρόβλημα υποσυνόλου σε γενικευμένο πρόβλημα όλων, κρίνεται κοντόφθαλμος, ανεύθυνος και τζάμπα μάγκας εκ του αποτελέσματος. Γιατί εκ του αποτελέσματος; Χμμ, ώρα να ξαναγυρίσουμε στα ψυχολογικά μαθηματικά και το <a href="http://schrodingers-dragon.blogspot.com/2010/05/blog-post.html#even">Θεώρημα Πάτσι</a>. Μια ομάδα Α έχει ένα πρόβλημα, το οποίο δεν αφορά την ομάδα Β, αλλά η ομάδα Α επιλέγει να το φορτώσει στο σύνολο ώστε να αφορά πλέον και την ομάδα Β. Στο κάτω - κάτω και η ομάδα Β παλαιότερα είχε φορτώσει τα δικά της προβλήματα στο σύνολο, οπότε πλέον οι δύο ομάδες είναι πάτσι. Σωστά; 1 + 1 = 0, έτσι; Λάθος! <b>1 + 1 = 2 και αυτό ισχύει πάντα!!!</b> Αναγωγή στα της θλιβερής κοινωνίας μας. Ματαίωσαν κάποιοι την παρέλαση! Τι ακριβώς πέτυχαν; Σωστά καταλάβατε, πέτυχαν να φορτώσουν την κατακερματισμένη κοινωνία μας με ένα ακόμα περιστατικό όπου ένα μέρος της κοινωνίας επιλέγει να στραφεί κατά ενός άλλου μέρους της κοινωνίας! Κάποιοι γουστάρουν τις παρελάσεις και κάποιοι δεν τις γουστάρουν (προσωπικά τις θεωρώ ηλίθιες και ξεπερασμένες). Αυτοί λοιπόν που δεν τις θέλουν, καλά θα κάνουν να προσπαθήσουν να αλλάξουν αυτήν την πρακτική των παρελάσεων με την ψήφο τους αλλά και πείθοντας τους υπόλοιπους για το άσκοπο του θεσμού. Γιατί; Γιατί έτσι λειτουργεί η δημοκρατία, σε περίπτωση που το έχουμε ξεχάσει. Το ίδιο ισχύει και για τον κάθε ταξιτζή, αγρότη, μεταφορέα, τελωνειακό και υιοθετημένο από τις ΔΕΚΟ. <b>Δεν μας ενδιαφέρουν τα προβλήματα σας όταν επιλέγετε να τα κάνετε και δικά μας!</b> Τόσο απλά. Αν θέλετε κοινωνική συνοχή, προσπαθήστε πρώτα να μην την σκοτώνετε καθημερινά. Τα προβλήματα αλλάζουν με την ψήφο και τη συμμετοχή και όχι με αναίτιους τσαμπουκάδες.<br /><br />5. <b>Και τα παιδιά; Επιτρέπεται να αντιδρούνε με τέτοιον τρόπο τα παιδιά; Αυτή η νέα γενιά που δεν σέβεται τίποτα τι μέλλον μπορεί να έχει;</b> Χαχαχαχαχα, οι ενήλικες είμαστε συχνά απόλυτα φαιδροί! Είμαστε το αποδεδειγμένο ΖΟΝΚ στο μεγάλο παζάρι που έχει στηθεί στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης και έχουμε το θράσος να αμφισβητούμε την πνευματική φρεσκάδα και την υγιή αμφισβήτηση των παιδιών απέναντι στις δικές μας σταθερές, οι οποίες αφήνουν ερείπια όπου εφαρμόζονται. Είμαστε βυθισμένοι στον ωχαδερφισμό μας, χωρίς φίλους αλλά μόνο με στρατηγικούς συνεργάτες, και έχουμε το θράσος να αμφισβητούμε τη δυνατότητα της παρεΐστικης νεολαίας να δημιουργήσει μια πιο συνεκτική κοινωνία από τη δική μας. Αμφισβητούμε την ικανότητα τους να κρίνουν επειδή δεν μας σέβονται! <b>Λοιπόν, ξερά στεγνά, ο σεβασμός δεν απαιτείται αλλά κερδίζεται!</b> Και τα παιδιά που δεν ψηφίζουν αλλά και δεν έχουν την επιλογή για το αν θα συμμετέχουν στις ηλίθιες φιέστες μας, έχουν τουλάχιστον το αναφαίρετο δικαίωμα να τις χλευάσουν ανοικτά. Στην τελική, από τον χλευασμό δεν πέθανε ποτέ κανένας, από την ανεργία, την ανέχεια και την πείνα πολλοί!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-cLM8f0T85Vo/TqxXEjm1t2I/AAAAAAAAAVI/EGZCSCDXBd0/s1600/poll.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-cLM8f0T85Vo/TqxXEjm1t2I/AAAAAAAAAVI/EGZCSCDXBd0/s400/poll.jpg" width="400" /></a></div><br /><b style="font-size: x-large;">Τι επάγγελμα κάνεις;</b><br />- Παρίσταμαι!<br /><br />- Προσεύχομαι!<br /><br />- Επιβλέπω!<br /><br />Στη θλιβερή κοινωνία μας όπου έχουμε αποδεχτεί ότι τα παραπάνω επαγγέλματα, όχι μόνο θα υπάρχουν, αλλά και θα αμείβονται πολλαπλάσια από τα πραγματικά επαγγέλματα των ανθρώπων που παράγουν υπαρκτό και μετρήσιμο έργο, την ίδια στιγμή που οι τελευταίοι αρχίζουν να ζουν στη λογική να βγάλουν και την επόμενη μέρα, ο τσαμπουκάς μας εξαντλείται καθημερινά σε ευθιξίες, προγονικές λατρείες, άσκοπα νταηλίκια και επηρμένες νουθεσίες! Και όλα αυτά (νομίζουμε πως) μας δίνουν το δικαίωμα να απέχουμε από τους αληθινούς προβληματισμούς και την ουσιαστική ψήφο. Μια παρέλαση ματαιώθηκε χωρίς λόγο. Η ίδια παρέλαση όμως που λαμβάνει χώρα επίσης χωρίς λόγο! Και μια ολόκληρη κοινωνία σέρνεται και πάλι σε ψευδοδιλλήματα και ανούσιες συζητήσεις επί συζητήσεων. Ελπίζω την ώρα της κάλπης να είναι η κοινωνία σε ανάλογη εγρήγορση!!! Και το υπάρχον πολιτικό δυναμικό να διαλυθεί επιτέλους εις τα εξ' ων συνετέθη...<br /><br /><br /><br /><div style="clear: both; text-align: center;"><div style="text-align: left;"><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-437831167324200002?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-2787681298858863692011-10-12T19:54:00.001+03:002011-10-12T19:55:10.573+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Αμερικάνικο Όνειρο. Κατ' επέκταση και ελληνικό. Απολαύστε το απόλυτο ξεγύμνωμα της πολιτικής και των πολιτικών από έναν από τους μεγαλύτερους σύγχρονους κωμικούς, τον George Carlin! Γι αυτόν τον μονόλογο δεν υπάρχουν λόγια...<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-IHKW13VVA7g/TpXF91xAofI/AAAAAAAAAUI/8KNikY2ajPU/s1600/george-carlin-about-american-dream.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-IHKW13VVA7g/TpXF91xAofI/AAAAAAAAAUI/8KNikY2ajPU/s1600/george-carlin-about-american-dream.jpg" /></a> <br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-278768129885886369?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-60884360749446216872011-10-05T22:44:00.007+03:002011-11-07T21:51:34.247+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">- Μνήσθητί μου κύριε, εεε συγνώμη, Κύριε (με κεφαλαίο) ήθελα να πω! Τι παντζάρια ήταν αυτά; Αγίασμα κανονικό! Τα φχαριστήθηκε η ψυχή μου, ευφράνθηκε. Καλύτερο και από σεξ όπως λένε και οι κοσμικοί, αυτοί πού ‘χουν υποδουλώσει το πνεύμα τους στον πονηρό τον διάβολο και δεν βλέπουν πια καλά. Τα μάτια της ψυχής τους τυφλώθηκαν. Και νομίζουν ότι βλέπουν αλλά δεν μπορούν να δουν αυτά τα πράματα που βλέπω εγώ ο δούλος Σου καθαρά μπροστά μου. Ότι δηλαδή εγώ που αξιώθηκα να μην κάνω ποτέ στη ζωή μου σεξ, γιατί ήθελα μία δώδεκα χρόνια αλλά αυτή δεν με ήθελε, γνώρισα την αληθινή ευτυχία σε ένα υγρό κελί μακριά από τα εγκόσμια, με ρούχα που ζέχνουν, παρέα με τα μυρμήγκια και με κλεισμένα ερμητικά τα παράθυρα που εμποδίζουν τον διάβολο να μπει. Μόνο κοντά σου Κύριε βλέπει κανείς με πραγματική διαύγεια. Μόνο κοντά σου μπορώ εγώ ο ταπεινός σου, εεε ταπεινός Σου ήθελα να πω… Αμααάνν, έκανα το ίδιο λάθος και πριν! Συγχώρα με Θεέ μου! Ξανά, μόνο κοντά Σου Κύριε βλέπει κανείς με πραγματική διαύγεια. Μόνο κοντά Σου μπορώ εγώ ο ταπεινός Σου δούλος να εκτιμήσω τον πόνο και την αρρώστια και να ζήσω πραγματικά απαλλαγμένος από τους γιατρούς και τα φάρμακα και όλα θα βολευτούν με το χώμα. Βόηθα με μόνο να έχω πάντα την καθαρή σκέψη που έχω τώρα. Να είμαι ισορροπημένος! Γιατί τις κάνω κι εγώ τις ανισορροπίες μου καμιά φορά. Να, τώρα δα πριν από λίγο είπα ότι φχαριστήθηκα τα παντζάρια. Μα πως μπορεί να είναι κανείς ταπεινός όταν φχαριστιέται; Συγχώρα με Θεέ μου, συγχώρα Με, εεε… συγχώρα με (πως μου ξέφυγε εδώ το κεφαλαίο;) ήθελα να πω. Αισθάνομαι τόσο ανίκανος μπροστά Σου ώστε Σου ζητάω να με συγχωρέσεις και την ίδια στιγμή βουτάω ακόμα πιο βαθιά στο βούρκο αποκαλώντας με Με!!! Συγχώρα με…<br /><br />[<span style="font-style: italic;">Οι πεντακάθαρες (<span style="color: #cc0000; font-weight: bold;">Πεντακάθαρες;;; What the hell did you just say nigga?</span>) σκέψεις του γέροντα διακόπηκαν απότομα από τα βήματα έξω από το κελί του και το χτύπημα στο βαρύ μάνταλο της πόρτας.</span>]<br /><br />- Γέροντα, ήρθαν να σε δουν τρεις νέοι. Θέλουν να σε δουν και να συνομιλήσουν μαζί σου!<br />- Να κοπιάσουν.<br /><br />[<span style="font-style: italic;">Η ξύλινη πόρτα άνοιξε τρίζοντας και πρόβαλε ο πρώτος επισκέπτης</span>]<br /><br /><span style="font-size: 130%; font-weight: bold;">Ψυχρό Διάβασμα</span><br />- Πέρνα μέσα Βλάση, θέλεις νερό; Θα κουράστηκες από το περπάτημα…<br />- Δεν με λένε Βλάση γέροντα, Αγησίλαο με λένε…<br />- Ναι, αλλά και τον παππού σου τον λέγαν Αγησίλαο, έτσι δεν είναι;<br />- Ναι!<br />- Άρα εσύ είσαι ο Β Αγησίλαος! Και ο Β Αγησίλαος λέγεται και Βλάσης!<br />- Γέροντα, πού το ήξερες;<br />- Με τα μάτια της ψυχής ακούς καλύτερα τον Θεό και με τα αυτιά βλέπεις καλύτερα.<br /><br />[<span style="font-style: italic;">Ο Αγησίλαος έμεινε αποσβολωμένος να κοιτάει τον Γέροντα Παΐσιο ενώ λίγα δευτερόλεπτα μετά ξεπρόβαλλαν από πίσω του στο κελί, ο Στάθης και ο Βαγγέλης. Κοίταξαν με δέος και αυτοί τον σοφό γέροντα, την ώρα που ο τελευταίος γέμιζε με νερό τρία μεταλλικά κύπελλα για να δροσίσει τους επισκέπτες του. Ο Βαγγέλης μίλησε πρώτος με το παχύ σαλονικιώτικο του λάμδα να αηδιάζει το τύμπανο του γέροντα…</span>]<br /><br />- Την ευχή σου Γέροντα! Ερχόμαστε από τη Θεσσαλλλονίκη. Εγώ είμαι ο Βαγγέλλλης!<br />- Την ευχή μου Βαγγέλη. Να πεις στον πατέρα σου ότι ήταν συνεχώς στις προσευχές μου!<br /><br /><span style="font-size: 130%; font-weight: bold;">Κουτί του Schrodinger (με τέσσερις καταστάσεις)</span><br />[Οι τέσσερις παρακάτω εκδοχές υπάρχουν ταυτόχρονα για τους μη συμμετέχοντες, ενώ οι παριστάμενοι βλέπουν να εξελίσσεται πάντοτε η μία μόνο εκδοχή]<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Εκδοχή Α</span><br />- Πέρσι τον Απρίλλλιο; Που νοσηλεύτηκε στον Άγιο Παύλλλο;<br />- Ναι!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Εκδοχή Β</span><br />- Μα ο πατέρας μου πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια Γέροντα…<br />- Το ξέρω Βαγγέλη, αλλά του μιλάς ακόμα, έτσι δεν είναι;<br />- Τον βλλλέπω στα όνειρα μου Γέροντα. Το γνώριζες;<br />- Ναι, και σε ακούει πραγματικά από εκεί ψηλά που βρίσκεται.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Εκδοχή Γ</span><br />- Γέροντα ο πατέρας μου μας εγκατέλλλειψε όταν ήμουν μόλλλις ενάμιση. Δεν γνώρισα πατέρα…<br />- Κι όμως τον γνωρίζεις. Μη δέχεστε τις διδαχές του διαβόλου αβασάνιστα εσείς οι νέοι. Δεν έχεις παρά να ψάξεις στην οικογένεια σου…<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Εκδοχή Δ</span><br />- Γέροντα, είναι απίστευτο! Ο πατέρας μου με παρότρυνε να έρθω αν σε βρω και να σε συμβουλλλευτώ!!!<br />- Το γνωρίζω Βαγγέλη. Σε περίμενα…<br /><br />[<span style="font-style: italic;">Χωρίς να του αποκαλύψουν το παραμικρό (<span style="color: #cc0000; font-weight: bold;">εκτός από το ότι του αποκάλυψαν τα πάντα</span>), ο Γέροντας Παΐσιος γνώριζε! Ένας φαινομενικά αγράμματος γέρος ο οποίος κουβαλούσε τη σοφία του κόσμου. Ήρεμος, αν και έδειχνε να πονάει. Πονούσε μάλλον για όλον τον υπόλοιπο κόσμο αλλά υπέφερε καρτερικά και προπαντός χωρίς να χάνει στιγμή την πνευματική του διαύγεια. Τα γένια του άσπρα στο σύνολο, με μια μαύρη καμπύλη εξαίρεση κατά μήκος των ζυγωματικών, άφηναν να φαίνεται το ταλαιπωρημένο αλλά ευγενικό του πρόσωπο που τους ατένιζε με καλοσύνη. Ο Στάθης ήταν ο τελευταίος που μίλησε…</span>]<br /><br />- Την ευχή σου Γέροντα! Εμένα Γέροντα με έστειλε η γυναίκα μου η Συμέλα να σε βρω και να σε συμβουλευτώ. Το ήξερες φαντάζομαι…<br />- Ναι! Άξια γυναίκα και μπράβο της που κράτησε και το χριστιανικό της όνομα. Ακούω όλο και περισσότερες γυναίκες να αλλάζουν τα ονόματα τους σε ξενόφερτα και μικρά και απορώ, δεν θέλουν να τιμήσουν το όνομα της Αγίας;;; Εσένα πως σε φωνάζουν οι φίλοι σου; Το κράτησες το όνομα σου;<br />- Στάθη με λένε Γέροντα!<br />- Αυτό το ξέρω, γιατί οι φίλοι σου όμως δεν σε φωνάζουν Ευστάθιο; Όλα να τα κόβουμε δηλαδή;<br />- Έχεις δίκιο Γέροντα. Κάποια τέτοια πράματα τα θεωρούμε ασήμαντα αν και είναι τόσο σημαντικά!<br />- Και γιατί σε έστειλε για τη συμβουλή μου η Συμέλα Ευστάθιε; Τι είναι αυτό που σας βασανίζει;<br />- Αγαπάμε τα παιδιά Γέροντα και θέλουμε παιδάκι τέσσερα χρόνια τώρα, αλλά δεν μας χαρίζει ο Θεός. Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να μας βοηθήσουν. Τι να κάνουμε; Δεν ξέρουμε…<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-rkfVNV07yd0/Toy418szXUI/AAAAAAAAATw/_F0TI4wps1o/s1600/gerondas_paisios.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660102068664491330" src="http://1.bp.blogspot.com/-rkfVNV07yd0/Toy418szXUI/AAAAAAAAATw/_F0TI4wps1o/s400/gerondas_paisios.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 354px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /></a><span style="font-size: 130%; font-weight: bold;">Άσε τους να μην καταλάβουν τίποτα!</span><br />- Την άκουσες πριν την πόρτα που έτριζε; Μόλις μπήκατε μέσα; Από την πολλή τη χρήση είναι.<br /><br />[<span style="font-style: italic;">Ο Στάθης ρουφούσε τα σοφά λόγια του γέροντα (<span style="color: #cc0000; font-weight: bold;">Τρίζει από την πολλή χρήση;;; Τι να ‘πιε άραγε ο Γέροντας και τα ‘πε και ανάποδα;</span></span>)]<br /><br />- Έτσι και η γυναίκα, από την πολλή τη χρήση χαλάει. Η γυναίκα έχει λιγότερη λογική και περισσότερη καρδιά. Ό άντρας έχει περισσότερη λογική και λιγότερη καρδιά. Το ευαγγέλιο μόνο τη γυναίκα λέει πόρνη και όχι τον άντρα, διότι η γυναίκα στον έρωτα δίνει και την καρδιά της, ενώ ό άντρας δίνει μόνο το σώμα του, συνήθως για να ικανοποιήσει τις ορμές του και τη χρησιμοποιεί. Η γυναίκα θέλει αγάπη και πρέπει να της δίνουμε αγάπη. Ό άντρας πρέπει να δίνει αγάπη στη γυναίκα του, γιατί τα σούπερ-μάρκετ δεν πουλάνε αγάπη. Να τη χρησιμοποιείς λιγότερο και να την αγαπάς περισσότερο παιδί μου. Και ο Θεός μετά θα βοηθήσει. Και χρειάζεται και υπομονή και χρειάζεται και πίστη.<br />- Γέροντα, ήμουν ανέκαθεν πιστός αλλά πολλές φορές νιώθω την πίστη μου να κλονίζεται. Από το δικό μας πρόβλημα και από τα προβλήματα που βλέπω να έχουν και καλοί άνθρωποι. Γιατί να ταλαιπωρούνται καλοί άνθρωποι;<br />- Ακόμη κι αν κάψει ο Θεός όλους τους καλούς, δεν πρέπει να βάλει κανείς αριστερό λογισμό, αλλά να σκεφθεί πως ο Θεός ότι κάνει, από αγάπη το κάνει. Γιατί να κλονίζεται η πίστη σου; Η Αγία Αικατερίνη, μόλις δεκαεννιά χρονών και διακόσιους φιλόσοφους τους αποστόμωσε με την κατά Θεό γνώση και σοφία της. Η κοσμική λογική μας κλονίζει την πίστη μας. Και αυτήν τη λογική την έχουμε μόνο εμείς οι άνθρωποι. Είδες εσύ κανένα μυρμήγκι να κλονίζεται η πίστη του; Κουβαλάει αδιαμαρτύρητα. Είδες καμιά πέτρα που τη δέρνουν οι άνεμοι, να διαμαρτύρεται; <span style="font-weight: bold;">Δε νομίζω Τάκη</span>!<br />- Τάκη; Στάθη Γέροντα, Στάθη με λένε. Όχι Τάκη...<br />- Το ξέρω, έκφραση είναι και θα τη λένε μετά από δεκαπέντε χρόνια.<br /><br /><span style="font-size: 130%; font-weight: bold;">Πίσω στη Θεσσαλονίκη</span><br />- Είναι απίστευτο, αλλά γνώριζε τα ονόματα μας πριν να πατήσουμε εκεί!<br />- Και ήξερε και ότι και τον παππού μου τον έλεγαν Αγησίλαο!!!<br />- Γνώριζε και…<br /><ol><li>(<span style="font-weight: bold;">Α Εκδοχή</span>) ότι ο μπαμπάς νοσηλεύτηκε πέρσι τον Απρίλιο!</li><li>(<span style="font-weight: bold;">Β Εκδοχή</span>) ότι έχασα τον πατέρα μου...</li><li>(<span style="font-weight: bold;">Γ Εκδοχή</span>) για το ότι μεγάλωσα χωρίς πατέρα αλλά με διαβεβαίωσε ότι είναι κάποιος από την οικογένεια!</li><li>(<span style="font-weight: bold;">Δ Εκδοχή</span>) ότι με έστειλες εσύ και μάλιστα μου είπε ότι προσεύχεται για σένα.</li></ol>- Και μιλούσε τόσο όμορφα, και μας είπε τόσα χρήσιμα πράματα…<br />- Συμέλα πρέπει να σταματήσουμε τις πολλές προσπάθειες. Δεν κάνουμε καλά έτσι. Να έχουμε πίστη πρέπει και να έχουμε υπομονή. Ααα, και να με φωνάζεις Ευστάθιο…<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-6088436074944621687?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-35253126683701757912011-09-02T20:54:00.019+03:002011-09-02T23:18:46.902+03:00Ότι δουλεύει, δεν το αλλάζουμε! Είναι δοκιμασμένο, τελεία και παύλα. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο τρόπος και το αποτέλεσμα. Το δοκιμασμένο είναι ευκολία γιατί το έχουμε δει πολλές φορές και έχουμε σχεδόν πλήρως κατανοήσει τον τρόπο του. Το δοκιμασμένο είναι εξασφάλιση γιατί έχει δεδομένο αποτέλεσμα. Και φυσικά στο δοκιμασμένο στηρίζεται ολόκληρο το οικοδόμημα της κοινωνίας μας. <br /> <br />Είναι το δοκιμασμένο πάντοτε καλό; Χμμμ, μάλλον όχι! Και αυτό γιατί η επιτυχής έκβαση ενός αποτελέσματος δεν μπορεί να κρίνεται ανεξάρτητα από το ίδιο το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι καλό ή κακό. Επειδή μάλιστα μιλάμε για έναν φορέα με προθέσεις, τον άνθρωπο, είναι απόλυτα φυσιολογικό να συνδέσουμε τελικά το αποτέλεσμα με τον σκοπό. Είναι λοιπόν οι δοκιμασμένες μέθοδοι πάντα καλές; Εξαρτάται από τον σκοπό για τον οποίον τις χρησιμοποιούμε! <br /> <br />- Ώχου, πονοκέφαλος μας έπιασε, θα καταλήξεις κάπου ρε φίλε; <br /> <br />Αμέσως! Με ποιον απώτερο σκοπό αποφασίζει κάποιος να επιτεθεί στην επιστήμη, η οποία του έχει χαρίσει έναν υπολογιστή για να γράφει και να σβήνει και ένα διαδίκτυο για να στέλνει τις ιδέες του στα πέρατα του κόσμου με ένα απλό κλικ, και χρησιμοποιώντας ανακρίβειες και παραπλανητικές χρήσεις όρων; (Αυτό συνέβη σε <a href="http://clopyandpaste.blogspot.com/2011/08/blog-post_7642.html">αυτήν την ανάρτηση</a> η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να τιτλοφορείται Ύμνος στην Ορθοδοξία και Κατάρριψη του Μύθου της Εξέλιξης και της Ραδιοχρονολόγησης) <br /> <br />Η απάντηση κατ’ εμέ είναι εξαιρετικά απλή. Και λέγεται προσωπική προβολή και δημιουργία εντυπώσεων! Επιτυγχάνεται δε πανεύκολα με τη χρήση των δοκιμασμένων Κανελλισμών. Τι είναι ο Κανελλισμός; Είναι μια μέθοδος που έχει τελειοποιηθεί από την Λιάνα Κανέλλη και αποτελεί την πεπατημένη οδό για να λες άλλα αντ’ άλλων τη στιγμή που οι ακροατές αναφωνούν "Ααα να μπράβο, μόνο αυτός τα λέει καλά!". Ο Κανελλισμός στηρίζεται στα εξής χαρακτηριστικά: <br /><ol><li>Άκριτη σύμπλευση με τις πεποιθήσεις του κόσμου, όσο παράλογες κι αν είναι αυτές.</li><li>Αναπαραγωγή περιαστικών μύθων, συνωμοσιών και ανακριβειών.</li><li>Οργή, φωνασκία και ακατάσχετη φλυαρία.</li></ol><span style="font-weight: bold;">Κοινώς, κολάκεψε τους, ισχυρίσου και δυο - τρεις απίθανες ανακρίβειες, φώναζε πολύ και συνεχώς και… εεε δεν μπορεί, θα έχεις δίκιο!</span> <br /> <br />Για την ίδια τη Λιάνα Κανέλλη τα έχουν γράψει πολλοί (π.χ. <a href="http://www.ndimou.gr/articledisplay.asp?time_id=524&amp;cat_id=45">Καπιταλιστικό Βιάγκρα</a> από τον Νίκο Δήμου). Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με την εφαρμογή των κανελλισμών σε αυτόν τον <a href="http://clopyandpaste.blogspot.com/2011/08/blog-post_7642.html">Ύμνο στην Ορθοδοξία και την Δήθεν Κατάρριψη της Εξέλιξης και της Ραδιοχρονολόγησης</a>. Και να σκεφτεί κανένας ότι αυτό το φλύαρο και πλήρως ανακριβές άρθρο γράφτηκε ως απάντηση σε αυτό το σχόλιο: <br /><blockquote>"<span style="font-style: italic;">Το ισχυρότερο μέσο χειραγώγησης των λαών ανέκαθεν ήταν οι θρησκείες έως πολύ πρόσφατα που αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση. Για τον Θεό δεν υπάρχει καμία ένδειξη. Για τη θεωρία της εξέλιξης υπάρχουν τουλάχιστον απολιθώματα, που δείχνουν πως τα όντα στη γη δεν ήταν πάντα τα ίδια. Δεινόσαυροι, πτηνά, ψάρια και θηλαστικά ήταν τελείως διαφορετικά, πριν εκατομμύρια χρόνια. Η Ραδιοχρονολόγηση το έχει αποδείξει αυτό ακράδαντα και δεν υπήρχε στα χρόνια του Δαρβίνου. Επίσης, είναι τουλάχιστον αστείο το γεγονός ότι οι πηγές που παραθέτεις από την επιστημονική κοινότητα, είναι του 1988 και μάλιστα αγνώστων και ημίτρελων. (άκου εκεί κανιβαλισμός!)</span> <span style="font-style: italic;">Κατά τα άλλα είναι πολύ ωραίο το μπλοκ σας, απλά είπα να πω και εγώ την άποψή μου.</span>"</blockquote>Αν και ολόκληρο το άρθρο είναι ένα σφάλμα, ας σταθούμε αναλυτικά στα επιμέρους σφάλματα και ας απαντήσουμε στον συγγραφέα κύριο Βουρδουνάρη. <br /> <br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;">Η προσωπική απόδειξη!</span> <br /><blockquote style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Κανελλισμός</span>: Όταν κάποιος καρκινοπαθής με 3 μήνες υποσχόμενη ζωή βλέπει στον ύπνο του τον Άγιο Παντελεήμονα και του λέει "Είσαι καλά τώρα" και η μαγνητική τομογραφία το επιβεβαιώνει, αυτό είναι ένδειξη. Δεν είναι απόδειξη για μένα, γιατί μπορώ να φανταστώ χίλιους δύο μηχανισμούς για το εξηγήσω (αυθυποβολή, στρες ασθενείας, αγωνία κ.τ.λ.), για τον ίδιο όμως είναι απόδειξη. Ενδείξεις λοιπόν υπάρχουν πάμπολλες.</blockquote>Μάλιστα! Περίτεχνος κανελλισμός, με περισπούδαστες ανακρίβειες αρχικά σχετικά με το τι είναι απόδειξη και το τι είναι ένδειξη και άκριτη αποδοχή του προσωπικού βιώματος κάποιου ως απόδειξη. Για να μην μακρηγορούμε, σύμφωνα με τους Τεγόπουλο και Φυτράκη: <br /> <br /><span style="font-weight: bold;">Απόδειξη</span> = Η φανέρωση της αλήθειας ενός πράγματος <br />και <br /><span style="font-weight: bold;">Αλήθεια</span> = 1. Η απόλυτη συμφωνία με την πραγματικότητα 2. Ότι δεν επιδέχεται αμφισβήτηση <br /> <br />Συνεπώς η ρήση "<span style="font-style: italic;">για τον ίδιο όμως είναι απόδειξη</span>" είναι ότι πιο λαϊκίστικο μπορεί να διατυπώσει κάποιος. Γιατί η απόδειξη σχετίζεται άμεσα με την αλήθεια και πρέπει να έχει καθολική ισχύ πέρα από κάθε αμφισβήτηση! <span style="font-style: italic;">Στην πραγματικότητα με την κατάθεση του καρκινοπαθή σχετικά με τον Άγιο Παντελεήμωνα, το μοναδικό που έχουμε στα χέρια μας είναι ένας <span style="font-weight: bold;">ισχυρισμός</span></span>. Και ο συγγραφέας του παραπάνω αποσπάσματος αναγόρευσε σκόπιμα ή λόγω άγνοιας τους ισχυρισμούς σε ενδείξεις και τις ενδείξεις σε αποδείξεις. Η προσωπική απόδειξη έχει τόση ισχύ όση και η παρακάτω μαθηματική πράξη: <br /> <br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ryBBhLcoM04/TmEbZgO-qHI/AAAAAAAAATQ/4kgxeIpaakg/s1600/personal-proof.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ryBBhLcoM04/TmEbZgO-qHI/AAAAAAAAATQ/4kgxeIpaakg/s400/personal-proof.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647825532662753394" border="0" /></a>Φυσικά όταν σπεύδεις να δικαιολογήσεις αυτό που (νομίζει ότι) άκουσε, είδε ή γνωρίζει κάποιος, η αποδοχή σου είναι εξασφαλισμένη. <br /> <br />Άλλες εύλογες απορίες σχετικά με την ιστορία του καρκινοπαθούς: <br /> <br />Ποιος είναι αυτός ο τύπος; Έχουμε κάποια παραπομπή σχετική; Και το σημαντικότερο, δέχεται (αν μιλάμε για υπαρκτό πρόσωπο) ο συγκεκριμένος τύπος να υποβληθεί η εμπειρία του σε επιστημονική ανάλυση και πείραμα; Αν όχι, μπορεί κάλλιστα να ψεύδεται ή να έχει παραισθήσεις. <br /> <br />Η προσωπική απόδειξη είναι μήπως σεβαστή και στην περίπτωση του μουσουλμάνου που ζώνεται με εκρηκτικά και πέφτει πάνω στους δίδυμους πύργους, επειδή άκουσε τον Αλάχ να τον καλεί στον παράδεισο με τις παρθένες; Αν όχι, ποιο είναι το αδιάβλητο εκείνο κριτήριο βάσει του οποίου αποφασίζουμε να προάγουμε τις προσωπικές μαρτυρίες σε ενδείξεις; <br /> <br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;">Παλιά ήταν καλύτερα!</span> <br /><blockquote style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Κανελλισμός</span>: Πάντα οι κοινωνίες είχαν κάποιο φραγμό στα ήθη τους, π.χ. ο φόνος του γονιού θεωρείτο κακός, η κλοπή από φίλια πρόσωπα κλπ. <br /> <br />Θυμάμαι μικρός στο μπακάλικο της γειτονιάς άφηναν τα εμπορεύματα έξω το μεσημέρι που έκλεινε και κανείς δεν έκλεβε. Σήμερα δεν φτάνει να τα κλειδώσεις μέσα, χρειάζεσαι και security (Οι στατιστικές δείχνουν ανοδική τάση σε όλα τα εγκλήματα και καθοδική τάση στους πνευματικούς δείκτες της κοινωνίας (π.χ. μόρια εξετάσεων για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, διδακτέα ύλη στα σχολεία))! Τί φταίει για την κατηφόρα αυτή; Μήπως η αθεΐα;</blockquote>Χαχαχαχαχα, βέβαια, έτσι ακριβώς, σίγουρα! Είναι τόσες πολλές οι ανακρίβειες στα παραπάνω ώστε… ώστε… μόλις έρχεται η ώρα να απαντήσεις, αισθάνεσαι ακριβώς την ίδια άγρια λαχτάρα με κάποιον ο οποίος βρίσκεται μπροστά σε ένα τραπέζι με σερβιρισμένα τα δέκα αγαπημένα του φαγητά. Θέλεις να τα φας όλα με τη μία!!! Χμμ, ας συγκρατηθούμε και ας πάρουμε τις ανακρίβειες με τη σειρά. <br /> <br />Πάντα οι κοινωνίες είχαν φραγμό στα ήθη τους και ο φόνος του γονιού θεωρείτο κακός; Γιατί, σήμερα τι θεωρείται; Καλός;;; Η κλοπή από φίλια πρόσωπα στην εποχή μας θεωρείται καλή; Επίσης, ποιον ακριβώς φραγμό στα ήθη επέβαλε το θεόπνευστο βιβλίο της χριστιανοσύνης όταν προτρέπει σε φόνους για όλες τις περιπτώσεις που περιγράφονται στο εξαίρετο άρθρο του Π <a href="http://blog.atheia.gr/2010/01/09/2010-01-09/">Ού Φονεύσεις</a>; Είναι φραγμός στα ήθη άραγε το να πρέπει να σκοτώνεται κατ’ εντολή θεού όποιος εργάζεται την έβδομη μέρα ή όποια γυναίκα παντρεύεται και δεν είναι παρθένα;;; <br /> <br />Συνεχίζουμε! Security στα μανάβικα; Χαχαχαχαχαχα… Κάπως έτσι είχε εκστομίσει και η Κανέλλη τα περί <a href="http://blog.dontkissthefrog.net/2008/04/14/propagandah/">Ούγγρων ράμπο στο Κόσσοβο</a>. <br /> <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RHA7OC9JpLU/TmEfyFUutFI/AAAAAAAAATY/z_g8GjvjBto/s1600/liana-kanelli.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 293px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-RHA7OC9JpLU/TmEfyFUutFI/AAAAAAAAATY/z_g8GjvjBto/s400/liana-kanelli.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5647830352982357074" border="0" /></a>Ανακρίβειας συνέχεια! Οι στατιστικές δείχνουν ανοδική τάση σε όλα τα εγκλήματα; Οι στατιστικές δείχνουν καθοδική τάση στους πνευματικούς δείκτες της κοινωνίας;;; Που είναι η παραπομπή σε αυτές τις στατιστικές; Συν τοις άλλοις, παρατηρείται το εξής παράδοξο! Ενώ όλα τα εγκλήματα αυξάνονται, σύμφωνα με τον συγγραφέα, το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται και αυτό!!! <br /> <br />Οι βάσεις για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο μειώνονται; Ας το δεχτούμε (που δεν είναι έτσι). Και αυτό οφείλεται στην καθοδική τάση που παρουσιάζουν οι πνευματικοί δείκτες;;; Έτσι αβασάνιστα; ΟΚ! Καλώ τον συγγραφέα να μου απαντήσει σήμερα ποιος είναι ο αόριστος του ρήματος παίζω! Αύριο θα τον καλέσω να μου ονομάσει δεκαοκτώ ηφαίστεια της Ευρώπης. Αν απαντήσει σωστά σήμερα και λάθος αύριο, θα έχει αυτόματα χαζέψει μέσα σε μια μέρα. Lol ρεεεε… <br /> <br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;">Ask a stupid question, get a stupid answer!</span> <br /><blockquote style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Κανελλισμός</span>: Αν εξελιχθήκαμε τυχαία από την αμοιβάδα, τότε γιατί να μην σκοτώσω, γιατί να μην κλέψω; Ο πιστός στον Θεό δεν θέλει να το κάνει για να μην παραβεί τον νόμο Του. Ο ουμανιστής τι να φοβηθεί;</blockquote>Ας υποθέσουμε ότι, ΝΑΙ, εξελιχθήκαμε τυχαία από την αμοιβάδα (δεν είναι ακριβώς έτσι) και δεν υπάρχει θεός. Συνεχίζεις να δυσκολεύεσαι να βρεις λόγους ώστε να μη σκοτώσεις κύριε Βουρδουνάρη; Αν ναι, κάποιος να καλέσει τους ψυχίατρους παρακαλώ. <br /> <br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;">Οι επιστήμονες είναι κακοί και ραδιούργοι!</span> <br /><blockquote style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Κανελλισμός</span>: Έτσι ο βραβευμένος ως επιστήμων της χρονιάς βιολόγος Έρικ Πιάνκα δήλωσε ότι πρέπει να μειώσουμε τον πληθυσμό της γης για να σώσουμε τον πλανήτη κι ότι ο Ebola και το AIDS δεν είναι αρκετά αποτελεσματικά, χρειαζόμαστε κάτι αερομεταφερόμενο όπως ο Ebola-Reston!</blockquote>Να και ο περιαστικός μύθος! Για ποιον λόγο αναπαράγει ο κύριος Βουρδουνάρης τις διαστρεβλώσεις κάποιων θρησκόληπτων συνωμοσιολόγων; Διότι όπως φαίνεται στο βιβλίο <a href="http://www.zo.utexas.edu/courses/bio373/Vanishing.Book.pdf">The Vanishing Book of Life</a> (είναι μεγάλο σε μέγεθος και αργεί να φορτώσει) απ’ όπου και η υποτιθέμενη δήλωση, ο άνθρωπος μόνο αυτό δεν δήλωσε. Παραπέμπω το επίμαχο απόσπασμα από τη σελίδα 25 (η μόνη σελίδα όπου αναφέρεται ο Ebola): <br /><blockquote style="font-style: italic;">Now it is only a matter of time until Ebola zaire evolves and mutates a little, it will eventually become airborne, and then we might finally see it spread. And if it does, when it does finally sweep across the world — we’re going to have a lot of dead people. Every one of you that is lucky enough to survive gets to bury nine. Think about that. However, I doubt Ebola is going to be the one that gets us, I think it will be something else.</blockquote>Για ποιον απώτερο σκοπό λοιπόν αναπαράγονται και διαδίδονται τέτοια ψεύδη; Μάλλον για δημιουργία εντυπώσεων! Και για να στηρίξει ο συγγραφέας τα αστήρικτα. Και ας μην ξεχνάμε και την επίσημη δήλωση από την Ακαδημία του Τέξας ότι <a href="http://awurl.com/F2gxAZ6S7">οι δηλώσεις του Πιάνκα παραποιήθηκαν βάναυσα</a>. <br /> <br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;">Η ραδιοχρονολόγηση με C14 είναι ανακριβής!</span> <br /><blockquote style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Κανελλισμός</span>: … ας δούμε λίγο πως λειτουργεί η μέθοδος (ας εξετάσουμε τη μέθοδο με τον C14). Σήμερα στην ατμόσφαιρα υπάρχει 0,000756% C14. Λόγω της ηλιακής ακτινοβολίας κάποια άτομα Ν14 χάνουν 1 πρωτόνιο και μετασχηματίζονται σε C14. Αυτός είναι ραδιενεργός που σημαίνει ότι αν πάρουμε 1 γραμμάριο σε 5.730 χρόνια θα έχουμε μισό γραμμάριο, υπό την προϋπόθεση ότι ο ρυθμός διάσπασης θα μείνει σταθερός. Όμως, έχει ανακαλυφθεί (2) ότι δεν είναι και τόσο σταθερός, αλλά εξαρτάται, για κάποιο λόγο, από την ηλιακή δραστηριότητα. Συνεπώς, τα 5.730 χρόνια δεν είναι πάντα τόσα, αλλά θα μπορούσε κάποτε να ήταν 57.000 ή 500 χρόνια. Ποιός ξέρει; Κανείς δεν ήταν εκεί!