Πωωω ρεεε, ποιος ξέρει τι πήρε το άτομο;

Κεραυνός εν αιθρία για τον ελληνικό αθλητισμό, αφού σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ η Χρυσοπηγή Δεβετζή τιμωρείται από τη διεθνή ομοσπονδία στίβου με διετή αποκλεισμό, για την άρνηση της να παραστεί σε έλεγχο ντόπινγκ. Συνεχίζεται λοιπόν η αποκαθήλωση των ελλήνων πρωταθλητών του στίβου, οι οποίοι συνεχίζουν να πληγώνουν με τη στάση τους τα αισθήματα ενός λαού που τους αναγόρευσε κάποτε σε ήρωες. Ποιος μπορεί άλλωστε να ξεχάσει τα κωμικοτραγικά γεγονότα των Κεντέρη και Θάνου παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 τα οποία έπληξαν βαριά το γόητρο της Ελλάδας, της χώρας που καθιέρωσε τα ολυμπιακά ιδεώδη, στο παγκόσμιο στερέωμα.

Μα για μισό λεπτό…
… μήπως έχετε την αίσθηση ότι έχετε ξαναδιαβάσει το παραπάνω απόσπασμα; Αν έχετε τέτοια αίσθηση, είναι γιατί το διαβάζετε, και το ξαναδιαβάζετε, και το ξαναδιαβάζετε, και το ακούτε, και το ξαναακούτε… Ονομάζεται δε ξύλινη γλώσσα! Και χρησιμοποιείται ευλαβικά από οποιονδήποτε δεν έχει να πει τίποτα απολύτως πάνω σε κάποιο συγκεκριμένο θέμα, οπότε αναγκάζεται να καταφεύγει σε στερεότυπες και χιλιοειπωμένες εκφράσεις προκειμένου να δείξει ότι ξέρει. Ότι νιώθει το πρόβλημα, ότι αισθάνεται και κατανοεί την αύρα της κοινά αποδεκτής γνώμης, ότι τέλος πάντων θα διατυπώσει μια άποψη που θα ακουστεί με την δέουσα προσοχή. Και τελικά το κόλπο πιάνει! Γιατί η δέουσα προσοχή που αξίζει σε τέτοιου είδους ειδήμονες είναι μόνο η προσοχή με την οποία υποδέχεται κάθε σκεπτόμενος εγκέφαλος το βουητό της φωνής και τη θολούρα της εικόνας από την τηλεόραση.

Για να σταθούμε λίγο περισσότερο στα γεγονότα της 19ης Μαρτίου, όπου και μάθαμε για την ποινή της Δεβετζή, η αλήθεια είναι πως ούτε κεραυνός εν αιθρία υπήρξε (είπαμε, τρελάθηκε ο καιρός αλλά όχι κι έτσι) ούτε πληγώθηκαν τα αισθήματα κανενός ευαισθητούλη απ’ αυτούς που πηγαίνουν στο γήπεδο και θαυμάζουν τους πάσης φύσεως διαπλανητικούς αθλητές ούτε φυσικά επλήγη το γόητρο της Ελλάδας από τον αποκλεισμό ενός αθλητή στίβου! Έλεος πια με αυτές τις πομπώδεις εκφράσεις παρεξήγησης σε μια χώρα στην οποία οι περισσότεροι δεν δείχνουν τον στοιχειώδη αυτοσεβασμό στην κοινωνία τους, παρκάροντας όπου να ‘ναι, καπνίζοντας στα μούτρα του άλλου, κλείνοντας τους δρόμους για την περιφορά της θαματουργής εικόνας και σπάζοντας το μαγαζί της γωνίας επειδή "δεν μας δώσανε καθαρό πέναλτι στο 89 ναούμ..."! Η πικρή αλήθεια είναι πως όλες οι διαμαρτυρίες και οι αφορισμοί αθλητών για τα σκάνδαλα ντόπινγκ είναι παιδιάστικες αντιδράσεις απενοχοποίησης της δικής μας άρρωστης νοοτροπίας και των κίβδηλων ιδανικών και προτύπων μας, τα οποία παρεμπιπτόντως ελάχιστα διαφέρουν από τις νοοτροπίες και τα ιδανικά των θεατών του αθλητισμού παγκοσμίως.

Ποιος ξέρει τι πήρε το άτομο…
- Πώπω, τι καλάθι έβαλε το άτομο;
- Πσσςς, τι είπε το άτομο;
Το μόνο που καταδείχτηκε με τις παραπάνω εκφράσεις είναι ότι η κατάληξη το άτομο είναι δηλωτική θαυμασμού! Και, θα τρομάξετε αν παρατηρήσετε καλύτερα, αλλά κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης της αθλητικής επίδοσης κάποιου με λόγια είναι στην πραγματικότητα κεκαλυμμένη διατύπωση θαυμασμού. Τι πήρε το άτομο; Το έχουμε ακούσει τόσες φορές που μας έχει γίνει βίωμα και σε κάθε παγκόσμιο ρεκόρ ή θεαματική νίκη το εκστομίζουμε με αυθόρμητο θαυμασμό, ενώ στην πραγματικότητα διατυπώνουμε μια κατηγορία! Και τι συμβαίνει δηλαδή; Θαυμάζουμε τον κατηγορούμενο; Είναι δυνατόν; Με ποιον τα έχουμε βάλει στην πραγματικότητα;

Σε μια προσπάθεια να προσδιορίσουμε λίγο καλύτερα τον εχθρό μας, αυτόν δηλαδή που μας πληγώνει, θα πρέπει να κάνουμε έναν σημαντικό διαχωρισμό! Διαχωρίζουμε λοιπόν αυτήν τη στιγμή την επίδοση και το ρεκόρ σε αθλητή και άθλημα. Και ερχόμαστε στο κρίσιμο ερώτημα. Όταν τελικά αποκαλύπτεται ότι το ρεκόρ δεν ήταν ρεκόρ, ποιος είναι ο φταίχτης; Ο αθλητής ή το άθλημα;;; Όποιος βιαστεί να απαντήσει, θα στείλει αδικαιολόγητα στο ανάθεμα σπουδαίους αθλητές όπως ο Κεντέρης, η Θάνου, η Χαλκιά και η Δεβετζή. Αιρετική άποψη, ναι, αλλά νομίζω ότι θα πρέπει να αιτιολογηθεί επαρκώς.

Η Μάστιγα του Ντόπινγκ
Η απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα είναι ότι φταίει πάντα το άθλημα. Γιατί; Διότι έτσι είναι πλέον τα αθλήματα! Ο πρωταθλητισμός κατά την ταπεινή άποψη του Δράκου είναι μια βιομηχανία παραγωγής ειδώλων και υπερανθρώπων. Παράγει πρότυπα μέσα σε κοινωνίες μη λειτουργικές και βιώσιμες, ώστε να δίνει στον απλό κόσμο το απαραίτητο θέαμα αποβλάκωσης. Αυτός ο στίβος λοιπόν που λατρεύουμε, αυτό το ποδόσφαιρο διαστημικών ταχυτήτων και απόδοσης και αυτό το μπάσκετ με αθλητές οι οποίοι πηδάνε πάνω από δίμετρους συναθλητές τους και καρφώνουν με μανία τη μπάλα στο καλάθι, είναι αθλήματα τα οποία κινούνται στη σφαίρα του φανταστικού όσον αφορά τις φυσικές ανθρώπινες δυνατότητες! Τι συμβαίνει λοιπόν και απολαμβάνουμε στην εποχή μας τέτοιο υψηλό θέαμα; Σσσσσσσςςςς, ησυχία γιατί θα σκάσει μια μικρή βόμβα… ΟΛΟΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ!!! Ναι, ξέρω, αυτό είναι εντελώς αφοριστικό για μερικούς και για κάποιους άλλους γνωστό, απλά όλοι αποφεύγουμε να το πούμε δυνατά. Οπότε για μια ακόμη φορά, ΟΛΟΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ και ΟΛΟΙ ΝΤΟΠΑΡΟΝΤΑΙ!!!

Και ποιος είναι τελικά ο καλύτερος; Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, ο Κεντέρης μεταξύ ντοπαρισμένων ήταν ο καλύτερος!!! Τόσο απλά. Αν κανένας δεν έπαιρνε ντόπες, ο Κεντέρης θα ήταν και πάλι ο καλύτερος και οι μαύροι πάνθηρες θα έβλεπαν την πλάτη του. Ο Μπολτ, αυτό το παγκόσμιο φαινόμενο ντοπάρεται! Είτε όμως ντοπάρονται όλοι, είτε κανένας, ο Μπολτ θα τερματίζει πάντα περπατώντας τη στιγμή που οι υπόλοιποι θα ξερνάνε από την υπερπροσπάθεια. Οι αστέρες του ποδοσφαίρου που βγάζουν μάτια για πολλές διαδοχικές σεζόν, ντοπάρονται! Αλλιώς δεν θα άντεχαν να παίζουν σε τέτοιους ρυθμούς και ανταγωνισμό με τέτοια διάρκεια. Οι ανθρώπινες δυνατότητες έχουν ξεπεραστεί προ πολλού. Οι καλύτεροι λοιπόν είναι όντως αυτοί που βλέπουμε να πρωτεύουν. Και η δουλειά των αναβολικών; Προκαλούν απλώς μια μετατόπιση στις επιδόσεις! Τις μετατοπίζουν προς τα επάνω, προς τον κόσμο που έχουμε πλάσει μέσα στο μυαλό μας και λατρεύουμε, προς το υπερφυσικό. Τις μετατοπίζουν προς εμάς· τυπικό Blueshift!!! Γιατί, άμα θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, κανένας δεν θα παρακολουθούσε μια Ολυμπιάδα με κανένα παγκόσμιο ρεκόρ και κανένας δεν θα έβλεπε σήμερα ποδόσφαιρο με ταχύτητες μιας εικοσαετίας πίσω. Τι ειν’ τούτοι ρε, σούρνονται...

