Γίνε Τζάμπα Μάγκας με Τρία Δοκιμασμένα Τεχνάσματα.

Ότι δουλεύει, δεν το αλλάζουμε! Είναι δοκιμασμένο, τελεία και παύλα. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο τρόπος και το αποτέλεσμα. Το δοκιμασμένο είναι ευκολία γιατί το έχουμε δει πολλές φορές και έχουμε σχεδόν πλήρως κατανοήσει τον τρόπο του. Το δοκιμασμένο είναι εξασφάλιση γιατί έχει δεδομένο αποτέλεσμα. Και φυσικά στο δοκιμασμένο στηρίζεται ολόκληρο το οικοδόμημα της κοινωνίας μας.

Είναι το δοκιμασμένο πάντοτε καλό; Χμμμ, μάλλον όχι! Και αυτό γιατί η επιτυχής έκβαση ενός αποτελέσματος δεν μπορεί να κρίνεται ανεξάρτητα από το ίδιο το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι καλό ή κακό. Επειδή μάλιστα μιλάμε για έναν φορέα με προθέσεις, τον άνθρωπο, είναι απόλυτα φυσιολογικό να συνδέσουμε τελικά το αποτέλεσμα με τον σκοπό. Είναι λοιπόν οι δοκιμασμένες μέθοδοι πάντα καλές; Εξαρτάται από τον σκοπό για τον οποίον τις χρησιμοποιούμε!

- Ώχου, πονοκέφαλος μας έπιασε, θα καταλήξεις κάπου ρε φίλε;

Αμέσως! Με ποιον απώτερο σκοπό αποφασίζει κάποιος να επιτεθεί στην επιστήμη, η οποία του έχει χαρίσει έναν υπολογιστή για να γράφει και να σβήνει και ένα διαδίκτυο για να στέλνει τις ιδέες του στα πέρατα του κόσμου με ένα απλό κλικ, και χρησιμοποιώντας ανακρίβειες και παραπλανητικές χρήσεις όρων; (Αυτό συνέβη σε αυτήν την ανάρτηση η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να τιτλοφορείται Ύμνος στην Ορθοδοξία και Κατάρριψη του Μύθου της Εξέλιξης και της Ραδιοχρονολόγησης)

Η απάντηση κατ’ εμέ είναι εξαιρετικά απλή. Και λέγεται προσωπική προβολή και δημιουργία εντυπώσεων! Επιτυγχάνεται δε πανεύκολα με τη χρήση των δοκιμασμένων Κανελλισμών. Τι είναι ο Κανελλισμός; Είναι μια μέθοδος που έχει τελειοποιηθεί από την Λιάνα Κανέλλη και αποτελεί την πεπατημένη οδό για να λες άλλα αντ’ άλλων τη στιγμή που οι ακροατές αναφωνούν "Ααα να μπράβο, μόνο αυτός τα λέει καλά!". Ο Κανελλισμός στηρίζεται στα εξής χαρακτηριστικά:

1. Άκριτη σύμπλευση με τις πεποιθήσεις του κόσμου, όσο παράλογες κι αν είναι αυτές.
2. Αναπαραγωγή περιαστικών μύθων, συνωμοσιών και ανακριβειών.
3. Οργή, φωνασκία και ακατάσχετη φλυαρία.

Κοινώς, κολάκεψε τους, ισχυρίσου και δυο - τρεις απίθανες ανακρίβειες, φώναζε πολύ και συνεχώς και… εεε δεν μπορεί, θα έχεις δίκιο!

Για την ίδια τη Λιάνα Κανέλλη τα έχουν γράψει πολλοί (π.χ. Καπιταλιστικό Βιάγκρα από τον Νίκο Δήμου). Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με την εφαρμογή των κανελλισμών σε αυτόν τον Ύμνο στην Ορθοδοξία και την Δήθεν Κατάρριψη της Εξέλιξης και της Ραδιοχρονολόγησης. Και να σκεφτεί κανένας ότι αυτό το φλύαρο και πλήρως ανακριβές άρθρο γράφτηκε ως απάντηση σε αυτό το σχόλιο:

"Το ισχυρότερο μέσο χειραγώγησης των λαών ανέκαθεν ήταν οι θρησκείες έως πολύ πρόσφατα που αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση. Για τον Θεό δεν υπάρχει καμία ένδειξη. Για τη θεωρία της εξέλιξης υπάρχουν τουλάχιστον απολιθώματα, που δείχνουν πως τα όντα στη γη δεν ήταν πάντα τα ίδια. Δεινόσαυροι, πτηνά, ψάρια και θηλαστικά ήταν τελείως διαφορετικά, πριν εκατομμύρια χρόνια. Η Ραδιοχρονολόγηση το έχει αποδείξει αυτό ακράδαντα και δεν υπήρχε στα χρόνια του Δαρβίνου. Επίσης, είναι τουλάχιστον αστείο το γεγονός ότι οι πηγές που παραθέτεις από την επιστημονική κοινότητα, είναι του 1988 και μάλιστα αγνώστων και ημίτρελων. (άκου εκεί κανιβαλισμός!) Κατά τα άλλα είναι πολύ ωραίο το μπλοκ σας, απλά είπα να πω και εγώ την άποψή μου."

Αν και ολόκληρο το άρθρο είναι ένα σφάλμα, ας σταθούμε αναλυτικά στα επιμέρους σφάλματα και ας απαντήσουμε στον συγγραφέα κύριο Βουρδουνάρη.

Η προσωπική απόδειξη!

Κανελλισμός: Όταν κάποιος καρκινοπαθής με 3 μήνες υποσχόμενη ζωή βλέπει στον ύπνο του τον Άγιο Παντελεήμονα και του λέει "Είσαι καλά τώρα" και η μαγνητική τομογραφία το επιβεβαιώνει, αυτό είναι ένδειξη. Δεν είναι απόδειξη για μένα, γιατί μπορώ να φανταστώ χίλιους δύο μηχανισμούς για το εξηγήσω (αυθυποβολή, στρες ασθενείας, αγωνία κ.τ.λ.), για τον ίδιο όμως είναι απόδειξη. Ενδείξεις λοιπόν υπάρχουν πάμπολλες.

Μάλιστα! Περίτεχνος κανελλισμός, με περισπούδαστες ανακρίβειες αρχικά σχετικά με το τι είναι απόδειξη και το τι είναι ένδειξη και άκριτη αποδοχή του προσωπικού βιώματος κάποιου ως απόδειξη. Για να μην μακρηγορούμε, σύμφωνα με τους Τεγόπουλο και Φυτράκη:

Απόδειξη = Η φανέρωση της αλήθειας ενός πράγματος
και
Αλήθεια = 1. Η απόλυτη συμφωνία με την πραγματικότητα 2. Ότι δεν επιδέχεται αμφισβήτηση

Συνεπώς η ρήση "για τον ίδιο όμως είναι απόδειξη" είναι ότι πιο λαϊκίστικο μπορεί να διατυπώσει κάποιος. Γιατί η απόδειξη σχετίζεται άμεσα με την αλήθεια και πρέπει να έχει καθολική ισχύ πέρα από κάθε αμφισβήτηση! Στην πραγματικότητα με την κατάθεση του καρκινοπαθή σχετικά με τον Άγιο Παντελεήμωνα, το μοναδικό που έχουμε στα χέρια μας είναι ένας ισχυρισμός. Και ο συγγραφέας του παραπάνω αποσπάσματος αναγόρευσε σκόπιμα ή λόγω άγνοιας τους ισχυρισμούς σε ενδείξεις και τις ενδείξεις σε αποδείξεις. Η προσωπική απόδειξη έχει τόση ισχύ όση και η παρακάτω μαθηματική πράξη:

Φυσικά όταν σπεύδεις να δικαιολογήσεις αυτό που (νομίζει ότι) άκουσε, είδε ή γνωρίζει κάποιος, η αποδοχή σου είναι εξασφαλισμένη.

Άλλες εύλογες απορίες σχετικά με την ιστορία του καρκινοπαθούς:

Ποιος είναι αυτός ο τύπος; Έχουμε κάποια παραπομπή σχετική; Και το σημαντικότερο, δέχεται (αν μιλάμε για υπαρκτό πρόσωπο) ο συγκεκριμένος τύπος να υποβληθεί η εμπειρία του σε επιστημονική ανάλυση και πείραμα; Αν όχι, μπορεί κάλλιστα να ψεύδεται ή να έχει παραισθήσεις.

Η προσωπική απόδειξη είναι μήπως σεβαστή και στην περίπτωση του μουσουλμάνου που ζώνεται με εκρηκτικά και πέφτει πάνω στους δίδυμους πύργους, επειδή άκουσε τον Αλάχ να τον καλεί στον παράδεισο με τις παρθένες; Αν όχι, ποιο είναι το αδιάβλητο εκείνο κριτήριο βάσει του οποίου αποφασίζουμε να προάγουμε τις προσωπικές μαρτυρίες σε ενδείξεις;

Παλιά ήταν καλύτερα!

Κανελλισμός: Πάντα οι κοινωνίες είχαν κάποιο φραγμό στα ήθη τους, π.χ. ο φόνος του γονιού θεωρείτο κακός, η κλοπή από φίλια πρόσωπα κλπ.

Θυμάμαι μικρός στο μπακάλικο της γειτονιάς άφηναν τα εμπορεύματα έξω το μεσημέρι που έκλεινε και κανείς δεν έκλεβε. Σήμερα δεν φτάνει να τα κλειδώσεις μέσα, χρειάζεσαι και security (Οι στατιστικές δείχνουν ανοδική τάση σε όλα τα εγκλήματα και καθοδική τάση στους πνευματικούς δείκτες της κοινωνίας (π.χ. μόρια εξετάσεων για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο, διδακτέα ύλη στα σχολεία))! Τί φταίει για την κατηφόρα αυτή; Μήπως η αθεΐα;

Χαχαχαχαχα, βέβαια, έτσι ακριβώς, σίγουρα! Είναι τόσες πολλές οι ανακρίβειες στα παραπάνω ώστε… ώστε… μόλις έρχεται η ώρα να απαντήσεις, αισθάνεσαι ακριβώς την ίδια άγρια λαχτάρα με κάποιον ο οποίος βρίσκεται μπροστά σε ένα τραπέζι με σερβιρισμένα τα δέκα αγαπημένα του φαγητά. Θέλεις να τα φας όλα με τη μία!!! Χμμ, ας συγκρατηθούμε και ας πάρουμε τις ανακρίβειες με τη σειρά.

Πάντα οι κοινωνίες είχαν φραγμό στα ήθη τους και ο φόνος του γονιού θεωρείτο κακός; Γιατί, σήμερα τι θεωρείται; Καλός;;; Η κλοπή από φίλια πρόσωπα στην εποχή μας θεωρείται καλή; Επίσης, ποιον ακριβώς φραγμό στα ήθη επέβαλε το θεόπνευστο βιβλίο της χριστιανοσύνης όταν προτρέπει σε φόνους για όλες τις περιπτώσεις που περιγράφονται στο εξαίρετο άρθρο του Π Ού Φονεύσεις; Είναι φραγμός στα ήθη άραγε το να πρέπει να σκοτώνεται κατ’ εντολή θεού όποιος εργάζεται την έβδομη μέρα ή όποια γυναίκα παντρεύεται και δεν είναι παρθένα;;;

Συνεχίζουμε! Security στα μανάβικα; Χαχαχαχαχαχα… Κάπως έτσι είχε εκστομίσει και η Κανέλλη τα περί Ούγγρων ράμπο στο Κόσσοβο.

Ανακρίβειας συνέχεια! Οι στατιστικές δείχνουν ανοδική τάση σε όλα τα εγκλήματα; Οι στατιστικές δείχνουν καθοδική τάση στους πνευματικούς δείκτες της κοινωνίας;;; Που είναι η παραπομπή σε αυτές τις στατιστικές; Συν τοις άλλοις, παρατηρείται το εξής παράδοξο! Ενώ όλα τα εγκλήματα αυξάνονται, σύμφωνα με τον συγγραφέα, το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται και αυτό!!!

Οι βάσεις για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο μειώνονται; Ας το δεχτούμε (που δεν είναι έτσι). Και αυτό οφείλεται στην καθοδική τάση που παρουσιάζουν οι πνευματικοί δείκτες;;; Έτσι αβασάνιστα; ΟΚ! Καλώ τον συγγραφέα να μου απαντήσει σήμερα ποιος είναι ο αόριστος του ρήματος παίζω! Αύριο θα τον καλέσω να μου ονομάσει δεκαοκτώ ηφαίστεια της Ευρώπης. Αν απαντήσει σωστά σήμερα και λάθος αύριο, θα έχει αυτόματα χαζέψει μέσα σε μια μέρα. Lol ρεεεε…

Ask a stupid question, get a stupid answer!

Κανελλισμός: Αν εξελιχθήκαμε τυχαία από την αμοιβάδα, τότε γιατί να μην σκοτώσω, γιατί να μην κλέψω; Ο πιστός στον Θεό δεν θέλει να το κάνει για να μην παραβεί τον νόμο Του. Ο ουμανιστής τι να φοβηθεί;

Ας υποθέσουμε ότι, ΝΑΙ, εξελιχθήκαμε τυχαία από την αμοιβάδα (δεν είναι ακριβώς έτσι) και δεν υπάρχει θεός. Συνεχίζεις να δυσκολεύεσαι να βρεις λόγους ώστε να μη σκοτώσεις κύριε Βουρδουνάρη; Αν ναι, κάποιος να καλέσει τους ψυχίατρους παρακαλώ.

Οι επιστήμονες είναι κακοί και ραδιούργοι!

Κανελλισμός: Έτσι ο βραβευμένος ως επιστήμων της χρονιάς βιολόγος Έρικ Πιάνκα δήλωσε ότι πρέπει να μειώσουμε τον πληθυσμό της γης για να σώσουμε τον πλανήτη κι ότι ο Ebola και το AIDS δεν είναι αρκετά αποτελεσματικά, χρειαζόμαστε κάτι αερομεταφερόμενο όπως ο Ebola-Reston!

Να και ο περιαστικός μύθος! Για ποιον λόγο αναπαράγει ο κύριος Βουρδουνάρης τις διαστρεβλώσεις κάποιων θρησκόληπτων συνωμοσιολόγων; Διότι όπως φαίνεται στο βιβλίο The Vanishing Book of Life (είναι μεγάλο σε μέγεθος και αργεί να φορτώσει) απ’ όπου και η υποτιθέμενη δήλωση, ο άνθρωπος μόνο αυτό δεν δήλωσε. Παραπέμπω το επίμαχο απόσπασμα από τη σελίδα 25 (η μόνη σελίδα όπου αναφέρεται ο Ebola):

Now it is only a matter of time until Ebola zaire evolves and mutates a little, it will eventually become airborne, and then we might finally see it spread. And if it does, when it does finally sweep across the world — we’re going to have a lot of dead people. Every one of you that is lucky enough to survive gets to bury nine. Think about that. However, I doubt Ebola is going to be the one that gets us, I think it will be something else.

