Άκου, βλήμα…

Δεν έχω μπορέσει ακόμα να καταλάβω τι ομαδική παράκρουση πιάνει τον κόσμο, ιδίως τα φιλαράκια μου, και καταλήγουν να μοιράζονται σαν μανιακοί στο Facebook οποιαδήποτε παπαριά γράφεις. Και αυτό είναι κάτι που δυσκολεύομαι να διαχειριστώ.

Ζηλεύω Θάνο Τζήμερε. Το παραδέχομαι.

Δεν το χωράει ο νους μου πως ένας τόσο αυτοαναιρούμενος και αγράμματος χαζός καταλήγει να γίνεται παντιέρα ανθρώπων που θεωρώ ότι κουβαλάνε στοιχειώδη λογική και γνώσεις. Ίσως έχω υπερεκτιμήσει τελικά το τι σημαίνει "γνώσεις" στη χώρα μας. Ναι, μιλάω γι’ αυτήν την χώρα όπου:

• κυβερνάει ένας παντελώς αμόρφωτος με περγαμηνές καταληψία και επιτελείο που απαρτίζεται από γκόμενες με περπατούρες (ναι, έχει περπατήσει η Ελευθερία Χατζηγεωργίου) και αλκοολικούς φαν της Μενεγάκη,

για την αντιμετώπιση του οποίου χρειάζεται η συνδρομή

• ενός χριστιανόπληκτου, με τσιρίδα, χάλια προφορά και το σαγόνι του χαζού απ' τις γελοιογραφίες ο οποίος πουλάει νανοβιονικά γιλέκα, καθώς και
• του αντικειμένου χλευασμού του παρόντος άρθρου

επειδή τα χώνουν στον ΣΥΡΙΖΑ! Ξαναλέω: Οι γνώσεις των ανθρώπων του μετώπου της λογικής είναι τόσες πολλές ώστε χρειάζονται τη συνδρομή δύο θεόχαζων για να τα χώσουν στον περιοδεύοντα θίασο του ΖΥΡΙΖΑ.

Σαν να ζητάς τη συνδρομή αμόρφωτων και χαζών φουσκωτών οι οποίοι θα δείρουν για να βγει η Ελλάδα απ’ τα οικονομικά της αδιέξοδα. Oh, wait…

Μόνο ο Άδωνις μπορεί να τα χώσει σ' αυτήν την αλεπού!

Στο θέμα μας τώρα Θάνο!
Γράφεις στο άρθρο σου “Κόκκινα δάνεια, πολιτική άνοια”, και πολύ σωστά, ότι μία σύμβαση ιδιωτικού δικαίου (πρέπει να) αφορά αποκλειστικά τα αντισυμβαλλόμενα μέρη και κανέναν άλλον. Συμφωνώ και επαυξάνω. Και στη συνέχεια αναπτύσσεις μια ολόκληρη θεωρία η οποία πασχίζει να αποδείξει ότι κακώς (νταξ, απολαύστε)

όλα τα κόμματα, εντός και εκτός Βουλής, αριστερά και δεξιά, με μόνη εξαίρεση την "ανάλγητη νεοφιλελεύθερη σέχτα" της οποίας προεδρεύει ο γράφων, υποστηρίζουν ότι το κράτος όχι απλώς έχει το δικαίωμα, αλλά οφείλει να εμφανιστεί αυτόκλητο και να πει στην Τράπεζα: "Ο δανειολήπτης ζύγισε λανθασμένα τις οικονομικές του προοπτικές. Με τα λεφτά που του έδωσες αγόρασε σπίτι ή τα έριξε στη δουλειά του ή τα ξόδεψε στην κατανάλωση. Δεν μπορεί να τα επιστρέψει. Θα τα πληρώσεις εσύ! Μέρος του ή το σύνολο. Και σου απαγορεύω να εκπλειστηριάσεις ακίνητη ιδιοκτησία όπως έχετε συμφωνήσει με τον δανειολήπτη, αν είναι η πρώτη του κατοικία."

Προσπερνάμε το έκδηλο στοιχείο της αυτοϊκανοποίησης στην παραπάνω διατύπωση, το οποίο θα έπρεπε να αποτελεί σινιάλο για οποιονδήποτε σώφρονα ώστε να αντιμετωπίσει το υπόλοιπο του άρθρου με σκεπτικισμό. Και φτάνουμε στο σημείο όπου απαριθμείς τους χαμένους από την κρατική παρέμβαση υπέρ των δανειοληπτών. Χαμένοι λοιπόν οι δανειολήπτες, η οικονομία, οι τράπεζες δια των μικρομετόχων, οι φορολογούμενοι, η οικοδομική δραστηριότητα, η δικαιοσύνη, η ηθική, η γιαγιά μου και ο παππούς μου.

Χμμμ… αν είναι όλοι χαμένοι, ίσως τελικά δεν είναι κανένας χαμένος και ζούμε απλώς σε μια κακορυθμισμένη κοινωνία, αλλά κάθε άλλο παρά άδικη. Και κάπου εδώ, όλοι αυτοί που μοιράζονται το άρθρο σου σαν μανιακοί για τις τεράστιες αλήθειες που αυτό φανερώνει, αποτυγχάνουν να αναδείξουν τον πραγματικό χαμένο της υπόθεσης. Τον φορολογούμενο. Καθώς αυτός βρίσκεται παραπεταμένος και απαξιωμένος σε μια λίστα στην οποία έχουν χωρέσει όλοι! Επειδή δεν περιμένω φυσικά να καταλάβουν τόσο γρήγορα οι οπαδοί σου τι διαστρεβλωτική μπούρδα πήγαν και μοιράστηκαν, θα σου το κάνω όσο πιο απλό γίνεται:

1. 
Δανείστηκε κάποιος και αδυνατεί να αποπληρώσει το δάνειό του; Αχ, πόσο στα παπάρια μας! Ας πρόσεχε. Όταν δανείστηκε, πρώτον δεν τον υποχρέωσε κανείς να δανειστεί και δεύτερον είχε τη δυνατότητα, ως ενήλικος, να εκτιμήσει τα οφέλη και τους κινδύνους από έναν τέτοιο δανεισμό και να προχωρήσει σε σύναψη της αντίστοιχης ιδιωτικής σύμβασης λαμβάνοντας ακέραια και την ευθύνη των πράξεών του. Πάμε πάλι, λαμβάνοντας ακέραια και την ευθύνη των πράξεών του. Ας βρει την άκρη μόνος του τώρα. Ο φορολογούμενος δεν του χρωστάει τίποτα!

2. 
(ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ) Δάνεισε κάποιος 300.000€ στεγαστικό δάνειο σε υπάλληλο φαστφουντάδικου και τώρα αδυνατεί να εισπράξει τα οφειλόμενα; Αχ, πόσο στα παπάρια μας και πάλι! Ας πρόσεχε. Όταν τα συγκεκριμένα σκουπιδοδάνεια καταγράφονταν κάποτε ως ενεργητικό των τραπεζών και εισέπρατταν τα δυσθεώρητα bonus τους τα αντίστοιχα golden boys, ήταν αναμφίβολα πολύ όμορφες εποχές. Σήμερα όμως που ήρθε η ώρα της αποπληρωμής με τα ταμεία άδεια, νομίζω ότι το δίκαιο και το ηθικό είναι να ψάξουν να βρουν την άκρη οι τράπεζες και τα golden boys. Ο φορολογούμενος δεν τους χρωστάει τίποτα. Ή μάλλον, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ… Άκου, βλήμα, Τζήμερε! Οι συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις στις οποίες αναφέρθηκες για να μας συγκινήσεις με το δράμα των μικρομετόχων (λυγμ, κλαψ, οδύρμ, μοιρολόγ και δεινοπάθ), δεν έγιναν με λεφτά που παρήχθησαν από κάποιο λεφτόδεντρο. Έγιναν με λεφτά των φορολογουμένων. Είτε άμεσα, είτε έμμεσα (αποπληρωμή νέων δανείων από το κράτος στους πιστωτές). Η κρατική παρέμβαση λοιπόν την οποία μετά βδελυγμίας αποκηρύσσεις στην περίπτωση των δανειοληπτών, ως δια μαγείας μεταβάλλεται σε πρεμούρα για κρατική παρέμβαση στην περίπτωση των τραπεζών. Οι οποίες τράπεζες, μάλιστα, κάθε άλλο παρά "καθαρού" ιδιωτικού δικαίου είναι, καθώς πέρα από την υποχρεωτική διάσωσή τους από τα λεφτά των φορολογουμένων, αποτελούν επιπλέον θεσμοθετημένα κέντρα υποχρεωτικής διαμεσολάβησης στη διεξαγωγή συναλλαγών από κάποιο ποσό και πάνω. Είτε σου αρέσει είτε όχι, τεχνικά οι τράπεζες είναι υπάλληλοι των φορολογουμένων. Ναι, δημόσιοι υπάλληλοι.

Συνεπώς ναι, συμφωνούμε ότι σε μια ιδανική κοινωνία δεν θα πρέπει να υπάρχει κρατική παρέμβαση και ρυθμίσεις σε συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου. Απλώς η μη κρατική παρέμβαση θα πρέπει να ισχύει και για τα δύο μέρη της σύμβασης και να μην προβλέπει εξαιρέσεις βασισμένες σε λεφτόδεντρα που ανακεφαλαιοποιούν τράπεζες και σε προστασία κρυφοδημοσίων υπαλλήλων, σοβιετολάγνε καραγκιόζη Τζήμερε (ελπίζω οι υπόλοιποι να πιάνετε την λεπτή, εχμ… όχι και τόσο λεπτή ειρωνεία πίσω απ’ τους συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς.

Συνέχεια στο άρθρο...

Ανεύθυνα Στεγαστικά του Α = Μαθήματα Ζωής για τον Β

Όχι, δεν αναφέρομαι μονάχα στις ελληνικές πρακτικές της περιόδου των παχιών αγελάδων, αλλά και στη συνολικότερη λογική των αδύναμων κρατών. Παρ’ όλα αυτά η συγκεκριμένη εικόνα που θα παρουσιαστεί παρακάτω, είναι πλήρως αντιπροσωπευτική και για τη χώρα μας. Και το αφήγημα έχει ως εξής…

Η Συμβουλή
- Τώρα που παντρεύτηκες και ξεκινάς οικογένεια, ήρθε η ώρα να αποκτήσεις και το δικό σου σπίτι. ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΠΙΤΙ! Γιατί να δίνεις λεφτά στο ενοίκιο; Χαμένα λεφτά. Και στην τελική, τόσα χρόνια που πληρώνεις ενοίκιο στον Βρασίδα, θα το είχες αγοράσει ήδη το σπίτι. Μην είσαι χαζός. Πραγματικά δεν υπάρχει κανένας λόγο να μην έχεις πλέον ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΠΙΤΙ! 

Ο "Μην Είσαι Χαζός"
ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΠΙΤΙ! Έτσι έλεγε η μαμά και η πεθερά και έτσι ακριβώς σιγοντάριζε και η τηλεόραση, κάπου εκεί στο 2005, με διαφημίσεις και αναλύσεις επί αναλύσεων να εξηγούν τα άπειρα πλεονεκτήματα της αγοράς σπιτιού. Χτυπούσαν ασταμάτητα και τα τηλέφωνα από τις τράπεζες που προσέφεραν δάνεια των 300.000€ σε υπαλλήλους φαστφουντάδικων. "ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΠΙΤΙ" βούιζε στα αυτιά όλων και ο "μην είσαι χαζός" σαγηνεύτηκε. Και προχώρησε στην αγορά σπιτιού.

Και έτσι έφυγε από ένα ενοίκιο (με αριθμητικό παράδειγμα) 400€, όπου για να μετακομίσει σε κάτι παρεμφερές, αναγκάστηκε να πάει σε δάνειο και μια δόση αποπληρωμής 650€.

Και φυσικά, για να πληρώνει δόση 650€ και όχι 850€, αναγκάστηκε να προκαταβάλει στην τράπεζα και το μαξιλαράκι μετρητών που διέθετε στον τραπεζικό του λογαριασμό.

Έτσι (επανάληψη των αριθμών), έφυγε από μια ελαστική δόση 400€ με ιδιώτη για να πάει σε μια ανελαστική δόση 650€ με τράπεζα. Γιατί ελαστική η δόση του ιδιώτη; Ευκολάκι. Δεν μπορώ να πληρώσω; Μετακομίζω σε χαμηλότερη δόση.

Και όλα αυτά για τι άλλο; Μα φυσικά για να αποκτήσει ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙ. Το οποίο φυσικά δεν το απέκτησε με τη φυγή απ’ το ενοίκιο. ΘΑ το αποκτούσε κάποτε. Για την ακρίβεια θα το αποκτούσε μετά την εξόφληση του δανείου. Σε 25 έως 30 χρόνια δηλαδή.
[ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ]: Χαχαχα… Τι ειρωνεία να πληρώνει ο "μην είσαι χαζός" τόσο τη δόση όσο και τον ΕΝΦΙΑ για ένα σπίτι που ακόμα δεν είναι δικό του!

Στα 25 και 30 αυτά χρόνια, ο "μην είσαι χαζός", κατέφυγε σε δύο πλήρως ανεύθυνες παραδοχές. Πρώτον ότι σε όλα αυτά τα χρόνια θα είχε εισόδημα από τη δουλειά. Δεύτερον ότι σε όλα αυτά τα χρόνια δεν θα αρρώσταινε ποτέ σοβαρά. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση, θα αναγκαζόταν να θυμηθεί το μαξιλαράκι μετρητών το οποίο έσπρωξε κάποτε στην τράπεζα προκειμένου να κρατήσει τη δόση αποπληρωμής στα 650€.

Φυσικά, στο πέρας της 25ετίας ή της 30ετίας θα είχε διπλοπληρώσει ένα σπίτι το οποίο θα έφτανε στην ιδιοκτησία στην καλύτερη των περιπτώσεων στο μισό της αρχικής του αξίας.
[ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ]: Ούτε καν στο μισό. Η δική μου πρόβλεψη λέει ότι όταν θα αρχίσουν να πραγματοποιούνται συναλλαγές και οι τιμές των σπιτιών δεν θα είναι απλώς στα χαρτιά, τότε τα σπίτια θα βρίσκονται στο 1/8 με 1/10 της αρχικής τους αξίας, ιδίως μετά από παρατεταμένη και κοντά στη δεκαετία κρίση.