</blockquote>Ο κανελλισμός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη φλυαρία. Και όταν κάποιος είναι φλύαρος και χωρίς γνώσεις, αργά ή γρήγορα καταλήγει στην ακατάσχετη αρλουμπολογία. Δεν θα καταπιαστούμε ιδιαίτερα με το επιστημονικό κενό στο οποίο βυθίστηκε ο κύριος Βουρδουνάρης. Η απάντηση του Vagelford στο άρθρο <a href="http://mavro-oxi-allo-karvouno.blogspot.com/2011/08/blog-post_30.html">Φιτιλιές…</a> είναι επιστημονικότατη, περιεκτικότατη και όσο πιο κατατοπιστική γίνεται. <br /> <br />Θα σταθούμε μόνο στο γεγονός ότι η στατιστική είναι φύσει αταίριαστη με την ιδιοσυγκρασία των θεϊστών. Οι οποίοι αδυνατούν να αναγνωρίσουν την έννοια του συνόλου και επιμένουν σε ένα εγωιστικό και ατομοκεντρικό μοντέλο όπου κάποια ανώτερη δύναμη ασχολείται πάντοτε μαζί τους, οι προσευχές τους για αλλαγή των γεγονότων σύμφωνα με τις επιθυμίες τους εισακούγονται κλπ. Σε αυτά τα πλαίσια γίνεται κατανοητή και η αδυναμία του συγγραφέως να κατανοήσει πως είναι δυνατό να παρουσιάζει κάποιο ραδιενεργό υλικό (το σύνολο) σταθερό ρυθμό διάσπασης, τη στιγμή που οι επιμέρους ραδιενεργοί πυρήνες παρουσιάζουν τεράστιες διακυμάνσεις ως προς το χρόνο διάσπασης τους. <br /> <br />Ο πειρασμός όμως είναι μεγάλος ώστε να χρησιμοποιήσουμε την παραπάνω παράλογη συλλογιστική για την περίπτωση του προσδόκιμου ζωής που αναφέραμε και πρωτύτερα και να δούμε τι τραγελαφικά αποτελέσματα δίνει. Σύμφωνα λοιπόν με τον κύριο Βουρδουνάρη, το <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Life_expectancy">παγκόσμιο προσδόκιμο ζωής στη σύγχρονη εποχή</a> δεν είναι 67,2 χρόνια, αφού σχεδόν όλοι γνωρίζουμε κάποιους που πέθαναν μετά τα εκατό, αλλά και βρέφη τα οποία πέθαναν στον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Με τη λογική δε ότι δεν είμασταν παρόντες εκεί τα πολύ παλιά χρόνια, είναι πιθανόν ο άνθρωπος στην αρχαιότητα να ζούσε και δευτερόλεπτα ή χιλιετηρίδες. Ποιος ξέρει; Κανείς δεν ήταν εκεί! <br /> <br />"Βαράτε βιολιτζήδες" όπως έλεγε και ο Ντέηβιντ Κρόκετ στους πειρατές!!! <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-3525312668370175791?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-51645883970475897552011-08-09T00:24:00.003+03:002011-08-24T13:20:47.627+03:00<div style="text-align: right;"><p><span style="font-size:small;">Συνεχίζοντας στο <a href="http://www.google.com/search?ie=UTF-8&amp;q=%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82+%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B7+sfrang.blogspot.com" target="_blank">μοτίβο που ξεκίνησε το φιλικό ιστολόγιο SFrang</a></span></p><div style="text-align: right;"><p style="text-align: left;">Μεγάλωσα σε οικογένεια (μπαμπάς και μαμά) πλήρως ορθολογιστική μεν, η οποία δεν εκδηλώνονταν δε! Η μητέρα μου ιδίως, όπως την κρίνω ως ενήλικος, έδειχνε ανέκαθεν έναν αδικαιολόγητο σεβασμό στην πίστη των άλλων, όπου ο πραγματικά πιστός ήταν κάτι το πολύ καλό, αν και η ίδια δεν πίστευε στο αντικείμενο της πίστης του. Ο πατέρας μου ήταν απλώς ο ήρεμος άνθρωπος ο οποίος ποτέ δεν συγκινήθηκε από το υπερφυσικό οποιασδήποτε μορφής, αλλά και ποτέ δεν το χλεύασε ανοικτά. Το ευρύτερο οικογενειακό μου περιβάλλον ήταν μάλλον ήπια θρησκευόμενο.</p><p style="text-align: left;">Ο πατέρας μου και η μητέρα μου, καθηγητές φυσικοί στη μέση εκπαίδευση και οι δύο, προσπάθησαν από πολύ νωρίς να μου εμφυσήσουν το σεβασμό απέναντι στους δασκάλους μου και την αγάπη για την απόκτηση γνώσεων. Γνώσεις τις οποίες μάλιστα έβλεπα να εφαρμόζονται με τη μορφή παιχνιδιού μπροστά στα παιδικά μου μάτια από τον πατέρα μου, ο οποίος δεν έχανε ευκαιρία να μου δείχνει στην πράξη αυτά τα οποία συζητούσαμε στη θεωρία. Όταν για παράδειγμα ρώτησα πώς πετούν τα αεροπλάνα, στην ηλικία περίπου των έξι ετών, η όλη εξήγηση έλαβε χώρα πάνω σε μια κόλλα χαρτί με κάποια απλούστατα σχέδια αεροδυναμικής και στη συνέχεια με την κατασκευή ενός αυτοσχέδιου ελικόπτερου. Ένα σύρμα διπλωμένο σε πλεξούδα, μία έλικα – κομμένο έλασμα από τον πάτο ενός τενεκέ, η οποία τρυπήθηκε στη μέση ώστε να ανεβοκατεβαίνει στριφογυρίζοντας πάνω στη συρμάτινη πλεξούδα, το κατάλληλο βήμα στην έλικα με την αντίστοιχη φυσική εξήγηση και στη συνέχεια η εκτόξευση της έλικας από το δικό μου χέρι, καθώς την τραβούσα με δύναμη προς τα πάνω από τη συρμάτινη βάση του! Μαθησιακός οργασμός!!!</p><p style="text-align: left;">Ο συνδυασμός βέβαια του σεβασμού στους δασκάλους από τη μία, και της μη διάθεσης των γονιών μου να με προϊδεάσουν για τα της θρησκείας απ' την άλλη, είχε ως συνέπεια να περάσω από μια χαλαρή φάση πίστης στο θεό, αφού το μάθημα των θρησκευτικών, όπως και τα υπόλοιπα μαθήματα, προέρχονταν από την αξιοσέβαστη πλευρά των εκπαιδευτικών. Τα θρησκευτικά για τον Δράκο του Schrodinger αποτέλεσαν ένα εξαιρετικό φαντασιακό διήγημα, και ιδίως τα περιεχόμενα της Παλαιάς Διαθήκης τα οποία κουβαλάνε λιγάκι από την περιπέτεια και την παραδοξολογία των παιδικών παραμυθιών. Κατακλυσμοί από τους οποίους σώζονται τα ζωάκια (η γαζέλα παρέα με το λιοντάρι) που φορτώθηκαν σε ένα πλοίο, θάλασσες που ανοίγουν στα δύο για να περάσουν οι κυνηγημένοι, προφήτες οι οποίοι ταξίδευαν μέσα στην κοιλιά ενός κήτους προσευχόμενοι και σώθηκαν, ένας παντοδύναμος τύπος στον ουρανό ο οποίος εξολοθρεύει τους κακούς και διάφορα άλλα τα οποία θα μπορούσαν να γυριστούν κάλλιστα σε ταινία (χμμ, γυρίστηκαν τώρα που το σκέπτομαι). Η εικόνα πάντως αυτού του παντοδύναμου τύπου κάπου εκεί ψηλά άρχισε να στοιχειώνει ορισμένες φορές την παιδική ανεμελιά...</p><p style="text-align: left;"><strong><span style="font-size:x-large;">Σε Βλέπω</span></strong></p><p style="text-align: left;">Ψέματα! Ποιο παιδάκι δεν έχει μπει στη διαδικασία να πει ψέματα μια στο τόσο, έστω για πλάκα; Κανένα. Και ο Δράκος του Schrodinger δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Αταξίες! Ααα, η πεμπτουσία της παιδικής διασκέδασης, τόσο φυσιολογικό και τόσο αναγκαίο. Ζήλεια! Αυτή η καινούρια μπάλα του Νικηφόρου ήταν καταπληκτική και την ήθελα για την πάρτη μου αλλά… Πώς να τη θελήσεις; Πως; Είναι και αυτός ο παντοδύναμος τύπος που κοιτάει τα πάντα από ψηλά και τιμωρεί ανάλογα! Είναι ο θεός ή μάλλον, ο Θεός (πρέπει να τον γράφουμε με κεφαλαίο Θήτα γιατί αλλιώς εκνευρίζεται) που μας βλέπει ό,τι και αν κάνουμε αλλά και ό,τι κι αν δεν κάνουμε. Ακόμα και να σκεφτούμε κάτι, εκείνος το γνωρίζει. Και όχι μόνο θα μας τιμωρήσει, αλλά θα τα φανερώσει όλα, και τα σώψυχα μας ακόμα, κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Εεε καλά, θα είμαι καλό παιδί μέχρι τότε αλλά και πάλι… δύσβατος ο δρόμος για την ευτυχία. Πολλά εμπόδια, ανεξήγητα εμπόδια αλλά η πληροφορία ασφαλής. Αφού προέρχεται από τους αξιοσέβαστους δάσκαλους!!! Και ο Θεός βλέπει, βλέπει αδιάκοπα αλλά δεν επιτρέπεται να δυσφορήσεις γιατί και αυτό θα το καταλάβει!</p><p style="text-align: left;">Συμπυκνωμένο το βραχυκύκλωμα του παιδικού μυαλού στην προηγούμενη παράγραφο, οπότε μπορεί και να φαίνεται λιγάκι βαρύ. Αλλά δεν ήταν! Γιατί η αλήθεια είναι ότι όταν η επαφή σου με τη θρησκεία εξαντλείται μονάχα στις ώρες των θρησκευτικών και δεν συνοδεύεται από τη γονική επαλήθευση, η παιδική ξεγνοιασιά κερδίζει τις περισσότερες μάχες. Απλά υπάρχουν πάντοτε στιγμές αμφιβολίας, στιγμές μη γόνιμης αμφιβολίας. Τι είναι η γόνιμη αμφιβολία; Δεν πρέπει να πλησιάσω το χέρι μου στο μάτι της κουζίνας! Γιατί; Μα γιατί θα καώ. Και φυσικά η αίσθηση του καψίματος μόνο ευχάριστη δεν είναι. Παράδειγμα μη γόνιμης αμφιβολίας; Δεν πρέπει να ζηλεύω την μπάλα του Νικηφόρου! Γιατί; Έτσι, το απαγορεύει ο Θεός! (χαμηλόφωνα: ναι, αλλά είναι υπέροχη!)</p><p style="text-align: left;"><strong><span style="font-size:x-large;">Κατακρήμνιση</span></strong></p><p style="text-align: left;">Και έτσι, ένα ωραίο απογευματάκι, μετά από το σχολείο και τον μεσημεριανό ύπνο, βρέθηκα ξαφνικά μπροστά στον πατέρα μου να διηγούμαι την καινούρια ιστοριούλα που μάθαμε στα θρησκευτικά για τη φλεγόμενη βάτο (ένα ακόμα παντελώς άχρηστο θαύμα). Και όπως ανέλυα ενθουσιωδώς όλες τις καταπληκτικές πτυχές αυτής της ιστορίας, ξαφνικά άκουσα τον πατέρα μου, ήπια και μάλλον αδιάφορα, να εκστομίζει το απίθανο:</p><p style="text-align: left;">- <em>Χμμ, εγώ δεν τα πιστεύω αυτά!</em></p><p style="text-align: left;">Δεν τα πιστεύει; Απίστευτο! Μα τότε…</p><p style="text-align: left;">- <em>Δεν τα πιστεύεις; Δηλαδή δεν πιστεύεις στον Θεό;</em></p><p style="text-align: left;">(ήρεμα, σταθερά και σίγουρα)</p><p style="text-align: left;">- <em>Όχι!</em></p><p style="text-align: left;">Όχι;;; Ο μπαμπάς μου; Αυτός ο παντοδύναμος τύπος μέσα στην οικογένεια, αυτός που γνωρίζει και μου εξηγεί τόσα πράγματα, αυτός στον οποίον γνωρίζω ότι μπορώ να στραφώ ανά πάσα στιγμή για τις επιθυμίες μου, τα παράπονα μου, τις ανάγκες μου, την αγάπη και τη στοργή, το γέλιο και για τη χαρά, αυτός ο οποίος δεν είναι απλώς μια εικασία αλλά εδώ μπροστά μου ολοζώντανος και συνεχώς επαληθευόμενος, δεν πιστεύει στον θεό (με μικρό πλέον το θήτα);</p><p style="text-align: left;">Έχουν περάσει πολλά χρόνια και δεν μπορώ να είμαι και 100% σίγουρος για τη χρονική διάρκεια μέσα στην οποία συντελέστηκε η μεταστροφή μου, αλλά θυμάμαι αχνά πως διήρκεσε μονάχα κάποια δευτερόλεπτα μετά από εκείνο το ήρεμο "Όχι" του πατέρα μου. Και η μετάβασή μου από την χαλαρή πίστη στον ορθολογισμό και την αθεΐα έλαβε χώρα όχι μέσα από την κατήχηση, αλλά μέσα από μια ευρύτερη και συνεπή στάση ζωής! <strong>Ο καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, ο μπαμπάς μου, ο οποίος θεμελίωνε σταθερά πάνω στην κεκτημένη γνώση οτιδήποτε μου μάθαινε, άφησε για πρώτη φορά ακάλυπτη κάποια αξιοσέβαστη διδασκαλία, τη διδασκαλία που δεν αποδεικνύει, αλλά διατυπώνει αρλούμπες απαιτώντας πίστη</strong>. Ο θεός κατακρημνίστηκε από τον ουράνιο θρόνο του υποκύπτοντας στη βαρύτητα, όχι με πάταγο, αλλά με ένα υπόκωφο και κωμικό "μπουφ", όπως αυτό που ακούγεται όταν το κογιότ της Warner Bros καταλήγει στον πάτο του κάνυον μετά από κάθε αποτυχημένη του ενέδρα.</p><p style="text-align: left;"><img style="display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;" src="http://lh4.ggpht.com/-_ZY_NFDeE8E/TkBTVW16dWI/AAAAAAAAASQ/yazNPtUjYc0/%25255BUNSET%25255D.jpg" alt="" height="300" width="400" /></p><p style="text-align: left;"><strong><span style="font-size:x-large;">Οι ηλίθιες ερωτήσεις απαντώνται με ηλίθιες απαντήσεις!</span></strong></p><p style="text-align: left;">Από εκείνη τη μέρα και μετά, πολλά πράγματα μπήκαν στη θέση τους. Οι σκέψεις και οι πράξεις δεν ποινικοποιήθηκαν ποτέ ξανά, παρά μόνο όταν το αποτέλεσμά τους προδιαγράφονταν αποδεδειγμένα κακό! Το κακό απέκτησε υπόσταση βάσει του αποτελέσματος και όχι εξαιτίας των προσταγών κάποιας παρανοϊκής ανώτερης δύναμης, η οποία αποφάσισε να δώσει στο αμάρτημα της προφοράς του ονόματος του θεού την ίδια βαρύτητα με το αμάρτημα του φόνου. Η θλίψη, η οργή, η απελπισία, η στεναχώρια και η απογοήτευση είναι συναισθήματα αρνητικά. Όποια δική μας πράξη προκαλεί τέτοια συναισθήματα είναι κακή. Και αυτό οδηγεί στην έννοια της προσωπικής ευθύνης. Όταν οι πράξεις μας από την άλλη προκαλούν χαρά, γέλιο, ευχαρίστηση, γενικότερη ευφορία, τότε οι πράξεις μας είναι καλές. Τόσο απλά. Όταν κάποιες πράξεις μας προκαλούν σε κάποιους χαρά και σε κάποιους λύπη, τότε είναι η ώρα για σκέψη, γιατί ακριβώς στη ζωή τα πράγματα δεν είναι ποτέ άσπρα ή μαύρα. Σκέψη, σεβασμός, προσπάθεια, αυτενέργεια, διάθεση για γνώση! Απτές εγγυήσεις για μια καλύτερη ζωή.</p><p style="text-align: left;">Κάπως έτσι πραγματοποιήθηκε ο δικός μου αποχαιρετισμός στη θρησκευτική πίστη. Και φυσικά εγείρεται το ερώτημα, γιατί θα έπρεπε να ενδιαφέρει αυτό τους πιστούς; Χμμ, τα πράγματα είναι μάλλον απλά. Θα βρουν σημαντικό ενδιαφέρον οι πιστοί, αρκεί να θέσουν για μια φορά στον εαυτό τους τις σωστές ερωτήσεις. Αν η ηλίθια ερώτηση, μέσα στον θαυμαστό και πολύπλοκο κόσμο μας, είναι:</p><blockquote><p style="text-align: left;">Ποια είναι η μονολεκτική απάντηση στη ζωή, το σύμπαν και γενικότερα τα πάντα;</p></blockquote><p style="text-align: left;">…τότε η απάντηση γι' αυτούς είναι σίγουρα ο θεός! Αν και το 42 του Douglas Adams τυγχάνει πλέον και επίσημης στήριξης: <a href="http://www.google.com/search?ie=UTF-8&amp;q=the+answer+to+life+the+universe+and+everything" target="_blank">the answer to life the universe and everything</a>.</p><p style="text-align: left;">Αν όμως η αντίστοιχη ερώτηση γίνει:</p><blockquote><p style="text-align: left;">Βελτιώθηκε καθόλου η ζωή σας από την πίστη σας στο θεό; (Χαρήκατε περισσότερα πράγματα στη ζωή σας; Κάνατε περισσότερους φίλους; Χαμογελάσατε περισσότερο; Αποκτήσατε περισσότερες γνώσεις; Απαλλαγήκατε από την αρρώστια; Απαλλαγήκατε από το φόβο του θανάτου; Ερωτευθήκατε; Χαρήκατε τον έρωτα;)</p></blockquote><p style="text-align: left;">Χεχε! Τότε νομίζω ότι οι αποχαιρετισμοί στη θρησκευτική πίστη θα είναι πλέον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση!!!</p><p style="text-align: left;"> </p></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-5164588397047589755?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-2753689119692514562011-07-20T20:49:00.011+03:002011-07-21T12:15:52.842+03:00[<span style="font-weight: bold;">Δευτέρα, κεντρικό υποκατάστημα της Cock de Sucker. Ώρα 12:20.</span>]<br /><br />O Τζόναθαν εισέρχεται με λαχτάρα στο κατάστημα για να βρεθεί αντιμέτωπος με το αφοπλιστικό και υποσχετικά εξυπηρετικό χαμόγελο του διευθυντή πωλήσεων Χένρι Λίροϋ. Θερμή και εγκάρδια χειραψία!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Χένρι</span>: - Καλησπέρα Τζόναθαν! Χαίρομαι που είσαι από τους πρώτους πελάτες μας που θα έχουν την ευκαιρία να τεστάρουν το τελευταίο αριστούργημα της εταιρίας μας, το θαύμα του 21ου πρώτου αιώνα!!!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span>: - Μην με κρατάτε άλλο σε αγωνία Λίροϋ, τι είναι τέλος πάντων;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Χένρι</span>: - Μίλα μου στον ενικό Τζόναθαν! Η Cock de Sucker βγάζει επίσημα πλέον στην κυκλοφορία το νέο μοντέλο μας, το smart car Otsi, και επειδή είσαι από τους καλύτερους μας πελάτες τόσα χρόνια, επιλέχθηκες να είσαι στους πρώτους 100 κατόχους. Η τιμή του είναι $10000. Και είναι το προϊόν του 21ου αιώνα και σκοπεύουμε να πουλήσουμε από ένα σε κάθε άνθρωπο πάνω στον πλανήτη!!!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span>: - Καρότσι; Αυτοκίνητο των $10000;;; Και γιατί να πάρω κάτι τόσο φτηνό;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Χένρι</span>: - Τζόναθαν, δεν είναι καρότσι, είναι το smart car Otsi! Το αυτοκίνητο στο οποίο μπαίνεις μέσα, βάζεις μπρος, και στη συνέχεια του υπαγορεύεις το ημερήσιο πρόγραμμα που θέλεις να ακολουθήσει! Μπορείς π.χ. να του πεις να σε πάει στη δουλειά σου, στη συνέχεια να πάει τα παιδιά σου στον παιδικό σταθμό, μετά να πάει στο σούπερ μάρκετ και να κάνει τα ψώνια της ημέρας, να πάει μόνο του για πλύσιμο, να επιστρέψει τα παιδιά σου στο σπίτι, να κάνει έρευνα στο ίντερνετ για την καλύτερη επιλογή ξενοδοχείου για το σαββατοκύριακο, να έρθει να σε παραλάβει από τη δουλειά και να σε πάει στην γκόμενα σου ενώ ταυτόχρονα θα πραγματοποιήσει φωνητική κλήση στη γυναίκα σου στην οποία θα σε δείχνει σε φόντο γραφείου σε ώρα συνάντησης, στη συνέχεια να έρθει να σε παραλάβει από τη γκόμενα και να σε επιστρέψει στο σπίτι, και τέλος να πάει να παρκάρει στο κλειστό σου πάρκιγνκ! Έχει ενσωματωμένο ίντερνετ, προπληρωμένη κάρτα αγορών, αυτόματη εκτύπωση εντύπων εξουσιοδότησης και καθίσματα μασάζ! Εντυπωσιακό, έτσι;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span>: - Με κοροϊδεύεις, έτσι Χένρι; Αποκλείεται…<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Χένρι</span>: - Δεν αποκλείεται καθόλου Τζόναθαν! Σε μισή ώρα θα είναι δικό σου!<br /><br /><div><b>Τζόναθαν</b>: - Και το πουλάτε μόνο $10000; Δεν είναι δυνατόν, κάτι δεν πάει καλά! Θέλω να το κάνω τεστ-ντράιβ τώρα…<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Χένρι</span>: - Κοίταξε Τζόναθαν, έχουμε τα 100 πρώτα κομμάτια για τους εκλεκτότερους μας πελάτες. Το δίνουμε μόνο $10000 γιατί όπως σου εξήγησα θέλουμε να φτιάξουμε το υπερπροϊόν του 21ου αιώνα. Τεστ-ντράιβ δεν γίνεται όμως για κανέναν. Άμα το θέλεις θα το πάρεις και θα πας να απολαύσεις την καινούρια σου ζωή από την Πέμπτη γιατί οι υπηρεσίες του ενεργοποιούνται μέσα σε ένα διάστημα από 48 έως 72 ώρες. Άμα δεν το θέλεις πάλι, υπάρχουν άλλοι που περιμένουν στη σειρά.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span>: - Μα αυτά που λες ότι κάνει είναι απίστευτα, ή για να ακριβολογώ, και να τα δω ακόμα θα δυσκολευτώ να τα πιστέψω! Ποιος με εξασφαλίζει για την ορθή λειτουργία του προϊόντος;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Χένρι</span>: - Το smart car Otsi, συνοδεύεται από αποκλειστική εγγύηση της Cock de Sucker για εύρυθμη λειτουργία και απόδοση του αυτοκινήτου με πλήρη επιστροφή χρημάτων! Ασφάλεια CDS!!! Ορίστε τα χαρτιά! Να πω με γεια;;;<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UZhMi4csyBk/TicZK_8OzlI/AAAAAAAAAR8/kDJdkgmYlY0/s1600/the-banks.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 388px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-UZhMi4csyBk/TicZK_8OzlI/AAAAAAAAAR8/kDJdkgmYlY0/s400/the-banks.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631497535803543122" border="0" /></a><br />[<span style="font-weight: bold;">Πέμπτη, μεζονέτα του Τζόναθαν στα προάστια. Ώρα 07:30 το πρωί, ακριβώς μετά την ενεργοποίηση των υπηρεσιών.</span>]<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span> (βάζει μπρος)<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Otsi</span>: - ΒΡΟΥΟΥΟΥΟΥΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ…<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span>: - Τι ήχος;;; Λοιπόν, θέλω να με πας γωνία 58ης και Σάουθ Μπιτς στο γραφείο, στη συνέχεια να επιστρέψεις εδώ και να πάρεις τα παιδιά…<br />…<br />… και τέλος να πάς να παρκάρεις στο κλειστό πάρκιγνκ!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Otsi</span>: - ΒΡΟΥΟΥΟΥΟΥΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ…<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span>: - Μααα σου είπα, θέλω να με πας γωνία 58ης και Σάουθ Μπιτς στο γραφείο, στη συνέχεια να επιστρέψεις εδώ και να πάρεις τα παιδιά…<br />…<br />… και τέλος να πάς να παρκάρεις στο κλειστό πάρκιγνκ!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Otsi</span>: - ΒΡΟΥΟΥΟΥΟΥΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ…<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span>: - Φακ!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-JjrFCI3KaIw/TicZw1LpAXI/AAAAAAAAASE/uRAiBDZpIKE/s1600/tyra_banks.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-JjrFCI3KaIw/TicZw1LpAXI/AAAAAAAAASE/uRAiBDZpIKE/s400/tyra_banks.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631498185750413682" border="0" /></a><br />[<span style="font-weight: bold;">Πέμπτη, κεντρικό υποκατάστημα της Cock de Sucker. Ώρα 07:55 το πρωί, ακριβώς μετά την ενεργοποίηση των υπηρεσιών.</span>]<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span>: - ΧΕΝΡΙ, ΘΑ ΣΕ ΣΚΙΣΩ ΑΠΑΤΕΩΝΑ…<br /><span style="font-weight: bold;"><br />Ράντι</span>: - ΑΝΟΙΞΤΕ! ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ…<br /><span style="font-weight: bold;"><br />Κλάρενς</span>: - ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΟΤΙ ΛΕΦΤΑ ΣΑΣ ΕΔΩΣΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΚΛΕΙΣΩ ΙΣΟΒΙΑ, ΑΚΟΥΤΕΕΕΕΕΕ…;;;<br /><span style="font-weight: bold;"><br />Μανού</span>: - ΘΑ ΣΑΣ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΟΥΜΕ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ…<br /><span style="font-weight: bold;"><br />Μπερτράν</span> (από το απέναντι πεζοδρόμιο): - Μα τι καραγκιόζηδες; Πως μπόρεσαν να πιστέψουν κάτι τέτοιο;;; Εγώ δηλαδή γιατί δεν αγόρασα…;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Χένρι</span> (ανοίγοντας την πόρτα): - Κύριοι, καταλαβαίνω την ταραχή σας, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να επιστρέψουμε τα λεφτά σας! Είχαμε ένα χρέος $1000000 το οποίο και εξοφλήσαμε χτες με τα Otsi που πουλήσαμε. Όπως καταλαβαίνετε, δεν υπάρχει μία! Λυπούμαι πολύ μεν, θα σας παρακαλούσα δε να μην φέρεστε έτσι απολίτιστα. Τι πράγματα είναι αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ σας έστειλε…;<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Πιθανές Συνέχειες</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Σε μια πολιτισμένη κοινωνία</span><br /><span style="font-weight: bold;">Πρωτοσέλιδο στο Θράσος της Κυριακής</span>: Οι ιδιοκτήτες της Cock de Sucker κρίθηκαν υπεύθυνοι για εξαπάτηση κατά συρροή! Καταδικάζονται σε εικοσαετή κάθειρξη, οι περιουσίες τους κατάσχονται και θα αποδοθούν αποζημιώσεις στους εξαπατημένους όπου αυτό καταστεί δυνατό.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Σε μια ακόμα πιο προηγμένη κοινωνία</span><br /><span style="font-weight: bold;">Πρωτοσέλιδο στο Θράσος της Κυριακής</span>: Οι κύριοι Τζόναθαν, Ράντι, Κλάρενς, Μανού και όλοι οι υπόλοιποι που κινήθηκαν δικαστικά ενάντια στην Cock de Sucker κρίθηκαν ανίκανοι εγκεφαλικής λειτουργίας και επικίνδυνοι για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Υποχρεώνονται σε επανεξέταση στις σπουδές του δημοτικού, σε πρόστιμο $50000 έκαστος για προσβολή της δημόσιας νοημοσύνης και σε μεγάλωμα των παιδιών τους κάτω από επίβλεψη. Οι ιδιοκτήτες της Cock de Sucker κρίθηκαν υπεύθυνοι για εξαπάτηση κατά συρροή! Καταδικάζονται σε εικοσαετή κάθειρξη και ισόβιο αποκλεισμό από τον χώρο της κατασκευής και εμπορίας αυτοκινήτων, οι περιουσίες τους κατάσχονται και θα αποδοθούν αποζημιώσεις στους εξαπατημένους όπου αυτό καταστεί δυνατό.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Στη θλιβερή και απολίτιστη σημερινή πραγματικότητα</span><br /><span style="font-weight: bold;">Πρωτοσέλιδο στο Θράσος της Κυριακής</span>: Οι ιδιοκτήτες της Cock de Sucker κρίθηκαν υπεύθυνοι για εξαπάτηση κατά συρροή αλλά ο πρωθυπουργός απεφάνθη ότι το κλείσιμο μια τέτοιας επιχείρησης, η οποία είναι ο βασικότερος προμηθευτής αυτοκινήτων για τη χώρα, θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία! Επίσης η ασφάλεια CDS θα πρέπει οπωσδήποτε να πληρωθεί στους κατόχους της! Κατόπιν τούτου, αποφασίστηκε η κρατική επιχορήγηση της Cock de Sucker με $1000000 με την υποχρέωση να επιστραφούν αυτά στους εξαπατημένους!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μπερτράν</span>: - Μααα, για στάσου! Αυτά είναι και δικά μου λεφτά! Από τους δικούς μου φόρους πληρώθηκαν…<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΟΡΩΝ</span><br /><ul><li><span style="font-weight: bold;">Cock de Sucker</span> = Οι τράπεζες.</li><li><span style="font-weight: bold;">Τζόναθαν</span> = Τυπικός άπληστος και ηλίθιος επενδυτής.</li><li><span style="font-weight: bold;">Smart car Otsi</span> = Στεγαστικό δάνειο των $350000 σε υπάλληλο φαστφουντάδικου.</li><li><span style="font-weight: bold;">Εγγύηση της Cock de Sucker ή Ασφάλεια CDS</span> = Ασφάλιστρα Κινδύνου CDS (playing as himself).</li><li><span style="font-weight: bold;">Πρωθυπουργός</span> = Το κράτος το οποίο έχουμε μυστηριωδώς και παγκοσμίως αποδεχτεί (ΓΙΑΤΙ;;;) ότι θα μπαίνει εγγυητής σε συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών, όσο παράλογες και αν είναι αυτές, αρκεί στο ένα άκρο της συναλλαγής να βρίσκεται μια τράπεζα.</li><li><span style="font-weight: bold;">Μπερτράν</span> = Ένας από αυτούς που ψηφίζουν.</li></ul><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.</span>: Ψάχνωντας στα <a href="http://www.google.com/search?q=banks&amp;hl=en&amp;safe=off&amp;pws=0&amp;biw=1304&amp;bih=683&amp;prmd=ivnscm&amp;source=lnms&amp;tbm=isch&amp;ei=gBonTtejEMWFhQefj-mGCg&amp;sa=X&amp;oi=mode_link&amp;ct=mode&amp;cd=2&amp;ved=0CCkQ_AUoAQ">Google Images για τη λέξη banks</a>, οι τράπεζες ηττήθηκαν κατά κράτος από την Tyra Banks. Μια θέση στο συγκεκριμένο post της ανήκει δικαιωματικά!!!<div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-275368911969251456?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-78386294192024228832011-07-19T00:14:00.009+03:002011-07-22T17:25:02.999+03:00Και όπως είπε και ο γέρων Πορφύριος:<br /><br /><blockquote style="font-style: italic;">Η προσευχή ωφελεί σε όλα, και στα πιο απλά. Για παράδειγμα, πάσχεις από αϋπνία? να μη σκέπτεσαι τον ύπνο. Να σηκώνεσαι, να βγαίνεις έξω και να έρχεσαι πάλι μέσα στο δωμάτιο, να πέφτεις στο κρεβάτι σαν για πρώτη φορά, χωρίς να σκέπτεσαι αν θα κοιμηθείς ή όχι. Να συγκεντρώνεσαι, να λέεις τη δοξολογία και μετά τρεις φορές το «Κύριε Ιησού Χριστέ…» κι έτσι θα έρχεται ο ύπνος.<br /><br />Όταν είσαι εν προσευχή όλα γίνονται όπως πρέπει. Παραδείγματος χάριν, πλένεις πιάτα και δεν σπάζεις κανένα, δεν κάνεις ζημιές. Έρχεται μέσα σου η χάρις του Θεού. Όταν έχεις την χάρι, όλα γίνονται με χαρά, χωρίς κόπο.</blockquote>Δύο μόνο σχόλια! Πρώτον όντως η προσευχή βοηθάει (λέμε τώρα) και στα πιο απλά, ή για την ακρίβεια, <span style="font-weight: bold;">μόνο στα πιο απλά</span>. Προσευχή για να κοιμηθείς; Προσευχή για να μη σπάσεις πιάτα;;; Σαφέστατα. Για δοκίμασε όμως να προσευχηθείς π.χ. για την εξάλειψη του καρκίνου! Όπως έχει εξηγηθεί ήδη στο "<a href="http://schrodingers-dragon.blogspot.com/2009/05/blog-post_25.html" target="_blank">Εεε και;</a>", οι πιστοί χαρακτηρίζονται από τη ευλαβική εμμονή τους να εστιάζουν στον τρόπο και όχι στο αποτέλεσμα, για κάθε φαινόμενο του οποίου τα δεδομένα αγνοούν! Και αυτό γιατί για τον τρόπο επίτευξης μπορούμε να ισχυριστούμε οτιδήποτε, το αποτέλεσμα όμως είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει. Αν το αποτέλεσμα είναι εφικτό λόγω ανθρώπινων δυνατοτήτων, τότε μπορούμε εύκολα να το αποδώσουμε στον ευνοούμενο μας με τον πλέον ακαταλαβίστικο τρόπο. Αν το αποτέλεσμα όμως δεν είναι εφικτό;;; Τότε και ο τρόπος επίτευξης, όπως είναι λογικό, γίνεται πλήρως αδιάφορος. Ποιας επίτευξης δηλαδή;<br /><br />Δεύτερον, η καταπολέμηση της αϋπνίας είναι σίγουρα εφικτή με την προσευχή, αλλά με την προϋπόθεση ότι προσεύχεσαι για οτιδήποτε άλλο σοβαρό. Κάνε την προσευχή σου και περίμενε μέχρι την υλοποίηση της. Θα σε πάρει σίγουρα ο ύπνος!<br /><br />Για ποιον λόγο όμως τελικά είναι τόσο σημαντική και σεβαστή η προσευχή; Γιατί απολαμβάνει τέτοιας ασυλίας από τη χλεύη; Τα αποτελέσματα της ως γνωστόν είναι αποδεδειγμένα ανύπαρκτα, αλλά αυτό είναι κάτι με το οποίο δεν θα ασχοληθούμε στην παρούσα ανάρτηση. Το "<a href="http://sfrang.blogspot.com/2011/05/blog-post_08.html" target="_blank">Η δύναμη της προσευχής είναι, αποδεδειγμένα, μηδενική</a>", του φιλικού ιστολογίου του εξαιρετικού SFrang είναι μια πολύ καλή αρχή! Αυτό που θα μας απασχολήσει εδώ είναι η φύση της προσευχής και η ασυμβατότητα της με την ευφυΐα και την πίστη.<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Οι Προτροπές</span><br /><br />Κατά Ματθαίον<br /><span style="font-weight: bold;">7:7</span> <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Αιτείτε, και θέλει σας δοθή• ζητείτε, και θέλετε ευρεί</span>, κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή.</span><br /><span style="font-weight: bold;">17:20</span> <span style="font-style: italic;">Διότι αληθώς σας λέγω, <span style="font-weight: bold;">Εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως</span>, θέλετε ειπεί προς το όρος τούτο, Μετάβηθι εντεύθεν εκεί, και θέλει μεταβή• <span style="font-weight: bold;">και δεν θέλει είσθαι ουδέν αδύνατον εις εσάς</span></span>.<br /><span style="font-weight: bold;">21:21</span> <span style="font-style: italic;">Αποκριθείς δε ο Ιησούς είπε προς αυτούς• Αληθώς σας λέγω, <span style="font-weight: bold;">εάν έχητε πίστιν και δεν διστάσητε</span>, ουχί μόνον το της συκής θέλετε κάμει, αλλά και εις το όρος τούτο αν είπητε, Σηκώθητι και ρίφθητι εις την θάλασσαν, θέλει γείνει•</span><br /><br />Κατά Ιωάννην<br /><span style="font-weight: bold;">14:14</span> <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Εάν ζητήσητέ τι εν τω ονόματί μου, εγώ θέλω κάμει αυτό</span>.</span><br /><br />Γίνεται φανερό από τα παραπάνω ότι, σύμφωνα με το θεόπνευστο βιβλίο, η δύναμη της προσευχής είναι ανυπολόγιστη! Τα μοναδικά δύο εφόδια που χρειάζεται να έχει κάποιος είναι κάποια ψήγματα πίστης και το θάρρος να απευθύνεται στο θεό, και στη συνέχεια μπορεί να καταφέρει τα πάντα! Χεχεχε, και γιατί τότε δεν προστάζουν οι πιστοί τα βουνά να κυλήσουν μέσα στις θάλασσες; Μπααα, η παρούσα ανάρτηση δεν σκοπεύει να φιλοξενήσει τέτοιους φτηνούς εξυπνακισμούς! Εγείρεται όμως σίγουρα το ερώτημα, ποια είναι αυτά τα πάντα που μπορεί να καταφέρει κάποιος, αν δεν ψεύδεται ασύστολα το θεόπνευστο βιβλίο; Και γιατί π.