Γίνε Τζάμπα Μάγκας με Τρία Δοκιμασμένα Τεχνάσματα.

Ότι δουλεύει, δεν το αλλάζουμε! Είναι δοκιμασμένο, τελεία και παύλα. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο τρόπος και το αποτέλεσμα. Το δοκιμασμένο είναι ευκολία γιατί το έχουμε δει πολλές φορές και έχουμε σχεδόν πλήρως κατανοήσει τον τρόπο του. Το δοκιμασμένο είναι εξασφάλιση γιατί έχει δεδομένο αποτέλεσμα. Και φυσικά στο δοκιμασμένο στηρίζεται ολόκληρο το οικοδόμημα της κοινωνίας μας.

Είναι το δοκιμασμένο πάντοτε καλό; Χμμμ, μάλλον όχι! Και αυτό γιατί η επιτυχής έκβαση ενός αποτελέσματος δεν μπορεί να κρίνεται ανεξάρτητα από το ίδιο το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι καλό ή κακό. Επειδή μάλιστα μιλάμε για έναν φορέα με προθέσεις, τον άνθρωπο, είναι απόλυτα φυσιολογικό να συνδέσουμε τελικά το αποτέλεσμα με τον σκοπό. Είναι λοιπόν οι δοκιμασμένες μέθοδοι πάντα καλές; Εξαρτάται από τον σκοπό για τον οποίον τις χρησιμοποιούμε!

- Ώχου, πονοκέφαλος μας έπιασε, θα καταλήξεις κάπου ρε φίλε;

Αμέσως! Με ποιον απώτερο σκοπό αποφασίζει κάποιος να επιτεθεί στην επιστήμη, η οποία του έχει χαρίσει έναν υπολογιστή για να γράφει και να σβήνει και ένα διαδίκτυο για να στέλνει τις ιδέες του στα πέρατα του κόσμου με ένα απλό κλικ, και χρησιμοποιώντας ανακρίβειες και παραπλανητικές χρήσεις όρων; (Αυτό συνέβη σε αυτήν την ανάρτηση η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να τιτλοφορείται Ύμνος στην Ορθοδοξία και Κατάρριψη του Μύθου της Εξέλιξης και της Ραδιοχρονολόγησης)

Η απάντηση κατ’ εμέ είναι εξαιρετικά απλή. Και λέγεται προσωπική προβολή και δημιουργία εντυπώσεων! Επιτυγχάνεται δε πανεύκολα με τη χρήση των δοκιμασμένων Κανελλισμών. Τι είναι ο Κανελλισμός; Είναι μια μέθοδος που έχει τελειοποιηθεί από την Λιάνα Κανέλλη και αποτελεί την πεπατημένη οδό για να λες άλλα αντ’ άλλων τη στιγμή που οι ακροατές αναφωνούν "Ααα να μπράβο, μόνο αυτός τα λέει καλά!". Ο Κανελλισμός στηρίζεται στα εξής χαρακτηριστικά:

1. Άκριτη σύμπλευση με τις πεποιθήσεις του κόσμου, όσο παράλογες κι αν είναι αυτές.
2. Αναπαραγωγή περιαστικών μύθων, συνωμοσιών και ανακριβειών.
3. Οργή, φωνασκία και ακατάσχετη φλυαρία.

Κοινώς, κολάκεψε τους, ισχυρίσου και δυο - τρεις απίθανες ανακρίβειες, φώναζε πολύ και συνεχώς και… εεε δεν μπορεί, θα έχεις δίκιο!

Για την ίδια τη Λιάνα Κανέλλη τα έχουν γράψει πολλοί (π.χ. Καπιταλιστικό Βιάγκρα από τον Νίκο Δήμου). Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με την εφαρμογή των κανελλισμών σε αυτόν τον Ύμνο στην Ορθοδοξία και την Δήθεν Κατάρριψη της Εξέλιξης και της Ραδιοχρονολόγησης. Και να σκεφτεί κανένας ότι αυτό το φλύαρο και πλήρως ανακριβές άρθρο γράφτηκε ως απάντηση σε αυτό το σχόλιο:

"Το ισχυρότερο μέσο χειραγώγησης των λαών ανέκαθεν ήταν οι θρησκείες έως πολύ πρόσφατα που αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση. Για τον Θεό δεν υπάρχει καμία ένδειξη. Για τη θεωρία της εξέλιξης υπάρχουν τουλάχιστον απολιθώματα, που δείχνουν πως τα όντα στη γη δεν ήταν πάντα τα ίδια. Δεινόσαυροι, πτηνά, ψάρια και θηλαστικά ήταν τελείως διαφορετικά, πριν εκατομμύρια χρόνια. Η Ραδιοχρονολόγηση το έχει αποδείξει αυτό ακράδαντα και δεν υπήρχε στα χρόνια του Δαρβίνου. Επίσης, είναι τουλάχιστον αστείο το γεγονός ότι οι πηγές που παραθέτεις από την επιστημονική κοινότητα, είναι του 1988 και μάλιστα αγνώστων και ημίτρελων. (άκου εκεί κανιβαλισμός!) Κατά τα άλλα είναι πολύ ωραίο το μπλοκ σας, απλά είπα να πω και εγώ την άποψή μου."

Αν και ολόκληρο το άρθρο είναι ένα σφάλμα, ας σταθούμε αναλυτικά στα επιμέρους σφάλματα και ας απαντήσουμε στον συγγραφέα κύριο Βουρδουνάρη.

Η προσωπική απόδειξη!

Κανελλισμός: Όταν κάποιος καρκινοπαθής με 3 μήνες υποσχόμενη ζωή βλέπει στον ύπνο του τον Άγιο Παντελεήμονα και του λέει "Είσαι καλά τώρα" και η μαγνητική τομογραφία το επιβεβαιώνει, αυτό είναι ένδειξη. Δεν είναι απόδειξη για μένα, γιατί μπορώ να φανταστώ χίλιους δύο μηχανισμούς για το εξηγήσω (αυθυποβολή, στρες ασθενείας, αγωνία κ.τ.λ.), για τον ίδιο όμως είναι απόδειξη. Ενδείξεις λοιπόν υπάρχουν πάμπολλες.

Μάλιστα! Περίτεχνος κανελλισμός, με περισπούδαστες ανακρίβειες αρχικά σχετικά με το τι είναι απόδειξη και το τι είναι ένδειξη και άκριτη αποδοχή του προσωπικού βιώματος κάποιου ως απόδειξη. Για να μην μακρηγορούμε, σύμφωνα με τους Τεγόπουλο και Φυτράκη:

Απόδειξη = Η φανέρωση της αλήθειας ενός πράγματος
και
Αλήθεια = 1. Η απόλυτη συμφωνία με την πραγματικότητα 2. Ότι δεν επιδέχεται αμφισβήτηση

Συνεπώς η ρήση "για τον ίδιο όμως είναι απόδειξη" είναι ότι πιο λαϊκίστικο μπορεί να διατυπώσει κάποιος. Γιατί η απόδειξη σχετίζεται άμεσα με την αλήθεια και πρέπει να έχει καθολική ισχύ πέρα από κάθε αμφισβήτηση! Στην πραγματικότητα με την κατάθεση του καρκινοπαθή σχετικά με τον Άγιο Παντελεήμωνα, το μοναδικό που έχουμε στα χέρια μας είναι ένας ισχυρισμός. Και ο συγγραφέας του παραπάνω αποσπάσματος αναγόρευσε σκόπιμα ή λόγω άγνοιας τους ισχυρισμούς σε ενδείξεις και τις ενδείξεις σε αποδείξεις. Η προσωπική απόδειξη έχει τόση ισχύ όση και η παρακάτω μαθηματική πράξη:

Φυσικά όταν σπεύδεις να δικαιολογήσεις αυτό που (νομίζει ότι) άκουσε, είδε ή γνωρίζει κάποιος, η αποδοχή σου είναι εξασφαλισμένη.

Άλλες εύλογες απορίες σχετικά με την ιστορία του καρκινοπαθούς:

Ποιος είναι αυτός ο τύπος; Έχουμε κάποια παραπομπή σχετική; Και το σημαντικότερο, δέχεται (αν μιλάμε για υπαρκτό πρόσωπο) ο συγκεκριμένος τύπος να υποβληθεί η εμπειρία του σε επιστημονική ανάλυση και πείραμα; Αν όχι, μπορεί κάλλιστα να ψεύδεται ή να έχει παραισθήσεις.

Η προσωπική απόδειξη είναι μήπως σεβαστή και στην περίπτωση του μουσουλμάνου που ζώνεται με εκρηκτικά και πέφτει πάνω στους δίδυμους πύργους, επειδή άκουσε τον Αλάχ να τον καλεί στον παράδεισο με τις παρθένες; Αν όχι, ποιο είναι το αδιάβλητο εκείνο κριτήριο βάσει του οποίου αποφασίζουμε να προάγουμε τις προσωπικές μαρτυρίες σε ενδείξεις;

Παλιά ήταν καλύτερα!