Για ποιον απώτερο σκοπό λοιπόν αναπαράγονται και διαδίδονται τέτοια ψεύδη; Μάλλον για δημιουργία εντυπώσεων! Και για να στηρίξει ο συγγραφέας τα αστήρικτα. Και ας μην ξεχνάμε και την επίσημη δήλωση από την Ακαδημία του Τέξας ότι οι δηλώσεις του Πιάνκα παραποιήθηκαν βάναυσα.

Η ραδιοχρονολόγηση με C14 είναι ανακριβής!

Κανελλισμός: … ας δούμε λίγο πως λειτουργεί η μέθοδος (ας εξετάσουμε τη μέθοδο με τον C14). Σήμερα στην ατμόσφαιρα υπάρχει 0,000756% C14. Λόγω της ηλιακής ακτινοβολίας κάποια άτομα Ν14 χάνουν 1 πρωτόνιο και μετασχηματίζονται σε C14. Αυτός είναι ραδιενεργός που σημαίνει ότι αν πάρουμε 1 γραμμάριο σε 5.730 χρόνια θα έχουμε μισό γραμμάριο, υπό την προϋπόθεση ότι ο ρυθμός διάσπασης θα μείνει σταθερός. Όμως, έχει ανακαλυφθεί (2) ότι δεν είναι και τόσο σταθερός, αλλά εξαρτάται, για κάποιο λόγο, από την ηλιακή δραστηριότητα. Συνεπώς, τα 5.730 χρόνια δεν είναι πάντα τόσα, αλλά θα μπορούσε κάποτε να ήταν 57.000 ή 500 χρόνια. Ποιός ξέρει; Κανείς δεν ήταν εκεί!

Ο κανελλισμός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη φλυαρία. Και όταν κάποιος είναι φλύαρος και χωρίς γνώσεις, αργά ή γρήγορα καταλήγει στην ακατάσχετη αρλουμπολογία. Δεν θα καταπιαστούμε ιδιαίτερα με το επιστημονικό κενό στο οποίο βυθίστηκε ο κύριος Βουρδουνάρης. Η απάντηση του Vagelford στο άρθρο Φιτιλιές… είναι επιστημονικότατη, περιεκτικότατη και όσο πιο κατατοπιστική γίνεται.

Θα σταθούμε μόνο στο γεγονός ότι η στατιστική είναι φύσει αταίριαστη με την ιδιοσυγκρασία των θεϊστών. Οι οποίοι αδυνατούν να αναγνωρίσουν την έννοια του συνόλου και επιμένουν σε ένα εγωιστικό και ατομοκεντρικό μοντέλο όπου κάποια ανώτερη δύναμη ασχολείται πάντοτε μαζί τους, οι προσευχές τους για αλλαγή των γεγονότων σύμφωνα με τις επιθυμίες τους εισακούγονται κλπ. Σε αυτά τα πλαίσια γίνεται κατανοητή και η αδυναμία του συγγραφέως να κατανοήσει πως είναι δυνατό να παρουσιάζει κάποιο ραδιενεργό υλικό (το σύνολο) σταθερό ρυθμό διάσπασης, τη στιγμή που οι επιμέρους ραδιενεργοί πυρήνες παρουσιάζουν τεράστιες διακυμάνσεις ως προς το χρόνο διάσπασης τους.

Ο πειρασμός όμως είναι μεγάλος ώστε να χρησιμοποιήσουμε την παραπάνω παράλογη συλλογιστική για την περίπτωση του προσδόκιμου ζωής που αναφέραμε και πρωτύτερα και να δούμε τι τραγελαφικά αποτελέσματα δίνει. Σύμφωνα λοιπόν με τον κύριο Βουρδουνάρη, το παγκόσμιο προσδόκιμο ζωής στη σύγχρονη εποχή δεν είναι 67,2 χρόνια, αφού σχεδόν όλοι γνωρίζουμε κάποιους που πέθαναν μετά τα εκατό, αλλά και βρέφη τα οποία πέθαναν στον πρώτο χρόνο της ζωής τους. Με τη λογική δε ότι δεν είμασταν παρόντες εκεί τα πολύ παλιά χρόνια, είναι πιθανόν ο άνθρωπος στην αρχαιότητα να ζούσε και δευτερόλεπτα ή χιλιετηρίδες. Ποιος ξέρει; Κανείς δεν ήταν εκεί!

"Βαράτε βιολιτζήδες" όπως έλεγε και ο Ντέηβιντ Κρόκετ στους πειρατές!!!

Συνέχεια στο άρθρο...

Να 'σου και ξεφυτρώνει μπροστά μου ένα υποκατάστημα της Marfin!

- Ναι, αλλά αν απεργούσαν οι υπάλληλοι της Marfin, δεν θα συνέβαινε αυτό!
- Ναι, αλλά αν τηρούνταν οι προδιαγραφές της πυρασφάλειας...
- Ναι, αλλά αν η κυβέρνηση δεν μας είχε κουβαλήσει εδώ το ΔΝΤ...
- Ναι, αλλά αν είχαν προνοήσει οι υπάλληλοι να φοράνε στολές αμιάντου και ειδικές μάσκες...
- Ναι, αλλά αν δεν είχε κτίρια η Σταδίου...
...
- Ναι, αλλά αν η γιαγιά μου το είχε στο μέτωπο θα ήταν κουμπαράς!

Επιστροφή στο Δημοτικό
Επειδή σε αυτήν τη χώρα είναι σχεδόν όλοι ανήλικοι (θέλουν να τελούν πάντα υπό την προστασία κάποιου κηδεμόνα, είτε αυτός ο κάποιος είναι ο θεός, είτε είναι το κράτος, είτε είναι ο ισόβιος εργοδότης του δημοσίου...), να υπενθυμίσουμε λίγο την σημασία της λέξης αν (από τους Τεγόπουλο και Φυτράκη).
αν = (σύνδ.)  σε ποικίλες χρήσεις:

1. με σημασία υποθετική (ως συνών. του εάν): αν ήθελες, θα γινόταν κι αυτό· ενδοτική (συνών. του μολονότι): αν και μπορεί, δε θέλει να βοηθήσει
2. ερωτηματική: δεν ξέρω αν θα γυρίσει
3. αοριστολογική: ό,τι κι αν μου πεις, δε θα σε πιστέψω

Από τους ανωτέρω ορισμούς προκύπτει ότι η πρόταση που ακολουθεί το αν, δεν συνέβη! Για την ακρίβεια δεν συνέβη ακόμα, ή συνέβη κάτι άλλο, συνήθως αντίθετο από την πρόταση μας. Και επειδή στο βασίλειο του ανορθολογισμού, που θέλει να ονομάζεται Ελλάδα, έχουμε την παράλογη τάση να ασχολούμαστε με αυτό που δεν συνέβη, εγώ θα επιλέξω την αντίθετη οδό και θα εξηγήσω τι πραγματικά συνέβη, ποια δηλαδή ήταν η πράξη που πραγματοποιήθηκε από κάποιον και έβλαψε τραγικά και ανεπανόρθωτα κάποιον άλλον.

 Στις 5 Μαΐου 2010, κάποιοι υπάνθρωποι πέταξαν βόμβες μολότοφ σε υποκατάστημα της Marfin, στην οδό Σταδίου και αριθμό 23 στην Αθήνα, και τρεις τραπεζικοί υπάλληλοι, οι οποίοι εγκλωβίστηκαν μέσα στο κτίριο, αποχώρησαν άδικα από τη ζωή λόγω ασφυξίας. ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ! Και σ’ αυτό επιβάλλεται να αποδώσουμε ευθύνες, όλοι όσοι θεωρούμε τους εαυτούς μας ενήλικες. Ευθύνες στους αυτουργούς της πράξης (ρίψη μολότοφ) που προκάλεσε αυτά τα αποτελέσματα (θάνατος τριών αθώων υπαλλήλων). Όλα τα άλλα είναι υποθετικά σενάρια που θα προέκυπταν αν διαταράσσαμε τις αρχικές συνθήκες του γεγονότος. Ευχαρίστως να τα δούμε (και να τα βλεπουμε καθημερινά) ως σενάρια για λόγους πρόληψης, αλλά μέχρι εκεί! Η απόδοση ανύπαρκτων ευθυνών με βάση φαντασιακά σενάρια, μόνο στον αδρανοποιημένο και ευθυνόφοβο νεοελληνικό εγκέφαλο θα μπορούσε να στεριώσει. Τον εγκέφαλο που σατίρισε κάποτε εξαιρετικά η κόρη του Μαυρογιαλούρου (Λινάρδου) στην ταινία Υπάρχει και Φιλότιμο, για να εισπράξει την πληρωμένη απάντηση από τον ίδιο τον Μαυρογιαλούρο (Κωνσταντάρας):

Κόρη: ...και εκεί που πήγαινα ωραία ωραία, να 'σου και ξεφυτρώνει μπροστά μου μία ελιά...
Μαυρογιαλούρος: Η ελιά είχε φυτρώσει εδώ και πενήντα χρόνια ρε στραβούλιακα!

Συνέχεια στο άρθρο...

Το αγροτικό ζήτημα και τα μενίρ!

Γεια σας, με λένε Οβελίξ…
και κατοικώ στο γνωστό Γαλατικό Χωριό. Αυτό που αντιστέκεται εδώ και χρόνια στον Ρωμαίο κατακτητή! Έπεσα μέσα στο μαγικό φίλτρο όταν ήμουν μικρός, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσω υπερφυσική δύναμη. Το μυαλό, οι γνώσεις και οι τρόποι συμπεριφοράς δεν μου είναι απαραίτητα, αφού, οτιδήποτε κι αν χρειαστώ, μπορώ να το αποκτήσω ρίχνοντας φάπες. Αυτά που ξέρω να κάνω μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ξέρω να κοιμάμαι, να τρώω, να κηνυγάω αγριογούρουνα, να ρίχνω φάπες στους Ρωμαίους και να κατασκευάζω μενίρ. Εμείς οι Γαλάτες γενικότερα είμαστε περίεργη ράτσα. Είμαστε τρελοί, είμαστε απειθάρχητοι και καβγατζήδες, αλλά είμαστε παράλληλα ολιγαρκείς και αυτάρκεις και αγαπάμε τους συντρόφους μας.

Σχεδόν όλοι γνωρίζουν αυτήν την αξιοθαύμαστη και συμπαθέστατη παρέα που κατοικεί στο Γαλατικό Χωριό. Εμείς οι Έλληνες ειδικότερα θεωρούμε ότι έχουμε πολλά κοινά με τους ανυπότακτους Γαλάτες και με τον Οβελίξ ειδικότερα. Είμαστε λαός απείθαρχος (το έχει πει άλλωστε κι ο Κίσινγκερ, όπως πολλοί συνεχίζουν να πιστεύουν), είμαστε έξω καρδιά και αγαπάμε τα τσιμπούσια, οι άλλοι (Ρωμαίοι, Ευρωπαίοι, Αμερικάνοι, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία…) μας επιβουλεύονται και θέλουν να μας εκμεταλλευτούν, είμαστε de facto στο πλευρό κάθε αυτοθεωρούμενου καταπιεσμένου και τέλος, κατασκευάζουμε μενίρ!  Τι σημαίνει αυτό; Λίγη υπομονή.

Οι αγρότες και η θλιβερή πραγματικότητα.
Οι αγρότες αποτελούν δίχως άλλο το καλύτερο παράδειγμα της κατά φαντασία οβελίκιας νοοτροπίας. Αγωνίζονται ανελλιπώς εδώ και 15 χρόνια για τα δίκαια τους, παρατάσσοντας κάθε χρόνο, κάπου στο τέλος του Ιανουαρίου, τα τρακτέρ τους σε μια επίδειξη ωμής και μη αντιμετωπίσιμης δύναμης και κλείνοντας τους δρόμους. Δεν λογαριάζουν κανέναν κατακτητή, είτε αυτός λέγεται ανάλγητη κυβέρνηση, είτε λέγεται κουτόφραγκος, και επιβάλλουν με το έτσι θέλω τα αιτήματα τους.

Χμμμ... Το παρόν άρθρο έχει να αποκαλύψει στους αγρότες κάποια σημαντικά νέα. Μπορεί να ζουν εντός της δικής τους εικονικής πραγματικότητας, κατά την προσφιλή νεοελληνική συνήθεια, αλλά ο πραγματικός κόσμος είναι λιγάκι διαφορετικός:

• Δεν υπάρχει απέναντι τους κανένας κατακτητής. Αντιθέτως υπάρχει ένας μεγάλος δανειστής και χρηματοδότης που ακούει στο όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση. Και υπάρχει και ένα ασθενικό κράτος – πατερούλης, του οποίου οι αγρότες δεν είναι τίποτα άλλο από τα πλέον κακομαθημένα τους παιδιά.
• Οι Γαλάτες αγαπάνε τους συντρόφους τους. Οι αγρότες δεν αγαπάνε κανέναν παρά μόνο τον εαυτό τους. Μεταφέρουν μονίμως τα προβλήματα τους στους ώμους των άλλων ομάδων, και τις γονατίζουν οικονομικά κάτω από το βάρος της ισχύος και του δέους που τους προσδίδουν τα τρακτέρ.
• Οι Γαλάτες είναι ολιγαρκείς και αυτάρκεις. Αντιθέτως ο νεοέλληνας αγρότης δεν είναι ολιγαρκής. Ο νεοέλληνας αγρότης είναι ένας κακομαθημένος γκρινιάρης, που σουλατσάρει μπροστά στις κάμερες με μπουφανάκια Nautica και πανάκριβα τρακτέρ και αγροτικά μηχανήματα. Ο νεοέλληνας αγρότης δεν είναι ούτε αυτάρκης. Είναι απόλυτα εξαρτημένος από τις συνήθεις άβουλες κυβερνήσεις, προκειμένου να εισπράττει το χαρτζιλίκι του υπό μορφή αποζημιώσεων και επιδοτήσεων!