χ. στη χριστιανική νέο-Ελλάδα που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, δεν απευθύνεται κάποιος στο θεό ώστε να πέσουν άμεσα τα spread, να εξαλειφθεί η ανεργία και να επικρατήσει γενικευμένη ευμάρεια; Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ με κανέναν τρόπο ότι κανένας στην Ελλάδα δεν απευθύνεται στις προσευχές του στο θεό! Χμμμ, μάλλον θα λείπει το πρώτο συστατικό που ακούει στο όνομα πίστη• πραγματική πίστη! Και όπως διδασκόμαστε βέβαια και στο σχολείο, η προσευχή έχει αποτέλεσμα όταν προσευχόμαστε ειλικρινά, ανιδιοτελώς και μη υλιστικά.<br /><br />Συνέχεια συλλογισμού. Είναι τελικά εφικτή η πραγματική πίστη; Απάντηση: Σαφώς! Όλοι οι άγιοι γέροντες της χριστιανοσύνης δεν χρίστηκαν άγιοι χωρίς να έχουν υπάρξει τουλάχιστον πραγματικά πιστοί. Οπότε και φτάνουμε στο προκείμενο. Συγνώμη για το βλάσφημο της διατύπωσης, αλλά <span style="font-weight: bold;">όλοι όσοι κατά καιρούς είχαν πραγματική πίστη, ΣΙΓΟΥΡΑ δεν είχαν έμπνευση, δεν τους έκοβε και πολύ τέλος πάντων</span>! Πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η συνεχιζόμενη, μετά από δύο χιλιάδες χρόνια ύπαρξη της αρρώστιας; Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε και για τους πολέμους, αλλά εκεί, στο ένα άκρο που ονομάζεται αίτιο, μπορεί να κρύβεται ο άνθρωπος και η ελεύθερη βούληση που του χάρισε ο θεός. Η αρρώστια όμως; Τόσοι πιστοί και άγιοι και θαυματουργοί άνθρωποι πέρασαν από τον κόσμο μας που θεωρητικά μπορούσαν να μετακινήσουν βουνά, προσευχήθηκαν μερόνυχτα ολόκληρα ειλικρινά, ανιδιοτελώς και μη-υλιστικά, κανένας δεν σκέφτηκε να εξαφανίσει τον καρκίνο;;; Το αποτέλεσμα προβάλλει ξανά και ξανά ως αξεπέραστο ντουβάρι. Όποιο αποτέλεσμα δεν έχει επιτευχθεί ήδη από τον άνθρωπο, είναι απρόσιτο και στην προσευχή. Γιατί άραγε…;<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Ο Παραλογισμός</span><br />Φυσικά ο παραλογισμός της προσευχής ξεκινάει αρκετά νωρίτερα, στην ίδια την ασεβή φύση της προσευχής. Ασεβής η προσευχή; Φυσικά. Η προσευχή δεν παύει να είναι μια παράκληση, μια ικεσία προς την ανώτερη θεϊκή δύναμη για ίδιον όφελος. Λαμβάνοντας δε υπ’ όψιν τα κύρια χαρακτηριστικά του χριστιανικού θεού (πανάγαθος, πανταχού παρών, παντογνώστης και παντοδύναμος), η προσευχή αμφισβητεί ξεκάθαρα τα δύο από τα τέσσερα. Για να το δούμε αναλυτικά:<br /><br /><table style="width:auto;"><tbody><tr><td><a href="https://picasaweb.google.com/lh/photo/eHsp2p_fY16q4FJeAxecNw?feat=embedwebsite"><img src="https://lh5.googleusercontent.com/-Be-etkYIJek/TiShNooyJoI/AAAAAAAAAQ8/5Yyc9TsSZgE/s640/prayer.jpg" height="317" width="640" /></a></td></tr><tr><td style="font-family:arial,sans-serif; font-size:11px; text-align:right">From <a href="https://picasaweb.google.com/109419800325532438105/ReligiousFun?authuser=0&amp;feat=embedwebsite">Religious Fun</a></td></tr></tbody></table><br />Ο θεός είναι παντοδύναμος και πανταχού παρών, συνεπώς μπορεί να ακούσει τις προσευχές μας αλλά και να τις πραγματοποιήσει! OK, αυτές οι δύο ιδιότητες τη γλύτωσαν, για να δούμε και τις υπόλοιπες! Ο θεός είναι πανάγαθος και παντογνώστης. Με τις δύο ιδιότητες του αυτές είναι δεδομένο ότι ξέρει ποιο είναι το καλό μας και το συμφέρον μας, και έχει σχεδιάσει ανάλογα την πορεία μας μέσα στη ζωή, από τη στιγμή που γεννιόμαστε μέχρι τη στιγμή που πεθαίνουμε! Γνωρίζει τι θα μας συμβεί ανά πάσα στιγμή. Και φτάνει η ώρα της προσευχής. Όπου ο άνθρωπος απευθύνει το αίτημα του προς το θεό. Αίτημα; Στην πράξη, την ώρα της προσευχής υποδεικνύει στο θεό κάποια εναλλακτική η οποία, κατά την ταπεινή του άποψη, είναι καλύτερη του ευφυούς προαποφασισμένου σχεδίου του. <span style="font-weight: bold;">Πώς θα μπορούσε να είναι καλύτερη εναλλακτική της θεϊκής η ανθρώπινη πρόταση;</span> Δύο πιθανές εξηγήσεις! Είτε ο θεός δεν το σκέφτηκε τόσο καλά (παντογνώστης αγνοείται) είτε ο θεός δεν σχεδίασε την πορεία μας με βάση το καλό και το συμφέρον μας (πανάγαθος αγνοείται). Στη δεύτερη δε περίπτωση, και ιδίως αν η προσευχή γίνει αποδεκτή, καταστρατηγούνται και οι δύο ιδιότητες. Ο θεός δεν είχε σχεδιάσει με βάση το καλό μας (πανάγαθος αγνοείται) και τροποποίησε την απόφαση του σύμφωνα με την έκκληση μας οπότε το μέλλον μας όπως το γνώριζε πριν την προσευχή μας είναι στεγνά λάθος (παντογνώστης αγνοείται). Προσεύχεσαι; Μάλλον είσαι κομματάκι ασεβής…<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Από Δήμαρχος, Κλητήρας</span><br />Αυτή είναι φυσικά μια ήπια διατύπωση. Στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου περίεργο που οι πιστοί προσεύχονται και βρίσκουν ανταπόκριση, όχι ως Τιτάνες που θα μετακινήσουν βουνά, αλλά ως λαντζέρηδες που φοβούνται μη σπάσουν κανένα πιάτο. Ας μην έχουμε και υπερβολικές απαιτήσεις από την προσευχή. Ή αν θέλουμε να έχουμε υψηλές απαιτήσεις, ας σταθούμε στο ζουμί της προσευχής, όπως αυτό διατυπώνεται στην ακόλουθη προτροπή:<br /><br />Κατά Μάρκον<br /><span style="font-weight: bold;">11:24</span> <span style="font-style: italic;">Διά τούτο σας λέγω, Πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, <span style="font-weight: bold;">πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και θέλει γείνει εις εσάς</span></span>.<br /><br />Η ουσία της επιτυχημένης λοιπόν προσευχής δεν είναι να πραγματοποιηθεί, αλλά να πιστέψεις ότι πραγματοποιήθηκε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-7838629419202422883?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-83925150295219354542011-06-03T16:21:00.007+03:002011-06-03T20:48:09.631+03:00<span style="font-size:130%;">Απάντηση στην επιστολή του Αρεοπαγίτη Ευ. Ανδριανού στην Καθημερινή, 28/5/2011!</span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;">Ευχαριστώ θερμά τον <a href="http://sfrang.blogspot.com/2011/05/x_29.html">S.Frang για την πάσα</a>!</span><br /></div><br />Και καθώς οι ευσεβείς ορθόδοξοι χριστιανοί συνεχίζουν να αναπαράγουν τετριμμένους παραλογισμούς προσπαθώντας να αντικρούσουν ασυνήθιστες (κατά τη γνώμη τους) αλήθειες, η συγκεκριμένη ανάρτηση θα παρουσιάσει μερικές εξαιρετικά απλές απαντήσεις που έχουν ως στόχο, όχι φυσικά να υπερασπιστούν τον Stephen Hawking (δεν το έχει ανάγκη), αλλά απλώς να καταδείξουν το παράλογο του εγχειρήματος της ομολογιακής πίστης να προσπαθεί να αναχαιτίσει την πρόοδο της επιστήμης και τον ρου της ιστορίας. Οι παρατηρήσεις του κ. Ανδριανού θα αναφέρονται κατά σύμβαση με πλάγια γράμματα. Ξεκινάμε…<br /><br /><blockquote style="font-style: italic;">"Kύριε διευθυντά<br /><br />Σας παρακαλώ να μου επιτρέψετε μερικές παρατηρήσεις επί των δηλώσεων περί μετά θάνατον ζωής και περί Θεού του κορυφαίου φυσικού επιστήμονος κ. Στίβεν Xόκινγκ που δημοσιεύθηκαν και στην εφημερίδα σας.<br /><br />1. H δήλωση ότι η πίστη στη μετά θάνατον ζωή «είναι παραμύθια για όσους φοβούνται το σκοτάδι» είναι προσβλητική για τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που έχουν αυτή την πίστη. Θα περίμενα από τον κ. Xόκινγκ να σέβεται όσους έχουν μία πίστη που ο ίδιος δεν συμμερίζεται."<br /></blockquote>Κύριε Ανδριανέ, η προσβολή είναι όντως κάτι το μη ευχάριστο από όποιον και αν προέρχεται και σε όποιον και αν κατευθύνεται. Προκύπτουν όμως δύο βασικά ερωτήματα επί του θέματος.<br /><br />Πρώτον, είναι όντως προσβλητικές οι δηλώσεις του Hawking; Η προσβολή έχει πάντα την έννοια υβριστικής συμπεριφοράς ή πράξης απέναντι σε πρόσωπο. Και η διατύπωση του Hawking είναι ξεκάθαρο πως έχει στο στόχαστρο του μια ιδέα και όχι ένα πρόσωπο. Η ιδέα του θεού είναι εκτεθειμένη σε κριτική και δεν θα μπορούσε να χρήζει προνομιακής μεταχείρισης συγκριτικά με τις υπόλοιπες ιδέες, απλά και μόνο επειδή έτσι επιθυμούν οι οπαδοί της συγκεκριμένης ιδέας. Είναι αυτονόητο, φαντάζομαι, το γιατί (σατανιστές, ποδοσφαιρικοί οπαδοί, πολιτικοί εξτρεμιστές αλλά και λιγότερο λαοπληθείς ομάδες θα μπορούσαν να έχουν παρόμοιες απαιτήσεις)!<br /><br />Δεύτερον, αν δεχτούμε ότι είναι προσβλητική η θέση του Hawking (που δεν είναι όπως εξηγήθηκε ήδη), τότε ας μπούμε στη διαδικασία να εξηγήσουμε ότι οι κακές πράξεις μπορούν εύκολα να ιεραρχηθούν ανάλογα με τη σοβαρότητα της επιπτώσεως τους στον άνθρωπο. Με απλά λόγια, κακό πράγμα η προσβολή, χειρότερο όμως η ληστεία, δις χειρότερο η ψυχική βλάβη, ακόμα χειρότερο πράγμα η σωματική βλάβη και τραγικό και μη αναστρέψιμο πράγμα ο φόνος. Οπότε σας ρωτάω, με ποιο δικαίωμα πληρώνονται στην Ελλάδα οι διαχειριστές της πίστης, άτομα δηλαδή άνευ αντικειμένου για οποιονδήποτε μη πιστό ή αλλόθρησκο, από τα κρατικά λεφτά στα οποία συνεισφέρουν και μη πιστοί αλλά και αλλόθρησκοι. Με ποιο δικαίωμα καλλιεργεί η θρησκεία χρόνια τώρα τον φόβο στις ψυχές των ανθρώπων; Με ποιο δικαίωμα, και στο όνομα του θεού πάντα, εκτίθενται παγκοσμίως παιδάκια στις ορέξεις στερημένων ιερέων; Συνοψίζοντας, ο θεσμός της πίστης φοβίζει, δημιουργεί ενοχές, ληστεύει και πολλές φορές κακοποιεί σεξουαλικά, αλλά δεν μπορεί να ανεχτεί προσβολές;;;<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EYxxamAn7iE/Tej6q7K4OLI/AAAAAAAAAOQ/WQ3-BaL37Lw/s1600/stephen-hawking.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 245px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-EYxxamAn7iE/Tej6q7K4OLI/AAAAAAAAAOQ/WQ3-BaL37Lw/s400/stephen-hawking.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614012550862092466" border="0" /></a><br /><blockquote style="font-style: italic;">"2. Tα εκατομμύρια των μαρτύρων της πίστεώς μας προτίμησαν να υποστούν τον θάνατο με φρικτά βασανιστήρια επειδή είχαν διά της πίστεως αισθανθεί ψηλαφητή την πραγματικότητα της μετά θάνατον ζωής και δεν κατέφυγαν σε ένα «παραμύθι» επειδή τον εφοβούντο, όπως υποστηρίζει ο κ. Xόκινγκ. Aν δεν είχαν την εμπειρία της πίστεως, θα τους έμενε ο φόβος του θανάτου και θα τον απέφευγαν με το να αρνηθούν την πίστη αυτή."<br /></blockquote>Επαναλαμβάνω το "<span style="font-style: italic;">Aν δεν είχαν την εμπειρία της πίστεως, θα τους έμενε ο φόβος του θανάτου και θα τον απέφευγαν με το να αρνηθούν την πίστη αυτή</span>". Μας λέτε ότι πολλοί θα απέφευγαν τον θάνατο αλλά τους βοήθησε η πίστη να αποφασίσουν διαφορετικά; Και καυχιέστε και από πάνω για τα επιτεύγματα της πίστης;;; Δεν χρήζει περαιτέρω σχολιασμού...<br /><br /><blockquote style="font-style: italic;">"3. O κ. Xόκινγκ δίδει απαντήσεις επί των μεταφυσικών θεμάτων της μετά θάνατον ζωής και της υπάρξεως του Θεού μεταχειριζόμενος τα μέσα των φυσικών επιστημών, που είναι ατελή και δεν μπορούν να δώσουν επιστημονικές απαντήσεις για τα θέματα αυτά."<br /></blockquote>Τα μεταφυσικά πράγματα ορίζονται από τα λεξικά ως πράγματα έξω από την εμπειρία. Ο Hawking μιλάει περί υπάρξεως η οποία εμπίπτει σαφώς μέσα στα πλαίσια της εμπειρίας αφού η ύπαρξη ξεκινάει με την εμπειρία. Πως αλλιώς καθορίζουμε ότι κάτι υπάρχει; Αν ο θεός "επέλεξε" να βρίσκεται εκτός εμπειρίας, αυτό είναι μάλλον πρόβλημα του θεού και σίγουρα όχι του Hawking!!!<br /><br /><blockquote style="font-style: italic;">"4. Όταν τα μέσα των φυσικών επιστημών δεν είναι πρόσφορα να μας δώσουν απαντήσεις στα θέματα της μετά θάνατον ζωής και της υπάρξεως του Θεού, αλλά εμείς πιστεύουμε σε αυτά, μπαίνουμε στον χώρο της μεταφυσικής γιατί δίνουμε απαντήσεις διά της πίστεως. Όσοι με τα υπάρχοντα μέσα της Eπιστήμης δεν μπορούν να αποδείξουν το αντίθετο και δεν περιορίζονται σε μια θεωρία, αλλά λένε «δεν πιστεύω», κινούνται και αυτοί στον χώρο της μεταφυσικής, έξω από τα όρια της Eπιστήμης. Όταν ο κ. Xόκινγκ λέει ότι δεν «πιστεύει» και ειρωνεύεται όσους πιστεύουν, έχει εξέλθει από τα όρια της επιστήμης του και κινείται και αυτός στον χώρο της μεταφυσικής."<br /></blockquote>Μάλιστα! Εγώ δηλαδή που δεν πιστεύω στην μοχθηρή μελιτζάνα, κινούμαι κατά την άποψη σας κύριε Ανδριανέ μέσα στο πλαίσιο της μεταφυσικής; Γιατί δεν πιστεύω ότι μπορείτε με κάποιον ευφάνταστο τρόπο να αποδείξετε τη μη ύπαρξη μιας τέτοιας μοχθηρής μελιτζάνας ακριβώς γιατί η μη ύπαρξη, για όλα τα πράγματα, δεν αποδεικνύεται! Άρα, συνεχίζοντας, μήπως σκέπτεται μεταφυσικά και όποιος δεν πιστεύει στον Πινόκιο, στις νεράιδες, στους Gormiti και στον Superman;;;<br /><br /><blockquote style="font-style: italic;">"5. O κ. Xόκινγκ για να αποκρούσει την πίστη στην ύπαρξη του Θεού ως πρωταρχική αιτία των όλων υποστηρίζει ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε μόνο του, με την ενέργεια της βαρύτητας και ότι από το τίποτα είναι δυνατόν να δημιουργηθούν και άλλα σύμπαντα. H άποψη αυτή είναι αντίθετη προς τη φιλοσοφική και επιστημονική πείρα κατά την οποία τίποτα δεν μπορεί να προέλθει από το τίποτα, αλλά και στη λογική."<br /></blockquote>Επιπλέον η άποψη του Hawking δεν είναι αντίθετη στη λογική, αλλά στην καθημερινή μας αντίληψη. Η λογική μας εξελικτικά έχει προικιστεί με τη δυνατότητα της αναδιαμόρφωσης ανάλογα με την κεκτημένη γνώση και εμπειρία. Η καθημερινή μας αυτή αντίληψη ήταν τέτοια ώστε κάποτε μας έκανε να θεωρούμε τη γη επίπεδη! Η καθημερινή μας αντίληψη ήταν αυτή που κάποτε μας έκανε να θεωρούμε τους κεραυνούς ως φωτιές που πέφτουν από τον ουρανό, από κάποιο υπερφυσικό ον με πρόθεση. Συνεχίζετε να υποστηρίζετε ότι κακώς η λογική είναι ανοικτή στη μάθηση και στην αναδιαμόρφωση βάσει της κατεκτημένης γνώσης;;;<br /><br /><blockquote style="font-style: italic;">"6. Πολλοί επιστήμονες, ιδίως των φυσικών επιστημών, μεταξύ των οποίων και ο κ. Xόκινγκ, νομίζουν ότι μπορούν να δώσουν απαντήσεις επί μεταφυσικών θεμάτων στηριζόμενοι στα πράγματι εντυπωσιακά επιτεύγματα της Επιστήμης, παραβλέποντας το γεγονός ότι και αυτή έχει τα όριά της πέρα από τα οποία επικρατεί άγνοια και έτσι επιβεβαιώνουν την παρατήρηση του Σωκράτη για τους συγχρόνους του «ειδικούς», ότι δεν έχουν επίγνωση της αγνοίας τους, ότι «δεν ξέρουν ότι δεν ξέρουν»."</blockquote>Αρχικά, γεννιέται η εξής απορία! Γιατί επικαλείστε κ. Ανδριανέ τώρα την επιστημονική γνώση για να στηρίξετε την άποψη σας; Μόλις στα προηγούμενα επιχειρήματα σας την απορρίψατε; Δεύτερον, και επειδή είναι ξεκάθαρο ότι αγνοείτε παντελώς τα περί κβαντομηχανικής, έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι υπάρχει γένεση εκ του μηδενός. Και η απόδειξη, όσο και αν μπορεί να μη βολεύει κάποιους αυτό, δεν είναι απλώς ισχυρισμός αλλά απόδειξη!<br /><br /><blockquote style="font-style: italic;">"Eυάγγελος Aνδριανός, Eπίτιμος Aρεοπαγίτης"</blockquote><br />Ένα τελευταίο σχόλιο κύρια Ανδριανέ. Η διαφορά του Hawking με τους διαχειριστές της πίστης είναι ότι τον Hawking ψάχνουν να τον βρουν για να μιλήσει, επειδή έχει αποδείξει την αξία του. Εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως διαβάζουν τα βιβλία του και περιμένουν τα πορίσματα του επειδή αυτό που προσφέρει στον κόσμο είναι εγνωσμένης αξίας προϊόν. Λέγεται εκλαϊκευμένη γνώση, γνώση δηλαδή προσιτή στον καθέναν. Συνεπώς ο Hawking <span style="font-weight: bold;">διδάσκει αυτούς που θέλουν</span>! Οι διαχειριστές της πίστης αντίθετα δεν έχουν και ιδιαίτερη ζήτηση. Ψάχνουν να βρουν τον κόσμο, από την κολυμβήθρα ακόμα, επειδή δεν έχουν αποδείξει καν το αντικείμενο της ενασχόλησης τους. Και τελικά <span style="font-weight: bold;">προσπαθούν να κατηχήσουν αυτούς που δεν θέλουν</span>. Θλιβερό κατάντημα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-8392515029521935454?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-14249898371621361032011-05-19T13:26:00.015+03:002011-10-30T07:23:48.775+02:00<span style="font-weight: bold;">Andy</span>: ΔΟΥ Η' Θεσσαλονίκης! Εδώ είμαστε, ίσως εδώ να έχει όντως λιγότερη κίνηση από της Καλαμαριάς. Τρεις φορές φάγαμε πόρτα εκεί, γαμώ τον κλειδάριθμο μου!!!<br /><br />[Ώρα 9:04, εσωτερικό πλάνο ακολουθεί τα βήματα του Andy]<br />Με θαρραλέο βήμα ο Andy διέσχισε το διάδρομο και άρχισε να ανεβαίνει τα σκαλιά τα οποία από κάποια μαεστρική αρχιτεκτονική έμπνευση, δεν είναι ίσια αλλά νιώθεις ότι αδειάζουν κάθε βήμα σου στο προηγούμενο σκαλί. Συνεπώς μετά από 54 σκαλιά, μεταφυσικά μεταφραζόμενα σε 108 δρασκελιές, ο Andy βρέθηκε στον 3^ο όροφο να αντικρίζει για ακόμα μια φορά το μυθικό τέρας. Ουρά σε ελληνική δημόσια υπηρεσία. Αριθμός απόστασης από την πόρτα 21 άτομα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ελληνάρας</span>: Τι θα γίνει ναούμ; Τρεις ώρες περιμένουμε! Τι κάνει η άλλη μέσα; Τα νύχια της βάφει;;;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Όλοι μαζί (ακούγονται διάσπαρτες λέξεις που δεν κολλάνε)</span>: Εεε καλά την... μόνο να... ναι... είχα δει... τι σου... και... όλοι οι αργόσχολοι... ξύνουν... έτσι κάνουν καλέ... την περασμένη Δευτέρα.. έφταιξε ρε συ... εδώ μέσα μαζεύτηκαν... τη μουν(<span style="font-style: italic;">έλα τώρα, δεν είναι σωστό</span>)άρα τους... η κοπελίτσα... όλο στη ζούλα... ο Χριστός κι η Παναγίτσα καλέ... στη ζούλααααα... πως μιλάτε έτσι... τη δουλειά της... εσείς οι νέοι... κάνει!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ελληνάρας</span>: Ποιος κάνει τη δουλειά της ρε μεγάλε; Κι εμείς δουλειές έχουμε ναούμ! Εγώ τώρα χάνω φράγκα εδώ...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μετριοπαθής</span>: Φίλε μου, όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε! Απλώς αν σταματήσουμε να φωνάζουμε και κρατήσουμε και τη σειρά μας, θα τελειώσουμε μια ώρα αρχύτερα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ελληνάρας</span>: Άντε τώρα μη βιδώσω με τις άχρηστες πρωί πρωί! Την κρατάμε τη σειρά μας μη στεναχωριέσαι...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Θείτσα</span>: Εγώ πάντως ήμουν μετά από τον κύριο με τα γυαλιά!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Παπάς</span>: Ωπ, σας την έφερα! Δεν παίζει να δείτε παπά σε εφορία, είμαι μυθικό πρόσωπο!!! (σουρεαλιστική παρένθεση)<br /><br />...<br /><br />...<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZgVbrwfGufI/TdT1ZFXJfpI/AAAAAAAAAN0/JK_ZEUjQp4I/s1600/doy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 261px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZgVbrwfGufI/TdT1ZFXJfpI/AAAAAAAAAN0/JK_ZEUjQp4I/s400/doy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5608377247267913362" border="0" /></a>[Ώρα 9:18, εσωτερικό πλάνο]<br />Αριθμός απόστασης από την πόρτα 14 άτομα. Η πόρτα του μητρώου ανοίγει και εξέρχεται η ξανθιά φτιασιδωμένη δημόσια υπάλληλος.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δημόσια Υπάλληλος</span>: Όσοι είστε για κλειδάριθμο, να περάσετε απέναντι στην πόρτα στα δεξιά.<br /><br />[Ώρα 9:18, εσωτερικό πλάνο, συνέχεια]<br />Ο τύπος που βρίσκεται στο τέρμα της ουράς, με αύξοντα αριθμό κοντά στο 30 plus, πραγματοποιεί εκκίνηση Usain Bolt και φτάνει στην πόρτα των κλειδάριθμων με το <span style="font-style: italic;">χαιρέκακο χαμόγελο του Elmo Blatch</span> (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=MtnDFS0RhuY">δείτε το στο Youtube μετά το 0:40</a>). Οι υπόλοιποι, μαζί και ο Andy, ακολουθούνε ανάμεσα σε ιπτάμενους αλλά αόρατους ("άκουσα αλλά δεν είδα") Χριστούς και Παναγίες, σχηματίζοντας νέα σειρά έξω από την πόρτα απέναντι. Αριθμός απόστασης από την πόρτα 7 άτομα. Ο Andy αρχίζει να διασκεδάζει με την όλη φάση, ιδίως αφού είδε τη σειρά μπροστά του να μειώνεται στο μισό. Ο ήχος βουητό παραμένει μακριά, στην εμβέλεια της προηγούμενης πόρτας και στη νέα σειρά επικρατεί ησυχία και συγκρατημένη αισιοδοξία, μαζί και με ένα αδιόρατο πλην διάχυτο συναίσθημα φθόνου για τον Elmo Blatch ο οποίος μιλάει στο τηλέφωνο...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Elmo Blatch</span>: Έλα... Τιιιιιι;;;... Στην εφορία, σε κανένα πεντάλεπτο θα έχω τελειώσει...<br /><br />[Ώρα 9:28, εσωτερικό πλάνο]<br />Ο Elmo Blatch έχει φύγει από ώρα και η σειρά έξω από την πόρτα των κλειδάριθμων παραμένει ήρεμη. Αριθμός απόστασης από την πόρτα 4 άτομα. Ένας δημόσιος υπάλληλος έχει εξέλθει πριν από λίγο και υπάρχουν υποψίες ότι δεν υπάρχει άλλος μέσα, αλλά το 4 είναι αριθμός αρκετά καταπραϋντικός. Η αναμονή συνεχίζεται...<br /><br />[Ώρα 9:31, εσωτερικό πλάνο]<br />Η πόρτα ανοίγει και ξεπροβάλλει ξανθιά δημόσια υπάλληλος. Κοίταξε να δεις! Υπήρχε τελικά κάποιος μέσα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δημόσια Υπάλληλος</span>: Όσοι είστε από άλλη ΔΟΥ, δεν μπορώ να σας δώσω εγώ κλειδάριθμο! Θα πάτε να περιμένετε στο μητρώο...<br /><br />[Ώρα 9:31, εσωτερικό πλάνο, συνέχεια, το πλάνο περιστρέφεται ταχύτατα 180 μοίρες με αποτέλεσμα τη διαδοχή θολών εικόνων]<br />O Andy κινείται αστραπιαία προς τα πίσω, ανάμεσα σε ιπτάμενους αλλά αόρατους ("άκουσα αλλά δεν είδα") Χριστούς και Παναγίες, για να καταλήξει και πάλι στο μυθικό τέρας, ουρά σε ελληνική δημόσια υπηρεσία!!! Αριθμός απόστασης από την πόρτα... χμμμ... με έναν πρόχειρο υπολογισμό 60 plus.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Andy (από μέσα του)</span>: Τετάρτη Πέμπτη Παρασκευή = Wednesday Thursday Friday = WTF = What the Fuck??? Έτσι ανταμείβεται η υπομονή; Ποια συνάρτηση προβλέπει αρνητική κίνηση στη σειρά ως προς το χρόνο;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Θείτσα</span>: Εγώ είμαι δεύτερη μετά από τον κύριο και μετά είναι η κυρία με το παλτό. Και μετά είστε εσείς, σας είχα δει από πριν!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Λουσάτη γκόμενα (με διαπεραστική φωνή Παπακώστα)</span>: Ναι, αλλά ο κύριος με τη μπλε μπλούζα δεν ήταν εκεί μπροστά, ήρθε μετά από εμένα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Κύριος με μπλε μπλούζα</span>: Πας καλά; Ξες από πότε περιμένω; Εγώ ήρθα εδώ από το πρωί; Εσένα δεν σε είχα δει όταν ήρθα...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Λουσάτη γκόμενα (με διαπεραστική φωνή Παπακώστα)</span>: Εεε καλά, άμα είναι να λέμε ότι θέλουμε τώρα...<br /><br />[Ώρα 9:37, εσωτερικό πλάνο]<br />Μεσήλικας κουστουμάτος προσπερνάει τη σειρά, ανοίγει την πόρτα του μητρώου, ρωτάει "Να περάσω;" και περνάει. Ακολουθούν ιπτάμενοι Χριστοί και Παναγίες και διάσπαρτες λέξεις που δεν κολλάνε...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Όλοι μαζί</span>: Εεεεε τι κάνεις... Έεεελαααα... Εεε αυτό πια... Μα καλά, τι κάνουν... δηλαδή τι;... ρε, εμείς τι είμαστε... οι φραγκάτοι!... οι μαλ(<span style="font-style: italic;">έλα τώρα, δεν είναι σωστό</span>)άκες της υπόθεσης;... με το έτσι θέλω;... αφήνουν να περνάει όποιος θέλει;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ελληνάρας (σε συχνότητες Άδωνι)</span>: Άμα έβγω και τον πάρω καροτσάκι τον τύπο... να σας πω εγώ μετά!<br /><br />[Ώρα 9:42, εσωτερικό πλάνο]<br />Αριθμός απόστασης από την πόρτα 50 plus. Η πόρτα ανοίγει, βγαίνει κατσουφιασμένος κύριος και ακούγεται από μέσα η φωνή της δημόσιας υπαλλήλου!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Φωνή</span>: Για κλειδάριθμο μόνο. Περάστε για κλειδάριθμο!<br /><br />[Ώρα 9:42, εσωτερικό πλάνο, συνέχεια]<br />Ο Andy διαπιστώνει με έκπληξη ότι μόνο τρία άτομα κινούνται προς την πόρτα! Γκαζώνει ανάμεσα στους παρευρισκόμενους και καταφτάνει στην πόρτα δεύτερος!!!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μάλλον Ρωσοπόντιος</span>: Γκια κλεινταριά εδώ είναι;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Andy</span>: Για κλειδαριά, στο δρόμο απέναντι, στου Θανάση! Εσύ όμως κάτσε εδώ.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ψηλός</span>: Χαχαχαχαχαχαχα, τι κλειδαριά ρε φίλε; Χαχαχαχαχα...<br /><br />[Ώρα 9:44, εσωτερικό πλάνο]<br />Ανοίγει η πόρτα και ακούγεται και πάλι η φωνή της δημόσιας υπαλλήλου.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Φωνή</span>: Για κλειδάριθμο μόνο. Ο επόμενος!<br /><br />[Ώρα 9:44, εσωτερικό κοντινό πλάνο στο στο πρόσωπο της δημόσιας υπαλλήλου]<br />Η μελαχρινή δημόσια υπάλληλος βαριέται αφόρητα και μιλάει αποκλειστικά με μονολεκτικά.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δημόσια Υπάλληλος</span>: Ταυτότητα!<br /><span style="font-weight: bold;"><br />Δημόσια Υπάλληλος</span>: Άφιμί!<br /><br />[Ώρα 9:44, εξωτερικό πλάνο]<br />Ταξιτζής σταματάει δίπλα σε προπορευόμενο οδηγό και του μιλάει σε άπταιστα νεοελληνικά!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ταξιτζής</span>: Αλάρμ, γαμώ την Μπαναΐα μ’ ΑΛΑΡΜ! Η μεγαλύτερη εφεύρεση του κόσμου!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Προπορευόμενος</span>: Ααα πάγαινε ρε καραγκιόζη...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ταξιτζής</span>: Μετά λέμε γιατί βουλιάζει το κράτος! Γίδι! ΕΕΕ ΓΙΔΙ...<br /><br />[Ώρα 9:45, εσωτερικό κοντινό πλάνο στο πρόσωπο της δημόσιας υπαλλήλου]<br />Η μελαχρινή δημόσια υπάλληλος ενοχλείται φανερά από τη φασαρία στο δρόμο, που την εμποδίζει να αποδώσει τα μέγιστα στο έργο της.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δημόσια Υπάλληλος</span>: Τι γίνεται πάλι έξω ρε Κατερίνα; Νεύρα, νεύρα, όλο νεύρα. Όλοι νευριασμένοι είναι. Χμμμ, ανήκετε στη ΔΟΥ Καμαμαριάς κύριε, δεν μπορώ να σας δώσω εγώ κλειδάριθμο...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Andy (μετά από στιγμιαία σιωπή)</span>: Βγάλε μου τον κλειδάριθμο τώρα, ΠΡΙΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΩ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΜΟΡΦΟ ΚΤΗΝΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΞΩ!!!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δημόσια Υπάλληλος (μετά από στιγμιαία σιωπή)</span>: Σας παρακαλώ κύριε, τι είναι αυτά; Κανονικά πρέπει να σας εξυπηρετήσει η άλλη συνάδελφος, γιατί εγώ ασχολούμαι μόνο με τη δική μας ΔΟΥ. Πρέπει να κάνουμε κι εμείς τη δουλειά μας, καταλαβαίνετε; Τέλος πάντων όλοι μέσα στην αγριάδα είσαστε, μισό λεπτό...<br /><br />[Ώρα 9:47, εσωτερικό πλάνο]<br />Η μελαχρινή δημόσια υπάλληλος παραδίδει τον κλειδάριθμο στον Andy. Αλήθεια, γιατί δεν το έκανε εξ’ αρχής αφού ήταν τόσο απλό; Γιατί μεταφέρθηκε κόσμος από τη μία σειρά στην άλλη και τούμπαλιν; Κανένας δεν θα μάθει!!! Και ο Andy βαδίζει προς την έξοδο χαρούμενος. Ώρα για κρουασάν με σοκολάτα...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Υ.Γ.</span>: Στον Andy πάντως έπιασε η χρήση της συγκεκριμένης φοβέρας, οπότε την αφήνει παρακαταθήκη στους επόμενους δυνητικούς επισκέπτες εφοριών ή και άλλων δημόσιων υπηρεσιών:<br /><blockquote>(αντικαταστήστε με το αίτημα σας) <span style="font-weight: bold;">πριν μεταμορφωθώ σε ανθρωπόμορφο κτήνος και σε κατασπαράξω</span>!</blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-1424989837162136103?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-90528114640646163782011-04-17T18:27:00.007+03:002011-04-18T12:12:42.756+03:00Διαβάζω από το λεξικό του Τριανταφυλλίδη!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">παρέα</span>:<br /><ol><li>ομάδα προσώπων που συνδέονται με σχέσεις φιλίας ή γνωριμίας, συντροφιά</li><li>σχέση φιλίας ή γνωριμίας, κοινωνική συναναστροφή, συντροφιά</li><li>πρόσωπο με το οποίο συνδέεται κανείς με σχέση φιλίας ή στενής γνωριμίας, φίλος, σύντροφος</li></ol>Χμμμ, σέβομαι απόλυτα τα λεξικά και τα χρησιμοποιώ ευλαβικά για να ξεδιαλύνω διαφωνίες σχετικά με έννοιες και ορισμούς. Παρ’ όλα αυτά όμως θεωρώ ότι ο ορισμός αυτός είναι, ψυχολογικά τουλάχιστον ελλιπής. Καθώς και ο αντίστοιχος ορισμός των Τεγόπουλου και Φυτράκη, του Μπαμπινιώτη κλπ. Και αυτό γιατί όλοι αυτοί οι ορισμοί απέτυχαν να συμπεριλάβουν τον πιο κομψό και σύντομο ορισμό της παρέας. Συγχωρήστε μου την συναισθηματική μου φόρτιση, αλλά ο ορισμός αυτός είναι ο άρτι αποχωρήσας από τη ζωή Νίκος Παπάζογλου! Ο Νίκος ήταν η μορφή εκείνη στην αύρα της οποίας μπορούσες να εισάγεις κάποιον που δεν γνωρίζει την έννοια της παρέας και, χωρίς άλλα λόγια, να αισθανθεί αυτός ο κάποιος στο μέγιστο την συναναστροφή, τη συντροφικότητα, τη στενή φιλία!!!<br /><br />Το ελληνικό τραγούδι είναι φτωχότερο από σήμερα. Τετριμμένο. Ακούγεται συχνά σε τέτοιες στιγμές, αλλά κατά την προσωπική άποψη του Δράκου η πικρή αλήθεια είναι ότι δεν είναι το τραγούδι φτωχότερο αλλά αυτό που το τραγούδι του Παπάζογλου αντιπροσώπευε. Η ίδια η Ελλάδα είναι φτωχότερη από σήμερα και αυτά είναι λόγια που δεν κοπιάρονται στα πλαίσια ενός καθωσπρεπισμένου άρθρου μιας εφημερίδας που ανακοινώνει το θάνατο ενός καλλιτέχνη! Είναι τα λόγια που περιγράφουν αυτό που ένιωσαν άθελα τους οι περισσότεροι που πληροφορήθηκαν σήμερα τα δυσάρεστα! Και θα εξηγήσω αμέσως. Τον Νίκο Παπάζογλου τον γνώρισαν λίγο πολύ όλοι μέσα από τα τραγούδια του. Και πάντα μέσα σε ένα παρεΐστικο κλίμα. Κάποιοι τα τραγούδησαν μισοσουρωμένοι. Κάποιοι ερωτεύτηκαν με αυτά και κάποιοι τα χρησιμοποίησαν σαν ατάκες. Κάποιοι έκλαψαν και κάποιοι κούρνιασαν μέσα σε μια γλυκιά ευφορία ακούγοντας τα! Κάποιοι, πολλοί σε αριθμό, ένιωσαν πιο Έλληνες. Όχι με την εθνικιστική έννοια. Αλλά με αυτήν την απροσδιόριστη παρεΐστική αίσθηση που ξεπηδούσε μέσα από κάθε φράση, κάθε αυτοσχεδιασμό και κάθε λαϊκή λέξη των στίχων του Νίκου. <span style="font-weight: bold;">Στην ομήγυρη των τραγουδιών του Παπάζογλου δεν υπήρχαν ποτέ γκόμενες, δεν υπήρξαν ποτέ απώτερες σκέψεις. Υπήρξε μόνο η καθαρή στιγμή! Υπήρξε αυτή η κοινή ικανοποίηση ότι αυτό είναι ένα προνόμιο που μόνο εμείς οι Έλληνες μπορούμε να ζήσουμε. Υπήρχε μόνο παρέα, συμμετοχή και ένωση!</span> Και αυτό, έχω την αίσθηση ότι το νιώσαμε όλοι!!!<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zsAhKphRGd8/TasJU9rULlI/AAAAAAAAANs/oprRNfq2ebc/s1600/papazoglou.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 283px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zsAhKphRGd8/TasJU9rULlI/AAAAAAAAANs/oprRNfq2ebc/s400/papazoglou.