Και υπεύθυνοι φυσικά δεν είναι οι αθλητές αλλά οι κοινωνίες μας ευρύτερα. Φυσικά δεν εννοώ με αυτό ότι οι αθλητές είναι τίποτα ανήλικα τα οποία ξεγελάστηκαν και πήραν αναβολικά, χωρίς να το γνωρίζουν, μέσα στην πορτοκαλάδα τους! Απλώς, το μοτίβο  πάει κάπως έτσι:

Από την Αυγή ως το Σούρουπο
Ο μπαμπάς δουλεύει δώδεκα ώρες την ημέρα και τελικά φέρνει στο σπίτι ψίχουλα. Η μαμά ξεκινάει τις δουλειές του σπιτιού από το πρωί, με ανοικτή την τηλεόραση σε ότι χειρότερο και άνευ νοήματος μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Ο γιος ονόματι Αλέξης, ο οποίος από τα δέκα του χρόνια πασχίζει να χωρέσει κάπου μέσα στην προσοχή του πατέρα του, τον βλέπει να γυρνάει αποκαμωμένος από τη δουλειά, και να στήνεται μπροστά στην τηλεόραση για να απολαύσει τον Μέσι. Ο Μέσι είναι εκείνη τη στιγμή πιο σημαντικός από τον Αλέξη στα μάτια του μπαμπά, ο οποίος θέλει να ξεσκάσει λιγάκι βλέποντας αυτήν την Μπάρτσα που είναι από άλλο πλανήτη. Διάλλειμα για διαφημίσεις! Σήμερα στις 23:00 ο Δικηγόρος του Διαβόλου. (Αλ Πατσίνο): Never lost a case! Why? Because you ‘re so fuckin good??? Haa... Συνεχίζεται η μετάδοση από το γήπεδο. Η Μπάρτσα δεν χάνει ποτέ από κανέναν. Γιατί; Επειδή είναι τόσο καλοί οι παίκτες;;; Είναι, σίγουρα, και παίζουν και μαζί από τις ακαδημίες και βρίσκονται με κλειστά μάτια και μπορούν να σουτάρουν τη μπάλα από την προβλήτα μέσα στο φινιστρίνι από κινούμενο ιστιοπλοϊκό στα εκατό μέτρα. Χμμμ… δεν κουράζονται όμως ποτέ; Χααα… Ο μπαμπάς ξέρει, αλλά θέλει να απολαύσει, να ξεσκάσει λιγάκι ρε αδερφέ!

Ο Αλέξης από τότε που ξεκίνησε στο δημοτικό, ήταν μόνιμα ο καλύτερος με πολλή διαφορά από τους υπόλοιπους στη μπάλα και έτσι προοδευτικά ασχολήθηκε ενεργά με το άθλημα. Έπαιξε σε ομάδες, πέρασε από την εφηβεία και έφτασε στο σημείο της μη επιστροφής, όπου κάποιοι πολύ υποδεέστεροι του, ύστερα από προετοιμασίες με κάποιους αναγνωρισμένους προπονητές και γυμναστές, άρχισαν να κινούνται σε άλλα στάνταρ ταχύτητας και δύναμης. Και αυτό γιατί βοηθήθηκαν από κάποια θαυματουργά σκευάσματα. Ο Αλέξης ζυγίζει τις επιλογές του και διαπιστώνει ότι το μέλλον του μπορεί να επιφυλάσσει μια θέση στον κόσμο της αναγνωρισιμότητας, της επαγγελματικής αποκατάστασης, του πιθανού πλούτου αλλά και του θαυμασμού του πατέρα του, αρκεί να πάρει σκευάσματα. Η άλλη επιλογή, στα ανώριμα του μάτια, είναι ο πατέρας του. Το μέλλον του το βλέπει ζωντανά μπροστά του! Πολύωρη και κακοπληρωμένη εργασία, αβέβαιο μέλλον, μιζέρια. Η ζυγαριά γέρνει επικίνδυνα με μοναδικό αντιστάθμισμα κάποιους κίνδυνους της υγείας. Κίνδυνοι της υγείας; Ας γελάσω. Η συντριπτική πλειοψηφία του περιβάλλοντος του Αλέξη περιφρονεί προκλητικά τα πιθανά προβλήματα της υγείας είτε ανήκει στους καπνιστές, είτε στους παχύσαρκους, είτε στους επικίνδυνους οδηγούς! Η ζυγαριά είναι πλέον ξεκάθαρη. Θυμάστε μήπως και τη μαμά με την προσοχή της κλειδωμένη στα τηλεσκουπίδια; Κάπου εδώ ακολουθεί και η αδερφή του Αλέξη, η όμορφη μικρή Κωνσταντίνα, της οποίας η ζυγαριά δείχνει προς τον κόσμο των πλαστικών εγχειρήσεων, της ηλίθιας ελαφρότητας και της παρτούζας με τους ευκατάστατους κύριους του εγχώριου τηλεοπτικού στάτους, άμα θέλει και αυτή μερίδιο στην αναγνωρισιμότητα, την επαγγελματική αποκατάσταση, τον πιθανό πλούτο αλλά και το θαυμασμό της μαμάς!

Και τώρα η ώρα της ευθύνης! Ποιοι παρακολουθούν ανελλιπώς τους υπεραθλητές του σήμερα και ξέρουν λεπτομέρειες από την ηλικία τους μέχρι το όνομα της γκόμενας τους και το αγαπημένο τους φαγητό; Εμείς! Ποιοι ξοδεύουν από το υστέρημα τους για το διαρκείας της σαιζόν, για τη φανέλα του αστέρα του μπάσκετ και για τα παπούτσια του ταχύτερου ανθρώπου στον κόσμο; Εμείς! Ποιοι προτιμούν να δουν Champions League παρά να παίξουν σκάκι, να συζητήσουν ή να διαβάσουν ένα βιβλίο με τα παιδιά τους; Εμείς!!!

- Δράκε, χαλάρωσε λίγο που θα χάσουμε το Champions League για να παίξουμε σκάκι! Χάθηκαν οι άλλες μέρες;
- I rest my case...

Αναγνωρισιμότητα, πλούτος, θαυμασμός!!! Στην αρένα της προσφοράς και της ζήτησης, επιλέγουμε που θα τα προσφέρουμε, αυξάνοντας τη ζήτηση. Σε αυτήν την αυξημένη ζήτηση έρχονται τα παιδιά μας να προσφέρουν. Κάποια είναι ιδιαίτερα ικανά και, όταν παίζουν με τους κανόνες του παιχνιδιού που εμείς θεσπίσαμε, διακρίνονται στο εθνικό ή και το παγκόσμιο στερέωμα. Τέτοια παιδιά είναι οι Έλληνες πρωταθλητές. Κάποια τέτοια παιδιά δήθεν πιάνονται ντοπαρισμένα, σε μια επίδειξη πλαστής εξυγίανσης του σαθρού συστήματος. Θα τα στοχοποιήσουμε και θα μηδενίσουμε τις ανοχές μας σ' αυτά; Εμείς οι ίδιοι που "φουσκώναμε από περηφάνια" και φωτογραφιζόμασταν μαζί τους; Εμείς οι ίδιοι που θα ακολουθούσαμε τον δρόμο τους αν μπορούσαμε;;; Άντε πάγαινε από δω ρε…

Συνέχεια στο άρθρο...

Γιατί υπάρχουμε;

Αυτό κι αν δεν είναι ερώτημα! Τι να απαντήσει κανείς; Ποια στοιχειοθετημένη απάντηση θα μπορούσε να παραθέσει κάποιος, όσες γνώσεις και αν κατέχει, όσο ψηλά και αν βρίσκεται στην κλίμακα της μόρφωσης και των γνώσεων; Καμία! Ακριβώς, καμία! Και γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, το ερώτημα αυτό κατέχει μια άκρως προνομιούχα θέση στο πυρηνικό οπλοστάσιο του θεϊσμού. Είναι το απόλυτο διαλυτικό οποιασδήποτε προσπάθειας επιχειρηματολογίας.

Χμμμ, στοιχειοθετημένη απάντηση; Ο προσδιορισμός στοιχειοθετημένη ξενίζει βέβαια λιγάκι, αφού η απαίτηση για στοιχειοθέτηση φαίνεται να απευθύνεται μόνο στη μία πλευρά, αυτήν του ορθολογισμού και της επιστήμης. Ο πιστός, μέσω κάποιας αδιευκρίνιστης σύμβασης, δικαιούται ανά πάσα στιγμή να αναφέρει το θεό ως απάντηση στα μεγάλα ερωτήματα, χωρίς να αισθάνεται υποχρεωμένος να στοιχειοθετήσει τίποτα απολύτως. Θεός, έτσι απλά! Εμείς το ονομάζουμε θεό; Και φυσικά μπορούμε όλοι να φανταστούμε πόσο εύκολη θα ήταν και η θέση της επιστήμης, αν την απαλλάσσαμε κατά τον ίδιον τρόπο από την ανάγκη της τεκμηρίωσης. Αλλά και πόσο άχρηστη θα ήταν η επιστήμη τελικά:
- Πάρε αυτό το φάρμακο, και θα γιατρευτείς από τον καρκίνο!
- Αλήθεια; Έχουν γιατρευτεί πολλοί;
- Όχι, είσαι ο πρώτος που θα το δοκιμάσει. Ήταν η χθεσινοβραδυνή μου έμπνευση για ένα κοκτέιλ με ασπιρίνη, κάλιο και δαμάσκηνα.

