Παίζει ο Άθεος και Κάνει Ματ σε Τρεις Κινήσεις

Είναι γνωστό ότι η πίστη είναι ανίκητη. Μια ιδιότητα η οποία, όταν υπάρχει σε κάποιον άνθρωπο, τον κάνει να αγνοεί συστηματικά τα δεδομένα και να επιμένει να τραβάει, συμπιέζει, κόβει, ράβει, μετονομάζει, αλλάζει τον αδόξαστο σ’ αυτά προκειμένου να δικαιολογήσει το ζητούμενο. Το οποίο δεν είναι άλλο από το ότι ο θεός είναι πάντοτε το πιο τέλειο πράγμα που του έχει συμβεί!

- Πως πάνε οι δουλειές;
- Το κλείσαμε το μαγαζί, χάνουμε και το σπίτι μας και χρωστάμε και 70000€ στην τράπεζα, αλλά ο θεός είναι μεγάλος.
- Μεγάλος τι; Σαδιστής, κάφρος, απών, φαρσέρ, αντίπαλος, σουτέρ ή απλώς μεγάλος όπως λέμε χούφταλο; Προσπαθώ, βλέπεις, να τα συνταιριάξω.

Συνεπώς, το να μπεις στη διαδικασία να κάνεις λογική κουβέντα σε θρησκευτικά ζητήματα με κάποιον θεϊστή, είναι σαν να προσπαθείς να ρίξεις ένα Boeing 787 με σφεντόνα. Όχι μόνο δεν γίνεται, αλλά και ο τυπάκος θα επιμένει ότι το έκανε παλαιότερα ο Δαυίδ! Παρόλα αυτά δεν είναι λίγες οι φορές που βρίσκεσαι σε μια παρέα, στην οποία ξεκινάει κάποια συζήτηση περί θρησκευτικών. Όπου ο πιστός επιχειρηματολογεί με πάθος, πηδάει από θέμα σε θέμα κάθε φορά που το επιχείρημά του γελοιοποιείται, και αργά ή γρήγορα καταλήγεις στο δίλημμα: Συζητάω λογικά και εκνευρίζομαι ή δεν συζητάω και αφήνω να παγιώνονται ηλίθιες και επιζήμιες για την κοινωνική νοημοσύνη ιδέες; Επειδή λοιπόν προσωπικά απεχθάνομαι τα ψευδοδιλήμματα, θα παρουσιάσω εδώ μια συγκεκριμένη αλληλουχία κατάθεσης τριών γνωστών επιχειρημάτων, τα οποία όταν κατατίθενται με τη συγκεκριμένη σειρά, καταλήγουν να τρέπουν τον πιστό σε φυγή από την κουβέντα και μάλιστα σε ένα τεράστιο ποσοστό των περιπτώσεων.

- Τέρμα η κουβέντα. Άποψή σου και άποψή μου. Δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε οπότε καλύτερα να μιλήσουμε για κάτι άλλο.

Ματ σε τρεις κινήσεις λοιπόν, και ξεκινάμε...

Κίνηση 1η. Ο (υποτιθέμενος) Γρίφος του Επίκουρου
Υποτιθέμενος ακριβώς επειδή δεν έχω βρει ποτέ κάποια επίσημη αναφορά η οποία να αποδίδει τον συγκεκριμένο γρίφο στον Επίκουρο. Φυσικά υπάρχουν και μερικοί που σπεύδουν να μιλήσουν για κατασκεύασμα των χριστιανών απολογητών ώστε οι τελευταίοι να μπορούν στη συνέχεια να το ανασκευάσουν αλλά η συγκεκριμένη άποψη χωλαίνει από πολλές μεριές, ακριβώς επειδή ο συλλογισμός δεν έχει καμία τρύπα. Ξεκινώντας λοιπόν την κουβέντα με τον πιστό, τον βάζουμε απευθείας στα δύσκολα.