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596577217696247378" border="0" /></a><br />Μερικοί από εμάς είχαμε την τύχη να τον ζήσουμε κι από κοντά. Άλλοι λίγο και άλλοι πολύ. Τραγουδήσαμε μαζί του και γελάσαμε μαζί του. Πειράγματα της παρέας. Διασκεδάσαμε ακούγοντας τον να αυτοσχεδιάζει στιχουργικά με υπόκρουση το μπαγλαμαδάκι του για να ξορκίσει το κακό, όταν βρισκόμασταν αποκλεισμένοι στην Άνδρο με τα μποφόρια έξω να λυσσάνε. Ήπιαμε και χαλαρώσαμε μαζί του, νιώθοντας παράλληλα ότι οι μόνοι που δεν χαλάρωναν ούτε στιγμή ήταν οι δεσμοί μέσα στην παρέα μας. Και οι στιγμές αυτές της παρέας παραμένουν ανεξίτηλες στο νου και την καρδιά μας. Στιγμές απέραντης συντροφικότητας με πόλο τον Νίκο με το αιώνιο κόκκινο φουλάρι του, το σκισμένο τζινάκι του, το χαμόγελο του και την μουσικά παραπονιάρικη φωνή του. Λέξεις ξεχασμένες ανάμεσα σε ψαροκάικα και αρχαίους φιλόσοφους. Νύχτες γεμάτες άνεμο και αλμύρα. Και μέρες γεμάτες ξενοιασιά και αγάπη. Στιγμές για πάντα!<br /><br />Ο Παπάζογλου λάτρευε την Ελλάδα και δεν σταματούσε να την εξερευνά· τοπικά, λεκτικά και συναισθηματικά. Η Ελλάδα, ανεξαρτήτως προτιμήσεων και πεποιθήσεων, τον λάτρεψε κι αυτή! Αν και δεν θα είναι πια κοντά μας, η πουρούδα, το γκαγκάν και το σαούλι του θα συνεχίσουν να μας συντροφεύουν και να μας ενώνουν! Η αύρα του όμως θα λείψει σε όλους.<br /><br />Καλό σου ταξίδι Νίκο! Και όπου κι αν βρίσκεσαι, το τσουκάλι πάντα γεμάτο με καλούδια…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-9052811464064616378?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-57353230563377245232011-03-27T10:57:00.001+03:002011-03-27T15:00:11.291+03:00<p>&Kappa;&epsilon;&rho;&alpha;&upsilon;&nu;ό&sigmaf; &epsilon;&nu; &alpha;&iota;&theta;&rho;ί&alpha; &gamma;&iota;&alpha; &tau;&omicron;&nu; &epsilon;&lambda;&lambda;&eta;&nu;&iota;&kappa;ό &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;&iota;&sigma;&mu;ό, &alpha;&phi;&omicron;ύ &sigma;ύ&mu;&phi;&omega;&nu;&alpha; &mu;&epsilon; &tau;&omicron; &rho;&epsilon;&pi;&omicron;&rho;&tau;ά&zeta; &tau;&omicron;&upsilon; &Sigma;&Kappa;&Alpha;&Iota; <a href="http://www.skai.gr/news/sports/article/165344/dietis-apokleismos-gia-tin-pigi-devetzi" target="_blank">&eta; &Chi;&rho;&upsilon;&sigma;&omicron;&pi;&eta;&gamma;ή &Delta;&epsilon;&beta;&epsilon;&tau;&zeta;ή &tau;&iota;&mu;&omega;&rho;&epsilon;ί&tau;&alpha;&iota; &alpha;&pi;ό &tau;&eta; &delta;&iota;&epsilon;&theta;&nu;ή &omicron;&mu;&omicron;&sigma;&pi;&omicron;&nu;&delta;ί&alpha; &sigma;&tau;ί&beta;&omicron;&upsilon; &mu;&epsilon; &delta;&iota;&epsilon;&tau;ή &alpha;&pi;&omicron;&kappa;&lambda;&epsilon;&iota;&sigma;&mu;ό</a>, &gamma;&iota;&alpha; &tau;&eta;&nu; ά&rho;&nu;&eta;&sigma;&eta; &tau;&eta;&sigmaf; &nu;&alpha; &pi;&alpha;&rho;&alpha;&sigma;&tau;&epsilon;ί &sigma;&epsilon; έ&lambda;&epsilon;&gamma;&chi;&omicron; &nu;&tau;ό&pi;&iota;&nu;&gamma;&kappa;. &Sigma;&upsilon;&nu;&epsilon;&chi;ί&zeta;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; &lambda;&omicron;&iota;&pi;ό&nu; &eta; &alpha;&pi;&omicron;&kappa;&alpha;&theta;ή&lambda;&omega;&sigma;&eta; &tau;&omega;&nu; &epsilon;&lambda;&lambda;ή&nu;&omega;&nu; &pi;&rho;&omega;&tau;&alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;ώ&nu; &tau;&omicron;&upsilon; &sigma;&tau;ί&beta;&omicron;&upsilon;, &omicron;&iota; &omicron;&pi;&omicron;ί&omicron;&iota; &sigma;&upsilon;&nu;&epsilon;&chi;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&nu; &nu;&alpha; &pi;&lambda;&eta;&gamma;ώ&nu;&omicron;&upsilon;&nu; &mu;&epsilon; &tau;&eta; &sigma;&tau;ά&sigma;&eta; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &tau;&alpha; &alpha;&iota;&sigma;&theta;ή&mu;&alpha;&tau;&alpha; &epsilon;&nu;ό&sigmaf; &lambda;&alpha;&omicron;ύ &pi;&omicron;&upsilon; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &alpha;&nu;&alpha;&gamma;ό&rho;&epsilon;&upsilon;&sigma;&epsilon; &kappa;ά&pi;&omicron;&tau;&epsilon; &sigma;&epsilon; ή&rho;&omega;&epsilon;&sigmaf;. &Pi;&omicron;&iota;&omicron;&sigmaf; &mu;&pi;&omicron;&rho;&epsilon;ί ά&lambda;&lambda;&omega;&sigma;&tau;&epsilon; &nu;&alpha; &xi;&epsilon;&chi;ά&sigma;&epsilon;&iota; &tau;&alpha; &kappa;&omega;&mu;&iota;&kappa;&omicron;&tau;&rho;&alpha;&gamma;&iota;&kappa;ά &gamma;&epsilon;&gamma;&omicron;&nu;ό&tau;&alpha; &tau;&omega;&nu; &Kappa;&epsilon;&nu;&tau;έ&rho;&eta; &kappa;&alpha;&iota; &Theta;ά&nu;&omicron;&upsilon; &pi;&alpha;&rho;&alpha;&mu;&omicron;&nu;έ&sigmaf; &tau;&omega;&nu; &Omicron;&lambda;&upsilon;&mu;&pi;&iota;&alpha;&kappa;ώ&nu; &Alpha;&gamma;ώ&nu;&omega;&nu; &tau;&omicron;&upsilon; 2004 &tau;&alpha; &omicron;&pi;&omicron;ί&alpha; έ&pi;&lambda;&eta;&xi;&alpha;&nu; &beta;&alpha;&rho;&iota;ά &tau;&omicron; &gamma;ό&eta;&tau;&rho;&omicron; &tau;&eta;&sigmaf; &Epsilon;&lambda;&lambda;ά&delta;&alpha;&sigmaf;, &tau;&eta;&sigmaf; &chi;ώ&rho;&alpha;&sigmaf; &pi;&omicron;&upsilon; &kappa;&alpha;&theta;&iota;έ&rho;&omega;&sigma;&epsilon; &tau;&alpha; &omicron;&lambda;&upsilon;&mu;&pi;&iota;&alpha;&kappa;ά &iota;&delta;&epsilon;ώ&delta;&eta;, &sigma;&tau;&omicron; &pi;&alpha;&gamma;&kappa;ό&sigma;&mu;&iota;&omicron; &sigma;&tau;&epsilon;&rho;έ&omega;&mu;&alpha;.</p><p><strong><big>&Mu;&alpha; &gamma;&iota;&alpha; &mu;&iota;&sigma;ό &lambda;&epsilon;&pi;&tau;ό&hellip;</big></strong><br /> &hellip; &mu;ή&pi;&omega;&sigmaf; έ&chi;&epsilon;&tau;&epsilon; &tau;&eta;&nu; &alpha;ί&sigma;&theta;&eta;&sigma;&eta; ό&tau;&iota; έ&chi;&epsilon;&tau;&epsilon; &xi;&alpha;&nu;&alpha;&delta;&iota;&alpha;&beta;ά&sigma;&epsilon;&iota; &tau;&omicron; &pi;&alpha;&rho;&alpha;&pi;ά&nu;&omega; &alpha;&pi;ό&sigma;&pi;&alpha;&sigma;&mu;&alpha;; &Alpha;&nu; έ&chi;&epsilon;&tau;&epsilon; &tau;έ&tau;&omicron;&iota;&alpha; &alpha;ί&sigma;&theta;&eta;&sigma;&eta;, &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &gamma;&iota;&alpha;&tau;ί &tau;&omicron; &delta;&iota;&alpha;&beta;ά&zeta;&epsilon;&tau;&epsilon;, &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron; &xi;&alpha;&nu;&alpha;&delta;&iota;&alpha;&beta;ά&zeta;&epsilon;&tau;&epsilon;, &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron; &xi;&alpha;&nu;&alpha;&delta;&iota;&alpha;&beta;ά&zeta;&epsilon;&tau;&epsilon;, &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron; &alpha;&kappa;&omicron;ύ&tau;&epsilon;, &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron; &xi;&alpha;&nu;&alpha;&alpha;&kappa;&omicron;ύ&tau;&epsilon;&hellip; &Omicron;&nu;&omicron;&mu;ά&zeta;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; &delta;&epsilon; &xi;ύ&lambda;&iota;&nu;&eta; &gamma;&lambda;ώ&sigma;&sigma;&alpha;! &Kappa;&alpha;&iota; &chi;&rho;&eta;&sigma;&iota;&mu;&omicron;&pi;&omicron;&iota;&epsilon;ί&tau;&alpha;&iota; &epsilon;&upsilon;&lambda;&alpha;&beta;&iota;&kappa;ά &alpha;&pi;ό &omicron;&pi;&omicron;&iota;&omicron;&nu;&delta;ή&pi;&omicron;&tau;&epsilon; &delta;&epsilon;&nu; έ&chi;&epsilon;&iota; &nu;&alpha; &pi;&epsilon;&iota; &tau;ί&pi;&omicron;&tau;&alpha; &alpha;&pi;&omicron;&lambda;ύ&tau;&omega;&sigmaf; &pi;ά&nu;&omega; &sigma;&epsilon; &kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&omicron; &sigma;&upsilon;&gamma;&kappa;&epsilon;&kappa;&rho;&iota;&mu;έ&nu;&omicron; &theta;έ&mu;&alpha;, &omicron;&pi;ό&tau;&epsilon; &alpha;&nu;&alpha;&gamma;&kappa;ά&zeta;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; &nu;&alpha; &kappa;&alpha;&tau;&alpha;&phi;&epsilon;ύ&gamma;&epsilon;&iota; &sigma;&epsilon; &sigma;&tau;&epsilon;&rho;&epsilon;ό&tau;&upsilon;&pi;&epsilon;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &chi;&iota;&lambda;&iota;&omicron;&epsilon;&iota;&pi;&omega;&mu;έ&nu;&epsilon;&sigmaf; &epsilon;&kappa;&phi;&rho;ά&sigma;&epsilon;&iota;&sigmaf; &pi;&rho;&omicron;&kappa;&epsilon;&iota;&mu;έ&nu;&omicron;&upsilon; &nu;&alpha; &delta;&epsilon;ί&xi;&epsilon;&iota; ό&tau;&iota; &xi;έ&rho;&epsilon;&iota;. Ό&tau;&iota; &nu;&iota;ώ&theta;&epsilon;&iota; &tau;&omicron; &pi;&rho;ό&beta;&lambda;&eta;&mu;&alpha;, ό&tau;&iota; &alpha;&iota;&sigma;&theta;ά&nu;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; &kappa;&alpha;&iota; &kappa;&alpha;&tau;&alpha;&nu;&omicron;&epsilon;ί &tau;&eta;&nu; &alpha;ύ&rho;&alpha; &tau;&eta;&sigmaf; &kappa;&omicron;&iota;&nu;ά &alpha;&pi;&omicron;&delta;&epsilon;&kappa;&tau;ή&sigmaf; &gamma;&nu;ώ&mu;&eta;&sigmaf;, ό&tau;&iota; &tau;έ&lambda;&omicron;&sigmaf; &pi;ά&nu;&tau;&omega;&nu; &theta;&alpha; &delta;&iota;&alpha;&tau;&upsilon;&pi;ώ&sigma;&epsilon;&iota; &mu;&iota;&alpha; ά&pi;&omicron;&psi;&eta; &pi;&omicron;&upsilon; &theta;&alpha; &alpha;&kappa;&omicron;&upsilon;&sigma;&tau;&epsilon;ί &mu;&epsilon; &tau;&eta;&nu; &delta;έ&omicron;&upsilon;&sigma;&alpha; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&omicron;&chi;ή. &Kappa;&alpha;&iota; &tau;&epsilon;&lambda;&iota;&kappa;ά &tau;&omicron; &kappa;ό&lambda;&pi;&omicron; &pi;&iota;ά&nu;&epsilon;&iota;! &Gamma;&iota;&alpha;&tau;ί &eta; &delta;έ&omicron;&upsilon;&sigma;&alpha; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&omicron;&chi;ή &pi;&omicron;&upsilon; &alpha;&xi;ί&zeta;&epsilon;&iota; &sigma;&epsilon; &tau;έ&tau;&omicron;&iota;&omicron;&upsilon; &epsilon;ί&delta;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &epsilon;&iota;&delta;ή&mu;&omicron;&nu;&epsilon;&sigmaf; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &mu;ό&nu;&omicron; &eta; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&omicron;&chi;ή &mu;&epsilon; &tau;&eta;&nu; &omicron;&pi;&omicron;ί&alpha; &upsilon;&pi;&omicron;&delta;έ&chi;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; &kappa;ά&theta;&epsilon; &sigma;&kappa;&epsilon;&pi;&tau;ό&mu;&epsilon;&nu;&omicron;&sigmaf; &epsilon;&gamma;&kappa;έ&phi;&alpha;&lambda;&omicron;&sigmaf; &tau;&omicron; &beta;&omicron;&upsilon;&eta;&tau;ό &tau;&eta;&sigmaf; &phi;&omega;&nu;ή&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&eta; &theta;&omicron;&lambda;&omicron;ύ&rho;&alpha; &tau;&eta;&sigmaf; &epsilon;&iota;&kappa;ό&nu;&alpha;&sigmaf; &alpha;&pi;ό &tau;&eta;&nu; &tau;&eta;&lambda;&epsilon;ό&rho;&alpha;&sigma;&eta;.</p><p>&Gamma;&iota;&alpha; &nu;&alpha; &sigma;&tau;&alpha;&theta;&omicron;ύ&mu;&epsilon; &lambda;ί&gamma;&omicron; &pi;&epsilon;&rho;&iota;&sigma;&sigma;ό&tau;&epsilon;&rho;&omicron; &sigma;&tau;&alpha; &gamma;&epsilon;&gamma;&omicron;&nu;ό&tau;&alpha; &tau;&eta;&sigmaf; 19&eta;&sigmaf; &Mu;&alpha;&rho;&tau;ί&omicron;&upsilon;, ό&pi;&omicron;&upsilon; &kappa;&alpha;&iota; &mu;ά&theta;&alpha;&mu;&epsilon; &gamma;&iota;&alpha; &tau;&eta;&nu; &pi;&omicron;&iota;&nu;ή &tau;&eta;&sigmaf; &Delta;&epsilon;&beta;&epsilon;&tau;&zeta;ή, &eta; &alpha;&lambda;ή&theta;&epsilon;&iota;&alpha; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &pi;&omega;&sigmaf; &omicron;ύ&tau;&epsilon; &kappa;&epsilon;&rho;&alpha;&upsilon;&nu;ό&sigmaf; &epsilon;&nu; &alpha;&iota;&theta;&rho;ί&alpha; &upsilon;&pi;ή&rho;&xi;&epsilon; (&epsilon;ί&pi;&alpha;&mu;&epsilon;, <a href="http://schrodingers-dragon.blogspot.com/2009/07/blog-post.html" target="_blank">&tau;&rho;&epsilon;&lambda;ά&theta;&eta;&kappa;&epsilon; &omicron; &kappa;&alpha;&iota;&rho;ό&sigmaf;</a> &alpha;&lambda;&lambda;ά ό&chi;&iota; &kappa;&iota; έ&tau;&sigma;&iota;) &omicron;ύ&tau;&epsilon; &pi;&lambda;&eta;&gamma;ώ&theta;&eta;&kappa;&alpha;&nu; &tau;&alpha; &alpha;&iota;&sigma;&theta;ή&mu;&alpha;&tau;&alpha; &kappa;&alpha;&nu;&epsilon;&nu;ό&sigmaf; &epsilon;&upsilon;&alpha;&iota;&sigma;&theta;&eta;&tau;&omicron;ύ&lambda;&eta; &alpha;&pi;&rsquo; &alpha;&upsilon;&tau;&omicron;ύ&sigmaf; &pi;&omicron;&upsilon; &pi;&eta;&gamma;&alpha;ί&nu;&omicron;&upsilon;&nu; &sigma;&tau;&omicron; &gamma;ή&pi;&epsilon;&delta;&omicron; &kappa;&alpha;&iota; &theta;&alpha;&upsilon;&mu;ά&zeta;&omicron;&upsilon;&nu; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &pi;ά&sigma;&eta;&sigmaf; &phi;ύ&sigma;&epsilon;&omega;&sigmaf; &delta;&iota;&alpha;&pi;&lambda;&alpha;&nu;&eta;&tau;&iota;&kappa;&omicron;ύ&sigmaf; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;έ&sigmaf; &omicron;ύ&tau;&epsilon; &phi;&upsilon;&sigma;&iota;&kappa;ά &epsilon;&pi;&lambda;ή&gamma;&eta; &tau;&omicron; &gamma;ό&eta;&tau;&rho;&omicron; &tau;&eta;&sigmaf; &Epsilon;&lambda;&lambda;ά&delta;&alpha;&sigmaf; &alpha;&pi;ό &tau;&omicron;&nu; &alpha;&pi;&omicron;&kappa;&lambda;&epsilon;&iota;&sigma;&mu;ό &epsilon;&nu;ό&sigmaf; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;ή &sigma;&tau;ί&beta;&omicron;&upsilon;! Έ&lambda;&epsilon;&omicron;&sigmaf; &pi;&iota;&alpha; &mu;&epsilon; &alpha;&upsilon;&tau;έ&sigmaf; &tau;&iota;&sigmaf; &pi;&omicron;&mu;&pi;ώ&delta;&epsilon;&iota;&sigmaf; &epsilon;&kappa;&phi;&rho;ά&sigma;&epsilon;&iota;&sigmaf; &pi;&alpha;&rho;&epsilon;&xi;ή&gamma;&eta;&sigma;&eta;&sigmaf; &sigma;&epsilon; &mu;&iota;&alpha; &chi;ώ&rho;&alpha; &sigma;&tau;&eta;&nu; &omicron;&pi;&omicron;ί&alpha; &omicron;&iota; &pi;&epsilon;&rho;&iota;&sigma;&sigma;ό&tau;&epsilon;&rho;&omicron;&iota; &delta;&epsilon;&nu; &delta;&epsilon;ί&chi;&nu;&omicron;&upsilon;&nu; &tau;&omicron;&nu; &sigma;&tau;&omicron;&iota;&chi;&epsilon;&iota;ώ&delta;&eta; &alpha;&upsilon;&tau;&omicron;&sigma;&epsilon;&beta;&alpha;&sigma;&mu;ό &sigma;&tau;&eta;&nu; &kappa;&omicron;&iota;&nu;&omega;&nu;ί&alpha; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf;, &pi;&alpha;&rho;&kappa;ά&rho;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&sigmaf; ό&pi;&omicron;&upsilon; &nu;&alpha; &lsquo;&nu;&alpha;&iota;, &kappa;&alpha;&pi;&nu;ί&zeta;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&sigmaf; &sigma;&tau;&alpha; &mu;&omicron;ύ&tau;&rho;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; ά&lambda;&lambda;&omicron;&upsilon;, &kappa;&lambda;&epsilon;ί&nu;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &delta;&rho;ό&mu;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &gamma;&iota;&alpha; &tau;&eta;&nu; &pi;&epsilon;&rho;&iota;&phi;&omicron;&rho;ά &tau;&eta;&sigmaf; &theta;&alpha;&mu;&alpha;&tau;&omicron;&upsilon;&rho;&gamma;ή&sigmaf; &epsilon;&iota;&kappa;ό&nu;&alpha;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &sigma;&pi;ά&zeta;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&sigmaf; &tau;&omicron; &mu;&alpha;&gamma;&alpha;&zeta;ί &tau;&eta;&sigmaf; &gamma;&omega;&nu;ί&alpha;&sigmaf; &epsilon;&pi;&epsilon;&iota;&delta;ή <big>"</big><em>&delta;&epsilon;&nu; &mu;&alpha;&sigmaf; &delta;ώ&sigma;&alpha;&nu;&epsilon; &kappa;&alpha;&theta;&alpha;&rho;ό &pi;έ&nu;&alpha;&lambda;&tau;&iota; &sigma;&tau;&omicron; 89 &nu;&alpha;&omicron;ύ&mu;...</em>"! &Eta; &pi;&iota;&kappa;&rho;ή &alpha;&lambda;ή&theta;&epsilon;&iota;&alpha; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &pi;&omega;&sigmaf; ό&lambda;&epsilon;&sigmaf; &omicron;&iota; &delta;&iota;&alpha;&mu;&alpha;&rho;&tau;&upsilon;&rho;ί&epsilon;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &omicron;&iota; &alpha;&phi;&omicron;&rho;&iota;&sigma;&mu;&omicron;ί &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;ώ&nu; &gamma;&iota;&alpha; &tau;&alpha; &sigma;&kappa;ά&nu;&delta;&alpha;&lambda;&alpha; &nu;&tau;ό&pi;&iota;&nu;&gamma;&kappa; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &pi;&alpha;&iota;&delta;&iota;ά&sigma;&tau;&iota;&kappa;&epsilon;&sigmaf; &alpha;&nu;&tau;&iota;&delta;&rho;ά&sigma;&epsilon;&iota;&sigmaf; &alpha;&pi;&epsilon;&nu;&omicron;&chi;&omicron;&pi;&omicron;ί&eta;&sigma;&eta;&sigmaf; &tau;&eta;&sigmaf; &delta;&iota;&kappa;ή&sigmaf; &mu;&alpha;&sigmaf; ά&rho;&rho;&omega;&sigma;&tau;&eta;&sigmaf; &nu;&omicron;&omicron;&tau;&rho;&omicron;&pi;ί&alpha;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omega;&nu; &kappa;ί&beta;&delta;&eta;&lambda;&omega;&nu; &iota;&delta;&alpha;&nu;&iota;&kappa;ώ&nu; &kappa;&alpha;&iota; &pi;&rho;&omicron;&tau;ύ&pi;&omega;&nu; &mu;&alpha;&sigmaf;, &tau;&alpha; &omicron;&pi;&omicron;ί&alpha; &pi;&alpha;&rho;&epsilon;&mu;&pi;&iota;&pi;&tau;ό&nu;&tau;&omega;&sigmaf; &epsilon;&lambda;ά&chi;&iota;&sigma;&tau;&alpha; &delta;&iota;&alpha;&phi;έ&rho;&omicron;&upsilon;&nu; &alpha;&pi;ό &tau;&iota;&sigmaf; &nu;&omicron;&omicron;&tau;&rho;&omicron;&pi;ί&epsilon;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&alpha; &iota;&delta;&alpha;&nu;&iota;&kappa;ά &tau;&omega;&nu; &theta;&epsilon;&alpha;&tau;ώ&nu; &tau;&omicron;&upsilon; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;&iota;&sigma;&mu;&omicron;ύ &pi;&alpha;&gamma;&kappa;&omicron;&sigma;&mu;ί&omega;&sigmaf;.</p><p><big><strong>&Pi;&omicron;&iota;&omicron;&sigmaf; &xi;έ&rho;&epsilon;&iota; &tau;&iota; &pi;ή&rho;&epsilon; &tau;&omicron; ά&tau;&omicron;&mu;&omicron;&hellip;</strong></big><br /> - <em>&Pi;ώ&pi;&omega;, &tau;&iota; &kappa;&alpha;&lambda;ά&theta;&iota; έ&beta;&alpha;&lambda;&epsilon; &tau;&omicron; ά&tau;&omicron;&mu;&omicron;;</em><br /> <em>- &Pi;&sigma;&sigma;&sigmaf;&sigmaf;, &tau;&iota; &epsilon;ί&pi;&epsilon; &tau;&omicron; ά&tau;&omicron;&mu;&omicron;;</em><br /> &Tau;&omicron; &mu;ό&nu;&omicron; &pi;&omicron;&upsilon; &kappa;&alpha;&tau;&alpha;&delta;&epsilon;ί&chi;&tau;&eta;&kappa;&epsilon; &mu;&epsilon; &tau;&iota;&sigmaf; &pi;&alpha;&rho;&alpha;&pi;ά&nu;&omega; &epsilon;&kappa;&phi;&rho;ά&sigma;&epsilon;&iota;&sigmaf; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; ό&tau;&iota; &eta; &kappa;&alpha;&tau;ά&lambda;&eta;&xi;&eta; &tau;&omicron; ά&tau;&omicron;&mu;&omicron; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &delta;&eta;&lambda;&omega;&tau;&iota;&kappa;ή &theta;&alpha;&upsilon;&mu;&alpha;&sigma;&mu;&omicron;ύ! &Kappa;&alpha;&iota;, &theta;&alpha; &tau;&rho;&omicron;&mu;ά&xi;&epsilon;&tau;&epsilon; &alpha;&nu; &pi;&alpha;&rho;&alpha;&tau;&eta;&rho;ή&sigma;&epsilon;&tau;&epsilon; &kappa;&alpha;&lambda;ύ&tau;&epsilon;&rho;&alpha;, &alpha;&lambda;&lambda;ά &kappa;ά&theta;&epsilon; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&pi;ά&theta;&epsilon;&iota;&alpha; &alpha;&mu;&phi;&iota;&sigma;&beta;ή&tau;&eta;&sigma;&eta;&sigmaf; &tau;&eta;&sigmaf; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;&iota;&kappa;ή&sigmaf; &epsilon;&pi;ί&delta;&omicron;&sigma;&eta;&sigmaf; &kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&omicron;&upsilon; &mu;&epsilon; &lambda;ό&gamma;&iota;&alpha; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &sigma;&tau;&eta;&nu; &pi;&rho;&alpha;&gamma;&mu;&alpha;&tau;&iota;&kappa;ό&tau;&eta;&tau;&alpha; &kappa;&epsilon;&kappa;&alpha;&lambda;&upsilon;&mu;&mu;έ&nu;&eta; &delta;&iota;&alpha;&tau;ύ&pi;&omega;&sigma;&eta; &theta;&alpha;&upsilon;&mu;&alpha;&sigma;&mu;&omicron;ύ. &Tau;&iota; &pi;ή&rho;&epsilon; &tau;&omicron; ά&tau;&omicron;&mu;&omicron;; &Tau;&omicron; έ&chi;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &alpha;&kappa;&omicron;ύ&sigma;&epsilon;&iota; &tau;ό&sigma;&epsilon;&sigmaf; &phi;&omicron;&rho;έ&sigmaf; &pi;&omicron;&upsilon; &mu;&alpha;&sigmaf; έ&chi;&epsilon;&iota; &gamma;ί&nu;&epsilon;&iota; &beta;ί&omega;&mu;&alpha; &kappa;&alpha;&iota; &sigma;&epsilon; &kappa;ά&theta;&epsilon; &pi;&alpha;&gamma;&kappa;ό&sigma;&mu;&iota;&omicron; &rho;&epsilon;&kappa;ό&rho; ή &theta;&epsilon;&alpha;&mu;&alpha;&tau;&iota;&kappa;ή &nu;ί&kappa;&eta; &tau;&omicron; &epsilon;&kappa;&sigma;&tau;&omicron;&mu;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &mu;&epsilon; &alpha;&upsilon;&theta;ό&rho;&mu;&eta;&tau;&omicron; &theta;&alpha;&upsilon;&mu;&alpha;&sigma;&mu;ό, &epsilon;&nu;ώ &sigma;&tau;&eta;&nu; &pi;&rho;&alpha;&gamma;&mu;&alpha;&tau;&iota;&kappa;ό&tau;&eta;&tau;&alpha; &delta;&iota;&alpha;&tau;&upsilon;&pi;ώ&nu;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &mu;&iota;&alpha; &kappa;&alpha;&tau;&eta;&gamma;&omicron;&rho;ί&alpha;! &Kappa;&alpha;&iota; &tau;&iota; &sigma;&upsilon;&mu;&beta;&alpha;ί&nu;&epsilon;&iota; &delta;&eta;&lambda;&alpha;&delta;ή; &Theta;&alpha;&upsilon;&mu;ά&zeta;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &tau;&omicron;&nu; &kappa;&alpha;&tau;&eta;&gamma;&omicron;&rho;&omicron;ύ&mu;&epsilon;&nu;&omicron;; &Epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &delta;&upsilon;&nu;&alpha;&tau;ό&nu;; &Mu;&epsilon; &pi;&omicron;&iota;&omicron;&nu; &tau;&alpha; έ&chi;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &beta;ά&lambda;&epsilon;&iota; &sigma;&tau;&eta;&nu; &pi;&rho;&alpha;&gamma;&mu;&alpha;&tau;&iota;&kappa;ό&tau;&eta;&tau;&alpha;;</p><p>&Sigma;&epsilon; &mu;&iota;&alpha; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&pi;ά&theta;&epsilon;&iota;&alpha; &nu;&alpha; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&delta;&iota;&omicron;&rho;ί&sigma;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &lambda;ί&gamma;&omicron; &kappa;&alpha;&lambda;ύ&tau;&epsilon;&rho;&alpha; &tau;&omicron;&nu; &epsilon;&chi;&theta;&rho;ό &mu;&alpha;&sigmaf;, &alpha;&upsilon;&tau;ό&nu; &delta;&eta;&lambda;&alpha;&delta;ή &pi;&omicron;&upsilon; &mu;&alpha;&sigmaf; &pi;&lambda;&eta;&gamma;ώ&nu;&epsilon;&iota;, &theta;&alpha; &pi;&rho;έ&pi;&epsilon;&iota; &nu;&alpha; &kappa;ά&nu;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; έ&nu;&alpha;&nu; &sigma;&eta;&mu;&alpha;&nu;&tau;&iota;&kappa;ό &delta;&iota;&alpha;&chi;&omega;&rho;&iota;&sigma;&mu;ό! &Delta;&iota;&alpha;&chi;&omega;&rho;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &lambda;&omicron;&iota;&pi;ό&nu; &alpha;&upsilon;&tau;ή&nu; &tau;&eta; &sigma;&tau;&iota;&gamma;&mu;ή &tau;&eta;&nu; &epsilon;&pi;ί&delta;&omicron;&sigma;&eta; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron; &rho;&epsilon;&kappa;ό&rho; &sigma;&epsilon; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;ή &kappa;&alpha;&iota; ά&theta;&lambda;&eta;&mu;&alpha;. &Kappa;&alpha;&iota; &epsilon;&rho;&chi;ό&mu;&alpha;&sigma;&tau;&epsilon; &sigma;&tau;&omicron; &kappa;&rho;ί&sigma;&iota;&mu;&omicron; &epsilon;&rho;ώ&tau;&eta;&mu;&alpha;. <strong>Ό&tau;&alpha;&nu; &tau;&epsilon;&lambda;&iota;&kappa;ά &alpha;&pi;&omicron;&kappa;&alpha;&lambda;ύ&pi;&tau;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; ό&tau;&iota; &tau;&omicron; &rho;&epsilon;&kappa;ό&rho; &delta;&epsilon;&nu; ή&tau;&alpha;&nu; &rho;&epsilon;&kappa;ό&rho;, &pi;&omicron;&iota;&omicron;&sigmaf; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &omicron; &phi;&tau;&alpha;ί&chi;&tau;&eta;&sigmaf;; &Omicron; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;ή&sigmaf; ή &tau;&omicron; ά&theta;&lambda;&eta;&mu;&alpha;;;;</strong> Ό&pi;&omicron;&iota;&omicron;&sigmaf; &beta;&iota;&alpha;&sigma;&tau;&epsilon;ί &nu;&alpha; &alpha;&pi;&alpha;&nu;&tau;ή&sigma;&epsilon;&iota;, &theta;&alpha; &sigma;&tau;&epsilon;ί&lambda;&epsilon;&iota; &alpha;&delta;&iota;&kappa;&alpha;&iota;&omicron;&lambda;ό&gamma;&eta;&tau;&alpha; &sigma;&tau;&omicron; &alpha;&nu;ά&theta;&epsilon;&mu;&alpha; &sigma;&pi;&omicron;&upsilon;&delta;&alpha;ί&omicron;&upsilon;&sigmaf; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;έ&sigmaf; ό&pi;&omega;&sigmaf; &omicron; &Kappa;&epsilon;&nu;&tau;έ&rho;&eta;&sigmaf;, &eta; &Theta;ά&nu;&omicron;&upsilon;, &eta; &Chi;&alpha;&lambda;&kappa;&iota;ά &kappa;&alpha;&iota; &eta; &Delta;&epsilon;&beta;&epsilon;&tau;&zeta;ή. &Alpha;&iota;&rho;&epsilon;&tau;&iota;&kappa;ή ά&pi;&omicron;&psi;&eta;, &nu;&alpha;&iota;, &alpha;&lambda;&lambda;ά &nu;&omicron;&mu;ί&zeta;&omega; ό&tau;&iota; &theta;&alpha; &pi;&rho;έ&pi;&epsilon;&iota; &nu;&alpha; &alpha;&iota;&tau;&iota;&omicron;&lambda;&omicron;&gamma;&eta;&theta;&epsilon;ί &epsilon;&pi;&alpha;&rho;&kappa;ώ&sigmaf;.</p><p><big><strong>&Eta; &Mu;ά&sigma;&tau;&iota;&gamma;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &Nu;&tau;ό&pi;&iota;&nu;&gamma;&kappa;</strong></big><br /> &Eta; &alpha;&pi;ά&nu;&tau;&eta;&sigma;&eta; &sigma;&tau;&omicron; &pi;&rho;&omicron;&eta;&gamma;&omicron;ύ&mu;&epsilon;&nu;&omicron; &epsilon;&rho;ώ&tau;&eta;&mu;&alpha; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; ό&tau;&iota; <strong>&phi;&tau;&alpha;ί&epsilon;&iota; &pi;ά&nu;&tau;&alpha; &tau;&omicron; ά&theta;&lambda;&eta;&mu;&alpha;</strong>. &Gamma;&iota;&alpha;&tau;ί; &Delta;&iota;ό&tau;&iota; έ&tau;&sigma;&iota; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &pi;&lambda;έ&omicron;&nu; &tau;&alpha; &alpha;&theta;&lambda;ή&mu;&alpha;&tau;&alpha;! &Omicron; &pi;&rho;&omega;&tau;&alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;&iota;&sigma;&mu;ό&sigmaf; &kappa;&alpha;&tau;ά &tau;&eta;&nu; &tau;&alpha;&pi;&epsilon;&iota;&nu;ή ά&pi;&omicron;&psi;&eta; &tau;&omicron;&upsilon; &Delta;&rho;ά&kappa;&omicron;&upsilon; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &mu;&iota;&alpha; &beta;&iota;&omicron;&mu;&eta;&chi;&alpha;&nu;ί&alpha; &pi;&alpha;&rho;&alpha;&gamma;&omega;&gamma;ή&sigmaf; &epsilon;&iota;&delta;ώ&lambda;&omega;&nu; &kappa;&alpha;&iota; &upsilon;&pi;&epsilon;&rho;&alpha;&nu;&theta;&rho;ώ&pi;&omega;&nu;. &Pi;&alpha;&rho;ά&gamma;&epsilon;&iota; &pi;&rho;ό&tau;&upsilon;&pi;&alpha; &mu;έ&sigma;&alpha; &sigma;&epsilon; &kappa;&omicron;&iota;&nu;&omega;&nu;ί&epsilon;&sigmaf; &mu;&eta; &lambda;&epsilon;&iota;&tau;&omicron;&upsilon;&rho;&gamma;&iota;&kappa;έ&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &beta;&iota;ώ&sigma;&iota;&mu;&epsilon;&sigmaf;, ώ&sigma;&tau;&epsilon; &nu;&alpha; &delta;ί&nu;&epsilon;&iota; &sigma;&tau;&omicron;&nu; &alpha;&pi;&lambda;ό &kappa;ό&sigma;&mu;&omicron; &tau;&omicron; &alpha;&pi;&alpha;&rho;&alpha;ί&tau;&eta;&tau;&omicron; &theta;έ&alpha;&mu;&alpha; &alpha;&pi;&omicron;&beta;&lambda;ά&kappa;&omega;&sigma;&eta;&sigmaf;. &Alpha;&upsilon;&tau;ό&sigmaf; &omicron; &sigma;&tau;ί&beta;&omicron;&sigmaf; &lambda;&omicron;&iota;&pi;ό&nu; &pi;&omicron;&upsilon; &lambda;&alpha;&tau;&rho;&epsilon;ύ&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon;, &alpha;&upsilon;&tau;ό &tau;&omicron; &pi;&omicron;&delta;ό&sigma;&phi;&alpha;&iota;&rho;&omicron; &delta;&iota;&alpha;&sigma;&tau;&eta;&mu;&iota;&kappa;ώ&nu; &tau;&alpha;&chi;&upsilon;&tau;ή&tau;&omega;&nu; &kappa;&alpha;&iota; &alpha;&pi;ό&delta;&omicron;&sigma;&eta;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &alpha;&upsilon;&tau;ό &tau;&omicron; &mu;&pi;ά&sigma;&kappa;&epsilon;&tau; &mu;&epsilon; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;έ&sigmaf; &omicron;&iota; &omicron;&pi;&omicron;ί&omicron;&iota; &pi;&eta;&delta;ά&nu;&epsilon; &pi;ά&nu;&omega; &alpha;&pi;ό &delta;ί&mu;&epsilon;&tau;&rho;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &sigma;&upsilon;&nu;&alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;έ&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &kappa;&alpha;&rho;&phi;ώ&nu;&omicron;&upsilon;&nu; &mu;&epsilon; &mu;&alpha;&nu;ί&alpha; &tau;&eta; &mu;&pi;ά&lambda;&alpha; &sigma;&tau;&omicron; &kappa;&alpha;&lambda;ά&theta;&iota;, &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &alpha;&theta;&lambda;ή&mu;&alpha;&tau;&alpha; &tau;&alpha; &omicron;&pi;&omicron;ί&alpha; &kappa;&iota;&nu;&omicron;ύ&nu;&tau;&alpha;&iota; &sigma;&tau;&eta; &sigma;&phi;&alpha;ί&rho;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &phi;&alpha;&nu;&tau;&alpha;&sigma;&tau;&iota;&kappa;&omicron;ύ ό&sigma;&omicron;&nu; &alpha;&phi;&omicron;&rho;ά &tau;&iota;&sigmaf; &phi;&upsilon;&sigma;&iota;&kappa;έ&sigmaf; &alpha;&nu;&theta;&rho;ώ&pi;&iota;&nu;&epsilon;&sigmaf; &delta;&upsilon;&nu;&alpha;&tau;ό&tau;&eta;&tau;&epsilon;&sigmaf;! &Tau;&iota; &sigma;&upsilon;&mu;&beta;&alpha;ί&nu;&epsilon;&iota; &lambda;&omicron;&iota;&pi;ό&nu; &kappa;&alpha;&iota; &alpha;&pi;&omicron;&lambda;&alpha;&mu;&beta;ά&nu;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &sigma;&tau;&eta;&nu; &epsilon;&pi;&omicron;&chi;ή &mu;&alpha;&sigmaf; &tau;έ&tau;&omicron;&iota;&omicron; &upsilon;&psi;&eta;&lambda;ό &theta;έ&alpha;&mu;&alpha;; &Sigma;&sigma;&sigma;&sigma;&sigma;&sigma;&sigma;&sigmaf;&sigmaf;&sigmaf;&sigmaf;, &eta;&sigma;&upsilon;&chi;ί&alpha; &gamma;&iota;&alpha;&tau;ί &theta;&alpha; &sigma;&kappa;ά&sigma;&epsilon;&iota; &mu;&iota;&alpha; &mu;&iota;&kappa;&rho;ή &beta;ό&mu;&beta;&alpha;&hellip; <strong>&Omicron;&Lambda;&Omicron;&Iota; &Pi;&Alpha;&Iota;&Rho;&Nu;&Omicron;&Upsilon;&Nu;</strong>!!! &Nu;&alpha;&iota;, &xi;έ&rho;&omega;, &alpha;&upsilon;&tau;ό &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &epsilon;&nu;&tau;&epsilon;&lambda;ώ&sigmaf; &alpha;&phi;&omicron;&rho;&iota;&sigma;&tau;&iota;&kappa;ό &gamma;&iota;&alpha; &mu;&epsilon;&rho;&iota;&kappa;&omicron;ύ&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &gamma;&iota;&alpha; &kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&omicron;&upsilon;&sigmaf; ά&lambda;&lambda;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &gamma;&nu;&omega;&sigma;&tau;ό, &alpha;&pi;&lambda;ά ό&lambda;&omicron;&iota; &alpha;&pi;&omicron;&phi;&epsilon;ύ&gamma;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &nu;&alpha; &tau;&omicron; &pi;&omicron;ύ&mu;&epsilon; &delta;&upsilon;&nu;&alpha;&tau;ά. &Omicron;&pi;ό&tau;&epsilon; &gamma;&iota;&alpha; &mu;&iota;&alpha; &alpha;&kappa;ό&mu;&eta; &phi;&omicron;&rho;ά, <strong>&Omicron;&Lambda;&Omicron;&Iota; &Pi;&Alpha;&Iota;&Rho;&Nu;&Omicron;&Upsilon;&Nu; &kappa;&alpha;&iota; &Omicron;&Lambda;&Omicron;&Iota; &Nu;&Tau;&Omicron;&Pi;&Alpha;&Rho;&Omicron;&Nu;&Tau;&Alpha;&Iota;</strong>!!!