Η Ανάλυση του Ερωτήματος
Για να ξεκινήσουμε την απάντηση μας σε ένα τέτοιο ερώτημα, την ώρα δηλαδή που κινούμαστε στις εσχατιές της ανθρώπινης γνώσης και νόησης, καλό θα ήταν να μπορέσουμε αρχικά να αποσαφηνίσουμε λίγο περισσότερο την αναζήτηση μας. Και αυτό επειδή ακριβώς η αβασάνιστη διατύπωση της ερώτησης εξυπηρετεί μονάχα αυτόν ο οποίος δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την απάντηση. Προσπαθώντας λοιπόν να κάνουμε λιγάκι πιο σαφές το ερώτημα, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι συνήθως οι ερωτήσεις που ξεκινάνε με το γιατί, ψάχνουν δύο πιθανές απαντήσεις σε μια δεδομένη κατάσταση, μία η οποία τοποθετείται χρονικά πριν από αυτήν την κατάσταση και συμπίπτει με την αιτία και μία η οποία τοποθετείται χρονικά μεταγενέστερα και συμπίπτει με τον σκοπό. Συνεπώς όταν κάποιος ρωτάει γιατί υπάρχουμε, με αυθεντικά μαθησιακή και όχι με εξυπνακίστικη διάθεση, διερευνά στην πραγματικότητα ένα εκ των δύο ερωτημάτων (ή και τα δύο) σχετικά με την ύπαρξη μας:

1. Ποια αιτία οδήγησε στην ύπαρξη μας;
2. Για ποιον σκοπό υπάρχουμε;

Θρησκεία = Μελλοντολογία
Αιτία και σκοπός λοιπόν, ή αλλιώς παρελθόν και μέλλον. Οι δύο έννοιες απασχολούσαν και απ’ ότι φαίνεται θα απασχολούν συνεχώς το ανθρώπινο μυαλό.

Ο Δανός φυσικός Niels Bohr (1885 - 1962) έχει πει:

Η πρόβλεψη είναι εξαιρετικά δύσκολη, ιδίως όταν αφορά το μέλλον!

Η σαρκαστική, στη διατύπωση της, ατάκα του Bohr, εκφράζει με τον πλέον απλό τρόπο τη δυσκολία του να μιλάμε για πράγματα που αφορούν το μέλλον. Προκειμένου να προχωρήσουμε σε μια ασφαλή πρόγνωση οποιασδήποτε μορφής για ένα συμβάν Α το οποίο θα λάβει χώρα μελλοντικά, πρέπει να γνωρίζουμε με ακρίβεια τους φυσικούς νόμους που θα προκαλέσουν το Α αλλά και τις αρχικές συνθήκες πάνω στις οποίες θα εφαρμοστούν αυτοί οι νόμοι. Ή να γνωρίζουμε με κάποιον τρόπο τις ακριβείς προθέσεις ενός εμπρόθετου φορέα. Με παράδειγμα, μπορώ να προβλέψω ότι ένα ποτήρι θα σπάσει επειδή βρέθηκε σε κάποια στιγμή να αιωρείται σε κάποιο ύψος (αρχικές συνθήκες) και επειδή υπόκειται στη δράση της βαρύτητας (φυσικός νόμος) θα συγκρουστεί με το έδαφος σε μια ανελαστική κρούση (φυσικός νόμος). Επίσης μπορώ να προβλέψω ότι ένα ποτήρι θα σπάσει επειδή γνωρίζω με σιγουριά ότι π.χ. ο Μάριος πηγαίνει να το σπάσει.

Η ιστορία της επιστήμης έχει μια μακρά παράδοση στην αποκάλυψη των αιτίων των φαινομένων. Σε ότι αφορά το παρελθόν, η επιστημονική μέθοδος έχει όλα τα εργαλεία στα χέρια της. Έχει τις αρχικές συνθήκες, έχει την εξέλιξη και διαδοχή των γεγονότων αλλά διαθέτει και το αποτέλεσμα. Κάθε συμβάν παρατηρείται, καταγράφεται, ταξινομείται βάσει των συνθηκών του περιβάλλοντος του και οργανώνεται με τέτοιον τρόπο ώστε να αναγνωρίζονται οι αιτίες που το αναπαράγουν. Το παρελθόν λοιπόν αποτελεί παραδοσιακά έναν στίβο στον οποίον η θρησκεία υποχωρεί συστηματικά κάτω από τις επιτυχίες της επιστήμης. Στην περίπτωση του μέλλοντος, τα πράγματα είναι σαφέστατα πιο δύσκολα, αφού απουσιάζει το αποτέλεσμα. Συν τοις άλλοις, όσο πιο μακριά προς το μέλλον τοποθετείται χρονικά ένα συμβάν, τόσο μεγαλύτερος χώρος υπάρχει ενδιάμεσα για τη δράση αστάθμητων παραγόντων που μπορούν διαταράξουν τις αρχικές συνθήκες και να επηρεάσουν την έκβαση του αποτελέσματος.

Στα μελλοντικά συμβάντα λοιπόν η επιστήμη, αν και έχει και πάλι να επιδείξει σημαντικές επιτυχίες, απέχει σημαντικά από την αυθεντία της απόλυτης πρόβλεψης αφήνοντας χώρο για τη θρησκεία. Η οποία θρησκεία απαντά, όχι βάσει των αρχών και των νόμων που διέπουν τη φύση, αλλά εισάγοντας έναν υπερφυσικό φορέα, το θεό, ένα ον με προθέσεις το οποίο αν και αδυνατεί να εξηγήσει τα αίτια, μπορεί πάντα να μας προσφέρει το σκοπό. Αφαιρέστε το σκοπό από τα γεγονότα, και μόλις σκοτώσατε τους θεούς.

Και από τη Θρησκεία στην Παράνοια
Εδώ είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ότι το ανθρώπινο είδος θεωρεί πως είναι ιδιαίτερα προνομιούχο σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα είδη πάνω στον πλανήτη. Πάσχει από μια ιδιαίτερη μορφή παράνοιας, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο να πιστεύει ότι τα φαινόμενα που συμβαίνουν γύρω του είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ίδια του την ύπαρξη, όλα συμβαίνουν για κάποιον σκοπό. Οι οφθαλμοφανείς εξηγήσεις δεν φαίνεται να τον καλύπτουν. Μια αλληλουχία από οφθαλμοφανή λογικά βήματα, τα οποία συνθέτουν μια ολοκληρωμένη εξήγηση, είναι η εξής:

1. Όλα τα συμβάντα συμβαίνουν κάπου, σε ένα σημείο του χώρου και του χρόνου.
2. Ο άνθρωπος εφόσον υπάρχει, πρέπει να υπάρχει κάπου, σε ένα σημείο του χώρου και του χρόνου.
3. Από τα αναρίθμητα συμβάντα, κάποια είναι λογικό να λαμβάνουν χώρα στον ίδιο τόπο και χρόνο στον οποίον υπάρχει ο άνθρωπος.

Φυσικά η συνύπαρξη μη νοημόνων αντικειμένων με τα γεγονότα δεν φαίνεται να απασχολεί εξίσου τα μη νοήμονα αντικείμενα· αυτά είναι ιδιαίτερα καλόβολα! Το πρόβλημα της αρμονικής συνύπαρξης με τα γεγονότα φαίνεται να είναι εγγενές της νόησης. Το θεϊστικό σύμπαν είναι άκρως συνωμοτικό και καθόλου φιλικό προς τον άνθρωπο, αφού τα πάντα γίνονται για κάποιο σκοπό, σύμφωνα με τη θεία βούληση και το προκαθορισμένο θείο σχέδιο. Δρόμος και βροχή. Γιατί βρέχεται ο δρόμος όταν πέφτει βροχή; Η απάντηση φαντάζει αυτονόητη· επειδή ο δρόμος βρέθηκε στον ίδιο τόπο και χρόνο με τη βροχή. Και κάπως έτσι ο δρόμος και η βροχή πορεύονται αρμονικά και συμφιλιωμένα μέσα στο σύμπαν. Γιατί μας χτύπησε όμως το τσουνάμι; Ααα, εδώ πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε κάποιος σκοπός και ας σφυρίζει το τσουνάμι αδιάφορα...

Τη συμφιλίωση μας με το υπόλοιπο σύμπαν έρχεται να προάγει η Ασθενής Ανθρωπική Αρχή καταρρίπτοντας τις θεϊστικές θεωρίες συνωμοσίας οι οποίες εστιάζονται κυρίως στην αναζήτηση του γιατί, όσον αφορά την τιμή που έχουν ορισμένες σταθερές στη φύση (π.χ. η κοσμολογική σταθερά). Η Ασθενής Ανθρωπική Αρχή λοιπόν αναφέρει ότι:

Το Σύμπαν είναι έτσι όπως είναι γιατί αν ήταν αλλιώς δεν θα υπήρχαμε για να το παρατηρήσουμε.

Ειρωνία; Κάθε άλλο. Απλή κατάθεση σεβασμού στην ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη η οποία είναι συμβατή μόνο με αυτό το σύμπαν. Η ύπαρξη είναι η απαρχή κάθε σοβαρής κουβέντας!

Η Αλαζονεία ως Μητέρα της Ανθρώπινης Βλακείας
Από τη δική του μεριά ο Γερμανός μαθηματικός και φιλόσοφος Gottfried Leibniz (1646 - 1716) έχει πει:

Υπάρχουν δύο τύποι δηλώσεων, οι αναγκαστικά αληθείς και οι όχι αναγκαστικά αληθείς.

Η δήλωση "Όλοι οι αγράμματοι δεν γνωρίζουν γράμματα" είναι μια δήλωση αναγκαστικά αληθής, ενώ η δήλωση "Ο Μάκης παίζει μπάσκετ με τους φίλους του" είναι μια όχι αναγκαστικά αληθής δήλωση. Προεκτείνοντας τον συλλογισμό του Leibniz μπορούμε να χωρίσουμε και τις ερωτήσεις σε εξ’ ορισμού ηλίθιες και σε όχι αναγκαστικά ηλίθιες. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι ερωτήσεις οι οποίες διερευνούν την αλήθεια ή μη μιας αναγκαστικά αληθούς δήλωσης και στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν όλες οι υπόλοιπες. Για παράδειγμα, η δήλωση "τα κορίτσια δεν είναι αγόρια" είναι μια αναγκαστικά αληθής δήλωση. Συνεπώς η ερώτηση "γιατί τα κορίτσια δεν είναι αγόρια;" είναι μια εξ’ ορισμού ηλίθια ερώτηση. Θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε πλήθος εξ’ ορισμού ηλίθιων ερωτήσεων όπως "γιατί οι σκύλοι δεν είναι γάτες;", "γιατί κρυώνω όταν κάνει κρύο;" ή "γιατί δεν πεινάω όταν χορταίνω;" και να διασκεδάζουμε με την αφέλεια του ερωτώντος. Και αυτό γιατί οι συγκεκριμένες ερωτήσεις αποτυγχάνουν να συμπεριλάβουν την έννοια της προϋπόθεσης. Το να μην πεινάω π.χ. είναι προϋπόθεση προκειμένου να είμαι χορτάτος.

