Η Κερκόπορτα Της Θρησκευτικής Διαπαιδαγώγησης

Γιατί υπάρχουν τελικά οι θρησκείες; Οι συνήθεις απαντήσεις κυμαίνονται μέσα σε ένα φάσμα από το άκρως δογματικό:
- Γιατί η θρησκεία αποκαλύφτηκε σε εμάς ως αλήθεια από τον ίδιο το θεό (ναι, αλλά γιατί τελικά υπάρχουν και άλλες θρησκείες;;;).
μέχρι το ορθολογιστικό:
- Επειδή αποτελούν εξελικτικά απομεινάρια τα οποία, αν και δεν είναι πλέον χρήσιμα στον άνθρωπο, μεταδίδονται εντούτοις από τους γονείς στα παιδιά, σε μια ηλικία όπου τα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα κριτική σκέψη.

Φυσικά ο Δράκος του Σρέντινγκερ συντάσσεται με το τελευταίο, αλλά ο σκοπός της παρούσας ανάρτησης είναι να πάει ένα βήμα πιο πίσω και να απαντήσει στο ερώτημα, γιατί τα παιδιά είναι έτοιμα, από πολύ μικρά, να καλοδεχτούν τις θρησκευτικές ιδέες;

Τα Μιμίδια και η Φυσική Επιλογή
Ο όρος μιμίδιo εισήχθη από τον εξελικτικό βιολόγο Richard Dawkins, κατ’ αντιστοιχία με το γονίδιο, και αναφέρεται σε θεμελιώδεις μονάδες - φορείς πολιτιστικής κληρονομιάς όπως τα ήθη και έθιμα, οι τελετουργίες, οι θρησκευτικές δοξασίες, τα τραγούδια κλπ. Ο ανθρώπινος πολιτισμός μεταδίδεται και εξελίσσεται από γενιά σε γενιά, μέσω της επικοινωνίας και του λόγου. Τα μιμίδια αποτελούν για την πολιτισμική εξέλιξη το αντίστοιχο των γονιδίων για την γενετική εξέλιξη. Μεταδίδονται από τους γηραιότερους στους νεώτερους και υφίστανται στην πορεία διάφορες αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές είναι άλλοτε καλές και άλλοτε κακές. Καλές όταν ευνοούν τη διατήρηση του μιμιδίου για πολλές γενιές και κακές όταν την εμποδίζουν. Η συσσώρευση πολλών καλών μεταλλάξεων σε κάποιο μιμίδιο έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική ενίσχυση του στον αγώνα επιβίωσης που ορίζεται από τη διαδικασία της φυσικής επιλογής.

Η νηπιακή ηλικία στον άνθρωπο είναι ένας μεγάλος κόμβος συμβολής της γονιδιακής και της πολιτισμικής εξέλιξης. Τα γονίδια, ως θεμελιώδεις φυσικές μονάδες της κληρονομικότητας, επιδιώκουν την επιβίωση τους από γενιά σε γενιά (Richard Dawkins: Το Εγωιστικό Γονίδιο). Γι αυτόν ακριβώς το λόγο προγραμματίζουν γενετικά και με τον πλέον ευνοϊκό τρόπο για την δική τους επιβίωση, τους δύο πόλους μετάδοσης της γενετικής πληροφορίας, τους γονείς και τα παιδιά. Με απλά λόγια, οι γονείς έχουν μέγιστο γενετικό συμφέρον να μεταδίδουν στα παιδιά τους χρήσιμες πληροφορίες και γνώσεις που έχουν αποκτήσει μέσω της εμπειρίας τους. Τα μωρά είναι αντίστοιχα γενετικά προγραμματισμένα να αισθάνονται ασφάλεια και εμπιστεύονται τυφλά τους γονείς τους.. Και κάπως έτσι δημιουργείται και συντηρείται, γενετικά πάντα, ένας νοητός αγωγός ροής πληροφοριών από τον γονιό στο παιδί. Μέσω του αγωγού αυτού καθίσταται δυνατή πλέον η μετάδοση πολιτισμικών πληροφοριών, δια μέσου των μιμιδίων.

Λήψη Αποφάσεων
Ο άνθρωπος, όσο ενηλικιώνεται, καλείται όλο και περισσότερο να λαμβάνει αποφάσεις. Θα φάω ή δεν θα φάω; Ποιο χρώμα να διαλέξω; Πόσα λεφτά να διαθέσω για να αγοράσω αυτοκίνητο; Μήπως ήρθε η ώρα να συζήσουμε; Πλήθος ερωτήματα ζητούν κατάλληλες απαντήσεις! Σε μικρές ηλικίες τα πράγματα είναι ευκολότερα αφού τις περισσότερες αποφάσεις μας τις λαμβάνουν οι γονείς. Η ουσιαστική όμως ενηλικίωση του ανθρώπου έρχεται όταν αυτός καθίσταται ικανός να αποφασίζει μόνος του, και να παίρνει στους ώμους του το βάρος μιας κακής απόφασης. Πότε θεωρείται κάποιος ικανός να λαμβάνει αποφάσεις; Όταν η εμπειρία, η κρίση και οι γνώσεις του έχουν φτάσει σε ένα τέτοιο επίπεδο που να του επιτρέπουν να κάνει υπολογισμούς για τα αποτελέσματα κάποιας απόφασης και να θέτει κριτήρια. Το ανθρώπινο είδος χρειάζεται πάντα κριτήρια για να λαμβάνει αποφάσεις, αφού έχει προ πολλού φύγει από εκείνες τις συνθήκες ζωής όπου οι αποφάσεις μπορούν να βασίζονται στα ένστικτα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο φιλόσοφος Daniel Dennett, ο άνθρωπος έχει εμμονή με τα σωστά κριτήρια, αποστρέφεται την τυχαία λήψη αποφάσεων και πρέπει πάντοτε να ξέρει τη σωστή απάντηση. Και αν δεν ξέρει αυτός, τότε σίγουρα πρέπει οπωσδήποτε να ισχύουν τα παρακάτω:

1. Κάποιος κάπου πρέπει να ξέρει την απάντηση!
2. Ο γνώστης της απάντησης πρέπει να αποκρίνεται, όταν του ζητούμε τη σωστή απάντηση.

Συνεχίζοντας ο Dennet διαπιστώνει ότι τα παραπάνω αποτελούν μια πολύ βολική κατάσταση για τον άνθρωπο αφού στην ουσία μεταθέτουν την ευθύνη της απόφασης κάπου αλλού. Το Α ή το Β; Ας αποφασίσει ο γνώστης. Αν δεν υπάρχει αυτός, ας ρωτήσουμε το μέντιουμ! Δεν υπάρχει μέντιουμ; Μήπως αστρολόγος; Ούτε! Ας στρίψουμε το νόμισμα!!! Αρκεί να αποφασίσει άλλος. Και θα θεωρήσουμε πάντα πιο ασφαλή την απόφαση του νομίσματος, παρά την προσωπική μας, αλλά χωρίς αιτιολόγηση, επιλογή μεταξύ των Α και Β. Γιατί άραγε;;;

Από τη Μήτρα στο Υπερφυσικό
Όπως αναφέρει ο M. D. Faber στο βιβλίο του Psychological Roots Of Religious Belief, η ζωή ξεκινάει με το κλάμα του μωρού, καθώς αυτό αποζητά φαγητό, φροντίδα ή ασφάλεια. Η απόκριση είναι άμεση. Ένα τεράστιο και ζεστό πλάσμα, εμφανίζεται από το πουθενά γνωρίζοντας πώς να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του μωρού. Να θυμίσουμε εδώ ότι το νεογνό δεν βλέπει καλά και δεν μετακινείται μέσα στο σπίτι. Από τη δική του σκοπιά, ο γονιός είναι συνήθως αόρατος, ένας υπερφυσικός φορέας ο οποίος όμως εμφανίζεται συνεχώς στο κάλεσμα του, ξέρει τα πάντα και αποκρίνεται πάντοτε θετικά στο κλάμα του. Και η διαδικασία επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και ξανά. Κάποιος κάπου ξέρει και αυτός ο κάποιος αποκρίνεται!!! Η μαθησιακή διαδικασία, ως γνωστόν, βασίζεται στην επαλήθευση των προσδοκιών μας. Και αυτή η αρχική περίοδος του ανθρώπου χαρακτηρίζεται από προσδοκίες στο υπερφυσικό οι οποίες πάντα επαληθεύονται!

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον τα παιδιά είναι τόσο δεκτικά στη θρησκευτική διδασκαλία, στα πρώτα τους βήματα στη ζωή, όταν η λογική και η κρίση τους δεν είναι ακόμα ανεπτυγμένες. Έχουν την εμπειρία της επαλήθευσης στο μεταφυσικό. Μεγαλώνοντας βέβαια διαπιστώνουν σταδιακά ότι η μαμά δεν εξαφανίζεται, απλά πήγε στο διπλανό δωμάτιο. Συνεχίζοντας να βασίζονται στην επαλήθευση, μαθαίνουν ότι άμα πέσουν θα χτυπήσουν, αν πατήσουν στα νερά θα βραχούν, αν πιάσουν το μαχαίρι θα κοπούν και αν πατήσουν αυτό το κουμπί στον τοίχο θα ανάψει το φως. Σταδιακά και όσο μεγαλώνουν, το λογικό (αυτό που επαληθεύεται) αρχίζει να κερδίζει έδαφος εις βάρος του υπερφυσικού, έως ότου το εκτοπίσει εντελώς.

Στην τρυφερή παιδική ηλικία όμως, η πόρτα στο υπερφυσικό είναι, όπως είδαμε, δικαιολογημένα υπαρκτή! Και δυστυχώς η χορήγηση τοξικών θρησκευτικών μιμιδίων από το γονικό περιβάλλον στις μικρές ηλικίες μπορεί να την ανοίξει για πάντα, δημιουργώντας έτσι ανθρώπους που παραμερίζουν τη λογική, αδυνατούν συχνά να αυτενεργήσουν, γίνονται έρμαια στις πρακτικές διαφόρων θαυματοποιών και προσπερνούν τις υπαρκτές χαρές της ζωής για τις υποθετικές αλλά ανύπαρκτες αμοιβές μιας μεταθανάτιας ζωής. Εξαπατημένοι και δυστυχισμένοι άνθρωποι, αιώνια ανήλικοι!!!

Συνέχεια στο άρθρο...

Τι σας έφταιξαν τα παιδάκια;

Μάλλον τα εκδικούμαστε, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση! Τα παιδιά σε μικρή ηλικία είναι πανέξυπνα και εύστροφα, φρέσκα και ακούραστα, απειθάρχητα εκ φύσεως και γεμάτα όρεξη για ζωή. Επιπλέον, δεν έχουν γενικά υποχρεώσεις. Υπάρχει κάτι να μη ζηλέψουμε από το τεράστιο αποθεματικό πλεονεκτημάτων τους;;;

Μαθησιακή Διαδικασία, Ένα Συναρπαστικό Ταξίδι
Μια κλασσική απορία που περνάει από το μυαλό οποιουδήποτε πρόκειται να γίνει για πρώτη φορά γονιός, είναι η εξής: Πως θα το διδάξω; Πως ξεκινάς να εξηγήσεις από το απόλυτο μηδέν κάτι σε κάποιον; Η καθημερινή μας αισθητική δείχνει πως αυτό είναι αδύνατον! Θα το εξηγήσεις με λόγια; Δεν ξέρει λόγια; Θα το εξηγήσεις με νοήματα; Δεν ξέρει νοήματα! Με ένα απλό παράδειγμα, ας πάρουμε την πρώτη λέξη που βλέπω στο λεξικό των Τεγόπουλου και Φυτράκη. Αβαείο = (το) ουσ.  (Κ αββαείον) καθολικό μοναστήρι που διοικείται από αβά | η κατοικία του αβά. Όχι ότι θα είχε κανένας πρεμούρα να εξηγήσει στο νεογνό τι είναι το αβαείο, αλλά το πρόβλημα παραμένει· πως εξηγείς τη λέξη αβαείο σε κάποιον που δεν ξέρει καν το άρθρο το, πόσο μάλλον τις λέξεις καθολικό, μοναστήρι, διοικείται και κατοικία; Εννοείται ότι μπορούμε να προβάλλουμε το παραπάνω πρόβλημα σε σαφώς πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες λέξεις όπως μπαμπάς, μαμά και πεινάω!

Η φαινομενικά ανύπαρκτη απάντηση έρχεται από την ίδια τη φύση, η οποία έχει προικίσει τον άνθρωπο (με παρόμοιο τρόπο έχουν προικιστεί και τα ζώα), ώστε να μπορεί να επιβιώσει κάτω από την πίεση της φυσικής επιλογής, με τη δυνατότητα να μαθαίνει μέσα από μια συνεχή διαδικασία παρατήρησης επιθυμιών, δοκιμών και αποκρίσεων. Η απόκριση συγκεκριμένα μας ορίζει και την επιτυχή ή όχι έκβαση. Με άλλα λόγια, ότι έχει επιτυχή έκβαση, και ιδίως όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς με επιτυχία (επαλήθευση), είναι κάτι στο οποίο μπορεί ο άνθρωπος να βασιστεί. Μπορεί, και επιβάλλεται να το μάθει!