Για την ακρίβεια το μοναδικό κοινό μεταξύ αγροτών και του συμπαθούς Οβελίξ είναι ακριβώς η ενασχόληση τους· και οι δύο κατασκευάζουν μενίρ! Ααα ξέχασα να αναφέρω ότι οι αγρότες, αν και πεινάνε, είναι επίσης ιδιαίτερα ευτραφείς όπως και το γαλατικό πρότυπο τους.

Επάγγελμα Μενιροποιός
- Δε μου λες φίλε μου, με τι ασχολείσαι;
- Κατασκευάζω μενίρ!
- Και υπάρχει κανένας που αγοράζει μενίρ;;;
- Όχι, αλλά εμένα, αυτό είναι το επάγγελμα μου!
- Υο malakas, you lookin good, όπως είπε και ο Ντέιβιντ Κρόκετ στους πειρατές!

Εννοείται ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να δοθεί κάποια πιο σοβαρή απάντηση από την τελευταία. Ο νεοέλληνας αγρότης, όσον αφορά την εργασία του, δεν διαφέρει σε τίποτα από τον νεοέλληνα γενικότερα. Παράγει μενίρ! Το οποίο σε απλά ελληνικά σημαίνει δύο τινά. Δεν παράγει τίποτα, ή παράγει άχρηστα προϊόντα για τα οποία δεν υπάρχει κανένα αγοραστικό ενδιαφέρον. Για να το κάνουμε πιο λιανά, οι αγρότες στο μεγαλύτερο τους ποσοστό υπάγονται σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που για σειρά ετών δεν έχουν να παρουσιάσουν παραγωγή και σε αυτούς που παράγουν προϊόν, το οποίο όμως δεν έχει ζήτηση, είτε λόγω υπερπαραγωγής είτε λόγω μη ανταγωνιστικής τιμής σε σχέση με το αντίστοιχο εισαγόμενο προϊόν. Και το πρόβλημα ξεκινάει ακριβώς από αυτό το δεδομένο.

Τι γίνεται λοιπόν όταν δεν παράγει κάποιος ή αυτά που παράγει είναι άχρηστα; Στις υπόλοιπες εργασιακές ομάδες συμβαίνει το αυτονόητο, δηλαδή το μαγαζάκι κλείνει. Σίγουρα δεν είναι κάτι ευχάριστο, αλλά, με την πλέον ορθολογιστική αντιμετώπιση, δεν μπορείς να υποχρεώσεις κανέναν να σε πληρώνει για το τίποτα ή για κάτι που δεν θέλει. Στην περίπτωση του αγροτικού ζητήματος βέβαια η ορθολογιστική αντιμετώπιση πάει περίπατο, αφού ο τσαμπουκάς του ισχυρού θριαμβεύει χρόνια τώρα. Παράνομα, αυθάδικα, καταπιεστικά, φασιστικά. Επαγγελματίες κινητοποιοί και νεαροί λαϊκοί μπροστάρηδες, αναγορεύουν ως εθνικής σημασίας θέμα το προσωπικό τους δίκιο, αγνοώντας προκλητικά το Σύνταγμα της Ελλάδος και τις υπόλοιπες ανίσχυρες κοινωνικές ομάδες.

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για τον οποίον θα έπρεπε να ανέχονται οι υπόλοιποι νομοταγείς πολίτες τους αγρότες ως συνταγματικά προνομιούχους; Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς κάποιον.

"Μα δεν έχουμε άλλον μέσο πίεσης" και άλλα φαιδρά.
Σοβαρά; Δεν έχουν οι αγρότες άλλο μέσο πίεσης από το κλείσιμο των δρόμων; Η αλήθεια είναι πως δεν μας καίγεται καρφί. Όπως καλό θα ήταν να παραδεχτούν και οι αγρότες ότι δεν θα τους καίγεται καρφί, αν αύριο – μεθαύριο πχ οι ταξιτζήδες υιοθετήσουν ως μέσον πίεσης τον αποκλεισμό των χωραφιών των αγροτών με τα ταξί τους. Τα τεράστια αγροτικά τους μηχανήματα θα περάσουν, την επόμενη κιόλας μέρα, πάνω από κάθε παρατεταγμένο ταξί, παρασκευάζοντας μεταλλική πίτσα.

- Το κράτος δεν μας ακούει.
Το κράτος ακούει μια χαρά, και γνωρίζει από πρώτο χέρι τα αιτήματα των αγροτών. "Ακούω" όμως δεν σημαίνει αυτόματα και "Συμφωνώ". Το κράτος ακούει αλλά δεν συμφωνεί με τα αιτήματα των αγροτών! Και φυσικά δεν εξετάζεται αυτή τη στιγμή το σωστό η μη της στάσης της εκάστοτε κυβέρνησης (υπάρχουν σίγουρα διάφορες απόψεις) αλλά ο εκβιαστικός εξαναγκασμός σε συμφωνία από μέρους των αγροτών.

- Αν γίνονται απάτες και παρανομίες από κάποιους συνάδελφους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τις επιδοτήσεις, να τιμωρηθούν αυτοί.
Το κλείσιμο των δρόμων δεν είναι δηλαδή παρανομία; Και δεν γίνεται ακριβώς για την εξασφάλιση των αποζημιώσεων και των επιδοτήσεων; Η ατιμωρησία, ξέρετε, δεν εξαντλείται στα σκάνδαλα επιδοτήσεων και μόνο. Τα οποία σκάνδαλα... Ουπς! Βαρύνουν και πάλι τους αγρότες. [EDIT 2025]Σκάνδαλο του ΟΠΕΠΕΚΕ[/EDIT]

Δίκιο είναι το δίκιο του αγρότη!
Είναι άκρως βολικές αυτές οι συνθηματοποιημένες φράσεις κλισέ προκειμένου να υπνωτίζεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος και να διατηρείται σε λήθαργο, έτσι ώστε να δικαιολογεί αβίαστα τον κάθε παραλογισμό. Αλλά κάπου εδώ έρχεται η ώρα να υπενθυμίσουμε την έννοια της λέξης δίκιο σύμφωνα με τα λεξικά. Για να ακριβολογούμε λοιπόν, και σύμφωνα με το λεξικό του Τριανταφυλλίδη:

Δίκιο: το δίκαιο και το δικαίωμα που είναι σύμφωνο με το δίκαιο.
και
Δίκαιο: σύνολο κανόνων που ρυθμίζουν με την ισχύ νόμου τις σχέσεις των μελών μιας συγκεκριμένης κοινωνίας.

Ωωω, έκπληξη! Πουθενά στον ορισμό ο αγρότης και πουθενά στον ορισμό ο εργάτης! Για την ακρίβεια τα λεξικά της νεοελληνικής είναι τόσο τραγικά ώστε με τον ορισμό τους, αφήνουν περιθώρια και σε άλλες κοινωνικές ομάδες να έχουν δίκιο. Από τη στιγμή λοιπόν που οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους, πράγμα ασύμφωνο προς το θεσμικό σύνολο κανόνων της κοινωνίας μας, το δίκιο που παραβιάζεται ασύστολα είναι όλων των υπολοίπων. Και βλέποντας την απραξία της εκάστοτε κυβέρνησης και την αδυναμία της να εφαρμόσει τους νόμους, αναπολώ πολλές φορές τις σκηνές του Pulp Fiction στις οποίες ο Jules απαγγέλλει σε κάποια κακομαθημένα το εδάφιο Ιεζεκιήλ 25:17.

 

 

Συνέχεια στο άρθρο...

Υπάρχει Τελικά Θεός; (Μια Σκληροπυρηνική Παρουσίαση)

Το ερώτημα της περί θεού ύπαρξης είναι, όπως και να το κάνουμε ένα ερώτημα βασανιστικό για πάρα πολύ κόσμο. Είναι το έσχατο ερώτημα, στην απάντηση του οποίου καλείται ο άνθρωπος να θεμελιώσει και στηρίξει τα αισθήματα του, τη συμπεριφορά του, την πορεία της ζωής του και γενικότερα τη συνολική του κοσμοθεώρηση. Οι συνέπειες ή μη της ύπαρξης ενός τέτοιου ανώτατου όντος θα μπορούσαν να αλλάξουν τόσο δραματικά το μετά-επίγειο μέλλον μας. Από την αδιάστατη και γαλήνια, ανυπαρξία των σκληροπυρηνικών άθεων, μέχρι τους αντιδιαμετρικούς πόλους της μονοδιάστατης θρησκευτικής ευθείας, η οποία εκτείνεται από τον μαγευτικό παράδεισο μέχρι την τρομακτική κόλαση.

Ξεκαθαρίζοντας εδώ ότι αναφέρομαι στον χριστιανικό θεό, διαπιστώνουμε ότι μια σημαντική συνέπεια των ανωτέρω είναι η έντονη διαβάθμιση στα επίπεδα πίστης, που εμφανίζεται σε όλους τους ανθρώπους, από τους φανατικά θρήσκους μέχρι τους έντονα άθεους. Η διαβάθμιση δε αυτή εμφανίζεται να υπάρχει ακόμη και μεταξύ των ίδιων των άθεων, αν θεωρήσουμε ως άθεο αυτόν για τον οποίον η έννοια θεός, δεν παίζει κανέναν ρόλο στη διαμόρφωση των πράξεων και των σκέψεων του. Έτσι οι άθεοι εμφανίζονται να κατέχουν εκείνο το τμήμα του άξονα της πίστης, το οποίο εκτείνεται από την αγνωστικιστική θέση του "Είναι αδύνατον να αποδείξω ότι δεν υπάρχει θεός" μέχρι την πλήρως αδιάλλακτη και σκληροπυρηνική θέση του "Είμαι 100% σίγουρος ότι δεν υπάρχει θεός".

100% σίγουρος για τη μη ύπαρξη του θεού; Το 100% είναι μια βαριά έκφραση και δεν πρέπει να το εκστομίζουμε αβασάνιστα, χωρίς την κατάλληλη συνοδευτική επιχειρηματολογία. Ας εξετάσουμε λοιπόν αν έχει πραγματική βάση μια τέτοια απόλυτη υπόθεση.

Η Προϋπόθεση Της Υπόστασης
Ποιο είναι το βασικό (των ανθρώπων) χαρακτηριστικό που μας κάνει να ξεχωρίζουμε από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο και να αναρωτιόμαστε για τα πάσης φύσεως υπαρξιακά προβλήματα και να δημιουργούμε θεούς και δαίμονες. Μα φυσικά η γλώσσα! Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν μπορούμε να κατανοήσουμε ότι όλες οι έννοιες αποκτούν κάποια λεκτική ταμπέλα μόλις αποκτήσουν υπόσταση. Δηλαδή όταν απλά υπάρχουν! Η ύπαρξη χωρίζεται αυτόματα σε δύο υποπεριπτώσεις:

• Υπάρχει κάτι σαν ύλη!
• Υπάρχει κάτι αφηρημένα, σαν ιδέα (αν και η ιδέα βιολογικά υπάρχει σαν υλικό εγκεφαλικό ερέθισμα)!

Photo Credits: Sho Hatakeyama

Έστω τώρα η έννοια που εκφράζεται μέσω της λεκτικής ταμπέλας φάλαινα. Τι ακριβώς είναι η φάλαινα; Είναι ένα πολύ μεγάλο θηλαστικό που ζει στη θάλασσα, έχει τα τάδε και τάδε χαρακτηριστικά (αναπαράγεται, κολυμπάει, τρέφεται με πλαγκτόν, ζυγίζει κάμποσους τόνους κ.α.). Εντάσσεται στην οντολογική κατηγορία ζώο. Πως προέκυψε η συγκεκριμένη λεκτική ταμπέλα; Μα από την ίδια την ύπαρξη αυτού του ζώου. Βλέπουμε τις φάλαινες, ακούμε τις φάλαινες, κάποιοι από εμάς έχουν χαϊδέψει φάλαινες! Έχουμε διαπιστώσει την υλική ύπαρξη τους μέσω των πέντε βασικών αισθήσεων μας, άρα υπάρχουν και πρέπει να τις ονομάσουμε ώστε να μπορούμε να συνεννοούμαστε μεταξύ μας, όποτε συναντάμε φάλαινες.

Ας εξετάσουμε τώρα την λεκτική ταμπέλα αλτρουισμός. Τι είναι ο αλτρουισμός; Τα περισσότερα λεξικά αναφέρονται σε ανιδιοτελή φροντίδα. Βλέπουμε, ακούμε ή γευόμαστε τον αλτρουισμό; Σίγουρα όχι! Ο αλτρουισμός δεν είναι μια λεκτική ταμπέλα της οποίας η έννοια μπορεί να διαπιστωθεί μέσω των πέντε βασικών αισθήσεων. Άρα δεν υπάρχει σαν ύλη. Ο αλτρουισμός όμως έχει αδιαμφισβήτητη ύπαρξη στον κόσμο των ιδεών και είναι μια έννοια μέσω της οποίας χαρακτηρίζουμε συγκεκριμένα είδη συμπεριφορών.

Η Βαθύτερη Ανάγκη Του Υλισμού
Οι αφηρημένες έννοιες, έχουν όλες ένα βασικό χαρακτηριστικό. Δεν αναφέρονται σε κάτι πραγματικό ή συγκεκριμένο και αποτελούν μάλλον ιδιότητες κάποιου πράγματος παρά το ίδιο το πράγμα. Π.χ. ο αφηρημένος αλτρουισμός είναι μια ιδιότητα ενός συγκεκριμένου και υλικού προσώπου.

Ο θεός, αν και πνεύμα άυλο, παρουσιάζει εντούτοις μια σημαντική ιδιομορφία συγκριτικά με τις υπόλοιπες αφηρημένες έννοιες, Ακόμα και οι πλέον αυθεντικοί πιστοί ζουν κάτω από την κρυφή προσδοκία της μελλοντικής υλικής επαλήθευσης του θεού. Η χριστιανική θρησκεία (όπως και οι περισσότερες θρησκείες) βασίζεται σε μεγάλο ποσοστό στην ανταμοιβή του πιστού για την εγκεκριμένη, από κάποιον ανώτατο υπερφυσικό φορέα, στάση ζωής του. Και η ανταμοιβή, καλώς ή κακώς προϋποθέτει υλικές και χειροπιαστές απολαβές, προϋποθέτει επαλήθευση! Από το αιώνιο φως (όραση) και την ανάσταση νεκρών (επαναφορά και των πέντε βασικών αισθήσεων) για τον νικητή μέχρι τον αφόρητο πόνο μέσα στις φωτιές και τα καζάνια της κόλασης (αφή) για τον ηττημένο. Η επαλήθευση είναι αμείλικτα συνδεδεμένη με την ύλη και ο πιστός περιμένει ανυπόμονα την επαλήθευση των προσδοκιών του στο μέλλον. Η βαθύτερη υποσυνείδητη σκέψη του πιστού είναι:
- Ο θεός υπάρχει στο μυαλό μου, και για να μην πάνε στράφι όλα όσα κάνω σύμφωνα με τις υποδείξεις του, πρέπει να υπάρχει και πραγματικά!