- Γιατί υπάρχει το κακό στον κόσμο; Δεν θέλει να το εμποδίσει ο θεός ή δεν μπορεί;
Αν δεν θέλει να το εμποδίσει, τότε πως είναι Πανάγαθος;
Αν δεν μπορεί να το εμποδίσει, τότε πως είναι Παντοδύναμος;
Αν και θέλει και μπορεί να το εμποδίσει, τότε ξαναρωτάω: γιατί υπάρχει το κακό στον κόσμο;
Αν ούτε θέλει ούτε μπορεί να το εμποδίσει, γιατί τον αποκαλούμε θεό;
Το εκπληκτικό είναι ότι τη συγκεκριμένη ερώτηση την κοντράρουν καλύτερα ορισμένοι άθεοι! Κάποιοι άθεοι λοιπόν απαντούν ότι έτσι αποδίδουμε στο καλό και το κακό υπερφυσικούς και αντιμαχόμενους χαρακτήρες. Η άποψη αυτή χωλαίνει καθώς το κακό δεν χρειάζεται να έχει πρόσωπο. Μπορούμε να μιλάμε απλώς για κακή έκβαση ή/και κακό αποτέλεσμα. Μερικοί άθεοι προχωράνε παραπέρα και σπεύδουν να μιλήσουν για σχετική έννοια του κακού, περιορίζοντας τον χαρακτηρισμό "κακός" αποκλειστικά σε αποτελέσματα πράξεων ανάμεσα σε εμπρόθετους φορείς. Με άλλα λόγια, θεωρούν ότι το καλό και συμφέρον για κάποιον μπορεί να είναι κάλλιστα κακό για κάποιον άλλον. Αυτό φυσικά είναι ένας αυθαίρετος συλλογισμός ο οποίος αφήνει εκτός αξιολόγησης το αυθεντικό κακό. Εκτός και αν υπάρχει κανένας ο οποίος να μπορεί να εντοπίσει κάτι καλό στις φυσικές καταστροφές και τις αρρώστιες.

Ο πιστός όμως; Χαχαχαχαχα...

Απολογητική Ντρίμπλα
Ο πιστός πηγαίνει και καταλήγει γραμμή στο επιχείρημα της ελεύθερης βούλησης. Το κακό υπάρχει επειδή ο θεός δίνει στον άνθρωπο ελευθερία βούλησης και επιλογών!

Κίνηση 2η. Το Βέλος της Πράξης
Η ελευθερία βούλησης φυσικά είναι βασισμένη στην εγωκεντρική θεώρηση ότι οι πράξεις μας αφορούν μόνο εμάς. Είναι είτε καλές είτε κακές και μας χαρακτηρίζουν ανάλογα. Ξεχνάμε πολύ βολικά ότι οι πράξεις αυτές είναι ανύσματα, έχουν δηλαδή και αποδέκτες οι οποίοι υφίστανται τις συνέπειες. Οπότε και προχωράμε στην επόμενη ερώτηση...

- Ελευθερία βούλησης; Μάλιστα! Ο δολοφόνος με άλλα λόγια είχε όλη την ελευθερία να επιλέξει αν θα δολοφονήσει ή δεν θα δολοφονήσει. Ο βιαστής επέλεξε να βιάσει (και να απομακρυνθεί από το θεό, LOL) και ο ληστής είχε τη δυνατότητα να μην ληστέψει. Άρα όλοι αυτοί είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν το καλό και έπραξαν διαφορετικά. Και δε μου λες ρε αδερφέ, τι επιλογή δόθηκε στον δολοφονηθέντα, στην βιασθείσα και στο θύμα της ληστείας; Γι αυτούς δεν ισχύει η ελευθερία βούλησης; Συζητάμε για κάποιους στους οποίους το κακό έκανε την εμφάνιση στη ζωή τους χωρίς να αποκτήσουν ποτέ το δικαίωμα της επιλογής. Επίσης υπάρχουν και πράξεις οι οποίες, αν δεχτούμε ότι υπάρχει θεός και ορίζει τα πάντα, προέρχονται απευθείας απ’ αυτόν και είναι κακές. Οπότε θέλω να μου πεις τι ελευθερία βούλησης δόθηκε στα θύματα από σεισμούς, τσουνάμι, πλημμύρες και αρρώστιες, όταν αυτά συναντήθηκαν με το κακό!