Κανελλισμός: Πάντα οι κοινωνίες είχαν κάποιο φραγμό στα ήθη τους, π.χ. ο φόνος του γονιού θεωρείτο κακός, η κλοπή από φίλια πρόσωπα κλπ.

Θυμάμαι μικρός στο μπακάλικο της γειτονιάς άφηναν τα εμπορεύματα έξω το μεσημέρι που έκλεινε και κανείς δεν έκλεβε. Σήμερα δεν φτάνει να τα κλειδώσεις μέσα, χρειάζεσαι και security (Οι στατιστικές δείχνουν ανοδική τάση σε όλα τα εγκλήματα και καθοδική τάση στους πνευματικούς δείκτες της κοινωνίας (π.χ. μόρια εξετάσεων για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, διδακτέα ύλη στα σχολεία))! Τί φταίει για την κατηφόρα αυτή; Μήπως η αθεΐα;

Χαχαχαχαχα, βέβαια, έτσι ακριβώς, σίγουρα! Είναι τόσες πολλές οι ανακρίβειες στα παραπάνω ώστε… ώστε… μόλις έρχεται η ώρα να απαντήσεις, αισθάνεσαι ακριβώς την ίδια άγρια λαχτάρα με κάποιον ο οποίος βρίσκεται μπροστά σε ένα τραπέζι με σερβιρισμένα τα δέκα αγαπημένα του φαγητά. Θέλεις να τα φας όλα με τη μία!!! Χμμ, ας συγκρατηθούμε και ας πάρουμε τις ανακρίβειες με τη σειρά.

Πάντα οι κοινωνίες είχαν φραγμό στα ήθη τους και ο φόνος του γονιού θεωρείτο κακός; Γιατί, σήμερα τι θεωρείται; Καλός;;; Η κλοπή από φίλια πρόσωπα στην εποχή μας θεωρείται καλή; Επίσης, ποιον ακριβώς φραγμό στα ήθη επέβαλε το θεόπνευστο βιβλίο της χριστιανοσύνης όταν προτρέπει σε φόνους για όλες τις περιπτώσεις που περιγράφονται στο εξαίρετο άρθρο του Π Ού Φονεύσεις; Είναι φραγμός στα ήθη άραγε το να πρέπει να σκοτώνεται κατ’ εντολή θεού όποιος εργάζεται την έβδομη μέρα ή όποια γυναίκα παντρεύεται και δεν είναι παρθένα;;;

Συνεχίζουμε! Security στα μανάβικα; Χαχαχαχαχαχα… Κάπως έτσι είχε εκστομίσει και η Κανέλλη τα περί Ούγγρων ράμπο στο Κόσσοβο.

Ανακρίβειας συνέχεια! Οι στατιστικές δείχνουν ανοδική τάση σε όλα τα εγκλήματα; Οι στατιστικές δείχνουν καθοδική τάση στους πνευματικούς δείκτες της κοινωνίας;;; Που είναι η παραπομπή σε αυτές τις στατιστικές; Συν τοις άλλοις, παρατηρείται το εξής παράδοξο! Ενώ όλα τα εγκλήματα αυξάνονται, σύμφωνα με τον συγγραφέα, το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται και αυτό!!!

Οι βάσεις για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο μειώνονται; Ας το δεχτούμε (που δεν είναι έτσι). Και αυτό οφείλεται στην καθοδική τάση που παρουσιάζουν οι πνευματικοί δείκτες;;; Έτσι αβασάνιστα; ΟΚ! Καλώ τον συγγραφέα να μου απαντήσει σήμερα ποιος είναι ο αόριστος του ρήματος παίζω! Αύριο θα τον καλέσω να μου ονομάσει δεκαοκτώ ηφαίστεια της Ευρώπης. Αν απαντήσει σωστά σήμερα και λάθος αύριο, θα έχει αυτόματα χαζέψει μέσα σε μια μέρα. Lol ρεεεε…

Ask a stupid question, get a stupid answer!