Υπάρχει Καπνός Χωρίς Φωτιά;
Η απάντηση είναι ένα ξερό ΟΧΙ. Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, αλλά η αλήθεια αυτού του συλλογισμού βασίζεται πρώτον στην πέρα πάσης αμφιβολίας ύπαρξη και του καπνού και της φωτιάς και δεύτερον στην επαλήθευση της φωτιάς ως αίτιο δημιουργίας καπνού.

Ισχύει το ίδιο για την ύπαρξη του θεού; Ή για να το θέσω όπως το προηγούμενο ερώτημα, υπάρχει η έννοια θεός σε τόσους ανθρώπους χωρίς να υπάρχει πραγματικά θεός; Η απάντηση είναι ένα ξερό ΝΑΙ. Ποιες απτές αποδείξεις έχουμε ότι υπάρχει θεός και αλληλεπιδρά με τους ανθρώπους; Καμία. Οι αποδείξεις ύπαρξης του θεού είναι πάντοτε αμφιλεγόμενες και πάντοτε απρόσιτες για επιστημονικό έλεγχο, είτε τοπικά είτε χρονικά. Συνεπώς ο έλεγχος του ισχυρισμού "Υπάρχει Θεός" είναι το ίδιο αδύνατος όπως και ο έλεγχος του ισχυρισμού "Υπάρχει Το Παντοδύναμο Ταραφαντανάκι". Δεν γνωρίζετε το παντοδύναμο ταραφαντανάκι; Μα είναι ένα συμπαθέστατο και αόρατο πλάσμα, το οποίο έφτιαξα εγώ, και το οποίο πήρε στα χέρια του τις τύχες αυτού του κόσμου!

Που μπορούμε να βασιστούμε για την επαλήθευση των ανωτέρω ισχυρισμών, αν όχι στις απτές αποδείξεις; Και που μπορούμε να βασιστούμε για να θεωρήσουμε τις ανωτέρω έννοιες άξιες συζήτησης και διερεύνησης; Στον αριθμό των υποστηρικτών του ισχυρισμού; Στην πειθώ των υποστηρικτών; Απουσία αποδείξεων, είναι δυνατόν να υπάρχει κάτι αν το υποστηρίζουν πολλοί ή αν φαίνεται πειστικό (θεός) και να μην υπάρχει κάτι αν το υποστηρίζουν λίγοι ή φαίνεται παράλογο (το αγαπημένο μου ταραφαντανάκι); Αστεία πράγματα.

Εξ’ Ορισμού!
Επειδή είναι καλό να ορίζουμε πάντα το αντικείμενο της συζήτησης μας, κατά τους Τεγόπουλο και Φυτράκη:

Θεός = (ο) ουσ. κατά τη θρησκευτική σκέψη, άναρχο και αιώνιο πνεύμα που δημιούργησε και κυβερνά τον κόσμο.

Άναρχο επειδή δεν υπόκειται σε αρχές. Αρχές οι οποίες γενικά καθορίζουν το πώς συμπεριφέρεται η ύλη. Επομένως έχει ο θεός κάποια υλική υπόσταση; Σίγουρα όχι. Και φυσικά η φράση κλειδί είναι το "κατά τη θρησκευτική σκέψη". Συνεπώς στο ερώτημα αν υπάρχει θεός, απαντώ: Στον κόσμο των ιδεών υπάρχει. Γιατί; Γιατί απλώς υπάρχει. Υπάρχει σαν ιδέα στα κεφάλια πολλών πιστών, είναι μια υπαρκτή δηλαδή έννοια και γι αυτό χρειάστηκε να την ονοματίσουμε. Πρέπει με κάποιον τρόπο να μπορούμε να περιγράψουμε το αντικείμενο του δέους, απέναντι στα αναπάντητα ερωτήματα, που νιώθουν και αισθάνονται κάποιοι άνθρωποι.

Αν υπάρχει ο θεός κάπου αλλού πέρα από το ανθρώπινο μυαλό; ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ! Αν ποτέ βρούμε, με απτά στοιχεία που να εξηγούν την αλληλεπίδραση του με την ύλη και όχι με αλαφροΐσκιωτες διηγήσεις, κάποιον παντοδύναμο τύπο ο οποίος ελέγχει το σύμπαν και κινεί τα νήματα του, μάλλον θα χρειαστεί να βρούμε και μια άλλη λεκτική ταμπέλα για να τον περιγράψουμε, γιατί ο τύπος αυτός θα έχει μια ουσιώδη διαφορά από τον θεό. Θα υπάρχει! Γενικά και πέρα από τη θρησκευτική σκέψη…

Συνέχεια στο άρθρο...

Η Ποδοσφαιροποίηση Της Πολιτκής

Μάλιστα! Σε έναν μήνα από τώρα εκλογές. Τα πράγματα στη χώρα μας, κατά κοινή ομολογία πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο και το κλασικό ερώτημα που διατυπώνεται από όλο και περισσότερους, μόλις διαβούν την είσοδο της προεκλογικής περιόδου, είναι:
- Μπορούμε να ελπίζουμε δηλαδή σε κάτι καλύτερο;
Σχεδόν αυθόρμητα, πάλι οι περισσότεροι, απαντούν με ένα ξερό ΟΧΙ!!!

Τι συμβαίνει ακριβώς; Πως είναι δυνατόν να καλείται κάποιος να αυτενεργήσει, να επιλέξει, να απορρίψει και παρόλα αυτά να είναι σίγουρος για το ατυχές του συνολικού εγχειρήματος; Και πάνω απ’ όλα πως είναι δυνατόν να πηγαίνει κάποιος να ψηφίζει, ενώ είναι σίγουρος για την ανικανότητα του να επηρεάσει θετικά το αποτέλεσμα (για να μην μιλήσω για τη σιγουριά του, να το επηρεάσει αρνητικά!); Σε οποιαδήποτε άλλη έκφανση της ζωής μας, όταν είμαστε σίγουροι ότι θα τα κάνουμε μαντάρα σε κάποιο εγχείρημα, απλά δεν το επιχειρούμε καν!

Το πρόβλημα ξεκινάει από το λάθος ερώτημα που διατύπωσα παραπάνω! Δηλαδή την φράση "καλείται κάποιος να αυτενεργήσει". Στην πραγματικότητα, οι εκλογές στην Ελλάδα δεν έχουν να κάνουν με αυτενέργεια, αλλά με προαποφασισμένη ενέργεια υποστήριξης κάποιων γονικών θέσεων, τις οποίες μπορούμε να αναλύσουμε εισάγοντας έννοιες από το ποδόσφαιρο! Οι έννοιες αυτές είναι, οπαδός, ομάδα, ΠΡΟΠΟ και γήπεδο.

Το Κόμμα Μου (όπως λέμε Η Ομάδα Μου, είμαι οπαδός, πως να το κάνουμε;)
Αν κοιτάξουμε λίγο τα πράγματα από τη σκοπιά του οπαδού, για τον Νεοέλληνα, το κόμμα του δεν έχει καμία ουσιαστική διαφορά από την ομάδα του! Το κόμμα δεν επιλέχθηκε ποτέ και από κανέναν. Κληρονομήθηκε απευθείας από κάποιου είδους γονική παροχή. Δεν θα ακούσετε ποτέ κανέναν να λέει "Ψήφισα ΝΔ (ΠΑΣΟΚ)". Θα ακούσετε όμως πολλούς που να λένε "είμαι ΝΔ (ΠΑΣΟΚ)" ή "ψηφίζω (συνεχόμενοι χρόνοι και όχι στιγμιαίοι) ΝΔ (ΠΑΣΟΚ)". Το κόμμα μου δεν το επέλεξα, αλλά το ψήφιζε κι ο μπαμπάς μου και ο παππούς μου και ο διστρισπρόγονος τους! Επίσης αυτοί επέλεξαν και τον ομάδα που είμαι σήμερα, δεν την επέλεξα εγώ. Και γι αυτό το κόμμα δεν αλλάζει ποτέ, όπως ακριβώς δεν αλλάζει και η ομάδα γιατί πολύ απλά "είμαι Ολυμπιακός (Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ ή Άρης)"!

Δεν υπάρχει καμία απολύτως μεταβολή, το οποίο, αν κάνουμε ένα βήμα πιο πίσω, και με δεδομένο ότι όλοι είναι δυσαρεστημένοι, σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανενός είδους αυτενέργεια. Δεν υπάρχει σκέψη, δεν υπάρχει διάθεση για ενημέρωση, δεν υπάρχει πρωτοβουλία τέλος πάντων!

Οι Στιγμές Του Θριάμβου (Η Ομάδα πάει καλά...)
Από τη σκοπιά της ομάδας τα πράγματα έχουν ως εξής: Ο Νεοέλληνας ζει και αναπνέει για τη στιγμή της επικράτησης, αλλά και την επερχόμενη ευκαιρία για καζούρα στους αντιπάλους. Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να αναρωτιόμαστε γιατί οι κυβερνήσεις δεν προσφέρουν ποτέ τίποτα σ’ αυτόν τον τόπο! Η εκάστοτε κυβέρνηση είναι για τους ψηφοφόρους ότι ακριβώς και η ομάδα για τους οπαδούς. Καθήκον της είναι να κερδίσει στις εκλογές! Και μόνο αυτό!!! Ο οπαδός - ψηφοφόρος, ο οποίος έχει σοβαρά προβλήματα οικονομικής στενότητας, χάνει το σπίτι λόγω δανείων τα οποία δεν δύναται να αποπληρώσει, υποχρεώνεται να πληρώνει εισφορές σε ταμεία τα οποία δεν θα του δώσουν ποτέ σύνταξη και γνωρίζει ότι το δημόσιο σύστημα υγείας καθώς και το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας του καταρρέει... εεε λοιπόν αυτός ο ψηφοφόρος έχει πλέον ως μοναδική απαίτηση από το κόμμα του, όχι την βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου, αλλά την επικράτηση του κόμματος στις εκλογές!!! Αποτυχημένος δεν είναι ποτέ ο πρόεδρος ο οποίος θα αυξήσει το δημόσιο έλλειμμα και θα στελεχώσει την κυβέρνηση του με απατεώνες, αλλά μόνο αυτός που θα χάσει στις εκλογές!

ΠΡΟγνωστικά ΠΟλιτικής (ΠΡΟΠΟ)
- Εεε και ποιον να ψηφίσεις ρε μεγάλε; Όλοι ίδιοι είναι!
Στην απόπειρα να απαντήσει κάποιος σοβαρά στο ανωτέρω εκπληκτικό ερώτημα, με παράθεση στοιχείων σχετικά με πολιτικά προγράμματα, ιδεολογικά υπόβαθρα και πρόσωπα τα οποία στελεχώνουν κάποια μικρά αλλά καθ' όλα αξιόλογα κόμματα, είναι βέβαιο ότι θα πέσει με τα μούτρα στο επόμενο άκρως παρανοϊκό ερώτημα:
- Και δηλαδή τι; Άμα ψηφίσω την A.ΝΑ.ΠΤΥ.ΞΗ (ελπίζω να μην υπάρχει τέτοιο κόμμα, ώστε να αποφύγω την αβάντα), θα βγει;

ΕΛΕΟΣ! Για όποιον δεν το έχει καταλάβει, μιλάμε για εκλογές! Δεν μιλάμε για ΠΡΟΠΟ!!! Άμα προβλέψεις τον νικητή... λυπάμαι πολύ αλλά δεν θα κερδίσεις κάτι! Δεν με πιστεύετε; Ας ανατρέξουμε λοιπόν στα μόνα αντικειμενικά βιβλία που δεν θα μας προδώσουν ποτέ, τα λεξικά (για να ξέρουμε και για ποιο πράγμα μιλάμε). Αντιγράφω από τους Τεγόπουλο και Φυτράκη:
ψήφος: (η κ. ο) ουσ.

1. μολύβδινο σφαιρίδιο που έριχναν παλαιότερα οι εκλογείς σε ειδική κάλπη
2. κάθε άλλο μέσο που χρησιμοποιείται σε ψηφοφορία, όπως το ψηφοδέλτιο
3. γνώμη που εκφράζεται με το ψηφοδέλτιο, ιδ. ευνοϊκή
4. το δικαίωμα να ψηφίζει κανείς: δόθηκε ψήφος στα 18, τώρα πάμε για τα 16

Προσπερνώντας τα 1 και 2, τα οποία αναφέρονται, στο υλικό μέσο έκφρασης, μπορούμε εύκολα να διαπιστώσουμε ότι η ψήφος είναι γνώμη και δικαίωμα. Η ψήφος δεν είναι προγνωστικά! Και ποιο είναι η βασική προϋπόθεση του ανθρώπου που θέλει να έχει γνώμη και δικαιώματα; Μα φυσικά η ουσιαστική του ενηλικίωση! Και η ουσιαστική ενηλικίωση επέρχεται μόνο όταν είμαστε σε θέση να αυτενεργούμε! Να ενημερωνόμαστε, να παίρνουμε αποφάσεις, να στηρίζουμε αυτές τις αποφάσεις μας με επιχειρήματα σε έναν πιθανό διάλογο, να παίρνουμε την τύχη στα χέρια μας!

Πολιτική Συγκέντρωση (όπως λέμε Γήπεδο)
Προκειμένου να μιλήσουμε για την πολιτική συγκέντρωση, θα είναι για μια ακόμη φορά χρήσιμη η παραπομπή σε κάποιο λεξικό για να ορίσουμε την έννοια της πολιτικής:
πολιτική: (η) ουσ.

1. η τέχνη, η επιστήμη της διακυβέρνησης κράτους
2. ο τρόπος διεξαγωγής των κρατικών υποθέσεων, το πρόγραμμα που εφαρμόζει μία κυβέρνηση σε κάθε κρατική λειτουργία
3. τρόπος χειρισμού ορισμένης υπόθεσης
4. η ενεργός ανάμειξη στην πολιτική ζωή μιας χώρας
5. (μτφ.) επιτήδειος τρόπος ενέργειας, συμπεριφοράς: για να επιτύχεις, χρειάζεται πολιτική

Θα μπορούσε κάποιος, με το χέρι στην καρδιά, να αναγνωρίσει κάποια από τις παραπάνω πέντε ερμηνείες ως μέρος θεματολογίας μιας συγκέντρωσης πολιτικής, εκτός ίσως από την μεταφορική; Δεν νομίζω! Συνθηματολογία, φανατισμός και αγελαία συμπεριφορά μέσα στο μίξερ μαζί με μια απροσδιόριστη έκρηξη υπερηφάνειας, σχεδόν εθνικής εμβέλειας! Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά μιας πολιτικής συγκέντρωσης. Σκοπός; Ανύπαρκτος... Διάταξη; Συνήθως περιμετρική, με ασφυκτική πυκνότητα σε όλο της το εύρος, εκτός από το κέντρο όπου δίνει παράσταση το πολιτικό ίνδαλμα! Ένα μεγάλο ποσοστό δε, στα άκρα της περιμετρικής συγκέντρωσης, αδυνατεί να παρακολουθήσει αυτήν την παράσταση.