Απολογητική Ντρίμπλα
Κάπου εδώ ο πιστός αντιλαμβάνεται ότι η πίστη του δεν του παρέχει την απαιτούμενη υποστήριξη για να αντιμετωπίσει τα αντίπαλα επιχειρήματα με συνεκτικές απαντήσεις, και προχωράει πλέον στο συναίσθημα. Ναι, καλά όλα αυτά τα θεωρητικά που λέμε, αλλά η θρησκεία είναι απαραίτητη άμα θέλουμε να έχουμε ηθική στον κόσμο.

Κίνηση 3η. Ανέκδοτο
- Κάτσε να σου διηγηθώ ένα ανέκδοτο. Μπουκάρει ένας ληστής μέσα σ’ ένα σπίτι, όπου βρίσκεται μια μητέρα με το τριών μηνών αβάπτιστο μωρό της. Πάνω στον πανικό του, την ώρα που γίνεται αντιληπτός, πυροβολεί, σκοτώνει το μωρό και φεύγει τρέχοντας. Η μάνα μέσα στην απόγνωσή της, πηδάει από το μπαλκόνι και αυτοκτονεί. Ο ληστής, τον οποίον τον τρώνε οι τύψεις, καταφεύγει σε μια εκκλησία, εξομολογείται και μετανοεί. Η κατάληξη των τριών σύμφωνα με την χριστιανική κοσμοθεώρηση και ηθική:
Μάνα: Στην κόλαση ως αυτόχειρας.
Μωρό: Στην κόλαση ως αβάπτιστο.
Ληστής: Στον παράδεισο μιας και μετανόησε.
Για ποια ηθική ακριβώς μιλάμε;

Το συγκεκριμένο ανέκδοτο το πρωτοάκουσα στου Διαγόρα.

Ματ
Σε ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό, η κουβέντα σταματάει εδώ. Πόσο είναι αυτό το ποσοστό; Εντάξει, δεν έχω οργανώσει και καμιά φανταχτερή στατιστική, αλλά στις 100 περιπτώσεις που αισίως έχω καταγράψει από τον Μάρτιο του 2011 (να ‘ναι καλά το Evernote), οι 83 κατέληξαν στην εγκατάλειψη της κουβέντας από μέρους του πιστού, έστω κι αν έχει ξεκινήσει ο ίδιος τη συζήτηση. Στις 11 από τις 17 υπόλοιπες περιπτώσεις η συζήτηση χρειάστηκε μόλις μία ακόμη αμφισβήτηση στο εσωτερικό βίωμα του πιστού, το οποίο επιστρατεύτηκε ως ύστατο καταφύγιο προσωπικής γνώσης του θεού. Τέλος μόλις σε 6 απ’ αυτές τις περιπτώσεις συνάντησα άτομα τα οποία επιχείρησαν ψύχραιμα να απαντήσουν στα διαφαινόμενα αδιέξοδα με παράθεση χωρίων και την απαραίτητη ερμηνεία από την Αγία Γραφή. Οι υπόλοιποι χριστιανοί μάλλον (έως σίγουρα) δεν την έχουν ανοίξει ποτέ!

Δοκιμάστε τη συγκεκριμένη τακτική και θα εκπλαγείτε από τη μονοτονία των απαντήσεων και την προδιαγεγραμμένη παγίδευση των θεϊστών μέσα στο δόγμα τους. Για όσους τέλος βαριούνται τις άσκοπες κουβέντες, υπάρχει πάντοτε και το τρολάρισμα με τη χρήση των Ορθολογιστικών Βέτο.

Συνέχεια στο άρθρο...

Ορθολογιστικά Βέτο

Τα παρακάτω αποτελούν μια κατηγοριοποιημένη ανθολογία από πολυφορεμένα απολογητικά επιχειρήματα εναντίον των πάσης φύσεως ορθολογιστών – άθεων – σκεπτικιστών. Οι προτεινόμενες απαντήσεις είναι σατιρικού χαρακτήρα και έχουν ως σκοπό την απότομη λήξη μιας δυνητικά ατέρμονης συζήτησης, η οποία συνήθως προκύπτει όταν ο σκεπτικιστής παραθέτει επιχειρήματα προκειμένου να φτάσει σε συμπεράσματα και ο πιστός παραθέτει προαποφασισμένα συμπεράσματα προκειμένου να εντοπίσει πιθανά επιχειρήματα.