</p><p><img style="display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;" src="http://lh5.ggpht.com/_EnTO9sauhM0/TY7tAw4P4_I/AAAAAAAAANY/raybce2Z3fQ/%5BUNSET%5D.jpg" alt="" width="341" height="250" /></p><p>&Kappa;&alpha;&iota; &pi;&omicron;&iota;&omicron;&sigmaf; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &tau;&epsilon;&lambda;&iota;&kappa;ά &omicron; &kappa;&alpha;&lambda;ύ&tau;&epsilon;&rho;&omicron;&sigmaf;; Ό&sigma;&omicron; &kappa;&iota; &alpha;&nu; &alpha;&kappa;&omicron;ύ&gamma;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; &pi;&epsilon;&rho;ί&epsilon;&rho;&gamma;&omicron;, &omicron; &Kappa;&epsilon;&nu;&tau;έ&rho;&eta;&sigmaf; &mu;&epsilon;&tau;&alpha;&xi;ύ &nu;&tau;&omicron;&pi;&alpha;&rho;&iota;&sigma;&mu;έ&nu;&omega;&nu; ή&tau;&alpha;&nu; &omicron; &kappa;&alpha;&lambda;ύ&tau;&epsilon;&rho;&omicron;&sigmaf;!!! &Tau;ό&sigma;&omicron; &alpha;&pi;&lambda;ά. &Alpha;&nu; &kappa;&alpha;&nu;έ&nu;&alpha;&sigmaf; &delta;&epsilon;&nu; έ&pi;&alpha;&iota;&rho;&nu;&epsilon; &nu;&tau;ό&pi;&epsilon;&sigmaf;, &omicron; &Kappa;&epsilon;&nu;&tau;έ&rho;&eta;&sigmaf; &theta;&alpha; ή&tau;&alpha;&nu; &kappa;&alpha;&iota; &pi;ά&lambda;&iota; &omicron; &kappa;&alpha;&lambda;ύ&tau;&epsilon;&rho;&omicron;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &omicron;&iota; &mu;&alpha;ύ&rho;&omicron;&iota; &pi;ά&nu;&theta;&eta;&rho;&epsilon;&sigmaf; &theta;&alpha; έ&beta;&lambda;&epsilon;&pi;&alpha;&nu; &tau;&eta;&nu; &pi;&lambda;ά&tau;&eta; &tau;&omicron;&upsilon;. &Omicron; &Mu;&pi;&omicron;&lambda;&tau;, &alpha;&upsilon;&tau;ό &tau;&omicron; &pi;&alpha;&gamma;&kappa;ό&sigma;&mu;&iota;&omicron; &phi;&alpha;&iota;&nu;ό&mu;&epsilon;&nu;&omicron; &nu;&tau;&omicron;&pi;ά&rho;&epsilon;&tau;&alpha;&iota;! &Epsilon;ί&tau;&epsilon; ό&mu;&omega;&sigmaf; &nu;&tau;&omicron;&pi;ά&rho;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&iota; ό&lambda;&omicron;&iota;, &epsilon;ί&tau;&epsilon; &kappa;&alpha;&nu;έ&nu;&alpha;&sigmaf;, &omicron; &Mu;&pi;&omicron;&lambda;&tau; &theta;&alpha; &tau;&epsilon;&rho;&mu;&alpha;&tau;ί&zeta;&epsilon;&iota; &pi;ά&nu;&tau;&alpha; &pi;&epsilon;&rho;&pi;&alpha;&tau;ώ&nu;&tau;&alpha;&sigmaf; &tau;&eta; &sigma;&tau;&iota;&gamma;&mu;ή &pi;&omicron;&upsilon; &omicron;&iota; &upsilon;&pi;ό&lambda;&omicron;&iota;&pi;&omicron;&iota; &theta;&alpha; &xi;&epsilon;&rho;&nu;ά&nu;&epsilon; &alpha;&pi;ό &tau;&eta;&nu; &upsilon;&pi;&epsilon;&rho;&pi;&rho;&omicron;&sigma;&pi;ά&theta;&epsilon;&iota;&alpha;. &Omicron;&iota; &alpha;&sigma;&tau;έ&rho;&epsilon;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &pi;&omicron;&delta;&omicron;&sigma;&phi;&alpha;ί&rho;&omicron;&upsilon; &pi;&omicron;&upsilon; &beta;&gamma;ά&zeta;&omicron;&upsilon;&nu; &mu;ά&tau;&iota;&alpha; &gamma;&iota;&alpha; &pi;&omicron;&lambda;&lambda;έ&sigmaf; &delta;&iota;&alpha;&delta;&omicron;&chi;&iota;&kappa;έ&sigmaf; &sigma;&epsilon;&zeta;ό&nu;, &nu;&tau;&omicron;&pi;ά&rho;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&iota;! &Alpha;&lambda;&lambda;&iota;ώ&sigmaf; &delta;&epsilon;&nu; &theta;&alpha; ά&nu;&tau;&epsilon;&chi;&alpha;&nu; &nu;&alpha; &pi;&alpha;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&nu; &sigma;&epsilon; &tau;έ&tau;&omicron;&iota;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &rho;&upsilon;&theta;&mu;&omicron;ύ&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &alpha;&nu;&tau;&alpha;&gamma;&omega;&nu;&iota;&sigma;&mu;ό &mu;&epsilon; &tau;έ&tau;&omicron;&iota;&alpha; &delta;&iota;ά&rho;&kappa;&epsilon;&iota;&alpha;. &Omicron;&iota; &alpha;&nu;&theta;&rho;ώ&pi;&iota;&nu;&epsilon;&sigmaf; &delta;&upsilon;&nu;&alpha;&tau;ό&tau;&eta;&tau;&epsilon;&sigmaf; έ&chi;&omicron;&upsilon;&nu; &xi;&epsilon;&pi;&epsilon;&rho;&alpha;&sigma;&tau;&epsilon;ί &pi;&rho;&omicron; &pi;&omicron;&lambda;&lambda;&omicron;ύ. &Omicron;&iota; &kappa;&alpha;&lambda;ύ&tau;&epsilon;&rho;&omicron;&iota; &lambda;&omicron;&iota;&pi;ό&nu; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; ό&nu;&tau;&omega;&sigmaf; &alpha;&upsilon;&tau;&omicron;ί &pi;&omicron;&upsilon; &beta;&lambda;έ&pi;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &nu;&alpha; &pi;&rho;&omega;&tau;&epsilon;ύ&omicron;&upsilon;&nu;. &Kappa;&alpha;&iota; &eta; &delta;&omicron;&upsilon;&lambda;&epsilon;&iota;ά &tau;&omega;&nu; &alpha;&nu;&alpha;&beta;&omicron;&lambda;&iota;&kappa;ώ&nu;; &Pi;&rho;&omicron;&kappa;&alpha;&lambda;&omicron;ύ&nu; &alpha;&pi;&lambda;ώ&sigmaf; &mu;&iota;&alpha; &mu;&epsilon;&tau;&alpha;&tau;ό&pi;&iota;&sigma;&eta; &sigma;&tau;&iota;&sigmaf; &epsilon;&pi;&iota;&delta;ό&sigma;&epsilon;&iota;&sigmaf;! &Tau;&iota;&sigmaf; &mu;&epsilon;&tau;&alpha;&tau;&omicron;&pi;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&nu; &pi;&rho;&omicron;&sigmaf; &tau;&alpha; &epsilon;&pi;ά&nu;&omega;, &pi;&rho;&omicron;&sigmaf; &tau;&omicron;&nu; &kappa;ό&sigma;&mu;&omicron; &pi;&omicron;&upsilon; έ&chi;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &pi;&lambda;ά&sigma;&epsilon;&iota; &mu;έ&sigma;&alpha; &sigma;&tau;&omicron; &mu;&upsilon;&alpha;&lambda;ό &mu;&alpha;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &lambda;&alpha;&tau;&rho;&epsilon;ύ&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon;, &pi;&rho;&omicron;&sigmaf; &tau;&omicron; &upsilon;&pi;&epsilon;&rho;&phi;&upsilon;&sigma;&iota;&kappa;ό. &Tau;&iota;&sigmaf; &mu;&epsilon;&tau;&alpha;&tau;&omicron;&pi;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&nu; &pi;&rho;&omicron;&sigmaf; &epsilon;&mu;ά&sigmaf;&middot; &tau;&upsilon;&pi;&iota;&kappa;ό <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Blueshift" target="_blank">Blueshift</a>!!! &Gamma;&iota;&alpha;&tau;ί, ά&mu;&alpha; &theta;έ&lambda;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &nu;&alpha; &epsilon;ί&mu;&alpha;&sigma;&tau;&epsilon; &alpha;&nu;&tau;&iota;&kappa;&epsilon;&iota;&mu;&epsilon;&nu;&iota;&kappa;&omicron;ί, &kappa;&alpha;&nu;έ&nu;&alpha;&sigmaf; &delta;&epsilon;&nu; &theta;&alpha; &pi;&alpha;&rho;&alpha;&kappa;&omicron;&lambda;&omicron;&upsilon;&theta;&omicron;ύ&sigma;&epsilon; &mu;&iota;&alpha; &Omicron;&lambda;&upsilon;&mu;&pi;&iota;ά&delta;&alpha; &mu;&epsilon; &kappa;&alpha;&nu;έ&nu;&alpha; &pi;&alpha;&gamma;&kappa;ό&sigma;&mu;&iota;&omicron; &rho;&epsilon;&kappa;ό&rho; &kappa;&alpha;&iota; &kappa;&alpha;&nu;έ&nu;&alpha;&sigmaf; &delta;&epsilon;&nu; &theta;&alpha; έ&beta;&lambda;&epsilon;&pi;&epsilon; &sigma;ή&mu;&epsilon;&rho;&alpha; &pi;&omicron;&delta;ό&sigma;&phi;&alpha;&iota;&rho;&omicron; &mu;&epsilon; &tau;&alpha;&chi;ύ&tau;&eta;&tau;&epsilon;&sigmaf; &mu;&iota;&alpha;&sigmaf; &epsilon;&iota;&kappa;&omicron;&sigma;&alpha;&epsilon;&tau;ί&alpha;&sigmaf; &pi;ί&sigma;&omega;. &Tau;&iota; &epsilon;&iota;&nu;&rsquo; &tau;&omicron;ύ&tau;&omicron;&iota; &rho;&epsilon;, &sigma;&omicron;ύ&rho;&nu;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&iota;...</p><p>&Kappa;&alpha;&iota; &upsilon;&pi;&epsilon;ύ&theta;&upsilon;&nu;&omicron;&iota; &phi;&upsilon;&sigma;&iota;&kappa;ά &delta;&epsilon;&nu; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &omicron;&iota; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;έ&sigmaf; &alpha;&lambda;&lambda;ά &omicron;&iota; &kappa;&omicron;&iota;&nu;&omega;&nu;ί&epsilon;&sigmaf; &mu;&alpha;&sigmaf; &epsilon;&upsilon;&rho;ύ&tau;&epsilon;&rho;&alpha;. &Phi;&upsilon;&sigma;&iota;&kappa;ά &delta;&epsilon;&nu; &epsilon;&nu;&nu;&omicron;ώ &mu;&epsilon; &alpha;&upsilon;&tau;ό ό&tau;&iota; &omicron;&iota; &alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;έ&sigmaf; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &tau;ί&pi;&omicron;&tau;&alpha; &alpha;&nu;ή&lambda;&iota;&kappa;&alpha; &tau;&alpha; &omicron;&pi;&omicron;ί&alpha; &xi;&epsilon;&gamma;&epsilon;&lambda;ά&sigma;&tau;&eta;&kappa;&alpha;&nu; &kappa;&alpha;&iota; &pi;ή&rho;&alpha;&nu; &alpha;&nu;&alpha;&beta;&omicron;&lambda;&iota;&kappa;ά, &chi;&omega;&rho;ί&sigmaf; &nu;&alpha; &tau;&omicron; &gamma;&nu;&omega;&rho;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&nu;, &mu;έ&sigma;&alpha; &sigma;&tau;&eta;&nu; &pi;&omicron;&rho;&tau;&omicron;&kappa;&alpha;&lambda;ά&delta;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf;! &Alpha;&pi;&lambda;ώ&sigmaf;, &tau;&omicron; &mu;&omicron;&tau;ί&beta;&omicron;&nbsp; &pi;ά&epsilon;&iota; &kappa;ά&pi;&omega;&sigmaf; έ&tau;&sigma;&iota;:</p><p><big><strong>&Alpha;&pi;ό &tau;&eta;&nu; &Alpha;&upsilon;&gamma;ή &omega;&sigmaf; &tau;&omicron; &Sigma;&omicron;ύ&rho;&omicron;&upsilon;&pi;&omicron;</strong></big><br /> &Omicron; &mu;&pi;&alpha;&mu;&pi;ά&sigmaf; &delta;&omicron;&upsilon;&lambda;&epsilon;ύ&epsilon;&iota; &delta;ώ&delta;&epsilon;&kappa;&alpha; ώ&rho;&epsilon;&sigmaf; &tau;&eta;&nu; &eta;&mu;έ&rho;&alpha; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&epsilon;&lambda;&iota;&kappa;ά &phi;έ&rho;&nu;&epsilon;&iota; &sigma;&tau;&omicron; &sigma;&pi;ί&tau;&iota; &psi;ί&chi;&omicron;&upsilon;&lambda;&alpha;. &Eta; &mu;&alpha;&mu;ά &xi;&epsilon;&kappa;&iota;&nu;ά&epsilon;&iota; &tau;&iota;&sigmaf; &delta;&omicron;&upsilon;&lambda;&epsilon;&iota;έ&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &sigma;&pi;&iota;&tau;&iota;&omicron;ύ &alpha;&pi;ό &tau;&omicron; &pi;&rho;&omega;ί, &mu;&epsilon; &alpha;&nu;&omicron;&iota;&kappa;&tau;ή &tau;&eta;&nu; &tau;&eta;&lambda;&epsilon;ό&rho;&alpha;&sigma;&eta; &sigma;&epsilon; ό&tau;&iota; &chi;&epsilon;&iota;&rho;ό&tau;&epsilon;&rho;&omicron; &kappa;&alpha;&iota; ά&nu;&epsilon;&upsilon; &nu;&omicron;ή&mu;&alpha;&tau;&omicron;&sigmaf; &mu;&pi;&omicron;&rho;&epsilon;ί &nu;&alpha; &sigma;&upsilon;&lambda;&lambda;ά&beta;&epsilon;&iota; &omicron; &alpha;&nu;&theta;&rho;ώ&pi;&iota;&nu;&omicron;&sigmaf; &epsilon;&gamma;&kappa;έ&phi;&alpha;&lambda;&omicron;&sigmaf;. &Omicron; &gamma;&iota;&omicron;&sigmaf; &omicron;&nu;ό&mu;&alpha;&tau;&iota; &Alpha;&lambda;έ&xi;&eta;&sigmaf;, &omicron; &omicron;&pi;&omicron;ί&omicron;&sigmaf; &alpha;&pi;ό &tau;&alpha; &delta;έ&kappa;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &chi;&rho;ό&nu;&iota;&alpha; &pi;&alpha;&sigma;&chi;ί&zeta;&epsilon;&iota; &nu;&alpha; &chi;&omega;&rho;έ&sigma;&epsilon;&iota; &kappa;ά&pi;&omicron;&upsilon; &mu;έ&sigma;&alpha; &sigma;&tau;&eta;&nu; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&omicron;&chi;ή &tau;&omicron;&upsilon; &pi;&alpha;&tau;έ&rho;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon;, &tau;&omicron;&nu; &beta;&lambda;έ&pi;&epsilon;&iota; &nu;&alpha; &gamma;&upsilon;&rho;&nu;ά&epsilon;&iota; &alpha;&pi;&omicron;&kappa;&alpha;&mu;&omega;&mu;έ&nu;&omicron;&sigmaf; &alpha;&pi;ό &tau;&eta; &delta;&omicron;&upsilon;&lambda;&epsilon;&iota;ά, &kappa;&alpha;&iota; &nu;&alpha; &sigma;&tau;ή&nu;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; &mu;&pi;&rho;&omicron;&sigma;&tau;ά &sigma;&tau;&eta;&nu; &tau;&eta;&lambda;&epsilon;ό&rho;&alpha;&sigma;&eta; &gamma;&iota;&alpha; &nu;&alpha; &alpha;&pi;&omicron;&lambda;&alpha;ύ&sigma;&epsilon;&iota; &tau;&omicron;&nu; &Mu;έ&sigma;&iota;. &Omicron; &Mu;έ&sigma;&iota; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &epsilon;&kappa;&epsilon;ί&nu;&eta; &tau;&eta; &sigma;&tau;&iota;&gamma;&mu;ή &pi;&iota;&omicron; &sigma;&eta;&mu;&alpha;&nu;&tau;&iota;&kappa;ό&sigmaf; &alpha;&pi;ό &tau;&omicron;&nu; &Alpha;&lambda;έ&xi;&eta; &sigma;&tau;&alpha; &mu;ά&tau;&iota;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &mu;&pi;&alpha;&mu;&pi;ά, &omicron; &omicron;&pi;&omicron;ί&omicron;&sigmaf; &theta;έ&lambda;&epsilon;&iota; &nu;&alpha; &xi;&epsilon;&sigma;&kappa;ά&sigma;&epsilon;&iota; &lambda;&iota;&gamma;ά&kappa;&iota; &beta;&lambda;έ&pi;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&sigmaf; &alpha;&upsilon;&tau;ή&nu; &tau;&eta;&nu; &Mu;&pi;ά&rho;&tau;&sigma;&alpha; &pi;&omicron;&upsilon; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &alpha;&pi;ό ά&lambda;&lambda;&omicron; &pi;&lambda;&alpha;&nu;ή&tau;&eta;. &Delta;&iota;ά&lambda;&lambda;&epsilon;&iota;&mu;&alpha; &gamma;&iota;&alpha; &delta;&iota;&alpha;&phi;&eta;&mu;ί&sigma;&epsilon;&iota;&sigmaf;! &Sigma;ή&mu;&epsilon;&rho;&alpha; &sigma;&tau;&iota;&sigmaf; 23:00 &omicron; &Delta;&iota;&kappa;&eta;&gamma;ό&rho;&omicron;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &Delta;&iota;&alpha;&beta;ό&lambda;&omicron;&upsilon;. (&Alpha;&lambda; &Pi;&alpha;&tau;&sigma;ί&nu;&omicron;): <em>Never lost a case! Why? Because you &lsquo;re so fuckin good??? Haa</em>... &Sigma;&upsilon;&nu;&epsilon;&chi;ί&zeta;&epsilon;&tau;&alpha;&iota; &eta; &mu;&epsilon;&tau;ά&delta;&omicron;&sigma;&eta; &alpha;&pi;ό &tau;&omicron; &gamma;ή&pi;&epsilon;&delta;&omicron;. <em>&Eta; &Mu;&pi;ά&rho;&tau;&sigma;&alpha; &delta;&epsilon;&nu; &chi;ά&nu;&epsilon;&iota; &pi;&omicron;&tau;έ &alpha;&pi;ό &kappa;&alpha;&nu;έ&nu;&alpha;&nu;. &Gamma;&iota;&alpha;&tau;ί; &Epsilon;&pi;&epsilon;&iota;&delta;ή &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &tau;ό&sigma;&omicron; &kappa;&alpha;&lambda;&omicron;ί &omicron;&iota; &pi;&alpha;ί&kappa;&tau;&epsilon;&sigmaf;</em>;;; &Epsilon;ί&nu;&alpha;&iota;, &sigma;ί&gamma;&omicron;&upsilon;&rho;&alpha;, &kappa;&alpha;&iota; &pi;&alpha;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&nu; &kappa;&alpha;&iota; &mu;&alpha;&zeta;ί &alpha;&pi;ό &tau;&iota;&sigmaf; &alpha;&kappa;&alpha;&delta;&eta;&mu;ί&epsilon;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &beta;&rho;ί&sigma;&kappa;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&iota; &mu;&epsilon; &kappa;&lambda;&epsilon;&iota;&sigma;&tau;ά &mu;ά&tau;&iota;&alpha; &kappa;&alpha;&iota; &mu;&pi;&omicron;&rho;&omicron;ύ&nu; &nu;&alpha; &sigma;&omicron;&upsilon;&tau;ά&rho;&omicron;&upsilon;&nu; &tau;&eta; &mu;&pi;ά&lambda;&alpha; &alpha;&pi;ό &tau;&eta;&nu; &pi;&rho;&omicron;&beta;&lambda;ή&tau;&alpha; &mu;έ&sigma;&alpha; &sigma;&tau;&omicron; &phi;&iota;&nu;&iota;&sigma;&tau;&rho;ί&nu;&iota; &alpha;&pi;ό &kappa;&iota;&nu;&omicron;ύ&mu;&epsilon;&nu;&omicron; &iota;&sigma;&tau;&iota;&omicron;&pi;&lambda;&omicron;ϊ&kappa;ό &sigma;&tau;&alpha; &epsilon;&kappa;&alpha;&tau;ό &mu;έ&tau;&rho;&alpha;. &Chi;&mu;&mu;&mu;&hellip; &delta;&epsilon;&nu; &kappa;&omicron;&upsilon;&rho;ά&zeta;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&iota; ό&mu;&omega;&sigmaf; &pi;&omicron;&tau;έ; &Chi;&alpha;&alpha;&alpha;&hellip; &Omicron; &mu;&pi;&alpha;&mu;&pi;ά&sigmaf; &xi;έ&rho;&epsilon;&iota;, &alpha;&lambda;&lambda;ά &theta;έ&lambda;&epsilon;&iota; &nu;&alpha; &alpha;&pi;&omicron;&lambda;&alpha;ύ&sigma;&epsilon;&iota;, &nu;&alpha; &xi;&epsilon;&sigma;&kappa;ά&sigma;&epsilon;&iota; &lambda;&iota;&gamma;ά&kappa;&iota; &rho;&epsilon; &alpha;&delta;&epsilon;&rho;&phi;έ!</p><p><img style="display: block; margin-left: auto; margin-right: auto;" src="http://lh6.ggpht.com/_EnTO9sauhM0/TY7sGn9po7I/AAAAAAAAANU/a0vpmp_vmKs/%5BUNSET%5D.jpg" alt="" width="333" height="250" /></p><p>&Omicron; &Alpha;&lambda;έ&xi;&eta;&sigmaf; &alpha;&pi;ό &tau;ό&tau;&epsilon; &pi;&omicron;&upsilon; &xi;&epsilon;&kappa;ί&nu;&eta;&sigma;&epsilon; &sigma;&tau;&omicron; &delta;&eta;&mu;&omicron;&tau;&iota;&kappa;ό, ή&tau;&alpha;&nu; &mu;ό&nu;&iota;&mu;&alpha; &omicron; &kappa;&alpha;&lambda;ύ&tau;&epsilon;&rho;&omicron;&sigmaf; &mu;&epsilon; &pi;&omicron;&lambda;&lambda;ή &delta;&iota;&alpha;&phi;&omicron;&rho;ά &alpha;&pi;ό &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &upsilon;&pi;ό&lambda;&omicron;&iota;&pi;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &sigma;&tau;&eta; &mu;&pi;ά&lambda;&alpha; &kappa;&alpha;&iota; έ&tau;&sigma;&iota; &pi;&rho;&omicron;&omicron;&delta;&epsilon;&upsilon;&tau;&iota;&kappa;ά &alpha;&sigma;&chi;&omicron;&lambda;ή&theta;&eta;&kappa;&epsilon; &epsilon;&nu;&epsilon;&rho;&gamma;ά &mu;&epsilon; &tau;&omicron; ά&theta;&lambda;&eta;&mu;&alpha;. Έ&pi;&alpha;&iota;&xi;&epsilon; &sigma;&epsilon; &omicron;&mu;ά&delta;&epsilon;&sigmaf;, &pi;έ&rho;&alpha;&sigma;&epsilon; &alpha;&pi;ό &tau;&eta;&nu; &epsilon;&phi;&eta;&beta;&epsilon;ί&alpha; &kappa;&alpha;&iota; έ&phi;&tau;&alpha;&sigma;&epsilon; &sigma;&tau;&omicron; &sigma;&eta;&mu;&epsilon;ί&omicron; &tau;&eta;&sigmaf; &mu;&eta; &epsilon;&pi;&iota;&sigma;&tau;&rho;&omicron;&phi;ή&sigmaf;, ό&pi;&omicron;&upsilon; &kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&omicron;&iota; &pi;&omicron;&lambda;ύ &upsilon;&pi;&omicron;&delta;&epsilon;έ&sigma;&tau;&epsilon;&rho;&omicron;&iota; &tau;&omicron;&upsilon;, ύ&sigma;&tau;&epsilon;&rho;&alpha; &alpha;&pi;ό &pi;&rho;&omicron;&epsilon;&tau;&omicron;&iota;&mu;&alpha;&sigma;ί&epsilon;&sigmaf; &mu;&epsilon; &kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &alpha;&nu;&alpha;&gamma;&nu;&omega;&rho;&iota;&sigma;&mu;έ&nu;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &pi;&rho;&omicron;&pi;&omicron;&nu;&eta;&tau;έ&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &gamma;&upsilon;&mu;&nu;&alpha;&sigma;&tau;έ&sigmaf;, ά&rho;&chi;&iota;&sigma;&alpha;&nu; &nu;&alpha; &kappa;&iota;&nu;&omicron;ύ&nu;&tau;&alpha;&iota; &sigma;&epsilon; ά&lambda;&lambda;&alpha; &sigma;&tau;ά&nu;&tau;&alpha;&rho; &tau;&alpha;&chi;ύ&tau;&eta;&tau;&alpha;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &delta;ύ&nu;&alpha;&mu;&eta;&sigmaf;. &Kappa;&alpha;&iota; &alpha;&upsilon;&tau;ό &gamma;&iota;&alpha;&tau;ί &beta;&omicron;&eta;&theta;ή&theta;&eta;&kappa;&alpha;&nu; &alpha;&pi;ό &kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&alpha; &theta;&alpha;&upsilon;&mu;&alpha;&tau;&omicron;&upsilon;&rho;&gamma;ά &sigma;&kappa;&epsilon;&upsilon;ά&sigma;&mu;&alpha;&tau;&alpha;. &Omicron; &Alpha;&lambda;έ&xi;&eta;&sigmaf; &zeta;&upsilon;&gamma;ί&zeta;&epsilon;&iota; &tau;&iota;&sigmaf; &epsilon;&pi;&iota;&lambda;&omicron;&gamma;έ&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &kappa;&alpha;&iota; &delta;&iota;&alpha;&pi;&iota;&sigma;&tau;ώ&nu;&epsilon;&iota; ό&tau;&iota; &tau;&omicron; &mu;έ&lambda;&lambda;&omicron;&nu; &tau;&omicron;&upsilon; &mu;&pi;&omicron;&rho;&epsilon;ί &nu;&alpha; &epsilon;&pi;&iota;&phi;&upsilon;&lambda;ά&sigma;&sigma;&epsilon;&iota; &mu;&iota;&alpha; &theta;έ&sigma;&eta; &sigma;&tau;&omicron;&nu; &kappa;ό&sigma;&mu;&omicron; &tau;&eta;&sigmaf; <strong>&alpha;&nu;&alpha;&gamma;&nu;&omega;&rho;&iota;&sigma;&iota;&mu;ό&tau;&eta;&tau;&alpha;&sigmaf;</strong>, &tau;&eta;&sigmaf; <strong>&epsilon;&pi;&alpha;&gamma;&gamma;&epsilon;&lambda;&mu;&alpha;&tau;&iota;&kappa;ή&sigmaf; &alpha;&pi;&omicron;&kappa;&alpha;&tau;ά&sigma;&tau;&alpha;&sigma;&eta;&sigmaf;</strong>, &tau;&omicron;&upsilon; <strong>&pi;&iota;&theta;&alpha;&nu;&omicron;ύ &pi;&lambda;&omicron;ύ&tau;&omicron;&upsilon;</strong> &alpha;&lambda;&lambda;ά &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron;&upsilon; <strong>&theta;&alpha;&upsilon;&mu;&alpha;&sigma;&mu;&omicron;ύ &tau;&omicron;&upsilon; &pi;&alpha;&tau;έ&rho;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon;</strong>, &alpha;&rho;&kappa;&epsilon;ί &nu;&alpha; &pi;ά&rho;&epsilon;&iota; &sigma;&kappa;&epsilon;&upsilon;ά&sigma;&mu;&alpha;&tau;&alpha;. &Eta; ά&lambda;&lambda;&eta; &epsilon;&pi;&iota;&lambda;&omicron;&gamma;ή, &sigma;&tau;&alpha; &alpha;&nu;ώ&rho;&iota;&mu;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &mu;ά&tau;&iota;&alpha;, &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &omicron; &pi;&alpha;&tau;έ&rho;&alpha;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon;. &Tau;&omicron; &mu;έ&lambda;&lambda;&omicron;&nu; &tau;&omicron;&upsilon; &tau;&omicron; &beta;&lambda;έ&pi;&epsilon;&iota; &zeta;&omega;&nu;&tau;&alpha;&nu;ά &mu;&pi;&rho;&omicron;&sigma;&tau;ά &tau;&omicron;&upsilon;! &Pi;&omicron;&lambda;ύ&omega;&rho;&eta; &kappa;&alpha;&iota; &kappa;&alpha;&kappa;&omicron;&pi;&lambda;&eta;&rho;&omega;&mu;έ&nu;&eta; &epsilon;&rho;&gamma;&alpha;&sigma;ί&alpha;, &alpha;&beta;έ&beta;&alpha;&iota;&omicron; &mu;έ&lambda;&lambda;&omicron;&nu;, &mu;&iota;&zeta;έ&rho;&iota;&alpha;. &Eta; &zeta;&upsilon;&gamma;&alpha;&rho;&iota;ά &gamma;έ&rho;&nu;&epsilon;&iota; &epsilon;&pi;&iota;&kappa;ί&nu;&delta;&upsilon;&nu;&alpha; &mu;&epsilon; &mu;&omicron;&nu;&alpha;&delta;&iota;&kappa;ό &alpha;&nu;&tau;&iota;&sigma;&tau;ά&theta;&mu;&iota;&sigma;&mu;&alpha; &kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &kappa;ί&nu;&delta;&upsilon;&nu;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &tau;&eta;&sigmaf; &upsilon;&gamma;&epsilon;ί&alpha;&sigmaf;. &Kappa;ί&nu;&delta;&upsilon;&nu;&omicron;&iota; &tau;&eta;&sigmaf; &upsilon;&gamma;&epsilon;ί&alpha;&sigmaf;; &Alpha;&sigmaf; &gamma;&epsilon;&lambda;ά&sigma;&omega;. &Eta; &sigma;&upsilon;&nu;&tau;&rho;&iota;&pi;&tau;&iota;&kappa;ή &pi;&lambda;&epsilon;&iota;&omicron;&psi;&eta;&phi;ί&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &pi;&epsilon;&rho;&iota;&beta;ά&lambda;&lambda;&omicron;&nu;&tau;&omicron;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &Alpha;&lambda;έ&xi;&eta; &pi;&epsilon;&rho;&iota;&phi;&rho;&omicron;&nu;&epsilon;ί &pi;&rho;&omicron;&kappa;&lambda;&eta;&tau;&iota;&kappa;ά &tau;&alpha; &pi;&iota;&theta;&alpha;&nu;ά &pi;&rho;&omicron;&beta;&lambda;ή&mu;&alpha;&tau;&alpha; &tau;&eta;&sigmaf; &upsilon;&gamma;&epsilon;ί&alpha;&sigmaf; &epsilon;ί&tau;&epsilon; &alpha;&nu;ή&kappa;&epsilon;&iota; &sigma;&tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &kappa;&alpha;&pi;&nu;&iota;&sigma;&tau;έ&sigmaf;, &epsilon;ί&tau;&epsilon; &sigma;&tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &pi;&alpha;&chi;ύ&sigma;&alpha;&rho;&kappa;&omicron;&upsilon;&sigmaf;, &epsilon;ί&tau;&epsilon; &sigma;&tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &epsilon;&pi;&iota;&kappa;ί&nu;&delta;&upsilon;&nu;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &omicron;&delta;&eta;&gamma;&omicron;ύ&sigmaf;! &Eta; &zeta;&upsilon;&gamma;&alpha;&rho;&iota;ά &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &pi;&lambda;έ&omicron;&nu; &xi;&epsilon;&kappa;ά&theta;&alpha;&rho;&eta;. &Theta;&upsilon;&mu;ά&sigma;&tau;&epsilon; &mu;ή&pi;&omega;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&eta; &mu;&alpha;&mu;ά &mu;&epsilon; &tau;&eta;&nu; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&omicron;&chi;ή &tau;&eta;&sigmaf; &kappa;&lambda;&epsilon;&iota;&delta;&omega;&mu;έ&nu;&eta; &sigma;&tau;&alpha; &tau;&eta;&lambda;&epsilon;&sigma;&kappa;&omicron;&upsilon;&pi;ί&delta;&iota;&alpha;; &Kappa;ά&pi;&omicron;&upsilon; &epsilon;&delta;ώ &alpha;&kappa;&omicron;&lambda;&omicron;&upsilon;&theta;&epsilon;ί &kappa;&alpha;&iota; &eta; &alpha;&delta;&epsilon;&rho;&phi;ή &tau;&omicron;&upsilon; &Alpha;&lambda;έ&xi;&eta;, &eta; ό&mu;&omicron;&rho;&phi;&eta; &mu;&iota;&kappa;&rho;ή &Kappa;&omega;&nu;&sigma;&tau;&alpha;&nu;&tau;ί&nu;&alpha;, &tau;&eta;&sigmaf; &omicron;&pi;&omicron;ί&alpha;&sigmaf; &eta; &zeta;&upsilon;&gamma;&alpha;&rho;&iota;ά &delta;&epsilon;ί&chi;&nu;&epsilon;&iota; &pi;&rho;&omicron;&sigmaf; &tau;&omicron;&nu; &kappa;ό&sigma;&mu;&omicron; &tau;&omega;&nu; &pi;&lambda;&alpha;&sigma;&tau;&iota;&kappa;ώ&nu; &epsilon;&gamma;&chi;&epsilon;&iota;&rho;ή&sigma;&epsilon;&omega;&nu;, &tau;&eta;&sigmaf; &eta;&lambda;ί&theta;&iota;&alpha;&sigmaf; &epsilon;&lambda;&alpha;&phi;&rho;ό&tau;&eta;&tau;&alpha;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&eta;&sigmaf; &pi;&alpha;&rho;&tau;&omicron;ύ&zeta;&alpha;&sigmaf; &mu;&epsilon; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &epsilon;&upsilon;&kappa;&alpha;&tau;ά&sigma;&tau;&alpha;&tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &kappa;ύ&rho;&iota;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &epsilon;&gamma;&chi;ώ&rho;&iota;&omicron;&upsilon; &tau;&eta;&lambda;&epsilon;&omicron;&pi;&tau;&iota;&kappa;&omicron;ύ &sigma;&tau;ά&tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf;, ά&mu;&alpha; &theta;έ&lambda;&epsilon;&iota; &kappa;&alpha;&iota; &alpha;&upsilon;&tau;ή &mu;&epsilon;&rho;ί&delta;&iota;&omicron; &sigma;&tau;&eta;&nu; <strong>&alpha;&nu;&alpha;&gamma;&nu;&omega;&rho;&iota;&sigma;&iota;&mu;ό&tau;&eta;&tau;&alpha;</strong>, &tau;&eta;&nu; <strong>&epsilon;&pi;&alpha;&gamma;&gamma;&epsilon;&lambda;&mu;&alpha;&tau;&iota;&kappa;ή &alpha;&pi;&omicron;&kappa;&alpha;&tau;ά&sigma;&tau;&alpha;&sigma;&eta;</strong>, &tau;&omicron;&nu; <strong>&pi;&iota;&theta;&alpha;&nu;ό &pi;&lambda;&omicron;ύ&tau;&omicron;</strong> &alpha;&lambda;&lambda;ά &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron; <strong>&theta;&alpha;&upsilon;&mu;&alpha;&sigma;&mu;ό &tau;&eta;&sigmaf; &mu;&alpha;&mu;ά&sigmaf;</strong>!</p><p>&Kappa;&alpha;&iota; &tau;ώ&rho;&alpha; &eta; ώ&rho;&alpha; &tau;&eta;&sigmaf; &epsilon;&upsilon;&theta;ύ&nu;&eta;&sigmaf;! &Pi;&omicron;&iota;&omicron;&iota; &pi;&alpha;&rho;&alpha;&kappa;&omicron;&lambda;&omicron;&upsilon;&theta;&omicron;ύ&nu; &alpha;&nu;&epsilon;&lambda;&lambda;&iota;&pi;ώ&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &upsilon;&pi;&epsilon;&rho;&alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;έ&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &sigma;ή&mu;&epsilon;&rho;&alpha; &kappa;&alpha;&iota; &xi;έ&rho;&omicron;&upsilon;&nu; &lambda;&epsilon;&pi;&tau;&omicron;&mu;έ&rho;&epsilon;&iota;&epsilon;&sigmaf; &alpha;&pi;ό &tau;&eta;&nu; &eta;&lambda;&iota;&kappa;ί&alpha; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &mu;έ&chi;&rho;&iota; &tau;&omicron; ό&nu;&omicron;&mu;&alpha; &tau;&eta;&sigmaf; &gamma;&kappa;ό&mu;&epsilon;&nu;&alpha;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron; &alpha;&gamma;&alpha;&pi;&eta;&mu;έ&nu;&omicron; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &phi;&alpha;&gamma;&eta;&tau;ό; &Epsilon;&mu;&epsilon;ί&sigmaf;! &Pi;&omicron;&iota;&omicron;&iota; &xi;&omicron;&delta;&epsilon;ύ&omicron;&upsilon;&nu; &alpha;&pi;ό &tau;&omicron; &upsilon;&sigma;&tau;έ&rho;&eta;&mu;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &gamma;&iota;&alpha; &tau;&omicron; &delta;&iota;&alpha;&rho;&kappa;&epsilon;ί&alpha;&sigmaf; &tau;&eta;&sigmaf; &sigma;&alpha;&iota;&zeta;ό&nu;, &gamma;&iota;&alpha; &tau;&eta; &phi;&alpha;&nu;έ&lambda;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &alpha;&sigma;&tau;έ&rho;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &mu;&pi;ά&sigma;&kappa;&epsilon;&tau; &kappa;&alpha;&iota; &gamma;&iota;&alpha; &tau;&alpha; &pi;&alpha;&pi;&omicron;ύ&tau;&sigma;&iota;&alpha; &tau;&omicron;&upsilon; &tau;&alpha;&chi;ύ&tau;&epsilon;&rho;&omicron;&upsilon; &alpha;&nu;&theta;&rho;ώ&pi;&omicron;&upsilon; &sigma;&tau;&omicron;&nu; &kappa;ό&sigma;&mu;&omicron;; &Epsilon;&mu;&epsilon;ί&sigmaf;! &Pi;&omicron;&iota;&omicron;&iota; &pi;&rho;&omicron;&tau;&iota;&mu;&omicron;ύ&nu; &nu;&alpha; &delta;&omicron;&upsilon;&nu; Champions League &pi;&alpha;&rho;ά &nu;&alpha; &pi;&alpha;ί&xi;&omicron;&upsilon;&nu; &sigma;&kappa;ά&kappa;&iota;, &nu;&alpha; &sigma;&upsilon;&zeta;&eta;&tau;ή&sigma;&omicron;&upsilon;&nu; ή &nu;&alpha; &delta;&iota;&alpha;&beta;ά&sigma;&omicron;&upsilon;&nu; έ&nu;&alpha; &beta;&iota;&beta;&lambda;ί&omicron; &mu;&epsilon; &tau;&alpha; &pi;&alpha;&iota;&delta;&iota;ά &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf;; &Epsilon;&mu;&epsilon;ί&sigmaf;!!!</p><p><em>- &Delta;&rho;ά&kappa;&epsilon;, &chi;&alpha;&lambda;ά&rho;&omega;&sigma;&epsilon; &lambda;ί&gamma;&omicron; &pi;&omicron;&upsilon; &theta;&alpha; &chi;ά&sigma;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &tau;&omicron; Champions League &gamma;&iota;&alpha; &nu;&alpha; &pi;&alpha;ί&xi;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &sigma;&kappa;ά&kappa;&iota;! &Chi;ά&theta;&eta;&kappa;&alpha;&nu; &omicron;&iota; ά&lambda;&lambda;&epsilon;&sigmaf; &mu;έ&rho;&epsilon;&sigmaf;;</em><br /> <em>- I rest my case...