Κανελλισμός: Αν εξελιχθήκαμε τυχαία από την αμοιβάδα, τότε γιατί να μην σκοτώσω, γιατί να μην κλέψω; Ο πιστός στον Θεό δεν θέλει να το κάνει για να μην παραβεί τον νόμο Του. Ο ουμανιστής τι να φοβηθεί;

Ας υποθέσουμε ότι, ΝΑΙ, εξελιχθήκαμε τυχαία από την αμοιβάδα (δεν είναι ακριβώς έτσι) και δεν υπάρχει θεός. Συνεχίζεις να δυσκολεύεσαι να βρεις λόγους ώστε να μη σκοτώσεις κύριε Βουρδουνάρη; Αν ναι, κάποιος να καλέσει τους ψυχίατρους παρακαλώ.

Οι επιστήμονες είναι κακοί και ραδιούργοι!

Κανελλισμός: Έτσι ο βραβευμένος ως επιστήμων της χρονιάς βιολόγος Έρικ Πιάνκα δήλωσε ότι πρέπει να μειώσουμε τον πληθυσμό της γης για να σώσουμε τον πλανήτη κι ότι ο Ebola και το AIDS δεν είναι αρκετά αποτελεσματικά, χρειαζόμαστε κάτι αερομεταφερόμενο όπως ο Ebola-Reston!

Να και ο περιαστικός μύθος! Για ποιον λόγο αναπαράγει ο κύριος Βουρδουνάρης τις διαστρεβλώσεις κάποιων θρησκόληπτων συνωμοσιολόγων; Διότι όπως φαίνεται στο βιβλίο The Vanishing Book of Life (είναι μεγάλο σε μέγεθος και αργεί να φορτώσει) απ’ όπου και η υποτιθέμενη δήλωση, ο άνθρωπος μόνο αυτό δεν δήλωσε. Παραπέμπω το επίμαχο απόσπασμα από τη σελίδα 25 (η μόνη σελίδα όπου αναφέρεται ο Ebola):

Now it is only a matter of time until Ebola zaire evolves and mutates a little, it will eventually become airborne, and then we might finally see it spread. And if it does, when it does finally sweep across the world — we’re going to have a lot of dead people. Every one of you that is lucky enough to survive gets to bury nine. Think about that. However, I doubt Ebola is going to be the one that gets us, I think it will be something else.

Για ποιον απώτερο σκοπό λοιπόν αναπαράγονται και διαδίδονται τέτοια ψεύδη; Μάλλον για δημιουργία εντυπώσεων! Και για να στηρίξει ο συγγραφέας τα αστήρικτα. Και ας μην ξεχνάμε και την επίσημη δήλωση από την Ακαδημία του Τέξας ότι οι δηλώσεις του Πιάνκα παραποιήθηκαν βάναυσα.

Η ραδιοχρονολόγηση με C14 είναι ανακριβής!

Κανελλισμός: … ας δούμε λίγο πως λειτουργεί η μέθοδος (ας εξετάσουμε τη μέθοδο με τον C14). Σήμερα στην ατμόσφαιρα υπάρχει 0,000756% C14. Λόγω της ηλιακής ακτινοβολίας κάποια άτομα Ν14 χάνουν 1 πρωτόνιο και μετασχηματίζονται σε C14. Αυτός είναι ραδιενεργός που σημαίνει ότι αν πάρουμε 1 γραμμάριο σε 5.730 χρόνια θα έχουμε μισό γραμμάριο, υπό την προϋπόθεση ότι ο ρυθμός διάσπασης θα μείνει σταθερός. Όμως, έχει ανακαλυφθεί (2) ότι δεν είναι και τόσο σταθερός, αλλά εξαρτάται, για κάποιο λόγο, από την ηλιακή δραστηριότητα. Συνεπώς, τα 5.730 χρόνια δεν είναι πάντα τόσα, αλλά θα μπορούσε κάποτε να ήταν 57.000 ή 500 χρόνια. Ποιός ξέρει; Κανείς δεν ήταν εκεί!

Ο κανελλισμός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη φλυαρία. Και όταν κάποιος είναι φλύαρος και χωρίς γνώσεις, αργά ή γρήγορα καταλήγει στην ακατάσχετη αρλουμπολογία. Δεν θα καταπιαστούμε ιδιαίτερα με το επιστημονικό κενό στο οποίο βυθίστηκε ο κύριος Βουρδουνάρης. Η απάντηση του Vagelford στο άρθρο Φιτιλιές… είναι επιστημονικότατη, περιεκτικότατη και όσο πιο κατατοπιστική γίνεται.