Κατηγορία: ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ
Αυτοαποκαλείσαι άθεος αλλά στην πραγματικότητα αυτό είναι η δική σου πίστη. Όλοι κάπου πιστεύουν (στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer).
Αν η αθεΐα είναι πίστη, τότε και η ΜΗ συλλογή γραμματοσήμων είναι χόμπι!

Βαθιά μέσα σου πιστεύεις στο Θεό (αυθαίρετη διαπίστωση).
Βαθιά μέσα σου δεν το πιστεύεις αυτό!

Ισχυρίζεσαι ότι είσαι άθεος απλά και μόνο γιατί θέλεις να το παίζεις αντιδραστικός (στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer)!
...οπότε αν κάποτε οι Beatles είχαν μακριά μαλλιά γιατί ήθελαν να το παίζουν αντιδραστικοί, στην πραγματικότητα δεν είχαν καθόλου μαλλιά· κάτι τέτοιο εννοείς;;;

Κατηγορία: ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
Η Αγία Γραφή λέει ότι η αθεΐα είναι κακό πράγμα (π.χ. Ψαλμός ΙΓ΄. 13)!
Η Αγία Γραφή λέει επίσης ότι ο γάιδαρος κάποιου μίλησε...

Υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού. Η Αγία Γραφή και τα θαύματα του Χριστού μιλάνε από μόνα τους (αδιαφορία για την αξιοπιστία των αποδείξεων).
Αν ο εικοσάχρονος γιος σου πίστευε στον Άγιο Βασίλη επειδή διάβασε ένα σχετικό βιβλίο και επειδή για κάποια χρόνια, κάθε Χριστούγεννα εμφανίζονταν δώρα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, θα τον επαινούσες για την πίστη του ή θα είχες απογοητευτεί γιατί είναι ηλίθιος;

Ξέρω από προσωπικό βίωμα ότι ο Θεός υπάρχει (άρα οφείλεις για κάποιον μυστήριο λόγο να το σεβαστείς)!
Αποκλείεται! Μου το είπε ο ίδιος ότι δεν υπάρχει!

Υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες σε όλα τα θαύματα του Χριστού (αδιαφορία για την αξιοπιστία του μάρτυρα)!
Υπάρχουν επίσης αυτόπτες μάρτυρες για τον Τρομερό Χιονάνθρωπο των Ιμαλαΐων, για τα θαύματα του Γιούρι Γκέλερ και για τις απαγωγές ανθρώπων από εξωγήινους…

Το κερί στον Πανάγιο Τάφο ανάβει μόνο του (που δεν ανάβει, αλλά λέμε τώρα…)!
Εεε και; Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ανάψει ένα κερί!

Κατηγορία: ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ
Οι άθεοι είναι σατανικοί (άκυρο)!
Ακριβώς όσο και οι θεϊστές είναι αγνωστικιστές...

Δεν υπάρχουν άθεοι στα χαρακώματα (θαρρείς και είναι ντροπή)!
Επειδή προφανώς έχουμε πολύ λιγότερους λόγους για να ξεκινήσουμε κάποιον πόλεμο...

Οι άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό είναι καλοί! Οπότε θα έπρεπε να πιστεύεις κι εσύ στο Χριστό (παντελής άγνοια της διάκρισης μεταξύ συνεπαγωγής και ισότητας).
Η χημειοθεραπεία είναι καλή επειδή γιατρεύει πολλές φορές τον καρκίνο, οπότε θα έπρεπε όλοι να κάνουν χημειοθεραπεία!!!

