Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2021

Φταίνε τα Χαμηλά Ποσοστά Εμβολιασμένων; Σώπα!

Τώρα που προσπεράσαμε, όπως ήταν αναμενόμενο, το αντιπαράδειγμα κακής διαχείρισης της πανδημίας που λέγεται Σουηδία, ήρθε η ώρα να στεναχωρήσω λιγάκι (το έχω ξανακάνει) τους επαγγελματίες φίλους μου από το χώρο της υγείας.

Φτάνει με τις ιατρικές διαγνώσεις. ΦΤΑΝΕΙ. 

Η ιατρική διάγνωση έχει εφαρμογή στο άτομο· όχι σε μια κοινωνία ατόμων. Όταν έρχεται η ώρα της ερμηνείας για την πορεία της πανδημίας, οι κατά τεκμήριο ειδικοί επί του θέματος στην Ελλάδα αδυνατούν να κατανοήσουν ότι μιλάμε για σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο και επιμένουν να το αντιμετωπίζουν μυωπικά σαν αποκλειστικά ιατρικό. Αποτέλεσμα; One-size-fits-all απαντήσεις και απόδοση ευθυνών στο αποτέλεσμα μιας πολυπαραγοντικής κατάστασης, αντί για προσπάθεια κατανόησης των αιτίων από πίσω.

- Φταίει το χαμηλό ποσοστό εμβολιασμένων!
- Αλήθεια; Δεν το είχαμε καταλάβει. Περιμένω τώρα και άλλες τέτοιες χρήσιμες πληροφορίες όπως:

  1. Για τις ασθένειες φταίνε τα μικρόβια και οι ιοί.
  2. Για την εγκληματική επίθεση απέναντι σε έναν καλοντυμένο πλούσιο άνδρα μέσα στις φαβέλες του Ρίο, φταίνε οι εγκληματίες του γκέτο.
  3. Για το σπασμένο πόδι ενός που έπεσε απ’ τον 2ο όροφο ενός κτιρίου, φταίει η βαρύτητα και το τσιμεντένιο δάπεδο.

Περεταίρω διερευνήσεις όπως που κόλλησε το μικρόβιο ή τον ιό κάποιος, τι στο διάολο γύρευε ένας κουστουμάτος κόβοντας βόλτες μέσα στις φαβέλες και πώς έφτασε να πέσει κάποιος απ’ τον 2ο όροφο, ας μην μας απασχολήσουν περισσότερο. Α, όπως με πληροφορούν απ’ το κοντρόλ, ο τελευταίος έκανε παρκούρ. Αλλά φταίει η βαρύτητα. Και το τσιμεντένιο δάπεδο.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΣΕ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο Δράκος είναι εμβολιασμένος και με τις δύο δόσεις από τον Ιούνιο. Και έχει εμβολιάσει ήδη και τα παιδιά του, 13 και 15 ετών, και με τις δύο δόσεις. 

Φταίνε τα Χαμηλά Ποσοστά Εμβολιασμού

Αρχικά, να τονίσω ότι σήμερα που μιλάμε, 2 Οκτωβρίου το 2021, τα ποσοστά εμβολιασμένων στην Ελλάδα είναι σημαντικά πιο πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και πολύ πιο πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Επιπλέον, αν μπούμε στη διαδικασία να συγκριθούμε με τη Γερμανία των πειθαρχημένων ρομπότ, σύμφωνα με την κυρίαρχη εικόνα, θα διαπιστώσουμε ότι η Ελλάδα έχει πλήρως εμβολιασμένους το 59,06% έναντι 63,98% της Γερμανίας. Όχι και τόσο μεγάλη διαφορά αν και τα κακά μαντάτα, και για τις δύο χώρες, είναι η μικρή τρέχουσα προσέλευση με 3,1% και 3,5% μερικώς εμβολιασμένων.

 

Ποσοστά εμβολιασμού ανά χώρα
https://ourworldindata.org/covid-vaccinations

Τι αποτυγχάνουν να δουν οι γιατροί μέσα από την μυωπική τους ματιά; Την πορεία. Η Ελλάδα ξεκίνησε την πορεία της στην πανδημία με εκπληκτικά αποτελέσματα και διαχείριση – μοντέλο, την ίδια ώρα που χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία, οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία έζησαν σκηνές πολέμου την άνοιξη του 2020. Και 1,5 χρόνο μετά, η Ελλάδα έρχεται με φόρα και ανεβαίνει, μέρα με τη μέρα και χώρα με τη χώρα, την κατάταξη σε θανάτους / ανά εκατομμύριο.

Συνοπτικά, για την Ελλάδα έχουμε:

  1. εξαιρετική αρχή
  2. κακή συνέχεια
  3. όχι και τόσο άσχημα ποσοστά πλήρως εμβολιασμένων
  4. κακή τρέχουσα προσέλευση για εμβολιασμό

Απαντήσεις σε Συχνές Μαλακίες

1. Έχουμε από τα χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού. Μπράβο στον πιο ηλίθιο λαό του κόσμου. 

Όσο ευσταθούν τα επιχειρήματα των ψεκασμένων περί εξυπνότερου λαού στον πλανήτη, άλλο τόσο ευσταθούν και τα επιχειρήματα περί πρωταθλήματος στη βλακεία. Για να ακριβολογήσουμε, το σημαντικότερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι οι ίδιοι οι φορείς τέτοιων απόψεων τόσο απ’ τη μία όσο και απ’ την άλλη μεριά. Οι φορείς αυτοί είναι χαζοί. Και δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να ελέγξουν τη βασική τους υπόθεση περί χαμηλών ποσοστών εμβολιασμού η οποία, αν και τα ποσοστά είναι μακριά από το επιθυμητό, δεν ισχύει.

2. Το εμβόλιο, ούτως ή άλλως, δεν χρειάζεται να σου πουν να το κάνεις, ούτε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ούτε ο κάθε Μητσοτάκης και ο κάθε Τσίπρας. Το κάνεις επειδή αγαπάς τον εαυτό σου, αγαπάς τους δικούς σου και έχεις και αίσθημα κοινωνικής ευθύνης.

Καμία σχέση. Ο άνθρωπος, σε αντίθεση με το τι πιστεύουν πολλοί, δεν είναι ορθολογικό ον. Είναι φουλ συναισθηματικό κατά τη λήψη των αποφάσεών του. Για όσους αμφιβάλουν, τους προκαλώ να θυμηθούν τα εξής:

Θρησκείες, ξεματιάσματα, ξέφρενη οδήγηση, μεθυσμένη οδήγηση, κάπνισμα, αποκαλυπτικά ντυμένα κορίτσια που κυκλοφορούν ξημερώματα στα σκοτεινά επειδή "είναι δικαίωμά τους", άνδρες και γυναίκες που αφήνουν να τους τραβάνε ερωτικά βίντεο με τα κινητά, ομοιοπαθητική, ναρκωτικά, βιγκανισμός… Όλοι αυτοί ζουν τη ζωή τους, χωρίς να μπαίνουν ποτέ στη διαδικασία να σταθμίσουν κινδύνους. Ή έστω, τους σταθμίζουν λάθος γιατί η απευκταία κατάληξη φαντάζει εκείνη τη στιγμή πολύ μακρινή. Με εξαίρεση ελάχιστους ανθρώπους που έχουν κατακτήσει ένα σημαντικό επίπεδο λογικής και νηφάλιας λήψης αποφάσεων.

Το εμβόλιο λοιπόν στατιστικά, δεν το κάνει ο κόσμος για όλα τα παραπάνω. Το κάνει μόνο επειδή φοβάται!

Αν θέλετε να ρίξετε μια πανοραμική ματιά στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά εμβολιασμένων, η μεγάλη πλειοψηφία αποτελείται από τις χώρες που το πλήρωσαν στην αρχή με την εικόνα μαζικών θανάτων. Και ο κόσμος φοβήθηκε. Στην Ελλάδα, δεν περάσαμε ποτέ από το στάδιο του ακραίου φόβου.

3. Αν είχαμε υψηλότερα ποσοστά εμβολιασμένων…

Επίσης, αν η γιαγιά μου το είχε στο μέτωπο, θα ήταν κουμπαράς, αλλά με ευχολόγια δουλειά δεν γίνεται. Η τρέχουσα εικόνα κρουσμάτων, νοσηλειών και θανάτων είναι αποτέλεσμα ΚΑΙ των μη ικανοποιητικών ποσοστών εμβολιασμένων. Ας προεκτείνω όμως τον συλλογισμό. Για το αποτέλεσμα των χαμηλών ποσοστών εμβολιασμού, ποια είναι τα αίτια; Πριν σπεύσει κάποιος να το απαντήσει με απροβλημάτιστες παπαριές περί έμφυτης απειθαρχίας του Έλληνα, ας απαντήσει πρώτα στα εξής:

  • Πέρσι την άνοιξη, άλλοι κατοικούσαν στην Ελλάδα και είχαμε τέτοια ευθυγράμμιση του κόσμου με τα επιβεβλημένα μέτρα;
  • Στη Γερμανία; Στο πρότυπο της πειθαρχίας; Μήπως κι εκεί υπάρχει πρόβλημα με την έμφυτη απειθαρχία των Γερμανών;

Μάλλον κάτι δεν κολλάει στο αφήγημα των επαγγελματιών υγείας. Οι οποίοι μάλιστα, σχεδόν αυτοματισμένα, αντιμετωπίζουν όλους τους ανεμβολίαστους ως αντιεμβολιαστές. Το οποίο επίσης δεν ισχύει. Οι ανεμβολίαστοι είναι κατά κύριο λόγο ανενημέρωτοι και φοβισμένοι και σε ένα πολύ μικρό ποσοστό θεόχαζοι αντιεμβολιαστές.

Τι συμβαίνει λοιπόν με τους ανενημέρωτους φοβισμένους και παρουσιάζουν τέτοια απροθυμία να κλείσουν το ραντεβού τους στο εμβολιαστικό κέντρο; Για ποιον λόγο φοβούνται τα εμβόλια περισσότερο από τον ιό; Για ποιον λόγο επέλεξαν να ακούσουν τον κάθε άσχετο αντί να στραφούν στον κατά τεκμήριο ειδικό; Πώς κατάφερε ο επαγγελματίας της υγείας να χάσει το debate από τον αντιεμβολιαστή; Προβληματίζεται καθόλου για τη συμβολή του στην κατάσταση ο ιατρικός κόσμος; Ή παραμένει βυθισμένος στην στείρα διάγνωση;

Η πικρή αλήθεια που αποφεύγουν έστω και να συζητήσουν οι ειδικοί, είναι ότι έχουν απωλέσει πλήρως την αξιοπιστία τους. Όχι επειδή τα εμβόλια δεν αποτελούν λύση. Κάθε άλλο. Αλλά η μανία τους να αντιμετωπίζουν την πανδημία ως ιατρικό ζήτημα και όχι ως πολύπλευρο κοινωνικό, τους έκανε να κατακεραυνώνουν καθημερινά τον κόσμο και να μιλάνε για κοινωνική ευθύνη, την ίδια στιγμή που έχουν σταθεί στο πλάι της τωρινής κυβέρνησης, στην πιο ανόητη διαχείριση της πανδημίας σε όλον τον πλανήτη. Να σας θυμίσω φίλοι ειδικοί ότι δεν βγήκατε ποτέ να αντικρούσετε μέτρα όπως:

  1. Αποστολή SMS για μετακινήσεις.
  2. Ατομικά μπαλάκια στο τένις! Ναι, είχε παίξει κι αυτό το σενάριο για δύο εβδομάδες, για όσους το έχουν ξεχάσει.
  3. Πληρωμή στο ακέραιο των τελών κυκλοφορίας με παράλληλη απαγόρευση μετακινήσεων με το αυτοκίνητο.
  4. Απαγόρευση μετακίνησης με αυτοκίνητο για ατομική άσκηση. Με άλλα λόγια, όποιος θέλει να γυμναστεί, απαγορεύεται να μετακινηθεί εκτός αστικού ιστού ή να πάρει τα βουνά. Να προτιμήσει τις πολυσύχναστες αλάνες και τις παιδικές χαρές της γειτονιάς.
  5. Απαγόρευση μετακίνησης για σουπερμάρκετ πέρα από τα 2 Km. Αξιοθαύμαστοι υπολογισμοί οι οποίοι επίσης υποχρεώνουν τον κόσμο να πηγαίνει στα πολυσύχναστα σουπερμάρκετ εντός του πυκνοκατοικημένου αστικού ιστού αντί να επισκεφτεί με το αυτοκίνητό του τα μεγάλα σουπερμάρκετ εκτός.
  6. Απαγόρευση της μουσικής! Η δε συγκεκριμένη ανοησία συνεχίζεται και τώρα που μιλάμε.
  7. Χαλάρωση του περιορισμού της κυκλοφορίας για το ΣΚ, με απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 19:00, αντί για τις 18:00. Άλλος αξιοθαύμαστος δημοσιοϋπαλληλικός υπολογισμός!
  8. Απαγόρευση χρήσης των γυμναστηρίων, ακόμα και για ατομικές προπονήσεις. Αλλά ούτε κουβέντα για το ποσοστό παχύσαρκων στις σοβαρές νοσηλείες.
  9. Ανεμπόδιστες πορείες για Κουφοντίνες, εκκλησιασμοί, καταλήψεις σε εκπαιδευτικά ιδρύματα και συλλαλητήρια αντιεμβολιαστών.
  10. Και το τελευταίο; ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ, οριζόντια μέτρα στα πρώτα αρχικά μίνι lockdown. Αν δεν καταλαβαίνετε πώς μεταφράζεται αυτό στα αυτιά του απλού κόσμου, ας το κάνω όσο πιο ξεκάθαρο γίνεται. Είτε εμβολιασμένος, είτε ανεμβολίαστος, απαγορεύεται να κυκλοφορείς γιατί μπορεί είτε να κολλήσεις τον ιό είτε να τον μεταδώσεις.

Όλα αυτά τα μέτρα, φίλοι επαγγελματίες της υγείας, είτε τα υποστηρίξατε είτε δεν βγάλατε άχνα για την απύθμενη ηλιθιότητά τους και τις τρομερές συνέπειες που είχαν αυτά τόσο στην υπομονή του κόσμου όσο και στην προσωπική σας αξιοπιστία. Πώς σκέφτηκε ο εκάστοτε φοβισμένος; Όπως σκέφτεται γενικότερα ο σύγχρονος μέσος άνθρωπος. Πολωμένα. "Αν ο Α υποστηρίζει μαλακίες, τότε ο Β έχει δίκιο". Είναι το αποτέλεσμα του απλοϊκού αφηγηματος. Ηλίθιο μεν, το ίδιο κάνετε κι εσείς δε κάθε φορά που ταυτίζετε την οποιαδήποτε τεκμηριωμένη αντίρρηση με τους ψεκασμένους, αδυνατώντας να κατανοήσετε τα δικά σας βαρύτατα σφάλματα.

Ο Πραγματικός Πόλεμος

Ψεκασμένοι VS δογματικοί της πολιτικοπροσκυνημένης ιατρικής. Αυτός είναι πλέον ο πόλεμος που μαίνεται. Είναι πολλοί. Βρίσκονται παντού. Και είναι ο βασικός λόγος για τον οποίον θα αργήσουμε πολύ να ξεμπερδέψουμε.

 

Share:

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2021

Μην είναι τάχα Νάρκισσος, του Ψέκα η σημαία; (ΔΚ Special)


 

Ξέρετε τι είναι να είσαι ερωτευμένος με τον ήχο της φωνής σου; Ξέρετε πώς είναι να διαπιστώνεις ότι υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου που δεν σε λατρεύουν ενώ, σύμφωνα με τα δικά σου στάνταρ, θα έπρεπε να σε προσκυνούν; Και ξαφνικά να διαπιστώνεις ότι βρίσκεσαι μπροστά σε μια μοναδική ευκαιρία; Όπου θα μπορέσεις να φτιάξεις όνομα και πέραν όσων θα έπρεπε να σε γνωρίζουν;

Έτσι το έπαθε και ο αξιοσέβαστος καθηγητής φαρμακολογίας της καρδιάς μας.