Πολλά πράγματα αποτελούν προϋποθέσεις για διάφορα άλλα. Και το βασικό ερώτημα είναι: Υπάρχει άραγε κάποια απόλυτη προϋπόθεση προκειμένου να μπορεί να συμβεί οποιοδήποτε γεγονός; Φυσικά και υπάρχει! Λέγεται ύπαρξη και όπως τονίσαμε και προηγουμένως, η ύπαρξη είναι η απαρχή κάθε σοβαρής κουβέντας. Είναι φύσει αδύνατο και άνευ νοήματος να αναζητήσουμε οποιαδήποτε πληροφορία για κάτι που δεν υπάρχει! Για την ακρίβεια, η μοναδική κουβέντα που γίνεται για πράγματα που δεν υπάρχουν, λαμβάνει χώρα μόνο στις θεολογίες και στα παραμύθια. Με τη μόνη διαφορά ότι τα δεύτερα δεν εκλαμβάνονται ποτέ ως σοβαρές κουβέντες.

Με την ύπαρξη συνεπώς ως απόλυτο δεδομένο και προϋπόθεση, μπορούμε εύκολα να καταλήξουμε στις εξής επιμέρους απαντήσεις:

Η Αιτία
Η ερώτηση "γιατί υπάρχουμε;", όταν αναφέρεται στην αιτία της ύπαρξης μας, εντάσσεται αυτόματα στις εξ’ ορισμού ηλίθιες ερωτήσεις και απαντάται με το "επειδή υπάρχουμε" κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίον η ερώτηση "γιατί τα κορίτσια δεν είναι αγόρια;" απαντάται με το "επειδή είναι κορίτσια". Με την ύπαρξη ξεκινάνε τα πάντα, ακόμα και οι φιλοσοφικές αναζητήσεις. Και αν δεν υπήρχαμε, το ερώτημα δεν θα μπορούσε καν να τεθεί, ώστε μια τέτοια ερώτηση να μην καθίσταται αυτοεξηγούμενη.

Ο Σκοπός
Από την άλλη μεριά η ερώτηση "γιατί υπάρχουμε;", όταν αναφέρεται στον σκοπό της ύπαρξης μας, έχει ως απόλυτα αποδεκτή απάντηση το συγκριτικό "για τον ίδιο λόγο που ο δρόμος βρέχεται όταν βρέχει και δεν έχει την απαίτηση για περαιτέρω εξηγήσεις από τον θεό των δρόμων, κατεβείτε τώρα παρακαλώ από το καλάμι σας". Το γεγονός ότι αναρωτιόμαστε για κάτι δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι αυτό το κάτι είναι έγκυρο. Και η ύπαρξη μας στον κόσμο έχει τον ίδιο σκοπό με την ύπαρξη ενός βράχου μέσα στη θάλασσα. Κανέναν. Ο σκοπός προϋποθέτει ως κινητήρια δύναμη κάποιον νου με προθέσεις και με σχέδιο και δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη για τη δράση κάποιου τέτοιου νου. Το αντίστροφο, δηλαδή η απαίτηση για έναν σκοπό προκειμένου να στηρίξουμε τους ισχυρισμούς μας για έναν θεϊκό νου, είναι εντελώς παράλογο.

Και μια 3^η Εκδοχή
Χαριτολογώντας το "γιατί υπάρχουμε;" αποκτάει κάποιο νόημα μόνο αν αντιμετωπιστεί ως συναισθηματική ερώτηση. Αλλά σε μια τέτοια ερώτηση φυσικά δεν υπάρχει καμία απολύτως υποχρέωση για μια πραγματική και αληθινή απάντηση. Η απάντηση, για την ακρίβεια, θα μπορούσε να είναι εξίσου συναισθηματική και ανάλογη με τη στιγμιαία ψυχοσύνθεση του καθενός, πράγμα που με τη σειρά του οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδες συζητήσεις. Για παράδειγμα ο πρωθυπουργός Γιωργάκης της Ελλάδας του ΔΝΤ, κάτω από τον νταλκά της ανεύρεσης χρημάτων, θα μπορούσε να απαντήσει εκ του πονηρού:
- Υπάρχουμε για να πληρώνουμε τους φόρους μας!
με την πληρωμένη ανταπάντηση:
- Καλά. Παίξε τώρα με το ποδήλατο σου, αλλά μη βγάλεις πάλι τις βοηθητικές και χτυπήσεις.

Κουβέντα να γίνεται δηλαδή.

Συνέχεια στο άρθρο...

2010 χρόνια πριν...

- Αυτό πια δεν πάει άλλο! Αυτά τα γελοία ανθρωπάρια έχουν ξεφύγει εντελώς. Ζουν διαρκώς μέσα στην αμαρτία και δεν δίνουν καμία σημασία σε τίποτα, σε καμία από τις εξαιρετικές διδαχές Μου. Είχαν κάθε ευκαιρία, είχαν βασικά την τιμή να τους δοθεί η ευκαιρία να εφαρμόζουν κατά γράμμα τις εντολές Μου και να ικανοποιούν το θέλημα Μου και μολαταύτα (μολαταύτα, χααα το έχω το θέμα με τη γλώσσα) συμπεριφέρονται σαν τα κωλόπαιδα των γκέτο που θα εμφανίσω μεταγενέστερα. Σεξ χωρίς αναπαραγωγή, δολοφονίες! Ναρκωτικά, τι στον κρίνο τα ήθελα αυτά τα τάτουρα και την μπελαντόνα στο δημιούργημα Μου; Παιδοφιλία, ομοφυλοφιλία… Όλοι κυνηγάνε τα πλούτη, τα πλούτη και τη δόξα! Κάφροι, γελοίοι, μαζί σας θα τα πάρετε ρεεεεεεεεεεε; Μόνο η ψυχή ταξιδεύει, η ύλη ποτέ! Και όταν Εγώ ανακάλυπτα την ύλη και έθετα τους νόμους στους οποίους θα υπακούει, εσείς δεν υπήρχατε καν σαν σύλληψη. Η μήπως υπήρχατε… πέρασε και αρκετός καιρός από τότε…

Σταγόνα αυτογνωσίας στον ωκεανό της παντογνωσίας…
- Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου ψαρούκλες; Όχι για Μένα, Εγώ είμαι ο Παντογνώστης και Πανταχού Παρών Προϋπάρχων Θεός και κατασκεύασα τα πάντα σύμφωνα με το Θείο σχέδιο Μου, το αρτιότερο σχέδιο που έχει επινοηθεί ποτέ. Γνωρίζω τα πάντα, γνωρίζω το καθετί που συμβαίνει, οπουδήποτε κι αν συμβαίνει. Σχεδίασα τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Μου. Και από τη στιγμή που τον δημιούργησα, γνώριζα επακριβώς και με απόλυτη ακρίβεια την πορεία του. Χμμμ, οπότε τεχνικά, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, Εγώ είμαι υπεύθυνος για αυτό το παγκόσμιο χάλι, αφού θα μπορούσα, γνωρίζοντας εξ’ αρχής το μη βιώσιμο του εγχειρήματος (καλά, Είμαι ο roger federer της γλώσσας!!!) και με ορισμένες απλούστατες κινήσεις να είχα επιτύχει την τέλεια κατάληξη. Στο κάτω κάτω Είμαι ή δεν Είμαι τέλειος; Είμαι ή δεν Είμαι Παντοδύναμος; Π.χ. η κατάργηση της αμαρτίας πιστεύω ότι θα είχε καλά αποτελέσματα! Το ίδιο και ο έλεγχος των γεννήσεων! Τους άφησα να γεννοβολάνε και άντε να διαχειριστείς τώρα τόση πληροφορία από τόσον και τόσον κόσμο…

… αλλά και πάλι:
- Το Echelon τα σπάει στην παρακολούθηση, αλλά ο όγκος της πληροφορίας έχει ήδη φτάσει στην τάξη μεγέθους Bougabyte! Και καλώς ή κακώς το ρημάδι δεν παίζει σε τέτοια μεγέθη. Ψάρια! Να σας δω εσάς να διαχειρίζεστε πληροφορίες σε τάξεις μεγέθους 10⁵¹ byte! Χαχαχα, όταν θα δώσω την Release έκδοση του Echelon για την ανθρωπότητα στον 20^ο αιώνα, αυτοί οι ποντικαράδες θα γνωρίζουν μέχρι το πρόθεμα Yotta που αν θυμάμαι καλά είναι μόλις 10²⁴! Τότε να σας δωωωω ψάρια!!! Μέχρι να φτάσετε στο Bouga θα πρέπει να φάτε πολλά ψωμιά Αν και τα στοιχεία θα σας τα έχω δώσει αφού θα αποκαλείτε τον Τάσο Μπουγά μέγιστο και πλανητάρχη. Χεχεχε, πόσα έχετε να μάθετε ακόμα… Σας δουλεύω ψιλό γαζί.