Χμμμ… Τώρα που το σκέπτομαι, στα κέντρα των πόλεων υπάρχουν σήμερα περιοχές άκρως υποβαθμισμένες ή / και γκετοποιημένες. Αυτές οι περιοχές δεν ήταν έτσι, όταν κάποιοι αγόρασαν σπίτια εκεί πριν από 30 χρόνια, αλλά φυσικά πως θα μπορούσαν να προβλέψουν τέτοιες εξελίξεις. Στις μέρες μας όπου ο ορίζοντας προβλεψιμότητας είναι μικρότερος από τη δεκαετία ή και την πενταετία, ο "μην είσαι χαζός" πήρε δάνειο για να κάνει δικό του το σπίτι των ονείρων του σε 25 και 30 χρόνια.

Τουλάχιστον και αν όλα πήγαιναν καλά, ο "μην είσαι χαζός" θα μπορούσε να αφήσει κάποτε και ένα σπίτι στα παιδιά του. Ένα σπίτι – άγκυρα βεβαίως βεβαίως, αφού η ορθή πρακτική λέει ότι "ψάχνω για σπίτι εκεί που βρίσκω δουλειά" και όχι "ψάχνω δουλειά εκεί που βρίσκεται το σπίτι μου".

Η Ελλάδα της Δεκαετίας 2000 – 2010
Αυτή υπήρξε η Ελλάδα της χρυσής δεκαετίας. Υψηλότατο ποσοστό ιδιόκτητης κατοικίας, στο 76%. Για την ακρίβεια, αυτή υπήρξε πάνω κάτω και η κατάσταση σε όλες τις αδύναμες χώρες της ΕΕ, όταν οι δυνατότερες χώρες της ΕΕ όπως Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία, Ολλανδία, Αυστρία, Ιταλία κλπ. παρουσίαζαν μικρότερο ποσοστό ιδιοκτησίας, όπως φαίνεται και στο παρακάτω γράφημα (πηγή: A Cross-Country Comparison of Homeownership Rates):

Κλικ για μεγάλο μέγεθος...

Ααα, και για να μην το ξεχάσω, το ποσοστό ιδιοκτησίας στις ΗΠΑ, στο ίδιο γράφημα, υπολογίστηκε 11 μονάδες κάτω από το αντίστοιχο της Ελλάδας, στο 65%!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ναι, προφανώς και υπήρξε μεροληπτική στάση υπέρ τραπεζών. Το επικρατούν πολιτικό σύστημα το οποίο ονομάζεται Κρατικός Παρεμβτισμός Υπέρ Τραπεζών, είναι ένα καρκίνωμα το οποίο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί το συντομότερο δυνατό σε παγκόσμιο επίπεδο. Μέχρι τότε όμως, αυτό δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση την κραυγαλέα ανευθυνότητα του "μην είσαι χαζός".

Συμπεράσματα Ζωής
1. Ο ανεύθυνος θέλει ιδιοκτησία. Ο υπεύθυνος αποζητά απλώς την πρόσβαση! Kudos στον φίλο Μίλωνα Φιρίκη για την παραπάνω διατύπωση.

2. Αν σκέφτεσαι ότι μπορείς να αντέξεις κάτι οικονομικά, δεν μπορείς! Τι εννοώ; Πολύ απλό. Θα σκεφτόσουν ποτέ ότι μπορείς να αντέξεις οικονομικά το να αγοράσεις μια σοκολάτα, ένα βιβλίο ή ένα ζευγάρι κάλτσες; Προφανώς όχι! Είναι αστείο. Αν δεν σου φαίνεται τόσο αστείο όταν σκέφτεσαι αντίστοιχα διακοπές σε πεντάστερο ξενοδοχείο, αγορά αυτοκινήτου και αγορά σπιτιού, είναι επειδή δεν είναι αστείο. Kudos στον MJ Demarco για το πρωτότυπο από το υπερβιβλίο του The Millionaire Fastlane: If you think you can afford it, you can’t!

3. Να ξοδεύετε τα λεφτά σας σε εμπειρίες και όχι σε πράγματα! Όταν κάποτε, σε μεγάλη ηλικία, θα θυμόσαστε ιστορίες με τα φιλαράκια σας πίνοντας κρασί δίπλα απ’ το τζάκι, ή όταν θα διηγείστε τη ζωή σας στα εγγόνια σας, θα αναφέρεστε ως δια μαγείας σε γκόμενες και γαμήσια (sic), σε ένα επικό μεθύσι, στη φορά εκείνη που μείνατε από καύσιμα στη μέση του πουθενά και στο νικητήριο καλάθι που πετύχατε, παίζοντας στοίχημα στο μπάσκετ, σε γηπεδάκι δίπλα σε μπιτσόμπαρο με τα μάτια όλα καρφωμένα επάνω σας. Η βίλα που μένατε και η Porsche που οδηγούσατε, θα βρίσκονται απλώς παρκαρισμένα στα αζήτητα του μνημονικού.

Συνέχεια στο άρθρο...

Το Ταξί της Σανγκάης στην Ελλάδα (AKA Υιοθέτησε κι Εσύ Έναν ΔΥ, Μπορείς!)

(Το άρθρο γράφτηκε το 2015. Στο τέλος του άρθρου υπάρχει και update για το 2023)

Ο Αγησίλαος απολύεται μετά από 15 χρόνια, μιας και η εταιρεία στην οποία εργάζεται κλείνει εν μέσω κρίσης στην καλοκαιρινή Ελλάδα του 2015. Και έχει και οικογένεια να θρέψει.
Αποφασίζει λοιπόν ο Άγης να ανοίξει τη δική του επιχείρηση.

- ΑΑΑΑΑ... Τι ήταν αυτό που ξεστόμισες τώρα αδερφέ; Επιχείρηση; Επιχειρηματίας δηλαδή; Με κόκκινη Mercedes, κοιλιά και πούρο;

Επιχειρηματικό Asset

Το ήξερα ότι θα χτυπήσουν τα βραχυκυκλωμένα αριστερά αντανακλαστικά σου φίλε μου και γι’ αυτό σπεύδω να σου παρουσιάσω ένα σενάριο, τόσο προλεταρίστικο που δεν θα το πιστεύεις. Άκου λοιπόν: Ο Άγης αποφασίζει να φέρει στην Ελλάδα το ταξί της Σανγκάης. Αποφασίζει με άλλα λόγια να πάρει το ποδήλατό του, να δέσει από πίσω ένα μεγάλο σκεπαστό καρότσι, και να μεταφέρει τον κόσμο εντός της πόλης. Φυσικά, επειδή ο συγκεκριμένος τρόπος μεταφοράς είναι πολύ πιο αργός από τον αντίστοιχο με τα κλασικά ταξί, το τυράκι για να αποκτήσει πελάτες είναι το ιδιαίτερα χαμηλό κόμιστρο, το οποίο είναι φιξ και ορίζεται στα 2 € ανά διαδρομή. Όπως αντιλαμβάνεστε ήδη, δεν μιλάμε ακριβώς για την παγιωμένη εικόνα του επιχειρηματία στο μυαλό του νεοέλληνα, αλλά για έναν σύγχρονο σκλάβο της γαλέρας. Παρ’ όλα αυτά, ο άνθρωπος θέλει να ζήσει και να συντηρήσει την οικογένειά του. Θα του επιτρέψουμε να ζήσει; Για να δούμε...

Όχι, δεν θα του επιτρέψουμε. Το επάγγελμα των ταξιτζήδων δεν έχει ανοίξει.
Ακόμα και να ήθελε να δουλέψει έτσι ο άνθρωπος, του το απγορεύουμε!

Παρ’ όλα αυτά, επειδή ο σκοπός του παρόντος άρθρου είναι άλλος, θα υποθέσουμε ότι το επάγγελμα είναι ανοικτό και ο Άγης μπορεί να προχωρήσει στη δική του "επιχείρηση". Και μάλιστα επειδή τυγχάνει και υπεράνθρωπος παιδαράς, θα δουλεύει με τις εξής παραδοχές:

1. Θα δουλεύει 365 μέρες τον χρόνο, 124 μέρες περισσότερο δηλαδή από όσους δουλεύουν πενθήμερο και κάνουν και διακοπές 20 μέρες το χρόνο.
2. Δεν θα κάνει ποτέ του διάλειμμα την ώρα της δουλειάς.

10000 €
Αν υποθέσουμε ότι ο Άγης καταφέρνει να τζιράρει τον πρώτο του χρόνο 10000, τα νούμερα είναι αυτά που βλέπετε παρακάτω. Φίλε Αγησίλαε, θα δουλεύεις 365 μέρες το χρόνο και 6,8 μόνο ώρες την ημέρα, Τεμπέλαρε, και θα καταλήξεις να έχεις συνολικούς φόρους προς το κράτος 11600. Ο τύπος θα χρωστάει μετά από όλα αυτά 1600 ευρώ!

14000 €
Όταν και άμα ο Άγης καταφέρει να πιάσει ετήσια έσοδα 14000, τότε και μόνο τότε τα έσοδά του θα ξεπεράσουν τη φορολογία του. Και έτσι θα του περισσεύουν και 6,7 ολόκληρα ευρώ για να περνάει το μήνα του αυτός και η οικογένειά του. Στο μεταξύ το μοναδικό που χρειάζεται να κάνει, είναι να κουνήσει τον κώλο του και φτάσει τις 9,6 ώρες δουλειά την ημέρα, 365 μέρες το χρόνο.

20000 €
Προύχοντας! 217 € το μήνα γι’ αυτόν και την οικογένειά του με μόλις 13,7 ώρες εργασία την ημέρα.

30000 €
Καλά, δεν το συζητάμε πλέον. 567 ευρώ το μήνα! Η μεγάλη ζωή είναι εδώ. Θεωρητικά δηλαδή ο τύπος μπορεί ακόμα και να αποταμιεύει συστηματικά (LOL), πράγμα που εμένα προσωπικά με βάζει και σε σκέψεις. Αν ποτέ κινδυνέψουν να μην πληρωθούν οι μισθοί του δημοσίου, μήπως να σκεφτούμε να κουρέψουμε και τις καταθέσεις του;

Στο μεταξύ οι ημερήσιες ώρες εργασίας του Άγη έχουν φτάσει αισίως στις 20,5, αλλά αυτή είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια στην οποία δεν αξίζει να αναφερθούμε (ξανά LOL).

Η Παγίδα
Νομίζατε ότι δεν υπάρχει παγίδα στα παραπάνω; Γελαστήκατε. Τα νούμερα που παρέθεσα υπολογίστηκαν αποκλειστικά με φόρους, αγνοώντας έτσι πλήρως και ένα βαρβάτο έξοδο που πληρώνουν οι περισσότεροι Αγησίλαοι σ’ αυτήν τη ζωή. Ενοίκιο ή δόσεις στεγαστικού. Κι αυτό επειδή δεν ήθελα να σας ψυχοπλακώσω τόσο πολύ.

Η Ουσία
Υγεία, Παιδεία, Ασφάλεια και Δικαιοσύνη. Δεν έχει σημασία που μεγάλωσες και με ποια ιδεολογία. Οι παραπάνω τέσσερις πυλώνες σε όλες τις χώρες του κόσμου θεωρούνται κοινής ωφέλειας και η καθολική πρόσβαση στις υπηρεσίες τους θεωρείται προαπαιτούμενο για μια κοινωνία ευημερίας. Πέρα από το ότι είναι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, ξέρετε τι άλλο κοινό έχουν; Χρειάζονται είτε πτυχίο, είτε μακροχρόνια και επίπονη εκπαίδευση. Πράγμα που σημαίνει ότι σ’ αυτούς τους πυλώνες χωράει λιγότερο το ρουσφέτι και οι πελάτες των πολιτικών βρίσκονται αλλού. Όσο και να το θέλω, δεν μπορώ να διορίσω τον αμόρφωτο και ακαμάτη ξάδερφό μου ως γιατρό σε νοσοκομείο, ενώ μπορώ εύκολα να τον βάλω σε κάποια υπηρεσία να μου βγάζει χειροκίνητα, εν έτει 2015, αριθμό πρωτοκόλλου.

- 32. Συν 1; 33! Γράφουμε το 33 στην επόμενη σειρά και ορίστε κύριε ο αριθμός πρωτοκόλλου σας.

- Μπράβο το παλικάρι! Τι ωραία που ξέρει και μετράει; Να πληρώσει ο Αγησίλαος για να τον κρατήσουμε.

Ο ιδιωτικός τομέας αριθμεί 1.500.000 Αγησίλαους. Όλους αυτούς τους απαγορεύουμε να ζήσουν αν πρώτα δεν μπορούν να υιοθετήσουν με τη φορολογία τους και έναν ΔΥ από την πελατειακή βάση που έσπειρε το ΝΔΣΟΚ τόσα χρόνια σε εφορίες, ΟΑΕΕ, τελωνεία, Βουλή, ΕΡΤ, ΟΣΕ, ΔΕΚΟ και διοικητικές υπηρεσίες αλλά και τα μόνιμα δεκανίκια του κρατικού καπιταλισμού, τους παπάδες. Τους απαγορεύουμε να ζήσουν γιατί γνωρίζουμε ότι όταν τίθεται θέμα επιβίωσης, ο άνθρωπος δεν θα φοβηθεί ακόμα και να πεθαίνει καθημερινά πληρώνοντας φόρους, προκειμένου να ζήσει.

Και τελικά καθιστούμε 1.500.000 ανθρώπους εξαθλιωμένους, πλήρως ανενεργούς και ανίκανους να συνεισφέρουν μέσω μιας ανθρώπινης και δίκαιης φορολογίας στα κρατικά έσοδα.

Υιοθέτησε κι εσύ έναν Δημόσιο Υπάλληλο. Μπορείς! Κι αν δεν μπορείς ψόφα.