Αν μη τι άλλο, είχα ακούσει από πολλούς φίλους μου γιατρούς, που τον είχαν καθηγητή, ότι ο ΔΚ ήταν κορυφή στη φαρμακολογία αλλά και χαρακτηριστικότατο παράδειγμα νάρκισσου. Έτσι, παρά την αδιαμφισβήτητη αναγνώριση όσον αφορά την επιστημονική του αξία, πολλοί απ’ αυτούς φαινόταν να μην τον λατρεύουν. Και ξαφνικά, έπεσε πανδημία. Άχαροι όροι όπως ίσιωμα της καμπύλης, R0, ανοσία της αγέλης, mRNA κλπ, εισέβαλαν ταχύτατα στο λεξιλόγιο της κουτσής Μαρίας και του περιπτερά της γωνίας. Και τα σημάδια υπήρξαν ξεκάθαρα. Γιατί να αγωνίζεσαι να συντηρήσεις ένα όνομα εντός της αδυσώπητης και σχετικά μικρής ακαδημαϊκής κοινότητας όταν μπορείς να δρέψεις θαυμαστές από την πολυπληθέστερη δεξαμενή των ψεκασμένων, η οποία μάλιστα έχει αρχίσει να μπαίνει στα χωράφια σου;

Η συνέχεια είναι γνωστή. Από τις κατηγορηματικές δηλώσεις περί αδυναμίας παραγωγής εμβολίων για τα επόμενα 10 χρόνια έως τις παντελώς άκυρα υπολογισμένες χαμηλές θνητότητες, παρά το γεγονός ότι αυτές επιτεύχθηκαν με λουκέτο στον πλανήτη. Το ψεκασμένο κοινό, το οποίο καταναλώνει με καταιγιστικούς ρυθμούς παραδοξολογία και συνωμοσιολογία, τον λάτρεψε τον ΔΚ. Και επειδή είναι αδύνατον να φρενάρεις την καταναλωτική μανία του συγκεκριμένου κοινού σε ηλίθιο περιεχόμενο το οποίο μπορεί να αναπαράγει, ο ΔΚ δημιούργησε υποχρεώσεις απέναντι σ’ αυτό το εξαιρετικά μορφωμένο κοινό.

Τώρα που, λίγο-πολύ, τα της πανδημίας έχουν μπει σε μια σειρά αλλά ο ίδιος γλυκάθηκε και θέλει να συντηρήσει το προφίλ του εξωσυστημικού, αποφάσισε να βγει τελικά από τα δικά του χωράφια και να μιλήσει και για την κλιματική αλλαγή με την απλή φυσική που γνωρίζει. Σαν να λέμε, καθίστε να σας βγάλω φαρμακευτική αγωγή γιατί δούλευα 6 μήνες στο μπακάλικο του Μαρούδα που ήταν δίπλα από το φαρμακείο του Βαρδαλούμπα στο χωριό. 




Ας πρόσεχε ο ΔΚ! Εδώ θα πάρει τις απαντήσεις που έψαχνε, με τον πλέον εκλαϊκευμένο τρόπο, μήπως και καταλάβουν έστω και λίγοι ποιον ακολουθούν. Go…

Απαντήσεις σε ΨΕΚ Παρανοήσεις

Γράφει λοιπόν εδώ ο καθηγητής:

"Λόγω της μη ειδικής γνώσης μου εις τα περί μετεώρων αναφερόμενα:

Ως κλιματική αλλαγή αναφέρεται η επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας στην σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη. Ως αιτία του φαινομένου θεωρείται, κυρίως η παραγωγή CO2 από καύση άνθρακα και υδρογονανθράκων για την παραγωγή ενέργειας. Αυτό, κατά τους "ειδικούς", οδηγεί σε τήξη των πάγων, και αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλεί πυρκαγιές κλπ κλπ

Ερωτήσεις προς ειδικούς με την απλή φυσική που γνωρίζω:"

1. Αφού περισσότερο από το 80% του παραγόμενου CO2 παράγεται και απελευθερώνεται από τους ωκεανούς και ένα επίσης τεράστιο ποσοστό από επίγεια πανίδα και χλωρίδα, πόσο επηρεάζει το λοιπό (>20% ), η ανθρώπινη δραστηριότητα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πώς το είπε αυτό; 80% του παραγόμενου CO2 παράγεται και απελευθερώνεται από τους ωκεανούς;;; Ε, εσύ, με την απλή φυσική που γνωρίζεις. Ο ωκεανός ΔΕΝ παράγει ΑΛΛΑ απορροφά CO2 και αποδίδει οξυγόνο. Για την ακρίβεια, οι "ειδικοί" που έσπευσες να βάλεις μέσα σε ειρωνικά εισαγωγικά υπολογίζουν ότι οι ωκεανοί απορροφούν περίπου το ¼ των ρύπων με ανθρωπογενή προέλευση. Περιττό να επεκταθώ για να εξηγήσω ότι θερμοκηπικό αέριο δεν είναι μόνο το CO2 αλλά επίσης τα άλλα τριατομικά μόρια + το μεθάνιο. Δυστυχώς έχουμε δουλειά ξεκινώντας από την αλφαβήτα.

- Μα δεν το εννοούσα έτσι. Εκ παραδρομής μίλησα για παραγόμενο CO2
- Αααααχαχαχαχα! Όχι, δεν μπερδεύτηκες. Απλά βρίσκεσαι τέρμα αριστερά στο διάγραμμα Dunning-Kruger. Και βγήκες με ύφος ειδήμονα και ξεχειλίζουσα αυτοπεποίθηση να αναγγείλεις μια αδιανόητη μπούρδα. Στα σχόλια δε, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ακόμα και τύπο ο οποίος "έχει σπουδάσει Φυσική και Μετεωρολογία" και απεφάνθη "ότι είστε απόλυτα εύστοχος και στα 12 σημεία προβληματισμού". Γνωρίστε από κοντά τι σημαίνει ψεκασμένο κοινό με 122 reactions θαυμασμού στο σχόλιο του άσχετου.


Μιας και μιλάμε όμως για τον ΔΚ με διευρυμένα ενδιαφέροντα πάνω στο κλίμα, του προτείνω  να ξεκινήσει με το Climate Kids

2. Αν η αύξηση είναι μερικά κλάσματα του βαθμού Κελσίου κατά έτος, πως γίνεται να λιώνουν οι πάγοι (σημείο τήξης 0°C), ενώ η θερμοκρασία στους πόλους παραμένει πολύ χαμηλότερη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μετά απ’ αυτήν την ερώτηση, η οποία δείχνει ξεκάθαρα ότι ο ερωτών δεν κατέχει ούτε τα στοιχειώδη, κανονικά θα έπρεπε να σταματήσει εδώ το άρθρο. Αλλά μιας κει το ξεκίνησα, θα το πάω μέχρι τέλους. Οι πόλοι, υπό την έννοια της παγοκάλυψης, όπως προφανώς εννοεί ο ΔΚ, ΔΕΝ είναι σημείο. Είναι πελώριες εκτάσεις οι οποίες καλύπτουν γεωγραφικό πλάτος από 90° μέχρι και πχ τις 64°S του James Ross. Τα καλοκαίρια στο εκάστοτε ημισφαίριο, ΝΑΙ, έχουμε ενίοτε θερμοκρασίες ανώτερες από 0. Και το ζήτημα είναι πόσο προς τους πόλους μετατοπίζεται η ισόθερμη του μηδενός. Σε γεωγραφικά πλάτη της τάξης των 80° και 70°, ακόμα και μετατόπιση μερικών λεπτών της μοίρας προς τους πόλους καλύπτει πραγματικά πολύ μεγάλη έκταση πάγων. Να πώς γίνεται και λιώνουν οι πάγοι.

3. Αφού η θερμοκρασία ανεβαίνει ελάχιστα, δεν θα ήταν λογικό να αυξάνει η εξάτμιση του ύδατος και κατά συνέπεια η νέφωση με άμεσο αποτέλεσμα τον περιορισμό της ηλιακής ακτινοβολίας και δη της υπέρυθρης που σχετίζεται με τη θέρμανση του πλανήτη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Τέρμα αριστερά στο διάγραμμα Dunning-Kruger. Η μέση πλανητική θερμοκρασία είναι ακριβώς αυτό. Μέση. Δεν σημαίνει ότι όλες οι περιοχές του πλανήτη έχουν την ίδια θερμοκρασία. Και επιπλέον, η περαιτέρω εξάτμιση δεν συνεπάγεται ομοιόμορφο πέπλο νεφώσεων. Πολύ απλοϊκά, οι νεφώσεις σχηματίζονται όταν έχουμε ανοδικές κινήσεις στην ατμόσφαιρα. Τα αίτια μπορεί να είναι δυναμικά (σύστημα), μηχανικά (τοπογραφία) και θερμικά (αστάθεια). Το αναμενόμενο είναι να εντείνονται τα φαινόμενα εκεί που υπάρχει το αίτιο και όχι να φτάσουμε σε περαιτέρω νεφική κάλυψη.

4. Η αύξηση του διοξειδίου δεν θα προκαλούσε επαγωγή ανάπτυξης της χλωρίδας που ως γνωστόν χρησιμοποιεί το CO2 ως πηγή γλυκόζης, με άμεση συνέπεια την παραγωγή οξυγόνου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κάπου εδώ γίνεται φανερό ότι τα ερωτήματα προκύπτουν από μηδενική επαφή με τις διαστάσεις στις οποίες συμβαίνουν τα καιρικά φαινόμενα. Μιλάμε για το CO2 στην τροπόσφαιρα συνολικά (6-18 Km ύψος ταξιδεύοντας από τους πόλους προς τον ισημερινό). Και όχι για το CO2 στην επιφάνεια, το οποίο διαμορφώνεται από πολλές άλλες παραμέτρους.

5. Οι αλλαγές της συγκέντρωσης CO2 δεν θα έπρεπε να αλλάζουν, μετρήσιμα, τη σχετική περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και σε ακατοίκητες περιοχές;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν προϋποθέτει ομοιόμορφη κατανομή του CO2. Εντείνεται ακόμα και από τις επιμέρους πυκνότητες.

6. Η πηγή ενέργειας (ήλιος) και η περιοδική αύξηση της εκπεμπόμενης ακτινοβολίας δεν έχει σχέση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, έχει σχέση. Η πρώτη σοβαρή ερώτηση. Να ‘ναι καλά αυτός που του το σφύριξε!

7. Το ότι μετράμε την αύξηση της θερμοκρασίας με σημείο 0 τη βιομηχανική επανάσταση (~1800μΧ), και όχι από το 1000μΧ για παράδειγμα, δεν προβληματίζει κανένα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κάπου άκουσε κάτι και το πέταξε χωρίς να ξέρει βέβαια να το εξηγήσει. Καταρχάς, δεν μετράμε από το 1800. Το διάσημο διάγραμμα της ανόδου της πλανητικής θερμοκρασίας ξεκινάει από το 1860 μΧ. Και ναι, αν δείχναμε τη χρονοσειρά της θερμοκρασίας από κει και πίσω, θα έπρεπε να δείξουμε την μικρή περίοδο των παγετώνων (Maunder Minimum) και να εξηγήσουμε στον κόσμο για ποιον λόγο, πριν απ' αυτήν είχαμε και πάλι υψηλές θερμοκρασίες. Δεν εξυπηρετεί και πολύ το τρέχον αφήγημα της ακατάσχετης κινδυνολογίας. Το οποίο αφήγημα στις μέρες μας στηρίζεται κυρίως στην απέχθεια για τους εξωσυστημικούς ξερόλες της απέναντι πλευράς.

8. Πριν τη δεκαετία του 70 (πετρελαϊκή κρίση), το μόνιμο πρόβλημα των οικολόγων ήταν η πυρηνική ενέργεια. Σήμερα ο κίνδυνος του πυρηνικού ολέθρου και μάλιστα μετά το παράδειγμα του Τσερνόμπιλ, έχει γίνει αμελητέος;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, είναι αμελητέος. Οι αντιδραστήρες 4ης γενιάς είναι η απάντηση στο ενεργειακό πρόβλημα για τα επόμενα χρόνια. Χρειάζεται όμως, οι σημερινές πολιτικές να αποφασίσουν να επενδύσουν σε έρευνα και τεχνολογία αντί να ασχολούνται με ηλίθιες καμπάνιες χαϊδέματος των αυτιών του κάθε υστερικού πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη.

9. Το ότι η μεταστροφή από κινητήρες εσωτερικής καύσης σε "καθαρούς" ηλεκτρικούς, που χρειάζονται περισσότερη αρχική ενέργεια (λόγω απωλειών αποθήκευσης κι μεταφοράς) είναι οικολογικότερη; Αν προσθέσουμε και το θέμα διαχείρισης των συσσωρευτών μιλάμε στην ουσία για χημικό θάνατο εδάφους και ύδατος)!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι τόσο εμφανής η μη κατανόηση των όσων γράφει, ώστε το 9 είναι το μόνο που θα προσπεράσω όσον αφορά τις αναλυτικές εξηγήσεις. Και το μόνο που θα αναφέρω, θα γίνει σε συνδυασμό με το σημείο 10, για να μην επαναλαμβάνομαι.

10. Το ότι κάποιες "εναλλακτικές", πχ ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά είναι πολλαπλώς ρυπογόνα, κοστοβόρα, επικίνδυνα και καταστροφικά για χλωρίδα και πανίδα, αλλά και χαμηλής απόδοσης, δεν μας απασχολεί, αλλά τα επιδοτούμε επιπλέον από το υστέρημα του "καημένου", κυριολεκτικώς Έλληνα πολίτη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ούτε ρυπογόνες ούτε επικίνδυνες οι ΑΠΕ, με μικρές εξαιρέσεις ατυχημάτων με πτηνά στις ανεμογεννήτριες. Σίγουρα όχι πιο επικίνδυνες από τα ορυκτά καύσιμα. Επίσης, όταν ο ΔΚ διαβάζει διαγώνια κάποια κείμενα και εντοπίζει τη λέξη "pollution", προτείνω να εξετάζει αν γίνεται λόγος για "visual pollution". Το βασικό πρόβλημα των ΑΠΕ είναι ότι στην παρούσα φάση είναι μη αποδοτικές. Οπότε, για μια ακόμη φορά, αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια πολιτική επένδυσης στην μοναδική δοκιμασμένη λύση, εδώ και δεκαετίες, για όλα τα προβλήματά μας. Έρευνα και τεχνολογία έως ότου οι ΑΠΕ να καταστούν αποδοτικές και φτηνές. Και αποφυγή βεβιασμένων κινήσεων προς ικανοποίηση των απαιτήσεων του συναισθηματικού αντιεπιστημονισμού που εκφέρει άποψη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, θαρρείς και πρόκειται για κάτι τόσο απλό όσο η επιλογή συνεργείου απεντόμωσης. Για όσους ενδιαφέρονται πώς μπορούν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά στα προβλήματα πλανητικής κλίμακας, ας διαβάσουν το Κλίμα Κόστους – Ωφέλειας.

11. Το ότι η Ελλάδα έκλεισε νωρίτερα τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια, ενώ η Γερμανία έκανε νέα δεν απασχόλησε κανέναν; Πόσο δηλαδή επηρεάζει η μικρότερη, σε μέγεθος Ελλάδα το παγκόσμιο φαινόμενο του θερμοκηπίου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό θα το αφήσω για άσκηση αξιοπιστίας στον ίδιο. Ας του ζητήσουμε τα στοιχεία βάσει των οποίων ισχυρίζεται ότι η Γερμανία δημιουργεί νέα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια. Καθηγητής είναι, λογικά θα ξέρει τη διαφορά ισχυρισμού και τεκμηρίωσης.

12. Σε ποιες μελέτες επίπτωσης στην ατμόσφαιρα και στην οικονομικά βασιστήκαμε; Το ότι σήμερα δεν υπάρχει ρεύμα ούτε για τα αντλιοστάσια και μαίνονται οι πυρκαγιές είναι κέρδος για το ισοζύγιο διοξειδίου στην ατμόσφαιρα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, παγκοσμίως δεν είμαστε ακόμα έτοιμοι να εγκαταλείψουμε το τρέχον ενεργειακό καθεστώς. Αν το κάνουμε, καταργώντας ή φορολογώντας τη χρήση ορυκτών καυσίμων, οι πρώτοι που θα έχουν σοβαρότατα προβλήματα επιβίωσης, θα είναι οι χώρες του 3ου κόσμου. Όπου η πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια είναι ήδη περιορισμένη και η απόσταση από εναλλακτικές πηγές ενέργειας αχανής. Θα πεθαίνει κόσμος. Την ίδια ώρα που στη δύση, θα πανηγυρίζουν οι υστερικές και ανενημέρωτες Γκρέτες για υποτιθέμενες νίκες. Γι' αυτό και σε επανάληψη, R&D έως ότου θα γίνουν οι ΑΠΕ αποδοτικές και φτηνές. Τότε θα τις υιοθετήσουν όλοι από μόνοι τους και όχι επειδή θα απειλούνται με κυρώσεις και φορολογία. Γνωρίζουμε, νομίζω, πολύ καλά πόσο έχουν λειτουργήσει οι τιμωρητικές πολιτικές στο παρελθόν.