• Το μωρό πεινάει και θέλει να φάει (επιθυμία) και πρέπει με κάποιον τρόπο να το εξηγήσει. Χρησιμοποιεί το μόνο πράγμα που ξέρει, το κλάμα (δοκιμή) και αναγνωρίζει ως αποτέλεσμα την παροχή τροφής από τη μαμά (απόκριση). Μέσα από το τρίπτυχο επιθυμία – δοκιμή – απόκριση το μωρό μόλις έμαθε πως θα ζητάει την τροφή του.
• Το μωρό θέλει να τραβήξει την προσοχή των γονιών του (επιθυμία). Παρατηρεί τους γύρω του να βγάζουν ήχους με το στόμα τους και να τραβάνε έτσι την προσοχή. Δοκιμάζει να παίξει με το στόμα και τη γλώσσα (δοκιμή) ώστε να βγάλει και αυτό ήχους και απολαμβάνει με ευχαρίστηση την απόκριση των γονιών, οι οποίοι τρέχουν πάνω του φωνάζοντας "ο Ζάχος μίλησε" (απόκριση)!!! Το μωρό εισέρχεται βαθμιαία στη χρήση του προφορικού λόγου.

Όσο περισσότερο το παιδάκι χειρίζεται τον προφορικό λόγο, τόσο περισσότερο διευρύνεται το φάσμα των εννοιών που μπορεί να μάθει, οπότε και γίνεται απαραίτητη, από μεριάς εγκεφάλου, η χρήση ενός συστήματος αρχειοθέτησης εννοιών και άμεσης ανάκλησης πληροφοριών. Επαναλαμβάνοντας από το παλαιότερο "Η Εξέλιξη στην Πολιτισμική Διάδοση των Θρησκειών (ή παίζει ο χριστιανικός θεός ζάρια;)": Η μαθησιακή διαδικασία και η δυνατότητα αφομοίωσης κάθε παρεχόμενης πληροφορίας, στηρίζονται σε μια οργάνωση των εννοιών στων εγκέφαλο με τη χρήση προτύπων, τις οντολογικές κατηγορίες. Έτσι, κάνοντας χρήση των απλών οντολογικών κατηγοριών Πρόσωπο, Ζωό, Φυτό, Φυσικό Αντικείμενο, Εργαλείο, Τεχνούργημα έχουμε τη δυνατότητα να μαθαίνουμε διαρκώς καινούρια πράγματα κάνοντας αυτόματους συμπερασμούς με βάση τις ιδιότητες αυτών των οντολογικών κατηγοριών. Η πρόταση π.χ. «Ο Κανούλης είναι ο βασικός θηρευτής της νυφίτσας» αυτομάτως καταχωρεί στον εγκέφαλο μας ένα νέο ζώο με την ονομασία Κανούλης. Χωρίς να μας ενημερώσει κανένας για οτιδήποτε άλλο, συμπεραίνουμε ότι ο Κανούλης αναπνέει, τρέφεται, αναπαράγεται, και γεννάει άλλους Κανούληδες και όχι σκυλάκια ή γατάκια, κληρονομεί δηλαδή όλες τις γενικές ιδιότητες της οντολογικής κατηγορίας Ζώο. Και φυσικά, η μαθησιακή διαδικασία επιταχύνεται!

Ο Κατάλληλος Δάσκαλος
Κάπου εδώ γίνεται κατανοητό ότι ο άνθρωπος σε μικρή ηλικία, αν και δεν έχει ακόμα τη δυνατότητα παραγωγής γνώσης, διαθέτει ωστόσο τεράστια δυναμική εκμάθησης και καταχώρησης νέων πληροφοριών. Το μόνο που χρειάζεται είναι να του παρέχουν αυτές τις πληροφορίες. Ποιος είναι ο πλέον κατάλληλος φορέας για να του παρέχει τέτοιες πληροφορίες; Μα φυσικά ο μεγαλύτερος άνθρωπος ο οποίος διαθέτει πληθώρα γνώσεων και εμπειριών. Και η φύση για μια ακόμη φορά προνόησε ώστε ο νεαρός άνθρωπος να εμπιστεύεται και να νιώθει ασφάλεια κοντά στον μεγαλύτερο. Έτσι ο νεαρός άνθρωπος καθίσταται δεκτικός στην παροχή πληροφορίας, η οποία, όπως έχουμε δει, είναι (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι) πάντα προϊόν δοκιμής και επαλήθευσης.

Φόβος και Παράνοια (όχι στο Λας Βέγκας, αλλά σχεδόν παντού) -  Οι Απαρχές
Ο γιος μου, την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο, είναι τεσσάρων ετών. Πριν από έναν χρόνο ξεκίνησε στον παιδικό σταθμό και τα αποτελέσματα στον χαρακτήρα του, όσον αφορά την κοινωνικοποίηση του, ήταν εντυπωσιακά. Αν και σφόδρα ορθολογιστής εγώ, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα κάνω ποτέ αντικήρυγμα στα θεολογικά, μέχρι να φτάσει σε κάποια ηλικία που θα μπορεί να καταλάβει τις εξηγήσεις μου, αλλά και ότι αυτές θα πρέπει να τις κρατάει μακριά από άλλα παιδάκια τα οποία μπορεί και να προσβάλλονται. Απολαύσαμε οικογενειακώς τις ιστορίες του από το σχολείο, τις καινούριες του δραστηριότητες, τις αχαλίνωτες σκέψεις του και όλα όσα μάθαινε καθημερινά ρουφώντας καθετί που είχαν να του δώσουν οι δασκάλες. Ώσπου μια μέρα επιστρέφει από τον παιδικό σταθμό και με ρωτάει:
- Μπαμπά, που πήγε ο Χριστούλης;
- Που πήγε αγόρι μου;
- Ψηλά στον ουρανό!
- (Καταπνίγοντας την αυθόρμητη απάντηση μου: Και τι είναι ο Χριστούλης, πιλότος;) Αλήθεια;
- Ναι, και μας βλέπει από εκεί!

Και ξαφνικά, η αμόλυντη και χρησιμότατη διαδικασία της μάθησης διεκόπη βάναυσα! Χριστούλης!!! Οντολογική κατηγορία: Πρόσωπο. Άρα έχει δύο χέρια, δύο πόδια, ένα κεφάλι κλπ. Μιλάει, τρέφεται, αναπτύσσεται! Αλλά και, ω του θαύματος, δεν υπόκειται σε περιορισμούς βαρύτητας και ανεβαίνει στον ουρανό, δεν πεθαίνει, και σε λίγα χρόνια θα μάθουμε ότι επίσης δεν αναπαράγεται (ντροπή!!!) και ότι εγκρίνει ή δεν εγκρίνει τις πράξεις μας. Επίσης διαθέτει και υπερ – όραση και υπερ – εγκέφαλο και μας παρακολουθεί όλους και καταγράφει τις κινήσεις μας. Χμμ, μάλλον δεν είναι πρόσωπο, είναι κάτι άλλο, ένας υπερφυσικός φορέας ή μια υπερφυσική δύναμη.
- Εεε καλά ρε μεγάλε, μήπως υπερβάλεις λίγο, σιγά μην πάθει και τίποτα το παιδάκι επειδή του είπαν την ιστορία του Χριστού.
- Νομίζετε; Για να δούμε…

Αυτό που συνέβη παραπάνω είναι η δημιουργία μιας νέας οντολογικής κατηγορίας, αυτής του Υπερφυσικού Φορέα.

Στον υπερφυσικό φορέα δεν χωράνε τι, γιατί, πως και πότε, απλά δεχόμαστε τις ιδιότητες του χωρίς αυτές να επαληθευτούν ποτέ!!! Και η νέα αυτή οντολογική κατηγορία δυστυχώς είναι ένας Δούρειος Ίππος, είναι μια υποδοχή για πλήθος βλαβερές ιδέες, συνήθειες και πρακτικές. Τα παιδάκια που διδάχτηκαν την ιστορία του Χριστούλη δεν έχουν κανέναν λόγο να μην αρχίσουν να δέχονται αβασάνιστα ότι:

• Υπάρχει μια αόρατη υπερφυσική δύναμη στο μάτι κάποιων, η οποία εξ’ αποστάσεως μας προκαλεί πονοκέφαλο ή γενικότερη αδιαθεσία.
• Υπάρχουν άνθρωποι με υπερφυσικές ικανότητες που προβλέπουν το μέλλον κοιτάζοντας τα άστρα.
• Καλός και χρήσιμος ο γιατρός, αλλά υπάρχει κάποιος υπερφυσικός τύπος στον ουρανό που θα βοηθήσει τον άρρωστο πατέρα μας αν του ανάψουμε ένα κεράκι.
• Υπάρχει νερό με την ιδιότητα της μνήμης, θυμάται τις επαφές του με φάρμακα και αν και είναι πλέον σκέτο νεράκι, μπορεί και γιατρεύει αρρώστιες χωρίς τις παρενέργειες που έχουν τα κακά φάρμακα.
• Υπάρχει κάποιος στον ουρανό ο οποίος βλέπει τα πάντα, και δεν εγκρίνει τον αυνανισμό, και όταν τα παιδάκια αυτά θα αυνανιστούν φυσιολογικά για πρώτη φορά, θα πρέπει να αισθάνονται ενοχές.
• …
• Ακόμα – ακόμα και ότι το βιάγκρα είναι αποτέλεσμα μιας παγκόσμιας καπιταλιστικής συνομωσίας! Δεν έχει σημασία το απίθανο της δήλωσης, δεν έχει σημασία τι είναι αυτός που το είπε. Θυμηθείτε ότι οι αποδείξεις έχουν χάσει πλέον την ισχύ τους!

Το ερώτημα μου απευθύνεται φυσικά σε όλους όσους εισάγουν τα παιδάκια για πρώτη φορά στα μονοπάτια της εγκεκριμένης από το κράτος παράνοιας. Τι σας έφταιξαν τα παιδάκια;;; Ζηλέψατε την ελευθερία τους και την ξεγνοιασιά τους; Έχετε αντιληφθεί τον πλασματικό κόσμο στον οποίον τα οδηγείτε; Και τέλος πάντων, με ποιο δικαίωμα φρενάρετε απότομα τον μαθησιακό τους οίστρο;

Συνέχεια στο άρθρο...

Ορθολογιστικά Βέτο

Τα παρακάτω αποτελούν μια κατηγοριοποιημένη ανθολογία από πολυφορεμένα απολογητικά επιχειρήματα εναντίον των πάσης φύσεως ορθολογιστών – άθεων – σκεπτικιστών. Οι προτεινόμενες απαντήσεις είναι σατιρικού χαρακτήρα και έχουν ως σκοπό την απότομη λήξη μιας δυνητικά ατέρμονης συζήτησης, η οποία συνήθως προκύπτει όταν ο σκεπτικιστής παραθέτει επιχειρήματα προκειμένου να φτάσει σε συμπεράσματα και ο πιστός παραθέτει προαποφασισμένα συμπεράσματα προκειμένου να εντοπίσει πιθανά επιχειρήματα.

Κατηγορία: ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ
Αυτοαποκαλείσαι άθεος αλλά στην πραγματικότητα αυτό είναι η δική σου πίστη. Όλοι κάπου πιστεύουν (στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer).
Αν η αθεΐα είναι πίστη, τότε και η ΜΗ συλλογή γραμματοσήμων είναι χόμπι!

Βαθιά μέσα σου πιστεύεις στο Θεό (αυθαίρετη διαπίστωση).
Βαθιά μέσα σου δεν το πιστεύεις αυτό!

Ισχυρίζεσαι ότι είσαι άθεος απλά και μόνο γιατί θέλεις να το παίζεις αντιδραστικός (στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer)!
...οπότε αν κάποτε οι Beatles είχαν μακριά μαλλιά γιατί ήθελαν να το παίζουν αντιδραστικοί, στην πραγματικότητα δεν είχαν καθόλου μαλλιά· κάτι τέτοιο εννοείς;;;

Κατηγορία: ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
Η Αγία Γραφή λέει ότι η αθεΐα είναι κακό πράγμα (π.χ. Ψαλμός ΙΓ΄. 13)!
Η Αγία Γραφή λέει επίσης ότι ο γάιδαρος κάποιου μίλησε...

Υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού. Η Αγία Γραφή και τα θαύματα του Χριστού μιλάνε από μόνα τους (αδιαφορία για την αξιοπιστία των αποδείξεων).
Αν ο εικοσάχρονος γιος σου πίστευε στον Άγιο Βασίλη επειδή διάβασε ένα σχετικό βιβλίο και επειδή για κάποια χρόνια, κάθε Χριστούγεννα εμφανίζονταν δώρα στο χριστουγεννιάτικο δέντρο, θα τον επαινούσες για την πίστη του ή θα είχες απογοητευτεί γιατί είναι ηλίθιος;

Ξέρω από προσωπικό βίωμα ότι ο Θεός υπάρχει (άρα οφείλεις για κάποιον μυστήριο λόγο να το σεβαστείς)!
Αποκλείεται! Μου το είπε ο ίδιος ότι δεν υπάρχει!

Υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες σε όλα τα θαύματα του Χριστού (αδιαφορία για την αξιοπιστία του μάρτυρα)!
Υπάρχουν επίσης αυτόπτες μάρτυρες για τον Τρομερό Χιονάνθρωπο των Ιμαλαΐων, για τα θαύματα του Γιούρι Γκέλερ και για τις απαγωγές ανθρώπων από εξωγήινους…

Το κερί στον Πανάγιο Τάφο ανάβει μόνο του (που δεν ανάβει, αλλά λέμε τώρα…)!
Εεε και; Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ανάψει ένα κερί!