</em></p><p><strong>&Alpha;&nu;&alpha;&gamma;&nu;&omega;&rho;&iota;&sigma;&iota;&mu;ό&tau;&eta;&tau;&alpha;</strong>, <strong>&pi;&lambda;&omicron;ύ&tau;&omicron;&sigmaf;</strong>, <strong>&theta;&alpha;&upsilon;&mu;&alpha;&sigma;&mu;ό&sigmaf;</strong>!!! &Sigma;&tau;&eta;&nu; &alpha;&rho;έ&nu;&alpha; &tau;&eta;&sigmaf; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&phi;&omicron;&rho;ά&sigmaf; &kappa;&alpha;&iota; &tau;&eta;&sigmaf; &zeta;ή&tau;&eta;&sigma;&eta;&sigmaf;, &epsilon;&pi;&iota;&lambda;έ&gamma;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &pi;&omicron;&upsilon; &theta;&alpha; &tau;&alpha; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&phi;έ&rho;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon;, &alpha;&upsilon;&xi;ά&nu;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&sigmaf; &tau;&eta; &zeta;ή&tau;&eta;&sigma;&eta;. &Sigma;&epsilon; &alpha;&upsilon;&tau;ή&nu; &tau;&eta;&nu; &alpha;&upsilon;&xi;&eta;&mu;έ&nu;&eta; &zeta;ή&tau;&eta;&sigma;&eta; έ&rho;&chi;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&iota; &tau;&alpha; &pi;&alpha;&iota;&delta;&iota;ά &mu;&alpha;&sigmaf; &nu;&alpha; &pi;&rho;&omicron;&sigma;&phi;έ&rho;&omicron;&upsilon;&nu;. &Kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&alpha; &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &iota;&delta;&iota;&alpha;ί&tau;&epsilon;&rho;&alpha; &iota;&kappa;&alpha;&nu;ά &kappa;&alpha;&iota;, ό&tau;&alpha;&nu; &pi;&alpha;ί&zeta;&omicron;&upsilon;&nu; &mu;&epsilon; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &kappa;&alpha;&nu;ό&nu;&epsilon;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &pi;&alpha;&iota;&chi;&nu;&iota;&delta;&iota;&omicron;ύ &pi;&omicron;&upsilon; &epsilon;&mu;&epsilon;ί&sigmaf; &theta;&epsilon;&sigma;&pi;ί&sigma;&alpha;&mu;&epsilon;, &delta;&iota;&alpha;&kappa;&rho;ί&nu;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&iota; &sigma;&tau;&omicron; &epsilon;&theta;&nu;&iota;&kappa;ό ή &kappa;&alpha;&iota; &tau;&omicron; &pi;&alpha;&gamma;&kappa;ό&sigma;&mu;&iota;&omicron; &sigma;&tau;&epsilon;&rho;έ&omega;&mu;&alpha;. &Tau;έ&tau;&omicron;&iota;&alpha; &pi;&alpha;&iota;&delta;&iota;ά &epsilon;ί&nu;&alpha;&iota; &omicron;&iota; Έ&lambda;&lambda;&eta;&nu;&epsilon;&sigmaf; &pi;&rho;&omega;&tau;&alpha;&theta;&lambda;&eta;&tau;έ&sigmaf;. &Kappa;ά&pi;&omicron;&iota;&alpha; &tau;έ&tau;&omicron;&iota;&alpha; &pi;&alpha;&iota;&delta;&iota;ά &delta;ή&theta;&epsilon;&nu; &pi;&iota;ά&nu;&omicron;&nu;&tau;&alpha;&iota; &nu;&tau;&omicron;&pi;&alpha;&rho;&iota;&sigma;&mu;έ&nu;&alpha;, &sigma;&epsilon; &mu;&iota;&alpha; &epsilon;&pi;ί&delta;&epsilon;&iota;&xi;&eta; &pi;&lambda;&alpha;&sigma;&tau;ή&sigmaf; &epsilon;&xi;&upsilon;&gamma;ί&alpha;&nu;&sigma;&eta;&sigmaf; &tau;&omicron;&upsilon; &sigma;&alpha;&theta;&rho;&omicron;ύ &sigma;&upsilon;&sigma;&tau;ή&mu;&alpha;&tau;&omicron;&sigmaf;. &Theta;&alpha; &tau;&alpha; &sigma;&tau;&omicron;&chi;&omicron;&pi;&omicron;&iota;ή&sigma;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &kappa;&alpha;&iota; &theta;&alpha; &mu;&eta;&delta;&epsilon;&nu;ί&sigma;&omicron;&upsilon;&mu;&epsilon; &tau;&iota;&sigmaf; &alpha;&nu;&omicron;&chi;έ&sigmaf; &mu;&alpha;&sigmaf; &sigma;' &alpha;&upsilon;&tau;ά; &Epsilon;&mu;&epsilon;ί&sigmaf; &omicron;&iota; ί&delta;&iota;&omicron;&iota; &pi;&omicron;&upsilon; "<em>&phi;&omicron;&upsilon;&sigma;&kappa;ώ&nu;&alpha;&mu;&epsilon; &alpha;&pi;ό &pi;&epsilon;&rho;&eta;&phi;ά&nu;&iota;&alpha;</em>" &kappa;&alpha;&iota; &phi;&omega;&tau;&omicron;&gamma;&rho;&alpha;&phi;&iota;&zeta;ό&mu;&alpha;&sigma;&tau;&alpha;&nu; &mu;&alpha;&zeta;ί &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf;; &Epsilon;&mu;&epsilon;ί&sigmaf; &omicron;&iota; ί&delta;&iota;&omicron;&iota; &pi;&omicron;&upsilon; &theta;&alpha; &alpha;&kappa;&omicron;&lambda;&omicron;&upsilon;&theta;&omicron;ύ&sigma;&alpha;&mu;&epsilon; &tau;&omicron;&nu; &delta;&rho;ό&mu;&omicron; &tau;&omicron;&upsilon;&sigmaf; &alpha;&nu; &mu;&pi;&omicron;&rho;&omicron;ύ&sigma;&alpha;&mu;&epsilon;;;; Ά&nu;&tau;&epsilon; &pi;ά&gamma;&alpha;&iota;&nu;&epsilon; &alpha;&pi;ό &delta;&omega; &rho;&epsilon;&hellip;</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-5735323056337724523?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-82171639708468602842011-01-03T09:50:00.007+02:002011-01-04T08:51:10.057+02:00Αυτό κι αν δεν είναι ερώτημα! Τι να απαντήσει κανείς; Ποια στοιχειοθετημένη απάντηση θα μπορούσε να παραθέσει κάποιος, όσες γνώσεις και αν κατέχει, όσο ψηλά και αν βρίσκεται στην κλίμακα της μόρφωσης και των γνώσεων; Καμία! Ακριβώς, καμία!!! Και γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, το ερώτημα αυτό κατέχει μια άκρως προνομιούχα θέση στο πυρηνικό οπλοστάσιο του θεϊσμού. Είναι το απόλυτο διαλυτικόοποιασδήποτε προσπάθειας επιχειρηματολογίας.<br /><br />Χμμμ, στοιχειοθετημένη απάντηση; Ο προσδιορισμός στοιχειοθετημένη ξενίζει βέβαια λιγάκι, αφού η απαίτηση για στοιχειοθέτηση φαίνεται να απευθύνεται μόνο στη μία πλευρά, αυτήν του ορθολογισμού και της επιστήμης! Ο πιστός, μέσω κάποιας αδιευκρίνιστης σύμβασης, δικαιούται ανά πάσα στιγμή να αναφέρει το θεό ως απάντηση στα μεγάλα ερωτήματα, χωρίς να αισθάνεται υποχρεωμένος να στοιχειοθετήσει τίποτα απολύτως. Θεός, έτσι απλά! Εμείς το ονομάζουμε θεό; Και φυσικά μπορούμε όλοι να φανταστούμε πόσο εύκολη θα ήταν και η θέση της επιστήμης, αν την απαλλάσσαμε κατά τον ίδιον τρόπο από την ανάγκη της τεκμηρίωσης! Αλλά και πόσο άχρηστη θα ήταν η επιστήμη τελικά: <br />- <i>Πάρε αυτό το φάρμακο, και θα γιατρευτείς από τον καρκίνο!</i><br />- <i>Αλήθεια; Έχουν γιατρευτεί πολλοί;</i><br />- <i>Όχι, είσαι ο πρώτος που θα το δοκιμάσει. Ήταν η χθεσινοβραδυνή μου έμπνευση για ένα κοκτέιλ με ασπιρίνη, κάλιο και δαμάσκηνα!!!</i><br /><br /><b><span style="font-size: large;">Η Ανάλυση του Ερωτήματος</span></b><br />Για να ξεκινήσουμε την απάντηση μας σε ένα τέτοιο ερώτημα, την ώρα δηλαδή που κινούμαστε στις εσχατιές της ανθρώπινης γνώσης και νόησης, καλό θα ήταν να μπορέσουμε αρχικά να αποσαφηνίσουμε λίγο περισσότερο την αναζήτηση μας! Και αυτό επειδή ακριβώς η αβασάνιστη διατύπωση της ερώτησης εξυπηρετεί μονάχα αυτόν ο οποίος δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την απάντηση. Προσπαθώντας λοιπόν να κάνουμε λιγάκι πιο σαφές το ερώτημα, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι συνήθως <i>οι ερωτήσεις που ξεκινάνε με το γιατί, ψάχνουν δύο πιθανές απαντήσεις σε μια δεδομένη κατάσταση, μία η οποία τοποθετείται χρονικά πριν από αυτήν την κατάσταση και συμπίπτει με την <b>αιτία </b>και μία η οποία τοποθετείται χρονικά μεταγενέστερα και συμπίπτει με τον <b>σκοπό</b></i>! Συνεπώς όταν κάποιος ρωτάει γιατί υπάρχουμε, με αυθεντικά μαθησιακή και όχι με εξυπνακίστικη διάθεση, διερευνά στην πραγματικότητα ένα εκ των δύο ερωτημάτων (ή και τα δύο) σχετικά με την ύπαρξη μας:<br /><ol><li>Ποια αιτία οδήγησε στην ύπαρξη μας;</li><li>Για ποιον σκοπό υπάρχουμε;</li></ol><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TSF_aKgWEEI/AAAAAAAAALY/r1d6kFjPHDQ/s1600/thinker.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TSF_aKgWEEI/AAAAAAAAALY/r1d6kFjPHDQ/s320/thinker.jpg" width="320" /></a></div><b><span style="font-size: large;">Θρησκεία = Μελλοντολογία</span></b><br />Αιτία και σκοπός λοιπόν, ή αλλιώς παρελθόν και μέλλον. Οι δύο έννοιες απασχολούσαν και απ’ ότι φαίνεται θα απασχολούν συνεχώς το ανθρώπινο μυαλό.<br /><br />Ο Δανός φυσικός <b>Niels Bohr</b> (1885 - 1962) έχει πει:<br /><blockquote>Η πρόβλεψη είναι εξαιρετικά δύσκολη, ιδίως όταν αφορά το μέλλον!</blockquote>Η σαρκαστική, στη διατύπωση της, ατάκα του Bohr, εκφράζει με τον πλέον απλό τρόπο τη δυσκολία του να μιλάμε για πράγματα που αφορούν το μέλλον. Προκειμένου να προχωρήσουμε σε μια ασφαλή πρόγνωση οποιασδήποτε μορφής για ένα συμβάν Α το οποίο θα λάβει χώρα μελλοντικά, πρέπει να γνωρίζουμε με ακρίβεια τους φυσικούς νόμους που θα προκαλέσουν το Α αλλά και τις αρχικές συνθήκες πάνω στις οποίες θα εφαρμοστούν αυτοί οι νόμοι! Ή να γνωρίζουμε με κάποιον τρόπο τις ακριβείς προθέσεις ενός εμπρόθετου φορέα. Με παράδειγμα, μπορώ να προβλέψω ότι ένα ποτήρι θα σπάσει επειδή βρέθηκε σε κάποια στιγμή να αιωρείται σε κάποιο ύψος (αρχικές συνθήκες) και επειδή υπόκειται στη δράση της βαρύτητας (φυσικός νόμος) θα συγκρουστεί με το έδαφος σε μια ανελαστική κρούση (φυσικός νόμος). Επίσης μπορώ να προβλέψω ότι ένα ποτήρι θα σπάσει επειδή γνωρίζω με σιγουριά ότι π.χ. ο Μάριος πηγαίνει να το σπάσει!<br /><br />Η ιστορία της επιστήμης έχει μια μακρά παράδοση στην αποκάλυψη των αιτίων των φαινομένων. Σε ότι αφορά το παρελθόν, η επιστημονική μέθοδος έχει όλα τα εργαλεία στα χέρια της. Έχει τις αρχικές συνθήκες, έχει την εξέλιξη και διαδοχή των γεγονότων αλλά διαθέτει και το αποτέλεσμα. Κάθε συμβάν παρατηρείται, καταγράφεται, ταξινομείται βάσει των συνθηκών του περιβάλλοντος του και οργανώνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να αναγνωρίζονται οι αιτίες που το αναπαράγουν. Το παρελθόν λοιπόν αποτελεί παραδοσιακά έναν στίβο στον οποίον η θρησκεία υποχωρεί συστηματικά κάτω από τις επιτυχίες της επιστήμης. Στην περίπτωση του μέλλοντος, τα πράγματα είναι σαφέστατα πιο δύσκολα, αφού απουσιάζει το αποτέλεσμα. Συν τοις άλλοις, όσο πιο μακριά προς το μέλλον τοποθετείται χρονικά ένα συμβάν, τόσο μεγαλύτερος χώρος υπάρχει ενδιάμεσα για τη δράση αστάθμητων παραγόντων που μπορούν διαταράξουν τις αρχικές συνθήκες και να επηρεάσουν την έκβαση του αποτελέσματος.<br /><br />Στα μελλοντικά συμβάντα λοιπόν η επιστήμη, αν και έχει και πάλι να επιδείξει σημαντικές επιτυχίες, απέχει σημαντικά από την αυθεντία της απόλυτης πρόβλεψης αφήνοντας χώρο για τη θρησκεία. Η οποία θρησκεία απαντά, όχι βάσει των αρχών και των νόμων που διέπουν τη φύση, αλλά εισάγοντας έναν υπερφυσικό φορέα, το θεό, ένα ον με προθέσεις το οποίο αν και αδυνατεί να εξηγήσει τα αίτια, μπορεί πάντα να μας προσφέρει το σκοπό. Αφαιρέστε το σκοπό από τα γεγονότα, και μόλις σκοτώσατε τους θεούς!!!<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Και από τη Θρησκεία στην Παράνοια</span></b><br />Εδώ είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ότι το ανθρώπινο είδος θεωρεί πως είναι ιδιαίτερα προνομιούχο σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα είδη πάνω στον πλανήτη. Πάσχει από μια ιδιαίτερη μορφή παράνοιας, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο να πιστεύει ότι τα φαινόμενα που συμβαίνουν γύρω του είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ίδια του την ύπαρξη, όλα συμβαίνουν για κάποιον σκοπό. Οι οφθαλμοφανείς εξηγήσεις δεν φαίνεται να τον καλύπτουν! Μια αλληλουχία από οφθαλμοφανή λογικά βήματα, τα οποία συνθέτουν μια ολοκληρωμένη εξήγηση, είναι η εξής:<br /><ol><li>Όλα τα συμβάντα συμβαίνουν κάπου, σε ένα σημείο του χώρου και του χρόνου!</li><li>Ο άνθρωπος εφόσον υπάρχει, πρέπει να υπάρχει κάπου, σε ένα σημείο του χώρου και του χρόνου!</li><li>Από τα αναρίθμητα συμβάντα, κάποια είναι λογικό να λαμβάνουν χώρα στον ίδιο τόπο και χρόνο στον οποίον υπάρχει ο άνθρωπος!</li></ol>Φυσικά η συνύπαρξη μη νοημόνων αντικειμένων με τα γεγονότα δεν φαίνεται να απασχολεί εξίσου τα μη νοήμονα αντικείμενα· αυτά είναι ιδιαίτερα καλόβολα! Το πρόβλημα της αρμονικής συνύπαρξης με τα γεγονότα φαίνεται να είναι εγγενές της νόησης! Το θεϊστικό σύμπαν είναι άκρως συνωμοτικό και καθόλου φιλικό προς τον άνθρωπο, αφού τα πάντα γίνονται για κάποιο σκοπό, σύμφωνα με τη θεία βούληση και το προκαθορισμένο θείο σχέδιο. Δρόμος και βροχή. Γιατί βρέχεται ο δρόμος όταν πέφτει βροχή; Η απάντηση φαντάζει αυτονόητη· επειδή ο δρόμος βρέθηκε στον ίδιο τόπο και χρόνο με τη βροχή. Και κάπως έτσι ο δρόμος και η βροχή πορεύονται αρμονικά και συμφιλιωμένα μέσα στο σύμπαν. Γιατί μας χτύπησε όμως το τσουνάμι; Ααα, εδώ πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε κάποιος σκοπός και ας σφυρίζει το τσουνάμι αδιάφορα...<br /><br />Τη συμφιλίωση μας με το υπόλοιπο σύμπαν έρχεται να προάγει η <b>Ασθενής Ανθρωπική Αρχή</b> καταρρίπτοντας τις θεϊστικές θεωρίες συνωμοσίας οι οποίες εστιάζονται κυρίως στην αναζήτηση του γιατί, όσον αφορά την τιμή που έχουν ορισμένες σταθερές στη φύση (π.χ. η κοσμολογική σταθερά). Η Ασθενής Ανθρωπική Αρχή λοιπόν αναφέρει ότι:<br /><blockquote>Το Σύμπαν είναι έτσι όπως είναι γιατί αν ήταν αλλιώς δεν θα υπήρχαμε για να το παρατηρήσουμε.</blockquote>Ειρωνία; Κάθε άλλο. Απλή κατάθεση σεβασμού στην ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη η οποία είναι συμβατή μόνο με αυτό το σύμπαν. <i>Η ύπαρξη είναι η απαρχή κάθε σοβαρής κουβέντας</i>!<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Η Αλαζονεία ως Μητέρα της Ανθρώπινης Βλακείας</span></b><br />Από τη δική του μεριά ο Γερμανός μαθηματικός και φιλόσοφος <b>Gottfried Leibniz</b> (1646 - 1716) έχει πει:<br /><blockquote>Υπάρχουν δύο τύποι δηλώσεων, οι αναγκαστικά αληθείς και οι όχι αναγκαστικά αληθείς!</blockquote>Η δήλωση "<i>Όλοι οι αγράμματοι δεν γνωρίζουν γράμματα</i>" είναι μια δήλωση αναγκαστικά αληθής, ενώ η δήλωση "<i>Ο Μάκης παίζει μπάσκετ με τους φίλους του</i>" είναι μια όχι αναγκαστικά αληθής δήλωση. Προεκτείνοντας τον συλλογισμό του Leibniz μπορούμε να χωρίσουμε και τις ερωτήσεις σε εξ’ ορισμού ηλίθιες και σε όχι αναγκαστικά ηλίθιες. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι ερωτήσεις οι οποίες διερευνούν την αλήθεια ή μη μιας αναγκαστικά αληθούς δήλωσης και στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν όλες οι υπόλοιπες. Για παράδειγμα, η δήλωση "<i>τα κορίτσια δεν είναι αγόρια</i>" είναι μια αναγκαστικά αληθής δήλωση. Συνεπώς η ερώτηση "<i>γιατί τα κορίτσια δεν είναι αγόρια;</i>" είναι μια εξ’ ορισμού ηλίθια ερώτηση. Θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε πλήθος εξ’ ορισμού ηλίθιων ερωτήσεων όπως "<i>γιατί οι σκύλοι δεν είναι γάτες;</i>", "<i>γιατί κρυώνω όταν κάνει κρύο;</i>" ή "<i>γιατί δεν πεινάω όταν χορταίνω;</i>" και να διασκεδάζουμε με την αφέλεια του ερωτώντος. Και αυτό γιατί οι συγκεκριμένες ερωτήσεις αποτυγχάνουν να συμπεριλάβουν την έννοια της <b>προϋπόθεσης</b>. Το να μην πεινάω π.χ. είναι προϋπόθεση προκειμένου να είμαι χορτάτος!<br /><br />Πολλά πράγματα αποτελούν προϋποθέσεις για διάφορα άλλα. Και το βασικό ερώτημα είναι: Υπάρχει άραγε κάποια απόλυτη προϋπόθεση προκειμένου να μπορεί να συμβεί οποιοδήποτε γεγονός; Φυσικά και υπάρχει! Λέγεται ύπαρξη και όπως τονίσαμε και προηγουμένως, <i>η ύπαρξη είναι η απαρχή κάθε σοβαρής κουβέντας</i>. Είναι φύσει αδύνατο και άνευ νοήματος να αναζητήσουμε οποιαδήποτε πληροφορία για κάτι που δεν υπάρχει! Για την ακρίβεια, η μοναδική κουβέντα που γίνεται για πράγματα που δεν υπάρχουν, λαμβάνει χώρα μόνο στις θεολογίες και στα παραμύθια. Με τη μόνη διαφορά ότι τα δεύτερα δεν εκλαμβάνονται ποτέ ως σοβαρές κουβέντες!!!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TSF_w0Ras-I/AAAAAAAAALc/Ao_yBcJkw2I/s1600/being.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TSF_w0Ras-I/AAAAAAAAALc/Ao_yBcJkw2I/s320/being.jpg" width="320" /></a></div><br />Με την ύπαρξη συνεπώς ως απόλυτο δεδομένο και προϋπόθεση, μπορούμε εύκολα να καταλήξουμε στις εξής επιμέρους απαντήσεις:<br /><br /><b>Η Αιτία</b> <br />Η ερώτηση "<i>γιατί υπάρχουμε;</i>", όταν αναφέρεται στην αιτία της ύπαρξης μας, εντάσσεται αυτόματα στις εξ’ ορισμού ηλίθιες ερωτήσεις και απαντάται με το "επειδή υπάρχουμε" κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίον η ερώτηση "<i>γιατί τα κορίτσια δεν είναι αγόρια;</i>" απαντάται με το "<i>επειδή είναι κορίτσια</i>". Με την ύπαρξη ξεκινάνε τα πάντα, ακόμα και οι φιλοσοφικές αναζητήσεις. Και αν δεν υπήρχαμε, το ερώτημα δεν θα μπορούσε καν να τεθεί, ώστε μια τέτοια ερώτηση να μην καθίσταται αυτοεξηγούμενη!<br /><br /><b>Ο Σκοπός </b><br />Από την άλλη μεριά η ερώτηση "<i>γιατί υπάρχουμε;</i>", όταν αναφέρεται στον σκοπό της ύπαρξης μας, έχει ως απόλυτα αποδεκτή απάντηση το συγκριτικό "<i>για τον ίδιο λόγο που ο δρόμος βρέχεται όταν βρέχει και δεν έχει την απαίτηση για περαιτέρω εξηγήσεις από τον θεό των δρόμων, κατεβείτε τώρα παρακαλώ από το καλάμι σας</i>". Το γεγονός ότι αναρωτιόμαστε για κάτι δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι αυτό το κάτι είναι έγκυρο. Και η ύπαρξη μας στον κόσμο έχει τον ίδιο σκοπό με την ύπαρξη ενός βράχου μέσα στη θάλασσα. Κανέναν! Ο σκοπός προϋποθέτει ως κινητήρια δύναμη κάποιον νου με προθέσεις και με σχέδιο και δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη για τη δράση κάποιου τέτοιου νου. Το αντίστροφο, δηλαδή η απαίτηση για έναν σκοπό προκειμένου να στηρίξουμε τους ισχυρισμούς μας για έναν θεϊκό νου, είναι εντελώς παράλογο!<br /><br /><b>Και μια 3^η Εκδοχή</b><br />Χαριτολογώντας το "<i>γιατί υπάρχουμε;</i>" αποκτάει κάποιο νόημα μόνο αν αντιμετωπιστεί ως συναισθηματική ερώτηση. Αλλά σε μια τέτοια ερώτηση φυσικά δεν υπάρχει καμία απολύτως υποχρέωση για μια πραγματική και αληθινή απάντηση. Η απάντηση, για την ακρίβεια, θα μπορούσε να είναι εξίσου συναισθηματική και ανάλογη με τη στιγμιαία ψυχοσύνθεση του καθενός, πράγμα που με τη σειρά του οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδες συζητήσεις. Για παράδειγμα ο πρωθυπουργός Γιωργάκης της Ελλάδας του ΔΝΤ, κάτω από τον νταλκά της ανεύρεσης χρημάτων, θα μπορούσε να απαντήσει εκ του πονηρού:<br />- <i>Υπάρχουμε για να πληρώνουμε τους φόρους μας!</i><br />με την πληρωμένη ανταπάντηση:<br />- <i>Καλά! Παίξε τώρα με το ποδήλατο σου, αλλά μη βγάλεις πάλι τις βοηθητικές και χτυπήσεις!!!&nbsp;</i><br />Κουβέντα να γίνεται δηλαδή!<i><br /></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-8217163970846860284?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-38529742720501732010-12-25T19:54:00.010+02:002010-12-25T21:04:13.399+02:00- <i>Αυτό πια δεν πάει άλλο! Αυτά τα γελοία ανθρωπάρια έχουν ξεφύγει εντελώς. Ζουν διαρκώς μέσα στην αμαρτία και δεν δίνουν καμία σημασία σε τίποτα, σε καμία από τις εξαιρετικές διδαχές Μου. Είχαν κάθε ευκαιρία, είχαν βασικά την τιμή να τους δοθεί η ευκαιρία να εφαρμόζουν κατά γράμμα τις εντολές Μου και να ικανοποιούν το θέλημα Μου και μολαταύτα (μολαταύτα, χααα το έχω το θέμα με τη γλώσσα) συμπεριφέρονται σαν τα κωλόπαιδα των γκέτο που θα εμφανίσω μεταγενέστερα. Σεξ χωρίς αναπαραγωγή, δολοφονίες! Ναρκωτικά, τι στον κρίνο τα ήθελα αυτά τα τάτουρα και την μπελαντόνα στο δημιούργημα Μου; Παιδοφιλία, ομοφυλοφιλία… Όλοι κυνηγάνε τα πλούτη, τα πλούτη και τη δόξα! Κάφροι, γελοίοι, μαζί σας θα τα πάρετε ρεεεεεεεεεεε; Μόνο η ψυχή ταξιδεύει, η ύλη ποτέ! Και όταν Εγώ ανακάλυπτα την ύλη και έθετα τους νόμους στους οποίους θα υπακούει, εσείς δεν υπήρχατε καν σαν σύλληψη. Η μήπως υπήρχατε… πέρασε και αρκετός καιρός από τότε…</i><br /><br /><span style="font-size: large;">Σταγόνα αυτογνωσίας στον ωκεανό της παντογνωσίας…</span><br />- <i>Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου ψαρούκλες; Όχι για Μένα, Εγώ είμαι ο Παντογνώστης και Πανταχού Παρών Προϋπάρχων Θεός και κατασκεύασα τα πάντα σύμφωνα με το Θείο σχέδιο Μου, το αρτιότερο σχέδιο που έχει επινοηθεί ποτέ. Γνωρίζω τα πάντα, γνωρίζω το καθετί που συμβαίνει, οπουδήποτε κι αν συμβαίνει. Σχεδίασα τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Μου. Και από τη στιγμή που τον δημιούργησα, γνώριζα επακριβώς και με απόλυτη ακρίβεια την πορεία του. Χμμμ, οπότε τεχνικά, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, Εγώ είμαι υπεύθυνος για αυτό το παγκόσμιο χάλι, αφού θα μπορούσα, γνωρίζοντας εξ’ αρχής το μη βιώσιμο του εγχειρήματος (καλά, Είμαι ο roger federer της γλώσσας!!!) και με ορισμένες απλούστατες κινήσεις να είχα επιτύχει την τέλεια κατάληξη. Στο κάτω κάτω Είμαι ή δεν Είμαι τέλειος; Είμαι ή δεν Είμαι Παντοδύναμος; Π.χ. η κατάργηση της αμαρτίας πιστεύω ότι θα είχε καλά αποτελέσματα! Το ίδιο και ο έλεγχος των γεννήσεων! Τους άφησα να γεννοβολάνε και άντε να διαχειριστείς τώρα τόση πληροφορία από τόσον και τόσον κόσμο…</i><br /><br /><span style="font-size: large;">… αλλά και πάλι:</span><br />- <i>Το Echelon τα σπάει στην παρακολούθηση, αλλά ο όγκος της πληροφορίας έχει ήδη φτάσει στην τάξη μεγέθους Bougabyte! Και καλώς ή κακώς το ρημάδι δεν παίζει σε τέτοια μεγέθη. Ψάρια! Να σας δω εσάς να διαχειρίζεστε πληροφορίες σε τάξεις μεγέθους 10⁵¹ byte! Χαχαχα, όταν θα δώσω την Release έκδοση του Echelon για την ανθρωπότητα στον 20^ο αιώνα, αυτοί οι ποντικαράδες θα γνωρίζουν μέχρι το πρόθεμα Yotta που αν θυμάμαι καλά είναι μόλις 10²⁴! Τότε να σας δωωωω ψάρια!!! Μέχρι να φτάσετε στο Bouga θα πρέπει να φάτε πολλά ψωμιά Αν και τα στοιχεία θα σας τα έχω δώσει αφού θα αποκαλείτε τον Τάσο Μπουγά μέγιστο και πλανητάρχη. Χεχεχε, πόσα έχετε να μάθετε ακόμα… Σας δουλεύω ψιλό γαζί.</i><br /><br />- <i>Πάλι χάθηκα στις σκέψεις Μου. Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι Μου τη σπάνε, Μου τη σπάνε αφάνταστα! Με βιδώνουν κάθε φορά που κάνουν όλα αυτά για τα οποία Εγώ τους προγραμμάτισα εξ’ αρχής. Σε αντίθεση με το Parsec Champions, αυτό το Mankind είναι το πιο προβληματικό προτζεκτάκι που έχω στήσει. Το Mankind Beta ήταν για τον κρίνο. Και αναγκάστηκα να τo τερματίσω με εκείνον τον κατακλυσμό, εξαφανίζοντας ανθρώπους, ζώα, εσπεριδοειδή και άλλα ετερόκλητα. Το Mankind 2 μου φαίνεται ότι θα έχει την ίδια τύχη, χωρίς κάποιο καλό πρόσθετο CRM. Αλλά και πάλι με αυτούς θα ασχολούμαι συνέχεια; Fuck the system! Πολύ μανίκι η διαχείριση της πληροφορίας…</i><br /><br />[Ο Θεός ρούφηξε μια γερή γουλιά από τον καφέ του. Αχνιστός γαλλικός με κανέλα! Στύλωσε τα μάτια Του στο έλατο που είχε δίπλα Του. Αν και είχε κατασκευάσει το μεγαλύτερο βεστιάριο για την πάρτη Του, εντούτοις βαριόταν αφάνταστα να τακτοποιεί τα πράγματα του εκεί μέσα. Και έτσι νομοτελειακά το έλατο Tου είχε καταλήξει ένας ατελείωτος καραγκιόζ μπερντές από τα σύνεργα της δουλειάς Tου. Αγγελάκια, καμπανούλες, αστεράκια, κρυστάλλινες πολύχρωμες μπάλες προβολής πληροφοριών καθώς και το αγαπημένο Tου κοντομάνικο Fuck The System μπλουζάκι των The Exploited, όλα κρεμασμένα εκεί επάνω. Αυτό το έλατο ήταν ξεκάθαρα ο καθρέφτης της βαρεμάρας Του. Το ταπεινό δεντράκι δεν Τον γέμιζε πια. Έκλεισε τα μάτια Του απολαμβάνοντας τον ζεστό καφέ και τη δυνατή γεύση της κανέλας στον ουρανίσκο Του. Έμεινε έτσι για μερικά δευτερόλεπτα.]<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TRYuv9DNbpI/AAAAAAAAALU/mG5yKpJqfNU/s1600/f_the_system.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TRYuv9DNbpI/AAAAAAAAALU/mG5yKpJqfNU/s320/f_the_system.jpg" width="205" /></a></div>- <i>Κατάργηση της αμαρτίας. Κατάργηση του φόνου; Κατάργηση δια παντός του θανάτου! Χμμμ, θα έχει όμως αποτέλεσμα; Ή το Mankind 3 θα καταλήξει ένα έργο χωρίς ισορροπίες; Και η τεράστια συσσώρευση ακόμα περισσότερων ανθρώπων που θα κάνουν ακριβώς αυτά που γνωρίζω από τώρα;<br /></i><br />[Η αυτόματη σκέψη που του ήρθε στο μυαλό ήταν και πάλι ο βίαιος κατακλυσμός με τον οποίον τελείωσε την Beta έκδοση και οι εικόνες φρίκης μπροστά στα μάτια του με τη συνοδευτική υπόκρουση του Beat The Bastards των The Exploited στα αυτιά του. Αδιέξοδο! Ή μήπως…]<br /><br /><span style="font-size: large;">Μια θεϊκή ιδέα!</span><br />- <i>Το βρήκα! Και όμως ήταν τόσον καιρό μπροστά στα μάτια μου, εεε σόρυ στα μάτια Μου ήθελα να πω. Το εγχειρίδιο χρήσης, αυτό είναι! Θα κατασκευάσω το πρώτο εγχειρίδιο χρήσης που θα τρέχει μέσα στο πρόγραμμα. Ιδιοφυής σύλληψη!!! Το εγχειρίδιο χρήσης του Mankind 2.5 δεν θα είναι στη διάθεση των διαχειριστών του αλλά οι ίδιοι οι συντελεστές του Mankind 2.5 θα αυτοδιαχειρίζονται το περιβάλλον τους. Εγώ απλώς θα πρέπει να συγχωρέσω τους ανθρώπους για τα αμαρτήματα τους και να βρω και έναν κομψό τρόπο για να τους δώσω το εγχειρίδιο. Yeah, πνευματική διαύγεια επιτέλους· είχα ψηλοβαλτώσει τον τελευταίο καιρό!</i><br /><br />[Ρούφηξε μια ακόμα γεμάτη γουλιά από τον καφέ του και ένιωσε τους νευρώνες του εγκεφάλου του να υπερλειτουργούν.]<br /><br />- <i>Χαα, η διαδικασία είναι πανεύκολη και κομψότατη. Λοιπόν αρχικά θα αφήσω έγκυο μια παρθένα. Χαρές που θα κάνει μόλις λάβει τον κρίνο της! Στη συνέχεια θα φροντίσω ώστε αυτή να γεννήσει Εμένα σε μια ομοούσια εκδοχή παραμένοντας όμως παρθένα. Στη διάρκεια της επίγειας πορείας Μου θα διδάξω αναλυτικά τον λόγο Μου ως ο γιος Μου και τα λεγόμενα Μου θα καταγραφούν ως ο επίσημος λόγος Του Θεού και θα αποτελέσουν το ενδοσυστημικό εγχειρίδιο χρήσης, κάτι σαν user guide injection για τους ανθρώπους δηλαδή. Στο τέλος αυτοί οι άχρηστοι θα Με σταυρώσουν οπότε θα τους συγχωρέσω για όλα τα στραβά που έχουν κάνει μέχρι σήμερα. Μετά από τρεις ημέρες θα αναστηθώ και θα επιστρέψω εδώ όπου θα κάνω παρέα με τον Εαυτό Μου και με τον Εαυτό Μου σε ομοούσια εκδοχή περιστεριού. Στο μεταξύ θα έχω χτυπήσει και μια ανακαίνιση εδώ μέσα ώστε να περνάμε ζάχαρη Εγώ οι τρεις οπότε αν και λυπάμαι πολύ, ελατάκι&nbsp; τον κρίνο! Την μπλούζα μου δεν μπορώ να την αποχωριστώ, τα υπόλοιπα όμως κρεμαντζούλια και το δεντράκι θα πάρουν πόδι. Ούτως ή άλλως γεννιέμαι ο γιος Μου πράγμα που θα αποτελέσει κοσμοϊστορικό γεγονός όπως ήδη γνωρίζω. Οπότε με τη γέννηση Μου θα κατεβάσω και το έλατο με τη σαβούρα του στη γη, ώστε να γίνει το σύμβολο της γέννησης Του γιου μου ως Εμένα. Δεν μπορώ να φανταστώ ένα πιο αντιπροσωπευτικό σύμβολο για τη γέννηση Μου Του γιου Μου! Και μετά απ’ όλα αυτά θα μπορώ επιτέλους να απολαύσω την τελειότητα του δημιουργήματος Μου. Τέλειο!!! Δεν βλέπω τι θα μπορούσε να πάει ποτέ στραβά…</i><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TRYuiUPJXQI/AAAAAAAAALQ/t1NAM6q_dBI/s1600/murder.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TRYuiUPJXQI/AAAAAAAAALQ/t1NAM6q_dBI/s320/murder.jpg" width="320" /></a></div><br /><span style="font-size: large;">2010 χρόνια μετά:</span><br /><a href="http://www.sigmalive.com/news/international/339531">Νιγηρία: 30 νεκροί απο μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων</a><br /><a href="http://www.protothema.gr/greece/article/?aid=96713">"Κάτι μου έριξαν στο ποτό μου και μετά με βίασαν"</a><br /><a href="http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_26/12/2010_426770">Πακέτο-βόμβα στην πρεσβεία της Ελβετίας στη Ρώμη</a> <br /><a href="http://www.nooz.gr/world/sullipseis-12-somalon-gia-tromokratia-sto-roterntam">Ολλανδία: Συλλήψεις 12 Σομαλών για τρομοκρατία</a><br /><a href="http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_25/12/2010_370333">Πειρατεία στον Ινδικό σε πλοίο της Ταϊλάνδης</a><br /><a href="http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_25/12/2010_370324">Απειλεί με ανάληψη σφοδρής δράσης κατά του Ισραήλ η Χαμάς</a><br />- <i>!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τι έγινε πάλι ρε παιδιά;;; </i><br /><p>--------------------</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-3852974272050173?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-19015470539265350632010-11-09T19:56:00.000+02:002010-11-09T19:56:11.702+02:00<div style="color: red;">Η είδηση ελέγχθηκε από τον Δράκο του Schrodinger, στο μέτρο του δυνατού, στις 9-11-2010 με τις κάτωθι ενέργειες:</div><ul><li style="color: red;">Το Ωνάσειο επιβεβαίωσε την είδηση.</li><li><span style="color: red;">Χρησιμοποιήθηκαν τα τηλέφωνα που παρατίθενται παρακάτω.</span></li></ul><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TNmLF723D1I/AAAAAAAAAK8/uB7MxSp9VS0/s1600/baby-girl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TNmLF723D1I/AAAAAAAAAK8/uB7MxSp9VS0/s320/baby-girl.jpg" width="320" /></a></div><br />Η μικρή Μαρία-Ελένη γεννήθηκε στις 20-4-2010 και από την πρώτη ώρα της ζωής της μεταφέρθηκε στο Ωνάσειο όπου παραμένει μέχρι σήμερα, επειδή είχε διαγνωστεί σύμπλοκη συγγενής καρδιοπάθεια. <br />Στις 31 Μάιου 2010 χειρουργήθηκε από τους χειρουργούς του Ωνάσειου ανεπιτυχώς όπου στο χειρουργείο προκλήθηκαν στην καρδούλα της μεγαλύτερες βλάβες από αυτές που ήδη είχε. <br />Αυτή τη στιγμή νοσηλεύεται στην εντατική του Ωνάσειου και έχει λιγότερο από ένα μήνα ζωής. Έχει βρεθεί νοσοκομείο στη Βοστόνη (Children’s hospital Boston) που δέχεται να χειρουργήσει την Μαρία-Ελένη με ποσοστό επιτυχίας μεγαλύτερο του 90% . Ο διευθυντής της παιδοκαρδιοχειρουργικής του Ωνάσειου αρνείται να δώσει τα απαραίτητα έγγραφα που απατούνται για την κάλυψη μέσω ταμείου ΙΚΑ. Οι τυπολάτρες υπάλληλοι των καταστημάτων του ΙΚΑ αρνούνται να δεχθούν τις Ιατρικές γνωματεύσεις που πιστοποιούν την σοβαρότητα της κατάστασης και την ανάγκη μεταφοράς&nbsp; της στο εξωτερικό, επειδή τα Ιατρικά πιστοποιητικά δεν είναι διατυπωμένα όπως τα ορίζει η νομοθεσία που αφορά τη νοσηλεία ασθενών στο εξωτερικό.<br /><br />Το κόστος της επέμβασης ανέρχεται σε 88.510 $ και το κόστος μεταφοράς (πτήση με ειδικό αεροσκάφος ασθενών εντατικής) στα 73.000 ευρώ. Η ημερομηνία εισαγωγής της όπως στάλθηκε από το νοσοκομείο της Βοστόνης λόγο του επείγοντος της κατάστασης είναι την παρασκευή 12-11-2010 και η προκαθορισμένη ημερομηνία χειρουργείου είναι την Τρίτη 16-11-2010.<br />Όποιος έχει την δυνατότητα και θέλει να βοηθήσει και να προσφέρει οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση παρακαλούμε να επικοινωνήσει μαζί μας στα τηλέφωνα:<br /><br /><ul><li><b>6947967635</b> Τσαρούχα Γιώτα</li><li><b>6974091459</b> Τσαρούχα Αθανασία </li></ul><br /><br />Αν τυχόν συγκεντρωθούνε χρήματα περισσότερα από τα απαιτούμενα, θα διατεθούνε στους μη κερδοσκοπικούς συλλόγους: <b>Καρδιά του Παιδιού</b> (<a href="http://www.kardiapaidiou.gr/">www.kardiapaidiou.gr</a>) και <b>Παιδικές Kαρδιές</b> (<a href="http://www.paidikeskardies.gr/">www.paidikeskardies.gr</a>).<br /><br />Ακόμα και ένα ευρώ είναι πολύτιμο για σωθεί η ζωή της μικρής Μαρίας-Ελένης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-1901547053926535063?