Ελπίζω να υπάρξουν απαντήσεις από ειδικούς!

Καλημέρα και με τις υγείες σας.

 

ΥΓ

"Πριν από αρκετά χρόνια είχα εντυπωσιαστεί από το φαινόμενο Dunning-Kruger. To φαινόμενο αυτό είναι μια γνωστική προκατάληψη, κατά την οποία οι άνθρωποι υπερεκτιμούν εσφαλμένα τις γνώσεις ή τις ικανότητές τους σε μια συγκεκριμένη περιοχή."

Ναι ρε! Το είχε πει το παράπονό του ο ΔΚ.

Share:

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2021

Νότης Μπατσής, 10 Μήνες μετά την Αυλαία

Αν είχαμε το φανταστικό προνόμιο να βρισκόμαστε στη θέση ενός εξωτερικού και διαρκούς παρατηρητή της ζωής και της πορείας των ανθρώπων, ποιες εκφάνσεις άραγε θα ήταν αυτές με τις οποίες θα καταπιανόμασταν; Οι προσωπικές στιγμές ή οι κοινωνικές; Έχω την εντύπωση ότι μετά το αρχικό και σύντομο ξεθώριασμα του συνδρόμου της κλειδαρότρυπας, τελικά και πάλι οι κοινωνικές στιγμές θα ήταν αυτές που θα μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον μας. Γιατί; Επειδή αυτό είναι ο άνθρωπος και μόνο με κάτι τέτοιο θα μπορούσαμε να ταυτιστούμε. Μια μονάδα η οποία επηρεάζεται από το αχανές μωσαϊκό ανθρώπων και το επηρεάζει στη συνέχεια σε κάποιον βαθμό, μικρό ή μεγάλο.

Γειτονιά, σχολείο, πανεπιστήμιο, ομάδες, γήπεδα, μπαράκια και club, σύλλογοι δραστηριοτήτων, ομαδικά χόμπι. Σημεία συναναστροφής του χώρου και του χρόνου. Κάποιοι μιλάνε μεγαλόφωνα και κάποιοι είναι μαζεμένοι. Κάποιοι εκφράζονται και ανακαλύπτουν. Κάποιοι αφοσιώνονται σε πράγματα και κάποιοι άλλοι σε ανθρώπους. Κάποιοι διδάσκουν. Κάποιοι παρατηρούν. Κάποιοι χορεύουν, πίνουν, φλερτάρουν, γυμνάζονται, διαβάζουν, μορφώνονται, ταξιδεύουν, αθλούνται, πηγαίνουν στο θέατρο, επιδίδονται σε γαστριμαργικές απολαύσεις, κυνηγάνε τις συγκινήσεις, αράζουν στο σπίτι και απομονώνονται, αφήνονται, μαλώνουν, κατακρίνουν, υποδεικνύουν, ενθαρρύνουν, βοηθάνε, δοκιμάζουν.

Για όλους έχει μερίδιο ο παραπάνω μπουφές κοινωνικών στιγμών. Κάποιοι λίγοι καταφέρνουν παράλληλα να τραβήξουν την προσοχή των άλλων. Και είναι ακόμα λιγότεροι αυτοί οι οποίοι γνωρίζουν τον εαυτό τους τόσο καλά ώστε καταφέρνουν να χαρίζουν την προσοχή τους όπου και όπως νομίζουν.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Οι προαναφερθέντες λίγοι διαμορφώνουν την δική μας οπτική. Ενώ οι ακόμα λιγότεροι έχουν πάντα ξεκάθαρη την δική τους.

10 Μήνες Μετά

Στη ζωή και την πορεία του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης, ο Νότης, αν μη τι άλλο, τράβηξε την προσοχή των άλλων. Αλλά αυτό αφορά τη δική μας οπτική.

Προβληματίστηκα πολύ σχετικά με το αν η εικόνα που έχω για τον πατέρα μου είναι στρεβλή, μέσα από τη δική μου θετικά προκατειλημμένη ματιά, αλλά στο τέλος της ημέρας καταλήγω πάντοτε στο εξής: Έζησε μια πραγματικά ευτυχισμένη και γεμάτη ζωή. Είχε το προνόμιο να χαρίζει διαρκώς την προσοχή του σε όλα εκείνα που τον γοήτευαν. Θάλασσα. Ιστιοπλοΐα και σκάφη. Αγώνες. Επιστήμη. Διδασκαλία. Συζητήσεις κάτω απ’ τα αστέρια με σταματημένο τον χρόνο. Μακροχρόνιες φιλίες με μικρούς και μεγάλους. Ιδιόρρυθμο χιούμορ. Μεγάλα ταξίδια. Δύο φορές ο διάπλους του Ατλαντικού με ιστιοφόρο. Τα εγγόνια του στα τελευταία χρόνια. Και όλα αυτά χωρίς να έχει υπάρξει ποτέ στη ζωή του πλούσιος με την ποσοτικά μετρήσιμη έννοια. Μόνο με την ποιοτικά θαυμαστή. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν υπήρξε η κλασική άνοδος και η πτώση. Υπήρξε η άνοδος και το πλατό. Με μικρά πάνω και κάτω από την ευθεία. Ένας τυχερός άνθρωπος που πορεύθηκε σ’ αυτά που προτιμούσε, μαζί με τους ανθρώπους που επηρέασε και τον ήθελαν μαζί τους.

Πώς καταφέρνει κανείς κάτι τέτοιο; 

Ο πατέρας μου ήξερε το μυστικό βαθιά μέσα του, έστω κι αν (υποθέτω ότι) δεν το συζήτησε ποτέ με κανέναν. Ο Νότης δεν κουβαλούσε ποτέ του βαριές άγκυρες. Δεν άφησε ποτέ κανένα δυσάρεστο πρόσωπο ή κάποια δυσάρεστη διάδραση να του αποσπάσουν έστω και ελάχιστα λεπτά απ’ τη ζωή του. Μπορούσε να συζητήσει για τα πάντα αλλά προσπερνούσε οποιαδήποτε εξοργιστική θέση ή άσχημη συμπεριφορά με ένα διακριτικό, βαρύτονο και χαμηλόφωνο:

- Καλά, άστον να λέει. Είναι κονιόρδος.

Και εκεί αποχωρούσε οριστικά από κάθε διένεξη. Ο Νότης είχε αποφασίσει ότι του άρεσε μόνο να θαυμάζει και ποτέ να οικτίρει ή να καταριέται. Και έβρισκε διαρκώς καινούρια πράγματα, μικρά ή μεγάλα, για να θαυμάζει και να τους χαρίζει το ενδιαφέρον του. Τόσα πολλά για να τα απαριθμήσω! Το φινετσάτο παιχνίδι του Federer και το παλαβό παιχνίδι του Kyrgios. Τις νέες τεχνολογίες. Τη φωνή του Serj Tankian όταν άκουσε κατά λάθος το Chop Suey. Ωωω ναι! Όσο κι αν με κορόιδευε για τη βαβούρα του hard rock, στο συγκεκριμένο τραγούδι, το αρχικό του χαμογελαστό «Θα κουφαθείς μ’ αυτά που ακούς.» το αντικατέστησε ένα «Τι τραγουδάει ρε ο άνθρωπος!». Και το ξανάκουσε 2 φορές συνεχόμενα. Συνεχίζουμε. Την εγγονή του Ελένη για το χορό της. Τον μικρό Νότη για τον εξαιρετικό τρόπο με τον οποίον μιλάει και εκφράζεται. Τον George Carlin (με ελληνικούς υπότιτλους). Το άρρωστο χιούμορ του Remi Gaillard. Τις καινοτομίες σε Formula 1 και America’s Cup. Την κάθε επιτυχία καθενός από τους γνωστούς και φίλους στον χώρο της ιστιοπλοΐας.

Κάπως έτσι πορεύθηκε έως τις 4 Αυγούστου 2020. Κύπελλο Βορείου Αιγαίου 2020 εις μνήμην του επίτιμου προέδρου και φίλου του, Σταύρου Κωνσταντινίδη. Ο Νότης Μπατσής έχασε τη ζωή του, όταν σε ηλικία 80 ετών βούτηξε μέσα στο λιμάνι του Ναυτικού Ομίλου για να βγάλει ένα σκοινί που μπλέχτηκε στην προπέλα του σκάφους κατά την αναχώρηση, και τον εγκατέλειψαν οι δυνάμεις του. ΝΟΘ, De Mar A Mar, ιστιοπλοϊκοί αγώνες, βουτιά. Ένα σκηνικό, τόσο χαρακτηριστικό και βγαλμένο μέσα από τη ζωή του, έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία μας ανάμνηση γι’ αυτόν.

10 μήνες μετά, δεν έχει φύγει ούτε μια μέρα μέσα από τις σκέψεις μου. Και ακούω από πολλούς να μου λένε, όταν τον συζητάμε, ότι «ένας τέτοιος άνθρωπος έτσι θα προτιμούσε να φύγει». Κάνουν λάθος! «Προτιμούσε», «θα ήθελε» και άλλες τέτοιες εκφράσεις χρησιμοποιούνται από όλους εμάς που, εντελώς ανθρώπινα, αδυνατούμε να διαχειριστούμε τερματικά γεγονότα για ανθρώπους που αγαπήσαμε. Έτσι προτιμούμε να αντικαταστήσουμε τα τερματικά γεγονότα με αναφορές σε ένα μεταβατικό ταξίδι κατά το οποίο η συζήτηση για τις επιθυμίες του φαίνεται να έχει νόημα. Αλλά αυτό είναι η δική μας οπτική. Η οπτική του Νότη; Όχι, δεν προτιμούσε να φύγει έτσι. Γιατί απλά δεν ασχολήθηκε καν με την φυγή! Είπαμε. Έζησε τη ζωή του χαρίζοντας την προσοχή και την ενέργειά του αποκλειστικά σ’ αυτά που ο ίδιος επιθυμούσε. Κλείνοντας την αυλαία σε ένα σκηνικό δευτερολέπτων. Στο δικό μου το μυαλό, και όχι για ψυχολογικούς λόγους, αυτό δεν ήταν θάνατος. Ήταν απόδραση απ’ αυτό που λίγο-πολύ φοβόμαστε όλοι.

Μου λείπει πολύ. Ιδίως τους πρώτους μήνες, κάποιες στιγμές ο ορθολογισμός μου κλονίστηκε από σκέψεις αναμενόμενες μεν, ανούσιες δε, σχετικά με το τι έγινε στις 4 Αυγούστου και τι θα μπορούσε να είχε γίνει.

Αλλά κάπου εκεί, στον Νοέμβριο του 2020, ήρθαν οι ACDC με το Power Up. Με τον Brian Johnson στα 73 του, με τη γνώριμη τραγιάσκα, να κουνιέται και να βγάζει φωνές όπως όταν ήταν 40, τον Angus Young στα 66 του να χτυπιέται με την κιθάρα όπως το 1990 (http://bit.ly/ACDCRealize) και με στίχους εφήβων που δεν μασάνε μία στη σημερινή αποστειρωμένη πραγματικότητα. Και μου υπενθύμισαν ότι κάποιοι άνθρωποι δεν χαρίζουν απλώς την ενέργειά τους σε κάτι, σε κάποια φάση της ζωής τους. Κάποιοι άνθρωποι είναι αυτό το κάτι.

Μου λείπει πολύ αλλά τον θαυμάζω περισσότερο! Με τους δικούς του όρους.

- Νότη μου, θα τρέξουμε έναν ακόμα αγώνα;

- Ούτε δύο.



 


Share:

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2021

Οι τριχωτές, η Λατινοπούλου και πώς τα κατάφερα να μαλώσω με όλους!

Ζούμε στην εποχή όπου ο κόσμος έχει βαλθεί να απαξιώσει πλήρως την πειθαρχημένη προσπάθεια και το δόσιμο σε οποιονδήποτε σκοπό, μικρό ή μεγάλο. Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν μάθει να γκρινιάζουν ζητώντας αποτελέσματα. Για τα οποία δεν θα κοπιάσουν ποτέ. Συχνά δε, απαιτούν και τη δημιουργία του ανάλογου θεσμικού πλαισίου το οποίο θα συμπιέζει την καμπύλη του ανταγωνισμού έως ότου να την ισιώσει.


Με αφορμή λοιπόν τα της Λατινοπούλου Αφροδίτη, να εξηγήσουμε δύο απλά πραγματάκια:

Η Τριχωτή

Οι τριχωτές γυναίκες δεν είναι όμορφες ούτε θελκτικές. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν να σε κερδίσουν, ως άνθρωποι, με ένα σωρό άλλους τρόπους. Αλλά η ομορφιά πηγάζει από κάποια μίνιμουμ αντικειμενικά στάνταρ με βιολογική προέλευση. Ναι, ξέρω, σας έχει γίνει αρκετή πλύση εγκεφάλου με το αφήγημα ότι όλα είναι κοινωνικά κατασκευάσματα, αλλά δεν πειράζει. Θα σας περάσει μόλις ξεθυμάνει η μόδα της εθελοντικής αντιεπιστημοσύνης που θέλουν να επιβάλουν οι ορθοπολιτικοί. Είναι γραμμένο στον γενετικό μας κώδικα να αναγνωρίζουμε τον άνδρα ως ισχυρό φύλο και τη γυναίκα ως το αντίστοιχο όμορφο. Οπότε, οτιδήποτε προσομοιάζει σε ζώο γενικά ή σε γορίλα ειδικά, και ανεξαρτήτως του τι υποστηρίζουμε κάτω από την πίεση των κοινωνικών συμβάσεων, στο μυαλό όλων μας εξάγει ενδεχόμενη ανοχή για έναν άνδρα αλλά σίγουρη αποστροφή για μια γυναίκα.

Η ομορφιά, είτε φυσική είτε επίκτητη, είναι ένα πολύ ισχυρό "διαπραγματευτικό χαρτί" στην πλέον συναρπαστική αλλά και σκληρή μάχη που διεξάγεται καθημερινά στις ζωές μας· αυτήν της επικράτησης στο ερωτικό παιχνίδι. Η μάχη όμως αυτή, πολύ φυσιολογικά, άφηνε ανέκαθεν από στεναχωρημένους έως και βαριά απογοητευμένους. Και έτσι, στην εποχή όπου την έννοια της ισότητας στις ευκαιρίες έχει έρθει να αντικαταστήσει το τραγικούργημα της ισότητας στα αποτελέσματα, το πολιτικώς ορθό αφήγημα έχει βαλθεί να μας πείσει ότι όλα τα αποτελέσματα είναι το ίδιο θελκτικά:

Το χοντρό είναι όμορφο. Και σίγουρα όχι προβληματικό. Απαγορεύεται έστω και η παραμικρή αναφορά στα προβλήματα υγείας που επιφέρει, ακόμα και σήμερα που έχει καταστεί ξεκάθαρο ότι η παχυσαρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για άτομα που θα νοσήσουν από COVID-19. Είναι δικαίωμα της γυναίκας να παρουσιάζεται με μουστάκι, τριχωτά πόδια και μασχάλες (θαρρείς και αμφισβήτησε ποτέ κανείς αυτό το δικαίωμα). Για την ακρίβεια δεν είναι μόνο δικαίωμα, αλλά και απαιτητή υποχρέωση όλων να αναγνωρίσουν την τριχωτή ομορφιά και το θάρρος πίσω από την πράξη της προβολής της. Οτιδήποτε τέλος πάντων, απαξιώνει την προσπάθεια όσων θα παλέψουν να κατακτήσουν το αντικειμενικό πρότυπο ομορφιάς, κόντρα σε υγιείς ανταγωνιστές και κοινωνίες των καθιστικών θερμίδων, καλούμαστε να το αποκηρύξουμε. Με την αναιδή ψευδαίσθηση ότι θα καταφέρουμε τα αποτελέσματα στο ερωτικό παιχνίδι να γίνουν ίσα για όλες και όλους. Αποτελέσματα χωρίς κόπο!