- Μα... Μα αφού μας υποχρεώνουν οι ξένοι.

- Ναι, μας υποχρεώνουν οι ξένοι επειδή εμείς οι εγχώριοι έχουμε θέσει τις κόκκινες γραμμές μας. Οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου θα πληρωθούν κανονικά. Σε επανάληψη, οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου θα πληρωθούν κανονικά. Οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου θα πληρωθούν κανονικά. ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΘΟΎΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ. ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΘΟΎΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ. Και οι μεταρρυθμίσεις θα γίνονται με το σταγονόμετρο και με άπειρη γκρίνια.

Ερώτηση
Όλα αυτά τα χρόνια, ακόμα και εντός της κρίσης, το ΝΔΣΟΚ έστησε αυτό το καρκίνωμα, το οποίο μας έφερε στο χείλος του γκρεμού. Εσύ Αριστερά του ανθρωπισμού, γιατί υπερασπίζεσαι το ίδιο καρκίνωμα εκτελώντας με συνοπτικές διαδικασίες τον βιοπαλαιστή ταξιτζή της Σανγκάης; Γιατί γαμώ τη Μπαναΐα μου;

UPDATE 2023

Μετά από μία πανδημία όπου έκλεισε ένα σωρό επιχειρήσεις και τον πόλεμο Ρωσίας - Ουκρανίας που εκτίναξε την ακρίβεια στα ύψη, η ΝΔ αποφασίζει να επιτεθεί στους ελεύθερους επαγγελματίες γιατί κρύβουν εισοδήματα και παρουσιάζουν μισθούς "φτώχειας".

Τα νούμερα του παρόντος άρθρου, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ενημερωθούν. Μας ενδιαφέρει η πανοραμιή εικόνα και αυτή λέει τα εξής: 

1. Ο ΕΦΚΑ έχει γίνει λίγο πιο ανθρώπινος συγκριτικά με το παλιό αίσχος των εισφορών στον ΟΑΕΕ.
2. Τα ενοίκια έχουν εκτιναχθεί στο θεό, καθώς στο διάστημα 2015-2023 είχαμε την άνθιση του μη φορολογούμενου Airbnb σε συνδυασμό με την εμπνευσμένη Golden Visa. Έχοντες του εξωτερικού απέκτησαν μαζικά ακίνητα τα οποία πλέον εκμεταλλεύονται στη δημοφιλή πλατφόρμα. Και η κατάσταση αυτή έκανε τα ενοίκια απλησίαστα και τα έσοδα απ' αυτά να καταλήγουν στις τσέπες επιχειρηματιών εκτός χώρας.
3. Η ακρίβεια σε όλα τα είδη είναι για τον μέσο άνθρωπο μη αντιμετωπίσιμη. Εκτός των ανατιμήσεων λόγω πολέμου, ΚΑΙ με τη συμμετοχή του κράτους στην ανελέητη φορολογία όλων των αγαθών, και ειδικά των καυσίμων.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι όποιος επιλέγει να ζει σ' αυτή τη χώρα, είναι αδύνατο να κανει οποιονδήποτε μακροχρόνιο προγραμματισμό επειδή "οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου θα πληρωθούν κανονικά". Και αργά ή γρήγορα τα ανίκανα τομάρια της εκάστοτε κυβέρνησης θα ψάξουν σε ποιον να επιτεθούν, απαγορεύοντας του να ζήσει, για να γεμίσουν τα κρατικά έσοδα της παρεοκρατίας τους.

Συνέχεια στο άρθρο...

Μνημονιακό Νανούρισμα

Σσσσσσσσς! Πλησιάστε να ακούσετε ένα μυστικό. Θα σας το πω τραγουδιστά. Λοιπόν:

♫ ♪ Ξέρετε τι ήταν όλα αυτά τα μέτρα που έλαβαν οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά; Οικονομικές Μεταρρυθμίσεις ή Μέτρα Δημοσιονομικής Εξυγίανσης; Μπορείτε να απαντήσετε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ούτε το ένα ούτε το άλλο. ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΕΒΛΕΠΑΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ (ναι, φώναξα, με συγχωρείτε). Στο να εθιστεί ο νεοέλληνας στη θεωρητικολογία ή/και τον ανορθολογισμό και να ομαδοποιηθεί κάτω από την ίδια ταμπέλα του καταπιεσμένου, είτε ανήκει στους λιγάκι θιγμένους είτε ανήκει στους κατεστραμμένους. "Δεν βλέπεις τι γίνεται; Προσπαθούν να μας στρέψουν, τον έναν απέναντι στον άλλον" θα ακούσεις από πολλούς, θαρρείς και στους απόλυτα αναμενόμενους καυγάδες σε έναν προβληματικό συνασπισμό, είτε μιλάμε για οικογένεια, είτε για επιχείρηση, είτε για ομάδα, είτε για κράτος, φταίει πάντοτε κάποιος εξωτερικός παράγοντας και ποτέ το ότι το συγκεκριμένο σχήμα δεν τραβάει,

Ωραία! Τώρα λοιπόν, τρία χρόνια και κάτι μετά, όπου δεν έχουν επιτευχθεί ούτε οι οικονομικοί στόχοι ούτε το μικρό, χρήσιμο και λειτουργικό κράτος, αλλά έχετε προσαρμοστεί πλήρως κοινωνικά, συνεχίστε από εκεί που τ' αφήσατε:

Αριστεροί: Συνεχίστε να υπερασπίζεστε το 100.000+ εισόδημα του κάθε Φωτόπουλου, τις σπονσαρισμένες με τα χαράτσια διακοπές των διορισμένων στις ΔΕΚΟ και να χαριεντίζεστε με τους μη συνεισφέροντες στο κράτος παπάδες. Στο κάτω - κάτω δεν έχει πρόβλημα η Ελλάδα, Είναι Απλώς Ο Παγκόσμιος Καπιταλισμός Ηλίθιε.

Δεξιοί: Συνεχίστε να κυνηγάτε τους μετανάστες, να προβλέπετε με ακρίβεια τον κατήφορο που θα πάρει το βιοτικό μας επίπεδο σε περίπτωση που θα έρθει ο Τσίπρας και οι κομμουνιστές θα μας πάρουν τα σπίτια, καθώς και να βρίσκεστε σε εγρήγορση μην τύχει και δεν ακούσουν στο σχολείο τα παιδιά για τη φλεγόμενη βάτο. Με τι εφόδια θα βγει στη ζωή κάποιος που δεν έχει ακούσει για τη φλεγόμενη βάτο;

ΑΠΛΑ ΜΗΝ ΞΕΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΥΠΝΗΣΕΤΕ. Γιατί τότε θα διαπιστώσετε ότι:

• νοικιάζετε τα ίδια σας τα σπίτια από το κράτος,
• έχοντας χάσει τη δουλειά σας λόγω δυσβάσταχτης φορολογίας,
• όπου το κράτος δεν σας επιτρέπει να ξαναξεκινήσετε να δουλεύετε λόγω δυσβάσταχτης φορολογίας,
• μιας δυσβάσταχτης φορολογίας όμως απαραίτητης ώστε να μπορούν να διατηρήσουν τη δουλειά τους αυτοί που δεν δίνουν αλλά μόνο παίρνουν από την φορολογία,
• για ιδιαίτερα σημαντικές εργασίες όπως π.χ. εν έτει 2013 να βγάζουν αριθμό πρωτοκόλλου χειροκίνητα προσθέτοντας το 1 στον τελευταίο αριθμό που διαβάζουν σε ένα τεράστιο βιβλίο,
• επειδή έτυχε να έχουν μπάρμπα στο ΝΔΣΟΚ και συνήγορο υπεράσπισης την Αριστερά.

♫ Κοιμήσου άααστρο τηηης αυγής... ♪♫

Μην ξυπνάτε και μη χάνετε την πίστη σας! Ούτως ή άλλως αυτούς που διαμεσολαβούν στον ύψιστο τους έχουμε φοροαπαλλάξει και τους αφήνουμε να δουλεύουν απερίσπαστοι για την ευημερία αυτού του τόπου (ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την αποτελεσματικότητα των ενεργειών τους;). Μην ξυπνάτε και αφεθείτε. Αν ξυπνήσετε, θα πρέπει να δράσετε. Και τη δράση με ανεξέλεγκτες συνέπειες δεν τη θέλει ούτε ο θεός! Του χαλάει την παντογνωσία του σε ότι έχει σχέση με το μέλλον... ♬ ♪ ♫

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα πραγματικά μέτρα έρχονται μέσα στο επόμενο εξάμηνο και θα σοκάρουν! Και μακάρι να βγω χειρότερος προφήτης ακόμα και από τον γέρο-Παϊση.

Συνέχεια στο άρθρο...

Τι στο διάβολο κάνετε στους συνανθρώπους σας;

Ελλάδα του 2012, Υποθετικό αλλά Πιθανότατο Σενάριο (με υποεκτιμημένα νούμερα)

Υπηρεσίες
Ο Αργύρης δούλευε 12 χρόνια σε μια ιδιωτική εταιρία και έπαιρνε έναν ικανοποιητικό μισθό. Δεν μιλάμε για κάτι συγκλονιστικό, μιλάμε για έναν μισθό 1300 ευρώ καθαρά. Όποιος εσφαλμένα τα θεωρήσει τα 1300 ευρώ πολλά, καλά θα κάνει να ρωτήσει μερικούς διορισμένους στις ΔΕΚΟ, τις εφορίες και τα τελωνεία για τους αντίστοιχους μισθούς εκεί. Ο Αργύρης τα τελευταία χρόνια το έβλεπε νά ‘ρχεται! Άκουγε για απολύσεις, έβλεπε τις μειώσεις στους μισθούς της εταιρίας, έτρεμε για τη δική του θέση καθότι έχει και οικογένεια και ένα παιδάκι. Δούλεψε επανειλημμένα υπερωρίες, αυτοκαταρτίστηκε σε οτιδήποτε καινούριο 3-4 φορές, δεν διεκδίκησε ποτέ. Και τελικά συνέβη! Και ο Αργύρης απολύθηκε.

Επειδή ο Αργύρης τυγχάνει από αυτούς τους βλάκες που δεν καταλαβαίνουν ότι οι εργοδότες του πίνουν το αίμα, σύμφωνα με την παγιωμένη αντίληψη στο μυαλό του νεοέλληνα, δεν κάθισε να κλαίγεται και ούτε για μια στιγμή δεν σκέφτηκε να εισπράξει το επίδομα του ΟΑΕΔ από μια χώρα της οποίας τα ταμεία είναι ήδη άδεια και να δουλεύει εισπράττοντας μαύρα. Στο κάτω - κάτω της γραφής για ποιον λόγο αποφάσισε τόσα χρόνια να παρακολουθεί τις τεχνολογίες και τις εξελίξεις του χώρου του; Ξεκινάει να στέλνει παντού το πλούσιο βιογραφικό του. Και αφού για ένα σημαντικό διάστημα δεν παίρνει απαντήσεις, αποφασίζει να ξεκινήσει κάτι δικό του στον τομέα "υπηρεσίες" αφού ο τομέας "προϊόντα" χρειάζεται κεφάλαιο. Και τα βάζει κάτω να τα υπολογίσει σε μηνιαία βάση:

• 400 το ενοίκιο.
• 400 ο ΟΑΕΕ στην κλίμακα που βρίσκεται.
• 200 το γραφείο. Δε μπορεί, κάπου θα βρει  μια τρύπα με τόσα.
• 150 τα λειτουργικά (σε έναν άλλον φανταστικό κόσμο ίσως...)

Για ένα σύνολο... Γκουλπ! 1150 με το καλημέρα!!! Ναι, για ευρώ μιλάμε. Χααα, τα 1500 που έπαιρνε στην εταιρία φαντάζουν πλέον ελάχιστα αφού θα του μείνουν 350 το μήνα για να ζήσει την οικογένεια του. Αν υποθέσουμε τώρα ότι θέλει να φέρει έστω αυτά τα 350 στην οικογένεια του, θα πρέπει να χρεώνει μηνιαίως τους πελάτες του 2306,25 ευρώ. Δηλαδή λιγάκι πιο αναλυτικά 1875 συν ΦΠΑ 23% (431,25 τον οποίον θα αποδώσει στο κράτος) μείον φόρο 20% επί του 1875 (375 τον οποίον θα παρακρατήσουν οι πελάτες του και θα τον αποδώσουν στο κράτος). Ίλιγγος!!! 806,25 πάνε στο κράτος και 350 στον Αργύρη και την οικογένεια του για όλα τα υπόλοιπα πλην κατοικίας (τροφή, ένδυση, θέρμανση, ψυχαγωγία, μόρφωση κλπ.). Αυτά όλα με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα μπορέσει να βρει ανθρώπους, τώρα στην αρχή του που δεν τον γνωρίζει κανένας και δεν έχει να παρουσιάσει κάποιο μεγάλο δειγματολόγιο έργων (portfolio επί το ελληνικότερον) οι οποίοι θα τον προτιμήσουν εις βάρος κάποιας αναγνωρισμένης εταιρίας στον χώρο του, με όνομα, portfolio, γραφεία αντί για τρύπα και προσωπικό.

Η σκληρή πραγματικότητα! Η υπηρεσία φορολογείται βάρβαρα και το προϊόν χρειάζεται κεφάλαιο.

Το Μικρό Γαλατικό Χωριό
Η υπηρεσία φορολογείται βάρβαρα; Όχι παντού! Υπάρχει ακόμα ένα μικρό γαλατικό χωριό το οποίο δεν φορολογείται και αντιστέκεται ακόμα και πάντα στον κατακτητή. Ή μάλλον για να ακριβολογήσουμε δεν αντιστάθηκε ποτέ σε κανέναν κατακτητή και γι αυτό βρέθηκε στις μέρες μας να κατέχει μυθική περιουσία με φιρμάνια του Σουλτάνου.