Κατηγορία: ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ
Οι άθεοι είναι σατανικοί (άκυρο)!
Ακριβώς όσο και οι θεϊστές είναι αγνωστικιστές...

Δεν υπάρχουν άθεοι στα χαρακώματα (θαρρείς και είναι ντροπή)!
Επειδή προφανώς έχουμε πολύ λιγότερους λόγους για να ξεκινήσουμε κάποιον πόλεμο...

Οι άνθρωποι που πιστεύουν στο Χριστό είναι καλοί! Οπότε θα έπρεπε να πιστεύεις κι εσύ στο Χριστό (παντελής άγνοια της διάκρισης μεταξύ συνεπαγωγής και ισότητας).
Η χημειοθεραπεία είναι καλή επειδή γιατρεύει πολλές φορές τον καρκίνο, οπότε θα έπρεπε όλοι να κάνουν χημειοθεραπεία!!!

Χωρίς Θεό δεν υπάρχει ηθική (κάποιος που δεν έχει διαβάσει ποτέ του την Αγία Γραφή)!
Μιλάμε πάντα για το θεό που πρόσταξε τον Μωυσή να σφάξει μωρά και πρόσταξε τους ανθρώπους να σκοτώσουν και να ψήσουν ζώα για να γουστάρει με την τσίκνα;;;

Κατηγορία: ΦΟΒΙΑ
Αν πιστεύεις στο Θεό και τελικά δεν υπάρχει, τότε δεν έχασες και τίποτα, αλλά αν δεν πιστεύεις στο Θεό και αυτός υπάρχει, τότε θα τιμωρείσαι αιώνια με τον χειρότερο τρόπο. Άρα δεν συμφέρει να είσαι άθεος (Το στοίχημα του Πασκάλ).
Ναι αλλά για φαντάσου τι έχεις να πάθεις έτσι και πιστεύεις, και μάλιστα στον λάθος θεό; Ο πραγματικός θεός θα εξοργίζεται όλο και περισσότερο κάθε φορά που πηγαίνεις στην εκκλησία...

Αν δεν πιστεύεις στο Θεό, θα πας στην Κόλαση (αναίτια απειλή)!
Αν δεν σταματήσεις να πιστεύεις στο θεό, θα σου σπάσω τα μούτρα!

Κατηγορία: ΔΙΑΣΗΜΟΤΗΤΕΣ
Ο Χίτλερ ήταν άθεος (και λοιπόν;)!
Δεν είμαι σίγουρος για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, αλλά γι αυτό που είμαι σίγουρος είναι ότι ήταν ετεροφυλόφιλος. Να υποθέσω ότι είσαι αντίθετος και σ’ αυτό…;

Ο Αϊνστάιν πίστευε στο Θεό. Περνιέσαι για πιο έξυπνος από τον Αϊνστάιν (εννοείται ότι δεν ισχύει βέβαια);
Αν πίστευε στο θεό, ΝΑΙ!

Κατηγορία: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Ο Θεός είναι τέλειος, και δεν θα μπορούσε να είναι τέλειος άμα δεν υπήρχε, το οποίο αποδεικνύει ότι ο Θεός υπάρχει (αποτυχία σοφίσματος).
Όχι! Αποδεικνύει απλώς ότι δεν είναι τέλειος!

Λες ότι δεν πιστεύεις στο Θεό, αλλά τότε πως παρέστη η ανάγκη να επινοηθεί η λέξη Θεός; Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά! Μάλλον πιστεύεις στο Θεό, παρόλο που αμφισβητείς την ύπαρξη του (τι συμβαίνει αλήθεια με τις λέξεις ξωτικό και νεράιδα;).
Χμμ αυτό μου θυμίζει ότι… πιστεύω ότι ΔΕΝ μου χρωστάς 1000€.

Υπάρχουν τόσα θαυμαστά πράγματα στον κόσμο, πως μπορείς να λες ότι δεν υπάρχει Θεός (παντελώς άσχετο…);
Χμμ είναι σχετικά απλό, ορίστε: Δεν υπάρχει θεός!

Υπάρχει τόση ομορφιά στον κόσμο, που μόνο ο Θεός θα μπορούσε να την έχει δημιουργήσει (γιατί;;;)!
Η γυναίκα μου είναι όμορφη και όλως παραδόξως την δημιούργησε η πεθερά μου!!!

Αν δεν υπάρχει Παράδεισος και Κόλαση, τότε που πηγαίνουμε όταν πεθάνουμε (στα πλαίσια του: ask a stupid question, get a stupid answer);
Ακριβώς εκεί που ήμασταν πριν γεννηθούμε!

Κατηγορία: ΑΛΛΑ ΦΑΙΔΡΑ
Δεν μπορείς να αποδείξεις ότι ο δεν υπάρχει Θεός (θα έπρεπε;)!
Εεε και;

Ο Θεός θέλει να πιστεύεις σε αυτόν χωρίς απτές αποδείξεις (μάλλον ο θεός είναι Έλληνας).
Χμμ, μάλλον γι αυτό έχει εξαφανίσει κάθε είδους απόδειξη για την ύπαρξη του· για να μη με δελεάσει!

Η εξέλιξη είναι απλώς μια θεωρία (από πότε η θεωρία αναφέρεται σε κάτι ήσσονος σημασίας;)!
Η βαρύτητα είναι επίσης απλώς μια θεωρία!

Ο Θεός εμφάνισε τη μορφή του πάνω σ’ αυτήν την τηγανίτα (ωωω ρε συ, τρομερό!!!).
Γκνιαμ – γκνιαμ, γκούλπ! (μετά από κατάποση της τηγανίτας)

Συνέχεια στο άρθρο...

Να 'σου και ξεφυτρώνει μπροστά μου ένα υποκατάστημα της Marfin!

- Ναι, αλλά αν απεργούσαν οι υπάλληλοι της Marfin, δεν θα συνέβαινε αυτό!
- Ναι, αλλά αν τηρούνταν οι προδιαγραφές της πυρασφάλειας...
- Ναι, αλλά αν η κυβέρνηση δεν μας είχε κουβαλήσει εδώ το ΔΝΤ...
- Ναι, αλλά αν είχαν προνοήσει οι υπάλληλοι να φοράνε στολές αμιάντου και ειδικές μάσκες...
- Ναι, αλλά αν δεν είχε κτίρια η Σταδίου...
...
- Ναι, αλλά αν η γιαγιά μου το είχε στο μέτωπο θα ήταν κουμπαράς!

Επιστροφή στο Δημοτικό
Επειδή σε αυτήν τη χώρα είναι σχεδόν όλοι ανήλικοι (θέλουν να τελούν πάντα υπό την προστασία κάποιου κηδεμόνα, είτε αυτός ο κάποιος είναι ο θεός, είτε είναι το κράτος, είτε είναι ο ισόβιος εργοδότης του δημοσίου...), να υπενθυμίσουμε λίγο την σημασία της λέξης αν (από τους Τεγόπουλο και Φυτράκη).
αν = (σύνδ.)  σε ποικίλες χρήσεις:

1. με σημασία υποθετική (ως συνών. του εάν): αν ήθελες, θα γινόταν κι αυτό· ενδοτική (συνών. του μολονότι): αν και μπορεί, δε θέλει να βοηθήσει
2. ερωτηματική: δεν ξέρω αν θα γυρίσει
3. αοριστολογική: ό,τι κι αν μου πεις, δε θα σε πιστέψω

Από τους ανωτέρω ορισμούς προκύπτει ότι η πρόταση που ακολουθεί το αν, δεν συνέβη! Για την ακρίβεια δεν συνέβη ακόμα, ή συνέβη κάτι άλλο, συνήθως αντίθετο από την πρόταση μας. Και επειδή στο βασίλειο του ανορθολογισμού, που θέλει να ονομάζεται Ελλάδα, έχουμε την παράλογη τάση να ασχολούμαστε με αυτό που δεν συνέβη, εγώ θα επιλέξω την αντίθετη οδό και θα εξηγήσω τι πραγματικά συνέβη, ποια δηλαδή ήταν η πράξη που πραγματοποιήθηκε από κάποιον και έβλαψε τραγικά και ανεπανόρθωτα κάποιον άλλον.

 Στις 5 Μαΐου 2010, κάποιοι υπάνθρωποι πέταξαν βόμβες μολότοφ σε υποκατάστημα της Marfin, στην οδό Σταδίου και αριθμό 23 στην Αθήνα, και τρεις τραπεζικοί υπάλληλοι, οι οποίοι εγκλωβίστηκαν μέσα στο κτίριο, αποχώρησαν άδικα από τη ζωή λόγω ασφυξίας. ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ! Και σ’ αυτό επιβάλλεται να αποδώσουμε ευθύνες, όλοι όσοι θεωρούμε τους εαυτούς μας ενήλικες. Ευθύνες στους αυτουργούς της πράξης (ρίψη μολότοφ) που προκάλεσε αυτά τα αποτελέσματα (θάνατος τριών αθώων υπαλλήλων). Όλα τα άλλα είναι υποθετικά σενάρια που θα προέκυπταν αν διαταράσσαμε τις αρχικές συνθήκες του γεγονότος. Ευχαρίστως να τα δούμε (και να τα βλεπουμε καθημερινά) ως σενάρια για λόγους πρόληψης, αλλά μέχρι εκεί! Η απόδοση ανύπαρκτων ευθυνών με βάση φαντασιακά σενάρια, μόνο στον αδρανοποιημένο και ευθυνόφοβο νεοελληνικό εγκέφαλο θα μπορούσε να στεριώσει. Τον εγκέφαλο που σατίρισε κάποτε εξαιρετικά η κόρη του Μαυρογιαλούρου (Λινάρδου) στην ταινία Υπάρχει και Φιλότιμο, για να εισπράξει την πληρωμένη απάντηση από τον ίδιο τον Μαυρογιαλούρο (Κωνσταντάρας):

Κόρη: ...και εκεί που πήγαινα ωραία ωραία, να 'σου και ξεφυτρώνει μπροστά μου μία ελιά...
Μαυρογιαλούρος: Η ελιά είχε φυτρώσει εδώ και πενήντα χρόνια ρε στραβούλιακα!

Συνέχεια στο άρθρο...

Οι Πίθηκοι Με Τις Μολότοφ

- Να 'μαστε και πάλι! Ρίχνουμε το εικοσάρικο και ξεκινάμε. Τι εικοσάρικο; Μα δραχμές φυσικά, το εθνικό μας νόμισμα· το μοναδικό νόμισμα που ξέρουμε (λέμε τώρα…) να διαχειριζόμαστε με κάποια σχετική άνεση. Το νόμισμα που μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τους κουτόφραγκους. Που είναι η σχισμή; Ααα, να την εδώ κάτω, δίπλα από τον λεκέ από τα τσιγάρα πάνω στη λαμαρίνα. Θα το κάνω το high score σήμερα, δεν υπάρχει περίπτωση.

Ο Μάστορας Με Τα Μουστάκια
- Ταν, ταράν, ταράραρααααν! Έφυγε ο μάστορας με τα μουστάκια! Αν και με σιλουέτα λουκουμά, τρέχει πολύ γρήγορα και πηδάει με χαρακτηριστική άνεση τα βαρέλια που του πετάει ο γορίλας από την ταράτσα. Πίσω! Ανεβαίνουμε προσωρινά σ’ αυτήν τη σκάλα! Πέρασε το δεύτερο βαρέλι οπότε… ξανακατεβαίνουμε και βουρ για τον τέταρτο όροφο. Πήδα (100)! Πήδα (200)! Πήδα (300)! Χαχαχα, είμαι ανίκητος!!! Ααα, να και μια φωτιά! Προσοχή γιατί αυτές είναι ύπουλες και αλλάζουν εύκολα πορεία. Μπορεί να καούμε. Προσεκτικά, προσεκτικά και χοπ… ΜΑ ΤΙ;;; Έλα ρε, τι κάνει τώρα; Κάηκα γαμώ τα καντήλια μου. Από τώρα; Και βλέπουν και οι γκομενίτσες από πίσω! Τέλος πάντων, έχω άλλες δύο ζωές και, ο κόσμος να χαλάσει, θα το σπάσω σήμερα το high score. Και αν δεν τα καταφέρω με τις δύο ζωές που μου απέμειναν, σιγά τα αβγά! Έχω άλλα τέσσερα εικοσάρικα… Το Donkey Kong είναι γαμάτο παιχνίδι.