Χωρίς Θεό δεν υπάρχει ηθική (κάποιος που δεν έχει διαβάσει ποτέ του την Αγία Γραφή)!
Μιλάμε πάντα για το θεό που πρόσταξε τον Μωυσή να σφάξει μωρά και πρόσταξε τους ανθρώπους να σκοτώσουν και να ψήσουν ζώα για να γουστάρει με την τσίκνα;;;

Κατηγορία: ΦΟΒΙΑ
Αν πιστεύεις στο Θεό και τελικά δεν υπάρχει, τότε δεν έχασες και τίποτα, αλλά αν δεν πιστεύεις στο Θεό και αυτός υπάρχει, τότε θα τιμωρείσαι αιώνια με τον χειρότερο τρόπο. Άρα δεν συμφέρει να είσαι άθεος (Το στοίχημα του Πασκάλ).
Ναι αλλά για φαντάσου τι έχεις να πάθεις έτσι και πιστεύεις, και μάλιστα στον λάθος θεό; Ο πραγματικός θεός θα εξοργίζεται όλο και περισσότερο κάθε φορά που πηγαίνεις στην εκκλησία...

Αν δεν πιστεύεις στο Θεό, θα πας στην Κόλαση (αναίτια απειλή)!
Αν δεν σταματήσεις να πιστεύεις στο θεό, θα σου σπάσω τα μούτρα!

Κατηγορία: ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΕΣ
Ο Χίτλερ ήταν άθεος (και λοιπόν;)!
Δεν είμαι σίγουρος για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, αλλά γι αυτό που είμαι σίγουρος είναι ότι ήταν ετεροφυλόφιλος. Να υποθέσω ότι είσαι αντίθετος και σ’ αυτό…;

Ο Αϊνστάιν πίστευε στο Θεό. Περνιέσαι για πιο έξυπνος από τον Αϊνστάιν (εννοείται ότι δεν ισχύει βέβαια);
Αν πίστευε στο θεό, ΝΑΙ!

Κατηγορία: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Ο Θεός είναι τέλειος, και δεν θα μπορούσε να είναι τέλειος άμα δεν υπήρχε, το οποίο αποδεικνύει ότι ο Θεός υπάρχει (αποτυχία σοφίσματος).
Όχι! Αποδεικνύει απλώς ότι δεν είναι τέλειος!

Λες ότι δεν πιστεύεις στο Θεό, αλλά τότε πως παρέστη η ανάγκη να επινοηθεί η λέξη Θεός; Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά! Μάλλον πιστεύεις στο Θεό, παρόλο που αμφισβητείς την ύπαρξη του (τι συμβαίνει αλήθεια με τις λέξεις ξωτικό και νεράιδα;).
Χμμ αυτό μου θυμίζει ότι… πιστεύω ότι ΔΕΝ μου χρωστάς 1000€.

Υπάρχουν τόσα θαυμαστά πράγματα στον κόσμο, πως μπορείς να λες ότι δεν υπάρχει Θεός (παντελώς άσχετο…);
Χμμ είναι σχετικά απλό, ορίστε: Δεν υπάρχει θεός!

Υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο, που μόνο ο Θεός θα μπορούσε να την έχει δημιουργήσει (γιατί;;;)!
Η γυναίκα μου είναι όμορφη και όλως παραδόξως την δημιούργησε η πεθερά μου!!!

Αν δεν υπάρχει Παράδεισος και Κόλαση, τότε που πηγαίνουμε όταν πεθάνουμε (στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer);
Ακριβώς εκεί που ήμασταν πριν γεννηθούμε!

Κατηγορία: ΑΛΛΑ ΦΑΙΔΡΑ
Δεν μπορείς να αποδείξεις ότι ο δεν υπάρχει Θεός (θα έπρεπε;)!
Εεε και;

Ο Θεός θέλει να πιστεύεις σε αυτόν χωρίς απτές αποδείξεις (μάλλον ο θεός είναι Έλληνας).
Χμμ, μάλλον γι αυτό έχει εξαφανίσει κάθε είδους απόδειξη για την ύπαρξη του· για να μη με δελεάσει!

Η εξέλιξη είναι απλώς μια θεωρία (από πότε η θεωρία αναφέρεται σε κάτι ήσσονος σημασίας;)!
Η βαρύτητα είναι επίσης απλώς μια θεωρία!