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-70167317199042145872010-10-31T14:43:00.002+02:002010-10-31T14:48:09.239+02:00Σταθμός Μετρό Εθνικής Άμυνας και ώρα 20:45, μόλις έχει φύγει το μετρό αλλά και το λεωφορείο για το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Τύπος Α ο οποίος πετάει στις 22:00 ψάχνει απεγνωσμένα για ταξί και ενώ οι δρόμοι είναι μποτιλιαρισμένοι! Ξαφνικά σταματάει ένας ταρίφας Τ με το τσιγάρο στο χέρι, ο οποίος ρωτάει με φωνή βραχνή και μάγκικη ω σαν του νταλικιέρη:<br /><br />Τ: - Που πας μεγάλε;<br />Α: - Στο αεροδρόμιο!<br />Τ: - Πέρνα μέσα. Τι ώρα πετάς;<br />Α: - Στις δέκα.<br />Τ: - Χαα, δεν προλαβαίνεις με τίποτα! Αλλά να σου πω και κάτι; Είσαι πολύ τυχερός που μπήκες στο ταξί μου! Θα σε έχω εκεί σε 13 λεπτά…<br /><br />Εκκίνηση Μίκαελ Σουμάχερ, ανάποδα τιμόνια, έξοδος από τη Μεσογείων για τους παρακείμενους δρόμους, φώτα να παίζουν και κόρνα ασταμάτητα και το ταξί κινείται ανάμεσα στα στενά με ταχύτητες που το κάνουν να φαίνεται σαλονικιώτικο σε αυτούς που προσεγγίζει λόγω μετατόπισης προς το κυανό. Ο Α ζει μέσα στην απόγνωση. Μερικά λεπτά αργότερα και ενώ το ταξί βρίσκεται κάπου στην Αττική Οδό, ο Α καταφέρνει να ψελλίσει:<br /><br />Α: - Μήπως να κόψουμε λίγο ταχύτητα;<br />Τ: - Φιλαράκι ο Θεός με προστατεύει! Το ξέρω, το έχω νιώσει. Έχω προσωπικά βιώματα. Εμένανε που με βλέπεις έχω γλυτώσει τρεις φορές απ’ τον καρκίνο και άλλες τόσες από τροχαίο. Με φυλάνε οι άγιοι σου λέω (τους δείχνει με το χέρι του κρεμασμένους στο σκιάδι του ταξιού)! Γι αυτό σου λέω μεγάλε, μη μασάς, θα σε έχω εκεί σε 13 είπαμε…<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TM1h20nt1kI/AAAAAAAAAK4/kcOVASN7aio/s1600/taxi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TM1h20nt1kI/AAAAAAAAAK4/kcOVASN7aio/s320/taxi.jpg" width="250" /></a></div><br /><b><span style="font-size: large;">Τα Αντικειμενικά Μαθηματικά</span></b><br />Ο τύπος Α φυσικά σώθηκε και έφτασε έγκαιρα στο αεροδρόμιο σε 14 λεπτά!!! Το "φυσικά" δεν πάει στην θεία πρόνοια αλλά απλώς στο ότι βρίσκεται ακόμα κοντά μας και διηγείται το περιστατικό. Ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει τελικά το προσωπικό βίωμα του ταξιτζή και η ερμηνεία που θα μπορούσε να δώσει κάποιος.<br /><br />Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν δυνητικά γεγονότα που έχουν μεγάλη πιθανότητα να συμβούν και αντίστοιχα δυνητικά γεγονότα με μικρή πιθανότητα. Αυτά που έχουν μικρή πιθανότητα να συμβούν, τα συναντάμε πολύ πιο σπάνια στη ζωή μας. Η στατιστική επίσης λέει ότι τα ισοπίθανα γεγονότα σπάνια παρουσιάζουν ομαλή κατανομή. Π.χ. αν ρίξουμε το ζάρι έξι φορές, όπου όλα τα νούμερα είναι ισοπίθανα, είναι σπάνιο να φέρουμε στη σειρά 1,2,3,4,5 και 6. Τυχαίνει δε να παρατηρούμε μια αλληλουχία επαναλαμβανόμενων αριθμών και αριθμών που δεν εμφανίζονται ποτέ, του στιλ 3,4,2,5,5,3,5,5,5,2.<br /><br />Εδώ κάνουμε και μια μικρή παρένθεση για να πούμε ότι κάθε ρίψη ενός ζαριού, όταν μιλάμε για ένα τέλειο κατασκευαστικά και συμμετρικό ζάρι, έχει πάντα τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες για κάθε αριθμό. Στη ζωή, όπου οι συμμετρίες στην καθημερινή μας ζωή σπανίζουν, είναι απόλυτα αναμενόμενο να εμφανίζονται διαρκώς ανισοκατανομές στα περιστατικά. Τι εννοούμε με το ότι σπανίζουν οι συμμετρίες; Δεν νομίζω να υπάρχει κανένας που να γλεντάει, να διαβάζει, να επαναστατεί, να γκομενιάζει, να αθλείται, να επιχειρεί και να ζει σαν ρεμάλι σε αυστηρά καθορισμένα χρονικά διαστήματα, τα οποία στη συνέχεια να επαναλαμβάνονται σε κύκλους. Συνεπώς <b>τα ασυνήθιστα περιστατικά, που πηγάζουν από την εκάστοτε στάση ζωής μας, μάλλον έχουν την κακιά συνήθεια να εμφανίζονται μαζεμένα, σαν οιωνοί</b>! <br /><br />Και ξαναερχόμαστε στο ζήτημα του βιώματος του ταξιτζή για να κάνουμε κάποιους εξαιρετικά απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς. Φυσικά δεν μας ενδιαφέρει η απόλυτη ακρίβεια των υπολογισμών αφού απλώς θέλουμε να καταλήξουμε σε κάποιες ενδεικτικές πιθανότητες. Λοιπόν <a href="http://www.ydt.gr/index.php?option=ozo_content&amp;lang=&amp;perform=view&amp;id=122&amp;Itemid=277">κατά την έξοδο των Χριστουγέννων του 2007, και για το τριήμερο 21 – 24 Δεκεμβρίου</a> είχαμε 25 νεκρούς, 12 βαριά τραυματίες και 167 ελαφρά τραυματίες. Επειδή μας ενδιαφέρουν μόνο οι περιπτώσεις όπου κάποιος σώθηκε, θα κρατήσουμε τους 167 ελαφρά τραυματίες και θα προσθέσουμε τους μισούς από τους βαριά τραυματισμένους, δηλαδή 6, σε ένα αθροιστικό σύνολο 173 διασωθέντων από τροχαίο. Κατά το ίδιο διάστημα μετακινήθηκαν συνολικά 629730 αυτοκίνητα. Σύμφωνα με μια μάλλον υποεκτιμημένη προσέγγιση, αφού κατά τα Χριστούγεννα έχουμε περισσότερο οικογενειακές μετακινήσεις, θα θεωρήσουμε ότι σε κάθε αυτοκίνητο υπήρχαν μόνο 2 επιβαίνοντες. Με έναν απλό πολλαπλασιασμό καταλήγουμε στο ότι οι συνολικοί επιβάτες που μετακινήθηκαν στο συγκεκριμένο διάστημα είναι 1259460. Από το σύνολο των 1259460 ταξιδευτών λοιπόν, 173 συμμετείχαν σε ατύχημα με ευτυχή τελικά κατάληξη (ευτυχή;;; θα δούμε παρακάτω) οπότε με μια απλή διαίρεση και πάλι, <b>0.0137% των μετακινηθέντων είχαν μια πραγματικά άσχημη εμπειρία στην άσφαλτο και σώθηκαν ώστε να μπορέσουν να εντάξουν αυτήν την περιπέτεια τους στα προσωπικά τους βιώματα</b>. Οι υπόλοιποι είτε έκαναν απλώς ένα ευχάριστο ταξιδάκι είτε δεν βρίσκονται πλέον μαζί μας. Θεωρώντας απλουστευτικά όλους τους ανθρώπους να έχουν τις ίδιες πιθανότητες να πάθουν ατύχημα, και ότι κανένας δεν θα έχει δύο τροχαία μέσα στην ίδια μέρα, 0.0137% είναι η πιθανότητα να έχει κάποιος μια κακιά μέρα λόγω τροχαίου. Ένα επιπλέον νούμερο για να κρατήσουμε είναι η πιθανότητα 0.0162% να έχει κάποιος τροχαίο μέσα σε μια μέρα (είτε απλώς μια κακιά εμπειρία είτε θάνατο).<br /><br />Με το <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CF%87%CF%89%CF%81%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CE%BD%CE%AC_%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%BA%CF%84%CE%B7_%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B4%CF%8C%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%85_%CE%B6%CF%89%CE%AE%CF%82">προσδόκιμο ζωής</a> για τη χώρα μας στα 79 χρόνια, ή στις 28835 μέρες, και πολλαπλασιάζοντας με την πιθανότητα που υπολογίσαμε προηγουμένως βρίσκουμε ότι ο μέσος ταξιδευτής με αυτοκίνητο, στη διάρκεια της ζωής του, θα έχει κατά μέσον όρο 4 κακές ημέρες λόγω τροχαίου. Οι 4 αυτές ημέρες λογικά δεν θα είναι ομαλά μοιρασμένες μέσα στη ζωή του ανθρώπου αφού:<br /><ul><li>Μέχρι τα 18 δεν οδηγάει αλλά επιβαίνει απλώς σε αυτοκίνητο, με τους γονείς του οι οποίοι άρχισαν να προσέχουν περισσότερο στο τιμόνι από τότε που απέκτησαν παιδιά.</li><li>Από μια ηλικία και μετά συνήθως μειώνει σημαντικά τις μετακινήσεις και τα ταξίδια.</li><li>Στο διάστημα μεταξύ 18 και 30 ετών ο άνθρωπος είναι μέσα στην τρέλα του και οδηγάει σαφώς πιο επικίνδυνα, είτε λόγω ταχύτητας είτε λόγω τσαμπουκά είτε ακόμα και λόγω αλκοόλ.</li></ul><b><span style="font-size: large;">Από την Υποκειμενική Ερμηνεία στην "Αντικειμενική" Αποδοχή</span></b><br />Φίλε μου ταξιτζή, σε φυλάει ο θεός! Αλήθεια; Επειδή γλύτωσες από 3 τροχαία;;; Περίμενε γιατί οι πιθανότητες λένε ότι και στους υπόλοιπους οδηγούς συμβαίνουν αυτά καθώς και ότι έχεις πιθανώς να περιμένεις ένα ακόμα ατύχημα. Ένα ακόμα; Χμμμ αυτό το νούμερο υπολογίστηκε με την παραδοχή ίσων κινδύνων για όλους τους οδηγούς. Στην περίπτωση σου και με τον τρόπο που οδηγείς το νούμερο φαντάζομαι ότι αυξάνεται σημαντικά.<br /><br />Γλύτωσες 3 φορές από τον καρκίνο και μου το λες περήφανα με το τσιγάρο στο χέρι; Πόσο πολύ μπορεί να βραχυκυκλώσει ένας εγκέφαλος;<br /><br />Κι όμως, τα προσωπικά βιώματα, ιδίως όσο είναι συμβατά με θρησκευτικές πεποιθήσεις, αντιμετωπίζονται από το σύνολο των ανθρώπων με τον πρέποντα σεβασμό. Με φύλαξε ο άγιος! Έγινε θαύμα! Ένιωσα την παρουσία του θεού!!! <b>Τα προσωπικά βιώματα προβάλλουν ως αξιόλογοι υποψήφιοι ερμηνείας των γεγονότων, παρακάμπτοντας την καυτή ερώτηση "ΠΩΣ"</b>!<br />- Πως το ξέρεις;<br />- Απλώς το ξέρω, το ένιωσα!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TM1hjgjVijI/AAAAAAAAAK0/iMd7utBYh3Y/s1600/you_saved_me.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="296" src="http://4.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TM1hjgjVijI/AAAAAAAAAK0/iMd7utBYh3Y/s400/you_saved_me.jpg" width="400" /></a></div><br />Ποιον ακριβώς εξυπηρετούν αυτά τα βιώματα; Ποιον εξυπηρετεί ο δημόσιος κίνδυνος που τρέχει σαν σίφουνας στους δρόμους επειδή τον προστατεύουν οι άγιοι; Ποιον εξυπηρετεί η γυναίκα στα τέσσερα, έξω από την Παναγία τη Χειρούργα, που ένιωσε τη χάρη της παρθένου όταν σώθηκε το παιδάκι της από την αρρώστια; <i>Μιλήσαμε για προσωπική ερμηνεία των γεγονότων αν και τελικά δεν είναι τόσο προσωπική για δύο λόγους</i>. Πρώτον δεν θα τύγχανε ανάλογης αποδοχής ένα προσωπικό βίωμα ενός ανθρώπου που άκουσε μέσα του τη φωνή της Τετραπέρατης Μπριζόλας, αν και η αλήθεια είναι ότι όσο έχουμε δει την Τετραπέρατη Μπριζόλα άλλο τόσο έχουμε δει και το θεό. Δεύτερον τα αποδεκτά <b>προσωπικά βιώματα</b> ενθαρρύνονται πάντα ώστε να εξελιχθούν σε <b>δημόσιες μαρτυρίες δημόσιας αποδοχής</b>. Κάθε τέτοια δημόσια μαρτυρία είναι ένα ακόμη δεκανίκι στήριξης ενός οικοδομήματος το οποίο αρμέγει λεφτά και εξουσία αλλά χωρίς κανένα απολύτως αντικείμενο!!! Ένα οικοδόμημα το οποίο στεγάζει στις τάξεις του αυτόν που πούλησε στον ταξιτζή τις εικόνες που αναπαριστούν το τίποτα. Ένα οικοδόμημα που στεγάζει στις τάξεις του ρασοφόρους που πληρώνονται για το τίποτα. Ένα οικοδόμημα το οποίο έχει εκβιαστικά επιβάλλει δαπανηρές τελετές βαπτίσεων, γάμου και κηδείας για το τίποτα. Όπου λοιπόν δεν βγαίνουν τα μαθηματικά, σιγοντάρεται ο ανθρώπινος εγωισμός και οι προσωπικές αισθήσεις, άχρηστες και χωρίς καμία πρακτική εφαρμογή, προάγονται σε ύψιστα αγαθά.<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Τα Βλάσφημα Ερωτήματα</span></b><br />Θα μπορούσαμε να θέσουμε πολλά, αλλά ας μείνουμε στο παράδειγμα των τροχαίων της εξόδου των Χριστουγέννων του 2007. 167 άνθρωποι συμμετείχαν σε τροχαίο και γλύτωσαν. Κάποιοι από αυτούς θα θεώρησαν ότι τους γλύτωσε ο θεός! Τους γλύτωσε όντως;<br /><ul><li>Αν ναι, τι συνέβη με τους 25 που σκοτώθηκαν και τους 12 που τραυματίστηκαν σοβαρά και πιθανόν απέκτησαν μόνιμες βλάβες; Γιατί δεν τους γλύτωσε ο θεός. Τι ήταν όλοι αυτοί; Τα αναλώσιμα;;;</li><li>Γιατί τους γλύτωσε;</li><li>Γιατί αποδίδουν στο θεό μόνο τη σωτηρία τους και όχι την αρχική εμπλοκή τους στο ατύχημα;</li><li>Ήταν όντως ευτυχής η κατάληξη; Έχει νόημα το "Δόξα τω θεώ"; Όπως το βλέπω εγώ, κάποιος ξεκίνησε για ταξιδάκι, για να περάσει καλά δηλαδή, και έχοντας μόλις 0.0162% πιθανότητα να εμπλακεί σε τροχαίο, αυτό συνέβη, οι διακοπές του διακόπηκαν βάρβαρα, το αυτοκίνητο του κατά πάσα πιθανότητα υπέστη σοβαρές ζημιές και προφανώς του βγήκε από το πουθενά ένα σχετικά μεγάλο και απρόβλεπτο κόστος! "Δόξα τω θεώ" λοιπόν ή "Γιατί σε μένα τέτοια γκαντεμιά;;;".</li><li>Γιατί άραγε στην Ελλάδα τα προσωπικά βιώματα όλων καταλήγουν στην παρουσία του θεού και όχι π.χ. του Μωάμεθ; Μήπως είναι πιο εύκολο να βιώσεις κάτι, όταν σου έχω υποδείξει τι ακριβώς να βιώσεις;</li></ul>Σιγά μη πάρουμε απάντηση...<br /><br /><br />-------------------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-7016731719904214587?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-37214330705028519632010-10-12T16:40:00.010+03:002011-09-03T13:31:42.799+03:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;"><b>αφιερωμένο στο <a href="http://ellinaki.blogspot.com/">ελληνάκι</a>!</b></span></div><br />Χμμ! Η αλήθεια είναι ότι διανύουμε εποχές όπου όλος ο κόσμος στέκεται κοιμισμένος μπροστά στις τηλεοράσεις και προσπαθεί να ζήσει την αποχαύνωση που του προσφέρουν αφειδώς τα αναρίθμητα reality shows. Γιατί; Γιατί πολύ απλά η αποχαύνωση είναι ένα εξαιρετικό καταφύγιο από τις προσωπικές ευθύνες. Τις ευθύνες που κουβαλάει στις πλάτες του το 80% – 90% των Ελλήνων, οι οποίοι, απορροφημένοι στο κυνήγι του ρουσφετιού, της ασυνείδητης ολιγάρκειας (η συνειδητή συνήθως είναι αρετή) και της ικανοποίησης των πατρικών απαιτήσεων (<a href="http://schrodingers-dragon.blogspot.com/2009/09/blog-post.html">Η Ποδοσφαιροποίηση της Πολιτικής</a>), ψήφιζαν συστηματικά τους καραγκιόζηδες που κατέστρεψαν τη χώρα μας. Φυσικά υπάρχει και ένας ακόμη σημαντικός λόγος της λατρείας των διάφορων τηλεσκουπιδιών! Ο μέσος νεοέλληνας, ο λάτρης του ανορθολογισμού και πολέμιος της οποιασδήποτε επιχειρηματολογίας, αυτός που δεν δικαιώνεται ποτέ για την ακατανόητη στάση ζωής του από τους ειδικούς, μπουσουλάει διαρκώς μπροστά στην τηλεόραση, παρακολουθώντας άγνωστους να μιλάνε για άγνωστους, με την ελπίδα να πιάσει την πρώτη φράση που θα ξεστομίσει ο άγνωστος ηλίθιος και η οποία θα τον δικαιώνει στα άχρηστα ζητήματα που τον απασχολούν.<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Οι Αδιάφοροι και οι Άλλοι</span></b><br />Καλώς ή κακώς λοιπόν η Ελλάδα του 21ου αιώνα κυριαρχείται από ανθρώπους έντονα ενδιαφερόμενους για καθετί μη ουσιώδες (απλουστευτικά και προσεγγιστικά 80%), ή αλλιώς αδιάφορους. Στην εποχή λοιπόν αυτή των realities, δεν θα μπορούσα να μην μνημονεύσω την εκπληκτική ατάκα του Σίλα Σεραφείμ, ο οποίος σχολιάζοντας το μυστικό της επιτυχίας στα realities έλεγε:<br /><blockquote>Ακούς τους νικητές στα reality shows να απαντούν στην ερώτηση "<i>Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σου;</i>" με την ίδια απάντηση: "<i>Να είσαι ο εαυτός σου! Πρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Είναι σημαντικό να είσαι ο εαυτός σου</i>". Και άντε να το δεχτώ ότι πρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Κι άμα είσαι μαλάκας;;;</blockquote>Υπάρχουν όμως και οι άλλοι Έλληνες (απλουστευτικά και προσεγγιστικά 20%). Μειοψηφία μεν, με δυνατή φωνή δε! Είναι το μικρό εκείνο ποσοστό, με σαφέστατα υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο και ουσιαστικούς προσανατολισμούς στη ζωή του, το οποίο ενδιαφέρεται πραγματικά να αλλάξει την Ελλάδα. Και αυτοί οι Έλληνες, όντας μειοψηφία, έχουν μάθει να αναγνωρίζουν και να επαινούν το βασικό χαρακτηριστικό της δημοκρατίας· δεν είναι άλλο από τον σεβασμό στις μειοψηφίες. Είναι άνθρωποι που γενικά αγαπούν τη γνώση και τη μάθηση, προάγουν το διάλογο, σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχουν οικολογική συνείδηση.<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Ένα Τσιγάρο Δρόμος, ή μάλλον Σταυροδρόμι</span></b><br />Οκτώβριος 2010, Ελλάδα! Το κάπνισμα απαγορεύεται οριστικά στους δημόσιους χώρους και χώρους εργασίας για την <b>προστασία της υγείας των καπνιστών και των μη καπνιστών</b>. Και ξαφνικά τα δύο αυτά πορευόμενα σύνολα πάνω σε ασύμβατες ευθείες, βρίσκουν το σταυροδρόμι τους προβάλλοντας τις ευθείες αυτές πάνω στο επίπεδο εγώ τους. Ο αποχαυνωμένος των μεσημεριανάδικων, η θεριακλού βουλευτίνα, ο αρχηγός των οργανωμένων της Πορτοκαλί Λαίλαπας στη θύρα 28, ο οικολόγος ακτιβιστής, ο θαμώνας των μπουζουκιώνε (sic) και ο εκπρόσωπος της τέχνης και των γραμμάτων, πιάνονται χέρι - χέρι και μιλάνε για δικαιώματα των καπνιστών, για φασισμό, για κοινωνικό ρατσισμό και άλλα φαιδρά με συντελεστή συσχέτισης κάτω του 1%!!! Και πλήθος εκπρόσωποι του ορθολογισμού, του πολιτισμού και της κουλτούρας αποφασίζουν να βάλουν ένα μεγάλο Χι στον πρότερο βίο τους και να αλαλάζουν χουλιγκανίζοντας για την παράφορη αδικία…<br /><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><img border="0" height="256" src="http://2.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TLRkeoWOEAI/AAAAAAAAAKg/Ik7CuGvkTF4/s400/smoking.jpg" style="margin-left: auto; margin-right: auto;" width="400" /></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">Εμένα μπρε θα πεις για ανθρώπινα δικαιώματα;</td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TLRkeoWOEAI/AAAAAAAAAKg/Ik7CuGvkTF4/s1600/smoking.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /><b><span style="font-size: large;">ΦΑΚ</span></b><br />Όχι, δεν βρίζω κανέναν αγγλιστί! Αναφέρομαι απλώς στα καθιερωμένα στο διαδίκτυο αρχικά FAQ (Frequently Asked Question) τα οποία στα ελληνικά μεταφέρονται συχνά ως απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις. Ακολουθεί μια λίστα συχνών ερωτήσεων – επιχειρημάτων των καπνιστών με τις αντίστοιχες απαντήσεις του Δράκου του Schrodinger. Για τους φίλους καπνιστές:<br /><ul><li>Αν ανήκετε στο προαναφερθέν 80%, σταματήστε να διαβάζετε και ανοίξτε αμέσως την τηλεόραση! Αν δεν κάνω λάθος, αναφέρει λεπτομερώς τα ποσοστά του Big Brother 7 και επίσης έχει και ζωντανά τον Βρασίδα από το Μανάβης Μόνος Ψάχνει.</li><li>Αν ανήκετε στο προαναφερθέν 20% συνεχίστε στη λίστα!</li></ul>Μικρή παρένθεση για παράθεση ενός ορισμού των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα οποία οι πολιτισμένες κοινωνίες θεωρούν ως βασικά δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες που δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι. Ο ορισμός λοιπόν λέει:<br /><blockquote><i>Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες μας επιτρέπουν να αναπτύξουμε πλήρως και να χρησιμοποιήσουμε τις <b>ανθρώπινες αρετές μας</b>, τη <b>νοημοσύνη μας</b>, τα <b>ταλέντα μας</b> και <b>τη συνείδησή μας</b> και να ικανοποιήσουμε τις <b>πνευματικές και άλλες ανάγκες μας</b>.</i></blockquote>Πιστεύω ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι η υγεία αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη των αρετών μας, της νοημοσύνης μας των πνευματικών μας αναγκών κλπ. Αν κάποιος διαφωνεί, να του υπενθυμίσω ότι αυτή τη στιγμή παίζει στην τηλεόραση το Disaster Chef. Οπότε συνεχίζουμε στη λίστα:<br /><br /><b>:: Είναι δικαίωμα μου να καπνίζω!!!</b><br />Αναφαίρετο θα συμπλήρωνα, αρκεί να το εξασκείς στον χώρο σου! Ναι, μιλάμε για τον δικό σου χώρο, δηλαδή το σπίτι σου. Οπουδήποτε αλλού ο καπνός σου προκαλεί βλάβες στην υγεία των γύρω σου και συνεπώς παραβιάζεται το ανθρώπινο δικαίωμα στην υγεία! Παρεμπιπτόντως, αν έχεις παιδιά στο σπίτι και καπνίζεις, θα έπρεπε να συζητηθεί η καταλληλότητα σου ως γονιός…<br /><br /><b>:: Μα οι καπνιστές είμαστε περισσότεροι! Είναι λογικό να βγαίνουμε έξω από τα μαγαζιά για να καπνίσουμε και να μένουν μέσα οι λίγοι;</b>Ναι είναι λογικό! Όλοι έχουν δικαίωμα στην υγεία. Και να θυμίσω ότι η δημοκρατία είθισται να σέβεται τα δικαιώματα των μειοψηφιών.<br /><br /><b>::Δεν έχει αποδειχτεί πουθενά ότι το παθητικό κάπνισμα βλάπτει την υγεία!</b><br />Μάλλον δεν ανήκετε στο 20% και χάνετε και το Ερχόμαστε Πακέτο που παίζει αυτή τη στιγμή στην τηλεόραση! Αλλιώς δεν εξηγείται η παράκαμψη, του σεβασμού που επιδεικνύετε γενικότερα στους ειδικούς επιστήμονες, για χάρη του τσιγάρου. Γιατί στις παρακάτω έρευνες:<br /><ul><li><a href="http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=8678">Παθητικό κάπνισμα και επιπτώσεις στην υγεία</a> (Μοσχοβάκη Αναστασία, ειδική παθολόγος)</li><li><a href="http://www.iatronet.gr/newsarticle.asp?art_id=11945">Το παθητικό κάπνισμα βλάπτει την ψυχική υγεία</a> (Έρευνα από το Archives of General Psychiatry)</li><li><a href="http://www.iatronet.gr/newsarticle.asp?art_id=12081">Νέα στοιχεία για το παθητικό κάπνισμα των παιδιών</a> (Παρουσίαση πορισμάτων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο)</li></ul>…φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι ειδικοί συμφωνούν σε ένα πράγμα! Το παθητικό κάπνισμα ευθύνεται για ένα ευρύτατο φάσμα από παθήσεις <i>καρκίνου του πνεύμονα</i>, <i>καρκίνου του μαστού</i>, <i>καρδιακών νόσων</i>, <i>μόλυνσης του μέσου ωτός</i>, <i>άσθματος</i> και <i>αναπνευστικής πνευμονοπάθειας</i> μέχρι <i>ψυχική δυσφορία</i> και <i>μειωμένη πνευματική απόδοση</i>. Θα σεβαστώ φυσικά οποιαδήποτε έρευνα επιδείξετε που να δείχνει ότι το παθητικό κάπνισμα κάνει καλό ή έστω δε βλάπτει, αλλά με την αντίστοιχη παραπομπή φυσικά (σιγά μη βρείτε)!<br /><br /><b>:: Στην τελική γουστάρω να πάω σε τεκέ! Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν και μαγαζιά αποκλειστικά για καπνιστές;</b><br />Όχι! Θυμίζω ότι η απαγόρευση του καπνίσματος γίνεται για την <i>προστασία της υγείας καπνιστών και μη καπνιστών</i>. Όταν καπνίζετε μέσα σε έναν τεκέ, βλάπτετε ταυτόχρονα και την υγεία των άλλων καπνιστών. Και χωρίς να είμαι νομικός, νομίζω ότι απαγορεύεται να προξενείτε σωματικές βλάβες σε άλλους ακόμα κι αν σας το ζητήσουν. Σίγουρα πάντως απαγορεύεται να βλάπτετε τα πνευμόνια τους σύμφωνα με το σκεπτικό του νόμου.<br /><br /><b>:: Δεν θέλουμε να μας σώσει κανένας, γουστάρουμε να καπνίζουμε!</b><br />Εκτός θέματος. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου ακόμα κι αν αποφασίσετε να αυτοκτονήσετε με λουκουμόσκονη! Οι μη καπνίζοντες όμως συνεχίζουν να έχουν δικαίωμα στην υγεία.<br /><br /><b>:: Η απαγόρευση είναι φασιστική. Και οι αντικαπνιστές είναι απόλυτοι διακατέχονται από φασιστικές νοοτροπίες.</b><br />Από το λεξικό του Τριανταφυλίδη:<br /><blockquote><b>φασισμός</b>: (δεν μεταφέρω τους υποορισμούς που αναφέρονται σε πολιτικά συστήματα) 3. χαρα κτηρισμός αυταρχικής ενέργειας, πράξης ή καταπιεστικής, δεσποτικής συμπεριφοράς.</blockquote>&nbsp;Μάλιστα! Παραβλέποντας την καταπίεση που έχει υποστεί τόσα χρόνια ο μη καπνιστής για να αναπνέει τα καρκινικά σας απόβλητα, αν κατάλαβα καλά, καταπιέζεστε επειδή δεν σας αφήνει ο νόμος να μολύνετε τον αέρα που αναπνέουμε! <i><b>Και σε μία πράξη ΣΑΣ που βλάπτει την υγεία ΑΛΛΩΝ, θεωρείτε ότι θα έπρεπε να έχετε και εσείς λόγο!!!</b></i><br /><br /><b>:: Οι μη καπνιστές δεν σέβονται τους καπνιστές!</b><br />Σεβασμός;;; Τολμάτε να μιλάτε για σεβασμό; Παραβλέποντας τα ζητήματα υγείας (<i>για να βάλουμε και λίγο σασπένς</i>), όταν όλα αυτά τα χρόνια φυσάγατε τον βρωμερό καπνό σας στα μούτρα του άλλου, τον κάνατε να βήχει και τον υποχρεώνατε να πετάξει τα ρούχα του στον κλίβανο μετά από κάθε νυχτερινή έξοδο, δείχνατε σεβασμό; Ώρα να μιλήσουμε λίγο πιο αυθάδικα. Αν κάποιος ερχόταν δίπλα σας την ώρα που πίνατε το ποτό σας, σας γύριζε τα οπίσθια του και σας έκλανε στη μούρη, έχοντας καταναλώσει προηγουμένως κατά προτίμηση ιμάμ μπαϊλντί, θα το θεωρούσατε ένδειξη σεβασμού; Ασφαλώς όχι! Πριν σπεύσετε να θεωρήσετε υπερβολική τη διατύπωση, λάβετε υπ’ όψιν ότι υπάρχει τέλεια αναλογία. Και στις δύο περιπτώσεις κάποιος ενοχλεί την αναπνοή του άλλου! Μόνο δύο διαφορές υπάρχουν. Το κλάσιμο είναι γενετήσια ανάγκη· όταν ζορίζεται η κοιλίτσα, τα μωράκια αφήνουν τους πλέον απεχθείς ήχους, χαρίζοντας μας ταυτόχρονα ένα τρισευτυχισμένο χαμόγελο. Επίσης από το κλάσιμο δεν πέθανε ποτέ κανένας.<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Θερμή Παράκληση</span></b><br />Παρακαλώ τους έχοντες λογική, λέγειν και τεκμηριωμένες θέσεις στη ζωή τους να συνέλθουν τάχιστα και να σταματήσουν τον κατήφορο που έχουν πάρει επιχειρηματολογώντας υπέρ του καπνίσματος, ιδίως μέσα στο διαδίκτυο. Γιατί ο σεβασμός κερδίζεται μέσα από τις θέσεις αλλά και τη συνέπεια. Ως αντιπαράδειγμα συνέπειας, <i>θαυμάστε πρώην υπουργό πολιτισμού να περηφανεύεται επειδή συμμετείχε σε όχλο που φυσούσε καπνό στο πρόσωπο μη καπνίστριας (από το 3:00 και μετά)</i>:<br /><br /><iframe frameborder="0" height="320" src="http://player.vimeo.com/video/15355657" width="400"></iframe><br /><a href="http://vimeo.com/15355657">Ζατέλη-Μικρούτσικος-Κραουνάκης</a> on <a href="http://vimeo.com/">Vimeo</a>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-3721433070502851963?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com72tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-26054138666786612082010-08-20T15:25:00.005+03:002011-10-14T16:41:42.252+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Γιατί υπάρχουν τελικά οι θρησκείες; Οι συνήθεις απαντήσεις κυμαίνονται μέσα σε ένα φάσμα από το άκρως δογματικό:<br />- <i>Γιατί η θρησκεία αποκαλύφτηκε σε εμάς ως αλήθεια από τον ίδιο το θεό (ναι, αλλά γιατί τελικά υπάρχουν και άλλες θρησκείες;;;)</i>.<br />μέχρι το ορθολογιστικό:<br />- <i>Επειδή αποτελούν εξελικτικά απομεινάρια τα οποία, αν και δεν είναι πλέον χρήσιμα στον άνθρωπο, μεταδίδονται εντούτοις από τους γονείς στα παιδιά, σε μια ηλικία όπου τα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα κριτική σκέψη</i>.<br /><br />Φυσικά ο Δράκος του Σρέντινγκερ συντάσσεται με το τελευταίο, αλλά ο σκοπός της παρούσας ανάρτησης είναι να πάει ένα βήμα πιο πίσω και να απαντήσει στο ερώτημα, <i>γιατί τα παιδιά είναι έτοιμα, από πολύ μικρά, να καλοδεχτούν τις θρησκευτικές ιδέες</i>;<br /><br /><b><span style="font-size: large;" id="meme">Τα Μιμίδια και η Φυσική Επιλογή</span></b><br />Ο όρος <b>μιμίδιo</b> εισήχθη από τον εξελικτικό βιολόγο Richard Dawkins, κατ’ αντιστοιχία με το γονίδιο, και αναφέρεται σε θεμελιώδεις μονάδες - φορείς πολιτιστικής κληρονομιάς όπως τα ήθη και έθιμα, οι τελετουργίες, οι θρησκευτικές δοξασίες, τα τραγούδια κλπ. Ο ανθρώπινος πολιτισμός μεταδίδεται και εξελίσσεται από γενιά σε γενιά, μέσω της επικοινωνίας και του λόγου. Τα μιμίδια αποτελούν για την πολιτισμική εξέλιξη το αντίστοιχο των γονιδίων για την γενετική εξέλιξη. Μεταδίδονται από τους γηραιότερους στους νεώτερους και υφίστανται στην πορεία διάφορες αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές είναι άλλοτε καλές και άλλοτε κακές. Καλές όταν ευνοούν τη διατήρηση του μιμιδίου για πολλές γενιές και κακές όταν την εμποδίζουν. Η συσσώρευση πολλών καλών μεταλλάξεων σε κάποιο μιμίδιο έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική ενίσχυση του στον αγώνα επιβίωσης που ορίζεται από τη διαδικασία της φυσικής επιλογής.<br /><br />Η νηπιακή ηλικία στον άνθρωπο είναι ένας μεγάλος κόμβος συμβολής της γονιδιακής και της πολιτισμικής εξέλιξης. Τα γονίδια, ως θεμελιώδεις φυσικές μονάδες της κληρονομικότητας, επιδιώκουν την επιβίωση τους από γενιά σε γενιά (<a href="http://www.greekbooks.gr/BookDetails.aspx?id=191733">Richard Dawkins: Το Εγωιστικό Γονίδιο</a>). Γι αυτόν ακριβώς το λόγο προγραμματίζουν γενετικά και με τον πλέον ευνοϊκό τρόπο για την δική τους επιβίωση, τους δύο πόλους μετάδοσης της γενετικής πληροφορίας, τους γονείς και τα παιδιά. Με απλά λόγια, οι γονείς έχουν μέγιστο γενετικό συμφέρον να μεταδίδουν στα παιδιά τους χρήσιμες πληροφορίες και γνώσεις που έχουν αποκτήσει μέσω της εμπειρίας τους. Τα μωρά είναι αντίστοιχα γενετικά προγραμματισμένα να αισθάνονται ασφάλεια και εμπιστεύονται τυφλά τους γονείς τους.. Και κάπως έτσι δημιουργείται και συντηρείται, γενετικά πάντα, ένας νοητός αγωγός ροής πληροφοριών από τον γονιό στο παιδί. Μέσω του αγωγού αυτού καθίσταται δυνατή πλέον η μετάδοση πολιτισμικών πληροφοριών, δια μέσου των μιμιδίων.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TG5yxP5j1TI/AAAAAAAAAJg/xHa1j70i52U/s1600/reading.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://4.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TG5yxP5j1TI/AAAAAAAAAJg/xHa1j70i52U/s400/reading.jpg" width="400" /></a></div><br /><b><span id="decision" style="font-size: large;">Λήψη Αποφάσεων</span></b><br />Ο άνθρωπος, όσο ενηλικιώνεται, καλείται όλο και περισσότερο να λαμβάνει αποφάσεις. Θα φάω ή δεν θα φάω; Ποιο χρώμα να διαλέξω; Πόσα λεφτά να διαθέσω για να αγοράσω αυτοκίνητο; Μήπως ήρθε η ώρα να συζήσουμε; Πλήθος ερωτήματα ζητούν κατάλληλες απαντήσεις! Σε μικρές ηλικίες τα πράγματα είναι ευκολότερα αφού τις περισσότερες αποφάσεις μας τις λαμβάνουν οι γονείς. Η ουσιαστική όμως ενηλικίωση του ανθρώπου έρχεται όταν αυτός καθίσταται ικανός να αποφασίζει μόνος του, και να παίρνει στους ώμους του το βάρος μιας κακής απόφασης. Πότε θεωρείται κάποιος ικανός να λαμβάνει αποφάσεις; Όταν η εμπειρία, η κρίση και οι γνώσεις του έχουν φτάσει σε ένα τέτοιο επίπεδο που να του επιτρέπουν να κάνει υπολογισμούς για τα αποτελέσματα κάποιας απόφασης και να θέτει κριτήρια. Το ανθρώπινο είδος χρειάζεται πάντα κριτήρια για να λαμβάνει αποφάσεις, αφού έχει προ πολλού φύγει από εκείνες τις συνθήκες ζωής όπου οι αποφάσεις μπορούν να βασίζονται στα ένστικτα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο φιλόσοφος Daniel Dennett, ο άνθρωπος έχει εμμονή με τα σωστά κριτήρια, αποστρέφεται την τυχαία λήψη αποφάσεων και πρέπει πάντοτε να ξέρει τη σωστή απάντηση. Και αν δεν ξέρει αυτός, τότε σίγουρα πρέπει οπωσδήποτε να ισχύουν τα παρακάτω:<br /><br /><ol><li>Κάποιος κάπου πρέπει να ξέρει την απάντηση!</li><li>Ο γνώστης της απάντησης πρέπει να αποκρίνεται, όταν του ζητούμε τη σωστή απάντηση.