Αγαπητέ Γορίλα!
Μπορεί να είσαι μεγάλος και τρανός και εξαιρετικά δυνατός, μπορεί να έχεις και τα δίκια σου αφού ερωτεύτηκες παράφορα την ξανθούλα με το ντεμοντέ ροζ φουστάνι, που την κρατάς αιχμάλωτη στην κορυφή. Έλα όμως που μου αρέσει κι εμένα! Και δεν σκοπεύω να παραιτηθώ, όσα βαρέλια και μολότοφ κι αν μου πετάξεις. Και από ζωές, να φαν κι οι κότες! Και τα εικοσάρικα επίσης άφθονα. Πολλές ζωές, πολλά εικοσάρικα, πολλά ηλεκτρονικάδικα και ποδοσφαιράκια, γενικότερη αφθονία στην Ελλάδα του 1987. Ενέργεια; Άπειρη!!! Δεν κουράζομαι ποτέ. Φωτιές; Πάρα πολλές αλλά δεν μασάω! Και ο στόχος μας. Ταπεινός μεν, υπαρκτός δε και σαφώς καθορισμένος. Για σένα η διατήρηση των κεκτημένων, δηλαδή της φυλακισμένης ξανθούλας. Για μένα η κατάκτηση της κορυφής και το πέρασμα στο επόμενο ταμπλό, μαζί με την εξέχουσα θέση στην καρδιά της ξανθούλας με το ντεμοντέ φουστάνι. Και μην ξεχνάμε και τις γκομενίτσες που με παρακολουθούν από πίσω. Βρε λες να περιμένουν απλώς για να παίξουν κι αυτές; Μπαα, δεν νομίζω. Μάλλον θαυμάζουν τους ελιγμούς μου!!!

Αγαπητή εξελικτική μισοριξιά, κοινώς Πίθηκε!
Ναι σε σένα μιλάω που έχεις κάνει χόμπι τη ρίψη μολότοφ! Αν δεν το έχεις καταλάβει (που όντως δεν το έχεις καταλάβει), υπάρχουν κάποιες θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα σε μια ηλεκτρονική κονσόλα της δεκαετίας του 80 και στην καθημερινότητα του 2010.

Υποχρεωτικό Μάθημα: Ψυχολογικά Μαθηματικά
Λοιπόν εξελικτική μισοριξιά, κοινώς πίθηκε, δεν υπάρχουν πλέον δραχμές, αλλά ευρώ. Και από την ώρα που απέκτησες ευρώ και μετά, δεν υπήρξε ποτέ ξανά αφθονία στη χώρα σου. Γιατί μπήκες σε ένα παιχνίδι που δεν μπόρεσες ποτέ να παρακολουθήσεις. Γιατί υποχρεώθηκες να συμπορευτείς με τον πολιτισμό και τον ορθολογισμό, χωρίς να έχεις τίποτα από τα δύο. Οι λευκοί, ως γνωστόν, δεν μπορούν να πηδήξουν και εσύ κλήθηκες μονομιάς να μεταπηδήσεις από το τσιμεντένιο μπασκετογήπεδο της αυλής του σχολείου στον θαυμαστό κόσμο των αλτικών και παντοδύναμων μαύρων αθλητών του NBA! Μήπως σε μπέρδεψε η παρομοίωση; Ξέρεις άραγε τι είναι παρομοίωση; Μάλλον όχι γιατί δεν τη διδάχτηκες ποτέ. Δεν διδάχτηκες γενικά τίποτα σχετικό με τη γλώσσα. Δεν διδάχτηκες καμία σοβαρή άλλη επιστήμη. Τα μόνα που διδάχτηκες είναι τα δύο βασικά θεωρήματα πάνω στα οποία δομήθηκαν τα ψυχολογικά μαθηματικά, τα οποία τόσο πολύ εκφράζουν τον Νεοέλληνα:

1. Μεταβατική Ιδιότητα: Στα μαθηματικά ισχύει ότι όταν Α = Β και Β = Γ, τότε Α = Γ. Η επέκταση αυτής της ιδιότητας περιγράφει σαφώς ότι, αφού οι Αρχαίοι Έλληνες των κλασσικών χρόνων ήταν σπουδαίοι, και οι επόμενοι Αρχαίοι Έλληνες των ελληνιστικών χρόνων ήταν σπουδαίοι, και πάει λέγοντας… εεε τότε και εμείς, οι σημερινοί Νεοέλληνες είμαστε σπουδαίοι. Και έτσι οποιοσδήποτε είχε το προνόμιο (;;;) να γεννηθεί σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο, δικαιούται να πίνει φραπέ καθημερινά στις 12:00, στο παγκόσμιο φόρτε δηλαδή της παραγωγικής διαδικασίας, και να αγορεύει λέγοντας ότι όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, οι άλλοι γαυγίζανε. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να ζούμε με δανεικά και να νομίζουμε ότι ζούμε με υποτροφίες που μας χορηγούνται λόγω της ανεκτίμητης αξίας μας.
2. Θεώρημα Πάτσι (ή Θεώρημα του 1 + 1 = 0, από τον Robert Anton Wilson): Τώρα είμαστε πάτσι, μία σου και μία μου! Φάγατε εσείς, ήρθε η ώρα να φάμε κι εμείς! Διορίσατε εσείς στο δημόσιο, θα διορίσουμε κι εμείς! Τώρα είμαστε πάτσι. Δεκέμβρης του 2008, σκοτώνεται ένας μαθητής από αναίτια πυρά ενός οργάνου της τάξης. Μάιος 2010, σκοτώνονται τρεις άνθρωποι από την αναίτια ρίψη μολότοφ μέσα στο χώρο εργασίας τους. Οι δεξιοί αναφωνούν όλο χαρά «Για να σας δούμε τώρα όλους εσάς τους αριστερίζοντες, τι έχετε να πείτε;». Και οι αριστεροί απαντούν «Πίσω φασίστες που θέλατε να καλύψετε το γουρούνι τον μπάτσο». ΟΚ παλικάρια, πλέον είσαστε πάτσι, έτσι; Μαλάκες, μαλάκες και μαλάκες!!! 1 + 1 κάνει πάντοτε 2. Ένας πελατειακός διορισμός και ένας πελατειακός διορισμός… χμμ κοίταξε να δεις, μας κάνουν δύο πελατειακούς διορισμούς. Και μετά από τις 500.000 επαναλήψεις αντί να φτάσουμε στο μηδέν του Θεωρήματος Πάτσι, καταλήγουμε στο 1.000.000 υπεράριθμους στην κρατική μηχανή, τους οποίους αδυνατούμε να πληρώσουμε. Συνεχίζοντας στα πιο σοβαρά, ένας φόνος και ένας φόνος δεν είναι ποτέ μηδέν φόνοι, αλλά δύο φόνοι. Και το αιματοκύλισμα συνεχίζεται. Και τα θύματα πολλαπλασιάζονται, αντί να αλληλοαναιρούνται! Αλλά ο Νεοέλληνας συνεχίζει να ζει μέσα στο λήθαργο του Θεωρήματος Πάτσι.

Ύστερα από αυτήν τη σύντομη παράθεση του επιστημονικού σου υπόβαθρου εξελικτική μισοριξιά, κοινώς πίθηκε, λυπάμαι που θα σου το θέσω τόσο ωμά, αλλά, σε αντίθεση με τον συμπαθή προαναφερθέντα γορίλα, δεν έχεις στόχους. Η ξανθούλα με το ντεμοντέ ροζ φόρεμα δεν υπάρχει. Ούτε υπάρχουν γκομενίτσες που μας παρακολουθούν. Και εσύ συνεχίζεις να μου πετάς φωτιές και μολότοφ αλλά δεν έχεις πλέον καμία ιδέα γιατί το κάνεις. Καλείς τους πάντες σε ανυπακοή, σε αναρχία και σε ανυποταγή, κάνεις κατάχρηση του άλφα του στερητικού ακολουθώντας πιστά τα χνάρια της αποφατικής θεολογίας και του δογματισμού, γιατί στην πραγματικότητα κι εσύ δεν έχεις κάποιο υπαρκτό αντικείμενο. Και συνεπώς δεν έχεις προτάσεις.

Και κάτι τελευταίο εξελικτική μισοριξιά, κοινώς πίθηκε. Οι φωτιές που ανάβεις δολοφόνε δεν έχουν καμία σχέση με τις άκακες φωτιές του συμπαθούς ηλεκτρονικού γορίλα. Κατάλαβε επιτέλους γελοίε ότι κάθε φορά που η μολότοφ σου βρίσκει στόχο, μια ζωή τερματίζεται. Στοπ, δεν έχει παραπέρα! Στην πραγματική ζωή δεν υπάρχουν οι έξτρα ζωές των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Στην πραγματική ζωή δεν υπάρχουν εικοσάρικα για να ξεκινήσεις νέο παιχνίδι. Στην πραγματική ζωή, οι μολότοφ συνοδεύονται αποκλειστικά από ηττημένους. Αυτούς που χάνουν τη μοναδική ζωή τους και αυτούς που προσπαθούν και αγωνιούν για να μην τη χάσουν.

Συνοψίζοντας εξελικτική μισοριξιά, κοινώς πίθηκε, δεν έχεις παιδεία, δεν έχεις στόχους, δεν έχεις προτάσεις, δεν έχεις στοιχειώδη αντίληψη, δεν έχεις εγκέφαλο μεγαλύτερο από της αμοιβάδας, δεν έχεις φίλους γενικότερα. Εξελικτικά χαρακτηρίζεσαι επιζήμιος. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Με απλά λόγια, πρέπει να πάψεις να υπάρχεις, για το καλό της Ελλάδας! Ουστ!!!

Συνέχεια στο άρθρο...

Δ.Δ. (Δουλικοί Δημιουργοί)

 - Καίγομαι, η ζέστη είναι αφόρητη! Νυστάζω! Η ζέστη προκαλεί νάρκωση! Ή μήπως όχι... Φως; Μπα, δεν νομίζω! Μόνο αυτή η γνώριμη μυρωδιά μούχλας και αυτό το σκοτάδι, το υποτιθέμενο σκοτάδι, που τελικά ποτέ δεν είναι σκοτάδι γιατί υπάρχει μόνιμα και αυτή η στυγνή η Ακοίμητος, η κόρη του Κανδήλα. Και δεν μπορούμε να κοιμηθούμε ποτέ. Θέλω να κοιμηθώ! Έχει τελικά ζέστη; Μπα, μάλλον κρύο. Τα νεύρα μου έχουν τεντώσει. Χειρότερα και από εκείνου του Δημιουργού στο Insomnia, Αλ Πατσίνο νομίζω τον φωνάζουν! Νυστάζω δαιμονισμένα!!! Νυστάζω... Θα έρθει η ώρα μου για την πυρά, και δεν θα έχω αναπαυθεί ποτέ. Γιατί σε μένα ω Δημιουργοί; Γιατί;;;

Δίχως Φρένα

Το εσωτερικό παραλήρημα του Κεριού Ένα, διεκόπη απότομα από το μεταλλικό μάνταλο στη βαριά ξύλινη πόρτα. Το κάλεσμα του μάνταλου, αβάσταχτο αλλά και μεγαλειώδες. Και τα συμπτώματα της αϋπνίας απλά εξαφανίστηκαν. Το Κερί Ένα γνώριζε πλέον ότι είχε φτάσει η ώρα να συναντήσει τους Δημιουργούς του.

 - Αυτοί μας έπλασαν και Αυτοί ορίζουν τις τύχες μας! Ήρθε η ώρα να πάω κοντά Τους!!! Αυτές οι φωνές απ’ έξω... Αααα, να Τον που με πλησιάζει. Και δεν είναι σαν τους χτεσινούς Δημιουργούς. Αυτός είναι τετράπαχος. Και είναι μέσα στα μαύρα. Κι έχει χρυσάφι, κι έχει και πετραχήλια, και αυτά τα τρομακτικά μούσια σαν το σύρμα που τρίβουνε τα σκεύη!!! Μα τι... Μηηηη!!! Βοήθεια! Μηηη τον αναπτήρα!!! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧ...

 Το Κερί Ένα έλειωνε πλέον ταχύτατα από την φλόγα, από το Άγιο Φως.

 - Άγιο ξε-Άγιο, καίει όμως το ρημάδι! Και οι φωνές όλο και δυναμώνουν. Μα που με πηγαίνει αυτός ο μαυροφορεμένος Δημιουργός; Ωωωωω, πόσοι Δημιουργοί; Μα τι κάνουν; Με προσκυνάνε; Εμένα;;; Το Κερί Ένα που με δημιούργησαν με το σωρό στο εργαστήρι του Ιωσαφάτ; (Μουάτσσς) Ιιιχχ! Αυτή η ξεδοντιάρα με φίλησε! Και αυτοί εδώ τι κάνουν πάλι; Γιατί βάζουν τα χέρια τους στη φλεγόμενη κόμη μου; Και γιατί ορμάνε και με τα υπόλοιπα κεριά;;; Ααα να και το Κερί Οκτώ. Μα τι γίνεται εδώ φίλε;

- Δεν γνωρίζω Αδερφέ Κερί Ένα, αλλά σε παρακαλώ, μη με κάψεις κι εμένα! Μη! ΜΗΗΗΗΗΗΗΗ…

- Ούτε κι εμένα Κερί Ένα! Λυπήσου με! Ας μην πιω το ποτήρι τούτο…

- Αυτή είναι η μοίρα μας Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ. Οι Δημιουργοί μας φτιάχνουν και σ’ Αυτούς ανήκουμε. Και ήρθε η ώρα μας να καούμε. Αλλά κοίταξε εδώ τι γίνεται, για να ξεχαστείς! Απίστευτο!!! Μας προσκυνάνε οι Δημιουργοί! Έχω λιώσει στα γέλια, πέρα από το ότι λιώνω και κανονικά.