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Η πορεία της ζωής είναι αποτέλεσμα μια διαρκούς πλοήγησης ανάμεσα σε προβλήματα, διεκδικήσεις και προτεραιότητες, με απώτερο στόχο την ευτυχία. Η παραιτημένη εικόνα του ανθρώπου, είτε μιλάμε για άνδρα είτε για γυναίκα, δεν έχει εγγενώς τίποτα το επιλήψιμο. Είναι δε άμεση συνάρτηση του πλαισίου μέσα στο οποίο λειτουργούμε. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν:

  • Επιδιώκουμε να προβάλλουμε διαρκώς την παραιτημένη εικόνα ως ομορφιά. Όπου προβολή = καμπάνιες και #hashtags. Κρατήστε το αυτό για παρακάτω.
  • Επιδιώκουμε να βάλουμε χέρι ή και να ποινικοποιήσουμε τις προτιμήσεις των άλλων.

Και η Τσουτσέκω


 
Όπου Τσουτσέκω δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την πολυσυζητημένη (και όχι για καλό) Αφροδίτη Λατινοπούλου. 

[Με φωνή Κιτσάρα από τον Ζήκο]

- Και γιατί τήνε λες Τσουτσέκω την κοπέλα; Την γνωρίζεις μωρέ;
- Μήτε που τήνε ξέρω και μήτε που επιθυμώ να συνάψου σχέσεις μι παλιοτσουτσέκες. 

Επειδή όμως όντως ο Δράκος την γνωρίζει, το σημαντικό που πρέπει να γνωρίζετε κι εσείς γι’ αυτήν είναι ένα:

Δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κοπέλα που παίζει καλό τένις και ασχολείται εμμονικά με την εικόνα της. Τίποτα κακό σ’ αυτά μεν, αλλά αναδύονται σαφείς ενδείξεις ανεπάρκειας για κάποιον που σκοπεύει να υπηρετήσει το κοινό καλό. Αν αυτές οι ενδείξεις δεν είναι αρκετές, ίσως να σας πείσει για την αστοιχειωσιά της και την παντελή απουσία κοινωνικής νοημοσύνης το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» το οποίο φιγουράρει επίσημα στο βιογραφικό της σε επικεφαλίδα (επικεφαλίδα 3 για τους γνώστες html). Αν ούτε κι αυτό είναι αρκετό, τότε δεν έχετε παρά να την απολαύσετε στο παρακάτω βίντεο, όπου εντελώς απρόκλητα επιτίθεται, όχι σε καμπάνιες, αλλά σε γυναίκες που, Ω ΘΕΟΙ, ανεβάζουν μη προσεγμένες φωτογραφίες στα social media, με εμφανή τριχοφυΐα, ραγάδες και κυτταρίτιδα! Και σε άντρες που επίσης τολμάνε να ανεβάζουν φωτογραφίες ενώ έχουν ξυριστεί παντού, όπως εξηγεί με νόημα (και με αναγκάζει να της εξηγήσω ότι το PornHub δεν είναι κοινωνικό δίκτυο). Ο λόγος που επιτίθεται σε όλους αυτούς; Επειδή η ίδια αισθάνεται άβολα, αισθάνεται ντροπή και απεχθάνεται να βλέπει τέτοιου είδους φωτογραφίες. Δεν της αρέσει ρε παιδί μου.

Γιατί κάνει τέτοιον σαματά; Πολύ απλό. Επειδή ξερογλείφεται στο ενδεχόμενο να γίνει κάποτε βουλευτίνα. Έστω κι αν το μοναδικό που έχει να προσφέρει σε κάποιους άλλους ανθρώπους, είναι οι γνώσεις της για τα κραγιόν. Αλλά το θέλει. Το θέλει πραγματικά. Θέλει το αποτέλεσμα χωρίς τον κόπο. Και ο μόνος δρόμος χωρίς κόπο περνάει μέσα από αναίτιες προκλήσεις και προσβλητικές συμπεριφορές απέναντι στους αναρίθμητους που προσβάλλονται 24 φορές τη μέρα. Μία κάθε ώρα. Ακόμα κι όταν κοιμούνται.

Ας εξηγήσω λοιπόν και μερικά ακόμα πολύ απλά πραγματάκια:

  • Προβολή δεν είναι η εικόνα που δημοσιεύει στα προσωπικά του κοινωνικά δίκτυα ο εκάστοτε χρήστης, ο οποίος ουδέποτε σε κάλεσε να συναναστραφείς μαζί του. Και τη στιγμή που του επιτίθεσαι αναίτια, δεν είσαι τίποτα περισσότερο από ένα αναιδές κοριτσάκι του οποίου η επικοινωνία με τον κόσμο δεν είναι πάθος (όπως αναγράφεται και πάλι σε επικεφαλίδα 3, στο βιογραφικό) αλλά κραυγαλέο λάθος. 
  • Αισθάνεται άβολα, αισθάνεται ντροπή, και απεχθάνεται να βλέπει τέτοιου είδους φωτογραφίες η Λατινοπούλου. Ξέρετε, εκεί που δεν την κάλεσαν. Οπότε στην ουσία μας λέει ότι έχει ένα πρόβλημα, το οποίο είναι αποκλειστικά δικό της πρόβλημα, αλλά θα ήθελε να καταφέρει να κάνει αυτό το πρόβλημα δικό μας πρόβλημα. Το πρόβλημα όμως παραμένει και είναι ένα. Δεν είναι δικό μας πρόβλημα.
    (Για μια ακόμη φορά, ευχαριστούμε πολύ τον Dr. Cox!)
  • Μιας και λατρεύεις τόσο πολύ την παράδοση, α τράβα να πλύνεις κάνα πιάτο μαρή!

shitstorm forecast = severe


Share:

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2021

Κυβέρνηση με σχέδιο!

Νέα μέτρα αναγκάζεται να πάρει και πάλι η κυβέρνηση, προκειμένου να… Νταξ, γάμησέ το. Προκειμένου κάτι. Γνωρίζαμε ήδη από αρχές Νοεμβρίου (Επιδημιολόγοι, λοιμωξιολόγοι και γιατροί, SHUT THE FUCK UP!) ότι σχέδιο δεν υπήρξε ποτέ και κανένα. Για την ακρίβεια, όχι μόνο δεν υπήρξε σχέδιο, αλλά δεν υπήρξε καν η στοιχειώδης διάθεση από το επιτελείο διαχείρισης της πανδημίας να διαγνώσει τις αδυναμίες του συστήματος. Γιατί δεν υπήρξε τέτοια διάθεση; Αναλυτικά παρακάτω.

Προς το παρόν ας δούμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα εφαρμογής των νέων μέτρων, τα οποία θα εξασφαλίσουν την άνοδο των κρουσμάτων. Ναι, την άνοδο. Με προσωπικό παράδειγμα φυσικά για να μπορούν να κατανοήσουν και τα πιο μαντρόσκυλα της κυβερνητικής πολιτικής.

Μένουμε Θεσσαλονίκη

SMS 2: Το Lidl απέναντι από το Διαβαλκανικό είναι τεράστιο και εκτός αστικού ιστού, με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν πάντα χαλαρή η κίνηση εκεί. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον ψωνίζω στο συγκεκριμένο κατάστημα. Με τα νέα έξυπνα μέτρα, η κυβέρνηση μου απαγορεύει να πάω μέχρι εκεί. Αντιθέτως με κατευθύνει στο Lidl της Εθνικής Αντιστάσεως, το οποίο είναι μικρό, σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, και στο οποίο γίνεται χαμός καθημερινά από τις ουρές. Δεν πειράζει. Από αύριο οι γιαγιάδες κι οι παππούδες που δεν οδηγούν, θα πρέπει να φορτωθούν τόσο εμένα όσο και ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων οι οποίοι πήγαιναν για τα ψώνια τους έξω από την πόλη.

Μετακίνηση 2 απ' τα Lidl

 

SMS 6: Με τα νέα έξυπνα μέτρα, απαγορεύεται πλέον να πάρω το αυτοκίνητο για να πάω για άθληση. Οπότε θα πρέπει να επιλέξω για τη γυμναστική μου το ήδη υπερφορτωμένο Ποσειδώνιο ή την ήδη υπερφορτωμένη Σαλαμίνα. Ήμαναι, βλέπετε, τόσο ανεύθυνος όλον αυτόν τον καιρό ώστε επέλεγα για την άθλησή μου τις μοναξιές του Σέιχ Σου και τα εκτός αστικού ιστού γήπεδα του τένις και του μπάσκετ. Και το επιτελείο διαχείρισης της πανδημίας, με υπολογισμούς ακριβείας, κατάφερε να εντοπίσει τον παραλογισμό πίσω από τις άσκοπες μετακινήσεις μου.

Μετακίνηση 6 απ' τα Lidl

 

Τα σενάρια που περιέγραψα παραπάνω, κάθε άλλο παρά τραβηγμένα είναι, καθώς αφορούν τις περιπτώσεις ανθρώπων που μένουν εντός του αστικού ιστού, σε κάποια μεγάλη πόλη.

Αν και τελικά φαίνεται ότι το σχέδιο των υπευθύνων είναι να εξαλείψουν τον ιό δια της ομοιοπαθητικής οδού, με την μείωση των αποστάσεων!

SMS = Short memory, suckerz!

Το δε αυτοκίνητο, η επιτελική ομάδα των έξυπνων μέτρων, μου απαγορεύει να το χρησιμοποιήσω ενώ έχω πληρώσει τέλη κυκλοφορίας… Πότε ήταν, να δεις; Τέλος πάντων. Φυσικά, το επιτελείο διαχείρισης της κρίσης έχει κάθε λόγο να μπλοκάρει τις μετακινήσεις. Πώς αλλιώς θα κάνει δουλειά η αστυνομία; Το βασικό που θα έπρεπε να έχουμε μάθει όλοι εν μέσω πανδημίας, είναι το πόσο σημαντική είναι η τήρηση των μέτρων της μάσκας και των αποστάσεων. Φανταστείτε τώρα ένα σενάριο όπου έχουμε (αριθμητικό παράδειγμα) 100 άτομα σε μια περιοχή, τα οποία τηρούν ευλαβικά στο σύνολό τους μάσκες και αποστάσεις, αλλά οι 10 απ’ αυτούς έχουν μετακινηθεί από κάποια άλλη περιοχή. Το βλέπετε το πρόβλημα; Για προσπαθήστε λίγο ακόμα. Τίποτα; Ίσως και να μην υπάρχει πρόβλημα τελικά. Αλλά ο Κικίλιας και ο Χαρδαλιάς, μπλόκαραν εντελώς την ώρα των μαθηματικών, εκεί που υπολόγιζαν με ακρίβεια την μεταβολή κρουσμάτων με την μετακίνηση του ορίου απαγόρευσης της κυκλοφορίας από τις 18:00 στις 19:00, και εντόπισαν κάποιο πρόβλημα στο παραπάνω σενάριο.

Αλήθεια όμως, πότε πλήρωσα για τα τέλη κυκλοφορίας; Α, ναι. Πριν από έναν μόλις μήνα. Τέλος λοιπόν η κυκλοφορία.

Η Αλήθεια Πίσω από τις Ανοησίες

Αντιλαμβάνεστε μήπως για ποιον λόγο η κυβέρνηση έχει χάσει παντελώς την εμπιστοσύνη και τη νομιμοποίησή της απ’ τον κόσμο;

Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο, ο κόσμος θα μπορούσε να ακολουθήσει τα μέτρα, μόνο με τις εξής 4 βασικές προϋποθέσεις. 1. Λίγα μέτρα και σημαντικά. 2. Μέτρα που να βγάζουν νόημα. 3. Αυστηρότατη επιτήρηση των μέτρων. 4. Κυβέρνηση που εμπνέει εμπιστοσύνη (παραδόξως τα είχε καταφέρει πολύ καλά την προηγούμενη άνοιξη). Τελικά, ισχύουν τα εξής. Η κυβέρνηση δεν έκανε απολύτως τίποτα για:

  • Την επιθετική ιχνηλάτηση του ιού.
  • Έξτρα προσωπικό στα νοσοκομεία.
  • Ενίσχυση των νοσοκομείων σε ΜΕΘ.
  • Ένταξη των ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων σε ένα δημόσιο σύστημα διαγνωστικού ελέγχου.
  • Ένταξη ιδιωτών γιατρών σε ένα δημόσιο σύστημα ιατρικής φροντίδας στο σπίτι.
  • Ένταξης των φαρμακείων σε ένα ανοικτό δημόσιο σύστημα εμβολιασμών.

Αντιθέτως προτιμά,

  • Να σκορπάει λεφτά σε επιδόματα αναστολών για τη "στήριξη επιχειρήσεων", τις οποίες η ίδια κρατά παρατεταμένα κλειστές, και τις οποίες θα ξεχάσει ρημαγμένες ή κλειστές μετά το πέρας της πανδημίας.
  • Να τονίζει εδώ και έναν χρόνο ότι οι επόμενες δύο εβδομάδες είναι κρίσιμες.
  • Να παρακολουθεί αμέτοχη τα super-spreading events σε εκκλησίες και διαδηλώσεις.
  • Να χρεώνει τα πάντα στους "ανεύθυνους νέους" και τα κορονοπαρτ(ΜΠΟΥΝΙΑ ΣΤΗ ΜΟΥΡΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΞΑΝΑΠΕΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΗΛΙΘΙΑ ΛΕΞΗ).
  • Να εκμεταλλεύεται αισχρά την βλακεία των αρνητών του κορονοϊού, πολώνοντας πλασματικά την κατάσταση στη λογική του "είσαστε μαζί μας ή με τους χαζούς, τους αρνητές και ανεύθυνους".
  • Να αυτοπαρουσιάζει ως υπεύθυνο ένα επιτελείο διαχείρισης της πανδημίας το οποίο λειτουργεί στη λογική "Άσε να χαλάσει ο κοινωνικός ιστός και η οικονομία, και θα τα φτιάξουμε μετά μωρέ, με λεφτά της ΕΕ".

Να το εξηγήσω πολύ πιο συνοπτικά; Με πολύ λιγότερα λεφτά σε δομές, συγκριτικά με τα λεφτά που δαπανούνται στο να διατηρείς μια ολόκληρη κοινωνία σε μηχανική υποστήριξη αφού πρώτα την έχεις καταστρέψει, θα είχαμε σίγουρα πολύ πιο συνεργάσιμους ανθρώπους και πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Στην παρούσα φάση έχουμε μια κοινωνία που νοσεί βαριά σε όλα τα επίπεδα και, αντί να ξεκινήσουμε άμεσα θεραπεία, της λέμε:

- Πιες λίγο νεράκι (επίδομα αναστολής) και μην σηκωθείς απ' το κρεβάτι (μέτρα) και έχει ο θεός. 

Ποια είναι η ουσία;

Η τωρινή κυβέρνηση δεν αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα σκληροπυρηνικό δημοσιοϋπαλληλίκι, ενδεδυμένο με το επιχειρησιακό στιλάκι των πολιτικών celebrities στις ΗΠΑ. Με τους υπεύθυνους να επιδίδονται σε ένα ράλι καθημερινών ειδικών αναλύσεων, με τη δύναμη εικόνων βγαλμένων από εποχές George W Bush, και με σκοπό να περάσουν το μήνυμα ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο. Του οποίου πολέμου τα βάρη, όπως πάντα, καλείται να σηκώσει ο ιδιωτικός τομέας την ώρα που το δημόσιο απολαμβάνει παρατεταμένες πληρωμένες διακοπές στη χώρα του αδιαπραγμάτευτου κρατικισμού!

Στιγμιότυπα από επιχειρησιακά σχέδια

 

Offline Random Law Generator

- Νίκο μου, απ’ τα 2312 χτες, φτάσαμε στα 2697 σήμερα. Και η Θεσσαλονίκη μπήκε στο βαθύ κόκκινο.

- Χμμμ… Για δοκίμασε Βασίλη μου να κλείσεις και το click-away (χαμηλόφωνα: Άκου, click-away ρε!) στα ανθοπωλεία και να επιτρέψεις το σουπερμάρκετ στα 2344 μέτρα από την κατοικία.