</li></ol>Συνεχίζοντας ο Dennet διαπιστώνει ότι τα παραπάνω αποτελούν μια πολύ βολική κατάσταση για τον άνθρωπο αφού στην ουσία μεταθέτουν την ευθύνη της απόφασης κάπου αλλού. Το Α ή το Β; Ας αποφασίσει ο γνώστης. Αν δεν υπάρχει αυτός, ας ρωτήσουμε το μέντιουμ! Δεν υπάρχει μέντιουμ; Μήπως αστρολόγος; Ούτε! Ας στρίψουμε το νόμισμα!!! Αρκεί να αποφασίσει άλλος. Και θα θεωρήσουμε πάντα πιο ασφαλή την απόφαση του νομίσματος, παρά την προσωπική μας, αλλά χωρίς αιτιολόγηση, επιλογή μεταξύ των Α και Β. Γιατί άραγε;;;<br /><br /><b><span style="font-size: large;">Από τη Μήτρα στο Υπερφυσικό</span></b><br />Όπως αναφέρει ο M. D. Faber στο βιβλίο του <a href="http://www.amazon.com/Psychological-Roots-Religious-Belief-Parent-god/dp/1591022673/ref=sr_1_1?ie=UTF8&amp;s=books&amp;qid=1282306893&amp;sr=8-1">Psychological Roots Of Religious Belief</a>, η ζωή ξεκινάει με το κλάμα του μωρού, καθώς αυτό αποζητά φαγητό, φροντίδα ή ασφάλεια. Η απόκριση είναι άμεση. Ένα τεράστιο και ζεστό πλάσμα, εμφανίζεται από το πουθενά γνωρίζοντας πώς να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του μωρού. Να θυμίσουμε εδώ ότι το νεογνό δεν βλέπει καλά και δεν μετακινείται μέσα στο σπίτι. <i>Από τη δική του σκοπιά, ο γονιός είναι συνήθως αόρατος, ένας υπερφυσικός φορέας ο οποίος όμως εμφανίζεται συνεχώς στο κάλεσμα του, ξέρει τα πάντα και αποκρίνεται πάντοτε θετικά στο κλάμα του</i>. Και η διαδικασία επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και ξανά. <b>Κάποιος κάπου ξέρει και αυτός ο κάποιος αποκρίνεται!!!</b> Η μαθησιακή διαδικασία, ως γνωστόν, βασίζεται στην επαλήθευση των προσδοκιών μας. Και αυτή η αρχική περίοδος του ανθρώπου χαρακτηρίζεται από προσδοκίες στο υπερφυσικό οι οποίες πάντα επαληθεύονται!<br /><br />Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον τα παιδιά είναι τόσο δεκτικά στη θρησκευτική διδασκαλία, στα πρώτα τους βήματα στη ζωή, όταν η λογική και η κρίση τους δεν είναι ακόμα ανεπτυγμένες. Έχουν την εμπειρία της επαλήθευσης στο μεταφυσικό. Μεγαλώνοντας βέβαια διαπιστώνουν σταδιακά ότι η μαμά δεν εξαφανίζεται, απλά πήγε στο διπλανό δωμάτιο. Συνεχίζοντας να βασίζονται στην επαλήθευση, μαθαίνουν ότι άμα πέσουν θα χτυπήσουν, αν πατήσουν στα νερά θα βραχούν, αν πιάσουν το μαχαίρι θα κοπούν και αν πατήσουν αυτό το κουμπί στον τοίχο θα ανάψει το φως. Σταδιακά και όσο μεγαλώνουν, το λογικό (αυτό που επαληθεύεται) αρχίζει να κερδίζει έδαφος εις βάρος του υπερφυσικού, έως ότου το εκτοπίσει εντελώς.<br /><br />Στην τρυφερή παιδική ηλικία όμως, η πόρτα στο υπερφυσικό είναι, όπως είδαμε, δικαιολογημένα υπαρκτή! Και δυστυχώς η χορήγηση τοξικών θρησκευτικών μιμιδίων από το γονικό περιβάλλον στις μικρές ηλικίες μπορεί να την ανοίξει για πάντα, δημιουργώντας έτσι ανθρώπους που παραμερίζουν τη λογική, αδυνατούν συχνά να αυτενεργήσουν, γίνονται έρμαια στις πρακτικές διαφόρων θαυματοποιών και προσπερνούν τις υπαρκτές χαρές της ζωής για τις υποθετικές αλλά ανύπαρκτες αμοιβές μιας μεταθανάτιας ζωής. <b>Εξαπατημένοι και δυστυχισμένοι άνθρωποι, αιώνια ανήλικοι!!!</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-2605413866678661208?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-59926746820019659492010-07-15T17:38:00.008+03:002010-07-15T19:17:56.193+03:00Μάλλον τα εκδικούμαστε, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση! Τα παιδιά σε μικρή ηλικία είναι πανέξυπνα και εύστροφα, φρέσκα και ακούραστα, απειθάρχητα εκ φύσεως και γεμάτα όρεξη για ζωή. Επιπλέον, δεν έχουν γενικά υποχρεώσεις. Υπάρχει κάτι να μη ζηλέψουμε από το τεράστιο αποθεματικό πλεονεκτημάτων τους;;;<br /><br /><span style="font-size: large;">Μαθησιακή Διαδικασία, Ένα Συναρπαστικό Ταξίδι</span><br />Μια κλασσική απορία που περνάει από το μυαλό οποιουδήποτε πρόκειται να γίνει για πρώτη φορά γονιός, είναι η εξής: Πως θα το διδάξω; Πως ξεκινάς να εξηγήσεις από το απόλυτο μηδέν κάτι σε κάποιον; Η καθημερινή μας αισθητική δείχνει πως αυτό είναι αδύνατον! Θα το εξηγήσεις με λόγια; Δεν ξέρει λόγια; Θα το εξηγήσεις με νοήματα; Δεν ξέρει νοήματα! Με ένα απλό παράδειγμα, ας πάρουμε την πρώτη λέξη που βλέπω στο λεξικό των Τεγόπουλου και Φυτράκη. <b>Αβαείο</b> = <i>(το) ουσ.&nbsp; (Κ αββαείον) καθολικό μοναστήρι που διοικείται από αβά | η κατοικία του αβά</i>. Όχι ότι θα είχε κανένας πρεμούρα να εξηγήσει στο νεογνό τι είναι το αβαείο, αλλά το πρόβλημα παραμένει· πως εξηγείς τη λέξη αβαείο σε κάποιον που δεν ξέρει καν το άρθρο <b>το</b>, πόσο μάλλον τις λέξεις <b>καθολικό</b>, <b>μοναστήρι</b>, <b>διοικείται</b> και <b>κατοικία</b>; Εννοείται ότι μπορούμε να προβάλλουμε το παραπάνω πρόβλημα σε σαφώς πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες λέξεις όπως μπαμπάς, μαμά και πεινάω!<br /><br />Η φαινομενικά ανύπαρκτη απάντηση έρχεται από την ίδια τη φύση, η οποία έχει προικίσει τον άνθρωπο (με παρόμοιο τρόπο έχουν προικιστεί και τα ζώα), ώστε να μπορεί να επιβιώσει κάτω από την πίεση της φυσικής επιλογής, με τη δυνατότητα να μαθαίνει μέσα από μια συνεχή διαδικασία παρατήρησης <b>επιθυμιών</b>, <b>δοκιμών</b> και <b>αποκρίσεων</b>. Η απόκριση συγκεκριμένα μας ορίζει και την επιτυχή ή όχι έκβαση. Με άλλα λόγια, ότι έχει επιτυχή έκβαση, και ιδίως όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς με επιτυχία (<b>επαλήθευση</b>), είναι κάτι στο οποίο μπορεί ο άνθρωπος να βασιστεί. Μπορεί, και επιβάλλεται να το μάθει!<br /><br /><ul><li>Το μωρό πεινάει και θέλει να φάει (επιθυμία) και πρέπει με κάποιον τρόπο να το εξηγήσει. Χρησιμοποιεί το μόνο πράγμα που ξέρει, το κλάμα (δοκιμή) και αναγνωρίζει ως αποτέλεσμα την παροχή τροφής από τη μαμά (απόκριση). Μέσα από το τρίπτυχο επιθυμία – δοκιμή – απόκριση το μωρό μόλις έμαθε πως θα ζητάει την τροφή του.</li><li>Το μωρό θέλει να τραβήξει την προσοχή των γονιών του (επιθυμία). Παρατηρεί τους γύρω του να βγάζουν ήχους με το στόμα τους και να τραβάνε έτσι την προσοχή. Δοκιμάζει να παίξει με το στόμα και τη γλώσσα (δοκιμή) ώστε να βγάλει και αυτό ήχους και απολαμβάνει με ευχαρίστηση την απόκριση των γονιών, οι οποίοι τρέχουν πάνω του φωνάζοντας "ο Ζάχος μίλησε" (απόκριση)!!! Το μωρό εισέρχεται βαθμιαία στη χρήση του προφορικού λόγου.</li></ul><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TD8cFEFFCFI/AAAAAAAAAI4/ZuehMHi3jEU/s1600/baby.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TD8cFEFFCFI/AAAAAAAAAI4/ZuehMHi3jEU/s400/baby.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />Όσο περισσότερο το παιδάκι χειρίζεται τον προφορικό λόγο, τόσο περισσότερο διευρύνεται το φάσμα των εννοιών που μπορεί να μάθει, οπότε και γίνεται απαραίτητη, από μεριάς εγκεφάλου, η χρήση ενός συστήματος αρχειοθέτησης εννοιών και άμεσης ανάκλησης πληροφοριών. Επαναλαμβάνοντας από το παλαιότερο "<a href="http://schrodingers-dragon.blogspot.com/2009/05/blog-post_19.html">Η Εξέλιξη στην Πολιτισμική Διάδοση των Θρησκειών (ή παίζει ο χριστιανικός θεός ζάρια;)</a>": Η μαθησιακή διαδικασία και η δυνατότητα αφομοίωσης κάθε παρεχόμενης πληροφορίας, στηρίζονται σε μια οργάνωση των εννοιών στων εγκέφαλο με τη χρήση προτύπων, τις οντολογικές κατηγορίες. Έτσι, κάνοντας χρήση των απλών οντολογικών κατηγοριών Πρόσωπο, Ζωό, Φυτό, Φυσικό Αντικείμενο, Εργαλείο, Τεχνούργημα έχουμε τη δυνατότητα να μαθαίνουμε διαρκώς καινούρια πράγματα κάνοντας αυτόματους συμπερασμούς με βάση τις ιδιότητες αυτών των οντολογικών κατηγοριών. Η πρόταση π.χ. «Ο Κανούλης είναι ο βασικός θηρευτής της νυφίτσας» αυτομάτως καταχωρεί στον εγκέφαλο μας ένα νέο ζώο με την ονομασία Κανούλης. Χωρίς να μας ενημερώσει κανένας για οτιδήποτε άλλο, συμπεραίνουμε ότι ο Κανούλης αναπνέει, τρέφεται, αναπαράγεται, και γεννάει άλλους Κανούληδες και όχι σκυλάκια ή γατάκια, κληρονομεί δηλαδή όλες τις γενικές ιδιότητες της οντολογικής κατηγορίας Ζώο. Και φυσικά, η μαθησιακή διαδικασία επιταχύνεται!<br /><br /><span style="font-size: large;">Ο Κατάλληλος Δάσκαλος</span><br />Κάπου εδώ γίνεται κατανοητό ότι ο άνθρωπος σε μικρή ηλικία, αν και δεν έχει ακόμα τη δυνατότητα παραγωγής γνώσης, διαθέτει ωστόσο τεράστια δυναμική εκμάθησης και καταχώρησης νέων πληροφοριών. Το μόνο που χρειάζεται είναι να του παρέχουν αυτές τις πληροφορίες. Ποιος είναι ο πλέον κατάλληλος φορέας για να του παρέχει τέτοιες πληροφορίες; Μα φυσικά ο μεγαλύτερος άνθρωπος ο οποίος διαθέτει πληθώρα γνώσεων και εμπειριών. Και η φύση για μια ακόμη φορά προνόησε ώστε ο νεαρός άνθρωπος να εμπιστεύεται και να νιώθει ασφάλεια κοντά στον μεγαλύτερο. <i>Έτσι ο νεαρός άνθρωπος καθίσταται δεκτικός στην παροχή πληροφορίας, η οποία, όπως έχουμε δει, είναι (<b>ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι</b>) πάντα προϊόν δοκιμής και επαλήθευσης</i>.<br /><br /><span style="font-size: large;">Φόβος και Παράνοια (όχι στο Λας Βέγκας, αλλά σχεδόν παντού) -&nbsp; Οι Απαρχές</span><br />Ο γιος μου, την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο, είναι τεσσάρων ετών. Πριν από έναν χρόνο ξεκίνησε στον παιδικό σταθμό και τα αποτελέσματα στον χαρακτήρα του, όσον αφορά την κοινωνικοποίηση του, ήταν εντυπωσιακά. Αν και σφόδρα ορθολογιστής εγώ, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα κάνω ποτέ αντικήρυγμα στα θεολογικά, μέχρι να φτάσει σε κάποια ηλικία που θα μπορεί να καταλάβει τις εξηγήσεις μου, αλλά και ότι αυτές θα πρέπει να τις κρατάει μακριά από άλλα παιδάκια τα οποία μπορεί και να προσβάλλονται. Απολαύσαμε οικογενειακώς τις ιστορίες του από το σχολείο, τις καινούριες του δραστηριότητες, τις αχαλίνωτες σκέψεις του και όλα όσα μάθαινε καθημερινά ρουφώντας καθετί που είχαν να του δώσουν οι δασκάλες. Ώσπου μια μέρα επιστρέφει από τον παιδικό σταθμό και με ρωτάει:<br />- Μπαμπά, που πήγε ο Χριστούλης;<br />- Που πήγε αγόρι μου;<br />- Ψηλά στον ουρανό!<br />- (Καταπνίγοντας την αυθόρμητη απάντηση μου: Και τι είναι ο Χριστούλης, πιλότος;) Αλήθεια;<br />- Ναι, και μας βλέπει από εκεί!<br /><br />Και ξαφνικά, η αμόλυντη και χρησιμότατη διαδικασία της μάθησης διεκόπη βάναυσα! Χριστούλης!!! Οντολογική κατηγορία: Πρόσωπο. Άρα έχει δύο χέρια, δύο πόδια, ένα κεφάλι κλπ. Μιλάει, τρέφεται, αναπτύσσεται! Αλλά και, ω του θαύματος, δεν υπόκειται σε περιορισμούς βαρύτητας και ανεβαίνει στον ουρανό, δεν πεθαίνει, και σε λίγα χρόνια θα μάθουμε ότι επίσης δεν αναπαράγεται (ντροπή!!!) και ότι εγκρίνει ή δεν εγκρίνει τις πράξεις μας. Επίσης διαθέτει και υπερ – όραση και υπερ – εγκέφαλο και μας παρακολουθεί όλους και καταγράφει τις κινήσεις μας. Χμμ, μάλλον δεν είναι πρόσωπο, είναι κάτι άλλο, ένας υπερφυσικός φορέας ή μια υπερφυσική δύναμη.<br />- Εεε καλά ρε μεγάλε, μήπως υπερβάλεις λίγο, σιγά μην πάθει και τίποτα το παιδάκι επειδή του είπαν την ιστορία του Χριστού.<br />- Νομίζετε; Για να δούμε…<br /><br />Αυτό που συνέβη παραπάνω είναι η δημιουργία μιας νέας οντολογικής κατηγορίας, αυτής του <b>Υπερφυσικού Φορέα</b>.<br /><i></i><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TD8cmNhYZUI/AAAAAAAAAJA/lxTtkQ7yDe4/s1600/god_resting.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="277" src="http://2.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/TD8cmNhYZUI/AAAAAAAAAJA/lxTtkQ7yDe4/s400/god_resting.jpg" width="400" /></a></div><br /><i></i><br /><i>Στον υπερφυσικό φορέα δεν χωράνε τι, γιατί, πως και πότε, απλά δεχόμαστε τις ιδιότητες του χωρίς αυτές να επαληθευτούν ποτέ</i>!!! Και η νέα αυτή οντολογική κατηγορία δυστυχώς είναι ένας Δούρειος Ίππος, είναι μια υποδοχή για πλήθος βλαβερές ιδέες, συνήθειες και πρακτικές. Τα παιδάκια που διδάχτηκαν την ιστορία του Χριστούλη δεν έχουν κανέναν λόγο να μην αρχίσουν να δέχονται αβασάνιστα ότι:<br /><br /><ul><li>Υπάρχει μια αόρατη υπερφυσική δύναμη στο μάτι κάποιων, η οποία εξ’ αποστάσεως μας προκαλεί πονοκέφαλο ή γενικότερη αδιαθεσία.</li><li>Υπάρχουν άνθρωποι με υπερφυσικές ικανότητες που προβλέπουν το μέλλον κοιτάζοντας τα άστρα.</li><li>Καλός και χρήσιμος ο γιατρός, αλλά υπάρχει κάποιος υπερφυσικός τύπος στον ουρανό που θα βοηθήσει τον άρρωστο πατέρα μας αν του ανάψουμε ένα κεράκι.</li><li>Υπάρχει νερό με την ιδιότητα της μνήμης, θυμάται τις επαφές του με φάρμακα και αν και είναι πλέον σκέτο νεράκι, μπορεί και γιατρεύει αρρώστιες χωρίς τις παρενέργειες που έχουν τα κακά φάρμακα.</li><li>Υπάρχει κάποιος στον ουρανό ο οποίος βλέπει τα πάντα, και δεν εγκρίνει τον αυνανισμό, και όταν τα παιδάκια αυτά θα αυνανιστούν φυσιολογικά για πρώτη φορά, θα πρέπει να αισθάνονται ενοχές.</li><li>…</li><li>Ακόμα – ακόμα και ότι <a href="http://www.lifoland.gr/mag/columns/1061">το βιάγκρα είναι αποτέλεσμα μιας παγκόσμιας καπιταλιστικής συνομωσίας</a>! Δεν έχει σημασία το απίθανο της δήλωσης, δεν έχει σημασία τι είναι αυτός που το είπε. Θυμηθείτε ότι οι αποδείξεις έχουν χάσει πλέον την ισχύ τους!</li></ul><br />Το ερώτημα μου απευθύνεται φυσικά σε όλους όσους εισάγουν τα παιδάκια για πρώτη φορά στα μονοπάτια της εγκεκριμένης από το κράτος παράνοιας. Τι σας έφταιξαν τα παιδάκια;;; Ζηλέψατε την ελευθερία τους και την ξεγνοιασιά τους; Έχετε αντιληφθεί τον πλασματικό κόσμο στον οποίον τα οδηγείτε; Και τέλος πάντων, με ποιο δικαίωμα φρενάρετε απότομα τον μαθησιακό τους οίστρο;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-5992674682001965949?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-77335913379226492072010-05-12T15:05:00.004+03:002011-10-18T10:37:06.517+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Τα παρακάτω αποτελούν μια κατηγοριοποιημένη ανθολογία από πολυφορεμένα απολογητικά επιχειρήματα εναντίον των πάσης φύσεως ορθολογιστών – άθεων – σκεπτικιστών. Οι προτεινόμενες απαντήσεις είναι σατιρικού χαρακτήρα και έχουν ως σκοπό την απότομη λήξη μιας δυνητικά ατέρμονης συζήτησης, η οποία συνήθως προκύπτει όταν ο σκεπτικιστής παραθέτει επιχειρήματα προκειμένου να φτάσει σε συμπεράσματα και ο πιστός παραθέτει προαποφασισμένα συμπεράσματα προκειμένου να εντοπίσει πιθανά επιχειρήματα.<br /><br /><span style="font-size: large;">Κατηγορία: ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ</span><br /><b>Αυτοαποκαλείσαι άθεος αλλά στην πραγματικότητα αυτό είναι η δική σου πίστη. Όλοι κάπου πιστεύουν (</b>στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer<b>).</b><br />Αν η αθεΐα είναι πίστη, τότε και η ΜΗ συλλογή γραμματοσήμων είναι χόμπι!<br /><br /><b>Βαθιά μέσα σου πιστεύεις στο Θεό (</b>αυθαίρετη διαπίστωση<b>).</b><br />Βαθιά μέσα σου δεν το πιστεύεις αυτό!<br /><br /><b>Ισχυρίζεσαι ότι είσαι άθεος απλά και μόνο γιατί θέλεις να το παίζεις αντιδραστικός (</b>στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer<b>)!</b><br /><b></b>...οπότε αν κάποτε οι Beatles είχαν μακριά μαλλιά γιατί ήθελαν να το παίζουν αντιδραστικοί, στην πραγματικότητα δεν είχαν καθόλου μαλλιά· κάτι τέτοιο εννοείς;;;<br /><br /><span style="font-size: large;">Κατηγορία: ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ</span><br /><b>Η Αγία Γραφή λέει ότι η αθεΐα είναι κακό πράγμα (</b>π.χ. Ψαλμός ΙΓ΄. 13<b>)!</b><br />Η Αγία Γραφή λέει επίσης ότι ο γάιδαρος κάποιου μίλησε...<br /><br /><b>Υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού. Η Αγία Γραφή και τα θαύματα του Χριστού μιλάνε από μόνα τους (</b>αδιαφορία για την αξιοπιστία των αποδείξεων<b>).</b><br />Αν ο εικοσάχρονος γιος σου πίστευε στον Άγιο Βασίλη επειδή διάβασε ένα σχετικό βιβλίο και επειδή για κάποια χρόνια, κάθε Χριστούγεννα εμφανίζονταν δώρα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, θα τον επαινούσες για την πίστη του ή θα είχες απογοητευτεί γιατί είναι ηλίθιος;<br /><br /><b>Ξέρω από προσωπικό βίωμα ότι ο Θεός υπάρχει (</b>άρα οφείλεις για κάποιον μυστήριο λόγο να το σεβαστείς<b>)!</b><br /><b></b>Αποκλείεται! Μου το είπε ο ίδιος ότι δεν υπάρχει!<br /><br /><b>Υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες σε όλα θα θαύματα του Χριστού (</b>αδιαφορία για την αξιοπιστία του μάρτυρα<b>)!</b><br />Υπάρχουν επίσης αυτόπτες μάρτυρες για τον Τρομερό Χιονάνθρωπο των Ιμαλαΐων, για τα θαύματα του Γιούρι Γκέλερ και για τις απαγωγές ανθρώπων από εξωγήινους…<br /><br /><b>Το κερί στον Πανάγιο Τάφο ανάβει μόνο του (</b>που δεν ανάβει, αλλά λέμε τώρα…<b>)!</b><br /><a href="http://schrodingers-dragon.blogspot.com/2009/05/blog-post_25.html">Εεε και;</a> Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ανάψει ένα κερί!<br /><br /><span style="font-size: large;">Κατηγορία: ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ</span><br /><b>Οι άθεοι είναι σατανικοί (</b>άκυρο<b>)!</b><br />Ακριβώς όσο και οι θεϊστές είναι αγνωστικιστές...<br /><br /><b>Δεν υπάρχουν άθεοι στα χαρακώματα (</b>θαρρείς και είναι ντροπή<b>)!</b><br />Επειδή προφανώς έχουμε πολύ λιγότερους λόγους για να ξεκινήσουμε κάποιον πόλεμο...<br /><br /><b>Οι άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό είναι καλοί! Οπότε θα έπρεπε να πιστεύεις κι εσύ στο Χριστό (</b>παντελής άγνοια της διάκρισης μεταξύ συνεπαγωγής και ισότητας<b>).</b><br />Η χημειοθεραπεία είναι καλή επειδή γιατρεύει πολλές φορές τον καρκίνο, οπότε θα έπρεπε όλοι να κάνουν χημειοθεραπεία!!!<br /><br /><b>Χωρίς Θεό δεν υπάρχει ηθική (</b>κάποιος που δεν έχει διαβάσει ποτέ του την Αγία Γραφή<b>)!</b><br />Μιλάμε πάντα για το θεό που πρόσταξε τον Μωυσή να σφάξει μωρά και πρόσταξε τους ανθρώπους να σκοτώσουν και να ψήσουν ζώα για να γουστάρει με την τσίκνα;;;<br /><br /><span style="font-size: large;">Κατηγορία: ΦΟΒΙΑ</span><br /><b>Αν πιστεύεις στο Θεό και τελικά δεν υπάρχει, τότε δεν έχασες και τίποτα, αλλά αν δεν πιστεύεις στο Θεό και αυτός υπάρχει, τότε θα τιμωρείσαι αιώνια με τον χειρότερο τρόπο. Άρα δεν συμφέρει να είσαι άθεος (</b><a href="http://diagoras.wordpress.com/2008/06/04/quote33/">Το στοίχημα του Πασκάλ</a><b>).</b><br />Ναι αλλά για φαντάσου τι έχεις να πάθεις έτσι και πιστεύεις, και μάλιστα στον λάθος θεό; Ο πραγματικός θεός θα εξοργίζεται όλο και περισσότερο κάθε φορά που πηγαίνεις στην εκκλησία...<br /><br /><b>Αν δεν πιστεύεις στο Θεό, θα πας στην Κόλαση (</b>αναίτια απειλή<b>)!</b><br />Αν δεν σταματήσεις να πιστεύεις στο θεό, θα σου σπάσω τα μούτρα!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-qXhtIEGuI/AAAAAAAAAII/DSrrhs08LGs/s1600/laugh.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-qXhtIEGuI/AAAAAAAAAII/DSrrhs08LGs/s320/laugh.jpg" /></a></div><br /><br /><span style="font-size: large;">Κατηγορία: ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΕΣ</span><br /><b>Ο Χίτλερ ήταν άθεος (</b>και λοιπόν;<b>)!</b><br />Δεν είμαι σίγουρος για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, αλλά γι αυτό που είμαι σίγουρος είναι ότι ήταν ετεροφυλόφιλος. Να υποθέσω ότι είσαι αντίθετος και σ’ αυτό…;<br /><br /><b>Ο Αϊνστάιν πίστευε στο Θεό. Περνιέσαι για πιο έξυπνος από τον Αϊνστάιν (</b>εννοείται ότι δεν ισχύει βέβαια<b>);</b><br />Αν πίστευε στο θεό, ΝΑΙ!<br /><br /><span style="font-size: large;">Κατηγορία: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ</span><br /><b>Ο Θεός είναι τέλειος, και δεν θα μπορούσε να είναι τέλειος άμα δεν υπήρχε, το οποίο αποδεικνύει ότι ο Θεός υπάρχει (</b>αποτυχία σοφίσματος<b>).</b><br />Όχι! Αποδεικνύει απλώς ότι δεν είναι τέλειος!<br /><br /><b>Λες ότι δεν πιστεύεις στο Θεό, αλλά τότε πως παρέστη η ανάγκη να επινοηθεί η λέξη Θεός; Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά! Μάλλον πιστεύεις στο Θεό, παρόλο που αμφισβητείς την ύπαρξη του (</b>τι συμβαίνει αλήθεια με τις λέξεις ξωτικό και νεράιδα;<b>).</b><br />Χμμ αυτό μου θυμίζει ότι… πιστεύω ότι ΔΕΝ μου χρωστάς 1000€.<br /><br /><b>Υπάρχουν τόσα θαυμαστά πράγματα στον κόσμο, πως μπορείς να λες ότι δεν υπάρχει Θεός (</b>παντελώς άσχετο…<b>);</b><br />Χμμ είναι σχετικά απλό, ορίστε: Δεν υπάρχει θεός!<br /><br /><b>Υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο, που μόνο ο Θεός θα μπορούσε να την έχει δημιουργήσει (</b>γιατί;;;<b>)!</b><br />Η γυναίκα μου είναι όμορφη και όλως παραδόξως την δημιούργησε η πεθερά μου!!!<br /><br /><b>Αν δεν υπάρχει Παράδεισος και Κόλαση, τότε που πηγαίνουμε όταν πεθάνουμε (</b>στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer<b>);</b><br />Ακριβώς εκεί που ήμασταν πριν γεννηθούμε!<br /><br /><span style="font-size: large;">Κατηγορία: ΑΛΛΑ ΦΑΙΔΡΑ</span><br /><b>Δεν μπορείς να αποδείξεις ότι ο δεν υπάρχει Θεός (</b>θα έπρεπε;<b>)!</b><br />Εεε και;<br /><br /><b>Ο Θεός θέλει να πιστεύεις σε αυτόν χωρίς απτές αποδείξεις (</b>μάλλον ο θεός είναι Έλληνας<b>).</b><br />Χμμ, μάλλον γι αυτό έχει εξαφανίσει κάθε είδους απόδειξη για την ύπαρξη του· για να μη με δελεάσει!<br /><br /><b>Η εξέλιξη είναι απλώς μια θεωρία (</b>από πότε η θεωρία αναφέρεται σε κάτι ήσσονος σημασίας;<b>)!</b><br />Η βαρύτητα είναι επίσης απλώς μια θεωρία!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-qZVsX94EI/AAAAAAAAAIQ/In15TYr1-7U/s1600/pyles.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-qZVsX94EI/AAAAAAAAAIQ/In15TYr1-7U/s320/pyles.jpg" /></a></div><br /><b>Ο Θεός εμφάνισε τη μορφή του πάνω σ’ αυτήν την τηγανίτα (</b>ωωω ρε συ, τρομερό!!!<b>).</b><br />Γκνιαμ – γκνιαμ, γκούλπ! (μετά από κατάποση της τηγανίτας)<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-7733591337922649207?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-67996019392320025862010-05-07T12:36:00.003+03:002010-05-11T13:41:14.181+03:00- Ναι, αλλά αν απεργούσαν οι υπάλληλοι της Marfin, δεν θα συνέβαινε αυτό!<br />- Ναι, αλλά αν τηρούνταν οι προδιαγραφές της πυρασφάλειας...<br />- Ναι, αλλά αν η κυβέρνηση δεν μας είχε κουβαλήσει εδώ το ΔΝΤ...<br />- Ναι, αλλά αν είχαν προνοήσει οι υπάλληλοι να φοράνε στολές αμιάντου και ειδικές μάσκες...<br />- Ναι, αλλά αν δεν είχε κτίρια η Σταδίου...<br />...<br />- Ναι, αλλά αν η γιαγιά μου το είχε στο μέτωπο θα ήταν κουμπαράς!<br /><br /><span style="font-size: large;">Επιστροφή στο Δημοτικό</span><br />Επειδή σε αυτήν τη χώρα είναι σχεδόν όλοι ανήλικοι (θέλουν να τελούν πάντα υπό την προστασία κάποιου κηδεμόνα, είτε αυτός ο κάποιος είναι ο θεός, είτε είναι το κράτος, είτε είναι ο ισόβιος εργοδότης του δημοσίου...), να υπενθυμίσουμε λίγο την σημασία της λέξης <b>αν</b> (από τους Τεγόπουλο και Φυτράκη).<br /><b>αν</b> = (σύνδ.)&nbsp; σε ποικίλες χρήσεις:<br /><ol><li><b>με σημασία υποθετική</b> (ως συνών. του εάν): αν ήθελες, θα γινόταν κι αυτό· <b>ενδοτική </b>(συνών. του μολονότι): αν και μπορεί, δε θέλει να βοηθήσει </li><li><b>ερωτηματική</b>: δεν ξέρω αν θα γυρίσει </li><li><b>αοριστολογική</b>: ό,τι κι αν μου πεις, δε θα σε πιστέψω</li></ol>Από τους ανωτέρω ορισμούς προκύπτει ότι <i><b>η πρόταση που ακολουθεί το αν, δεν συνέβη</b></i>! Για την ακρίβεια <i><b>δεν συνέβη ακόμα</b></i>, ή <i><b>συνέβη κάτι άλλο</b></i>, συνήθως αντίθετο από την πρόταση μας. Και επειδή στο βασίλειο του ανορθολογισμού, που θέλει να ονομάζεται Ελλάδα, έχουμε την παράλογη τάση να ασχολούμαστε με αυτό που δεν συνέβη, εγώ θα επιλέξω την αντίθετη οδό και θα εξηγήσω τι πραγματικά συνέβη, ποια δηλαδή ήταν η πράξη που πραγματοποιήθηκε από κάποιον και έβλαψε τραγικά και ανεπανόρθωτα κάποιον άλλον.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-PdtIY99TI/AAAAAAAAAHw/FFGwqq-ewBs/s1600/molotov.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-PdtIY99TI/AAAAAAAAAHw/FFGwqq-ewBs/s320/molotov.jpg" /></a></div><br />&nbsp;Στις 5 Μαΐου 2010, κάποιοι υπάνθρωποι πέταξαν βόμβες μολότοφ σε υποκατάστημα της Marfin, στην οδό Σταδίου και αριθμό 23 στην Αθήνα, και τρεις τραπεζικοί υπάλληλοι, οι οποίοι εγκλωβίστηκαν μέσα στο κτίριο, αποχώρησαν άδικα από τη ζωή λόγω ασφυξίας. ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ! Και σ’ αυτό επιβάλλεται να αποδώσουμε ευθύνες, όλοι όσοι θεωρούμε τους εαυτούς μας ενήλικες. Ευθύνες στους αυτουργούς της πράξης (ρίψη μολότοφ) που προκάλεσε αυτά τα αποτελέσματα (θάνατος τριών αθώων υπαλλήλων). Όλα τα άλλα είναι υποθετικά σενάρια που θα προέκυπταν αν διαταράσσαμε τις αρχικές συνθήκες του γεγονότος. Ευχαρίστως να τα δούμε (και να τα βλεπουμε καθημερινά) ως σενάρια για λόγους πρόληψης, αλλά μέχρι εκεί! <i>Η απόδοση ανύπαρκτων ευθυνών με βάση φαντασιακά σενάρια, μόνο στον αδρανοποιημένο και ευθυνόφοβο νεοελληνικό εγκέφαλο θα μπορούσε να στεριώσει</i>. Τον εγκέφαλο που σατίρισε κάποτε εξαιρετικά η κόρη του Μαυρογιαλούρου (Λινάρδου) στην ταινία Υπάρχει και Φιλότιμο, για να εισπράξει την πληρωμένη απάντηση από τον ίδιο τον Μαυρογιαλούρο (Κωνσταντάρας):<br /><br /><b>Κόρη</b>: ...και εκεί που πήγαινα ωραία ωραία, να 'σου και ξεφυτρώνει μπροστά μου μία ελιά...<br /><b>Μαυρογιαλούρος</b>: Η ελιά είχε φυτρώσει εδώ και πενήντα χρόνια ρε στραβούλιακα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3117577082471077337-6799601939232002586?l=schrodingers-dragon.blogspot.com' alt='' /></div>The Schrodinger's Dragonhttps://profiles.google.com/109419800325532438105noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3117577082471077337.post-33001132176883747682010-05-06T11:27:00.005+03:002011-10-30T07:23:48.781+02:00- Να 'μαστε και πάλι! Ρίχνουμε το εικοσάρικο και ξεκινάμε. Τι εικοσάρικο; Μα δραχμές φυσικά, το εθνικό μας νόμισμα· το μοναδικό νόμισμα που ξέρουμε (λέμε τώρα…) να διαχειριζόμαστε με κάποια σχετική άνεση. Το νόμισμα που μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τους κουτόφραγκους. Που είναι η σχισμή; Ααα, να την εδώ κάτω, δίπλα από τον λεκέ από τα τσιγάρα πάνω στη λαμαρίνα. Θα το κάνω το high score σήμερα, δεν υπάρχει περίπτωση.<br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-J7N9koxLI/AAAAAAAAAHg/mORMkqyp-tU/s1600/DSCN3031.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-J7N9koxLI/AAAAAAAAAHg/mORMkqyp-tU/s320/DSCN3031.jpg" /></a></div><br /><span style="font-size: large;">Ο Μάστορας Με Τα Μουστάκια</span><br />- Ταν, ταράν, ταράραρααααν! Έφυγε ο μάστορας με τα μουστάκια! Αν και με σιλουέτα λουκουμά, τρέχει πολύ γρήγορα και πηδάει με χαρακτηριστική άνεση τα βαρέλια που του πετάει ο γορίλας από την ταράτσα. Πίσω! Ανεβαίνουμε προσωρινά σ’ αυτήν τη σκάλα! Πέρασε το δεύτερο βαρέλι οπότε… ξανακατεβαίνουμε και βουρ για τον τέταρτο όροφο. Πήδα (100)! Πήδα (200)! Πήδα (300)! Χαχαχα, είμαι ανίκητος!!! Ααα, να και μια φωτιά! Προσοχή γιατί αυτές είναι ύπουλες και αλλάζουν εύκολα πορεία. Μπορεί να καούμε. Προσεκτικά, προσεκτικά και χοπ… ΜΑ ΤΙ;;; Έλα ρε, τι κάνει τώρα; Κάηκα γαμώ τα καντήλια μου. Από τώρα; Και βλέπουν και οι γκομενίτσες από πίσω! Τέλος πάντων, έχω άλλες δύο ζωές και, ο κόσμος να χαλάσει, θα το σπάσω σήμερα το high score. Και αν δεν τα καταφέρω με τις δύο ζωές που μου απέμειναν, σιγά τα αβγά! Έχω άλλα τέσσερα εικοσάρικα… Το Donkey Kong είναι γαμάτο παιχνίδι.<br /><br /><span style="font-size: large;">Αγαπητέ Γορίλα!</span><br />Μπορεί να είσαι μεγάλος και τρανός και εξαιρετικά δυνατός, μπορεί να έχεις και τα δίκια σου αφού ερωτεύτηκες παράφορα την ξανθούλα με το ντεμοντέ ροζ φουστάνι, που την κρατάς αιχμάλωτη στην κορυφή. Έλα όμως που μου αρέσει κι εμένα! Και δεν σκοπεύω να παραιτηθώ, όσα βαρέλια και μολότοφ κι αν μου πετάξεις. Και από ζωές, να φαν κι οι κότες! Και τα εικοσάρικα επίσης άφθονα. Πολλές ζωές, πολλά εικοσάρικα, πολλά ηλεκτρονικάδικα και ποδοσφαιράκια, γενικότερη αφθονία στην Ελλάδα του 1987. Ενέργεια; Άπειρη!!! Δεν κουράζομαι ποτέ. Φωτιές; Πάρα πολλές αλλά δεν μασάω! Και ο στόχος μας. Ταπεινός μεν, υπαρκτός δε και σαφώς καθορισμένος. Για σένα η διατήρηση των κεκτημένων, δηλαδή της φυλακισμένης ξανθούλας. Για μένα η κατάκτηση της κορυφής και το πέρασμα στο επόμενο ταμπλό, μαζί με την εξέχουσα θέση στην καρδιά της ξανθούλας με το ντεμοντέ φουστάνι. Και μην ξεχνάμε και τις γκομενίτσες που με παρακολουθούν από πίσω. Βρε λες να περιμένουν απλώς για να παίξουν κι αυτές; Μπαα, δεν νομίζω. Μάλλον θαυμάζουν τους ελιγμούς μου!!!<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-J7bwT1uTI/AAAAAAAAAHo/WhHFOrIc_vM/s1600/Donkey_Kong.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="398" src="http://1.bp.blogspot.com/_EnTO9sauhM0/S-J7bwT1uTI/AAAAAAAAAHo/WhHFOrIc_vM/s400/Donkey_Kong.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><span style="font-size: large;">Αγαπητή εξελικτική μισοριξιά, κοινώς Πίθηκε!</span><br />Ναι σε σένα μιλάω που έχεις κάνει χόμπι τη ρίψη μολότοφ! Αν δεν το έχεις καταλάβει (που όντως δεν το έχεις καταλάβει), υπάρχουν κάποιες θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα σε μια ηλεκτρονική κονσόλα της δεκαετίας του 80 και στην καθημερινότητα του 2010.<br /><br /><b><a id="emomaths" href="#"></a>Υποχρεωτικό Μάθημα: Ψυχολογικά Μαθηματικά</b><br />Λοιπόν εξελικτική μισοριξιά, κοινώς πίθηκε, δεν υπάρχουν πλέον δραχμές, αλλά ευρώ. Και από την ώρα που απέκτησες ευρώ και μετά, δεν υπήρξε ποτέ ξανά αφθονία στη χώρα σου. Γιατί μπήκες σε ένα παιχνίδι που δεν μπόρεσες ποτέ να παρακολουθήσεις. Γιατί υποχρεώθηκες να συμπορευτείς με τον πολιτισμό και τον ορθολογισμό, χωρίς να έχεις τίποτα από τα δύο. Οι λευκοί, ως γνωστόν, δεν μπορούν να πηδήξουν και εσύ κλήθηκες μονομιάς να μεταπηδήσεις από το τσιμεντένιο μπασκετογήπεδο της αυλής του σχολείου στον θαυμαστό κόσμο των αλτικών και παντοδύναμων μαύρων αθλητών του NBA! Μήπως σε μπέρδεψε η παρομοίωση; Ξέρεις άραγε τι είναι παρομοίωση; Μάλλον όχι γιατί δεν τη διδάχτηκες ποτέ. Δεν διδάχτηκες γενικά τίποτα σχετικό με τη γλώσσα. Δεν διδάχτηκες καμία σοβαρή άλλη επιστήμη. Τα μόνα που διδάχτηκες είναι τα δύο βασικά θεωρήματα πάνω στα οποία δομήθηκαν τα <b>ψυχολογικά μαθηματικά</b>, τα οποία τόσο πολύ εκφράζουν τον Νεοέλληνα:<br /><ol><li><a id="trans" href="#"></a><b>Μεταβατική Ιδιότητα</b>: Στα μαθηματικά ισχύει ότι όταν Α = Β και Β = Γ, τότε Α = Γ. Η επέκταση αυτής της ιδιότητας περιγράφει σαφώς ότι, αφού οι Αρχαίοι Έλληνες των κλασσικών χρόνων ήταν σπουδαίοι, και οι επόμενοι Αρχαίοι Έλληνες των ελληνιστικών χρόνων ήταν σπουδαίοι, και πάει λέγοντας… εεε τότε και εμείς, οι σημερινοί Νεοέλληνες είμαστε σπουδαίοι. Και έ