- Μη Κερί Ένα, ΜΗΗΗΗΗΗΗΗ…

Νοητική Μετεπιβίβαση
Το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ λαμπάδιασε απότομα στα χέρια ενός αξιωματούχου Δημιουργού, πλημμυρίζοντας με ένα αβάσταχτο αίσθημα μη διαχειρίσιμου πόνου αλλά και με παράλληλα συναισθήματα αποτροπιασμού καθώς έβλεπε τη φλεγόμενη κόμη του να μεταδίδει τη φλόγα και στα Κεριά Τριάντα Πέντε, Τριάντα Οκτώ, Τετρακόσια Δύο και Επτά Χιλιάδες Πενήντα.

- ΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ! Βοήθεια! Καίγομαι…! Έκαψα και τους άλλους τους φουκαράδες. Μα δεν το ήθελα… Αυτή είναι η μοίρα μας. Μας δημιουργούν Αυτοί για να καιγόμαστε. Και ζούμε μόνιμα με την προσμονή του τέλους μας, τη χειρότερη μορφή φόβου δηλαδή!

Λιωμένες σταγόνες κυλούσαν πλέον πάνω στη λευκή κορμοστασιά του κατακαίγοντας το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ, ασύμμετρες κερωμένες ραβδώσεις καταρράκωναν τη γυαλιστερή ολόλευκη υφή του, ενώ ο αξιωματούχος Δημιουργός το κράδαινε με μανία στον αέρα.

- Αέρας! Λίγο καλύτερα τώρα, αλλά τι σημασία έχει;;; Όλα τελειώνουν! Σε λίγο δεν θα υπάρχω. Σπρωξίματα και αλαλαγμοί παντού. Και εγώ απλώς θα χαθώ κάπου μέσα στο πλήθος, αφού κάψω και άλλους συντρόφους μου. Χααα, οι φωνές γύρω αρχίζουν να εξασθενούν! Βγήκαμε από το πλήθος. Χμμμ, Περίεργο! Καίγομαι αλλά δε με νοιάζει πια. Σε λίγο δεν θα υπάρχω και μολαταύτα αδιαφορώ. Τίποτα δεν με τρομάζει πλέον. Απλώς λιώνω…

Το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ βυθιζόταν σε μια ανεξήγητη νιρβάνα, σε μια αλλοπρόσαλλη κατάσταση όπου κανένα πρόβλημα δεν αποτελεί πρόβλημα, καθώς συνέχιζε την προέλαση του, μέσα στην ασφάλεια (και παράλληλα φυλακή) των χεριών του αξιωματούχου Δημιουργού. Δύο λεπτά και μερικές δρασκελιές αργότερα, ο αξιωματούχος Δημιουργός βρέθηκε να κινείται ανάμεσα στη συνοδεία του, έξω από ένα τεράστιο αεροσκάφος. Οι Δημιουργοί της συνοδείας στήθηκαν σε παράταξη, και ένας – ένας άρχισαν να ασπάζονται τον αξιωματούχο Δημιουργό. Το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ άκουγε σαν από κάπου μακριά:

- Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!
- Αληθώς ο Κύριος!
…
- Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!
- Αληθώς ο Κύριος!
…
- Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη!
- Αληθώς ο Κύριος!
- Κύριοι, φύγαμε για Αθήνα!

Το τελευταίο στάθηκε αρκετό για να βγάλει απότομα το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ από τον παραιτημένο λήθαργο του.

- Αθήνα! Ελλάδα; Εν μέσω κρίσης και εν αναμονή της χρεοκοπίας;;; Και με το Δ.Ν.Τ. προ των πυλών;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; (Τίποτα δεν σε τρομάζει, εεε;;; Τρομάρα σου!)

Ένας πρωτόγνωρος και πρωτόγονος φόβος παρέλυσε ολοσχερώς το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα οι αισθήσεις του το εγκατέλειψαν.

Αναθεώρηση Δεδομένων

- Φως; Μπα, δεν νομίζω! Μόνο αυτή η γνώριμη μυρωδιά μούχλας και αυτό το σκοτάδι, το υποτιθέμενο σκοτάδι, που τελικά ποτέ δεν είναι σκοτάδι γιατί υπάρχει μόνιμα και αυτή η στυγνή η Ακοίμητος, η κόρη του Κανδήλα. Χμμμ, τα έχω ξαναζήσει αυτά, κι όμως το σκηνικό δεν είναι γνώριμο!!! Δεν υπάρχει καμία μυρωδιά μούχλας· ένα γαργαλιστικό άρωμα γαλλικού καφέ. Και η Ακοίμητος Κανδήλα; Άφαντη! Και το υποτιθέμενο σκοτάδι; Ποιο υποτιθέμενο σκοτάδι; Διάχυτο αλλά ήπιο λευκό φως, ηρεμία, κατάνυξη αταίριαστη με τα ηλεκτρονικά συστήματα. Και τι είναι όλοι αυτοί οι Δημιουργοί γύρω μου; Άλλοι ντυμένοι στην πένα, άλλοι με στολές και άλλοι ρασοφόροι, μέσα στο μαύρο και το χρυσό.

Οι αισθήσεις του Κεριού Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ είχαν σχεδόν πλήρως επανέλθει, όταν άρχισε να διαπιστώνει την κατάσταση του. Η κόμη του φλέγονταν ήπια, το περίβλημα του κατάλευκο και γυαλιστερό, χωρίς την παραμικρή αμυχή και ένας διακοσμητικός προστατευτικός γιακάς, από μέταλλο και κορδέλες, κοσμούσε πλέον το λαιμό του και εμπόδιζε τις σταγόνες της τήξης να ρυτιδιάζουν την υφή του. Τα μάτια των Δημιουργών εστιασμένα πάνω του, άλλα με δέος, άλλα δακρυσμένα και άλλα με συγκρατημένη αναστάσιμη χαρά. Και το ίδιο το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ να ταξιδεύει με δόξα και τιμή στην προεδρική θέση του πελώριου Έαρ Μπας των Ολυμπιακών Αερογραμμών με μοναδική του έγνοια το ελαφρώς υποτιμημένο παράστημα του, καθώς το Άγιο Φως έκαιγε περισσότερο από ώρα.

- Ο φόβος τελικά δεν είναι παρά ένα μικροκαμωμένο σκιουράκι, το οποίο απλώς… δεν έχουμε ακόμα αντιμετωπίσει! Αυτοί είναι λοιπόν οι φοβεροί και τρομεροί Δημιουργοί; Και τι ακριβώς έχουν μέσα στο κεφάλι Τους; Κατασκευάζουν οι ίδιοι κεριά, και μετά στέκονται προσοχή μπροστά τους και τα προσκυνάνε;;; Χαχαχαχαχα, δεν υπάρχει αυτό το πράγμα! Και όλα αυτά γιατί αυτό το ρημάδι, που μου καίει το κεφάλι και μου στερεί το μπόι μου, είναι Άγιο; Με το στανιό κάποιον για να προσκυνήσουν Αυτοί οι Δημιουργοί!

Το μυαλό του Κεριού Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ ταξίδεψε ξαφνικά πίσω στο εργαστήρι του Ιωσαφάτ, όπου, ξαπλωμένο πάνω στα υπόλοιπα κεριά, διάβαζε στην οθόνη του υπολογιστή του Εβραίου μάστορα και στο ιστολόγιο κάποιου Διαγόρα από τη Μήλο, διάφορα αθεϊστικά γνωμικά.

- Αχά! Πως το έλεγε εκεί εκείνος ο Δημιουργός, ο Βολταίρος; Αν ο θεός δεν υπήρχε, θα ήταν αναγκαίο να τον εφεύρουμε.

Δύο ώρες αργότερα το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ, αρκετά κοντύτερο αλλά σαφώς με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ένα αδιόρατο αλαζονικό τουπέ, κατέβηκε από τη σκάλα του πελώριου Έαρ Μπας των Ολυμπιακών Αερογραμμών, διέσχισε το παρατεταγμένο τιμητικό άγημα του στρατού, και κοίταξε αφ’ υψηλού τα χαρούμενα πρόσωπα των Νεοελλήνων Δημιουργών. Κάποιοι από αυτούς, υποσιτίζονταν για σαράντα μέρες τώρα. Κάποιοι είχαν χάσει τις δουλειές τους μέσα στο 2010. Κάποιοι αμείβονταν με λιγότερα από 600 € το μήνα και πλήρωναν 1,5 € το λίτρο της βενζίνης. Κάποιοι περίμεναν το Δ.Ν.Τ.. Κι όμως τα πρόσωπα τους έλαμπαν από χαρά και συγκίνηση για τις αρκετές χιλιάδες € που ξόδεψε ο κρατικός μηχανισμός για να μεταφέρει το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ με τιμές αρχηγού κράτους και να ναυλώσει έναν στόλο από αεροπλάνα για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός σε όλες τις πόλεις.

Το Κερί Οκτακόσια Ογδόντα Οκτώ, κάτω από την αμείλικτη προέλαση της φλόγας πάνω στο λευκό κορμί του, ένιωσε ξαφνικά να παγώνει από το διαπεραστικό βλέμμα μιας φαντασιακής μορφής, κάπου στα δεξιά του και αρκετές μοίρες ψηλότερα από τον ορίζοντα. Έστρεψε το δικό του βλέμμα προς τα εκεί, και φευγαλέα αντίκρισε, σαν σε όνειρο, τη Φυσική Επιλογή και το σαρδόνιο χαμόγελο της…

Συνέχεια στο άρθρο...

Το Σπασμένο Τηλέφωνο στην Εποχή των Εσσαίων

Μωυσής (ο ηγέτης): Ρε συ Κοέν, δεν παλεύεται η κατάσταση με όλες αυτές τις εχθροπραξίες γύρω μας, που κάθε τόσο καταλήγουν σε κάποιο φονικό. Έχουμε πλέον την υψηλότερη εγκληματικότητα στην ευρύτερη περιοχή. Και οι δείκτες δείχνουν μια μέση ετήσια άνοδο 3,8% στις εγκληματικές πράξεις, τα τελευταία 20 χρόνια! Κάτι πρέπει να γίνει. Πρέπει να θεσπίσουμε επειγόντως τρεις βασικούς νόμους για την κοινότητα μας οι οποίοι θα απαγορεύουν το φόνο, τη μοιχεία, γιατί είναι κλασσική αιτία έντονων καυγάδων, και την κατασκευή ειδώλων γιατί τσακώνονται όλοι για το ποιος έφτιαξε το πιο αληθινό και σφάζονται μεταξύ τους υπερασπίζοντας το. Αλλά πως πείθεις όλους αυτούς τους άγριους να υπακούουν σ' αυτούς τους νόμους; Ααα ρε και να υπήρχε κάποιος παντοδύναμος άρχοντας και να τους υποχρέωνε όλους να κάνουν αυτά που λέω; Που να τον βρούμε όμως;
...
(δύο εβδομάδες μετά)
Κοέν (ο ζάμπλουτος): Λεβή, έμαθες τι παίχτηκε; Ένας παντοδύναμος άρχοντας, με πελώριους ώμους, six-pack στους κοιλιακούς και πρώην καταδρομέας στη Βαβυλώνα, είπε στον Μωυσή ότι μας προστάζει να ακολουθούμε πέντε (τι τρεις; πέντε! θα σας φτιάξω εγώ όλους εσάς τους ζηλόφθονους φτωχομπινέδες που ορέγεστε την περιουσία μου) συγκεκριμένες εντολές, αλλιώς θα μας σαπίσει στο ξύλο και θα μας βάλει φυλακή!
Λεβή (ο γυναικάς): Τι εντολές δηλαδή;
Κοέν: Να, το πιο σημαντικό είναι ότι απαγορεύεται δια ροπάλου να κλέβουμε, και απαγορεύεται έστω και να επιθυμούμε αυτά που έχει κάποιος άλλος. Απαγορεύεται επίσης να σκοτώνουμε, να κατασκευάζουμε είδωλα και να "βρισκόμαστε" με γυναίκες άλλων;
Λεβή: Με τις γυναίκες των άλλων; Γιατί;;;
Κοέν: Δίκιο έχεις, το διατύπωσα λάθος. Στις γυναίκες απαγορεύεται να μοιχεύουν.
Λεβή: Αααα, είπα κι εγώ!
...
(μερικές δεκαετίες αργότερα).
Σίμωνας (ο ταλαίπωρος βιοπαλαιστής): Θα τα επιστρέψεις, θέλεις δεν θέλεις. Και, για να σου πω μικρέ. Μη μου αντιμιλάς εμένα. Ο θεός το είπε καθαρά στις επτά εντολές του και το έγραψε ακόμα πιο ξεκάθαρα σε κάτι πελώριες πλάκες. Να τιμάς τον πατέρα σου...
Ραΐσα (η μέγαιρα): ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΕΕΡΑΑΑ ΣΟΥΟΥ ΕΙΠΕΕΕΕ... ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΣ ΣΙΜΩΝΑΚΟ;
Σίμωνας: (Ωχ, κάτσε μη σκάσει μύτη με τον πλάστη...) Ναι προβατάκι μου, συγνώμη. Λοιπόν μικρέ, να τιμάς τον πατέρα σου και την μητέρα σου. Και αυτό που έκανες δεν μας τιμάει καθόλου.
Ελιμέλεχ (ο 16χρονος γιος): Και τι σημαίνει αυτό ρε γέρο; Και ποιος είναι αυτός ο θεός που...
Σίμωνας: Μηηηηηη... Μην ξανααναφέρεις το όνομα του χωρίς λόγο. Το είπε ξεκάθαρα στην τρίτη εντολή του. Μην μιλάς γι αυτόν και κάνε μόνο αυτό που σου λέω.
Ελιμέλεχ: Ώχου ρε συ πατέρα, τα 'χεις κάψει εντελώς. Κι επειδή το είπε αυτός ο... τέλως πάντων... γιατί να τον πιστέψουμε δηλαδή; Χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι. Τα βόδια θα τα κρατήσω για την πάρτη μου.
...
(την επόμενη μέρα)
Σίμωνας: Μάρτυρας μου ο θεός αφέντη Ιωσαφάτ...
Ιωσαφάτ (ο γαιοκτήμονας): ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Σίμωνα. Με κεφαλαίο Θ ο Θεός! Τι σου είπε λοιπόν ο μικρός;
Σίμωνας: Δεν σου τα δίνει πίσω τα βόδια που έκλεψε αφέντη Ιωσαφάτ και δεν πιστεύει τις επτά εντολές. Και έχει γίνει και 1,98 cm. Τι να τον κάνω; Με αγαπάει μεν, αλλά μπορεί να με δείρει ότι ώρα θέλει, και αυτός και η Ραΐσα.
Ιωσαφάτ: Δεν πιστεύειιιιιι;;; Του είπες και για την όγδοη εντολή;
Σίμωνας: Όγδοη εντολή;
Ιωσαφάτ: Για την ακρίβεια πρώτη. Η οποία λέει ότι οι επτά εντολές είναι ο λόγος του Θεού, υπενθυμίζω το κεφαλαίο Θ, και μόνο ο Θεός είναι ο Κύριος μας και πρέπει να σεβόμαστε τον λόγο του Κυρίου μας και κανενός άλλου.
Σίμωνας: Μα αφού όλοι το ξέρουν πως οι εντολές είναι επτά. Μήπως μου λες ψέματα αφέντη, συγχώρα με κι όλας...
Ιωσαφάτ: ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΩ ΨΕΜΑΤΑ. Γιατί η ένατη εντολή είναι σαφής. "Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή" λέει. Κι εγώ είμαι πιστός όπως ξέρεις.
Σίμωνας: Εννιά είναι τελικά; Και πως και δεν ξέραμε τίποτα μέχρι τώρα;
Ιωσαφάτ: Πολύ το συζητήσαμε Σίμωνα. Τώρα που έμαθες για τις εννιά εντολές, πήγαινε στον γιο σου και πείσε τον να μου επιστρέψει τα βόδια.