Θα σταθούμε μόνο στο γεγονός ότι η στατιστική είναι φύσει αταίριαστη με την ιδιοσυγκρασία των θεϊστών. Οι οποίοι αδυνατούν να αναγνωρίσουν την έννοια του συνόλου και επιμένουν σε ένα εγωιστικό και ατομοκεντρικό μοντέλο όπου κάποια ανώτερη δύναμη ασχολείται πάντοτε μαζί τους, οι προσευχές τους για αλλαγή των γεγονότων σύμφωνα με τις επιθυμίες τους εισακούγονται κλπ. Σε αυτά τα πλαίσια γίνεται κατανοητή και η αδυναμία του συγγραφέως να κατανοήσει πως είναι δυνατό να παρουσιάζει κάποιο ραδιενεργό υλικό (το σύνολο) σταθερό ρυθμό διάσπασης, τη στιγμή που οι επιμέρους ραδιενεργοί πυρήνες παρουσιάζουν τεράστιες διακυμάνσεις ως προς το χρόνο διάσπασης τους.

Ο πειρασμός όμως είναι μεγάλος ώστε να χρησιμοποιήσουμε την παραπάνω παράλογη συλλογιστική για την περίπτωση του προσδόκιμου ζωής που αναφέραμε και πρωτύτερα και να δούμε τι τραγελαφικά αποτελέσματα δίνει. Σύμφωνα λοιπόν με τον κύριο Βουρδουνάρη, το παγκόσμιο προσδόκιμο ζωής στη σύγχρονη εποχή δεν είναι 67,2 χρόνια, αφού σχεδόν όλοι γνωρίζουμε κάποιους που πέθαναν μετά τα εκατό, αλλά και βρέφη τα οποία πέθαναν στον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Με τη λογική δε ότι δεν είμασταν παρόντες εκεί τα πολύ παλιά χρόνια, είναι πιθανόν ο άνθρωπος στην αρχαιότητα να ζούσε και δευτερόλεπτα ή χιλιετηρίδες. Ποιος ξέρει; Κανείς δεν ήταν εκεί!

"Βαράτε βιολιτζήδες" όπως έλεγε και ο Ντέηβιντ Κρόκετ στους πειρατές!!!

Συνέχεια στο άρθρο...

Προσωπικό Βίωμα, Αξία Ανεκτίμητη (για τους κυνηγούς κορόιδων φυσικά)!

Σταθμός Μετρό Εθνικής Άμυνας και ώρα 20:45, μόλις έχει φύγει το μετρό αλλά και το λεωφορείο για το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Τύπος Α ο οποίος πετάει στις 22:00 ψάχνει απεγνωσμένα για ταξί και ενώ οι δρόμοι είναι μποτιλιαρισμένοι! Ξαφνικά σταματάει ένας ταρίφας Τ με το τσιγάρο στο χέρι, ο οποίος ρωτάει με φωνή βραχνή και μάγκικη ω σαν του νταλικιέρη:

Τ: - Που πας μεγάλε;
Α: - Στο αεροδρόμιο!
Τ: - Πέρνα μέσα. Τι ώρα πετάς;
Α: - Στις δέκα.
Τ: - Χαα, δεν προλαβαίνεις με τίποτα! Αλλά να σου πω και κάτι; Είσαι πολύ τυχερός που μπήκες στο ταξί μου! Θα σε έχω εκεί σε 13 λεπτά…

Εκκίνηση Μίκαελ Σουμάχερ, ανάποδα τιμόνια, έξοδος από τη Μεσογείων για τους παρακείμενους δρόμους, φώτα να παίζουν και κόρνα ασταμάτητα και το ταξί κινείται ανάμεσα στα στενά με ταχύτητες που το κάνουν να φαίνεται σαλονικιώτικο σε αυτούς που προσεγγίζει λόγω μετατόπισης προς το κυανό. Ο Α ζει μέσα στην απόγνωση. Μερικά λεπτά αργότερα και ενώ το ταξί βρίσκεται κάπου στην Αττική Οδό, ο Α καταφέρνει να ψελλίσει:

Α: - Μήπως να κόψουμε λίγο ταχύτητα;
Τ: - Φιλαράκι ο Θεός με προστατεύει! Το ξέρω, το έχω νιώσει. Έχω προσωπικά βιώματα. Εμένανε που με βλέπεις έχω γλυτώσει τρεις φορές απ’ τον καρκίνο και άλλες τόσες από τροχαίο. Με φυλάνε οι άγιοι σου λέω (τους δείχνει με το χέρι του κρεμασμένους στο σκιάδι του ταξιού)! Γι αυτό σου λέω μεγάλε, μη μασάς, θα σε έχω εκεί σε 13 είπαμε…

Η Παναγιά μαζί μας...