- Ναι, αλλά στον Δράκο του Schrodinger λέει ότι κάνουμε ομοιοπαθητική.

- Άσε να λέει Βασίλη μου. Κάτσε να εφαρμόσουμε τώρα και τον νόμο των ελαχίστων δόσεων. Δοκίμασε ανεβάσεις το όριο της απαγόρευσης κυκλοφορίας από τις 18:00 στις 18:02.

- Καλά θα πάει αυτό Νίκο μου!

Share:

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2020

Δεν κολλάει κορονοϊός με τη Θεία Κοινωνία. Δώστε μου τώρα τη ΜΕΘ που δικαιούμαι.


Θετικοί στον κορονοϊό οι μητροπολίτες Ιερισσού Θεόκλητος, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Ιερώνυμος, πρώην Καλαβρύτων – Αιγιαλείας Αμβρόσιος, Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος Γεώργιος, ο επίσκοπος Ωλένης Αθανάσιος και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Νεκρός από κορονοϊό ο Λαγκαδά Ιωάννης.

Επειδή βλέπω την τελευταία εβδομάδα πολλούς να εξεγείρονται με την υποτιθέμενη αναλγησία κάποιων από εμάς απέναντι στους ιερείς, και να εξηγούν ότι δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να αμφισβητούμε το δικαίωμα των ιερέων στις ΜΕΘ, ας κάνουμε κάποιες αναγκαίες διευκρινίσεις:

1. ΟΛΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ

Όλοι. Τόσο απλά και δεν χρειάζεται καμία περαιτέρω διευκρίνηση.

2. Στην πράξη, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

Η συζήτηση στην παρούσα φάση εξελίσσεται σε δύο διακριτά επίπεδα.

Επίπεδο 1

Πρώτο επίπεδο και πιο light αυτό της επί θεωρητικού επιπέδου κουβέντας. Μια πολύ απλή και πολύ απαραίτητη κουβέντα που πρέπει κάποτε να ανοίξει, είναι αν και κατά πόσον δικαιούται κάποιος να δυναμιτίζει τις προσπάθειες που γίνονται για να μην καταρρεύσει το σύστημα υγείας εν μέσω πανδημίας, διατηρώντας στο ακέραιο τις απαιτήσεις του από το ίδιο αυτό σύστημα. Η συγκεκριμένη κουβέντα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να εξελιχθεί σε λαϊκό δικαστήριο. Μπορεί όμως θαυμάσια να καλλιεργήσει τον προβληματισμό και την κοινωνική ευαισθησία σε ανθρώπους οι οποίοι πορεύονται στη ζωή τους με την περίεργη αντίληψη ότι όλοι οι άλλοι τους χρωστάνε, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι δεν χρωστάνε και δεν λογοδοτούν σε κανέναν. Η όλη συζήτηση μπορεί να θεωρηθεί άσκηση αυτογνωσίας.

Επίπεδο 2

Εδώ η κουβέντα διεξάγεται πλέον με όρους πιεστικούς και αμείλικτους, σε πραγματικές και σκληρές συνθήκες και όχι στα πρασινολίβαδα του Σάιρ, όπου όλοι ζουν αγαπημένοι και μονιασμένοι.

Η Ελλάδα, και πολύ περισσότερο η Θεσσαλονίκη, βρίσκονται οριακά κοντά στο σημείο εκείνο όπου οι διαθέσιμες ΜΕΘ τελειώνουν. Και όπως μας έχει δείξει ήδη η πράξη στις χώρες που αντιμετώπισαν το τέρας την Άνοιξη (βλ. Ισπανία και Ιταλία), όταν δεν υπάρχουν ΜΕΘ, οι γιατροί μέσα σε όλα τα άλλα που καλούνται να αντιμετωπίσουν, φορτώνονται και με το εξαιρετικά βαρύ φορτίο του να επιλέγουν ποιος θα διεκδικήσει τις πιθανότητες να ζήσει και ποιος θα αφεθεί να πεθάνει. Με απλά λόγια, ποιος βαριά άρρωστος θα έχει προτεραιότητα εισαγωγής στις ΜΕΘ.

Τα βασικά κριτήρια επιλογής είναι 2 + 1:

  1. Αυτός που είναι πιο νέος. Ακούγεται ανάλγητο αλλά είναι πολύ λογικό. Δεν έχει ούτε τα ίδια χρόνια μπροστά του ούτε την ίδια δύναμη για να ανακάμψει ένας 50αρης με έναν 80αρη.
  2. Αυτός που είναι πιο υγιής. Ακούγεται επίσης ανάλγητο αλλά ήδη έχουμε αρχίσει να καταλαβαίνουμε τη λογική. Δεν έχει τις ίδιες πιθανότητες να γλυτώσει από την περιπέτεια ένας απόλυτα υγιής που προσβλήθηκε από COVID-19 και ένας με βαρύ υποκείμενο νόσημα όπως καρκίνο ή καρδιά. 
  3. Το celebrity status του ασθενούς. Παρεμπιπτόντως, το celebrity status παρακάμπτει ακόμα και τα κριτήρια 1 και 2. Και εδώ έχουμε να κάνουμε με τη μεγάλη παραφωνία. Η λογική είναι μεν παρόμοια με τα προαναφερθέντα κριτήρια, αλλά μόνο όταν μιλάμε για celebrity status που ανταποκρίνεται σε άτομο του οποίου η απώλεια θα επηρεάσει πολλούς. Δεν έχει σημασία πόσο αντιπαθής μπορεί να μας είναι ο Boris Johnson και ο Donald Trump. Την ώρα που θα προσβληθούν από COVID-19 και θα χρειάζονται νοσηλεία, θα έχουν το πλέον κορυφαίο και πολυάριθμο ιατρικό επιτελείο πάνω απ’ τα κεφάλια τους γιατί δεν μιλάμε για απλά άτομα αλλά για θεσμικούς εκπροσώπους. Μιλάμε για άτομα που έχουν εκλεγεί. Τα ίδια ισχύουν και για άλλες ομάδες ανθρώπων των οποίων ο θάνατος είτε θα δημιουργήσει νέα προβλήματα σε άλλους είτε θα τους στερήσει από την αντιμετώπιση των υφιστάμενων προβλημάτων (π.χ. γιατροί). Δεν μιλάμε για απλά άτομα αλλά για συνδετικούς κρίκους της κοινωνίας. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που έχουμε στην ουρά διασημότητες όπως μεγάλο όνομα της νύχτας, γνωστός ποδοσφαιριστής, γόνος της υψηλής κοινωνίας, pop τραγουδίστρια κλπ; Δυστυχώς για τις σύγχρονες κοινωνίες, τα κοινωνικά μας αντανακλαστικά είναι τόσο ανύπαρκτα ώστε να συμπεριλαμβάνουμε απροβλημάτιστα τα συγκεκριμένα άτομα στην κατηγορία των συνδετικών κρίκων, παρά το δεδομένο ότι η απώλειά τους δεν έχει αντικειμενικά σοβαρές συνέπειες στις ζωές των άλλων. Δεν έχει σημασία πόσο συμπαθούσατε τον Kobe Bryant. Εμένα προσωπικά υπήρξε ο ένας από τους δύο πλέον αγαπημένους μου NBAers όλων των εποχών. Η απώλειά του με στεναχώρησε πολύ. Φαντάζομαι, κάποιους άλλους πολύ περισσότερο. Αλλά οι ζωές που επηρεάζονται σοβαρά, είναι και πάλι αποκλειστικά στο συγγενικό του και φιλικό του περιβάλλον. Και όχι, δεν θεωρώ σοβαρές τις συνέπειες που υπέστη η Nike. Αν υπέστη.

Είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε λοιπόν, είτε όχι, προβάδισμα στην κούρσα για την τελευταία ΜΕΘ έχει ο πιο διάσημος. Εξήγησα τις ενστάσεις μου, αλλά έτσι τελικά λειτουργεί η κοινωνία και οι οποιεσδήποτε αλλαγές, αν επέλθουν και όποτε επέλθουν, βρίσκονται σε ένα μακρινό μέλλον. Στο παρόν, η αναγνωρισιμότητα κερδίζει. Και η αναγνωρισιμότητα αυτή έχει ένα και μοναδικό κοινό χαρακτηριστικό. Οι αναγνωρίσιμοι, τη διασημότητά τους την κέρδισαν! Είτε μιλάμε για απήχηση σε αποχαυνωμένους και χαζούς, είτε για απήχηση σε λογικούς και μορφωμένους.

Επιστρέφοντας όμως στους ιερείς, θα ήταν αμαρτία να προσποιούμαστε ότι δεν βλέπουμε τον τυραννόσαυρο  που χέζει μέσα στο καθιστικό μας. Δώστε βάση:

  1. Είναι συνήθως ηλικιωμένοι. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είναι 82 ετών.
  2. Πολλοί απ’ αυτούς είναι με προβλήματα υγείας.
  3. Ανήκουν όμως στα celebrities αυτής της χώρας και θα παρακάμψουν την ουρά στις ΜΕΘ παρά τα 1 και 2.
  4. Ανήκουν στα celebrities της χώρας χωρίς να έχουν κερδίσει τη διασημότητά τους. Η θεσμική τους προστασία και η προβολή τους μας έχει επιβληθεί κρατικά.
  5. Τους πληρώνουμε αναγκαστικά από τους φόρους μας, ενώ παράλληλα τους φοροαπαλλάσσουμε.
  6. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, αντιμετωπίζουμε και τις ανορθολογικές διδαχές τους και τις προτροπές ανυπακοής προς το ποίμνιο από την αρχή της πανδημίας. Μέρος του αδιαχώρητου στις μονάδες εντατικής θεραπείας οφείλεται και σ' αυτούς.

Σενάριο

Καταλήγουν σε κρίσιμη κατάσταση στην τελευταία διαθέσιμη ΜΕΘ, απ’ τη μία ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και από την άλλη ένας 60χρονος, ο οποίος κόλλησε τον ιό από την 55χρονη εκπαιδευτικό γυναίκα του. Ή ένας 70χρονος χωρίς υποκείμενα νοσήματα. Ή έστω ένας 80χρονος ο οποίος έχει ακολουθήσει τα μέτρα με στρατιωτική πειθαρχία.

Ποιος θα πρέπει να πάρει την τελευταία κλίνη;



Share:

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2020

Επιδημιολόγοι, λοιμωξιολόγοι και γιατροί, SHUT THE FUCK UP!

Δημιουργικό για το άρθρο "Επιδημιολόγοι, λοιμωξιολόγοι και γιατροί, SHUT THE FUCK UP!"

Και τώρα που τράβηξα την προσοχή σας, ας προχωρήσουμε στις απαραίτητες εξηγήσεις

Χωρίς περιστροφές, οι τελευταίοι οι οποίοι πρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις, ειδικά αυτή τη στιγμή, είναι οι επιδημιολόγοι και οι λοιμωξιολόγοι. Γιατί; Επειδή επιστήμη!

Η επιστήμη λοιπόν έχει να κάνει με αντικειμενικά δεδομένα. Αντικειμενικά δεδομένα, λέω. ΔΕΔΟΜΕΝΑ! Με απλά λόγια, και όταν μιλάμε για ένα πολυπαραγοντικό ζήτημα (όπως μια πανδημία), ο ειδικός επιστήμονας μελετάει την κατάσταση και αποφαίνεται γι' αυτήν σε επίπεδο διάγνωσης και προγνωστικών σεναρίων στον τομέα του. ΟΧΙ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ. Οι αποφάσεις (πρέπει να) βαρύνουν ομάδες σε επιτελικό ρόλο, οι οποίες συγκεντρώνουν τα πορίσματα των επιμέρους ειδικών επιστημόνων από τους διάφορους κλάδους, τα συνθέτουν και αποφασίζουν για μια βέλτιστη στρατηγική.

Όπως αναφέρει πολύ χαρακτηριστικά η Sabine Hossenfelder:

- Δεν είναι δουλειά της επιστήμης να λέει "μην κατουράτε σε αφύλακτα καλώδια υψηλής τάσης". Δουλειά της επιστήμης είναι να εξηγήσει ότι τα ούρα είναι εξαιρετικός αγωγός.

 

 

Το Ίσιωμα της Καμπύλης

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου στα κοινωνικά δίκτυα να εξηγώ ότι η μακροχρόνια διαχείριση της πανδημίας δεν είναι μόνο ιατρικό θέμα. Πρέπει να συνυπολογίζονται πολλές άλλες παράμετροι. Η ψυχολογία του κόσμου, η οικονομία, η κοινωνική κόπωση, η κοινωνική νομιμοποίηση, το μερίδιο του βάρους που θα επωμιστεί κάθε κοινωνικό σύνολο και πολλά άλλα.

- Και ποιος είσαι εσύ που εξηγείς τέτοια πράγματα; Είσαι γιατρός ή λοιμωξιολόγος;

- Να μια πολύ παραπλανητική ερώτηση η οποία, όχι μόνο κάνει λογική ακροβασία με επίκληση στην αυθεντία, αλλά παράλληλα επικαλείται μια παντελώς πλαστή αυθεντία, αν ισχύουν οι παράμετροι που ανέφερα παραπάνω ότι πρέπει να συνυπολογίσουμε.

Καθολικό lockdown; Αλήθεια;

Δεν θα απαντήσω τόσο οργισμένα όσο μου βγαίνει, αλλά θα αποπειραθώ να το κάνω ταληράκια ακόμα και για τους πλέον φανατικούς οπαδούς.

Τον Μάρτιο του 2020, στην απρόσμενη γνωριμία μας με τον κορονοϊό, πήγαμε σε καθολικό lockdown. Σωστό ή λάθος; Προκειμένου να απαντηθεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να δούμε τα δεδομένα που είχαμε στη διάθεσή μας τότε και το πλάνο το οποίο εξυπηρετούσε μια τέτοια απόφαση:

ΔΕΔΟΜΕΝΑ

  1. Δεν γνωρίζαμε πως αντιμετωπίζεται μια πανδημία τέτοιας έκτασης και έντασης.
  2. Δεν γνωρίζαμε βασικές πληροφορίες για τον ιό. Το μόνο που γνωρίζαμε είναι ότι επρόκειτο για τον τέλειο ιό. Εξαιρετική μεταδοτικότητα, μεγάλη περίοδος επώασης και όχι τόσο θανατηφόρος ώστε να σκοτώνει τον ξενιστή του πριν αυτός μολύνει κι άλλους ανθρώπους.
  3. Τα συστήματα υγείας δεν ήταν προετοιμασμένα να αντιμετωπίσουν τέτοιο φόρτο περιστατικών.
  4. Δεν υπήρχε εμβόλιο.
  5. Δεν υπήρχε στάνταρ φαρμακευτική αντιμετώπιση των περιστατικών.
  6. Δεν υπήρχε ανοσία της αγέλης.
  7. Δεν υπήρχε επάρκεια σε μάσκες.
  8. Δεν υπήρχαν επαρκή διαγνωστικά τεστ.
  9. Ο κόσμος δεν ήταν εκπαιδευμένος στην εφαρμογή βέλτιστων πρακτικών.

Σ’ αυτήν τη φάση, η πολιτική απόφαση έπρεπε να βασιστεί στα ιατρικά δεδομένα. Ναι, αν δεν το έχετε καταλάβει από τον τίτλο ακόμα, η απόφαση σ’ αυτά τα ζητήματα είναι πολιτική. Οι επιστήμονες δεν αποφασίζουν. Οι επιστήμονες παρουσιάζουν τα δεδομένα και τα κυβερνητικά επιτελεία τα αξιολογούν, χαράσσοντας στρατηγική. Οτιδήποτε άλλο είναι bad science.