- Πάλι χάθηκα στις σκέψεις Μου. Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι Μου τη σπάνε, Μου τη σπάνε αφάνταστα! Με βιδώνουν κάθε φορά που κάνουν όλα αυτά για τα οποία Εγώ τους προγραμμάτισα εξ’ αρχής. Σε αντίθεση με το Parsec Champions, αυτό το Mankind είναι το πιο προβληματικό προτζεκτάκι που έχω στήσει. Το Mankind Beta ήταν για τον κρίνο. Και αναγκάστηκα να τo τερματίσω με εκείνον τον κατακλυσμό, εξαφανίζοντας ανθρώπους, ζώα, εσπεριδοειδή και άλλα ετερόκλητα. Το Mankind 2 μου φαίνεται ότι θα έχει την ίδια τύχη, χωρίς κάποιο καλό πρόσθετο CRM. Αλλά και πάλι με αυτούς θα ασχολούμαι συνέχεια; Fuck the system! Πολύ μανίκι η διαχείριση της πληροφορίας…

[Ο Θεός ρούφηξε μια γερή γουλιά από τον καφέ του. Αχνιστός γαλλικός με κανέλα! Στύλωσε τα μάτια Του στο έλατο που είχε δίπλα Του. Αν και είχε κατασκευάσει το μεγαλύτερο βεστιάριο για την πάρτη Του, εντούτοις βαριόταν αφάνταστα να τακτοποιεί τα πράγματα του εκεί μέσα. Και έτσι νομοτελειακά το έλατο Tου είχε καταλήξει ένας ατελείωτος καραγκιόζ μπερντές από τα σύνεργα της δουλειάς Tου. Αγγελάκια, καμπανούλες, αστεράκια, κρυστάλλινες πολύχρωμες μπάλες προβολής πληροφοριών καθώς και το αγαπημένο Tου κοντομάνικο Fuck The System μπλουζάκι των The Exploited, όλα κρεμασμένα εκεί επάνω. Αυτό το έλατο ήταν ξεκάθαρα ο καθρέφτης της βαρεμάρας Του. Το ταπεινό δεντράκι δεν Τον γέμιζε πια. Έκλεισε τα μάτια Του απολαμβάνοντας τον ζεστό καφέ και τη δυνατή γεύση της κανέλας στον ουρανίσκο Του. Έμεινε έτσι για μερικά δευτερόλεπτα.]

- Κατάργηση της αμαρτίας. Κατάργηση του φόνου; Κατάργηση δια παντός του θανάτου! Χμμμ, θα έχει όμως αποτέλεσμα; Ή το Mankind 3 θα καταλήξει ένα έργο χωρίς ισορροπίες; Και η τεράστια συσσώρευση ακόμα περισσότερων ανθρώπων που θα κάνουν ακριβώς αυτά που γνωρίζω από τώρα;

[Η αυτόματη σκέψη που του ήρθε στο μυαλό ήταν και πάλι ο βίαιος κατακλυσμός με τον οποίον τελείωσε την Beta έκδοση και οι εικόνες φρίκης μπροστά στα μάτια του με τη συνοδευτική υπόκρουση του Beat The Bastards των The Exploited στα αυτιά του. Αδιέξοδο! Ή μήπως…]

Μια θεϊκή ιδέα!
- Το βρήκα! Και όμως ήταν τόσον καιρό μπροστά στα μάτια μου, εεε σόρυ στα μάτια Μου ήθελα να πω. Το εγχειρίδιο χρήσης, αυτό είναι! Θα κατασκευάσω το πρώτο εγχειρίδιο χρήσης που θα τρέχει μέσα στο πρόγραμμα. Ιδιοφυής σύλληψη!!! Το εγχειρίδιο χρήσης του Mankind 2.5 δεν θα είναι στη διάθεση των διαχειριστών του αλλά οι ίδιοι οι συντελεστές του Mankind 2.5 θα αυτοδιαχειρίζονται το περιβάλλον τους. Εγώ απλώς θα πρέπει να συγχωρέσω τους ανθρώπους για τα αμαρτήματα τους και να βρω και έναν κομψό τρόπο για να τους δώσω το εγχειρίδιο. Yeah, πνευματική διαύγεια επιτέλους· είχα ψηλοβαλτώσει τον τελευταίο καιρό!

[Ρούφηξε μια ακόμα γεμάτη γουλιά από τον καφέ του και ένιωσε τους νευρώνες του εγκεφάλου του να υπερλειτουργούν.]

- Χαα, η διαδικασία είναι πανεύκολη και κομψότατη. Λοιπόν αρχικά θα αφήσω έγκυο μια παρθένα. Χαρές που θα κάνει μόλις λάβει τον κρίνο της! Στη συνέχεια θα φροντίσω ώστε αυτή να γεννήσει Εμένα σε μια ομοούσια εκδοχή παραμένοντας όμως παρθένα. Στη διάρκεια της επίγειας πορείας Μου θα διδάξω αναλυτικά τον λόγο Μου ως ο γιος Μου και τα λεγόμενα Μου θα καταγραφούν ως ο επίσημος λόγος Του Θεού και θα αποτελέσουν το ενδοσυστημικό εγχειρίδιο χρήσης, κάτι σαν user guide injection για τους ανθρώπους δηλαδή. Στο τέλος αυτοί οι άχρηστοι θα Με σταυρώσουν οπότε θα τους συγχωρέσω για όλα τα στραβά που έχουν κάνει μέχρι σήμερα. Μετά από τρεις ημέρες θα αναστηθώ και θα επιστρέψω εδώ όπου θα κάνω παρέα με τον Εαυτό Μου και με τον Εαυτό Μου σε ομοούσια εκδοχή περιστεριού. Στο μεταξύ θα έχω χτυπήσει και μια ανακαίνιση εδώ μέσα ώστε να περνάμε ζάχαρη Εγώ οι τρεις οπότε αν και λυπάμαι πολύ, ελατάκι  τον κρίνο! Την μπλούζα μου δεν μπορώ να την αποχωριστώ, τα υπόλοιπα όμως κρεμαντζούλια και το δεντράκι θα πάρουν πόδι. Ούτως ή άλλως γεννιέμαι ο γιος Μου πράγμα που θα αποτελέσει κοσμοϊστορικό γεγονός όπως ήδη γνωρίζω. Οπότε με τη γέννηση Μου θα κατεβάσω και το έλατο με τη σαβούρα του στη γη, ώστε να γίνει το σύμβολο της γέννησης Του γιου μου ως Εμένα. Δεν μπορώ να φανταστώ ένα πιο αντιπροσωπευτικό σύμβολο για τη γέννηση Μου Του γιου Μου! Και μετά απ’ όλα αυτά θα μπορώ επιτέλους να απολαύσω την τελειότητα του δημιουργήματος Μου. Τέλειο!!! Δεν βλέπω τι θα μπορούσε να πάει ποτέ στραβά…

2010 χρόνια μετά:
Νιγηρία: 30 νεκροί απο μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων
"Κάτι μου έριξαν στο ποτό μου και μετά με βίασαν"
Πακέτο-βόμβα στην πρεσβεία της Ελβετίας στη Ρώμη
Ολλανδία: Συλλήψεις 12 Σομαλών για τρομοκρατία
Πειρατεία στον Ινδικό σε πλοίο της Ταϊλάνδης
Απειλεί με ανάληψη σφοδρής δράσης κατά του Ισραήλ η Χαμάς
- !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τι έγινε πάλι ρε παιδιά;;;

--------------------

Συνέχεια στο άρθρο...

OFF-TOPICS: Βοηθήστε την μικρή Μαρία-Ελένη Κυρίδου

Η είδηση ελέγχθηκε από τον Δράκο του Schrodinger, στο μέτρο του δυνατού, στις 9-11-2010 με τις κάτωθι ενέργειες:

• Το Ωνάσειο επιβεβαίωσε την είδηση.
• Χρησιμοποιήθηκαν τα τηλέφωνα που παρατίθενται παρακάτω.

Η μικρή Μαρία-Ελένη γεννήθηκε στις 20-4-2010 και από την πρώτη ώρα της ζωής της μεταφέρθηκε στο Ωνάσειο όπου παραμένει μέχρι σήμερα, επειδή είχε διαγνωστεί σύμπλοκη συγγενής καρδιοπάθεια.
Στις 31 Μάιου 2010 χειρουργήθηκε από τους χειρουργούς του Ωνάσειου ανεπιτυχώς όπου στο χειρουργείο προκλήθηκαν στην καρδούλα της μεγαλύτερες βλάβες από αυτές που ήδη είχε.
Αυτή τη στιγμή νοσηλεύεται στην εντατική του Ωνάσειου και έχει λιγότερο από ένα μήνα ζωής. Έχει βρεθεί νοσοκομείο στη Βοστόνη (Children’s hospital Boston) που δέχεται να χειρουργήσει την Μαρία-Ελένη με ποσοστό επιτυχίας μεγαλύτερο του 90% . Ο διευθυντής της παιδοκαρδιοχειρουργικής του Ωνάσειου αρνείται να δώσει τα απαραίτητα έγγραφα που απατούνται για την κάλυψη μέσω ταμείου ΙΚΑ. Οι τυπολάτρες υπάλληλοι των καταστημάτων του ΙΚΑ αρνούνται να δεχθούν τις Ιατρικές γνωματεύσεις που πιστοποιούν την σοβαρότητα της κατάστασης και την ανάγκη μεταφοράς  της στο εξωτερικό, επειδή τα Ιατρικά πιστοποιητικά δεν είναι διατυπωμένα όπως τα ορίζει η νομοθεσία που αφορά τη νοσηλεία ασθενών στο εξωτερικό.

Το κόστος της επέμβασης ανέρχεται σε 88.510 $ και το κόστος μεταφοράς (πτήση με ειδικό αεροσκάφος ασθενών εντατικής) στα 73.000 ευρώ. Η ημερομηνία εισαγωγής της όπως στάλθηκε από το νοσοκομείο της Βοστόνης λόγο του επείγοντος της κατάστασης είναι την παρασκευή 12-11-2010 και η προκαθορισμένη ημερομηνία χειρουργείου είναι την Τρίτη 16-11-2010.
Όποιος έχει την δυνατότητα και θέλει να βοηθήσει και να προσφέρει οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση παρακαλούμε να επικοινωνήσει μαζί μας στα τηλέφωνα:

• 6947967635 Τσαρούχα Γιώτα
• 6974091459 Τσαρούχα Αθανασία

Αν τυχόν συγκεντρωθούνε χρήματα περισσότερα από τα απαιτούμενα, θα διατεθούνε στους μη κερδοσκοπικούς συλλόγους: Καρδιά του Παιδιού (www.kardiapaidiou.gr) και Παιδικές Kαρδιές (www.paidikeskardies.gr).