Τα Αντικειμενικά Μαθηματικά
Ο τύπος Α φυσικά σώθηκε και έφτασε έγκαιρα στο αεροδρόμιο σε 14 λεπτά!!! Το "φυσικά" δεν πάει στην θεία πρόνοια αλλά απλώς στο ότι βρίσκεται ακόμα κοντά μας και διηγείται το περιστατικό. Ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει τελικά το προσωπικό βίωμα του ταξιτζή και η ερμηνεία που θα μπορούσε να δώσει κάποιος.

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν δυνητικά γεγονότα που έχουν μεγάλη πιθανότητα να συμβούν και αντίστοιχα δυνητικά γεγονότα με μικρή πιθανότητα. Αυτά που έχουν μικρή πιθανότητα να συμβούν, τα συναντάμε πολύ πιο σπάνια στη ζωή μας. Η στατιστική επίσης λέει ότι τα ισοπίθανα γεγονότα σπάνια παρουσιάζουν ομαλή κατανομή. Π.χ. αν ρίξουμε το ζάρι έξι φορές, όπου όλα τα νούμερα είναι ισοπίθανα, είναι σπάνιο να φέρουμε στη σειρά 1,2,3,4,5 και 6. Τυχαίνει δε να παρατηρούμε μια αλληλουχία επαναλαμβανόμενων αριθμών και αριθμών που δεν εμφανίζονται ποτέ, του στιλ 3,4,2,5,5,3,5,5,5,2.

Εδώ κάνουμε και μια μικρή παρένθεση για να πούμε ότι κάθε ρίψη ενός ζαριού, όταν μιλάμε για ένα τέλειο κατασκευαστικά και συμμετρικό ζάρι, έχει πάντα τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες για κάθε αριθμό. Στη ζωή, όπου οι συμμετρίες στην καθημερινή μας ζωή σπανίζουν, είναι απόλυτα αναμενόμενο να εμφανίζονται διαρκώς ανισοκατανομές στα περιστατικά. Τι εννοούμε με το ότι σπανίζουν οι συμμετρίες; Δεν νομίζω να υπάρχει κανένας που να γλεντάει, να διαβάζει, να επαναστατεί, να γκομενιάζει, να αθλείται, να επιχειρεί και να ζει σαν ρεμάλι σε αυστηρά καθορισμένα χρονικά διαστήματα, τα οποία στη συνέχεια να επαναλαμβάνονται σε κύκλους. Συνεπώς τα ασυνήθιστα περιστατικά, που πηγάζουν από την εκάστοτε στάση ζωής μας, μάλλον έχουν την κακιά συνήθεια να εμφανίζονται μαζεμένα, σαν οιωνοί!

Και ξαναερχόμαστε στο ζήτημα του βιώματος του ταξιτζή για να κάνουμε κάποιους εξαιρετικά απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς. Φυσικά δεν μας ενδιαφέρει η απόλυτη ακρίβεια των υπολογισμών αφού απλώς θέλουμε να καταλήξουμε σε κάποιες ενδεικτικές πιθανότητες. Λοιπόν κατά την έξοδο των Χριστουγέννων του 2007, και για το τριήμερο 21 – 24 Δεκεμβρίου είχαμε 25 νεκρούς, 12 βαριά τραυματίες και 167 ελαφρά τραυματίες. Επειδή μας ενδιαφέρουν μόνο οι περιπτώσεις όπου κάποιος σώθηκε, θα κρατήσουμε τους 167 ελαφρά τραυματίες και θα προσθέσουμε τους μισούς από τους βαριά τραυματισμένους, δηλαδή 6, σε ένα αθροιστικό σύνολο 173 διασωθέντων από τροχαίο. Κατά το ίδιο διάστημα μετακινήθηκαν συνολικά 629730 αυτοκίνητα. Σύμφωνα με μια μάλλον υποεκτιμημένη προσέγγιση, αφού κατά τα Χριστούγεννα έχουμε περισσότερο οικογενειακές μετακινήσεις, θα θεωρήσουμε ότι σε κάθε αυτοκίνητο υπήρχαν μόνο 2 επιβαίνοντες. Με έναν απλό πολλαπλασιασμό καταλήγουμε στο ότι οι συνολικοί επιβάτες που μετακινήθηκαν στο συγκεκριμένο διάστημα είναι 1259460. Από το σύνολο των 1259460 ταξιδευτών λοιπόν, 173 συμμετείχαν σε ατύχημα με ευτυχή τελικά κατάληξη (ευτυχή;;; θα δούμε παρακάτω) οπότε με μια απλή διαίρεση και πάλι, 0.0137% των μετακινηθέντων είχαν μια πραγματικά άσχημη εμπειρία στην άσφαλτο και σώθηκαν ώστε να μπορέσουν να εντάξουν αυτήν την περιπέτεια τους στα προσωπικά τους βιώματα. Οι υπόλοιποι είτε έκαναν απλώς ένα ευχάριστο ταξιδάκι είτε δεν βρίσκονται πλέον μαζί μας. Θεωρώντας απλουστευτικά όλους τους ανθρώπους να έχουν τις ίδιες πιθανότητες να πάθουν ατύχημα, και ότι κανένας δεν θα έχει δύο τροχαία μέσα στην ίδια μέρα, 0.0137% είναι η πιθανότητα να έχει κάποιος μια κακιά μέρα λόγω τροχαίου. Ένα επιπλέον νούμερο για να κρατήσουμε είναι η πιθανότητα 0.0162% να έχει κάποιος τροχαίο μέσα σε μια μέρα (είτε απλώς μια κακιά εμπειρία είτε θάνατο).