ΠΛΑΝΟ

Αποφασίστηκε να πάμε σε lockdown ΜΕ ΣΚΟΠΟ (πολύ σημαντικό) να ισιώσουμε την καμπύλη των περιστατικών και να αγοράσουμε χρόνο. ΣΕ ΤΙ ΘΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ ο χρόνος;

  1. Μειωμένο φόρτο στο σύστημα υγείας, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει.
  2. Προετοιμασία του συστήματος υγείας για επερχόμενα κύματα της πανδημίας. 
  3. Το χρονικό διάστημα στο οποίο θα επιχειρούσαμε να σπάσουμε την μετάδοση της ασθένειας, θα έδινε την ευκαιρία στους επιστήμονες να μελετήσουν τον και να αποκτήσουν σημαντικές γνώσεις σχετικά με την αντιμετώπισή του. Ποια είναι η βέλτιστη φαρμακευτική αντιμετώπιση, ποιες είναι οι ομάδες υψηλού κινδύνου, πως συμπεριφέρεται ο ιός το καλοκαίρι, πόσο εύκολα και με ποιους τρόπους μεταδίδεται. Επιπλέον, θα υπήρχαν πάντα πιθανότητες (αν και εξαιρετικά μικρές) για παρασκευή του εμβολίου μέχρι το δεύτερο κύμα της πανδημίας.
  4. Στην πορεία θα είχαμε επάρκεια σε μάσκες.
  5. Επιπλέον θα είχαμε στη διάθεσή μας γρήγορα και αποτελεσματικά διαγνωστικά τεστ.
  6. Ο κόσμος θα μάθαινε να ακούει σε εντολές για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Τελικά αγοράσαμε χρόνο. Επιπλέον μάθαμε κάτι σημαντικό για τον ιό. Ότι ακολουθεί την γνωστή πορεία όλων των ιών και βρίσκεται σε ύφεση το καλοκαίρι. Όχι γιατί τον σκοτώνει η ζέστη. Αλλά γιατί τον σκοτώνει η συμπεριφορά των ανθρώπων οι οποίοι κατά τη θερινή περίοδο βρίσκονται κατά κύριο λόγο έξω ή σε αεριζόμενους χώρους και η μετάδοση του ιού δεν είναι πλέον εύκολη.

Και κάπως έτσι, όλα πήγαν κατά το δυνατόν καλά. Όσον αφορά το προαναφερθέν πλάνο; Το σύστημα υγείας αποσυμφορήθηκε και άντεξε (1). Αποκτήθηκαν σημαντικές γνώσεις για τον ιό, αν και όπως ήταν αναμενόμενο, δεν φτάσαμε και στο εμβόλιο (3). Αποκτήσαμε επάρκεια σε μάσκες (4). Αποκτήσαμε γρήγορα και αποτελεσματικά διαγνωστικά τεστ (5). Ο κόσμος, αν και εξέφρασε τη δυσφορία του με πολλούς τρόπους, έμαθε στην πλειοψηφία του να ζει εφαρμόζοντας τις βέλτιστες πρακτικές (6).

Η οικονομία, όπως ήταν φυσικό, δέχτηκε σημαντικό πλήγμα. Αλλά όποιος θεωρεί ότι μπορούν οι οικονομίες να αντέξουν καταστάσεις κρίσης, όπου ένα στέλεχος ιού εξολοθρεύει κόσμο ανελέητα, δεν νιώθουν ούτε από πανδημία ούτε από οικονομία. Στις κρίσεις, το χρήμα είτε καταστρέφεται είτε κρύβεται.

Το Κακό Ίσιωμα της Καμπύλης

Τι δεν έγινε ποτέ στην πορεία του ισιώματος της καμπύλης; Στη διάρκεια του καλοκαιριού, η κυβέρνηση εξάντλησε τη δράση της στην επικοινωνιακή διαχείριση της επιτυχίας της άνοιξης και δεν ασχολήθηκε καθόλου με τη θωράκιση του συστήματος υγείας. Τι έγιναν, αλήθεια, εκείνες οι 2000 άμεσες προσλήψεις που εξήγγειλε η κυβέρνηση στις αρχές Μαρτίου; Παράλληλα, δεν έγινε καμία προσπάθεια βελτίωσης των υποδομών στα σχολεία, ώστε να μπορέσουμε να μπούμε στη νέα σχολική περίοδο με αποσυμφορημένες και κατά το δυνατόν ολιγομελείς τάξεις.

Αυτό που έγινε τελικά, είναι μάλλον ό,τι χειρότερο μπορούσε να γίνει. Επίρριψη ευθυνών από την κυβέρνηση σε μια κοινωνία εξουθενωμένη, τόσο ψυχολογικά όσο και οικονομικά και λήψη παντελώς αλλοπρόσαλλων μέτρων χωρίς καμία λογική και χωρίς κανένα πλάνο. Και μια ανεξήγητη εμμονή στην αναφορά κρουσμάτων, χωρίς κανένα ουσιαστικό πρόβλημα μιας και αυτά δεν συνοδεύονταν από σοβαρά περιστατικά ή θανάτους.

Πότε θα είχαμε αυξανόμενα κρούσματα παράλληλα με σοβαρά περιστατικά και θανάτους; Το γνωρίζαμε πολύ καλά. Στα πρώτα κρύα του Οκτώβρη, με τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν οριστικά το έξω και να μαζεύονται σε κλειστούς χώρους όπου η μετάδοση του κορονοϊού είναι εύκολη και ταχύτατη.

Και σε μια πορεία από τις ζέστες του Αυγούστου στο πρώτο κρύο στα μέσα του Οκτώβρη, καταφέραμε να ζήσουμε μέσα σε μια υπέροχα παρανοϊκή χρονογραμμή που συνοψίζεται στα παρακάτω:

Μην παίζετε μουσική στα beach bar. Κρούσματα. Μην διασκεδάζετε μετά τις 12. Χμμμ… Πάλι έχουμε κρούσματα. Υποχρεωτική χρήση μάσκας σε όλους τους κλειστούς χώρους (ίσως το μόνο μέτρο με λογική). Αυξάνονται τα κρούσματα. Στις εκκλησίες δεν υπάρχει πρόβλημα. Νέα κρούσματα. Οι νέοι είναι ανεύθυνοι και συνωστίζονται στα πάρκα. Υποχρεωτική μάσκα ακόμα και στους εξωτερικούς χώρους. Ωωω… Κι άλλα κρούσματα. Μαζέψτε τα τραπεζοκαθίσματα από παντού και κλείστε την εστίαση. Κλείστε και τα γήπεδα. Στα σπίτια σας όλοι. Πάλι κρούσματα; Καθολικό lockdown!

Αποφάσεις χωρίς καμία λογική. Ανασφαλής ηγεσία με λήψη νέων μέτρων κάθε λίγο και λιγάκι, από τα οποία δεν δούλεψε κανένα. Οπότε; Ας καταλήξουμε στο δοκιμασμένο μέτρο του σκληρού lockdown.

Κλείνουμε επιχειρήσεις. Ρημάζουμε τον ιδιωτικό τομέα, χωρίς φυσικά να μοιράσουμε το οικονομικό βάρος με το δημόσιο. Και μέσα σ’ όλα αυτά; Ας ανακοινώσουμε και τον νέο πτωχευτικό κώδικα, με παράλληλη άρση της προστασίας της 1ης κατοικίας.

Λαμπρή ιδέα! Και με ποιο πλάνο;

Ίσιωμα της καμπύλης; Απ’ τα 6 σημεία του πλάνου στο lockdown της άνοιξης, αγοράσαμε αρκετό χρόνο στους γιατρούς ώστε να εξασφαλίσουν το καλύτερο δυνατό για τα 5 απ’ αυτά. Και το μοναδικό σημείο για το οποίο έγινε το απόλυτο τίποτα, είναι η μέριμνα ενίσχυσης των υποδομών στην υγεία και το εκπαιδευτικό σύστημα. Ίσιωμα της καμπύλης; Για πότε; Την άνοιξη ξεκινήσαμε μια παρόμοια πορεία, με επιχειρήσεις που θα έπρεπε να αντέξουν ένα δίμηνο και η οποία κατέληγε μέσα στο καλοκαίρι. Σήμερα; Με επιχειρήσεις που ήδη έχουν πληγεί οικονομικά και με τη θερινή περίοδο να απέχει το λιγότερο ένα εξάμηνο; Ποιο είναι το πλάνο; Ίσιωμα της καμπύλης; Να θυμίσω ότι flat line είναι και η μη ανίχνευση ζωής στο καρδιογράφημα.

Δεν υπάρχει οικονομικό περιθώριο για τις περισσότερες επιχειρήσεις να ζήσουν 2ο lockdown. Δεν υπάρχει ψυχολογία του κόσμου για να συμμορφωθεί με μια τέτοια επιλογή. Δεν υπάρχει καν κοινωνική νομιμοποίηση για τέτοιες αποφάσεις. Και το μόνο βέβαιο; Δεν έχουμε πλέον να κάνουμε με ιατρικό ζήτημα. Η απόφαση παραμένει πολιτική και ο ιατρικός χρόνος έχει ήδη αγοραστεί.

Τι προτείνω; Να μάθουμε να ζούμε με τον ιό. Και να συμπεριφερθούμε έστω και την ύστατη στιγμή ως κράτος, το οποίο:

  • Εξασφαλίζει την εφαρμογή των απαραίτητων μέτρων της μάσκας.
  • Θα κάνει τα πάντα για να αποφύγει τα lockdown. Ναι, και για την εστίαση.
  • Μεριμνά για όλα του τα παιδιά, μοιράζοντας το οικονομικό βάρος σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
  • Και δίνει κίνητρα στον κόσμο να βρίσκεται έξω, όπως και τη θερινή περίοδο. ΟΧΙ μάσκα σε εξωτερικούς χώρους.

Ποιος είμαι εγώ που τα προτείνω όλα αυτά; Ένας που περιμένει μια σοβαρή απάντηση στο ερώτημα:

Ποιο είναι το πλάνο με αυτό το 2ο lockdown;

ΥΓ: Προφανώς και δεν θεωρώ ότι πρέπει να σταματήσουν να μιλάνε οι γιατροί. Κάθε άλλο. Σίγουρα όμως δεν πρέπει να συμμετέχουν στην απόφαση. Και επιπλέον, ελπίζω ότι αυτός ο τίτλος θα κάνει τους γιατρούς να το διαβάσουν.

Share:

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2020

Τα 208+ Μεμονωμένα Περιστατικά Αλαχουακμπαρισμού

Δημιουργικό για τα 208+ μεμονωμένα περιστατικά

 

Ο Μπραχίμ έκοψε το λαιμό μιας ηλικιωμένης γυναίκας μέσα στην εκκλησία, στη συνέχεια κατέσφαξε τον νεωκόρο, και τέλος μαχαίρωσε και μια 40χρονη γυναίκα, η οποία κατάφερε να διαφύγει απ’ την εκκλησία αλλά υπέκυψε λίγο αργότερα στα τραύματά της.

  • Αν ο δράστης είχε πράξει "στο όνομα του Milton Friedman", όλοι οι φιλελεύθεροι του κόσμου θα έσπευδαν να αποκηρύξουν τον δράστη, να διαχωρίσουν τη θέση τους, να εξηγήσουν ότι ο τύπος κάθε άλλο παρά φιλελεύθερος είναι και να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους. Παρ’ όλα αυτά θα κουβαλούσαν το βάρος της απολογίας για το περιστατικό εφ’ όρου ζωής.
  • Αν ο δράστης είχε πράξει "στο όνομα του Karl Marx", όλοι οι αριστεροί του κόσμου θα έσπευδαν να αποκηρύξουν τον δράστη, να διαχωρίσουν τη θέση τους, να εξηγήσουν ότι ο τύπος κάθε άλλο παρά αριστερός είναι και να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους. Παρ’ όλα αυτά θα κουβαλούσαν το βάρος της απολογίας για το περιστατικό εφ’ όρου ζωής.
  • Αν ο δράστης είχε πράξει "στο όνομα του Θεού", όλοι οι χριστιανοί του κόσμου θα έσπευδαν να αποκηρύξουν τον δράστη, να διαχωρίσουν τη θέση τους, να εξηγήσουν ότι ο τύπος κάθε άλλο παρά χριστιανός είναι και να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους. Παρ’ όλα αυτά θα κουβαλούσαν το βάρος της απολογίας για το περιστατικό εφ’ όρου ζωής.

Ο Μπραχίμ όμως είναι ένας ακόμα αλαχουακμπάρης. Και έτσι, το περιστατικό αυτό είναι απλώς το μεμονωμένο περιστατικό #208+, καθώς μόλις 208 μεμονωμένα περιστατικά αριθμούμε στην Ευρώπη από το 2015 και μέχρι το 2019 (89 ως το 2018 + 119). Και όπως με πληροφορούν απ’ το κοντρόλ, υπήρξαν περιστατικά και εντός του 2020. Μόλις 208 μεμονωμένα περιστατικά βλέπει μια μεγάλη μερίδα ευαισθητοποιημένων ανθρώπων στην εποχή του χάχανου φιλελευθερισμού, όπου ο επικίνδυνος φασισμός εντοπίζεται αποκλειστικά σε απαράδεκτες εκφράσεις εντός των social media, σε ανέκδοτα, σε σεξιστικές συμπεριφορές, σε κουλτούρες βιασμού και πατριαρχίες, στη δυσφορία για την φεμινιστική υστερία, στις απορρίψεις και στην λεκτική κοροϊδία που μπορεί να πληγώσει απροπόνητες ψυχούλες στο παιχνίδι της ζωής. Ααα… Και στην ισλαμοφοβία. Τα 3 θύματα του Τυνήσιου ευγενή νεαρού, δεν δικαιούντο να τσουβαλιάζουν τόσα δις του μουσουλμανικού κόσμου, φοβούμενοι την πιθανότητα ύπαρξης σ’ αυτούς πιθανών δολοφόνων ή την βεβαιότητα ύπαρξης επιδοκιμαστών. Τουλάχιστον όχι όσο υπήρξαν ζωντανοί. Όσο για τον Μακρόν, που αποφάσισε να κηρύξει τον πόλεμο στους ισλαμιστές προβάλλοντας σκίτσα του Charlie Hebdo, δημόσια σε κτίρια; Απαράδεκτος κι αυτός. "Όταν κάποιοι δεν αστειεύονται με την πίστη τους, τότε δεν μπορούμε να τους προκαλούμε έτσι στα μούτρα τους." Αυτό πιστεύουν ακόμα και δικοί μου φίλοι, με τους οποίους συμμετέχουμε ανελλιπώς στην κρεοφαγία της Μεγάλης Παρασκευής για να εξηγήσουμε στους συμπολίτες μας ότι τα δικαιώματά μας δεν μπορούν να υποτάσσονται σε παράλογες καταπιεστικές απαιτήσεις.

Πόση ανελέητη βλακεία;

Από κει που μας χρωστούσαν…

Πότε ακριβώς έλαβε χώρα αυτός ο μετασχηματισμός; Και από την φιλελεύθερη θέση "δικαιώματα μουσουλμάνων ΚΑΙ δικαιώματα δυτικών" φτάσαμε στην αδιανόητη απαίτηση "δικαιώματα μουσουλμάνων ΠΑΝΩ στη ρύθμιση των υποχρεώσεων των δυτικών";

Σας έχω νέα. Υπάρχουν μουσουλμάνοι συμβατοί με τη δυτική κουλτούρα. Και αποτελούν την εξαίρεση. 16 Οκτωβρίου, αποκεφαλισμός του Samuel Paty. Επίσημες δηλώσεις αποδοκιμασίας; Όχι μόνο δεν υπήρξαν αλλά στη θέση τους είχαμε τις δηλώσεις του αρχηγού των Τσετσένων, ο οποίος πάνω-κάτω ανέφερε "Να μιλάτε όμορφα, για να μην έχετε πρόβλημα". 29 Οκτωβρίου, τρεις νεκροί απ’ το μαχαίρι Τυνήσιου στη Νίκαια. Περιμένετε επίσημες δηλώσεις αποκήρυξης; Εικάζω ότι θα περιμένετε πολύ. Ή το πολύ-πολύ να προσπαθήσει κάποιος εντελώς βλαμμένος της πολιτικής ορθότητας να σας πασάρει ως επίσημες δηλώσεις μια δήλωση-κονσέρβα από ένα event σιιτών το 2015. Ναι, αλήθεια λέω, ζουν ανάμεσά μας! 

Οπότε τι; Είναι όλοι οι μουσουλμάνοι φανατικοί και δυνητικοί τρομοκράτες;

Προφανώς όχι. Αλλά είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο μέσος μουσουλμάνος δεν θεωρεί τους δράστες τρελούς. Εντοπίζει σοβαρά ερείσματα πίσω από τις πράξεις τους και είναι σίγουρος ότι ο θεός τους εγκρίνει τέτοιες πράξεις. Θεωρεί βέβαια τους δράστες φανατικούς, αντιλαμβάνεται ότι η δράση τους δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στους μουσουλμάνους της δύσης, αλλά δεν διανοείται καν να μιλήσει επικριτικά απέναντι σε μια κουλτούρα που πηγάζει από τα ίδια του τα πιστεύω.