Σας θυμίζει κάτι η παραπάνω εικόνα; Σωστά, είναι το γνώριμο μας ποδοσφαιρικό γήπεδο! Μας προσφέρει θέαμα, συγκινήσεις και τρόπους εκτόνωσης από την καθημερινότητα μας, σίγουρα όμως δεν συνεισφέρει σε λύσεις γύρω από τα καθημερινά μας προβλήματα! Ο σε εγρήγορση αναγνώστης πιθανότατα θα απαντήσει:
- Μα μήπως αδικείς το ποδόσφαιρο; Δεν είναι δουλειά του ποδοσφαίρου να λύσει τα προβλήματα μας! Το ποδόσφαιρο για τους θεατές είναι διασκέδαση και ψυχαγωγία και απόδραση από τα προβλήματα!
Συμφωνώ! Με τη διαφορά ότι στο παρόν άρθρο μιλάμε για πολιτική συγκέντρωση, το αντιαισθητικό κακέκτυπο του ποδοσφαίρου!!! Όποιοι συμμετέχουν, κατά την προσωπική μου άποψη πάντα, είναι το λιγότερο υπερβολικά μπερδεμένοι...

Ενενηκοστό Λεπτό
Όταν πλησιάζουμε στο τέλος και με την αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο, είναι λογικό να υπολειτουργούμε πνευματικά! Τα αντανακλαστικά μας μάλλον, παρά η λογική μας, είναι αυτά που καθοδηγούν και την ψήφο μας. Η δυνατότητα χαλιναγώγησης των αντανακλαστικών μας και αυτοελέγχου πάνω στα συναισθήματα μας και τις γονικές μας πεποιθήσεις, είναι βασικό χαρακτηριστικό ανθρώπων με πραγματική ενηλικίωση, ανθρώπων που έχουν βγει από το γήπεδο τουλάχιστον σε ότι αφορά τα κοινά!

- Φιλαράκι, ο Ολυμπιακός (Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, Άρης) είναι θρησκεία!
- Καλά εεε, ο Ζοάο Εουρέλιο Ντα Σόζα που πήραμε είναι θεός!
- Όχι ρε συ!!! Τι γκολ έβαλε το άτομο;;; Προσκυνώ...

Ο Καρλ Μαρξ είχε διατυπώσει την άποψη ότι οι θρησκείες είναι το όπιο των λαών! Η έκφραση αυτή, λόγω εμφανών ομοιοτήτων, έχει επεκταθεί στη χρήση της πολλές φορές με το ποδόσφαιρο στη θέση του οπιούχου! Όταν όμως φτάνουμε στο σημείο, λόγω εμφανών ομοιοτήτων και πάλι, να γίνεται η πολιτική το όπιο των λαών, εεε τότε κάτι έχει πάει ιδιαίτερα τραβά!

Συνέχεια στο άρθρο...

Πάει, τρελάθηκε ο καιρός!

Πάει, τρελάθηκε ο καιρός! Ανεβαίνει η στάθμη της θάλασσας! Ακραία καιρικά φαινόμενα! Ο ήλιος χειροτερεύει μέρα με τη μέρα! Τα περιστατικά καρκίνου του δέρματος αυξάνονται δραματικά! Βαδίζουμε ολοταχώς προς ερημοποίηση της Ελλάδας. Άλλαξαν οι εποχές! Το φαινόμενο του θερμοκηπίου! Η τρύπα του όζοντος μεγαλώνει! Κλιματική Αλλαγή! Τα ίχνη που αφήνουν στον αέρα τα αεροπλάνα ενισχύουν σημαντικά το φαινόμενο του θερμοκηπίου!

Η παραπάνω φρασεολογία είναι ενδεικτική των συζητήσεων με θέμα τον καιρό και το κλίμα, τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Την αναπαράγουν όλοι, πλην των ειδικών περί του κλίματος και της ατμόσφαιρας. Οι ειδικοί πάνω σε αυτά τα θέματα είναι πολύ πιο επιφυλακτικοί αλλά και μετριοπαθείς στις διατυπώσεις τους. Πως φτάσαμε όμως στο σημείο να γίνει η ανωτέρω ορολογία κτήμα του κάθε Έλληνα, από τον καφενειακό μέχρι και τον διανοούμενο;

Ο Ταχυδακτυλουργός και το Κοινό και μια Μικρή Παρένθεση
Οι ταχυδακτυλουργοί έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν εντυπωσιακότατες παραστάσεις, καθηλώνοντας στην κυριολεξία το κοινό τους. Εκτελούν πράξεις πέρα από κάθε λογική και εντυπωσιάζουν τους θεατές μη αφήνοντας το παραμικρό περιθώριο αμφισβήτησης για τις ικανότητες τους. Είναι πραγματικοί μάγοι; Προς τιμήν τους, οι περισσότεροι παραδέχονται ότι δεν είναι (αν και ο κόσμος είναι γεμάτος από αφελείς που θα δεχόταν ευχαρίστως την εξήγηση της μαγείας)! Το μόνο που έχουν μάθει να κάνουν πολύ καλά είναι να παραπλανούν με ευκολία το κοινό τους, να στρέφουν ομαδικά την προσοχή του αλλού, ώστε να μη γίνεται ποτέ αντιληπτή η πράξη-κλειδί μέσω της οποίας επιτυγχάνεται το κάθε τρυκ. Ποια είναι τα απαραίτητα συστατικά για μια επιτυχημένη παράσταση;

1. Ένα αφοσιωμένο κοινό.
2. Ένα κατ’ επιλογή θέμα.
3. Το πιο σημαντικό, ο παραπλανητικός τρόπος παρουσίασης του.

Τα περισσότερα πολιτικά συστήματα παγκοσμίως είναι δομημένα πάνω στην καλλιέργεια του φόβου και την υπόδειξη ανύπαρκτων κινδύνων. Είναι φυσικό λοιπόν να χρειάζονται έναν μέγιστο μάγο στη δούλεψη τους, ικανό να πραγματοποιήσει διάφορα ταχυδακτυλουργικά κόλπα προκειμένου να εμφανίζει το μαύρο ως άσπρο, τη δυστυχία ως ευημερία και τον εκλεγμένο απατεώνα ως υψηλή προσωπικότητα. Και αυτός ο μάγος δεν είναι άλλος από τη γνωστή σε όλους τηλεόραση. Η τηλεόραση είναι ιδανικός φορέας των προαναφερθέντων τριών συστατικών της παράστασης. Έχει εισχωρήσει μέσα σε κάθε σπίτι, άρα έχει ένα τεράστιο κοινό. Επίσης ανήκει θεσμικά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ). Αυτό που μαθαίνουμε όλοι από τα παιδικά μας χρόνια είναι ότι η ενημέρωση μας γίνεται από τα ΜΜΕ και συνεπώς το κοινό, που θέλει να ενημερωθεί, είναι εξ’ ορισμού αφοσιωμένο στα ΜΜΕ και την τηλεόραση ειδικότερα. Επιπλέον τα θέματα της τηλεόρασης είναι κατ’ επιλογήν. Τέλος ο τρόπος της παρουσίασης των θεμάτων είναι κατά κανόνα παραπλανητικός.

Η τηλεόραση δε, είναι ένας ταχυδακτυλουργός με τεράστιο βιογραφικό και πολλά χρόνια εμπειρίας και χρησιμοποιεί κάποια δοκιμασμένα εργαλεία ώστε οι παραστάσεις της να μένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη των θεατών. Τα εργαλεία αυτά δεν είναι άλλα από τις ακαταλαβίστικες και βαρύγδουπες κλισέ φράσεις. Δρόμος καρμανιόλα, ακραία καιρικά φαινόμενα, βουτιά θανάτου, οι γνωστοί άγνωστοι και ο κατάλογος συνεχίζεται. Έως και στις διαφημίσεις! Θυμηθείτε οι παλιότεροι την οδοντόκρεμα με κάλσιουμ σι εϊ. Ουάου! Μια απλή οδοντόκρεμα με ασβέστιο, μετατράπηκε αυτόματα στην συγκλονιστική οδοντόκρεμα με Calcium (δηλαδή η λατινική ονομασία του ασβεστίου) αλλά και CA (δηλαδή το σύμβολο του ασβεστίου στον περιοδικό πίνακα)!!!

Παρανοήσεις και Αποσαφηνίσεις
Οι κοινότυπες εκφράσεις λοιπόν που αναφέρθηκαν στην αρχή, έχουν επιβληθεί από την τηλεόραση στο κοινό, ώστε να καθίσταται ευκολότερη η ανάκληση και αναπαραγωγή συζητήσεων σχετικά με τον μπαμπούλα της νέας εποχής, το Κλίμα! Τι κι αν αυξάνεται ο φόρος στη βενζίνη; Τι κι αν τα λεφτά από τα ταμία μας κάνουν φτερά; Εδώ, στην κυριολεξία, ο κόσμος χάνεται!!! Και ευτυχώς η τηλεόραση είναι εδώ για να μας το θυμίζει και να γεμίζει και σημαντικά κενά στο χρονοβόρο δελτίο των 20:00.

Παρακάτω ακολουθεί μια εκλαϊκευμένη προσπάθεια αποσαφήνισης κάποιων "γνωστών άγνωστων" που μας πλασάρει η καλή μας τηλεόραση


Φαινόμενο του Θερμοκηπίου (γνωστός άγνωστος 1)
Θα ακούσετε...:
Η αύξηση των συγκεντρώσεων των CO₂, NO₂ και άλλων τέτοιων ενώσεων στην ατμόσφαιρα, ευθύνεται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχει ως συνέπεια την αύξηση της πλανητικής θερμοκρασίας. Τα ίχνη των αεροπλάνων ενισχύουν και αυτά το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Δεν θα ακούσετε...:
Ορισμός: Τι είναι τελικά το φαινόμενο του θερμοκηπίου; Είναι η παγίδευση της εκπεμπόμενης από τη γη υπέρυθρης ακτινοβολίας στην γήινη ατμόσφαιρα, από τα τριατομικά μόρια του αέρα. Πηγή θέρμανσης για τη γη, ως γνωστόν, είναι ο ήλιος αλλά έμμεσα. Τροφοδοτεί με ενέργεια τη γη, εκπέμποντας στο ορατό και στο υπεριώδες, και η γη με τη σειρά της αποβάλλει αυτήν την ενέργεια, εκπέμποντας στο θερμικό υπέρυθρο, προς το διάστημα. Τα τριατομικά αέρια της ατμόσφαιρας έχουν την ιδιότητα να παγιδεύουν αυτήν την ακτινοβολία στη γήινη ατμόσφαιρα διατηρώντας έτσι υψηλότερες θερμοκρασίες στον πλανήτη μας.
Ποιο είναι το σημαντικότερο θερμοκηπικό αέριο; Το CO₂;;; Λάθος! Το σημαντικότερο θερμοκηπικό αέριο είναι το τριατομικό H₂0, το γνωστό σε όλους νερό. Σε μια τυπική σύσταση της ατμόσφαιρας, το CO₂ υπάρχει σε συγκεντρώσεις της τάξης του 0,036% ενώ οι υδρατμοί υπάρχουν σε συγκεντρώσεις από 0,1 έως 5% περίπου. Οι συγκεντρώσεις των υπόλοιπων τριατομικών αερίων μετριούνται σε μονάδες ppb ή ελληνιστί μέρη στο δισεκατομμύριο. Το ότι οι υδρατμοί είναι το σημαντικότερο θερμοκηπικό αέριο, το καταλαβαίνετε όλοι και διαισθητικά, αφού μετά από μια ανέφελη νύχτα του χειμώνα, το πρωί έχουμε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, κοινώς «το δαγκώνουμε», γιατί το έδαφος ακτινοβολεί θερμότητα προς τα πάνω χωρίς εμπόδια! Αντίθετα, όταν ο καιρός είναι νεφελώδης, η θερμοκρασία είναι σημαντικά υψηλότερη, αφού το φυσικό θερμοκήπιο λειτουργεί θαυμάσια! Στο φυσικό θερμοκήπιο οφείλεται η τρέχουσα μέση πλανητική θερμοκρασία. Αν δεν υπήρχαν υδρατμοί ώστε να κατακρατούν την θερμική ακτινοβολία στην ατμόσφαιρα, η μέση θερμοκρασία της γης μας θα ήταν τουλάχιστον 25 °C χαμηλότερη· όχι και τόσο ευνοϊκή για την ύπαρξη ζωής όπως την γνωρίζουμε σήμερα.
Χρειάζεται περιορισμός των εκπεμπόμενων τριατομικών αερίων από τον άνθρωπο; Φυσικά! Πρώτα πρώτα για να μη ρυπαίνεται η ατμόσφαιρα και δεύτερον για να μη επιβαρύνεται σε θερμοκηπικά αέρια. Σημαντική υποσημείωση όμως;;; Μην τρελαίνεστε. Τα αέρια αυτά δεν υπάρχουν σε τόσο μεγάλες συγκεντρώσεις ώστε να δικαιολογούν τέτοια περιβαλλοντική υστερία και επιπλέον το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι φυσικός μηχανισμός της γης και ιδιαίτερα χρήσιμος.
Όσο για τα ύποπτα ίχνη των αεροπλάνων, για τα οποία λαμβάνουμε κατά καιρούς και κάποια email; Αυτά είναι κανονικότατα ταξινομημένα νέφη στην κατηγορία Cirrus, στον επίσημο Άτλαντα των Νεφών, ονομάζονται Contrails ή στα ελληνικά Ίχνη Συμπύκνωσης και χαρακτηρίζονται από την λεπτή ινώδη και ημιδιαφανή υφή τους η οποία αδυνατεί να παγιδεύσει την υπέρυθρη ακτινοβολία. Επίσης, πιστέψτε με, κανένας δεν προσπαθεί να μας δηλητηριάσει με περίεργες ουσίες στα ίχνη των αεροπλάνων!!!