Με το προσδόκιμο ζωής για τη χώρα μας στα 79 χρόνια, ή στις 28835 μέρες, και πολλαπλασιάζοντας με την πιθανότητα που υπολογίσαμε προηγουμένως βρίσκουμε ότι ο μέσος ταξιδευτής με αυτοκίνητο, στη διάρκεια της ζωής του, θα έχει κατά μέσον όρο 4 κακές ημέρες λόγω τροχαίου. Οι 4 αυτές ημέρες λογικά δεν θα είναι ομαλά μοιρασμένες μέσα στη ζωή του ανθρώπου αφού:

• Μέχρι τα 18 δεν οδηγάει αλλά επιβαίνει απλώς σε αυτοκίνητο, με τους γονείς του οι οποίοι άρχισαν να προσέχουν περισσότερο στο τιμόνι από τότε που απέκτησαν παιδιά.
• Από μια ηλικία και μετά συνήθως μειώνει σημαντικά τις μετακινήσεις και τα ταξίδια.
• Στο διάστημα μεταξύ 18 και 30 ετών ο άνθρωπος είναι μέσα στην τρέλα του και οδηγάει σαφώς πιο επικίνδυνα, είτε λόγω ταχύτητας είτε λόγω τσαμπουκά είτε ακόμα και λόγω αλκοόλ.

Από την Υποκειμενική Ερμηνεία στην "Αντικειμενική" Αποδοχή
Φίλε μου ταξιτζή, σε φυλάει ο θεός! Αλήθεια; Επειδή γλύτωσες από 3 τροχαία;;; Περίμενε γιατί οι πιθανότητες λένε ότι και στους υπόλοιπους οδηγούς συμβαίνουν αυτά καθώς και ότι έχεις πιθανώς να περιμένεις ένα ακόμα ατύχημα. Ένα ακόμα; Χμμμ αυτό το νούμερο υπολογίστηκε με την παραδοχή ίσων κινδύνων για όλους τους οδηγούς. Στην περίπτωση σου και με τον τρόπο που οδηγείς το νούμερο φαντάζομαι ότι αυξάνεται σημαντικά.

Γλύτωσες 3 φορές από τον καρκίνο και μου το λες περήφανα με το τσιγάρο στο χέρι; Πόσο πολύ μπορεί να βραχυκυκλώσει ένας εγκέφαλος;

Κι όμως, τα προσωπικά βιώματα, ιδίως όσο είναι συμβατά με θρησκευτικές πεποιθήσεις, αντιμετωπίζονται από το σύνολο των ανθρώπων με τον πρέποντα σεβασμό. Με φύλαξε ο άγιος! Έγινε θαύμα! Ένιωσα την παρουσία του θεού!!! Τα προσωπικά βιώματα προβάλλουν ως αξιόλογοι υποψήφιοι ερμηνείας των γεγονότων, παρακάμπτοντας την καυτή ερώτηση "ΠΩΣ"!
- Πως το ξέρεις;
- Απλώς το ξέρω, το ένιωσα!