Ο Μπιρκάτ με τις πλάκες που περιείχαν και την εντολή Βύζουαλ Μπέισικ

 ...
(λίγους αιώνες μετά, 75 μ.Χ. Νίκαια, Α' Συνοικιακή Σύνοδος)
Μπιρκάτ (ο θρησκευτικός ηγέτης): Εεε βέβαια! Τόσα χρόνια ο καθένας έγραφε ότι του ερχόταν στο κεφάλι και φτάσαμε αισίως στις 273 εντολές. Δεν τις θυμάται πλέον κανένας και μας γράφουν όλοι στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Στην εκκλησία δεν έρχεται κανένας.
Ασαέλ (ο δημόσιος υπάλληλος στο υπουργείο θρησκευμάτων): Γιατί να μην τις θυμούνται; Κατ' αρχήν όλες ξεκινάνε με το Ου.
Μπιρκάτ: Ναι αλλά είναι όλες άλλα αντ' άλλων! Κάτσε να πιάσω μια στην τύχη. Να, άκουσε αυτήν: "Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα"! Τι είναι πάλι αυτό;
Ασαέλ: Αυτή η εντολή ήταν απαίτηση των ρωμαίων, οπότε αναγκαστήκαμε να την συμπεριλάβουμε!
Μπιρκάτ: Χμμμ, καλά! Για να συνεχίσουμε. Δες αυτήν που δεν ξεκινάει καν με Ου: IF nisteia.period < 40 days THEN gotoAndStop(Kolasi)
Ασαέλ: Εεε καλά τώρα. Αυτό είναι σίγουρα από κάποιον Έλληνα. Αυτοί είναι μανιακοί με τη γνώση και ασχολούνται και με προγραμματισμό. Εντολή Βύζουαλ Μπέισικ νομίζω ότι το λένε αυτό.
Μπιρκάτ: Μάλισταααα... Για άκου και αυτήν εδώ: "Ου να μου χαθείς!". Αν είναι δυνατόν...
Γιεχιέλ (ο μοναδικός πραγματικός προφήτης): Αυτήν την πρόσθεσα εγώ.
Μπιρκάτ: Και τι σημαίνει;
Γιεχιέλ: Τίποτα απολύτως! Αλλά αυτός είναι ο σκοπός. Ο Stephen Colbert θα πει μετά από δύο χιλιετίες "Μην σας νοιάζει αν μια εντολή βγάζει νόημα, το σημαντικό είναι να είναι εντολή! Χρειαζόμαστε τις αυθαίρετες εντολές γιατί διδάσκουν στα παιδιά πειθαρχία. Αν έβγαζαν νόημα όλοι οι κανόνες, τότε δεν θα μάθαιναν τα παιδιά σεβασμό στις αρχές, αλλά θα μάθαιναν λογική!".
Μπιρκάτ: Colbert; 2000 χρόνια μετά; Και εσύ που τα ξέρεις αυτά;
Γιεχιέλ: Μα αφού είμαι προφήτης!
Σύνοδος: ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ...
Μπιρκάτ: LOL. Ώπα ρε γουάναμπι Τζερεμάια... Λοιπόν, επειδή χρειαζόμαστε επειγόντως λύσεις, ακούστε τι θα κάνουμε. Θα κρατήσουμε τις εννιά πρώτες εντολές του γαιοκτήμονα Ιωσαφάτ και θα προσθέσουμε και μια για να μου έρχονται πελάτες στην εκκλησία. Λοιπόν, κάθε Σάββατο θα πρέπει να γεμίζουν υποχρεωτικά οι εκκλησίες, για να αφιερώνεται η μέρα, και καλά, στο Θεό. Και όσο για τους κανόνες χωρίς νόημα κύριε προφήτα Γιεχιέλ (Σύνοδος: ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ...), ας δώσουμε εμείς δέκα εντολές στον κόσμο για να τις θυμάται και στη συνέχεια εκδίδουμε για το ακαταλαβίστικο της υπόθεσης και τα βιβλία των μαθητών του Ιησού. Τα έχετε διαβάσει; Ρε σεις, αυτοί τον αγαπούσανε πολύ και λάλησαν με το θάνατο του. Τι βιασμούς, τι παράλυτους που περπατάνε, τι δράκους και τέρατα και καζάνια με θειάφι! Τέλος πάντων, αυτά τα βιβλία θα είναι η επίσημη γραμμή μας. Θα τα εκδώσουμε μάλιστα με τον τίτλο Αγία Γραμμή, και σιγά μην τα διαβάσει και κανένας. Όλοι τις 10 εντολές θα θυμούνται!
...
(2000 χρόνια μετά)
Βρασίδας Καραφίτσογλου (ο δάσκαλος θρησκευτικών σε ελληνικό σχολείο): Όπως λοιπόν αναφέρεται και στην Αγία Γραφή...

Συνέχεια στο άρθρο...

Οι Κίνδυνοι Από Την Περιφρόνηση Των Αποδείξεων

- Δεν είναι αυτό που νομίζεις...
Όταν οι αποδείξεις μιλάνε από μόνες τους, κάθε απόπειρα δικαιολόγησης φαντάζει εξ’ ίσου, αν όχι και χειρότερα τραγική, από την παραπάνω χιλιοφορεμένη φράση κλισέ. Το σκηνικό το έχουμε δει πολλές φορές, ευτυχώς οι περισσότεροι από εμάς μόνο σε ταινίες. Το ίδιον ήμισυ επιστρέφει απροειδοποίητα στο σπίτι, για να πιάσει επ’ αυτοφώρω το έτερον ήμισυ, κατά τη διάρκεια σεξουαλικών γυμνασίων με τρίτο πρόσωπο. Η αλήθεια αποκαλύπτεται πέραν πάσης αμφιβολίας. Τι είναι όμως αυτό που διαλύει και το τελευταίο οχυρό της αμφιβολίας στον εγκέφαλο του απατημένου; Μα φυσικά τα τεκμήρια, οι αποδείξεις, "τα ίδια μου τα μάτια" και "τα μπλεγμένα σας τα μπούτια".

Πως θα χαρακτηρίζατε αλήθεια κάποιον ο οποίος θα κατάπινε αμάσητα την ατάκα "Δεν είναι αυτό που νομίζεις"; Πριν βιαστείτε να χαρακτηρίσετε πιθανώς προσβλητικά τον τυπάκο, θα σπεύσω να τον χαρακτηρίσω εγώ ως εύπιστο, ή ακόμα καλύτερα ως πιστό!

Η Αόρατη Ασπίδα Της Θρησκευτικής Παράνοιας

Η επίμονη άρνηση των αποδείξεων και της πραγματικότητας έχει ως τυπική συνέπεια, να αποτελεί ο εύπιστος αντικείμενο έντονης κοροϊδίας και χλεύης. Και το βαθύτερο ψυχολογικό αίτιο γι αυτήν τη συνέπεια είναι η σοβαρή ανακολουθία μεταξύ της ηλικίας του ανθρώπου και της συμπεριφοράς του. Για να το αποσαφηνίσουμε καλύτερα, μιλάμε συνήθως για ένα ενήλικο άτομο, το οποίο θα έπρεπε μέσα από την εμπειρία των χρόνων να μπορεί να αναγνωρίσει πλήρως τις σχέσεις αιτίου και αιτιατού, να έχει δηλαδή τη δυνατότητα μέσα από συνεχώς επαληθευόμενα πρότυπα να  αναγνωρίζει την πραγματικότητα και να απορρίπτει κάθε ισχυρισμό ο οποίος δεν συμφωνεί με αυτήν. Όταν συμβαίνει αυτό, τότε ακολουθεί εκείνο. Όταν η σύζυγος σου βρίσκεται γυμνή στο κρεβάτι με κάποιον άλλον, τότε σε απατάει.

Αντί αυτού, έχουμε ένα ενήλικο άτομο με έντονα χαρακτηριστικά ανηλικιότητας, ένα άτομο το οποίο δεν μπορεί να σκεφτεί και να κρίνει από μόνο του, αλλά περιμένει την απάντηση εξ’ αποκαλύψεως.  Το άτομο αυτό δεν μπορεί να διανοηθεί με κανέναν τρόπο ότι η οποιαδήποτε αλήθεια, που του αποκαλύπτεται, μπορεί να έχει άνετα παραποιηθεί από δόλο ή άγνοια (συνήθως το πρώτο). Και φυσικά, οποιαδήποτε πίστη σε αστείες δικαιολογίες και δοξασίες απλώς γεννάει κωμικές καταστάσεις (π.χ.  A Guide for the Married Man στο εναρκτήριο παράδειγμα του απατημένου συζύγου).

Οποιαδήποτε πίστη; Μπααα! Υπάρχει μια κατηγορία εξωφρενικών ισχυρισμών η οποία απολαμβάνει απόλυτης ασυλίας. Και αυτή η κατηγορία δεν είναι άλλη από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Οι πάσης φύσεως ισχυρισμοί για: αυτοαναφλεγόμενες βάτους, παρθενογενέσεις, τυφλούς που βλέπουν, αναστάσεις νεκρών, μοναχούς που ξέρουν τα πάντα για τους επισκέπτες τους, θαυματουργά αγγίγματα και προσωπικές συζητήσεις με το θεό, γίνονται μονομιάς αποδεκτές όταν εντάσσονται στα πλαίσια μιας θρησκείας. Μιας θρησκείας η οποία ομολογεί πίστη σε κάποιον υπερφυσικό φορέα και σε μια αλήθεια εξ’ αποκαλύψεως. Και στην πορεία, όσες φορές κι αν διαψευσθεί η αποκαλυπτική αυτή αλήθεια από τα γεγονότα, τόσο χειρότερο για τα γεγονότα. Ο σεβασμός στην απόδειξη, απλά πάει περίπατο!

Η μέθοδος, με την οποία εδραιώνεται αυτή η αδιανόητη ανοχή στη θρησκεία, είναι γνωστή και χιλιοδοκιμασμένη. Ο συνεχής και αδιάκοπος βομβαρδισμός του παιδικού μυαλού, ενός παρθένου μυαλού και δεκτικού σε κάθε είδους αποκαλυπτικές αλήθειες από τον ειδήμονα γονιό και τον αξιοσέβαστο δάσκαλο, έχει ως φυσική συνέπεια την απόλυτη εξοικείωση του μετέπειτα ενήλικα ανθρώπου με κάθε λογής απίθανα δόγματα.

- Είμαι άθεος, γιατί ο θεός μου είπε ότι δεν υπάρχει!