Ο Θεός εμφάνισε τη μορφή του πάνω σ’ αυτήν την τηγανίτα (ωωω ρε συ, τρομερό!!!).
Γκνιαμ – γκνιαμ, γκούλπ! (μετά από κατάποση της τηγανίτας)

Συνέχεια στο άρθρο...

Το Βέλος Της Πράξης

Σε πόσους από εμάς δεν έχει τύχει, να καθίσουμε μπροστά στον υπολογιστή μας, για να διαβάσουμε ειδήσεις από κάποιον RSS reader, και μέσα στη ροή των ειδήσεων να βρούμε μαζεμένες τέτοιες ειδήσεις όπως οι παρακάτω:

1. Με 5.000 ευρώ επικήρυξε ο δήμος Σταυρούπολης Ξάνθης τους ασυνείδητους που δολοφόνησαν και ακρωτηρίασαν ένα μικρό αρκουδάκι στην οροσειρά της Ροδόπης. (αναλυτικά...)
2. Τέσσερα στα πέντε παιδιά που βρίσκονται σε ορφανοτροφεία, σε όλο τον κόσμο, δεν είναι ορφανά, σύμφωνα με την ανθρωπιστική οργάνωση "Save The Children". (αναλυτικά...)
3. Δεκατρία επιπλέον πτώματα εντοπίστηκαν την Τρίτη, στο νησί Μιντανάο των Φιλιππίνων, ανακοίνωσε η αστυνομία. Ο αριθμός των θυμάτων που δολοφονήθηκαν από ομάδα ενόπλων στην επαρχία Μαγκουιντανάο ανήλθε πλέον σε 35. (αναλυτικά...)

Φυσικά και δεν επιχειρώ να δείξω με αυτό ότι είναι όλα μαύρα και άραχνα! Αυτές είναι απλώς 3 από τις 44 νέες ειδήσεις που βρήκα στον δικό μου reader, σήμερα στις 27/11/2009. Το μενού της ειδησεογραφίας περιελάμβανε από ουσιαστικές οικονομικές αναλύσεις μέχρι και ανούσιες αθλητικές παραπομπές. Εκεί που τελικά θέλω να καταλήξω όμως είναι ότι, δυστυχώς το κακό υπάρχει, είναι πάντα εκεί, και συμμετέχει ενεργά στην καθημερινότητα των ανθρώπων και όχι μόνο!

Ο άνθρωπος του πολιτισμού βέβαια, ως ένα ον που έχει ξεφύγει προ πολλού από την μαζική αρένα της επιβίωσης και έχει καταφέρει να ορίζει στο μέτρο του δυνατού το περιβάλλον του και τη μοίρα του, έχει όλη την πολυτέλεια να αναρωτιέται γιατί υπάρχει τελικά το κακό. Και στην προσπάθεια του αυτή, είναι έτοιμος, φιλοσοφώντας επιθετικά, να προσπεράσει εύκολα το οφθαλμοφανές και να στραφεί προς τις πλέον απίθανες εξηγήσεις, όπως η κακοτυχία, ο σατανάς και ο θεός που σέβεται την ελευθερία βούλησης του ανθρώπου! Ποιο ακριβώς είναι το οφθαλμοφανές; Μα φυσικά το γεγονός ότι η εξέλιξη μέσω φυσικής επιλογής (όπως την έχει εξηγήσει πολύ παραστατικά ο Dawkins στο βιβλίο του Το Εγωιστικό Γονίδιο) είναι μια αμείλικτη διαδικασία επιβίωσης και σύγκρουσης συμφερόντων και αυτά τα συμφέροντα κάνουν τους συμμετέχοντες να θέλουν πολλές φορές το κακό των αντιπάλων τους! Και ας μην ξεχνάμε ότι στη φύση, πολλές φορές το κακό του ενός συμπίπτει με το καλό του άλλου.