Αύξηση της Πλανητικής Θερμοκρασίας και Κλιματική Αλλαγή (γνωστός άγνωστος 2)
Θα ακούσετε...:

Η πλανητική θερμοκρασία αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια, όπως φαίνεται και στο διπλανό διάγραμμα.Η αύξηση αυτή είναι περίπου 0,4 °C από το 1980 μέχρι σήμερα και ο ρυθμός αυτός είναι ιδιαίτερα ανησυχητικός. Η κλιματική αλλαγή οφείλεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα. Αυτή η κατάσταση ευθύνεται για το λιώσιμο των πάγων στους πόλους. Σε μερικές δεκαετίες, η στάθμη της θάλασσας θα έχει ανέβει τόσο ψηλά, ώστε οι περισσότερες παραθαλάσσιες πόλεις θα έχουν εξαφανιστεί κάτω από το νερό. Παράλληλα, με την αύξηση της πλανητικής θερμοκρασίας, θα υπάρξει προοδευτική ερημοποίηση ενός μεγάλου ποσοστού γης στα μέσα γεωγραφικά πλάτη και αύξηση του αριθμού και της σφοδρότητας των καιρικών φαινομένων.

Δεν θα ακούσετε...:
Γιατί το γνωστό διάγραμμα ξεκινάει από το 1850; Γιατί δεν μας το δείχνουν να ξεκινάει από λίγο παλιότερα; Πολύ απλά, γιατί στο 1850 έληξε η τελευταία Μικρή Περίοδος των Παγετώνων με τα τρία ελάχιστα θερμοκρασιών της περίπου στα έτη 1650, 1770 και 1850. Τι σημαίνει αυτό; Πρακτικά ότι πριν από το 1600 είχαμε και πάλι υψηλότερες θερμοκρασίες. Οφείλονταν κι εκείνες σε ανθρώπινη δραστηριότητα; Δεν νομίζω γιατί τα κάρα της εποχής είχαν εξελιγμένα συστήματα περιορισμού των ρύπων!!!Ας ξαναέρθουμε όμως και πάλι στο γνωστό διάγραμμα. Η αύξηση της θερμοκρασίας παρουσιάζει δύο μέγιστα. Ένα μεταξύ 1910 και 1940 και ένα από το 1980 μέχρι σήμερα. Και στα δύο η αύξηση είναι περίπου 0,4 °C. Τι συνέβη λοιπόν στο πρώτο μέγιστο; Η ανθρώπινη δραστηριότητα το 1910 ήταν η ίδια με αυτήν του 1980;
Επίσης ένα από τα βασικά επιχειρήματα των κινδυνολόγων είναι η αύξηση της θερμοκρασίας στη Γροιλανδία την τελευταία δεκαετία κατά περίπου 1 °C. Πολύ μεγάλη αύξηση, δεν αντιλέγω. Στην ίδια όμως περιοχή είχαμε ρυθμό αύξησης της θερμοκρασίας περίπου 50% μεγαλύτερο κατά τα έτη 1920 – 1930. Ρίξτε και μια ματιά στο σχετικό διάγραμμα της IPCC για την Γροιλανδία. Η συγκεκριμένη χρονοσειρά μόνο ανοδική τάση δεν δείχνει! Περισσότερα για το ζήτημα της Γροιλανδίας εδώ.
Για να κλείνουμε με το θέμα, θυμάστε καθόλου τις παγετώνιες και μεσοπαγετώνειες περιόδους που μαθαίναμε στο σχολείο και στο μάθημα της γεωλογίας; Εκεί μιλούσαμε για διαφορές θερμοκρασίας μέχρι και 10 °C! Τι συνέβαινε αλήθεια εκεί. Υπήρχε ανθρώπινη δραστηριότητα; Σίγουρα όχι! Υπήρχε όμως έλλειψη τηλεόρασης!!! Μια απλή ματιά στην ιστορία και προϊστορία της γης θα δείξει σε όλους ότι η θερμοκρασία του πλανήτη, όπως και τα περισσότερα φυσικά μεγέθη, κινούνται πάνω σε ημιτονοειδείς καμπύλες, δηλαδή έχουν μέγιστα και ελάχιστα. Για ποιον λόγο αποφασίσαμε να θεωρήσουμε ότι η όντως παρατηρούμενη αύξηση της θερμοκρασίας των τελευταίων ετών δεν υπάγεται στα πλαίσια της αποδεδειγμένης γενικότερης κύμανσης των θερμοκρασιών πάνω στη γη με το πέρασμα των χρόνων; Γιατί η τηλεόραση έχει φροντίσει να υποδείξει εμάς τους ίδιους ως ενόχους. Διαβάστε εδώ και λίγα πράγματα για την Πλάνη Παλινδρόμησης και θα καταλάβετε πόσο εύκολα μπορεί να ξεγελαστεί το ανθρώπινο μυαλό.

Διαβάστε επιπλέον και μια εξαιρετική επιστημονική εργασία εδώ για το αν και κατά πόσον οφείλεται η κλιματική αλλαγή σε ανθρώπινη δραστηριότητα.

- Μα κι εγώ το αισθάνομαι! Τα πράγματα έχουν αλλάξει πλέον. Είμαι σαράντα ετών και δεν ήταν έτσι η κατάσταση πριν από είκοσι χρόνια.
- Χμμμ, στις πόλεις σίγουρα δεν ήταν έτσι, αλλά τα φαινόμενα αστικοποίησης δεν έχουν να κάνουν με το πλανητικό κλίμα αλλά με το μικροκλίμα στην περιοχή των πόλεων και μόνο. Εκτός των πόλεων η κατάσταση δεν έχει αλλάξει και τόσο δραματικά. Απλώς τις ήδη διαμορφωμένες από την τηλεόραση αντιλήψεις σου έρχεται να ενισχύσει και το φαινόμενο της Πόλωσης Επιβεβαίωσης.

Η Τρύπα του Όζοντος (γνωστός άγνωστος 3)
Θα ακούσετε...:
Η τρύπα του όζοντος αυξάνεται συνεχώς, εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας με τη χρήση προωθητικών στα σπρέι. Επειδή μειώνεται το όζον, οι υπεριώδεις ακτινοβολίες του ήλιου φτάνουν στη γη και κάνουν την έκθεση στον ήλιο εξαιρετικά επικίνδυνη. Ο ήλιος γίνεται χειρότερος μέρα με τη μέρα και αυτό φαίνεται και από τη ραγδαία αύξηση του καρκίνου του δέρματος στις μέρες μας.

Δεν θα ακούσετε...:
Ορισμός: Τι είναι τελικά η τρύπα του όζοντος; Είναι μια περιοδική ελαχιστοποίηση της συγκέντρωσης του στρατοσφαιρικού όζοντος, η οποία εμφανίζεται πάνω από την Ανταρκτική και διευρύνεται κυρίως κατά το χειμώνα του νοτίου ημισφαιρίου. Οι χλωροφθοράνθρακες, ευρέως γνωστοί και ως CFCs, τα οποία χρησιμοποιούνται στα σπρέι, επιταχύνουν την καταστροφή του στρατοσφαιρικού όζοντος σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Τέτοιες θερμοκρασίες συναντώνται στην τροπόπαυση πάνω από την Ανταρκτική και κατά τη διάρκεια του χειμώνα της Ανταρκτικής. Χειμώνας στην Ανταρκτική;;; Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Έξι μήνες νύχτα! Άρα δεν υπάρχει καν ήλιος για να στείλει τις βλαβερές υπεριώδεις ακτινοβολίες του. Δηλαδή δεν είναι σημαντικό να περιοριστούν οι εκπομπές των χλωροφθορανθράκων; Φυσικά και είναι, γιατί το μεγάλωμα της τρύπας του όζοντος έχει ως συνέπεια τη διατάραξη των ενεργειακών ισοζυγιών της γης, η οποία διατάραξη με τη σειρά της μπορεί να αρχίσει να επηρεάζει σημαντικά το κλίμα σε κάποιες περιοχές του πλανήτη.

- Δεν χειροτερεύει λοιπόν ο ήλιος με την πάροδο των ετών;
- Ξερά στεγνά όχι!!! Το ποσοστό "χειροτέρευσης" του ήλιου επηρεάζει συντριπτικά λιγότερο τις συνέπειες πάνω στο δέρμα μας, από την ίδια την απρόσεκτη συμπεριφορά μας. Μια ανοικτόχρωμη επιδερμίδα πρέπει να φυλάγεται από τον ήλιο στον ίδιο βαθμό που έπρεπε να φυλάγεται και πριν από τριάντα χρόνια. Μια σκουρόχρωμη επιδερμίδα από την άλλη (όπως η δική μου) δεν είχε, ούτε έχει σημαντικά προβλήματα από την έκθεση στον ήλιο (Ναι, συνεχίζω να μη βάζω αντηλιακό!!!). Οι ακτίνες του ηλίου έχουν τόσο χειρότερα αποτελέσματα όσο πιο «κάθετα στο έδαφος» τις δεχόμαστε! Με άλλα λόγια, και με αριθμητικό παράδειγμα (όχι πραγματικά νούμερα), σταματήστε να ασχολείστε με το 0,1% περισσότερη UV ακτινοβολία που δέχεστε συγκριτικά με πέρυσι λόγω της ελάττωσης του όζοντος και φροντίστε να πηγαίνετε στην παραλία το πρωί ή αργά το απόγευμα, αντί για το μεσημέρι όπου δέχεστε συγκριτικά 40% περισσότερη UV ακτινοβολία. Και χαριτολογώντας, οι φουκαράδες οι Φιλανδοί τι έπρεπε να παθαίνουν όταν επισκέπτονται τη χώρα μας και «τρώνε στη μάπα» 60% περισσότερη ακτινοβολία;;;

Για να πάρετε μια γεύση για τον UVIndex στη χώρα μας και ανάλογα με την ώρα της ημέρας, δείτε εδώ. Επίσης μπορείτε να αποκτήσετε και διάφορες χρήσιμες πληροφορίες για τα μέτρα προφύλαξης από τον ήλιο και τους τύπους δέρματος.

- Μα οι καρκίνοι του δέρματος αυξάνονται, έτσι λένε οι έρευνες, το λένε και στην τηλεόραση συνέχεια!
- Ναι, αλλά κανένας δεν θα δημοσιεύσει και τις αντίστοιχες έρευνες που δείχνουν ότι οι καρκίνοι του δέρματος αυξάνονται γιατί αυξάνεται διαρκώς και η έκθεση στον ήλιο, επειδή το μαύρισμα και το μπάνιο στις 15:00 στα beach bar έχει γίνει ζήτημα κοινωνικού στάτους σε αντίθεση με 30 και 40 χρόνια πριν. Γιατί δεν δημοσιεύονται αυτές οι έρευνες;;; Πρώτον για να ενισχύεται το προφίλ του περιβαλλοντικού μπαμπούλα και δεύτερον γιατί οι εταιρίες καλλυντικών πληρώνονται και πληρώνουν με τη σειρά τους καλά!

- Μα κι εγώ το αισθάνομαι! Τα πράγματα έχουν αλλάξει πλέον. Είμαι σαράντα ετών και πριν από εικοσιπέντε χρόνια δεν καιγόμουν στον ήλιο. Τώρα, αν δεν βάλω αντηλιακό καίγομαι αμέσως!!!
- Φυσικά καίγεσαι! Στα 15 σου χρόνια έπαιζες από το πρωί ως το βράδυ στα γήπεδα και τις αλάνες και το δέρμα σου είχε μάθει στην έκθεση στον ήλιο. Σήμερα δουλεύεις από 8 έως 10 ώρες στο γραφείο, μετά πηγαίνεις στο σπίτι, και κάνεις διακοπές δύο εβδομάδες το καλοκαίρι!!! Πως περιμένεις να έχει την ίδια αντοχή στον ήλιο η άμαθη σου επιδερμίδα;;;

Ακραία Καιρικά Φαινόμενα (γνωστός άγνωστος 4)
Θα ακούσετε...:
Πάει ο καιρός, τρελάθηκε! Παλιότερα δεν είχαμε τόσο ακραία καιρικά φαινόμενα, και η κατάσταση όσο πάει και χειροτερεύει! Με την προχτεσινή καταιγίδα πλημμύρισαν όλα τα υπόγεια. Και είδες τι έγινε στη Χαλκιδική; Τα νερά, σαν χείμαρροι παρέσυραν ένα σωρό αυτοκίνητα στη θάλασσα...

Δεν θα ακούσετε...:
Γενικά στην Ελλάδα ΔΕΝ έχουμε ακραία καιρικά φαινόμενα! Ακραία καιρικά φαινόμενα είναι οι τυφώνες, είναι τα tornado, είναι οι μουσώνες και διάφορα άλλα. Το ξέρω ότι θα σοκάρω μερικούς από εσάς, αλλά η καταιγίδα δεν είναι ακραίο καιρικό φαινόμενο! Η χιονόπτωση δεν είναι ακραίο καιρικό φαινόμενο! Ο καύσωνας δεν είναι ακραίο καιρικό φαινόμενο. Και επιπλέον ο καύσωνας δεν είναι απλώς υψηλές θερμοκρασίες, αλλά έχει άμεση εξάρτηση και από την σχετική υγρασία! Όλα αυτά είναι φυσιολογικότατα φαινόμενα που επαναλαμβάνονται ευλαβικά στη χώρα μας, κάθε χρόνο στην εποχή τους, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο. Αν τώρα έχουμε κάνει τις πόλεις μας, με τα μπαζωμένα ρέματα, τους βουλωμένους υπονόμους και την ανυπαρξία των γύρω δασών, μη βιώσιμες, σίγουρα δεν φταίει ο παλαβιάρης ο καιρός!!! Και αν συνεχίσουμε να καίμε τα δάση μας, τα αυτοκίνητα και πολλά άλλα πράγματα μας θα κάνουν μακροβούτια μέσα στα επόμενα χρόνια στην κάθε νεροποντή.

Ααα και για να μην το ξεχάσω!!!
Κλείστε την τηλεόραση! Αν όμως αποφασίσετε να την έχετε ανοικτή, διατηρείστε τον σκεπτικισμό σας σχετικά με αυτά που ακούτε, ιδίως όταν ακούγονται από μη ειδικούς. Είπαμε, για τη Σοκολάτα στον Ζαχαροπλάστη, για την Προσθετική Μέλους στον Γιατρό και για το Κλίμα σε Κλιματολόγο! Τόσο απλά!!! Εκτός κι αν σκοπεύετε να εμπιστευτείτε κάποτε μια εγχείριση ανοικτής καρδιάς σε έναν μανάβη...