Χαα! Λήξη της κουβέντας. Η ανωτέρω εξήγηση είναι καταλυτική στην αντιμετώπιση των οποιονδήποτε ενστάσεων από την πλευρά των πιστών. Αντιμετωπίζει δε τη θρησκεία με τα ίδια της τα όπλα. Προφανώς δεν είπε τίποτα ο θεός σε κανέναν, αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι στην ιστορία έχουν ισχυριστεί ότι μίλησαν με τον θεό. Έτσι και ο άθεος επικαλείται την προσωπική μαρτυρία του παντοδύναμου, τη μοναδική μαρτυρία δηλαδή που δεν έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει ο πιστός, για να στηρίξει την ανυπαρξία του ίδιου του παντοδύναμου. Παράνοια.

Το ενδιαφέρον όμως ξεκινά αν θεωρήσουμε ως αληθή την υπόθεση "ο θεός μου είπε ότι δεν υπάρχει". Εδώ παρουσιάζεται  μια άκρως περίεργη δυναμική σχετικά με τα αποτελέσματα που θα είχε μια τέτοια υπόθεση σε θρήσκους και άθρησκους. Τι γίνεται λοιπόν αν λοιπόν υποθέσουμε ότι ο θεός όντως, και πέρα από κάθε αμφιβολία, εμφανίζεται στους ανθρώπους, και σε παγκόσμια εμβέλεια ώστε να μην υπάρχουν διχογνωμίες και αμφισβητήσεις, και δηλώνει ότι δεν υπάρχει;

Για να προλάβω πιθανές ενστάσεις σχετικά με το αυθαίρετο της υπόθεσης μου, θα στηριχθώ στο Επιχείρημα εκ του Βαθμού, περί της ύπαρξης του θεού, από τον Θωμά τον Ακινάτη, το οποίο λέει:

1. Τα πράγματα στο κόσμο διαφέρουν μεταξύ τους. Έχουν διαφορετικούς βαθμούς αγαθότητας ή τελειότητας.
2. Αλλά οι εκτιμήσεις μας γι’ αυτούς τους βαθμούς βασίζονται στη σύγκριση με κάποιο μέγιστο.
3. Οι άνθρωποι είναι ταυτόχρονα καλοί και κακοί, άρα αποκλείεται να ενυπάρχει μέσα μας η μέγιστη αγαθότητα.
4. Συνεπώς, πρέπει να υπάρχει κάποιο άλλο μέγιστο, το οποίο θέτει το μέτρο της τελειότητας, και ονομάζουμε αυτό το μέγιστο, Θεό.

Στα ίδια πλαίσια, υπάρχουν τεράστιες διαβαθμίσεις του χιούμορ στους ανθρώπους. Για να μπορέσουμε να συντάξουμε σωστά την παγκόσμια κατάταξη χιούμορ, θα πρέπει να διαθέτουμε το αντίστοιχο μέγιστο. Ο παντοδύναμος δημιουργός, ο οποίος προϋπήρχε, και ισχυρίζεται στα δημιουργήματα του ότι δεν υπάρχει, είναι σίγουρα μέγιστος πλακατζής και απλά δεν παίζεται! Εεε αυτόν τον μέγιστο πλακατζή τον ονομάζουμε θεό. Και συνεπώς, άμα εμφανιζόταν, θα μπορούσε άνετα να δηλώσει κάτι τόσο απίθανα αστείο!

Όταν λοιπόν ο ίδιος ο θεός δηλώνει ότι δεν υπάρχει , τότε ξεκινούν οι ακόλουθες λογικές διεργασίες:

Ο Άθεος

1. Πως μπορώ να διαπιστώσω αν κάτι είναι αληθές; Χρειάζομαι αποδείξεις.
2. Ο θεός εμφανίστηκε μπροστά μου! Το βεβαιώνουν τα μάτια μου, τα αυτιά μου, οι αισθήσεις μου όλες και ταυτόχρονα οι αισθήσεις των υπολοίπων επτά δις ανθρώπων πάνω στη γη.
3. Μέχρι σήμερα όλα όσα έχουν τέτοια καθολική αποδοχή, επαληθεύονται πάντα. Τέτοια είναι π.χ. η εναλλαγή μέρας και νύχτας, οι εποχές, η ανάγκη του ανθρώπου για τροφή, η βαρυτική έλξη της γης κλπ. 
4. Χμμμ, τον ήπιαμε. Ο θεός υπάρχει και η μέχρι τώρα κοσμοθεώρηση μου ήταν λανθασμένη.
5. Από την άλλη, δεν δείχνει και τόσο άκαρδος και κακός. Έχει τρομερό χιούμορ, άκου "Δεν υπάρχω"! ΧΑΧΑΧΑ...
6. Από εδώ και μπρος θα εφαρμόζω τις εντολές του και, μάλλον, θα τα πάμε πολύ καλά.

Ο Θρήσκος

1. Πως μπορώ να διαπιστώσω αν κάτι είναι αληθές; Πρέπει να το γράφει μέσα στην Αγία Γραφή, η οποία περιέχει την απόλυτη αλήθεια όπως μας αποκαλύφθηκε. Ποιος χρειάζεται άλλες αποδείξεις;
2. Ο θεός υπάρχει και ο λόγος του είναι πάντα αληθινός, γιατί το γράφει η Αγία Γραφή και η Αγία Γραφή είναι πέρα για πέρα αληθινή γιατί είναι ο λόγος του θεού.
3. Άκουσα τον θεό με τα ίδια μου τα αυτιά να λέει ότι δεν υπάρχει(Τζζζ…)! Τι; Άκουσαν και άλλοι; Τι σημασία έχει, αφού τον άκουσα ΕΓΩ με τα ίδια μου τα αυτιά.
4. Ο λόγος του είναι πάντα αληθινός, άρα ο θεός δεν υπάρχει (Τζζζζ…. φσσσσς… τζζίιιιτ… ).
5. Ναι, αλλά τι γίνεται με την Αγία Γραφή τότε (Τζζζζζζζζζζ… τζζζζζζζζζζζζζζζζζζ…);;;;
6. Ααα, το βρήκα! Ανθρώπινο λάθος. Ο Ψαλμός 14 το έλεγε καθαρά: ούκ έστι Θεός. Και κάποιοι το ερμήνευαν λάθος…
7. Τώρα πλέον είναι ξεκάθαρο. Ο θεός δεν υπάρχει! Το είπε ο ίδιος, και ότι λέει είναι πάντα αληθινό. Το γράφει σαφώς και μέσα στην Αγία Γραφή και η Αγία Γραφή είναι πέρα για πέρα αληθινή γιατί είναι ο λόγος του θεού.

Ο Θεός

- I created a monster!

Συνέχεια στο άρθρο...

Το αγροτικό ζήτημα και τα μενίρ!

Γεια σας, με λένε Οβελίξ…
και κατοικώ στο γνωστό Γαλατικό Χωριό. Αυτό που αντιστέκεται εδώ και χρόνια στον Ρωμαίο κατακτητή! Έπεσα μέσα στο μαγικό φίλτρο όταν ήμουν μικρός, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσω υπερφυσική δύναμη. Το μυαλό, οι γνώσεις και οι τρόποι συμπεριφοράς δεν μου είναι απαραίτητα, αφού, οτιδήποτε κι αν χρειαστώ, μπορώ να το αποκτήσω ρίχνοντας φάπες. Αυτά που ξέρω να κάνω μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ξέρω να κοιμάμαι, να τρώω, να κηνυγάω αγριογούρουνα, να ρίχνω φάπες στους Ρωμαίους και να κατασκευάζω μενίρ. Εμείς οι Γαλάτες γενικότερα είμαστε περίεργη ράτσα. Είμαστε τρελοί, είμαστε απειθάρχητοι και καβγατζήδες, αλλά είμαστε παράλληλα ολιγαρκείς και αυτάρκεις και αγαπάμε τους συντρόφους μας.

Σχεδόν όλοι γνωρίζουν αυτήν την αξιοθαύμαστη και συμπαθέστατη παρέα που κατοικεί στο Γαλατικό Χωριό. Εμείς οι Έλληνες ειδικότερα θεωρούμε ότι έχουμε πολλά κοινά με τους ανυπότακτους Γαλάτες και με τον Οβελίξ ειδικότερα. Είμαστε λαός απείθαρχος (το έχει πει άλλωστε κι ο Κίσινγκερ, όπως πολλοί συνεχίζουν να πιστεύουν), είμαστε έξω καρδιά και αγαπάμε τα τσιμπούσια, οι άλλοι (Ρωμαίοι, Ευρωπαίοι, Αμερικάνοι, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία…) μας επιβουλεύονται και θέλουν να μας εκμεταλλευτούν, είμαστε de facto στο πλευρό κάθε αυτοθεωρούμενου καταπιεσμένου και τέλος, κατασκευάζουμε μενίρ!  Τι σημαίνει αυτό; Λίγη υπομονή.

Οι αγρότες και η θλιβερή πραγματικότητα.
Οι αγρότες αποτελούν δίχως άλλο το καλύτερο παράδειγμα της κατά φαντασία οβελίκιας νοοτροπίας. Αγωνίζονται ανελλιπώς εδώ και 15 χρόνια για τα δίκαια τους, παρατάσσοντας κάθε χρόνο, κάπου στο τέλος του Ιανουαρίου, τα τρακτέρ τους σε μια επίδειξη ωμής και μη αντιμετωπίσιμης δύναμης και κλείνοντας τους δρόμους. Δεν λογαριάζουν κανέναν κατακτητή, είτε αυτός λέγεται ανάλγητη κυβέρνηση, είτε λέγεται κουτόφραγκος, και επιβάλλουν με το έτσι θέλω τα αιτήματα τους.

Χμμμ... Το παρόν άρθρο έχει να αποκαλύψει στους αγρότες κάποια σημαντικά νέα. Μπορεί να ζουν εντός της δικής τους εικονικής πραγματικότητας, κατά την προσφιλή νεοελληνική συνήθεια, αλλά ο πραγματικός κόσμος είναι λιγάκι διαφορετικός:

• Δεν υπάρχει απέναντι τους κανένας κατακτητής. Αντιθέτως υπάρχει ένας μεγάλος δανειστής και χρηματοδότης που ακούει στο όνομα Ευρωπαϊκή Ένωση. Και υπάρχει και ένα ασθενικό κράτος – πατερούλης, του οποίου οι αγρότες δεν είναι τίποτα άλλο από τα πλέον κακομαθημένα τους παιδιά.
• Οι Γαλάτες αγαπάνε τους συντρόφους τους. Οι αγρότες δεν αγαπάνε κανέναν παρά μόνο τον εαυτό τους. Μεταφέρουν μονίμως τα προβλήματα τους στους ώμους των άλλων ομάδων, και τις γονατίζουν οικονομικά κάτω από το βάρος της ισχύος και του δέους που τους προσδίδουν τα τρακτέρ.
• Οι Γαλάτες είναι ολιγαρκείς και αυτάρκεις. Αντιθέτως ο νεοέλληνας αγρότης δεν είναι ολιγαρκής. Ο νεοέλληνας αγρότης είναι ένας κακομαθημένος γκρινιάρης, που σουλατσάρει μπροστά στις κάμερες με μπουφανάκια Nautica και πανάκριβα τρακτέρ και αγροτικά μηχανήματα. Ο νεοέλληνας αγρότης δεν είναι ούτε αυτάρκης. Είναι απόλυτα εξαρτημένος από τις συνήθεις άβουλες κυβερνήσεις, προκειμένου να εισπράττει το χαρτζιλίκι του υπό μορφή αποζημιώσεων και επιδοτήσεων!

Για την ακρίβεια το μοναδικό κοινό μεταξύ αγροτών και του συμπαθούς Οβελίξ είναι ακριβώς η ενασχόληση τους· και οι δύο κατασκευάζουν μενίρ! Ααα ξέχασα να αναφέρω ότι οι αγρότες, αν και πεινάνε, είναι επίσης ιδιαίτερα ευτραφείς όπως και το γαλατικό πρότυπο τους.

Επάγγελμα Μενιροποιός
- Δε μου λες φίλε μου, με τι ασχολείσαι;
- Κατασκευάζω μενίρ!
- Και υπάρχει κανένας που αγοράζει μενίρ;;;
- Όχι, αλλά εμένα, αυτό είναι το επάγγελμα μου!
- Υο malakas, you lookin good, όπως είπε και ο Ντέιβιντ Κρόκετ στους πειρατές!

Εννοείται ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να δοθεί κάποια πιο σοβαρή απάντηση από την τελευταία. Ο νεοέλληνας αγρότης, όσον αφορά την εργασία του, δεν διαφέρει σε τίποτα από τον νεοέλληνα γενικότερα. Παράγει μενίρ! Το οποίο σε απλά ελληνικά σημαίνει δύο τινά. Δεν παράγει τίποτα, ή παράγει άχρηστα προϊόντα για τα οποία δεν υπάρχει κανένα αγοραστικό ενδιαφέρον. Για να το κάνουμε πιο λιανά, οι αγρότες στο μεγαλύτερο τους ποσοστό υπάγονται σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που για σειρά ετών δεν έχουν να παρουσιάσουν παραγωγή και σε αυτούς που παράγουν προϊόν, το οποίο όμως δεν έχει ζήτηση, είτε λόγω υπερπαραγωγής είτε λόγω μη ανταγωνιστικής τιμής σε σχέση με το αντίστοιχο εισαγόμενο προϊόν. Και το πρόβλημα ξεκινάει ακριβώς από αυτό το δεδομένο.

Τι γίνεται λοιπόν όταν δεν παράγει κάποιος ή αυτά που παράγει είναι άχρηστα; Στις υπόλοιπες εργασιακές ομάδες συμβαίνει το αυτονόητο, δηλαδή το μαγαζάκι κλείνει. Σίγουρα δεν είναι κάτι ευχάριστο, αλλά, με την πλέον ορθολογιστική αντιμετώπιση, δεν μπορείς να υποχρεώσεις κανέναν να σε πληρώνει για το τίποτα ή για κάτι που δεν θέλει. Στην περίπτωση του αγροτικού ζητήματος βέβαια η ορθολογιστική αντιμετώπιση πάει περίπατο, αφού ο τσαμπουκάς του ισχυρού θριαμβεύει χρόνια τώρα. Παράνομα, αυθάδικα, καταπιεστικά, φασιστικά. Επαγγελματίες κινητοποιοί και νεαροί λαϊκοί μπροστάρηδες, αναγορεύουν ως εθνικής σημασίας θέμα το προσωπικό τους δίκιο, αγνοώντας προκλητικά το Σύνταγμα της Ελλάδος και τις υπόλοιπες ανίσχυρες κοινωνικές ομάδες.

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για τον οποίον θα έπρεπε να ανέχονται οι υπόλοιποι νομοταγείς πολίτες τους αγρότες ως συνταγματικά προνομιούχους; Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς κάποιον.

"Μα δεν έχουμε άλλον μέσο πίεσης" και άλλα φαιδρά.
Σοβαρά; Δεν έχουν οι αγρότες άλλο μέσο πίεσης από το κλείσιμο των δρόμων; Η αλήθεια είναι πως δεν μας καίγεται καρφί. Όπως καλό θα ήταν να παραδεχτούν και οι αγρότες ότι δεν θα τους καίγεται καρφί, αν αύριο – μεθαύριο πχ οι ταξιτζήδες υιοθετήσουν ως μέσον πίεσης τον αποκλεισμό των χωραφιών των αγροτών με τα ταξί τους. Τα τεράστια αγροτικά τους μηχανήματα θα περάσουν, την επόμενη κιόλας μέρα, πάνω από κάθε παρατεταγμένο ταξί, παρασκευάζοντας μεταλλική πίτσα.

- Το κράτος δεν μας ακούει.
Το κράτος ακούει μια χαρά, και γνωρίζει από πρώτο χέρι τα αιτήματα των αγροτών. "Ακούω" όμως δεν σημαίνει αυτόματα και "Συμφωνώ". Το κράτος ακούει αλλά δεν συμφωνεί με τα αιτήματα των αγροτών! Και φυσικά δεν εξετάζεται αυτή τη στιγμή το σωστό η μη της στάσης της εκάστοτε κυβέρνησης (υπάρχουν σίγουρα διάφορες απόψεις) αλλά ο εκβιαστικός εξαναγκασμός σε συμφωνία από μέρους των αγροτών.

- Αν γίνονται απάτες και παρανομίες από κάποιους συνάδελφους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τις επιδοτήσεις, να τιμωρηθούν αυτοί.
Το κλείσιμο των δρόμων δεν είναι δηλαδή παρανομία; Και δεν γίνεται ακριβώς για την εξασφάλιση των αποζημιώσεων και των επιδοτήσεων; Η ατιμωρησία, ξέρετε, δεν εξαντλείται στα σκάνδαλα επιδοτήσεων και μόνο. Τα οποία σκάνδαλα... Ουπς! Βαρύνουν και πάλι τους αγρότες. [EDIT 2025]Σκάνδαλο του ΟΠΕΠΕΚΕ[/EDIT]

Δίκιο είναι το δίκιο του αγρότη!
Είναι άκρως βολικές αυτές οι συνθηματοποιημένες φράσεις κλισέ προκειμένου να υπνωτίζεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος και να διατηρείται σε λήθαργο, έτσι ώστε να δικαιολογεί αβίαστα τον κάθε παραλογισμό. Αλλά κάπου εδώ έρχεται η ώρα να υπενθυμίσουμε την έννοια της λέξης δίκιο σύμφωνα με τα λεξικά. Για να ακριβολογούμε λοιπόν, και σύμφωνα με το λεξικό του Τριανταφυλλίδη:

Δίκιο: το δίκαιο και το δικαίωμα που είναι σύμφωνο με το δίκαιο.
και
Δίκαιο: σύνολο κανόνων που ρυθμίζουν με την ισχύ νόμου τις σχέσεις των μελών μιας συγκεκριμένης κοινωνίας.

Ωωω, έκπληξη! Πουθενά στον ορισμό ο αγρότης και πουθενά στον ορισμό ο εργάτης! Για την ακρίβεια τα λεξικά της νεοελληνικής είναι τόσο τραγικά ώστε με τον ορισμό τους, αφήνουν περιθώρια και σε άλλες κοινωνικές ομάδες να έχουν δίκιο. Από τη στιγμή λοιπόν που οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους, πράγμα ασύμφωνο προς το θεσμικό σύνολο κανόνων της κοινωνίας μας, το δίκιο που παραβιάζεται ασύστολα είναι όλων των υπολοίπων. Και βλέποντας την απραξία της εκάστοτε κυβέρνησης και την αδυναμία της να εφαρμόσει τους νόμους, αναπολώ πολλές φορές τις σκηνές του Pulp Fiction στις οποίες ο Jules απαγγέλλει σε κάποια κακομαθημένα το εδάφιο Ιεζεκιήλ 25:17.

 

 

Συνέχεια στο άρθρο...

Συμπυκνωμένη Θρησκευτική Γνώση

[εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης: 3.5 λεπτά]
[εκτιμώμενος χρόνος ανάγνωσης για Χρυσαυγίτες: 14 λεπτά]

Τα ψυχρά ιστορικά γεγονότα έχουν ως εξής:

:: Ο Θεός πάσχει από διάφορα υπαρξιακά (- Εμένα ποιος Με έφερε στον κόσμο;) και κάτω από το βάρος της δικής Του μοναξιάς (και συνεπώς ατέλειας), λυγίζει και κατασκευάζει τον άνθρωπο Αδάμ, κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση Του!

:: Ο ατελής Θεός πετάει το δημιούργημα Του στον Παράδεισο, ένα ατελές μέρος όπου απουσιάζουν τα μπαχαρικά, τα κοψίδια, το γαλακτομπούρεκο και η μπύρα, και όπου ο ατελής άνθρωπος καλείται να τρέφεται μόνο με φρούτα. Σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, του απαγορεύει ο Θεός να τρώει και τα μήλα!

:: Η ακόμα πιο ατελής γυναίκα Εύα (κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση παϊδακίου) σαλεύει από την πείνα, καθ' ότι θέλει και να διατηρεί τη σιλουέτα της, και ορμάει ξαφνικά πάνω σε ένα μήλο. Επειδή όμως είναι ξεροκέφαλη, δεν παραδέχεται το λάθος της και αρχίζει να κατηγορεί τα φίδια!

:: Ο ατελής Θεός, καθότι δεν προνόησε να μην υπάρχει στον Παράδεισο του η έννοια της αμαρτίας, αναγκάζεται να δημιουργήσει τη Γη, πριν από περίπου 6000 χρόνια, ως τόπο εξορίας για τους αμαρτωλούς Αδάμ και Εύα.

:: Ο κατήφορος της ατελούς Εύας δεν έχει τελειωμό, αφού γεννάει προβληματικά παιδιά με δολοφονικά ένστικτα και ασθενική μνήμη, λόγω γονιδιακής ανεπάρκειας. Αυτό έχει ως συνέπεια μετά από τρεις γενιές να υπάρχουν απόγονοι που δεν θυμούνται γρι από τις ιστορίες του προπάππου Αδάμ και της προγιαγιάς Εύας και οι οποίοι καταλήγουν να λατρεύουν κεραυνούς, βουβάλια και άλλα ετερόκλητα!

:: Μετά από καμιά εικοσαριά γενιές, ο ατελής άνθρωπος έχει φτάσει πλέον σε τέτοια παράνοια ώστε, κάτω από την αδυναμία του να εξηγήσει τα πάντα (για τα κοάλα έχει βρει ήδη απαντήσεις), αρχίζει και κατασκευάζει και άλλους ατελείς θεούς.

:: Ο ατελής Θεός όχι μόνο δεν έχει απαντήσει στα υπαρξιακά Του, αλλά βασανίζεται και από τύψεις για τον απίστευτο κατήφορο του ανθρώπου και σκίζεται για να βρει επιτέλους λύση. Σκίζεται όμως στην κυριολεξία και έτσι προκύπτει η εξής Αγία Τριάδα: Ο Ίδιος ο ατελής Θεός, ένα ανώτερο από Αυτόν πλάσμα Το οποίο απαγορεύεται ακόμα και να βρίσεις, το γνωστό και τέλειο Άγιο Πνεύμα, και ένα κατώτερο πλάσμα, ο ατελής Ιησούς, Τον οποίον και στέλνει στη Γη για τη βρομοδουλειά· να φοράει βρόμικα ρούχα, να κουβαλήσει σταυρούς και να θανατωθεί βάναυσα για την σωτηρία των ανθρώπων.

:: Ο θάνατος όμως του ατελούς Ιησού προήλθε από ανθρώπους, και επειδή ο ατελής Θεός ξέχασε (καθ’ ότι μιας κάποιας ηλικίας πλέον) για μια ακόμη φορά να καταργήσει την έννοια της αμαρτίας, αποδεικνύεται ότι η θυσία έγινε για το τίποτα, αφού τα νεογνά των ατελών ανθρώπων γεννιούνται μέσα στην αμαρτία (βρίζουν και τζογάρουν ασύστολα, βιάζουν και μερικά τραβάνε και πιστόλι)!!!

:: Ο ατελής Θεός αναγκάζεται να πάρει έκτακτα μέτρα. Ανασταίνει τον ατελή Ιησού και υποχρεώνει όσους θέλουν να επιστρέψουν στον Παράδεισο, να βαπτίζονται για να ξεπλυθούν οι αμαρτίες τους. Ξεχνάει όμως για τρίτη φορά να εξαλείψει την έννοια της αμαρτίας, οπότε και παρατηρείται το φαινόμενο, βαπτισμένοι άνθρωποι, μόλις μεγαλώνουν να κάνουν σαν μωρά, δηλαδή να βιάζουν, να σκοτώνουν κλπ.

:: Στο μεταξύ οι υπόλοιποι ατελείς θεοί αποκτούν σημαντικό κύκλο επιρροής, σε σημείο να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις.

:: Ο ατελής Θεός αναπτύσσει τάχιστα τις επιστήμες, ώστε να ξεφύγουν οι ατελείς άνθρωποι από την άγνοια και να πάψουν να λατρεύουν ότι να’ ναι και ανύπαρκτους άλλους θεούς. Η τεχνογνωσία όμως διαρρέει σε όλον τον πλανήτη και οι, σε διάφορους θεούς ταγμένοι, ατελείς άνθρωποι την χρησιμοποιούν για να φτιάχνουν όπλα και να κάνουν γενικευμένους πόλεμους.

:: Προκειμένου πλέον να αντιμετωπίσει τους άλλους θεούς, ο ατελής Θεός προσφέρει στην ανθρωπότητα την έννοια της αθεΐας, αλλά κάποιοι ατελείς άνθρωποι προχωράνε έναν θεό παραπέρα και απορρίπτουν ακόμα και τον ίδιο τον ατελή Δημιουργό τους.

:: Τα προβλήματα γιγαντώνονται με γεωμετρική πρόοδο και δεν αφήνουν τον ατελή Θεό να προχωρήσει σε υποδομές στον Παράδεισο (γευστικότερα πιάτα, ροκ συναυλίες, γρήγορο internet, βραζιλιάνες βολεϊμπολίστριες και χώρους ασκήσεων ηρεμίας), ώστε να αποφευχθούν παραβατικές συμπεριφορές και περιστατικά τύπου Εύας στο μέλλον. Έτσι η Δευτέρα Παρουσία αναβάλλεται διαρκώς και ο ατελής Θεός χάνει καθημερινά την αξιοπιστία Του, οπότε αναγκάζεται να κλειδώσει την ημερομηνία της Δευτέρας Παρουσίας για τις 21 Δεκεμβρίου 2012, στις 17:50 το απόγευμα.

[UPDATE]
:: WTF? Όσο εύκολα κλείδωσε η Δευτέρα Παρουσία, άλλο τόσο εύκολα ξεκλείδωσε μιας και δεν προέβλεψε ο ατελής Θεός ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει στην Συντέλεια και να τα κάνει γιάμπαλο, χωρίς πρώτα να ξεπληρώσει η Ελλάδα το χρέος της στους εταίρους. Χρέος το οποίο, βεβαίως βεβαίως, πολλαπλασιάζεται εκθετικά και με ταχύτερους ρυθμούς από τα προβλήματα του υπόλοιπου κόσμου.

Παρά την οριστικοποίηση εκ νέου αναβολή της Δευτέρας Παρουσίας, το αρχικό υπαρξιακό ερώτημα παραμένει: - Ποιος ατελής νους έφερε στον κόσμο τελικά αυτόν τον ατελή Θεό, ο οποίος κυβερνάει λίγο χειρότερα κι από τις ελληνικές κυβερνήσεις;

Συνέχεια στο άρθρο...