Ακόμα και ένα ευρώ είναι πολύτιμο για σωθεί η ζωή της μικρής Μαρίας-Ελένης.

Συνέχεια στο άρθρο...

Προσωπικό Βίωμα, Αξία Ανεκτίμητη (για τους κυνηγούς κορόιδων φυσικά)!

Σταθμός Μετρό Εθνικής Άμυνας και ώρα 20:45, μόλις έχει φύγει το μετρό αλλά και το λεωφορείο για το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Τύπος Α ο οποίος πετάει στις 22:00 ψάχνει απεγνωσμένα για ταξί και ενώ οι δρόμοι είναι μποτιλιαρισμένοι! Ξαφνικά σταματάει ένας ταρίφας Τ με το τσιγάρο στο χέρι, ο οποίος ρωτάει με φωνή βραχνή και μάγκικη ω σαν του νταλικιέρη:

Τ: - Που πας μεγάλε;
Α: - Στο αεροδρόμιο!
Τ: - Πέρνα μέσα. Τι ώρα πετάς;
Α: - Στις δέκα.
Τ: - Χαα, δεν προλαβαίνεις με τίποτα! Αλλά να σου πω και κάτι; Είσαι πολύ τυχερός που μπήκες στο ταξί μου! Θα σε έχω εκεί σε 13 λεπτά…

Εκκίνηση Μίκαελ Σουμάχερ, ανάποδα τιμόνια, έξοδος από τη Μεσογείων για τους παρακείμενους δρόμους, φώτα να παίζουν και κόρνα ασταμάτητα και το ταξί κινείται ανάμεσα στα στενά με ταχύτητες που το κάνουν να φαίνεται σαλονικιώτικο σε αυτούς που προσεγγίζει λόγω μετατόπισης προς το κυανό. Ο Α ζει μέσα στην απόγνωση. Μερικά λεπτά αργότερα και ενώ το ταξί βρίσκεται κάπου στην Αττική Οδό, ο Α καταφέρνει να ψελλίσει:

Α: - Μήπως να κόψουμε λίγο ταχύτητα;
Τ: - Φιλαράκι ο Θεός με προστατεύει! Το ξέρω, το έχω νιώσει. Έχω προσωπικά βιώματα. Εμένανε που με βλέπεις έχω γλυτώσει τρεις φορές απ’ τον καρκίνο και άλλες τόσες από τροχαίο. Με φυλάνε οι άγιοι σου λέω (τους δείχνει με το χέρι του κρεμασμένους στο σκιάδι του ταξιού)! Γι αυτό σου λέω μεγάλε, μη μασάς, θα σε έχω εκεί σε 13 είπαμε…

Η Παναγιά μαζί μας...

Τα Αντικειμενικά Μαθηματικά
Ο τύπος Α φυσικά σώθηκε και έφτασε έγκαιρα στο αεροδρόμιο σε 14 λεπτά!!! Το "φυσικά" δεν πάει στην θεία πρόνοια αλλά απλώς στο ότι βρίσκεται ακόμα κοντά μας και διηγείται το περιστατικό. Ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει τελικά το προσωπικό βίωμα του ταξιτζή και η ερμηνεία που θα μπορούσε να δώσει κάποιος.

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν δυνητικά γεγονότα που έχουν μεγάλη πιθανότητα να συμβούν και αντίστοιχα δυνητικά γεγονότα με μικρή πιθανότητα. Αυτά που έχουν μικρή πιθανότητα να συμβούν, τα συναντάμε πολύ πιο σπάνια στη ζωή μας. Η στατιστική επίσης λέει ότι τα ισοπίθανα γεγονότα σπάνια παρουσιάζουν ομαλή κατανομή. Π.χ. αν ρίξουμε το ζάρι έξι φορές, όπου όλα τα νούμερα είναι ισοπίθανα, είναι σπάνιο να φέρουμε στη σειρά 1,2,3,4,5 και 6. Τυχαίνει δε να παρατηρούμε μια αλληλουχία επαναλαμβανόμενων αριθμών και αριθμών που δεν εμφανίζονται ποτέ, του στιλ 3,4,2,5,5,3,5,5,5,2.

Εδώ κάνουμε και μια μικρή παρένθεση για να πούμε ότι κάθε ρίψη ενός ζαριού, όταν μιλάμε για ένα τέλειο κατασκευαστικά και συμμετρικό ζάρι, έχει πάντα τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες για κάθε αριθμό. Στη ζωή, όπου οι συμμετρίες στην καθημερινή μας ζωή σπανίζουν, είναι απόλυτα αναμενόμενο να εμφανίζονται διαρκώς ανισοκατανομές στα περιστατικά. Τι εννοούμε με το ότι σπανίζουν οι συμμετρίες; Δεν νομίζω να υπάρχει κανένας που να γλεντάει, να διαβάζει, να επαναστατεί, να γκομενιάζει, να αθλείται, να επιχειρεί και να ζει σαν ρεμάλι σε αυστηρά καθορισμένα χρονικά διαστήματα, τα οποία στη συνέχεια να επαναλαμβάνονται σε κύκλους. Συνεπώς τα ασυνήθιστα περιστατικά, που πηγάζουν από την εκάστοτε στάση ζωής μας, μάλλον έχουν την κακιά συνήθεια να εμφανίζονται μαζεμένα, σαν οιωνοί!

Και ξαναερχόμαστε στο ζήτημα του βιώματος του ταξιτζή για να κάνουμε κάποιους εξαιρετικά απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς. Φυσικά δεν μας ενδιαφέρει η απόλυτη ακρίβεια των υπολογισμών αφού απλώς θέλουμε να καταλήξουμε σε κάποιες ενδεικτικές πιθανότητες. Λοιπόν κατά την έξοδο των Χριστουγέννων του 2007, και για το τριήμερο 21 – 24 Δεκεμβρίου είχαμε 25 νεκρούς, 12 βαριά τραυματίες και 167 ελαφρά τραυματίες. Επειδή μας ενδιαφέρουν μόνο οι περιπτώσεις όπου κάποιος σώθηκε, θα κρατήσουμε τους 167 ελαφρά τραυματίες και θα προσθέσουμε τους μισούς από τους βαριά τραυματισμένους, δηλαδή 6, σε ένα αθροιστικό σύνολο 173 διασωθέντων από τροχαίο. Κατά το ίδιο διάστημα μετακινήθηκαν συνολικά 629730 αυτοκίνητα. Σύμφωνα με μια μάλλον υποεκτιμημένη προσέγγιση, αφού κατά τα Χριστούγεννα έχουμε περισσότερο οικογενειακές μετακινήσεις, θα θεωρήσουμε ότι σε κάθε αυτοκίνητο υπήρχαν μόνο 2 επιβαίνοντες. Με έναν απλό πολλαπλασιασμό καταλήγουμε στο ότι οι συνολικοί επιβάτες που μετακινήθηκαν στο συγκεκριμένο διάστημα είναι 1259460. Από το σύνολο των 1259460 ταξιδευτών λοιπόν, 173 συμμετείχαν σε ατύχημα με ευτυχή τελικά κατάληξη (ευτυχή;;; θα δούμε παρακάτω) οπότε με μια απλή διαίρεση και πάλι, 0.0137% των μετακινηθέντων είχαν μια πραγματικά άσχημη εμπειρία στην άσφαλτο και σώθηκαν ώστε να μπορέσουν να εντάξουν αυτήν την περιπέτεια τους στα προσωπικά τους βιώματα. Οι υπόλοιποι είτε έκαναν απλώς ένα ευχάριστο ταξιδάκι είτε δεν βρίσκονται πλέον μαζί μας. Θεωρώντας απλουστευτικά όλους τους ανθρώπους να έχουν τις ίδιες πιθανότητες να πάθουν ατύχημα, και ότι κανένας δεν θα έχει δύο τροχαία μέσα στην ίδια μέρα, 0.0137% είναι η πιθανότητα να έχει κάποιος μια κακιά μέρα λόγω τροχαίου. Ένα επιπλέον νούμερο για να κρατήσουμε είναι η πιθανότητα 0.0162% να έχει κάποιος τροχαίο μέσα σε μια μέρα (είτε απλώς μια κακιά εμπειρία είτε θάνατο).

Με το προσδόκιμο ζωής για τη χώρα μας στα 79 χρόνια, ή στις 28835 μέρες, και πολλαπλασιάζοντας με την πιθανότητα που υπολογίσαμε προηγουμένως βρίσκουμε ότι ο μέσος ταξιδευτής με αυτοκίνητο, στη διάρκεια της ζωής του, θα έχει κατά μέσον όρο 4 κακές ημέρες λόγω τροχαίου. Οι 4 αυτές ημέρες λογικά δεν θα είναι ομαλά μοιρασμένες μέσα στη ζωή του ανθρώπου αφού:

• Μέχρι τα 18 δεν οδηγάει αλλά επιβαίνει απλώς σε αυτοκίνητο, με τους γονείς του οι οποίοι άρχισαν να προσέχουν περισσότερο στο τιμόνι από τότε που απέκτησαν παιδιά.
• Από μια ηλικία και μετά συνήθως μειώνει σημαντικά τις μετακινήσεις και τα ταξίδια.
• Στο διάστημα μεταξύ 18 και 30 ετών ο άνθρωπος είναι μέσα στην τρέλα του και οδηγάει σαφώς πιο επικίνδυνα, είτε λόγω ταχύτητας είτε λόγω τσαμπουκά είτε ακόμα και λόγω αλκοόλ.

Από την Υποκειμενική Ερμηνεία στην "Αντικειμενική" Αποδοχή
Φίλε μου ταξιτζή, σε φυλάει ο θεός! Αλήθεια; Επειδή γλύτωσες από 3 τροχαία;;; Περίμενε γιατί οι πιθανότητες λένε ότι και στους υπόλοιπους οδηγούς συμβαίνουν αυτά καθώς και ότι έχεις πιθανώς να περιμένεις ένα ακόμα ατύχημα. Ένα ακόμα; Χμμμ αυτό το νούμερο υπολογίστηκε με την παραδοχή ίσων κινδύνων για όλους τους οδηγούς. Στην περίπτωση σου και με τον τρόπο που οδηγείς το νούμερο φαντάζομαι ότι αυξάνεται σημαντικά.