Ο Πάτερ Αθανάσιος, κατά κόσμον Θανάσης, πληρώνεται και αυτός από τα 806,25 που πετάνε στην κεντρική μπάνκα οι διάφοροι Αργύρηδες. Ως δημόσιος υπάλληλος απολαμβάνει τον μισθό του, τα επιδόματά του, τα οδοιπορικά του και τα εκτός έδρας του. Απολαμβάνει το γενικότερο καθεστώς μη φορολογίας στην εταιρία του. Επιπλέον απολαμβάνει και της στήριξης του ποιμνίου με εξτραδάκια για τους γάμους, τα βαφτίσια, την ευχή στον πεθαμένο, τους σαραντισμούς, τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και το ευωδιαστό λείψανο του Βησσαρίωνα που αναδύει ένα μεθυστικό άρωμα από ληγμένο κουνάβι. Το υποεκτιμημένο σύνολο των προαναφερθέντων κυμαίνεται κοντά στα 2200. Ο Θανάσης εργάζεται και αυτός στον τομέα "υπηρεσίες". Διεκπεραιώνει την αμφίβολης χρησιμότητας και αδιευκρίνιστης υλοποίησης διαμεσολάβηση με το θεό! Είναι καλοταϊσμένος, του φιλάνε το χέρι στον δρόμο, δεν ελέγχεται για τις ώρες που δουλεύει και για την αποτελεσματικότητα της υπηρεσίας του. Δεν είναι γαμάτη η ζωή του; Επιπλέον είναι αμόρφωτος και μισαλλόδοξος. Ισχυρίζεται ότι προσφέρει κοινωνικό έργο και αυτό για την θλιβερή νεοελληνική κοινωνία μας είναι αρκετό.

Και ξαφνικά διαπιστώνουμε ότι η διαπραγμάτευση δεν έγινε ποτέ. Η σωτήρια κυβέρνηση Σαμαρά του Ιουνίου του 2012 ετοιμάζεται να αδειάσει άδειες τσέπες από ανθρώπους που δεν έχουν πια τσέπες. Και την ώρα που επιτίθεται βάναυσα στους μισθούς και τις συντάξεις όλων, για να συντηρήσει όσους τρώνε από την μπάνκα, αποφασίζει ότι οι μοναδικοί που δεν θα πειραχτούν είναι οι μισθοί των κληρικών, αυτών δηλαδή που δεν συμμετέχουν στην μπάνκα και επιπλέον δεν έχουν κανένα αντικείμενο.

Ανάλυση
Δεν υπάρχει ανάλυση. Το μοναδικό που έχω να βροντοφωνάξω σε όσους κάθονται ατάραχοι στα σπίτια τους, πιστούς και άθρησκους, οι οποίοι βλέποντας την καθολική ασυλία που απολαμβάνουν οι διαχειριστές της ορθόδοξης πίστης, στηρίζουν με την καρδιά τους ή την ανοχή τους την ασυλία της εκκλησίας, στη σκιά αυτού που κάποτε ονομάζαμε Ελλάδα, είναι:

Τι στο διάβολο κάνετε στους συνανθρώπους σας; 

Συνέχεια στο άρθρο...

Η Φύση Απεχθάνεται τις Ανισότητες! Ακόμα και τις Οικονομικές...

Υψηλή τάση από τη μία, χαμηλή τάση από την άλλη. Δημιουργείται ροή ρεύματος από την υψηλή τάση προς τη χαμηλή (αν και στην πραγματικότητα έχουμε ροή των αρνητικά φορτισμένων ηλεκτρονίων προς την αντίθετη φορά) έως ότου οι δύο τάσεις εξισωθούν.

Υψηλή στάθμη νερού στο ένα δοχείο και χαμηλή στάθμη στο άλλο δοχείο. Τα δύο δοχεία μοιράζονται ένα κοινό τοίχωμα. Μόλις ανοίξει μια τρύπα στο μεταξύ τους τοίχωμα, δημιουργείται ροή από το δοχείο υψηλής στάθμης στο δοχείο χαμηλής έως ότου εξισωθούν οι δύο στάθμες. Η περίφημη αρχή των Συγκοινωνούντων Δοχείων!

Υψηλή βαρομετρική πίεση στη μία περιοχή, χαμηλή βαρομετρική πίεση στην άλλη. Δημιουργείται ροή ανέμου από την περιοχή υψηλής πίεσης προς την περιοχή χαμηλής πίεσης (παρεκκλίνουσα φυσικά ελαφρώς λόγω της περιστροφής της γης) έως ότου εξισωθούν οι πιέσεις και επέλθει η νηνεμία.

Η φύση αντιπαθεί τις ανισότητες και προσπαθεί να τις καταργήσει όπου αυτές δημιουργούνται. Και η δράση της είναι τόσο περισσότερο σφοδρή όσο μεγαλύτερη γίνεται αυτή η ανισότητα. Άλλο πράγμα ο άνεμος με ταχύτητα 80 km/h που προκύπτει στο Αιγαίο με 16 mbar διαφορά πίεσης σε 650 km και άλλο ο άνεμος με ταχύτητα 450 km/h που δημιουργείται σε ένα Tornado με 100 mbar διαφορά πίεσης μέσα σε 3 km!!!

Χμμμ, ισχύουν όλα αυτά και κάπου αλλού πέραν της φυσικής; Ασφαλώς. Τυπικό παράδειγμα αποτελεί η βιολογία όπου το γενικό μοτίβο (εξαιρετικά απλοποιημένο για να γίνει ευκολονόητο) πάει περίπου ως εξής: Έστω είδος Α το οποίο έχει ως βασικό θηρευτή του το είδος Β το οποίο με τη σειρά του έχει ως βασική του τροφή το είδος Α. Στην κανονική κατάσταση στη φύση ο πληθυσμός των Α έχει μια τιμή και ο πληθυσμός των Β μία άλλη. Αυξάνεται για κάποιον λόγο ο πληθυσμός του Α; Το είδος Β βρίσκει πλέον ευκολότερα τροφή, αναπτύσσεται κι αυτό περισσότερο πληθυσμιακά και αρχίζει με εξαλείφει το πλεόνασμα των Α. Μειώνεται για κάποιον λόγο ο πληθυσμός των Α; Το είδος Β δεν βρίσκει πλέον εύκολα τροφή με αποτέλεσμα να αρχίζει να μειώνεται και ο πληθυσμός του, οπότε και το είδος Α ανακάμπτει. Η φύση τα επαναφέρει όλα στην κατάσταση ισορροπίας.

Και όταν δεν υπάρχουν θηρευτές; Χαα! Αυτό επιχείρησε να κάνει ο άνθρωπος με την οργάνωση του σε κοινωνίες. Οργανώθηκε σε ομάδες και σε περιοχές όπου απέκτησε τον απόλυτο έλεγχο. Σε χωριά και σε πόλεις όπου η επιβίωση (θεωρητικά πάντα) παύει να αποτελεί πρόβλημα και καλύπτεται από την ασφάλεια και τα παραγόμενα αγαθά. Σε περιοχές που θα μπορεί να αναπτύσσεται χωρίς ανασταλτικούς παράγοντες.

Οι Καταστροφικές Ανισότητες
Είμαστε όντα εγωιστικά. Θέλουμε πάντα το καλύτερο για τον εαυτό μας και αυτό είναι κάτι που υπαγορεύεται από την ίδια μας τη φύση! Σκεπτόμενοι λοιπόν πλήρως εγωιστικά και μέσα στα πλαίσια των κοινωνιών που δημιουργήσαμε, μας συμφέρουν οι ανισότητες; Οι ίδιες ανισότητες που αντιπαθεί η φύση και μας το δείχνει με κάθε ευκαιρία; Μας συμφέρει η κατοχή τεράστιου πλούτου και προνομίων σε έναν χώρο όπου κάποιοι πιθανώς θα παλεύουν για την επιβίωσή τους; Μας συμφέρει όσον αφορά το προσδόκιμο ζωής, την υγεία ή την παιδεία μας; Η απάντηση στη βάση των αριθμών πιθανώς θα σας εκπλήξει! Απολαύστε τον εξαιρετικό Richard G. Wilkinson (με ελληνικούς υπότιτλους):

How economic inequalities harm societies! (greek subs) from Schrodinger's Dragon on Vimeo.

Οι ανισότητες και το εχθρικό περιβάλλον είναι άρρηκτα συνυφασμένα μεταξύ τους. Και το εχθρικό περιβάλλον έχει την ιδιότητα να μας λαβώνει συχνά. Με μικρά, καθημερινά και επίμονα χτυπηματάκια τα οποία αθροιστικά οδηγούν σε μια πλήρως αναμενόμενη "κόπωση". Το απλό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι:

Που βρίσκεται τελικά η ευτυχία (αν τελικά επιδιώκουμε την ευτυχία...); Στον εξωφρενικό πλουτισμό μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον ή στην οικονομική άνεση μέσα σε ένα περιβάλλον γενικευμένης ευμάρειας; Ρε λεεεες;;;

Συνέχεια στο άρθρο...

Ο Αποθανών Δεδικαίωται

Ποιος θυμάται τον Μπόμπαν;
28 Απριλίου 1993. Ο Σέρβος υπερταλαντούχος καλαθοσφαιριστής του Πανιωνίου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς εκδηλώνει επίθεση για λογαριασμό της ομάδας του όταν του σφυρίζουν οι διαιτητές επιθετικό φάουλ. Ο Μπόμπαν νιώθει να αδικείται για μια ακόμη φορά κόντρα σε μια από τις μεγάλες ομάδες της Ελλάδας, αυτής του Παναθηναϊκού. Στιγμιαία απόγνωση και αποφασίζει να χτυπήσει το κεφάλι του στη βάση της μπασκέτας. Η συνέχεια; Μη αναστρέψιμη! Ρήξη νωτιαίου μυελού, κάταγμα στον έκτο αυχενικό σπόνδυλο και ο Μπόμπαν δεν έμελε να περπατήσει ποτέ ξανά! Και ύστερα από 13 χρόνια καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, ο Μπόμπαν έφυγε άδοξα από τη ζωή στις 28 Ιουνίου του 2006.

Αδικήθηκε από τους διαιτητές; Ίσως ναι και ίσως όχι, αν και... δεν μπορεί, για να αντέδρασε έτσι μάλλον αδικήθηκε! Αδικήθηκε από τη μοίρα; Οι περισσότεροι θα σπεύσουν να απαντήσουν "ΝΑΙ"! Αδικήθηκε από κάποιον άλλον; Ας ανοίξουμε πρώτα μια παρένθεση...

Αντικρουόμενα Μηνύματα
Ο θάνατος είναι αναμφίβολα ένα γεγονός που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο! Ιδίως δε όταν λαμβάνει χώρα στον περίγυρο των γνωστών μας ή στο συγγενικό μας κύκλο ή ακόμα περισσότερο στο στενό οικογενειακό μας περιβάλλον, τα συναισθήματα που μας προκαλεί είναι τόσο έντονα και σύνθετα ώστε να είναι απόλυτα αναμενόμενη, σε αυτόν που τα βιώνει, η αίσθηση εκείνη που περιγράφεται από την τόσο γνώριμη έκφραση "σαν χαμένος". Τι είναι αυτό που μας κάνει τελικά να νιώθουμε σαν χαμένοι;

Ο Pascal Boyer στο εξαιρετικό του βιβλίο "Και ο Άνθρωπος Έπλασε του Θεούς", το οποίο πραγματεύεται τις υπερφυσικές αντιλήψεις του ανθρώπου μέσα από το πρίσμα της σύγχρονης και εφαρμοσμένης ανθρωπολογίας και εξελικτικής ψυχολογίας, διαπιστώνει ότι η παγωμάρα μας και τα ασαφή μας συναισθήματα απέναντι στον νεκρό οφείλονται σε αντικρουόμενα μηνύματα τα οποία εισέρχονται προς επεξεργασία στον εγκέφαλό μας. Η ανθρώπινη εγκεφαλική λειτουργία είναι γενικά δομημένη πάνω σε αυτόνομα συστήματα συμπερασμού, καθένα από τα οποία είναι επιφορτισμένο με την διεκπεραίωση μιας συγκεκριμένης λειτουργίας. Τα συστήματα αυτά υπό κανονικές συνθήκες διακινούν απλά τμήματα πληροφορίας μεταξύ τους, τα οποία συντίθενται σε πολύπλοκες δομές οι οποίες με τη σειρά τους μας επιτρέπουν να αλληλεπιδρούμε επιτυχημένα με το περιβάλλον μας. Έτσι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίζει κινδύνους, να προβλέπει συμπεριφορές, να υπολογίζει πιθανά σενάρια κλπ.

Τα δύο βασικά συστήματα συμπερασμού που φαίνεται να μην μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους στην περίπτωση του θανάτου είναι το Σύστημα Εντοπισμού Ζωής και το Σύστημα Αρχείου Προσώπων. Το πρώτο είναι ένα αυτόνομο σύστημα του εγκεφάλου που μας παρέχει πληροφορίες σχετικά με το αν κάτι είναι ζωντανό ή όχι! Κινείται; Αναπνέει; Κοιτάζει; Απλά κομμάτια πληροφορίας τα οποία ελέγχονται σε μια σχεδόν αυτόματη διαδικασία για να απαντήσουν στα παραγόμενα ερωτήματα: Έχει προθέσεις αυτό που παρατηρούμε; Μπορούμε να έχουμε προσδοκίες από αυτό; Στην περίπτωση που μιλάμε για βιολογικό αντικείμενο, αν η απάντηση στα παραγόμενα ερωτήματα είναι "ΟΧΙ", τότε ο εγκέφαλος αυτόματα αντιλαμβάνεται ότι μιλάμε για καταστάσεις μη αναστρέψιμες. Θάνατος! Το Σύστημα Αρχείου Προσώπων από την άλλη είναι ένα επίσης αυτόνομο σύστημα συμπερασμού το οποίο αποτελεί μια εκτενή βάση δεδομένων στην οποία καταγράφονται όλα τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων με τους οποίους αλληλεπιδρούμε και μας γεννά τα αντίστοιχα συναισθήματα και προσδοκίες κάθε φορά που συναντάμε αυτούς τους ανθρώπους. Στην περίπτωση λοιπόν που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με κάποιον νεκρό, το Σύστημα Εντοπισμού Ζωής μας ενημερώνει ότι δεν υπάρχει ζωή και συνεπώς δεν μπορούμε να έχουμε προσδοκίες από τον άνθρωπο που βλέπουμε μπροστά μας, από την άλλη όμως το Σύστημα Αρχείου Προσώπων δεν μπορεί να σταματήσει να λειτουργεί άμεσα και συνεχίζει να μας γεμίζει με συναισθήματα και προσδοκίες όσον αφορά τον άνθρωπο που έχουμε μπροστά μας.