Μήπως Αστοχία του Δημιουργού;
Τι συμβαίνει όμως τελικά στην κοσμοθεώρηση εκείνη σύμφωνα με την οποία υπάρχει θεός, και αυτός καθορίζει τα πάντα; Γιατί υπάρχει τελικά το κακό στον κόσμο, σε έναν κόσμο μάλιστα τον οποίον ο θεός εν σοφία εποίησε; Σε τι τραγική αστοχία έχει υποπέσει τελικά ο δημιουργός;;;
- Δεν θέλει ή δεν μπορεί να εξαλείψει το κακό ο θεός; Ή με άλλα λόγια τι από τα δύο δεν είναι ο θεός, πανάγαθος ή παντοδύναμος;
...αναρωτιούνται οι σκεπτικιστές, για να εισπράξουν την πολυφορεμένη απολογητική απάντηση:
- Και θέλει και μπορεί να εξαλείψει το κακό, αλλά δεν το κάνει από σεβασμό προς την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου!

Οι απολογητικές απαντήσεις βέβαια έχουν την κακιά συνήθεια να μπάζουν από παντού. Έτσι οι κόντρα - ερωτήσεις του στιλ "Και γιατί εξ' αρχής δημιούργησε το κακό;" ή "Αν ο άνθρωπος έχει ελεύθερη βούληση και μπορεί πραγματικά να επιλέγει τις ενέργειες του, τότε πως μπορεί ο θεός να γνωρίζει τα πάντα, άρα και το μέλλον;" μένουν μονίμως αναπάντητες. Ο σκοπός του παρόντος άρθρου πάντως είναι να σταθεί λίγο περισσότερο στο ζήτημα της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου και να το εξετάσει με όλη την καλή διάθεση, μέσα από το πρίσμα της έννοιας του Βέλους της Πράξης.

Η ελευθερία βούλησης του ανθρώπου, όπως την αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι, εντοπίζεται στη δυνατότητα επιλογής του, κάθε φορά που αυτός αυτενεργεί. Ο άνθρωπος σύμφωνα με τη χριστιανική θεώρηση κρίνεται με βάση τις πράξεις του. Και η πράξη ισοδυναμεί πάντοτε με ενέργεια. Δηλωτικό της ενέργειας στη γλώσσα μας είναι το ρήμα. Και στην πλέον θεμελιώδη δομή της μια πρόταση έχει πάντοτε υποκείμενο, ρήμα και αντικείμενο... Έλα μεγάλε, τελείωνε με το κήρυγμα, μας ζάλισες, έχουμε τελειώσει το δημοτικό εδώ και μερικές δεκαετίες!!! Που θέλεις να καταλήξεις;

Θέλω να καταλήξω απλώς στο γεγονός ότι μια πράξη δεν είναι ποτέ σημείο στον ιδεατό χώρο των ενεργειών, αλλά αντιθέτως μια νοητή ευθεία με αρχή και τέλος, ένα βέλος με συγκεκριμένη φορά! Στην αρχή του βέλους βρίσκεται πάντοτε το υποκείμενο Α και στο τέλος του υπάρχει πάντα κάποιο αντικείμενο Β! Η πράξη σίγουρα δεν είναι σημειακό κουμπάκι πάνω σε μια κονσόλα παιχνιδιών! Η πράξη του Α χαρακτηρίζεται από ένα βέλος, το οποίο δείχνει σε κάποιον Β, ο οποίος θα υποστεί τις συνέπειες αυτής της πράξης. Η χριστιανική θεωρία της ελεύθερης βούλησης εμμένει παρανοϊκά στη χρήση του Β μόνο για τον χαρακτηρισμό μιας πράξης. Ωφελείται ο Β; Καλή η πράξη! Ζημιώνεται ο Β; Κακή η πράξη! Και κάπου εκεί ο θεός ξεχνάει τον Β. Στη συνέχεια ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να επιλέξει, αν θα κάνει το καλό ή το κακό! Ελεύθερη βούληση!

Με τα Μάτια του Αντικειμένου
Το Βέλος της Πράξης μας δίνει τη δυνατότητα να εξετάσουμε μέσα από ένα τελείως διαφορετικό πρίσμα την τριπλέτα των τραγικών ειδήσεων της εναρκτήριας παραγράφου. Υπενθυμίζοντας λοιπόν ότι η πράξη περιλαμβάνει ένα υποκείμενο το οποίο ενεργεί και ένα αντικείμενο το οποίο υφίσταται τις επιπτώσεις της ενέργειας του υποκειμένου, ας διατυπώσουμε μερικά ρητορικά ερωτήματα:

1. Ασυνείδητοι δολοφόνησαν και ακρωτηρίασαν ένα αρκουδάκι!!! Ειδεχθής πράξη! Προσωπικά, αν και απεχθάνομαι τη βία, θα ευχαριστιόμουν ιδιαίτερα το θέαμα του βασανισμού των συγκεκριμένων δολοφόνων. Το ζήτημα όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είμαι εγώ αλλά ο θεός! Ήταν ο θεός παρών στο συμβάν; Ζζζζζζζζζζ, ερώτηση παγίδα με μοναδική αποδεκτή απάντηση το ΝΑΙ! Σεβάστηκε την ελευθερία βούλησης των δολοφόνων; Σίγουρα ναι! Μπορείς να σκοτώσεις ή να μη σκοτώσεις και μπορείς να ακρωτηριάσεις ή να μην ακρωτηριάσεις. Και βέβαια να κριθείς ανάλογα! Τι γίνεται όμως με το φουκαριάρικο το αρκουδάκι; Του έδωσε ο πανάγαθος επιλογές, ή απλά, ως πανταχού παρών, κάθισε άπρακτος και το παρακολούθησε να λιώνει μέσα στην αγωνία και τον πόνο;
2. Ορφανοτροφεία - επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο παραπλανούν ή εξαναγκάζουν γονείς φτωχών οικογενειών να δώσουν τα παιδιά τους. Και σ' αυτήν την περίπτωση ο πανάγαθος έδωσε την δυνατότητα επιλογής! Θα βγάζει κάποιος το ψωμί του τίμια, ή θα πλουτίζει με τις αγοραπωλησίες παιδιών των οποίων οι οικογένειες εξαναγκάστηκαν να τα πουλήσουν! Και όσο για τον γονιό, έχει και αυτός τη δυνατότητα επιλογής (αν και όχι απόλυτα στις πλέον εξαθλιωμένες γωνιές του πλανήτη). Θα δώσει το παιδί του ή δεν θα το δώσει! Έλα όμως που το Βέλος της Πράξης έχει και μύτη εκτός από ουρά... Και εκεί βρίσκονται τα κακόμοιρα τα παιδάκια στα οποία δεν δόθηκε δυνατότητα επιλογής. Ως συνήθως δηλαδή, κάποιοι επέλεξαν και κάποιοι όχι!
3. Ομάδα ενόπλων δολοφόνησε δεκατρία άτομα στις Φιλιππίνες, πολιτικούς και δημοσιογράφους στην πλειοψηφία τους, πιθανόν προς αποδυνάμωση συγκεκριμένης πολιτικής παράταξης! Και τι ήταν τελικά οι δεκατρείς δολοφονηθέντες; Τα αναλώσιμα στη διεξαγωγή της δίκης για την υπέρτατη κρίση των ενόπλων;

Ελεύθερη βούληση; Ναι, αλλά τίνος;;;
Η παροχή της ελευθερίας βούλησης από τον θεό ως εξήγηση της ύπαρξης του κακού, είναι μακράν το πιο σαθρό απολογητικό επιχείρημα. Οι πράξεις δεν είναι ποτέ αυτόνομες, τουλάχιστον αυτές βάσει των οποίων κρινόμαστε!
- Ο Μάκης έφαγε τη σούπα του! Εεε, χμμμ! Καλά, δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία...
- Ο Νίκος πυροβόλησε και σκότωσε ένα σπουργιτάκι! Είχε την επιλογή να μην το κάνει, και όμως το έκανε, και κάποιος έχασε τη ζωή του! Ο Νίκος κρίνεται κακός. Ας μην ξεχνάμε όμως και το σπουργιτάκι, το οποίο δεν ρωτήθηκε καν! Αβλεψία του δημιουργού; Ή μήπως κατηγοριοποίηση των πλασμάτων του σε παιδιά που επιλέγουν και αποπαίδια που βγάζουν το σκασμό;

Συνέχεια στο άρθρο...