Γλύτωσες 3 φορές από τον καρκίνο και μου το λες περήφανα με το τσιγάρο στο χέρι; Πόσο πολύ μπορεί να βραχυκυκλώσει ένας εγκέφαλος;

Κι όμως, τα προσωπικά βιώματα, ιδίως όσο είναι συμβατά με θρησκευτικές πεποιθήσεις, αντιμετωπίζονται από το σύνολο των ανθρώπων με τον πρέποντα σεβασμό. Με φύλαξε ο άγιος! Έγινε θαύμα! Ένιωσα την παρουσία του θεού!!! Τα προσωπικά βιώματα προβάλλουν ως αξιόλογοι υποψήφιοι ερμηνείας των γεγονότων, παρακάμπτοντας την καυτή ερώτηση "ΠΩΣ"!
- Πως το ξέρεις;
- Απλώς το ξέρω, το ένιωσα!

Ποιον ακριβώς εξυπηρετούν αυτά τα βιώματα; Ποιον εξυπηρετεί ο δημόσιος κίνδυνος που τρέχει σαν σίφουνας στους δρόμους επειδή τον προστατεύουν οι άγιοι; Ποιον εξυπηρετεί η γυναίκα στα τέσσερα, έξω από την Παναγία τη Χειρούργα, που ένιωσε τη χάρη της παρθένου όταν σώθηκε το παιδάκι της από την αρρώστια; Μιλήσαμε για προσωπική ερμηνεία των γεγονότων αν και τελικά δεν είναι τόσο προσωπική για δύο λόγους. Πρώτον δεν θα τύγχανε ανάλογης αποδοχής ένα προσωπικό βίωμα ενός ανθρώπου που άκουσε μέσα του τη φωνή της Τετραπέρατης Μπριζόλας, αν και η αλήθεια είναι ότι όσο έχουμε δει την Τετραπέρατη Μπριζόλα άλλο τόσο έχουμε δει και το θεό. Δεύτερον τα αποδεκτά προσωπικά βιώματα ενθαρρύνονται πάντα ώστε να εξελιχθούν σε δημόσιες μαρτυρίες δημόσιας αποδοχής. Κάθε τέτοια δημόσια μαρτυρία είναι ένα ακόμη δεκανίκι στήριξης ενός οικοδομήματος το οποίο αρμέγει λεφτά και εξουσία αλλά χωρίς κανένα απολύτως αντικείμενο!!! Ένα οικοδόμημα το οποίο στεγάζει στις τάξεις του αυτόν που πούλησε στον ταξιτζή τις εικόνες που αναπαριστούν το τίποτα. Ένα οικοδόμημα που στεγάζει στις τάξεις του ρασοφόρους που πληρώνονται για το τίποτα. Ένα οικοδόμημα το οποίο έχει εκβιαστικά επιβάλλει δαπανηρές τελετές βαπτίσεων, γάμου και κηδείας για το τίποτα. Όπου λοιπόν δεν βγαίνουν τα μαθηματικά, σιγοντάρεται ο ανθρώπινος εγωισμός και οι προσωπικές αισθήσεις, άχρηστες και χωρίς καμία πρακτική εφαρμογή, προάγονται σε ύψιστα αγαθά.

Τα Βλάσφημα Ερωτήματα
Θα μπορούσαμε να θέσουμε πολλά, αλλά ας μείνουμε στο παράδειγμα των τροχαίων της εξόδου των Χριστουγέννων του 2007. 167 άνθρωποι συμμετείχαν σε τροχαίο και γλύτωσαν. Κάποιοι από αυτούς θα θεώρησαν ότι τους γλύτωσε ο θεός! Τους γλύτωσε όντως;

• Αν ναι, τι συνέβη με τους 25 που σκοτώθηκαν και τους 12 που τραυματίστηκαν σοβαρά και πιθανόν απέκτησαν μόνιμες βλάβες; Γιατί δεν τους γλύτωσε ο θεός. Τι ήταν όλοι αυτοί; Τα αναλώσιμα;;;
• Γιατί τους γλύτωσε;
• Γιατί αποδίδουν στο θεό μόνο τη σωτηρία τους και όχι την αρχική εμπλοκή τους στο ατύχημα;
• Ήταν όντως ευτυχής η κατάληξη; Έχει νόημα το "Δόξα τω θεώ"; Όπως το βλέπω εγώ, κάποιος ξεκίνησε για ταξιδάκι, για να περάσει καλά δηλαδή, και έχοντας μόλις 0.0162% πιθανότητα να εμπλακεί σε τροχαίο, αυτό συνέβη, οι διακοπές του διακόπηκαν βάρβαρα, το αυτοκίνητο του κατά πάσα πιθανότητα υπέστη σοβαρές ζημιές και προφανώς του βγήκε από το πουθενά ένα σχετικά μεγάλο και απρόβλεπτο κόστος! "Δόξα τω θεώ" λοιπόν ή "Γιατί σε μένα τέτοια γκαντεμιά;;;".
• Γιατί άραγε στην Ελλάδα τα προσωπικά βιώματα όλων καταλήγουν στην παρουσία του θεού και όχι π.χ. του Μωάμεθ; Μήπως είναι πιο εύκολο να βιώσεις κάτι, όταν σου έχω υποδείξει τι ακριβώς να βιώσεις;

Σιγά μη πάρουμε απάντηση...

Συνέχεια στο άρθρο...

Η Καπνιστική Υστερία Ατόμων με Πρότερο Έντιμο Βίο!

αφιερωμένο στο ελληνάκι!

Χμμ! Η αλήθεια είναι ότι διανύουμε εποχές όπου όλος ο κόσμος στέκεται κοιμισμένος μπροστά στις τηλεοράσεις και προσπαθεί να ζήσει την αποχαύνωση που του προσφέρουν αφειδώς τα αναρίθμητα reality shows. Γιατί; Γιατί πολύ απλά η αποχαύνωση είναι ένα εξαιρετικό καταφύγιο από τις προσωπικές ευθύνες. Τις ευθύνες που κουβαλάει στις πλάτες του το 80% – 90% των Ελλήνων, οι οποίοι, απορροφημένοι στο κυνήγι του ρουσφετιού, της ασυνείδητης ολιγάρκειας (η συνειδητή συνήθως είναι αρετή) και της ικανοποίησης των πατρικών απαιτήσεων (Η Ποδοσφαιροποίηση της Πολιτικής), ψήφιζαν συστηματικά τους καραγκιόζηδες που κατέστρεψαν τη χώρα μας. Φυσικά υπάρχει και ένας ακόμη σημαντικός λόγος της λατρείας των διάφορων τηλεσκουπιδιών! Ο μέσος νεοέλληνας, ο λάτρης του ανορθολογισμού και πολέμιος της οποιασδήποτε επιχειρηματολογίας, αυτός που δεν δικαιώνεται ποτέ για την ακατανόητη στάση ζωής του από τους ειδικούς, μπουσουλάει διαρκώς μπροστά στην τηλεόραση, παρακολουθώντας άγνωστους να μιλάνε για άγνωστους, με την ελπίδα να πιάσει την πρώτη φράση που θα ξεστομίσει ο άγνωστος ηλίθιος και η οποία θα τον δικαιώνει στα άχρηστα ζητήματα που τον απασχολούν.

Οι Αδιάφοροι και οι Άλλοι
Καλώς ή κακώς λοιπόν η Ελλάδα του 21ου αιώνα κυριαρχείται από ανθρώπους έντονα ενδιαφερόμενους για καθετί μη ουσιώδες (απλουστευτικά και προσεγγιστικά 80%), ή αλλιώς αδιάφορους. Στην εποχή λοιπόν αυτή των realities, δεν θα μπορούσα να μην μνημονεύσω την εκπληκτική ατάκα του Σίλα Σεραφείμ, ο οποίος σχολιάζοντας το μυστικό της επιτυχίας στα realities έλεγε:

Ακούς τους νικητές στα reality shows να απαντούν στην ερώτηση "Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σου;" με την ίδια απάντηση: "Να είσαι ο εαυτός σου! Πρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Είναι σημαντικό να είσαι ο εαυτός σου". Και άντε να το δεχτώ ότι πρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Κι άμα είσαι μαλάκας;;;

Υπάρχουν όμως και οι άλλοι Έλληνες (απλουστευτικά και προσεγγιστικά 20%). Μειοψηφία μεν, με δυνατή φωνή δε! Είναι το μικρό εκείνο ποσοστό, με σαφέστατα υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο και ουσιαστικούς προσανατολισμούς στη ζωή του, το οποίο ενδιαφέρεται πραγματικά να αλλάξει την Ελλάδα. Και αυτοί οι Έλληνες, όντας μειοψηφία, έχουν μάθει να αναγνωρίζουν και να επαινούν το βασικό χαρακτηριστικό της δημοκρατίας· δεν είναι άλλο από τον σεβασμό στις μειοψηφίες. Είναι άνθρωποι που γενικά αγαπούν τη γνώση και τη μάθηση, προάγουν το διάλογο, σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχουν οικολογική συνείδηση.