Η αντικειμενική αλήθεια; Ψυχρή! Κάποιος υπήρχε και σε μια στιγμή έπαψε να υπάρχει! Η υποκειμενική αλήθεια όμως δεν μπορεί να αποδεχτεί τέτοιες απότομες μεταβάσεις. Θυμώνουμε με τον νεκρό. Μιλάμε στον νεκρό. Έτσι θα ήθελε εκείνος! Καλό ταξίδι φίλε!!! Το ταξίδι είναι η λέξη κλειδί. Χρειαζόμαστε αυτήν τη μεταβατική κατάσταση στην οποία, ναι μεν τα πράγματα είναι μη αναστρέψιμα αλλά και ο νεκρός δεν είναι πραγματικά νεκρός, αλλά ακούει, τον περιποιούμαστε, του χαϊδεύουμε τα μαλλιά και του ευχόμαστε καλό ταξίδι. Αλλά το μη αναστρέψιμο των πραγμάτων μας πλημυρίζει με το δράμα του και κάπου εκεί... Ο αποθανών δεδικαίωται! Έχει δεν έχει δίκιο...

Επιστροφή Στην Πραγματικότητα
Στην περίπτωση που αναφέραμε στην αρχή, ο Μπόμπαν μπορεί να μην έχασε τη ζωή του στο μοιραίο συμβάν αλλά τα αποτελέσματα ήταν μη αναστρέψιμα και η αλήθεια είναι ότι το δράμα του μας δένει τη γλώσσα και δυσκολευόμαστε να αρθρώσουμε την αλήθεια. Ο Μπόμπαν λοιπόν αδικήθηκε κατά πρώτο λόγο από τον εαυτό του και αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Υπέπεσε σε μια ηλίθια ενέργεια η οποία σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να έχει κάποιο σοβαρό αποτέλεσμα. Και ένας πανέξυπνος ικανότατος αθλητής στέρησε από τον εαυτό του μια πιθανότατα ευτυχισμένη ζωή γεμάτη υγεία. διακρίσεις και αναγνώριση πάνω στο άθλημα το οποίο λάτρεψε.

Κλιμάκωση! 4 Απριλίου 2012, ένας 77χρονος αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα προσδοκώντας να δώσει ένα αξιοπρεπές τέλος (κατά προσωπική του δήλωση) στο αδιέξοδο που του προξένησε η δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί πλέον πολλοί συμπολίτες μας, κατονομάζοντας παράλληλα ως υπαίτιους τους πολιτικούς. Δεδικαίωται;;; Όσο κι αν ακούγεται υβριστικό, η αποκομμένη από τη συναισθηματική φόρτιση απάντηση είναι ένα ξερό ΟΧΙ! Για να φτάσει κάποιος στο σημείο να τραβήξει τη σκανδάλη και να αφαιρέσει τη ζωή του, πρέπει να έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα απόγνωσης ώστε το λογικό του να έχει τεθεί εκτός λειτουργίας και να αδυνατεί να αντιμετωπίσει τους φόβους του. Έχει σημασία αν οι φόβοι του είναι δικαιολογημένοι; Έχει καμία σημασία αν έχει δίκιο; Όχι, όχι και πάλι όχι! Γιατί πολύ απλά αυτός δεν είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης που πρέπει να προβάλλεται. Η αδικία και οι φοβίες μας πρέπει να αντιμετωπίζονται με αγώνα και όχι με λιποψυχία. Και αν ως κοινωνία έχουμε εθιστεί στην αποδοχή και προβολή των λιπόψυχων ως εφαλτήρια για την κλιμάκωση των ενεργειών μας, τότε η κοινωνία μας είναι βαθιά άρρωστη! Ο εν δυνάμει αυτόχειρας είναι άτομο αδύναμο που χρειάζεται τη φροντίδα μας και όχι την προβολή μας. Και αυτό που πρέπει να ξηλώσουμε σαν κοινωνία είναι η γενικότερη κατάσταση που φέρνει τους ανθρώπους σε σημείο να αυτοκτονούν.

Και ο συμβολισμός της πράξης του; Εδώ κρύβεται ίσως και το πιο άρρωστο κομμάτι του εγωισμού μας. Όταν ο τόπος και η δήλωση γίνονται σημαντικότερα της αιτίας γίνεται ξεκάθαρο πλέον ότι η αιτία θα μένει στο απυρόβλητο. Αυτοκτόνησε στο κατάστημα του χωρίς να δώσει εξηγήσεις; Είναι λυπηρό! Και οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί πολύ ρε συ, έτσι λένε οι έρευνες! Αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα και κατονόμασε τους πολιτικούς;;; Ξεσηκωθείτε!!!

Και ποια είναι η λύση τελικά; Κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη είναι η ενημέρωση, η συμμετοχή στα κοινά και η ψήφος! Ξήλωμα του σαθρού πολιτικού κατεστημένου που εμείς ψηφίζαμε τόσα χρόνια στις επερχόμενες εκλογές! Και περιθωριοποίηση του κάθε ανθρωπίσκου που αντιμετωπίζει με αναίδεια την ανθρώπινη ζωή και βρήκε τη θέση του σε μια κοινωνία που εμείς και οι προτιμήσεις μας διαμορφώσαμε. Είτε αυτός λέγεται Μπεγλίτης, είτε απλώς περιμένει την a priori δικαίωση του νεκρού για να αναφωνήσει "οι πολιτικοί φταίνε για όλα"!!!

Μαθήματα Σχολικής Ιστορίας
Πόλεμος και η μάχη σε εξέλιξη! 10 στρατιώτες βρίσκονται στα χαρακώματα με τις σφαίρες να σφυρίζουν πάνω από τα κεφάλια τους. Δεν φαίνεται να υπάρχει λυτρωμός. Και ξαφνικά ένας από την ομάδα "σαλεύει", βγαίνει από τα χαρακώματα, τρέχει κατά μέτωπο προς τις εχθρικές γραμμές φωνάζοντας "αέεερααααα", τρώει 30 σφαίρες στο στήθος και σωριάζεται νεκρός στο χώμα.

Αποτέλεσμα; Οι 10 και σε δεινή θέση έγιναν 9 και σε δεινή θέση.

Λίγο αργότερα κάποιος άλλος βγαίνει από τα χαρακώματα και κινείται προς τα πίσω, μακριά από κει που έρχονται οι σφαίρες. Στη συνέχεια κάνει έναν τεράστιο κύκλο, βγαίνει ύπουλα πίσω από τις εχθρικές γραμμές, πετάει μια χειροβομβίδα και εξολοθρεύει τους εχθρούς.

Αποτέλεσμα; Οι υπόλοιποι 8 σώθηκαν!

Ο πρώτος στρατιώτης είναι ο Άγνωστος Στρατιώτης με δικό του ανδριάντα και εξέχουσα θέση και προβολή στα βιβλία της ιστορίας. Ο δεύτερος στρατιώτης δεν αναφέρεται πουθενά. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή ο πρώτος είναι αντιμετωπίσιμος από το σύστημα και ο δεύτερος όχι; Ξέρω, είμαι πολύ κακός...

Συνέχεια στο άρθρο...

Συγχυσμένη Ανάλυση (όχι πάντως περισσότερο από τα μυαλά των νεοελλήνων)

Η Περίπτωση της Σοκολάτας
Σοκολάτα! Αααχ πόσο γουστάρουν τη σοκολάτα τα παιδιά! Θυμάμαι την πρώτη μου επαφή με τη σοκολάτα. Μου την αγόρασε η γιαγιά μου 10 δραχμές. Και όταν έσκισα το περιτύλιγμα και τα παραλληλόγραμμα κομματάκια της ΙΟΝ άγγιξαν τον παιδικό ουρανίσκο μου... Γευστικός οργασμός!!! Από τότε την ζητούσα συχνά. Και μια φορά την εβδομάδα το αίτημα που έβρισκε ανταπόκριση. Αρχικά, σε πιο μικρή ηλικία, μου την αγόραζε η γιαγιά μου, αλλά αργότερα μου έδινε 20 δραχμές για να πάω να την αγοράσω μόνος μου. Ύστερα από 1-2 χρονάκια ζητούσα πλέον 40 δραχμές για να αγοράσω σοκολάτα και σταδιακά, σε καμιά δεκαριά χρονάκια έφτασα να την αγοράζω 250 δραχμές τη ρημάδα!

Η Αμέριμνη Γαζέλα
Προχωρούσε ήρεμα και αργά δίπλα από τις συστάδες των θάμνων! Λυγερή και καμαρωτή, μόλις πριν από λίγο χορτασμένη, απολάμβανε τον ήλιο της σαβάνας, έχοντας αποβάλει πλήρως όμως τη φοβία και την εγρήγορση που χαρακτήριζε τις υπόλοιπες γαζέλες. Μάτια γεμάτα σιγουριά! Δεν θα φοβόταν κανέναν από δω και στο εξής...

Στα 10 μέτρα δίπλα της ένας θάμνος κουνήθηκε! Παρ’ όλα αυτά η αταβιστική αντίδραση της εκρηκτικής απομάκρυνσης από τον πιθανό κίνδυνο δεν εκδηλώθηκε.

- Χααα, τι μπορεί να είναι; Λιοντάρι, τσιτάχ; Εεε καλά, έχουμε ξαναδεί, δεν τρέχει και τίποτα!

Ο θάμνος ξανακουνήθηκε!

- Δεν χαλάω τον περίπατο μου για τίποτα.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, η λέαινα ξεκοκάλιζε τον ανέλπιστο μεζέ της. Και η αμέριμνη γαζέλα δεν έμελε να διαδώσει παραπέρα τα γονίδιά της.

Καλωσορίσατε στον κόσμο της Φυσικής Επιλογής.

Συνάδελφοι είσαστε εσείς;
Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης είπαν στον Ευ. Βενιζέλο ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία ασχολείται μόνο με τις εκλογές και δεν διαθέτει πρόγραμμα αντιμετώπισης των προβλημάτων της χώρας. Ανέφεραν ότι στις συναντήσεις τους με τους εκπροσώπους της τρόικας οι έλληνες υπουργοί προσέρχονται απροετοίμαστοι, δεν έχουν ποτέ συγκεκριμένες προτάσεις και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ακυρώσουν στην πράξη τα όποια μέτρα εισηγούνται οι τεχνοκράτες, χωρίς ποτέ να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις. Επισήμαναν φαινόμενα διγλωσσίας των κομμάτων, που "άλλα λένε δημοσίως και άλλα λένε στην τρόικα". (Τα Νέα Online)

Συνάδελφοι υπουργοί είναι αυτοί και μιλάνε με τέτοιον τρόπο στον Βενιζέλο; Άσε που είναι και κουτόφραγκοι. Οπότε το ερώτημα πάει στον Έλληνα πολίτη. Εσείς λοιπόν Έλληνες ποιους εμπιστεύεστε;

Τον Γιωργάκη Παπανδρέου;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Αντωνάκη Some Are Ass;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Γιωργάκη Καρατζαφέρη;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Βαγγελάκη (Μεγατόνων) Βενιζέλο;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Λουκάκο τον Παπαδήμο;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Την Ολγίτσα την Τρέμη;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα... Μπα σε καλό σου, να μας πεθάνεις θέλεις!

Ή μήπως Αυτόν;

[CHORUS]
- Ας απαντήσει για εμάς ο Dr. Cox

Ή μήπως τελικά το κυβερνόν σύστημα δουλεύει και τους μεν (υπογράφω τα πάντα και δεν εφαρμόζω τίποτα) και τους δε (εφαρμόζω οτιδήποτε δεν υπέγραψα και τα χρεώνω στους μεν); Ποιος από εσάς είναι η αμέριμνη γαζέλα και δεν έχει αναγνωρίσει τον εχθρό του;

Πριν σπεύσουν κάποιοι θερμοκέφαλοι να με χαρακτηρίσουν φασίστα με την νεοελληνική ερμηνεία, δεν είμαι οπαδός της φυσικής επιλογής! Δεν τη θέλω!!! Απλά διαπιστώνω την ύπαρξη της. Μπορεί να μη γουστάρω και τα ηλιοβασιλέματα, αλλά ο ήλιος θα συνεχίσει να δύει ευλαβικά στην προκαθορισμένη ώρα του πάντα!

Και δηλαδή τι; Οι ξένοι μας αγαπάνε και θέλουν το καλό μας;
Επ’ ουδενί! Αυτό που θέλουν αποκλειστικά είναι το μερίδιό τους από μια συναλλαγή. Το ζήτημα είναι με ποιους είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε πλέον συναλλαγές; Με κάποιους που στη χώρα τους τουλάχιστον τα καταφέρνουν να είναι πιο αξιόπιστοι και φιλότιμοι συγκριτικά με τα εν ελλάδι κατακάθια της πολιτικής; Με κάποιους των οποίων οι χώρες βιώνουν την κρίση στο 1/20 απ’ ότι την βιώνουμε εμείς; Ή θα παραμείνουμε στην περήφανη στάση της αμέριμνης γαζέλας και θα προτιμήσουμε να πιστέψουμε τα σαρκοβόρα των τελευταίων 30 ετών, που δεν κρύβονται καν πλέον πίσω από θάμνους;

Ξανά: Με ποιους θέλουμε να κάνουμε συναλλαγές; Αααα, και σε ποιο νόμισμα;

Την περίπτωση της σοκολάτας στην αρχή τη θυμήθηκα στο άσχετο επειδή με έπιασε υπογλυκαιμία την ώρα που έγραφα!!!

Συνέχεια στο άρθρο...