Ποιον ακριβώς εξυπηρετούν αυτά τα βιώματα; Ποιον εξυπηρετεί ο δημόσιος κίνδυνος που τρέχει σαν σίφουνας στους δρόμους επειδή τον προστατεύουν οι άγιοι; Ποιον εξυπηρετεί η γυναίκα στα τέσσερα, έξω από την Παναγία τη Χειρούργα, που ένιωσε τη χάρη της παρθένου όταν σώθηκε το παιδάκι της από την αρρώστια; Μιλήσαμε για προσωπική ερμηνεία των γεγονότων αν και τελικά δεν είναι τόσο προσωπική για δύο λόγους. Πρώτον δεν θα τύγχανε ανάλογης αποδοχής ένα προσωπικό βίωμα ενός ανθρώπου που άκουσε μέσα του τη φωνή της Τετραπέρατης Μπριζόλας, αν και η αλήθεια είναι ότι όσο έχουμε δει την Τετραπέρατη Μπριζόλα άλλο τόσο έχουμε δει και το θεό. Δεύτερον τα αποδεκτά προσωπικά βιώματα ενθαρρύνονται πάντα ώστε να εξελιχθούν σε δημόσιες μαρτυρίες δημόσιας αποδοχής. Κάθε τέτοια δημόσια μαρτυρία είναι ένα ακόμη δεκανίκι στήριξης ενός οικοδομήματος το οποίο αρμέγει λεφτά και εξουσία αλλά χωρίς κανένα απολύτως αντικείμενο!!! Ένα οικοδόμημα το οποίο στεγάζει στις τάξεις του αυτόν που πούλησε στον ταξιτζή τις εικόνες που αναπαριστούν το τίποτα. Ένα οικοδόμημα που στεγάζει στις τάξεις του ρασοφόρους που πληρώνονται για το τίποτα. Ένα οικοδόμημα το οποίο έχει εκβιαστικά επιβάλλει δαπανηρές τελετές βαπτίσεων, γάμου και κηδείας για το τίποτα. Όπου λοιπόν δεν βγαίνουν τα μαθηματικά, σιγοντάρεται ο ανθρώπινος εγωισμός και οι προσωπικές αισθήσεις, άχρηστες και χωρίς καμία πρακτική εφαρμογή, προάγονται σε ύψιστα αγαθά.

Τα Βλάσφημα Ερωτήματα
Θα μπορούσαμε να θέσουμε πολλά, αλλά ας μείνουμε στο παράδειγμα των τροχαίων της εξόδου των Χριστουγέννων του 2007. 167 άνθρωποι συμμετείχαν σε τροχαίο και γλύτωσαν. Κάποιοι από αυτούς θα θεώρησαν ότι τους γλύτωσε ο θεός! Τους γλύτωσε όντως;

• Αν ναι, τι συνέβη με τους 25 που σκοτώθηκαν και τους 12 που τραυματίστηκαν σοβαρά και πιθανόν απέκτησαν μόνιμες βλάβες; Γιατί δεν τους γλύτωσε ο θεός. Τι ήταν όλοι αυτοί; Τα αναλώσιμα;;;
• Γιατί τους γλύτωσε;
• Γιατί αποδίδουν στο θεό μόνο τη σωτηρία τους και όχι την αρχική εμπλοκή τους στο ατύχημα;
• Ήταν όντως ευτυχής η κατάληξη; Έχει νόημα το "Δόξα τω θεώ"; Όπως το βλέπω εγώ, κάποιος ξεκίνησε για ταξιδάκι, για να περάσει καλά δηλαδή, και έχοντας μόλις 0.0162% πιθανότητα να εμπλακεί σε τροχαίο, αυτό συνέβη, οι διακοπές του διακόπηκαν βάρβαρα, το αυτοκίνητο του κατά πάσα πιθανότητα υπέστη σοβαρές ζημιές και προφανώς του βγήκε από το πουθενά ένα σχετικά μεγάλο και απρόβλεπτο κόστος! "Δόξα τω θεώ" λοιπόν ή "Γιατί σε μένα τέτοια γκαντεμιά;;;".
• Γιατί άραγε στην Ελλάδα τα προσωπικά βιώματα όλων καταλήγουν στην παρουσία του θεού και όχι π.χ. του Μωάμεθ; Μήπως είναι πιο εύκολο να βιώσεις κάτι, όταν σου έχω υποδείξει τι ακριβώς να βιώσεις;

Σιγά μη πάρουμε απάντηση...

Συνέχεια στο άρθρο...