Ένα Τσιγάρο Δρόμος, ή μάλλον Σταυροδρόμι
Οκτώβριος 2010, Ελλάδα! Το κάπνισμα απαγορεύεται οριστικά στους δημόσιους χώρους και χώρους εργασίας για την προστασία της υγείας των καπνιστών και των μη καπνιστών. Και ξαφνικά τα δύο αυτά πορευόμενα σύνολα πάνω σε ασύμβατες ευθείες, βρίσκουν το σταυροδρόμι τους προβάλλοντας τις ευθείες αυτές πάνω στο επίπεδο εγώ τους. Ο αποχαυνωμένος των μεσημεριανάδικων, η θεριακλού βουλευτίνα, ο αρχηγός των οργανωμένων της Πορτοκαλί Λαίλαπας στη θύρα 28, ο οικολόγος ακτιβιστής, ο θαμώνας των μπουζουκιώνε (sic) και ο εκπρόσωπος της τέχνης και των γραμμάτων, πιάνονται χέρι - χέρι και μιλάνε για δικαιώματα των καπνιστών, για φασισμό, για κοινωνικό ρατσισμό και άλλα φαιδρά με συντελεστή συσχέτισης κάτω του 1%!!! Και πλήθος εκπρόσωποι του ορθολογισμού, του πολιτισμού και της κουλτούρας αποφασίζουν να βάλουν ένα μεγάλο Χι στον πρότερο βίο τους και να αλαλάζουν χουλιγκανίζοντας για την παράφορη αδικία…

Εμένα μπρε θα πεις για ανθρώπινα δικαιώματα;

ΦΑΚ
Όχι, δεν βρίζω κανέναν αγγλιστί! Αναφέρομαι απλώς στα καθιερωμένα στο διαδίκτυο αρχικά FAQ (Frequently Asked Question) τα οποία στα ελληνικά μεταφέρονται συχνά ως απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις. Ακολουθεί μια λίστα συχνών ερωτήσεων – επιχειρημάτων των καπνιστών με τις αντίστοιχες απαντήσεις του Δράκου του Schrodinger. Για τους φίλους καπνιστές:

• Αν ανήκετε στο προαναφερθέν 80%, σταματήστε να διαβάζετε και ανοίξτε αμέσως την τηλεόραση! Αν δεν κάνω λάθος, αναφέρει λεπτομερώς τα ποσοστά του Big Brother 7 και επίσης έχει και ζωντανά τον Βρασίδα από το Μανάβης Μόνος Ψάχνει.
• Αν ανήκετε στο προαναφερθέν 20% συνεχίστε στη λίστα!

Μικρή παρένθεση για παράθεση ενός ορισμού των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα οποία οι πολιτισμένες κοινωνίες θεωρούν ως βασικά δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες που δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι. Ο ορισμός λοιπόν λέει:

Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες μας επιτρέπουν να αναπτύξουμε πλήρως και να χρησιμοποιήσουμε τις ανθρώπινες αρετές μας, τη νοημοσύνη μας, τα ταλέντα μας και τη συνείδησή μας και να ικανοποιήσουμε τις πνευματικές και άλλες ανάγκες μας.

Πιστεύω ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι η υγεία αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη των αρετών μας, της νοημοσύνης μας των πνευματικών μας αναγκών κλπ. Αν κάποιος διαφωνεί, να του υπενθυμίσω ότι αυτή τη στιγμή παίζει στην τηλεόραση το Disaster Chef. Οπότε συνεχίζουμε στη λίστα:

:: Είναι δικαίωμα μου να καπνίζω!!!
Αναφαίρετο θα συμπλήρωνα, αρκεί να το εξασκείς στον χώρο σου! Ναι, μιλάμε για τον δικό σου χώρο, δηλαδή το σπίτι σου. Οπουδήποτε αλλού ο καπνός σου προκαλεί βλάβες στην υγεία των γύρω σου και συνεπώς παραβιάζεται το ανθρώπινο δικαίωμα στην υγεία! Παρεμπιπτόντως, αν έχεις παιδιά στο σπίτι και καπνίζεις, θα έπρεπε να συζητηθεί η καταλληλότητα σου ως γονιός…

:: Μα οι καπνιστές είμαστε περισσότεροι! Είναι λογικό να βγαίνουμε έξω από τα μαγαζιά για να καπνίσουμε και να μένουν μέσα οι λίγοι;Ναι είναι λογικό! Όλοι έχουν δικαίωμα στην υγεία. Και να θυμίσω ότι η δημοκρατία είθισται να σέβεται τα δικαιώματα των μειοψηφιών.

::Δεν έχει αποδειχτεί πουθενά ότι το παθητικό κάπνισμα βλάπτει την υγεία!
Μάλλον δεν ανήκετε στο 20% και χάνετε και το Ερχόμαστε Πακέτο που παίζει αυτή τη στιγμή στην τηλεόραση! Αλλιώς δεν εξηγείται η παράκαμψη, του σεβασμού που επιδεικνύετε γενικότερα στους ειδικούς επιστήμονες, για χάρη του τσιγάρου. Γιατί στις παρακάτω έρευνες:

• Παθητικό κάπνισμα και επιπτώσεις στην υγεία (Μοσχοβάκη Αναστασία, ειδική παθολόγος)
• Το παθητικό κάπνισμα βλάπτει την ψυχική υγεία (Έρευνα από το Archives of General Psychiatry)
• Νέα στοιχεία για το παθητικό κάπνισμα των παιδιών (Παρουσίαση πορισμάτων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο)

…φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι ειδικοί συμφωνούν σε ένα πράγμα! Το παθητικό κάπνισμα ευθύνεται για ένα ευρύτατο φάσμα από παθήσεις καρκίνου του πνεύμονα, καρκίνου του μαστού, καρδιακών νόσων, μόλυνσης του μέσου ωτός, άσθματος και αναπνευστικής πνευμονοπάθειας μέχρι ψυχική δυσφορία και μειωμένη πνευματική απόδοση. Θα σεβαστώ φυσικά οποιαδήποτε έρευνα επιδείξετε που να δείχνει ότι το παθητικό κάπνισμα κάνει καλό ή έστω δε βλάπτει, αλλά με την αντίστοιχη παραπομπή φυσικά (σιγά μη βρείτε)!

:: Στην τελική γουστάρω να πάω σε τεκέ! Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν και μαγαζιά αποκλειστικά για καπνιστές;
Όχι! Θυμίζω ότι η απαγόρευση του καπνίσματος γίνεται για την προστασία της υγείας καπνιστών και μη καπνιστών. Όταν καπνίζετε μέσα σε έναν τεκέ, βλάπτετε ταυτόχρονα και την υγεία των άλλων καπνιστών. Και χωρίς να είμαι νομικός, νομίζω ότι απαγορεύεται να προξενείτε σωματικές βλάβες σε άλλους ακόμα κι αν σας το ζητήσουν. Σίγουρα πάντως απαγορεύεται να βλάπτετε τα πνευμόνια τους σύμφωνα με το σκεπτικό του νόμου.

:: Δεν θέλουμε να μας σώσει κανένας, γουστάρουμε να καπνίζουμε!
Εκτός θέματος. Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου ακόμα κι αν αποφασίσετε να αυτοκτονήσετε με λουκουμόσκονη! Οι μη καπνίζοντες όμως συνεχίζουν να έχουν δικαίωμα στην υγεία.

:: Η απαγόρευση είναι φασιστική. Και οι αντικαπνιστές είναι απόλυτοι και διακατέχονται από φασιστικές νοοτροπίες.
Από το λεξικό του Τριανταφυλίδη:

φασισμός: (δεν μεταφέρω τους υποορισμούς που αναφέρονται σε πολιτικά συστήματα) 3. χαρα κτηρισμός αυταρχικής ενέργειας, πράξης ή καταπιεστικής, δεσποτικής συμπεριφοράς.

 Μάλιστα! Παραβλέποντας την καταπίεση που έχει υποστεί τόσα χρόνια ο μη καπνιστής για να αναπνέει τα καρκινικά σας απόβλητα, αν κατάλαβα καλά, καταπιέζεστε επειδή δεν σας αφήνει ο νόμος να μολύνετε τον αέρα που αναπνέουμε! Και σε μία πράξη ΣΑΣ που βλάπτει την υγεία ΑΛΛΩΝ, θεωρείτε ότι θα έπρεπε να έχετε και εσείς λόγο!!!

:: Οι μη καπνιστές δεν σέβονται τους καπνιστές!
Σεβασμός;;; Τολμάτε να μιλάτε για σεβασμό; Παραβλέποντας τα ζητήματα υγείας (για να βάλουμε και λίγο σασπένς), όταν όλα αυτά τα χρόνια φυσάγατε τον βρωμερό καπνό σας στα μούτρα του άλλου, τον κάνατε να βήχει και τον υποχρεώνατε να πετάξει τα ρούχα του στον κλίβανο μετά από κάθε νυχτερινή έξοδο, δείχνατε σεβασμό; Ώρα να μιλήσουμε λίγο πιο αυθάδικα. Αν κάποιος ερχόταν δίπλα σας την ώρα που πίνατε το ποτό σας, σας γύριζε τα οπίσθια του και σας έκλανε στη μούρη, έχοντας καταναλώσει προηγουμένως κατά προτίμηση ιμάμ μπαϊλντί, θα το θεωρούσατε ένδειξη σεβασμού; Ασφαλώς όχι! Πριν σπεύσετε να θεωρήσετε υπερβολική τη διατύπωση, λάβετε υπ’ όψιν ότι υπάρχει τέλεια αναλογία. Και στις δύο περιπτώσεις κάποιος ενοχλεί την αναπνοή του άλλου! Μόνο δύο διαφορές υπάρχουν. Το κλάσιμο είναι γενετήσια ανάγκη· όταν ζορίζεται η κοιλίτσα, τα μωράκια αφήνουν τους πλέον απεχθείς ήχους, χαρίζοντας μας ταυτόχρονα ένα τρισευτυχισμένο χαμόγελο. Επίσης από το κλάσιμο δεν πέθανε ποτέ κανένας.

Θερμή Παράκληση
Παρακαλώ τους έχοντες λογική, λέγειν και τεκμηριωμένες θέσεις στη ζωή τους να συνέλθουν τάχιστα και να σταματήσουν τον κατήφορο που έχουν πάρει επιχειρηματολογώντας υπέρ του καπνίσματος, ιδίως μέσα στο διαδίκτυο. Γιατί ο σεβασμός κερδίζεται μέσα από τις θέσεις αλλά και τη συνέπεια. Ως αντιπαράδειγμα συνέπειας, θαυμάστε πρώην υπουργό πολιτισμού να περηφανεύεται επειδή συμμετείχε σε όχλο που φυσούσε καπνό στο πρόσωπο μη καπνίστριας (από το 3:00 και μετά):


Ζατέλη-Μικρούτσικος-Κραουνάκης on Vimeo.

Συνέχεια στο άρθρο...