Μανιφέστο

Και καθώς το 2011 βγαίνει σιγά σιγά, έχοντας αφήσει στο στόμα των περισσότερων τη στυφή γεύση του σοκ, μια αποτίμηση της τρέχουσας κατάστασης έχει ως εξής! Το αβέβαιο μέλλον είναι πλέον το μόνο βέβαιο και προ των πυλών και η κεκτημένη γνώση στα της πολιτικής και της οικονομίας υπολείπεται τόσο πολύ σε σχέση με τις υπόλοιπες επιστήμες και έχει τόσο μηδενικές ικανότητες πρόβλεψης, ώστε αρχίζει και καθίσταται βέβηλος ο χαρακτηρισμός κάποιου οικονομολόγου ως επιστήμονα. Και αυτοί που υφίστανται τις συνέπειες; Το συντριπτικό τους σύνολο βρίσκεται παγιδευμένο ανάμεσα στο αναμάσημα έτοιμων λύσεων και στο ενστικτώδες πάγωμα κάτω από καταστάσεις πανικού. Λύσεις πολλαπλά αποτυχημένες στην εφαρμογή τους και συνεπώς άχρηστες στην πρώτη περίπτωση! Παγωμάρα και ακινησία προερχόμενη από το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου στη δεύτερη περίπτωση, πρωτόγονο και εξελικτικό απομεινάρι της πορείας μας μέσα στο χρόνο, το οποίο ήταν χρήσιμο σε παλαιότερες καταστάσεις κινδύνου (τότε που έπρεπε να μείνεις ακίνητος προκειμένου να μην σε εντοπίσει ο θηρευτής σου), είναι όμως παντελώς άχρηστο ως αντίδραση στην παγκόσμια κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος σήμερα! Και το αγωνιώδες ερώτημα παραμένει:

- Ποιος φταίει;

- Λάθος! Δεν είναι αυτό το κρίσιμο ερώτημα. Την ώρα που ένα ποτήρι βρίσκεται στην άκρη του τραπεζιού έτοιμο να πέσει και να γίνει θρύψαλα, δεν ενδιαφέρει ποιος το έβαλε εκεί αλλά ποιος και πως θα το επιστρέψει στη θέση του! "Παραλάβαμε χάος" και "αυτός ο ειδικός φρουρός προσελήφθη από τη δική σας κυβέρνηση"... Σου θυμίζουν μερικούς από τους παντελώς άχρηστους πολιτικούς μας που αδυνατούν να σηκώσουν το ρημάδι το χέρι τους και να επιστρέψουν το ποτήρι στη θέση του; Αν ναι, ας πάμε στη σωστή ερώτηση.

- ΟΚ, τι κάνουμε τώρα;

- Ααα να γεια σου! Αυτό θα αποπειραθώ να απαντήσω στις παρακάτω αράδες, κατά το δυνατόν εκλαϊκευμένα, τονίζοντας πάντως ότι δεν έχω (και δεν θα μπορούσα να έχω) την πλήρη λύση αλλά (πιστεύω ότι) μπορώ να παρουσιάσω τον ενδεδειγμένο τρόπο σκέψης και διερεύνησης λύσεων.

Ξεκινώντας την αποδόμηση...
1. Δεν υπάρχουν Πηγές ή Καταβόθρες Αγαθών ή/και Χρημάτων
Τα αγαθά και οι υπηρεσίες παράγονται από ανθρώπους και καταναλώνονται από ανθρώπους. Δεν υπάρχει κάποια μαγική πηγή η οποία να τροφοδοτεί με αγαθά το παγκόσμιο σύστημα. Παρομοίως, δεν υπάρχει και κάποια μαύρη τρύπα που να αφαιρεί αγαθά από το παγκόσμιο σύστημα. Προεκτείνοντας τον συλλογισμό, εφόσον το χρήμα είναι απλώς μια μονάδα μέτρησης της αξίας των αγαθών για την διευκόλυνση των συναλλαγών, δεν υπάρχει κάποια αντίστοιχη μαγική πηγή χρήματος. Με αριθμητικό παράδειγμα, αν η αξία του συνόλου των αγαθών παγκοσμίως αποτιμάται στα 1000 ευρώ (είπαμε, αριθμητικό παράδειγμα), είναι άνευ νοήματος η ύπαρξη 1010 ευρώ αφού τα 10 ευρώ επιπλέον δεν έχουν αντίκρισμα. Και φυσικά δεν μπορείς να τα φας, δεν μπορείς να τα πιεις, αν είναι χάρτινα μπορείς ίσως να τα κάψεις για να ζεσταθείς (χωρίς ιδιαίτερη απόδοση βέβαια) και στην χοντρή ανάγκη μπορείς ίσως να τα χρησιμοποιήσεις στην τουαλέτα!

2. Ισχύει η Αρχή Διατήρησης των Αγαθών
Εφόσον δεν υπάρχουν πηγές ή καταβόθρες αγαθών ή/και χρημάτων στο κλειστό σύστημα της παγκόσμιας οικονομίας, ο αριθμός των αγαθών διατηρείται. Φυσικά δεν είναι τόσο απλό το θέμα στην διαπίστωση του όπως οι αντίστοιχες αρχές της διατήρησης στη φυσική, αλλά το γενικότερο νόημα είναι ότι στο σχετιζόμενο σύστημα πληθυσμών του πλανήτη μας, όταν κάποιος καταναλώνει περισσότερο, κάποιος άλλος δεν έχει να καταναλώσει τα απαραίτητα. Με πιο απλά λόγια, η επιπλέον μπουκιά που τρώμε βγαίνει από το στόμα κάποιου άλλου. Και τα παραπανίσια χρήματα που κερδίζουμε, χάνονται επίσης από τον ιδρώτα κάποιου άλλου.

Μια συνέπεια των ανωτέρω είναι η εξής: Εφόσον τα χρήματα είναι εικονικά αγαθά και όχι αυθύπαρκτα, συγκριτικά π.χ. με την πατάτα, το ψυγείο και το αυτοκίνητο, είναι λογικό ότι η αύξηση της παραγωγής τους θα οδηγεί σε μείωση της αξίας τους. Φανταστείτε τα χρήματα ως δοχεία μεταφοράς αγαθών σε υγρή μορφή. Όσο περισσότερα τα δοχεία, τόσο λιγότερο θα γεμίσουν από το υπάρχον υγρό.

- Πουλάω 10 τουρμπίνια!

- Πόσο κάνουν;

- 100 ευρώ.

- Θα σου δώσω 200 ευρώ, για να μου πουλήσεις 20 τουρμπίνια!

- Εγώ μόνο 10 τουρμπίνια έχω.

Και κάπως έτσι τα 100, τα 200 και τα 10000 ευρώ έχουν την ίδια ακριβώς αξία, όταν δεν υπάρχει το αντίστοιχο αντίκρισμα!

3. Ανισότητες = Απλή Αρμονική Ταλάντωση
Η φύση αρέσκεται να κινείται πάνω σε ημιτονοειδείς καμπύλες. Δηλαδή όλα τα μεγέθη στη φύση συνήθως έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους. Όπου προκύπτουν ανισότητες, η φύση τείνει να τις αναιρεί. Όσο πιο μεγάλες οι ανισότητες, τόσο πιο βίαιη και έντονη η επαναφορά τους στο μέσο όρο. Το μοντέλο ακολουθεί ευλαβικά την απλή αρμονική ταλάντωση του ελατηρίου. Όσο περισσότερο τραβάμε το ελατήριο απομακρύνοντας το από την αρχική του θέση, τόσο πιο βίαια ξεκινάει την κίνηση της επαναφοράς του σε αυτήν. Τα παραδείγματα της φύσης είναι αναρίθμητα. Χαμηλή βαρομετρική πίεση στην περιοχή μας, υψηλότερη στις γύρω περιοχές. Άρα βαρομετρικό χαμηλό στην περιοχή μας, το τυπικό σύστημα της κακοκαιρίας. Μαντέψτε που έχουμε πιο βίαια και καταστροφικά φαινόμενα! Στους πολύ ισχυρούς ανέμους στο Αιγαίο, λόγω ενός χαμηλού βαρομετρικού που μας επισκέπτεται από δυτικά, με διαφορά πίεσης 16 mbar μεταξύ Θεσσαλονίκης και Ρόδου, ή σε ένα ισχυρότατο tornado των χαμηλών γεωγραφικών πλατών με διαφορά πίεσης 100 mbar μέσα σε μια ακτίνα 300 μόλις μέτρων;

Πως σχετίζεται αυτό με την παγκόσμια οικονομία; Απλούστατα, όσο περισσότερη χλιδή απολαμβάνουμε συγκριτικά με το μέσο όρο, τόσο μεγαλύτερο ποσοστό αγαθών αφαιρούμε από τους υπόλοιπους και τόσο περισσότερους εχθρούς δημιουργούμε. Και όσο πιο εχθρικό το περιβάλλον μας, τόσο πιο βίαια θα μας επαναφέρει στον μέσο όρο. Νομοτελειακά. Αν υποστηρίζω αυτήν την έχθρα; Η απάντηση είναι αδιάφορη αφού εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με το τι υποστηρίζει ο καθένας μας, αλλά με μια απλή διαπίστωση. Έτσι λειτουργεί η φύση και καλά θα κάνουμε να το δεχτούμε.

Ευημερία λοιπόν του ατόμου εις βάρος του συνόλου, ή ευημερία του ατόμου δια μέσου της ευημερίας του συνόλου; Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αν το δούμε καθαρά εγωιστικά, επιδιώκοντας για την πάρτη μας έναν συνδυασμό από ευνοϊκά αλλά και βιώσιμα αποτελέσματα, αποδεκτά από τη φύση, η δεύτερη πρόταση είναι μονόδρομος. Είναι ένα επαναλαμβανόμενο δίλημμα του φυλακισμένου, στο οποίο τα καλά παιδιά έχουν την κακή συνήθεια να επικρατούν. Και ο ηλίθιος που αρνείται να το καταλάβει, είναι αυτός που θα προτιμήσει τον παράλογο πλουτισμό μέσα στον γυάλινο πύργο του και υπό τη μόνιμη προστασία μπράβων, από μια άνετη και απροβλημάτιστη ζωή όπου θα κοιμάται το μεσημέρι στο σπίτι του με ανοικτές τις μπαλκονόπορτες, την ίδια ώρα που το δεκάχρονο παιδί του θα παίζει ανέμελο και χαμογελαστό με τις ώρες στη γειτονιά μαζί με τα άλλα παιδάκια.

Γιατί καταρρέει λοιπόν στις μέρες μας ένα παγκόσμιο σύστημα στηριγμένο στην κατανάλωση; Επειδή ακριβώς ο παράλογος πλουτισμός των λίγων έγινε εις βάρος του συνόλου και μ’ αυτόν τον τρόπο αφαιρέθηκε από το σύνολο η δυνατότητα να καταναλώνει. Οι πλούσιοι απομακρύνθηκαν πολύ από τους φτωχούς, τραβώντας στα άκρα το εικονικό ελατήριο της παγκόσμιας οικονομίας, το οποίο (ξεκινάει να) επαναφέρει πλέον βίαια την ανισότητα σε καταστάσεις ισορροπίας.

4. Η Ανθρώπινη Επιθυμία ως ο Μέγας Ρυθμιστής
- Ο Λυκούργος και ο Βρασίδας έχουν τα μαγαζάκια τους ο ένας απέναντι από τον άλλον και μαγειρεύουν και πουλάνε μπάμιες. Προμηθεύονται ακριβώς τα ίδια υλικά από τον ίδιο προμηθευτή και αφιερώνουν τις ίδιες ώρες. Ο Λυκούργος είναι ένας μέτριος μάγειρας και ο Βρασίδας ο καλύτερος της χώρας. Πόσο πρέπει να πωλούνται οι μπάμιες στο μαγειρείο του Λυκούργου και πόσο στου Βρασίδα;

- Η αριστερή θεώρηση λέει ότι η τιμή πρέπει να είναι η ίδια και στις δύο περιπτώσεις. Όχι ανισότητες για την ίδια ενσωματωμένη εργασία!

- Και τι γίνεται στην περίπτωση που ο Βρασίδας θέλει να εξαργυρώσει το ταλέντο του και να χρεώνει περισσότερο;

- Του το απαγορεύουμε γιατί αυτό είναι κερδοσκοπία!

- Ωραία μέχρι εδώ! Θα παραβλέψουμε το γεγονός ότι η κερδοσκοπία είναι συνυφασμένη με τη φύση του ανθρώπου και θα ασχοληθούμε με ένα άλλο ερώτημα. Τι προτιμάς να φας για μεσημεριανό, τις πιο νόστιμες μπάμιες που έχεις φάει στη ζωή σου ή να τις φας σχετικά άνοστες με το ίδιο κόστος;

- Μα φυσικά τις πιο νόστιμες!

- Κοίταξε να δεις σύμπτωση, το ίδιο προτιμούνε όλοι στη γειτονιά και τελικά όλοι μπαίνουν στου Βρασίδα. Και τι θα κάνει τελικά ο Λυκούργος; Θα το κλείσει το μαγαζί και θα αλλάξει επάγγελμα; Κάθε επάγγελμα θα έχει χώρο μόνο για έναν; Τον καλύτερο;;; Ή θα του επιτρέψουμε να κατεβάσει τις τιμές για να πάρει και αυτός πελάτες; Αλλά έτσι δημιουργούμε ουσιαστικά την ίδια ανισότητα που απαγορεύσαμε στον Βρασίδα.