Για τον μέσο δυτικό, ο Μπρέιβικ υπήρξε διαταραγμένος και ψυχοπαθής και η αδιανόητη πράξη του αποτρόπαια. Για τον μέσο μουσουλμάνο η πράξη του Μπραχίμ είναι υπερβολική μεν, αλλά καλό θα ήταν να μην προκαλούν και οι δυτικοί γιατί για κάποιους η πίστη είναι πολύ σημαντικό πράγμα.

Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίον ο μέσος μουσουλμάνος είναι πλήρως ασύμβατος με τον δυτικό τρόπο ζωής. Σίγουρα όμως όχι ο μόνος. Σε μια εποχή πρωτοφανούς ανοησίας, όπου το πολιτικώς ορθό κομμάτι του πολιτισμένου κόσμου βλέπει κάτω από κάθε πέτρα πατριαρχίες και κουλτούρες βιασμού, χωρίς να έχει ανοίξει ποτέ του σε λεξικό το λήμμα "κουλτούρα", η κουλτούρα της μπούρκας, του χιτζάμπ και του νικάμπ, καθώς και οι γάμοι με ανήλικα, παραμένουν στο απυρόβλητο γιατί αποτελούν θέματα πίστης. Αυθόρμητης πίστης. Και όχι επιβεβλημένης. Άλλωστε, όποια γυναίκα επιθυμεί να αποχωρήσει από το συγκεκριμένο αξιακό σύστημα, είναι ελεύθερη να το κάνει, έτσι;

Ας μην εξηγήσουμε για μια ακόμη φορά τα αυτονόητα. 208+ μεμονωμένα περιστατικά ισλαμικής τρομοκρατίας, χωρίς την παραμικρή επίσημη καταδίκη των συμβάντων, δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ! Και το καθ’ όλα έγκυρο επιχείρημα που αναφέρει ότι η πολύ μεγάλη πλειοψηφία των θυμάτων της ισλαμικής τρομοκρατίας είναι μουσουλμάνοι, σε περίπτωση που δεν το έχετε καταλάβει ανόητοι, είναι επιχείρημα που καθιστά ακόμα πιο έγκυρη τη χρήση της λέξης "κουλτούρα" για την ισλαμική τρομοκρατία.

Ναι, ακούγεται αφοριστικό. Ναι, το υποστηρίζω εγώ που θεωρώ τον Τζήμερο βλάκα και μισάνθρωπο (βρισκόμαστε, βλέπετε στην εποχή των αστερίσκων). Αλλά η ανοχή απέναντι στον μουσουλμανικό κόσμο θα πρέπει κάποτε να φτάσει στο τέλος της.

Με τον Μακρόν. Φανατικά!


Share:

Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2020

Νότης Μπατσής

Ενυπόγραφο το σημερινό άρθρο, οπότε επιτρέψτε μου να σας συστηθώ. Είμαι ο Ανδρέας Μπατσής.

Μου φαίνεται αδιανόητο αυτό που πήγε και έκανε ο πατέρας μου. Αδιανόητο!

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή. Νότης Μπατσής. Καθηγητής φυσικός. Θέλετε να σας τον περιγράψω με 5 λέξεις; Ιστιοπλοΐα, θάλασσα, De Mar A Mar, Ναυτικός Όμιλος Θεσσαλονίκης, βουτιά. Ό,τι αγάπησε, όλα όσα κατάφερε να δαμάσει, όλα σε όσα κατάφερε να κατακτήσει τον απεριόριστο σεβασμό όλων, βρίσκονται μέσα σ’ αυτές τις 5 λέξεις. Αναρίθμητοι αγώνες στη θάλασσα, τεράστια συλλογή από κύπελλα, δύο φορές τον διάπλου του Ατλαντικού με ιστιοφόρο. Την πρώτη φορά (1981), με πυρκαγιά καταμεσής στον ωκεανό, η οποία κατέστρεψε ολοσχερώς όλα τα όργανα του σκάφους. Τις εποχές που δεν υπήρχαν κινητά και τηλεπικοινωνίες. Και η επιστροφή στο σπίτι έγινε με έναν εξάντα, τα άστρα και πολλά καντάρια αστρονομική ναυτιλία.

Οι εικόνες μου απ’ τα παιδικά μου χρόνια περιλαμβάνουν πολλή αντισυμβατικότητα, χιούμορ, αλμύρα και ήλιο, το πολύ μεγάλο άλμα του με το οποίο με κούρντιζε από πιτσιρικά όταν πηδούσε ξυπόλητος μέσα στο σπίτι και ακουμπούσε με την παλάμη του το ταβάνι, κλασική μουσική, εφαρμοσμένη επιστήμη, κόμπους με σκοινιά και δύο πολύ χαρακτηριστικές (στη λογική τους) φράσεις με τη βαριά φωνή του:

- Βούτα ρε κονιόρδε, δεν έχεις ανάγκη.

- Να μην ζητάς έτοιμη τη λύση κύριε. Να μάθεις να μπορείς να αντιμετωπίζεις τα πάντα μόνος σου.

Ζωή γεμάτη περιπέτεια και γνώση. Και, εικάζω, μόνο με συμπάθειες και συναισθήματα αγάπης από τον περίγυρό του.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια υπήρξαν αρκετά δύσκολα. Αρχικά, μέσα σε ενάμιση χρόνο έβγαλε μαζεμένα όσα προβλήματα υγείας είχε καταφέρει να προσπεράσει σε όλη του τη ζωή. Με δύο επεμβάσεις (όχι τίποτα το συγκλονιστικό πάντως) και πολλά μπες – βγες στα νοσοκομεία. Μόλις ανέκαμψε πλήρως η υγεία του, σειρά πήρε η μητέρα μου. Η οποία απεβίωσε τελικά, μετά από έναν χρόνο μπες – βγες στα νοσοκομεία κι αυτή, πέρσι τον Αύγουστο. Το διάστημα αυτό του προκάλεσε πολύ εκνευρισμό και άρνηση. Ξαφνικά αρνήθηκε να κάνει ακόμα και στοιχειώδη πράγματα (όπως περπάτημα) προκειμένου να ξαναστήσει το μυϊκό του σύστημα. Με αποτέλεσμα, αρχικά να κλειστεί κατά κύριο λόγο μέσα στο σπίτι και στη συνέχεια να αποκτήσει ένα ελαφρώς ασταθές βάδισμα, όταν άρχισε να ακολουθεί επιτέλους έξω σε ψώνια, φαγητό, στον Ναυτικό Όμιλο για βόλτες και για να δει τα εγγόνια του να παίζουν τένις.

Όταν έφτασε ο κορονοϊός και η καραντίνα, και παρά τους δικούς μου φόβους για το ενδεχόμενο να ξανακλειστεί μέσα, το αντιμετώπισε όχι μόνο ψύχραιμα, αλλά και με την ψυχολογία του προοδευτικά να επιστρέφει στα παλιά.

Ιούλιος 2020. Αγοράζει επιτέλους κινητό αυτού του αιώνα. Και μου ζητάει να πάμε να αγοράσουμε μαζί βερμούδα army με τσέπες, για να μπορεί να κυκλοφορεί στις ζέστες και να κουβαλάει μαζί του το κινητό και το μόνιμο σουγιαδάκι του για τα σκοινιά.

3 Αυγούστου 2020. Τρώμε μεσημεριανό στο σπίτι μου και βρίσκεται πραγματικά στην καλύτερη κατάσταση που τον θυμάμαι τα τελευταία 4 χρόνια. 80 ετών, με βερμούδα, με διάθεση για χαβαλέ, με ιστορίες από τα παλιά στον 14χρονο εγγονό Νότη, με βιντεοκλήση με την 12χρονη εγγονή Ελένη. Και με κράξιμο από εμένα πριν, όσο πλησιάζαμε στο σπίτι μου, καθώς μόλις του φώναξα να προσέξει ένα ψηλό σκαλοπάτι, επέλεξε (θυμίζω, με το ασταθές πλέον βάδισμά του) να το κατέβει με αλματάκι και να μου απαντήσει κοροϊδεύοντας «δεν έχω ανάγκη».

4 Αυγούστου 2020. Βρίσκομαι σε επαγγελματικό ραντεβού, όταν χτυπάει το κινητό μου και ακούω την αδερφή μου μέσα στον τρόμο και τα κλάματα «Ανδρέα έλα γρήγορα, κάνουν στον μπαμπά ΚΑΡΠΑ γιατί μάλλον πνίγηκε». Λεπτά αγωνίας, θολών εικόνων απ’ το παρμπρίζ του αυτοκινήτου και εσωτερικής παράλογης αξιολόγησης της κατάστασης στην οποία το θυμικό προσπαθεί να πείσει, ή μάλλον να ξεγελάσει, ότι no news = good news όσο δεν χτυπάει το τηλέφωνο. Και τέλος άφιξη στον Ναυτικό Όμιλο όπου η εικόνα των τριγύρω προσώπων τα μαρτυράει όλα.

Τι έγινε;


Κύπελλο Βορείου Αιγαίου 2020 εις μνήμην του επίτιμου προέδρου και πολύ φίλου του, Σταύρου Κωνσταντινίδη. Ο Νότης Μπατσής αποφάσισε να αγωνιστεί. Ξεκίνησε με το πλήρωμά του για τον αγώνα, όταν ξαφνικά μπλέχτηκε ένα σκοινί στην προπέλα του σκάφους. Και στα 80 του, ένας άνθρωπος ο οποίος μέσα στο δικό του θυμικό επέστρεφε πλέον στα 55 του, ξεντύθηκε και βούτηξε με το μαγιό του να ξεμπλέξει το σκοινί, πριν προλάβει κάποιος να τον συγκρατήσει. Ξέμπλεξε το σκοινί, αρνήθηκε να τον τραβήξουν επάνω και πρόσταξε το πλήρωμά του να του κατεβάσουν τη σκάλα για να ανέβει μόνος του, δεν τα κατάφερε με την πρώτη, και ξαφνικά οι δυνάμεις του τον πρόδωσαν και πνίγηκε.

Για μια ακόμη φορά, μου φαίνεται αδιανόητο αυτό που πήγε και έκανε ο πατέρας μου. Γνωρίζω ότι είμαι ο μόνος που θα τον είχε εμποδίσει ή στη συνέχεια ανεβάσει πάνω δια της βίας αν βρισκόμουν εκεί. Αλλά δυστυχώς, όλους τους άλλους «τους είχε». Είπαμε, υπέρμετρος σεβασμός, κάθε φορά που ύψωνε τη φωνή του μαζί με το φρύδι του. Ο οποίος σεβασμός όμως σ’ εμένα είχε πάντοτε και όρια. Είχε κόφτες. Αν είναι κάτι που θα του χρωστάω για πάντα, είναι το γεγονός ότι μου έμαθε από μικρό ότι μπορώ να τον αμφισβητήσω. Όχι μόνο μπορώ να αμφισβητώ οποιονδήποτε παραλογισμό αλλά ακόμα και τους δικούς του.

Απ’ την οργή στη γαλήνη, μέσα σε δευτερόλεπτα…


Κυρίαρχο συναίσθημα τις πρώτες ώρες η οργή. Τι μαλακία πήγε και έκανε; Πώς μπόρεσε, στα 80 του, τη στιγμή που τον κούραζε ακόμα και το περπάτημα για 500 μέτρα, να βουτήξει στη θάλασσα πάνω από το σκάφος; Πώς μπόρεσε να προσπεράσει τόσο γρήγορα το ένστικτο της αυτοπροστασίας που είχε αποκτήσει τα τελευταία χρόνια. Πώς δεν φοβήθηκε;

Και τότε με χτύπησε μια αλήθεια την οποία κουβαλάω εδώ και χρόνια μέσα μου. Ο άνθρωπος παίρνει την κάτω βόλτα όταν σταματάει να γυαλίζει το μάτι του! Και η έκπληξή μου υπήρξε ακόμα μεγαλύτερη, μόλις βγήκα για λίγο από τον εαυτό μου και κοίταξα νοερά πίσω από τα δικά του μάτια. Γιατί πήγε και εφάρμοσε ακριβώς αυτό για το οποίο είχα γράψει από το 2017, έστω κι αν δεν το διάβασε ποτέ.

Το παραθέτω ευθύς αμέσως.

Η Πλάνη του Απόλυτου Πλάνου


Που πρέπει να ισορροπεί η ζυγαριά μεταξύ πλάνου και εγρήγορσης;

Μεγαλώνουμε μαθαίνοντας να καταστρώνουμε σχέδια και να προσδοκάμε αποτελέσματα. Αρχικά λιγότερο, μιας και χωρίς χαλινάρια, μα στη συνέχεια περισσότερο. Σχεδιάζουμε, ξανασχεδιάζουμε και συνεχίζουμε να σχεδιάζουμε έως ότου ο σχεδιασμός γίνεται σταδιακά η δεύτερή μας φύση, κάπου εκεί μετά τα 30 και κάτι. Θέλουμε τον χάρτη του μέλλοντός μας στρωμένο μπροστά στα μάτια μας. Και έτσι, χάνοντας την τριβή με το απρόσμενο, καταλήγουμε να ζούμε μέσα σε έναν διαρκή τρόμο, κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με στόχους που πηγάζουν από επιθυμίες (και όχι από ανάγκες), αν πρώτα δεν διαθέτουμε ένα πλάνο επίτευξης αυτών των στόχων και έναν λεπτομερή οδηγό για το τι να περιμένουμε στη συνέχεια. Το αποτέλεσμα; Θλιβερό. Καταλήγουμε να υποβαθμίζουμε τις μεγαλύτερες και ιδίως τις απροσδόκητες επιθυμίες μας, μετατρέποντάς τες σε αδιάφορα σημεία πάνω στη χρονογραμμή της ζωής μας, όπου η σημαντικότητά τους χάνεται μέσα στο θόρυβο της σημαντικότητας των αναρίθμητων "πως", "πότε", "πρέπει" και "μετά". Και αναβάλλουμε διαρκώς.

Για την ακρίβεια, εθιζόμαστε τόσο πολύ στο σχεδιασμό ώστε καταστρώνουμε σχέδια ακόμα και σε έξωθεν επιβεβλημένους στόχους.

- Έξωθεν επιβεβλημένοι στόχοι; Δηλαδή;
- Η χρήση της λέξης "στόχος" εδώ αποτελεί ευφημισμό. Μιλάμε για καταστάσεις τις οποίες δεν ελέγχουμε αλλά θα τις συναντήσουμε αναγκαστικά. Όπως ο θάνατος! Και άσε να σου εξηγήσω τι εννοώ με την παρακάτω μίνι αφήγηση.

Παράλληλες Ιστορίες


Δύο παράλληλες ιστορίες εκτυλίσσονται μέσα σε μια εξαιρετικά συμπυκνωμένη εκδοχή του χρόνου. Οι δύο ιστορίες έχουν κοινή αρχή.

Έξωθεν επιβεβλημένος στόχος; Η θάλασσα. Εκεί πρέπει να καταλήξουμε.

ΚΟΙΝΗ ΑΡΧΗ

Ένα αγόρι ξεκινά την πορεία του, ακολουθώντας ένα μονοπάτι, στους πρόποδες ενός βουνού, και προοδευτικά χάνεται ανάμεσα στα δέντρα. Είναι πολύ δύσκολο να τον εντοπίσεις καθώς κινείται ανάμεσα σε όλον αυτόν τον πράσινο-γκρι θόρυβο. Όντας πλέον στο μέσο της διαδρομής του και έχοντας αφήσει πίσω του τα δέντρα και μέρος της νιότης του, ο νεαρός άνδρας συνεχίζει να ανηφορίζει, βαδίζοντας αποφασιστικά μέσα στο ολοένα και πιο άγριο τοπίο. Αυτήν τη φορά δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διακρίνεις την αποφασιστικά κινούμενη φιγούρα ανάμεσα στα βράχια και τους θάμνους.