Συνέχεια στο άρθρο...

idolatry τελεία gr

- ...γιατρέ, πρέπει να σας πω ότι η συγκεκριμένη εικόνα είναι όντως θαυματουργή. Ένα σωρό άνθρωποι έχουν γίνει καλά! Ως και ο Μάκης της Τασώς, που δεν είναι και πολύ της εκκλησίας, είχε χρόνια πρόβλημα με τις παρανυχίδες του, και από προχτές που προσευχήθηκε στην εικόνα, δεν έχει βγάλει ούτε μία!!! Γι αυτό και εγώ θα πάω να την παρακαλέσω για το παιδί μου. Είναι αυτό λόγος, για να με αποκαλούν οι φίλοι μου ειδωλολάτρη;;;
- Σώπα αδερφέ, ούτε γι αστείο!
- Ευχαριστώ γιατρέ! Τι σας οφείλω;
- 60 €. Άφησε τα έξω, στον ξύλινο ινδιάνο που έχω δίπλα από τον υπολογιστή, και ζήτα του και μια απόδειξη! Περνάνε και στην εφορία πλέον αυτά...

Εικόνες, σταυροί, λείψανα αγίων και μύρια άλλα ιερά και όσια εκτίθενται καθημερινά σε προσωπικές λατρευτικές πράξεις και τελετουργίες ή και σε οργανωμένα λαϊκά προσκυνήματα.
Ερώτηση: Πόσο συμβατά είναι όλα αυτά με την πίστη των ορθόδοξων χριστιανών;
Απάντηση: Καθόλου! Είναι καθαρά ειδωλολατρικές ή και ασεβείς πρακτικές προς το αντικείμενο της συγκεκριμένης πίστης, δηλαδή τον υπέρτατο φορέα που οι πιστοί αποκαλούν Θεό!

Για να στηρίξω τους ανωτέρω ισχυρισμούς, ξεκινάω αντιγράφοντας από τους αγαπημένους μου, Τεγόπουλο και Φυτράκη (είναι τελικά θαυμάσιο το τι μπορεί να κάνει κανένας απλώς με ένα λεξικό) τους ορισμούς για τις λέξεις είδωλο και λατρεύω:

Είδωλο: (το) ουσ. (Κ είδωλον):

1. ομοίωμα θεότητας
2. άυλη μορφή, φάντασμα
3. (μτφ.) πρόσωπο που αγαπιέται με πάθος, που γίνεται αντικείμενο λατρείας
4. (φυσ.) πραγματική ή φαινομενική εικόνα, που σχηματίζεται με ανάκλαση ή διάθλαση, όπως π.χ. στον καθρέφτη

Λατρεύω ρ. (λάτρ-εψα, -εύτηκα, -ε(υ)μένος):

1. τιμώ θεότητα ή αγιότητα
2. υπεραγαπώ κάποιον ή κάτι: λατρεύει τη μητέρα του - λατρεύω τη μουσική

Από τον ορισμό της λέξης «είδωλο» μπορούμε εύκολα να παραλείψουμε τα 2 και 3, αφού στην περίπτωση μας έχουμε να κάνουμε με υλικά πράγματα (θυμίζω ότι μιλάμε για εικόνες, λείψανα και άλλα μπιχλιμπίδια, άρα όχι πρόσωπα και όχι άυλα πράγματα). Μπορούμε μάλλον να παραλείψουμε και το 4, γιατί το θέμα της παρούσας ανάρτησης δεν είναι ο ναρκισσισμός! Μένει λοιπόν το 1, το οποίο κάνει σαφή αναφορά σε ομοίωμα θεότητας. Από τους ορισμούς του ρήματος «λατρεύω» θα παραλείψω τον ορισμό 2, αφού δεν έχω να πω κάτι επικριτικό για οποιονδήποτε υπεραγαπάει την μητέρα του, τον πατέρα του, τη μουσική, την κηπουρική και πάει λέγοντας. Συνοψίζοντας λοιπόν, όταν μιλάμε για ειδωλολατρικές και ασεβείς πρακτικές, εννοούμε ότι, είτε η λατρεία των πιστών στρέφεται στα είδωλα, είτε ότι οι συγκεκριμένες πρακτικές δεν τιμούν το θεό. Οπότε φίλοι ΧΟ (= Χριστιανοί Ορθόδοξοι) καλείστε να απαντήσετε μαζί μου στα παρακάτω απλά ερωτήματα: (1 – 2 – 3 και πάμε...)

Ειδωλολατρία, περίπτωση 1
Πρώτον, έχετε υπ’ όψιν σας ότι οι εικόνες στην εκκλησία είναι μια πρακτική που υιοθέτησε η εκκλησία κατά την αφομοίωση νέου αίματος, δηλαδή πολλών πρώην ειδωλολατρών στις τάξεις της; Και μάλιστα υπάρχουν μόνο και μόνο επειδή οι οπαδοί τους (Εικονολάτρες) επικράτησαν των αντιπάλων τους (Εικονοκλάστες) κατά την περίοδο της εικονομαχίας, τον 8ο και 9ο αιώνα;

Ειδωλολατρία, περίπτωση 2
Όταν π.χ. ο Θεόφραστος προσκυνάει μια εικόνα της Παναγίας ή ενός αγίου, για ποιον λόγο ακριβώς την προσκυνάει; Η πολυφορεμένη απολογητική απάντηση περιλαμβάνει δύο σκέλη. Πρώτον, ότι μόνο ο θεός (και η άλλη του μορφή, ο Χριστός) λατρεύεται, ενώ οι άγιοι απλώς τιμούνται! Αχ αυτά τα λεκτικά απολογητικά τεχνάσματα!!! Αυτό καταρρίπτεται απευθείας από τον ορισμό αφού, όπως είδαμε, λατρεύω = τιμώ θεότητα ή τιμώ αγιότητα. Ένα και το αυτό! Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το «λατρεύω» παραπέμπει στο «τιμώ», ούτε υπάρχει κάποια διάκριση ανάμεσα στα «τιμώ θεότητα» και «τιμώ αγιότητα». Δεύτερον, υποτίθεται ότι ο πιστός δεν προσκυνάει την εικόνα και συνεπώς δεν την λατρεύει, αλλά η εικόνα, μέσω του θέματος της απλώς απεικονίζει το θέμα της λατρείας. Σ’ αυτήν την περίπτωση έχω να παρατηρήσω το εξής! Αν κάποια μέρα με πολύ κρύο, και σε μια ερημική εκκλησία, προτείνω στον Θεόφραστο, να πάρω την εικόνα και να την τεμαχίσω για να κάνω καυσόξυλα ώστε να ζεσταθούμε και να σωθούμε από το πολικό ψύχος, αντικαθιστώντας την όμως με μια πολύ καλοτραβηγμένη φωτογραφία της, λογικά δεν θα έχει πρόβλημα! Ή το πολύ – πολύ να έχει μια ήπια αντίδραση του στιλ «δεν μπορούμε να βρούμε ρε συ τίποτα άλλο για να κάψουμε...;»

Ειδωλολατρία, περίπτωση 3
Τι σημαίνει θαυματουργή εικόνα; Θέλω να πω, αν υποθέσουμε (που δεν είναι έτσι βέβαια) ότι όντως κάνει θαύματα, ποιος ακριβώς κάνει τα θαύματα; Η εικόνα, ή το πρόσωπο που αναπαριστάται; Ελπίζω να μην απαντήσει κάποιος «η εικόνα»!!! Σε αυτούς που θα απαντήσουν «το πρόσωπο», έχω να ρωτήσω γιατί αυτό το πρόσωπο θαυματουργεί μόνο μέσω συγκεκριμένων εικόνων του και όχι όλων;;; Ααα, μάλλον θα είναι ζήτημα νομιμότητας! Οι εικόνες είναι για τους άγιους ότι τα ιατρεία για τους γιατρούς. Και προφανώς κάποιες εικόνες δεν έχουν άδεια λειτουργίας...

Ειδωλολατρία, περίπτωση 4
Όταν π.χ. η Μαριγώ προσκυνάει λείψανα, ποιον ακριβώς λατρεύει ή τιμάει ή όπως αλλιώς θέλουμε να το πούμε; Ελπίζω όχι τα ίδια τα κόκαλα...! Αλλά τότε τι; Αυτό που απεικονίζουν;;; Μα εδώ δεν έχουμε καν μια απεικόνιση, έχουμε μια πλήρη παράσταση ενός νεκρού, η οποία, μέσω του υποσυστήματος αποφυγής μόλυνσης του εγκεφάλου, δημιουργεί σε κάθε φυσιολογικό άνθρωπο αισθήματα αποστροφής· έτσι λέει τουλάχιστον η βιολογία. Αρχίζω να μην καταλαβαίνω...

Ειδωλολατρία, περίπτωση 5 και Ασέβεια, περίπτωση 1
Όταν κάποιος προσκυνάει και φιλάει οποιοδήποτε σταυρό ή άλλο ιερό αντικείμενο (ιδίως άμα είναι και από τίμιο ξύλο!!!), ποιον λατρεύει εκείνη τη στιγμή; Αν η απάντηση είναι «το αντικείμενο» τότε έχουμε κλασική περίπτωση ειδωλολατρίας. Το ιερό αντικείμενο δεν απεικονίζει τίποτα, άρα δεν μπορεί να γίνει πάσα η λατρεία σε κάποιο πρόσωπο! Αν η απάντηση είναι «τον θεό», έρχεται και η δεύτερη ερώτηση η οποία λέει: Γιατί να χρειάζεται κάποιος ένα αντικείμενο για να εκδηλώσει τη λατρεία του απέναντι σε έναν θεό ο οποίος βρίσκεται παντού και ακούει τα πάντα; Μήπως ενδόμυχα αμφισβητείται η έννοια «πανταχού παρών»;

Ασέβεια, περίπτωση 2
Όταν π.χ. ο Απέργης παρακαλάει μια εικόνα για κάτι, περιμένει κάτι από την εικόνα ή από το πρόσωπο; Και με δεδομένο ότι υπάρχουν πολλές εικόνες (κάτι σαν τις συντομεύσεις στα pc μας, ένα αρχείο μπορεί να έχει πολλές συντομεύσεις ώστε να έχουμε εύκολη πρόσβαση σ’ αυτό από παντού) και πολλοί άνθρωποι που καταθέτουν σε αυτές τα αιτήματα τους, τι ακριβώς περιμένει ο Απέργης από τον άγιο; Να είναι πανταχού παρών, αλλά και παντοδύναμος ώστε να μπορεί να εκπληρώνει όλα τα αιτήματα; Μήπως αποδίδονται τελικά ιδιότητες του θεού στον άγιο καταστρατηγώντας την ιεραρχία που θέλει μόνο το θεό πανταχού παρόντα και παντοδύναμο; Μήπως αυτό είναι ασέβεια των πιστών απέναντι στο θεό;

Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι η στυγνή λογική υπαγορεύει το εξής: Και μόνο η ιδέα, πως οι εικόνες δίνουν σε πρόσωπα, τα οποία έχουν πεθάνει, τη δυνατότητα επανεμφάνισης και μάλιστα σε πολλαπλά σημεία, ώστε να ικανοποιούν και αιτήματα, αποτελεί από μόνη της μια εκδήλωση ειδωλολατρίας! Αποδίδουμε στην εικόνα υπερφυσικές ιδιότητες! Ασχέτως αν στην τελική πιστεύουμε ότι ο τελικός αποδέκτης της λατρείας μας ή του αιτήματος μας είναι κάποιο πρόσωπο. Η μόνη ορθολογική απόπειρα επίτευξης της πανταχού παρουσίας, φίλοι ΧΟ, έρχεται δια στόματος του μέγιστου Αλ Μπάντυ (Παντρεμένοι με Παιδιά), όταν αυτός βλέπει έναν παραφουσκωμένο λογαριασμό τηλεφώνου με υπεραστικά τηλεφωνήματα της Πέγκυ:

- Επειδή δεν μπορώ να φανταστώ σε ποιον άλλον τηλεφωνούσες, τι έγινε εδώ Πέγκυ; Μετακόμισε η μάνα σου στο εξωτερικό; Ή πάχυνε τόσο πολύ που πέρασε τα σύνορα;;;;;;

Συνέχεια στο άρθρο...

Εεε και;

Αφιερωμένο στον καλό μου φίλο Δημήτρη Μαρούλη!

...και η μαυροφορεμένη και σκεβρωμένη από τη ραχίτιδα γιαγιά, στο διπλανό στασίδι, αναφώνησε: - Θάμα πιδί μ’, θάμα!!!

...και τότε ο κύριος καθηγητής, έντρομος, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των φοιτητών του, φώναξε: - Θαύμα! Αυτό που βιώνουμε αυτήν την στιγμή, δεν μπορεί να εξηγηθεί με κανέναν άλλον τρόπο, παρά μόνο με την παρέμβαση του θεού!!!

Ερώτηση: Ποια από τις δύο ανωτέρω μίνι διηγήσεις αναφέρεται στην πραγματικότητα, και ποια σε κάποιο φανταστικό μυθιστόρημα τύπου Dan Brown; Φαντάζομαι ότι όλοι οι αναγνώστες, ανεξαρτήτως πεποιθήσεων, θα μπορέσουν πολύ εύκολα να κατατάξουν την πρώτη στην πραγματικότητα και τη δεύτερη στη μυθιστορηματική αφήγηση. Ακόμα και οι έχοντες πίστη στα θαύματα, θα μπορέσουν να κάνουν αυτήν τη διάκριση, αν και προς μέγιστη απογοήτευση ή και οργή τους όσον αφορά τις προθέσεις και τους σκοπούς του αφηγητή.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τις δύο διηγήσεις να ξεχωρίζουν μεταξύ τους, αν και αναφέρονται και οι δυο σε θαύμα; Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τον ορισμό του θαύματος. Αντιγράφω από τους Τεγόπουλο και Φυτράκη:

Θαύμα, κ. θάμα (το) ουσ.:

1. καθετί που γίνεται παρά τους φυσικούς νόμους: τα θαύματα της Παναγίας - του Χριστού - των αγίων
2. παράδοξο, ανεξήγητο περιστατικό: είναι θαύμα το ότι κατάφερε να βγει ζωντανός από τα ερείπια
3. φρ. ως εκ θαύματος, για κάτι τόσο απροσδόκητο ώστε να αποδίδεται σε θαύμα: γλίτωσε ως εκ θαύματος
4. φρ. ω του θαύματος, για κάτι αναπάντεχο: εκεί που λέγαμε ότι μας ξέχασε, ω του θαύματος, χτύπησε το τηλέφωνο και ήταν ο ίδιος - εν τω άμα και το θάμα, για κάτι που συμβαίνει απροσδόκητα και αμέσως μετά από μνεία που έγινε γι' αυτό· και στις λόγ. φρ. θαύμα ιδέσθαι (ά. θαυμαστόν ιδείν), είναι αξιοθαύμαστο
5. καθετί που προκαλεί κατάπληξη, θάμπος: νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια (Διον. Σολωμός)


Με μια πρώτη ματιά, οι ορισμοί 2 έως 5 φαίνεται να πηγάζουν από τον ορισμό 1. Παράδοξο, ανεξήγητο, απροσδόκητο, αναπάντεχο, προκαλεί κατάπληξη. Κάτι δηλαδή το οποίο είναι πέρα από το αναμενόμενο. Και για να γίνουμε πιο σαφείς, τι είναι αυτό που καθορίζει το αναμενόμενο; Μα οι Φυσικοί Νόμοι φυσικά (ορισμός 1)!

Η Άγνοια (των Φυσικών Νόμων)
Τα άμεσα ερώτηματα που προκύπτουν λοιπόν είναι:

Ερώτηση: Τι είναι θαύμα;
Απάντηση: Δόθηκε στον ορισμό 1, και συμπληρωματικά στους 2,3,4 και 5..

Ερώτηση: Πως θα μπορούσε κάποιος να ξεγελαστεί και να θεωρήσει θαύμα κάτι το οποίο στην πραγματικότητα δεν είναι θαύμα;
Απάντηση: Μόνο από Άγνοια. Θα μπορούσε εύκολα να ξεγελαστεί, αν δεν γνωρίζει τους Φυσικούς Νόμους, ή έστω ότι υπάρχουν Φυσικοί Νόμοι που διέπουν κάποιο φαινόμενο! Αν π.χ. κάποιος δεν γνωρίζει ότι η κίνηση των πλανητών και ουρανίων σωμάτων υπόκειται σε νόμους, και οι εκλείψεις μπορούν να προβλεφθούν, θα γίνει εύκολα θύμα κάποιου ο οποίος έχει διαβάσει για την ακριβή ώρα της έκλειψης ηλίου, και θα ζητήσει από το θεό να κρύψει τον ήλιο μισή ώρα πριν!

Ερώτηση: Ποιος είναι αρμόδιος να χαρακτηρίσει κάτι ως θαύμα;
Απάντηση: Μα φυσικά αυτός ο οποίος γνωρίζει τους Φυσικούς Νόμους και μπορεί να θέσει τις κατάλληλες συνθήκες για ένα πείραμα ώστε να δείξει αν καταστρατηγούνται αυτοί οι νόμοι.

Ααα, πολύ ωραία, τώρα ξεκαθαρίζουν κάπως τα πράγματα! Για την γιαγιά το μυαλό μας κάνει αυτόματα τους εξής συμπερασμούς. Γεννημένη πριν από πολλά χρόνια, τότε που λίγοι άντρες και ακόμα λιγότερες γυναίκες είχαν την ευκαιρία να μορφωθούν. "Θάμα πιδί μ’, θάμα", η προφορά της δείχνει καταγωγή από χωριό, άρα ένας παραπάνω λόγος να υποθέσουμε ότι η συγκεκριμένη κυρία μεγάλωσε μακριά από τα κέντρα γνώσης. Μέσα στην εκκλησία, μαυροφορεμένη και με ραχίτιδα, είναι μια εικόνα που παραπέμπει σε άτομο μεγαλωμένο μέσα σε θρησκευτικό περιβάλλον. Το περιβάλλον αυτό, βρίσκει πρόσφορο έδαφος να προβάλλει και να εξυμνεί τα θαύματα σε ανθρώπους που δεν έχουν γνώσεις και ανεπτυγμένη κριτική σκέψη. Επίσης η γιαγιά ξέρει ότι δεν θα χρειαστεί να αιτιολογήσει το γιατί κάτι είναι θαύμα· το θαύμα στο χώρο της είναι η κρατούσα αντίληψη! Η γιαγιά συνεπώς είναι πιθανότερο να διακατέχεται από Άγνοια. Άρα είναι και εύκολος στόχος για τους θαυματοποιούς.

Για τον καθηγητή από την άλλη, οι συμπερασμοί μας είναι κάπως διαφορετικοί. Γνωρίζει τους φυσικούς νόμους, ή μερικούς από αυτούς, ή έστω ότι όλα τα φαινόμενα διέπονται από κάποιους νόμους, τους οποίους μπορεί να μάθει από τον εκάστοτε ειδικό. Επιπλέον γνωρίζει ότι σε έναν χώρο όπου οι φοιτητές του πρέπει να αραδιάσουν τρεις αποδείξεις και δέκα επιστημονικές παραπομπές στις εξετάσεις, προκειμένου να περάσουν το μάθημα, δεν θα τη βγάλει αναίμακτα εκστομίζοντας πράγματα ανήκουστα, χωρίς να εμφανίσει και τις αντίστοιχες αποδείξεις. Τέλος, και μόνο ως καθηγητής πανεπιστημίου, ανήκει γενικά στους ανθρώπους της Γνώσης. Άρα αποτελεί persona non grata για τα θαύματα.

Το Αποτέλεσμα
Που ακριβώς εμφανίζονται οι συνθήκες για ένα θαύμα; Εκεί όπου υπάρχει ανάγκη για κάποιο αποτέλεσμα. Μόνο με θαύμα θα περάσω στις εξετάσεις! Θεέ μου κάνε το θαύμα σου, να βγει ο γιος μου από την εντατική! Τρεις μέρες περιμένουμε να ακούσουμε για επιζώντες από το ναυάγιο, Άγιε Νικόλαε κάνε το θαύμα σου να γυρίσει ζωντανός ο Λυκούργος!

Μα για μισό λεπτό. Πολλοί άνθρωποι γενικά περνάνε στις εξετάσεις, πολύς κόσμος βγαίνει από την εντατική χάρις στους γιατρούς και αρκετοί καταφέρνουν να επιζήσουν από ναυάγιο. Τότε τι σόι θαύμα είναι αυτό;

Η πολυκατοικία μας έγινε συντρίμμια από το σεισμό, δεν έμεινε τίποτα. Θεέ μου κάνε το θαύμα σου να σηκωθεί και πάλι όρθια και να βρίσκονται όλα στη θέση τους! Και μονολογεί ο θεός: "Τίποτα άλλο ρε μεγάλε;;; Μήπως να κερδίσεις και το τζόκερ και να σε ερωτευτεί και η μις Γιανγκ 2009;;;".

Ο Τρόπος
Για την επίτευξη κάποιου αποτελέσματος, όταν αυτό είναι εφικτό, υπάρχει πάντα κάποιος τρόπος. Και ποιο αποτέλεσμα είναι εφικτό; Μα αυτό που δεν αντίκειται στους Φυσικούς Νόμους. Για να περάσω στις εξετάσεις, πρέπει να γνωρίζω το αντικείμενο, επομένως να διαβάσω. Για να σωθεί κάποιος από σοβαρό τροχαίο, πρέπει να κάνουν χειρουργική επέμβαση οι ειδικοί γιατροί. Για να γυρίσει πίσω όμως ο νεκρός; Μπαα, χλωμό το βλέπω...

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι; Χαριτολογώντας πάντα θα έλεγα, επικουρικά ΝΑΙ. Θα περάσω στις εξετάσεις, αν διαβάσει κάποιος άλλος, και αντιγράψω από αυτόν. Θα σωθεί ο Λυκούργος, αν τρέξουν τα σωστικά συνεργεία, και πάω και εγώ να κάνω ένα τάμα στον Άγιο. Θα σωθεί το παιδί στην εντατική αν οι γιατροί κάνουν καλά τη δουλειά τους, και ανάψω και εγώ ένα κεράκι στο ναό.

Θα ξανασηκωθούν τα συντρίμμια από μόνα τους σε μια όρθια και χωρίς ζημιές πολυκατοικία επειδή προσευχήθηκα; ΟΧΙ. Γιατί πολύ απλά, ποιος θα κάνει την πραγματική δουλειά να τα σηκώσει;;;

Το Συμπέρασμα
Οι υποστηρικτές των θαυμάτων χαρακτηρίζονται από τη ευλαβική εμμονή τους να εστιάζουν στον τρόπο και όχι στο αποτέλεσμα, για κάθε φαινόμενο του οποίου τα δεδομένα αγνοούν. Γιατί συμβαίνει αυτό; Πιθανότατα γιατί θέλουν και αυτοί συμμετοχή σε επιτεύγματα τα οποία δεν μπορούν να πετύχουν οι ίδιοι από μόνοι τους. Θέλουν αποτελέσματα δίχως κόπο. Και, δυστυχώς για εμάς, αυτό αποτελεί ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του νεοέλληνα. "Θέλω να περάσω στις εξετάσεις, έστω και χωρίς να έχω ιδέα!". "Θέλω να γίνει καλά ο άνθρωπος μου, αλλά να μην αισθάνομαι και υποχρεωμένος στο γιατρό, τον οποίο πολλάκις έχω φθονήσει για την ευημερία του!". Και ποιος είναι ο πιο εύκολος τρόπος να χρεωθώ μερίδιο στο επιτυχές αποτέλεσμα; Μα φυσικά το να έχω ΜΕΣΟΝ! Και μάλιστα το υπέρτατο μέσον, το οποίο είναι στο πλάι μου και κάνει θαύματα για να ικανοποιήσει τα αιτήματα μου. Στα επιτεύγματα έχουν μερίδιο ελάχιστοι· στα θαύματα όλοι, αρκεί να πιστεύουν.

Αυτό λοιπόν που θα έπρεπε να απασχολεί τον κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο είναι το αποτέλεσμα. Και ως προς τη σημαντικότητα του αλλά και ως προς την εφικτότητα του. Οπότε, έχοντας γνωρίσει ήδη τον ορισμό του θαύματος, ας δούμε τι δεν είναι θαύμα. Θαύμα δεν είναι κάτι το οποίο είναι ασήμαντο – άχρηστο. Δεν νομίζω να ζητούσατε ποτέ την παρέμβαση θεού ή αγίου για να σας φτιάξει ένα τοστ! Θαύμα επίσης δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να επιτευχθεί και με άλλους τρόπους, γιατί αυτό σημαίνει ότι επιτρέπεται από τους Φυσικούς Νόμους. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Η ανυπολόγιστη δύναμη της ερώτησης "Εεε και;"
Πρακτικός κανόνας ανίχνευσης θαυμάτων: Οτιδήποτε μπορεί να απαντηθεί με το "Εεε και;" δεν είναι θαύμα. ΠΡΟΣΟΧΗ! Στα παρακάτω παραδείγματα δεν χρειάζεται καν να ελέγξουμε την αλήθεια των ισχυρισμών.

- Η λαμπάδα στον πανάγιο τάφο ανάβει από μόνη της!
- Εεε και; Και εγώ την ανάβω με αναπτήρα, ενίοτε και με σπίρτα.

- Δάκρυσε η εικόνα της Παναγίας!
- Εεε και;

- Θαύμα! Από αυτήν την ασθένεια σώζονται 2 στους 1000, κι ο Αγησίλαος την ξεπέρασε!
- Εεε και; Υπάρχει λοιπόν άλλος ένας στους χίλιους που την ξεπέρασε, είναι ο Ομάρ και κατάγεται από το Μαρόκο και πιστεύει στον Αλάχ. Θαύμα ήταν και εκείνο;

- Ο Ασημάκης έπασχε χρόνια από το στομάχι του. Προσευχήθηκε όμως γι αυτόν ο γέροντας Παχούμιος και τελικά έγινα καλά.
- Εεε και; Και σε έναν καλό διατροφολόγο αν πήγαινε, το ίδιο αποτέλεσμα θα είχε.

- Θυμάσαι τον Περικλή, που πήγαμε προχτές στην κηδεία του; Έγινε θαύμα και πριν από δύο ώρες σηκώθηκε και είναι και πάλι μαζί μας!
Θα διανοηθεί κανένας να απαντήσει εδώ με το "Εεε και;"; Δεν νομίζω. Αλλά μην αγχώνεστε, δεν θα ακούσετε ποτέ σας τέτοιον ισχυρισμό γιατί κάτι τέτοιο αντίκειται στους Φυσικού Νόμους. Είναι δηλαδή πραγματικό θαύμα (μέχρι να αποδειχτεί ότι μπορεί να γίνει ανάνηψη ακόμα και μετά από πέντε μέρες). Και όταν θα ακούσετε για τέτοιο θαύμα, θα είναι πάντα μακριά από κάθε έλεγχο, όπως:

Χωρίς καμία πληροφορία (αδύνατος ο τοπικός έλεγχος). Ανάστησε νεκρό μουσουλμάνο η Παναγία στη Συρία! Πως τον λένε τον Σαουδάραβα; Ααα δεν μπορώ να σου πω! Που θα τον βρούμε να του μιλήσουμε; Ααα δεν μπορώ να σου πω! Εσύ που το ξέρεις ότι έγιναν έτσι; Μα έχει βουίξει ο κόσμος!

Τα πολύ πολύ παλιά χρόνια (αδύνατος ο χρονικός έλεγχος). Σάββατο του Λαζάρου Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΝΟΣ ΦΙΛΟΥ

Το πανίσχυρο "Εεε και;" οφείλει την δύναμη του στο κρυμμένο μήνυμα που ακολουθεί και λέει "Κι εγώ μπορώ να το κάνω. Και αν μπορώ να το κάνω και εγώ, δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί το δικό σου είναι θαύμα, και δεν είναι το δικό μου.". Όλα αυτά διατυπωμένα λακωνικά, με δύο απλές λεξούλες, "Εεε και;". Οι οποίες μπορούν να διατυπωθούν σε ένα μεγάλο φάσμα, από το χαμηλόφωνο και ψιλοαδιάφορο "εεε και;", μέχρι το εριστικό και μακρόσυρτο "ΕΕΕ ΚΑΙΑΙΑΙΑΙ....;". Γεμίστε λοιπόν τη φαρέτρα σας με πολλά "Εεε και;" και αρχίστε να τα πετάτε στα μούτρα κάθε απολογητή. Ούτε εξηγήσεις από μέρους σας, ούτε αμφισβητήσεις των λεγόμενων τους. Ξερά "Εεε και;". Βάλτε τους στη διαδικασία να το απαντήσουν. Είναι σαν να βάζεις τον κλέφτη να καλέσει αστυνομία!

Συνέχεια στο άρθρο...