- Το βρήκα, θα απαγορεύσουμε την ανθρώπινη επιθυμία! Ο κόσμος να πάψει να θέλει. Και να πηγαίνει να τρώει υποχρεωτικά μια στον έναν και μια στον άλλον... (διακοπή για διαφημίσεις)

Μπορούμε να αγνοήσουμε την ανθρώπινη επιθυμία; Σίγουρα όχι! Οι ανισότητες είναι υπαρκτές και όπως η φύση τείνει να τις αναιρέσει, έτσι αυτές δημιουργούνται αυθόρμητα κάθε φορά που συναντάμε τον συγκριτικό βαθμό. Ανθεκτικότερο, νοστιμότερο, ομορφότερη και ικανότερος. Έννοιες ικανές να πυροδοτήσουν την επιθυμία μας, ακόμα και αν αναφέρονται σε πράγματα πέρα από τις ανάγκες μας. Όποιος έχει απολαύσει ένα καλό κόκκινο κρασί σε καταφύγιο, δίπλα από το τζάκι, με καλή παρέα, ιστορίες, ανέκδοτα και πολύ γέλιο, την ώρα που λυσσομανούσε έξω η χιονοθύελλα, ξέρει πολύ καλά τι εννοώ. Όποιος, όντας άθεος, έμεινε για μιάμιση ώρα μαγεμένος σε καθολική εκκλησία στο ανατολικό Βερολίνο να απολαμβάνει στο εκκλησιαστικό όργανο έργα του Μπαχ, επίσης ξέρει πολύ καλά τι εννοώ. Δεν τα χρειαζόμαστε όλα αυτά για να ζήσουμε, αλλά είναι υπέροχα! Και τα θέλουμε. Και δεν υπάρχει τίποτα κακό σ’ αυτό.

Οι επιθυμίες μας λοιπόν, αν και λιγότερο σημαντικές, πορεύονται  δίπλα στις ανάγκες μας. Έτσι λειτουργεί η φύση και καλά θα κάνουμε να το δεχτούμε. Κάθε φορά που θα τρώει κάποιος ένα κομμάτι κρέας για να καλύψει τις διατροφικές του ανάγκες, αν αυτό είναι νόστιμο, θα επιθυμεί να φάει και δεύτερο έστω κι αν δεν πεινάει. Όταν η επιθυμία αυτή θα συνδυάζεται με την κατάλληλη ευκαιρία, πάντοτε κάποιος θα προσπαθεί "να βγει από πάνω". Και η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τις επιθυμίες σας, είναι μάλλον γιατί διακατέχεται ο ίδιος από αχαλίνωτες επιθυμίες. Οι θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των ιδιοτελών επιθυμιοδαμαστών!

Και κάτι τελευταίο πάνω στον συγκριτικό βαθμό! Πρέπει να απολαμβάνουν οικονομικής αναγνώρισης οι ικανότητες και οι δεξιότητες; Πρέπει να πληρώνεται περισσότερο ο καλύτερος γιατρός, ο καλύτερος τσελίστας και ο καλύτερος χημικός; Κρίνοντας από τον, δομημένο πάνω στον ανταγωνισμό, δυτικό πολιτισμό και τις αρρώστιες που έχει εξαλείψει, την επιτυχία του στην μόρφωση και την κουλτούρα  και τον σεβασμό του στα ανθρώπινα δικαιώματα, νομίζω ότι μπορούμε με ασφάλεια να αποφανθούμε ότι ο ανταγωνισμός συνεπάγεται πρόοδο. Πόσο περισσότερο πρέπει να πληρώνεται όμως κάποιος ώστε να μην μιλάμε στο τέλος για φαινόμενα αισχροκέρδειας; Η απάντηση είναι σχετικά απλή! Ας αποφασίσει ο καθένας ελεύθερα αν και κατά πόσο θέλει να πληρώνει αυτά που του ζητάει ο άλλος. Αυτό προϋποθέτει βέβαια ικανότητα λήψης αποφάσεων το οποίο ισοδυναμεί με ουσιαστική ενηλικίωση. Αλλά με το συγκεκριμένο θέμα θα ασχοληθούμε παρακάτω.

5. Η Πρόβλεψη είναι Εξαιρετικά Δύσκολη, ιδίως όταν Αφορά το Μέλλον
Αυτονόητο; Χμμ, ο Δανός φυσικός Niels Bohr αισθάνθηκε πάντως την ανάγκη να μας το υπενθυμίσει αφού αυτός είναι ο πατέρας της ανωτέρω ρήσης! Στα της οικονομίας τώρα, είναι αλαζονικά φιλόδοξη η απόπειρα να προβλεφθούν πλήρως οι ανάγκες που καθορίζουν την αγορά αγαθών. Οι ανάγκες αυτές δεν είναι σταθερές αλλά αναπροσαρμόζονται ανάλογα με την εποχή και τις επικρατούσες συνθήκες. Άλλες ανάγκες υπήρχαν την εποχή που θέριζαν οι αρρώστιες και οι πανδημίες πριν από μερικούς αιώνες, άλλες ανάγκες την εποχή του τηλέγραφου και άλλες στη σύγχρονη εποχή της έντονης αστικοποίησης και της κατάργησης των συνόρων.

Γιατί κατέρρευσε λοιπόν παλιότερα ένα σύστημα βασισμένο σε καλές προθέσεις με προτεραιότητα την εξασφάλιση των αναγκών του ανθρώπου; Ακριβώς γιατί απέτυχε να συμπεριλάβει στην εξίσωση δύο παραμέτρους, άρρηκτα συνδεδεμένες με την ίδια μας την ανθρώπινη φύση. Πρώτον οι ανάγκες μας δεν είναι σταθερές, αλλά μεταβάλλονται δυναμικά μέσα στο χρόνο. Δεύτερον, ο άνθρωπος πέρα από τις ανάγκες του έχει και επιθυμίες και οι επιθυμίες ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για ορισμένες μεγαλειώδεις εκφάνσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι καλές τέχνες π.χ. δεν είναι ανάγκη αλλά επιθυμία! Και ο συνδυασμός της επιθυμίας και της ευκαιρίας; Οδηγεί στον οπορτουνισμό! Αν το εν λόγω σύστημα κατέρρευσε κάποτε εξαιτίας των οπορτουνιστών, για τον ίδιο λόγο θα καταρρεύσει και πάλι…

6. Ενηλικίωση
Ο ενήλικος άνθρωπος χαρακτηρίζεται από τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων. Οι εμπειρίες και η συσσωρευμένη γνώση παρέχουν τη δυνατότητα στον ενήλικο να θέτει τα κατάλληλα κριτήρια αξιολόγησης των εναλλακτικών επιλογών ώστε να μπορεί να προχωρήσει σε σωστές αποφάσεις. Εντούτοις, η νηπιακή και παιδική ηλικία, η περίοδος στην οποία δηλαδή αποφασίζουν άλλοι για εμάς, αφήνει τα κατάλοιπα της σε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι τείνουν να στηρίζουν τις ενέργειες τους σε δύο πλήρως ανώριμες πεποιθήσεις:

• Κάποιος κάπου πρέπει να ξέρει την απάντηση!
• Ο γνώστης της απάντησης θα μας δώσει την απάντηση στο πιάτο, όταν του τη ζητήσουμε.

Φύγε λοιπόν από εμένα απόφαση! Ο θεός, ο ανάδρομος Ερμής ή η κορώνα και τα γράμματα θα μας βοηθήσουν πάντα να αποφασίσουμε. Ή έστω ο, κατά προσωπική του δήλωση, ειδικός! Που να μπαίνουμε στον κόπο τώρα να τον βάζουμε να τεκμηριώνει τα προσόντα του; Θέλουμε τις έτοιμες λύσεις και απεχθανόμαστε τον προβληματισμό.

Χμμμ, εκ του αποτελέσματος νομίζω ότι μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι το σημερινό πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως μόνο ειδικό δεν είναι! Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε κυρίως με κατά προσωπική δήλωση ή κατά φαντασίαν ειδικούς, όπου η ανάδειξη τους από τον κόσμο βασίζεται περισσότερο στην αναγνωρισιμότητα και λιγότερο στην κατάθεση περγαμηνών. Αυτοεπικαλούνται την αυθεντία τους και εξαντλούνται σε προσωπικές διενέξεις και κοκορομαχίες ψάχνοντας τον φταίχτη, αποφεύγοντας συστηματικά να παρουσιάσουν λύσεις, ακριβώς επειδή δεν γνωρίζουν. Οι δε πραγματικοί ειδικοί απαξιώνονται πλήρως την ίδια στιγμή που θεοποιούνται "οι διαχρονικές απόψεις" παλαιότερων ειδικών. Marx, Keynes και Friedman σίγουρα έβαλαν το λιθαράκι τους προσφέροντας στην παγκόσμια οικονομικοπολιτική γνώση! Θυμηθείτε όμως ότι πρώτον απάντησαν σε ερωτήματα και ανάγκες της εποχής τους και δεύτερον λιθαράκι δεν σημαίνει αναγκαστικά οικοδόμημα.

Ζούμε σε μια εποχή όπου σηματοδοτείται το τέλος της αθωότητας. Δεν υπάρχουν έτοιμες σκέψεις – πακέτα λύσεων και ο ενήλικας πρέπει να μάθει να σκέπτεται ο ίδιος, να παράγει γνώση και να απαιτεί αποδείξεις. Ο πραγματικός ενήλικας πρέπει να σταματήσει να ψάχνει κηδεμόνες. Δεν υπάρχει αυτός που ξέρει την απάντηση και μπορούμε να αράξουμε κάτω από την προστασία του. Αν υπάρχει κάποιος που ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τις απαντήσεις, πρέπει να απαιτούμε από αυτόν να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς του. Πως θα γίνει, από ποιον και που έχει ήδη εφαρμοστεί;

- Λεφτά υπάρχουν!

- Σοβαρά; Αφού υπάρχουν, ποιος τα έχει και με ποιον μηχανισμό θα φτάσουν από την κατοχή του στη δική μου;

...και κάπου αλλού...

- Τα προβλήματα μας θα λυθούν άμα επιστρέψουμε στη δραχμή!

- Αλήθεια; Με ποια ακριβώς διαδικασία; Τύπωμα νέου χρήματος; Που έχει εφαρμοστεί με επιτυχία η συγκεκριμένη πρακτική; Και επίσης γιατί δεν το κάνουν όλοι τότε;

7. Εντοπίζοντας τον Ειδικό
Θυμάστε το απορρυπαντικό με Τετραεντέ Μπι; Την οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι;;; Η χρυσή εποχή της διαφήμισης. Όπου ο διαφημιστής στηρίζονταν σε τεχνικές έλξης της προσοχής και εντυπωσιασμού προκειμένου να περνάει τα μηνύματά του μέσω των ΜΜΕ. Όπου ΜΜΕ = Μονόδρομων Μυνημάτων Ενημέρωση! Η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, η εφημερίδα και το περιοδικό αποτέλεσαν για πολλά χρόνια τους αποκλειστικούς φορείς ενημέρωσης πέρα από το κουτσομπολιό. Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών; Σου μιλάν και δεν τους μιλάς. Μονόδρομη ενημέρωση! Περιορισμένη και ελεγχόμενη πρόσβαση σε αριθμητικά λίγους πομπούς πληροφορίας την ίδια στιγμή που οι δέκτες πληροφορίας αυξάνονταν εκθετικά.

Και ξαφνικά βρέθηκε στη ζωή μας το διαδίκτυο. Ένας χώρος στον οποίον ο καθένας μπορεί να πει τη γνώμη του, σε ένα φάσμα από "το κοντό του και το μακρύ του" μέχρι την επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη με πλήθος παραπομπές. Social Media και blogs και forums, στα οποία οποιοσδήποτε ισχυρισμός μπορεί να πυροδοτήσει εκτενέστατες κουβέντες σε μια αμφίδρομη και ανοικτή ενημέρωση. Ο ειδικός ελέγχεται, για να μην πω ότι ξετινάζεται. Το καλό περιεχόμενο αναγνωρίζεται και προωθείται! Και το κακό περιεχόμενο; Χαα, ας δοκιμάσει να μας παρουσιάσει κάποιος στο διαδίκτυο την οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι. Πόσα λεπτά θα περάσουν μέχρι να του απαντήσει κάποιος:

- Ώστε οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι; Δηλαδή Calcium με συντομογραφία στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων Ca, δηλαδή το κοινό μας ασβέστιο; Ίσα ρε καραγκιοζοπαίκτη που είναι πρωτοποριακή...

Ο καθένας λοιπόν μπορεί να πει την άποψη του στο διαδίκτυο. Άπειρες απόψεις! Ποια να πρωτοδιαλέξεις; Μα ακριβώς η ανοικτή φύση του διαδικτύου κάνει ιδιαίτερα εύκολη τη διασταύρωση των πληροφοριών. Πόσοι είναι αυτοί που υποστηρίζουν μια άποψη και πόσο αναγνωρισμένοι είναι αυτοί; Εύκολα! Γρήγορα! Όμορφα! Δημοκρατικά!

Πως βοηθάει αυτό το εργαλείο ελέγχου των ισχυρισμών στην πολιτική; Αυτονόητο! Μην εμπιστεύεστε κανέναν πολιτικό ο οποίος αρνείται να εκθέσει τις απόψεις του δημόσια στην διαδικτυακή κουβέντα. Απαξιώστε την ποδοσφαιρική του έδρα με τους βαμμένους οπαδούς, τα παραδοσιακά ΜΜΕ δηλαδή, και απαιτείστε τη συζήτηση αντί του "εποικοδομητικού μονολόγου". Οδηγείστε τον υποχρεωτικά στο αδυσώπητο φιλτράρισμα του διαδικτύου. Μία Κανέλλη δεν θα μπορούσε ποτέ να αγορεύσει και να επιχειρηματολογήσει ανορθολογιστικά εκεί όπου υπάρχει πλήθος διαβασμένων και έτοιμων να απαντήσουν...

Προτάσεις Απλές και Εφαρμόσιμες
Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος αν τα παρακάτω μπορούν να οδηγήσουν σε έξοδο από την παγκόσμια κρίση, αλλά μπορώ με βεβαιότητα να σας δώσω τη συνταγή για την γιγάντωση αυτής: Εμπιστευτείτε τα άτομα και τις πρακτικές που μας οδήγησαν εδώ, καθώς και τους μη επιβεβαιωμένους ειδήμονες!

Κατά τα άλλα η λογική υπαγορεύει τα εξής:

1. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας! Μην παράγετε απλώς ή μεταπωλείτε αλλά προσπαθήστε να συνεισφέρετε στην παγκόσμια κεκτημένη γνώση και να αλλάξετε τον κόσμο προς το καλύτερο. Και ο κόσμος θα σας ανταμείψει!
2. Επιδιώξτε το κράτος πρόνοιας ως ασφαλιστική δικλείδα για τις περιπτώσεις που δεν θα μπορείτε να πάρετε τη ζωή στα χέρια σας.
3. Επιδιώξτε την ισονομία.
4. Μοιραστείτε τη γνώση με όλους.
5. Επιδιώξτε την ευημερία του συνόλου. Τα αγαθά απολαμβάνονται καλύτερα σε ειρηνικό παρά σε εχθρικό περιβάλλον.
6. Αγαπήστε την μόρφωση και την διαρκή κατάρτιση. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να σταματάει η εκπαίδευση στο σχολείο, αν θέλετε να είσαστε πραγματικά χρήσιμοι στον συνάνθρωπό σας.
7. Επιδιώξτε τον περιορισμό των κληρονομικών δικαιωμάτων στα απολύτως απαραίτητα για να ξεκινήσει κάποιος στη ζωή. Το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε η Paris Hilton είναι υπέρ-αρκετό για να την προικίσει με τα κατάλληλα εφόδια, όπως απροβλημάτιστη ανήλικη ζωή, μόρφωση και κουλτούρα, ώστε να μεγαλουργήσει στη ζωή της. Ο υπόλοιπος πλούτος  του Conrad Hilton θα έπρεπε να επιστραφεί στην παγκόσμια μπάγκα και να μην αφαιρείται εσαεί από την κυκλοφορία. Όπως στερείται λογικής το να γεννιέται χρεωμένο κάποιο παιδάκι, επειδή έτυχε να γεννηθεί στην Ελλάδα, έτσι στερείται λογικής το να γεννιέται με εξασφαλισμένο μέλλον ένα άτομο που παρασιτεί σε βάρος του συνόλου.
8. Το σημαντικότερο όλων! Εντοπίστε τον ειδικό που θα ενστερνιστεί και θα εφαρμόσει τα προαναφερθέντα σε επίπεδο πολιτικής. Ή που θα εφαρμόσει τη δική σας καλύτερη πρόταση. Τα εργαλεία εντοπισμού είναι πλέον διαθέσιμα σχεδόν σε όλους και όλοι έχουν χρέος να αναζητήσουν λύσεις ως ενήλικες. Η εποχή της αθωότητας του καημένου του λαού έχει περάσει ανεπιστρεπτί...

Συνέχεια στο άρθρο...

Μια Ιστορία Επένδυσης

[Δευτέρα, κεντρικό υποκατάστημα της Cock de Sucker. Ώρα 12:20.]

O Τζόναθαν εισέρχεται με λαχτάρα στο κατάστημα για να βρεθεί αντιμέτωπος με το αφοπλιστικό και υποσχετικά εξυπηρετικό χαμόγελο του διευθυντή πωλήσεων Χένρι Λίροϋ. Θερμή και εγκάρδια χειραψία!

Χένρι: - Καλησπέρα Τζόναθαν! Χαίρομαι που είσαι από τους πρώτους πελάτες μας που θα έχουν την ευκαιρία να τεστάρουν το τελευταίο αριστούργημα της εταιρίας μας, το θαύμα του 21ου πρώτου αιώνα!

Τζόναθαν: - Μην με κρατάτε άλλο σε αγωνία Λίροϋ, τι είναι τέλος πάντων;

Χένρι: - Μίλα μου στον ενικό Τζόναθαν! Η Cock de Sucker βγάζει επίσημα πλέον στην κυκλοφορία το νέο μοντέλο μας, το smart car Otsi, και επειδή είσαι από τους καλύτερους μας πελάτες τόσα χρόνια, επιλέχθηκες να είσαι στους πρώτους 100 κατόχους. Η τιμή του είναι $10000. Και είναι το προϊόν του 21ου αιώνα και σκοπεύουμε να πουλήσουμε από ένα σε κάθε άνθρωπο πάνω στον πλανήτη!

Τζόναθαν: - Καρότσι; Αυτοκίνητο των $10000;;; Και γιατί να πάρω κάτι τόσο φτηνό;

Χένρι: - Τζόναθαν, δεν είναι καρότσι, είναι το smart car Otsi! Το αυτοκίνητο στο οποίο μπαίνεις μέσα, βάζεις μπρος, και στη συνέχεια του υπαγορεύεις το ημερήσιο πρόγραμμα που θέλεις να ακολουθήσει! Μπορείς π.χ. να του πεις να σε πάει στη δουλειά σου, στη συνέχεια να πάει τα παιδιά σου στον παιδικό σταθμό, μετά να πάει στο σούπερ μάρκετ και να κάνει τα ψώνια της ημέρας, να πάει μόνο του για πλύσιμο, να επιστρέψει τα παιδιά σου στο σπίτι, να κάνει έρευνα στο ίντερνετ για την καλύτερη επιλογή ξενοδοχείου για το σαββατοκύριακο, να έρθει να σε παραλάβει από τη δουλειά και να σε πάει στην γκόμενα σου ενώ ταυτόχρονα θα πραγματοποιήσει βίντεο-κλήση στη γυναίκα σου στην οποία θα σε δείχνει σε φόντο γραφείου σε ώρα συνάντησης, στη συνέχεια να έρθει να σε παραλάβει από τη γκόμενα και να σε επιστρέψει στο σπίτι, και τέλος να πάει να παρκάρει στο κλειστό σου πάρκιγνκ! Έχει ενσωματωμένο ίντερνετ, προπληρωμένη κάρτα αγορών, αυτόματη εκτύπωση εντύπων εξουσιοδότησης και καθίσματα μασάζ! Εντυπωσιακό, έτσι;

Τζόναθαν: - Με κοροϊδεύεις, έτσι Χένρι; Αποκλείεται…

Χένρι: - Δεν αποκλείεται καθόλου Τζόναθαν. Σε μισή ώρα θα είναι δικό σου.

Τζόναθαν: - Και το πουλάτε μόνο $10000; Δεν είναι δυνατόν, κάτι δεν πάει καλά. Θέλω να το κάνω τεστ-ντράιβ τώρα…

Χένρι: - Κοίταξε Τζόναθαν, έχουμε τα 100 πρώτα κομμάτια για τους εκλεκτότερους μας πελάτες. Το δίνουμε μόνο $10000 γιατί όπως σου εξήγησα θέλουμε να φτιάξουμε το υπερπροϊόν του 21ου αιώνα. Τεστ-ντράιβ δεν γίνεται όμως για κανέναν. Άμα το θέλεις θα το πάρεις και θα πας να απολαύσεις την καινούρια σου ζωή από την Πέμπτη γιατί οι υπηρεσίες του ενεργοποιούνται μέσα σε ένα διάστημα από 48 έως 72 ώρες. Άμα δεν το θέλεις πάλι, υπάρχουν άλλοι που περιμένουν στη σειρά.

Τζόναθαν: - Μα αυτά που λες ότι κάνει είναι απίστευτα, ή για να ακριβολογώ, και να τα δω ακόμα θα δυσκολευτώ να τα πιστέψω! Ποιος με εξασφαλίζει για την ορθή λειτουργία του προϊόντος;

Χένρι: - Το smart car Otsi, συνοδεύεται από αποκλειστική εγγύηση της Cock de Sucker για εύρυθμη λειτουργία και απόδοση του αυτοκινήτου με πλήρη επιστροφή χρημάτων! Ασφάλεια CDS. Ορίστε τα χαρτιά. Να πω με γεια;;;

[Πέμπτη, μεζονέτα του Τζόναθαν στα προάστια. Ώρα 07:30 το πρωί, ακριβώς μετά την ενεργοποίηση των υπηρεσιών.]

Τζόναθαν (βάζει μπρος)

Otsi: - ΒΡΟΥΟΥΟΥΟΥΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ…

Τζόναθαν: - Τι ήχος;;; Λοιπόν, θέλω να με πας γωνία 58ης και Σάουθ Μπιτς στο γραφείο, στη συνέχεια να επιστρέψεις εδώ και να πάρεις τα παιδιά…
…
… και τέλος να πάς να παρκάρεις στο κλειστό πάρκιγνκ!

Otsi: - ΒΡΟΥΟΥΟΥΟΥΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ…

Τζόναθαν: - Μααα σου είπα, θέλω να με πας γωνία 58ης και Σάουθ Μπιτς στο γραφείο, στη συνέχεια να επιστρέψεις εδώ και να πάρεις τα παιδιά…
…
… και τέλος να πάς να παρκάρεις στο κλειστό πάρκιγνκ.

Otsi: - ΒΡΟΥΟΥΟΥΟΥΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ…

Τζόναθαν: - Φακ!

Banks

[Πέμπτη, κεντρικό υποκατάστημα της Cock de Sucker. Ώρα 07:55 το πρωί, ακριβώς μετά την ενεργοποίηση των υπηρεσιών.]

Τζόναθαν: - ΧΕΝΡΙ, ΘΑ ΣΕ ΣΚΙΣΩ ΑΠΑΤΕΩΝΑ…

Ράντι: - ΑΝΟΙΞΤΕ! ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ…

Κλάρενς: - ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΟΤΙ ΛΕΦΤΑ ΣΑΣ ΕΔΩΣΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΚΛΕΙΣΩ ΙΣΟΒΙΑ, ΑΚΟΥΤΕΕΕΕΕΕ;

Μανού: - ΘΑ ΣΑΣ ΕΚΜΗΔΕΝΙΣΟΥΜΕ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ…

Μπερτράν (από το απέναντι πεζοδρόμιο): - Μα τι καραγκιόζηδες; Πως μπόρεσαν να πιστέψουν κάτι τέτοιο; Εγώ δηλαδή γιατί δεν αγόρασα;

Χένρι (ανοίγοντας την πόρτα): - Κύριοι, καταλαβαίνω την ταραχή σας, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να επιστρέψουμε τα λεφτά σας. Είχαμε ένα χρέος $1000000 το οποίο και εξοφλήσαμε χτες με τα Otsi που πουλήσαμε. Όπως καταλαβαίνετε, δεν υπάρχει μία! Λυπούμαι πολύ μεν, θα σας παρακαλούσα δε να μην φέρεστε έτσι απολίτιστα. Τι πράγματα είναι αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ σας έστειλε;

Πιθανές Συνέχειες

Σε μια πολιτισμένη κοινωνία
Πρωτοσέλιδο στο Θράσος της Κυριακής: Οι ιδιοκτήτες της Cock de Sucker κρίθηκαν υπεύθυνοι για εξαπάτηση κατά συρροή. Καταδικάζονται σε εικοσαετή κάθειρξη, οι περιουσίες τους κατάσχονται και θα αποδοθούν αποζημιώσεις στους εξαπατημένους όπου αυτό καταστεί δυνατό.

Σε μια ακόμα πιο προηγμένη κοινωνία
Πρωτοσέλιδο στο Θράσος της Κυριακής: Οι κύριοι Τζόναθαν, Ράντι, Κλάρενς, Μανού και όλοι οι υπόλοιποι που κινήθηκαν δικαστικά ενάντια στην Cock de Sucker κρίθηκαν ανίκανοι εγκεφαλικής λειτουργίας και επικίνδυνοι για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Υποχρεώνονται σε επανεξέταση στις σπουδές του δημοτικού, σε πρόστιμο $50000 έκαστος για προσβολή της δημόσιας νοημοσύνης και σε μεγάλωμα των παιδιών τους κάτω από επίβλεψη. Οι ιδιοκτήτες της Cock de Sucker κρίθηκαν υπεύθυνοι για εξαπάτηση κατά συρροή. Καταδικάζονται σε εικοσαετή κάθειρξη και ισόβιο αποκλεισμό από τον χώρο της κατασκευής και εμπορίας αυτοκινήτων, οι περιουσίες τους κατάσχονται και θα αποδοθούν αποζημιώσεις στους εξαπατημένους όπου αυτό καταστεί δυνατό.

Στη θλιβερή και απολίτιστη σημερινή πραγματικότητα
Πρωτοσέλιδο στο Θράσος της Κυριακής: Οι ιδιοκτήτες της Cock de Sucker κρίθηκαν υπεύθυνοι για εξαπάτηση κατά συρροή αλλά ο πρωθυπουργός απεφάνθη ότι το κλείσιμο μια τέτοιας επιχείρησης, η οποία είναι ο βασικότερος προμηθευτής αυτοκινήτων για τη χώρα, θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία! Επίσης η ασφάλεια CDS θα πρέπει οπωσδήποτε να πληρωθεί στους κατόχους της. Κατόπιν τούτου, αποφασίστηκε η κρατική επιχορήγηση της Cock de Sucker με $1000000 με την υποχρέωση να επιστραφούν αυτά στους εξαπατημένους.

Μπερτράν: - Μααα, για στάσου! Αυτά είναι και δικά μου λεφτά! Από τους δικούς μου φόρους πληρώθηκαν…


ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΟΡΩΝ

• Cock de Sucker = Οι τράπεζες.
• Τζόναθαν = Τυπικός άπληστος και ηλίθιος επενδυτής.
• Smart car Otsi = Στεγαστικό δάνειο των $350000 σε υπάλληλο φαστφουντάδικου.
• Εγγύηση της Cock de Sucker ή Ασφάλεια CDS = Ασφάλιστρα Κινδύνου CDS (playing as himself).
• Πρωθυπουργός = Το κράτος το οποίο έχουμε μυστηριωδώς και παγκοσμίως αποδεχτεί (ΓΙΑΤΙ;;;) ότι θα μπαίνει εγγυητής σε συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών, όσο παράλογες και αν είναι αυτές, αρκεί στο ένα άκρο της συναλλαγής να βρίσκεται μια τράπεζα.
• Μπερτράν = Ένας από αυτούς που ψηφίζουν.

Υ.Γ.: Το 2011, ψάχνωντας στα Google Images για τη λέξη banks, οι τράπεζες ηττήθηκαν κατά κράτος από την Tyra Banks. Μια θέση στο συγκεκριμένο post της ανήκει δικαιωματικά!

Συνέχεια στο άρθρο...