ΙΣΤΟΡΙΑ 1

Πλησιάζει πλέον προς την κορυφογραμμή. Και ύστερα από λίγο ένας, με φανερά τα σημάδια του χρόνου πάνω του, αλλά ακούραστος και ατρόμητος άνδρας, κάνει τα τελευταία του βήματα πατώντας επιτέλους την κορυφή του κόσμου. Μια επιβλητική και σκοτεινή μορφή σε έντονη αντίθεση με το χιονόλευκο έδαφος και το γαλάζιο του ουρανού. Βρίσκεται εκεί που πάντα επιθυμούσε. Ανέκαθεν ήθελε να μάθει πως είναι και τώρα γνωρίζει. Στέκεται όρθιος πάνω στο απόγειο του ενθουσιασμού με κομμένη την ανάσα. Και ξαφνικά η πτώση. Βρίσκεται να πέφτει από τον πλέον απότομο και ψηλό γκρεμό που θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί. Κινείται προς τα κάτω με απίστευτη ταχύτητα και το μόνο πράγμα που φτάνει στα μάτια του είναι η θολή μετατόπιση προς το ιώδες, καθώς πλησιάζει την επιφάνεια της θάλασσας. Διαρκεί μετά βίας μερικά δευτερόλεπτα. Σφοδρή βουτιά και κάτω από το νερό. Ανυπαρξία. Και τέλος της ιστορίας.

ΙΣΤΟΡΙΑ 2

Μπορεί να διακρίνει πια την κορυφή μπροστά του. Πλησιάζει στο απόλυτο. Έχει όμως ήδη αρκετή ώρα που περπατάει στο ανοικτό πεδίο, εκεί όπου ενδέχεται να παραμονεύουν εχθρικά μάτια. Φαίνεται να αποτελεί εύκολο στόχο και η εξέλιξη έχει αρχίσει να τον τρομάζει. Επιπλέον, η κορυφή βρίσκεται πολύ ψηλά και τόσο μακριά, κατακόρυφα μιλώντας, από τον τελικό προορισμό της θάλασσας. Τι βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου; Ίσως η ανείπωτη χαρά της συνάντησης με το θεϊκό. Ίσως. Το ερώτημα όμως παραμένει. Χρειάζεται να το ανακαλύψει κανείς; Γιατί να μπεις στη διαδικασία να ξεχωρίσεις τόσο πολύ; Ούτως ή άλλως, και σε περίπτωση που σου διαφεύγει, δεν μπορείς να αποφύγεις τη συνάντηση με τη θάλασσα. Ο άνδρας αλλάζει πορεία και πηγαίνει αριστερά. Εκεί υπάρχει ένα απροσδιόριστα γνώριμο μονοπάτι το οποίο κατηφορίζει και οδηγεί σε ένα άλλο δάσος. Έχει ξαναπερπατήσει ανάμεσα στα δέντρα νωρίτερα, όσο ήταν νεότερος. Και αφού το έχει ξανακάνει κάποτε, μπορεί να το επαναλάβει για μια ακόμη φορά. Και να τος τώρα, ένας καταπονημένος αλλά ψυχικά ανάλαφρος ηλικιωμένος άνδρας, κινείται και πάλι ανάμεσα στον πράσινο-γκρι θόρυβο των φύλλων και των δέντρων. Είναι ήρεμος. Ο χρόνος δεν δίνει δεκάρα για την ιστορία του. Κι όμως, ο χρόνος φαίνεται να επιβραδύνει. Τελευταία βήματα. Άμμος. Και στη συνέχεια αλμυρό νερό. Κάτω από το νερό. Ανυπαρξία. Και τέλος της ιστορίας.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Διάρκεια Ιστορίας 1 = Διάρκεια Ιστορίας 2

Η Πλάνη


Βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε ότι όλα τα πράγματα έχουν ένα απροσπέλαστο τέλος. Η ζωή τελειώνει κάποτε και θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά να εξομαλύνουμε την όλη διαδικασία. Πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα. Και έτσι προπονούμαστε ασυναίσθητα ολοένα και περισσότερο σε μια διαβίωση μακριά από καταστάσεις ενθουσιασμού και έκστασης για έναν και μόνο έναν λόγο. Για να αποφύγουμε τον αβάσταχτο πόνο της αναχώρησης από μια ζωή την οποία θα λατρεύουμε. Τον φοβόμαστε αυτόν τον πόνο. Θέλουμε να είναι ανώδυνο και όχι ξαφνικό. Πρέπει να υπάρχει μια προσεκτικά σχεδιασμένη διαδρομή προς την αναπόφευκτη παρακμή μας, με ένα ξεκάθαρο πλάνο πριν και ένα διαρκές ταξίδι μετά. Επαναλαμβάνω. Ένα ξεκάθαρο πλάνο προς το τέλος και ένα διαρκές ταξίδι μετά την πινακίδα για το "δεν υπάρχει μετά". Για ποιον λόγο να έχουμε να διαχειριστούμε ένα τέλος; Καλύτερα ένας φιλικός αποχαιρετισμός. Σκεφτείτε το λιγάκι. Ευθυγραμμιζόμαστε προοδευτικά με την ιδέα ότι δεν θα χρειαστεί καν να πεθάνουμε. Απλώς θα αναχωρήσουμε για το τελευταίο μας ταξίδι!

Και επιλέγουμε την Ιστορία 2.

Φόβε γαμήσου. Δεν άκουσα λέξη απ’ όσα είπες.

Επιλέγω την Ιστορία 1.

Νότης Μπατσής

Ιστιοπλοΐα, θάλασσα, De Mar A Mar, Ναυτικός Όμιλος Θεσσαλονίκης, βουτιά. Όλα μαζί χτες. Διήρκεσε μετά βίας μερικά δευτερόλεπτα.

Φόβε γαμήσου. Δεν άκουσα λέξη απ’ όσα είπες.

Όσο κι αν θα μου λείψει, όσο κι αν του οφείλω τόσο πολλά για το ποιος πραγματικά είμαι σήμερα, δεν μπορώ παρά να θαυμάσω την έξοδο. Είναι ακριβώς η έξοδος που περιέγραψα. Και αντικατέστησε σε δευτερόλεπτά την ύπαρξή του με την τόσο χαρακτηριστική φωτογραφία που κυκλοφορεί από χτες στα site και τα κοινωνικά δίκτυα!

Ο Νότης Μπατσής

Αντί Επιλόγου

Μην έρθετε στην κηδεία. Ναι, το εννοώ. Αν η τυπική παραίνεση «να τον θυμάστε με τις καλύτερες αναμνήσεις» δεν είναι και τόσο τυπική, και αν σεβαστήκατε κάποτε τον ορθολογισμό του, μην μπείτε στη διαδικασία να συγχρωτιστείτε εν μέσω πανδημίας για να αντικρίσετε μια επίπονη ανάμνηση ενός ανθρώπου που δεν ζει. Ειδικά αν είσαστε και αρνητές της μάσκας, θέλω να γνωρίζετε ότι δεν θα το εκτιμούσε καθόλου.

Σας υπόσχομαι ότι θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με πολύ καλύτερες συνθήκες όλες τις καλές αναμνήσεις, τις ανέκδοτες ιστορίες και την στραβοξυλιά του. Ειδικά την τελευταία, πόσο χαίρομαι που την κληρονόμησα!



Share:

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2020

"Gone with the Wind" να είναι οι μέρες σας και όλες στο κρεβάτι!

Καλωσορίσατε στην εποχή του Χάχανου Φιλελευθερισμού. Την υπέροχη αυτή εποχή στην οποία οι φιλελεύθεροι πατάσσουν τις μη φιλελεύθερες ιδέες. 🤡

(Ναι, έχει ειπωθεί κι αυτό σε μια πολύ διασκεδαστική παρουσίαση μιας μεγάλης ιδέας)

Εικόνα για το Gone with the Wind εναντίον HBO
Το Gone with the Wind δεν συνάδει με τα ήθη της νέας εποχής.

Η ΗΒΟ λοιπόν κατέβασε προσωρινά το "Gone with the Wind" από την πλατφόρμα της, καθώς έκρινε ότι αυτό περιέχει παραστάσεις ρατσισμού οι οποίες που δεν συμβαδίζουν με τα σύγχρονα ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ήθη από την πολιτική ορθότητα.

- Πάααλιιι πολιτική ορθότητα; Δεν έχεις βαρεθεί να τα φορτώνεις όλα εκεί;

- Όχι, και ούτε πρόκειται να βαρεθώ. Αυτή μας έχει καβαλήσει στις μέρες μας και αυτήν καλούμαστε να αποτινάξουμε.

[ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ]
Στην τελική, το 2009, όταν μερικοί από εμάς ξεκινούσαμε το συλλογικό ιστολόγιο στο atheia.gr εκθέτοντας στα μάτια των πολλών τα χαΐρια της κρατούσας θρησκείας, τα ίδια ακούγαμε και από τους χριστιανόπληκτους της χώρας. "Για τους μουσουλμάνους όμως δεν λέτε τίποτα." "Εντάξει, μόλις τους συναντήσουμε θα πούμε και γι' αυτούς. Προς το παρόν, τις δικές σας καμπάνες, ορκομωσίες, φοροαπαλλαγές και απειλές για την κρεοφαγία της Μεγάλης Παρασκευής αντιμετωπίζουμε."
[ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗΣ]

Απ' τη Δική μου Οπτική

Πολιτική ορθότητα λοιπόν! Η μοναδική πρεμούρα της πολιτικής ορθότητας στην παρούσα φάση, είναι και παραμένει η απόκρυψη οποιουδήποτε ιδεολογικού πλαισίου μπορεί να θέσει κάτω από κριτική ματιά το ιδεολογικό πλαίσιο όλων των πρώην καταπιεσμένων, στη μεγαλύτερη έκρηξη ρεβανσισμού όλων των εποχών. Και η απόκρυψη αυτή αρχίζει να επιβάλλεται ακόμα και σε καλλιτεχνικές και μη εκφάνσεις της ιστορίας, αν δεν προτιθέμεθα να την παρουσιάσουμε μέσα από τη σύγχρονη οπτική. Συγκεκριμένης απόχρωσης οπτική. Όπου π.χ., σε πρόσφατες συζητήσεις εντός του social web, το Gone with the Wind είναι ρατσιστικό και η Ιλιάδα πατριαρχική. Και σε έναν κόσμο που "προοδεύει", αυτά τα έργα θα έπρεπε να παρουσιάζονται ως αντιπαραδείγματα και ιστορίες αιδούς και όχι ως έπη.

Για ποιον λόγο θα έπρεπε να διδάσκονται ως αντιπαραδείγματα; Δεν υπάρχει κανένα, μα κανένα, πειστικό επιχείρημα το οποίο να απαντάει σ' αυτό το γιατί, πέρα από το ότι έτσι θα άρεσε σε μερικούς. Γιατί πλέον αυτοί οι μερικοί βρίσκονται τόσο βυθισμένοι στον αγώνα τους για ανάλυση των πάντων μέσα από ρατσισμούς, πούτσες, αυτοπροσδιορισμούς, cis trans het και προνόμια, ώστε δεν μπορούν καν να διακρίνουν το εξής απλό: το ότι κάτι το οποίο είναι αποκηρύξιμο για μερίδα των σημερινών ανθρώπων, δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε κεφαλαιώδους σημασίας για ανθρώπους πολύ παλαιότερων εποχών. Και η αναπαράσταση, η μελέτη και η κατανόηση παλαιότερων εποχών, προκειμένου να αφήνει πνευματικά εφόδια, διδάγματα και γνώση, δεν μπορεί να αποστειρώνει πράξεις και πρακτικές από τις αντίστοιχες θεωρήσεις και τα ήθη του τότε.

Απ' την Οπτική του HBO

Ναι, έχει κάθε δικαίωμα να κατεβάσει το Gone with the Wind απ' την πλατφόρμα του το HBO. Ένας ιδιωτικός φορέας έχει κάθε δικαίωμα να κινείται με αποκλειστικό γνώμονα το κέρδος. Και να κλείνει το μάτι στους όχλους (ναι, όχλους) εκείνους απ' τους οποίους θεωρεί ότι θα αποκομίσει κέρδη και βιωσιμότητα. Η ιστορία είναι γεμάτη από χέστες οι οποίοι πορεύονται όπου φυσάει ο άνεμος. Σ' εμάς παραμένει μόνο το δικαίωμα να κουνάμε ειρωνικά το κεφάλι παρακολουθώντας το σημερινό κατάντημα, αλλά και η επιλογή μας να μιλήσουμε ανοιχτά γι' αυτά τα θέματα και να εκθέσουμε τους μουλάδες του πολιτισμένου κόσμου.

Η όλη σημερινή κατάντια πάντως...

θα ευθύνεται για τα εξής:

1.
Οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αμάθεια. Ο κόσμος καλείται να ασχολείται ολοένα και περισσότερο με αδικημένους της πούτσας και του μουνιού, οι οποίοι καλούν σε συστράτευση και όλους όσους έχουν υπάρξει κάποτε αδικημένοι. Γυναίκες, ΛΟΑΤΚΙ, αριστεροί και έγχρωμοι, έχοντας διαγράψει εντυπωσιακές πορείες κατάκτησης των αυτονόητων ανθρώπινων δικαιωμάτων αποκλειστικά στον δυτικό κόσμο, επιδίδονται με πάθος στην κατάπνιξη του σημαντικότερου δικαιώματος όλων· ελευθερία λόγου και έκφρασης. Και κωφεύουν επιδεικτικά για τα όσα δεν έχουν κατακτήσει οι αντίστοιχες ομάδες εκτός δυτικού κόσμου, γιατί καπιταλισμός! Λογικά άλματα επιβολής, τα οποία διοχετεύουν όλα τα παράπονα στο γραφείο παραπόνων του Δενξεσεσύζογλου.

Πεινάς; Έχεις αβέβαιο μέλλον; Απαγορεύεται να μιλήσεις; Απαγορεύεται να διαβάσεις συγκεκριμένα αναγνώσματα και να παρακολουθήσεις συγκεκριμένες ταινίες; ΩΠΑ, ΜΕΓΑΛΕ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ. Δεν βλέπεις που δεν έχουμε λύσει ακόμα το θέμα της παιδοθεσίας  (μην ακούσω κανέναν να λέει υιοθεσία) από κατασκευάσματα της επιστήμης. Ενημερώσου και έλα επιτέλους στην εποχή σου. Θα πρέπει να μάθεις αρχικά να κυνηγάς τη χρήση των λέξεων, να καταδίδεις την καταλληλότητα των εικόνων και να αποδέχεσαι τους πάντες που θα σου υποδείξουμε εμείς. Όπου "αποδέχεσαι" = "θα σου αρέσουν υποχρεωτικά". Αυτά είναι τα σημαντικά προβλήματα σήμερα. Σιωπή! Κουβέντα μην πεις...

2.
Επειδή η σιχασιά του κόσμου απέναντι σε όλη αυτή την παράνοια ολοένα και μεγαλώνει, και επειδή τα "κινήματα άνευ λόγου και αιτίας" σπάνε καρύδια ακόμα και στους πλέον φιλήσυχους, η σφαλιάρα που θα έρθει μέσα στα επόμενα χρόνια απέναντι σ' αυτόν τον καταπιεστικό όχλο, θα είναι όχι μόνο πολύ ηχηρή αλλά (πιστεύω πως θα είναι) και τελειωτική. Ίσως με μια επαναφορά, λόγω ταλάντωσης (ήδη έχει ξεκινήσει) προς την hardcore δεξιά. Την οποία δεξιά εγώ προσωπικά σιχαίνομαι αλλά πλέον δεν μπορώ να αποφασίσω αν την φοβάμαι περισσότερο από τη σύγχρονη ιερά εξέταση. Ή μάλλον έχω αποφασίσει. Την φοβάμαι πολύ λιγότερο. Γιατί η σκληροπυρηνική δεξιά είναι αποκρουστική και τα αντανακλαστικά του κόσμου λειτουργούν έγκαιρα απέναντί της. Το κίνημα του χάχανου φιλελευθερισμού απ' την άλλη, έχει πορευθεί έχοντας χακάρει την ιδέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κινείται επικίνδυνα, σε stealth mode, κάτω από τα ραντάρ του μέσου ανθρώπου.

Μη μιλήσεις, μη γελάσεις, μην αντιμιλήσεις, μη φλερτάρεις. Μην διαβάσεις αυτό και μην παρακολουθήσεις εκείνο. Γιατί έτσι είναι το ρεύμα σήμερα.

"Gone with the Wind" να είναι οι μέρες σας και όλες στο κρεβάτι ρε!



Share: