Αγανακτισμένοι (αλλά με το Δίκιο Τους)

Milky Way, Γη, Ελλάδα, Θεσσαλονίκη, έτος 2012. Πέμπτη 5 Απριλίου. Ο κύριος ΑΜ τράβηξε την πρώτη γουλιά από τον πρωινό φραπέ του και έπιασε να ανοίξει τον φάκελο από την εφορία.

- Λες να ήρθε επιτέλους η επιστροφή φόρου από πρόπερσι;;;

Τα μάτια του στύλωσαν με μιας πάνω στο γαλανόλευκο χαρτί. Επιστροφή; Ναι καλά! Τι επιστροφές, τι αναχωρήσεις; Νέα αναχώρηση φόρου και πάλι, αλλά χωρίς την παραμικρή εξήγηση! Πρώτη δόση, 240€, Ποινικό. Ποιος, που, πότε, γιατί; Έλα τώρα, ασήμαντες λεπτομέρειες. Ο κύριος ΑΜ αισθάνθηκε ξαφνικά να ορθώνεται το μπανεράκι με την ένδειξη "SUCKER" πάνω από το κεφάλι του, ωσάν το κογιότ της Warner Bros. Τράβηξε δύο ρουφηξιές ακόμα από την παγωμένη φραπεδιά του και κατέβηκε αμέσως στο αυτοκίνητο. 5 λεπτά και μερικές δρασκελιές αργότερα βάδιζε εντός του κτιρίου της εφορίας Καλαμαριάς. Εισόδημα, 2ος όροφος. Πενηνταδύο λεπτά μετά...

- Καλημέρα σας, θα ήθελα να ρωτήσω για την επιστροφή φόρου και επίσης για ένα πρόστιμο 240€ που μου έχει έρθει και δεν εξηγεί από πού είναι...
- Για τον έλεγχο των δικαιολογητικών θα περάσετε στο γραφείο στα αριστερά στην κυρία Γειασασήρθα. Για το πρόστιμο στα Βεβαιωμένα, στο ισόγειο.
- Τοκ, τοκ!
- ...
- Τοκ, τοκ!
- ...

Ο κύριος ΑΜ ανοίγει την πόρτα...

- Σας είπα να περάσετε κύριε;
- Συγνώμη, δεν άκουσα φωνή οπότε...
- Ακριβώς, δεν ακούσατε φωνή! Θα σας φωνάξουμε.

Μετά από τριανταδύο λεπτά, ο κύριος ΑΜ εισέρχεται, κατόπιν καλέσματος, σε ένα γραφείο στο οποίο τρεις κυρίες ή δεσποινίδες (αφού το "κάργιες" δεν θα ήτο σωστό) υπάλληλοι συζητάνε για τις διακοπές του Πάσχα και μια άλλη υπάλληλος αναλαμβάνει τον έλεγχο των δικαιολογητικών.

- Ναι, καθίστε λιγάκι και θα...
- Τζζζζ, ΙΙΟΥΟΥΟΥουουουου... (το τερματικό παρέδωσε πνεύμα)
- Αααχχ, τι έγινε, έπεσε το σύστημα πάλι;
- Όχι καλέ, πάτησες απλά το καλώδιο και βγήκε από την πρίζα.
- Και τώρα;
- Εεε, ξαναβάλτο και άνοιξε τον.
- Ναι αλλά δεν ξέρω τον κωδικό...
- Φώναξε την Μαρίνα.

Δέκα λεπτά μετά την σωτήρια επέμβαση της Μαρίνας, το λογότυπο των Windows 2000 κάνει θριαμβευτική επανεμφάνιση στην οθόνη εν έτει 2012. Και μόλις δέκα λεπτά επιπλέον αργότερα, ο έλεγχος έχει ολοκληρωθεί.

- Λοιπόν κύριε, πηγαίνετε στον πρώτο όροφο στο κυλικείο και βγάζετε αντίγραφο από αυτό το χαρτί, επιστρέφετε το πρωτότυπο εδώ και πηγαίνετε στο ισόγειο στις Επιστροφές με το αντίγραφο για να δείτε αν μπορούν να σας δώσουν τώρα τα λεφτά σας. 
- Και αυτό το πρόστιμο;
- Στα Βεβαιωμένα στο ισόγειο.

Στις Επιστροφές
[Αγανακτισμένοι (αλλά με το Δίκιο Τους) – Η Επιστροφή]

Πινγκ - Στα Βεβαιωμένα
- Καλημέρα, εεε χμμμ, καλησπέρα ήθελα να πω! Θα ήθελα να μου πείτε τι ακριβώς είναι αυτό το πρόστιμο.
- Για να δω... Δε γνωρίζω!
- Τι πάει να πει δεν γνωρίζετε;
- Δε γνωρίζω, τι δεν καταλάβατε; Μισό λεπτό να κοιτάξω... Μας έχει έρθει από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης από το 2007. Πάρτε τον αριθμό πρωτοκόλλου και τηλεφωνείστε τους να σας πουν. Είσασταν τίποτα κατηγορούμενος, είχατε κανένα αυθαίρετο, καμιά κλήση ή αυτά τααα, πως τα λένε...
- Τίποτα απολύτως!
- Εεε τι να σας πω...

Πονγκ - Ενημέρωση
Ο ΑΜ τηλεφωνεί σε έναν φίλο του δικηγόρο, και εξηγεί το περιστατικό! Ο δικηγόρος του απαντάει ότι θα το ελέγξει την Δευτέρα που θα βρίσκεται εκεί. Οι μέρες κυλάνε γοργά. Και Δευτέρα, συγκεκριμένα Μεγάλη Δευτέρα πρωί ο κύριος ΑΜ ακούει στο τηλέφωνο:

- Λοιπόν, ο αριθμός αυτός είναι από μία δίκη εις βάρος ενός αλλοδαπού, ο οποίος μάλιστα αθωώθηκε! Εις βάρος σου δεν υπάρχει κάτι. Θέλουμε αριθμό απόφασης για να μάθουμε περισσότερα.

Πινγκ - Στα Βεβαιωμένα
- Καλημέρα σας, θέλω τον αριθμό απόφασης γι αυτό το πρόστιμο.
- Απέναντι, ο κύριος Μητηνψάχνης...
- Τοκ, Τοκ! Καλημέρα σας, θέλω αριθμό απόφασης γι αυτό εδώ.

Ο Μητηνψάχνης το κοιτάει!

- Μισό, να κοιτάξω! Αλλά τι τα ψάχνετε τώρα κύριε μου; Αφού έχουμε εδώ το ΑΦΜ σας! Τι δηλαδή, λάθος κάναμε;
- Τον αριθμό απόφασης παρακαλώ!
- Ορίστε, 1245Α / 2007. Άντε να δούμε τι θα καταλάβετε...

Πονγκ - Ενημέρωση
Ο ΑΜ τηλεφωνεί  στον δικηγόρο και δίνει τον αριθμό απόφασης, ημέρα Δευτέρα. Ο δικηγόρος τηλεφωνεί πίσω ημέρα Τρίτη και αναφέρει τα εξής:

- Ο αριθμός απόφασης αυτός είναι από μια δίκη εις βάρος κάποιου Elvis Raloza ο οποίος το 2007 αθωώθηκε επειδή αυτοί που τον πήγαν στα δικαστήρια... κρατιέσαι(;)... δεν επιθυμούσαν την καταδίκη του!!! Το πιστεύεις; 
- Φυσικά, τώρα που είπες το όνομα, το θυμήθηκα, γιατί ήμουν μάρτυρας υπεράσπισης.

Νοητική Μετεπιβίβαση
Κάπου στο 2004, ο κύριος ΑΜ βρίσκεται μποτιλιαρισμένος στην Αιγαίου. Ανάμεσα από αυτόν και το μπροστινό του βαν, περνάει μια γιαγιά η οποία, προκειμένου να διασχίσει και το άλλο ρεύμα, βγάζει κεφαλάκι και κοιτάει αριστερά (και όχι δεξιά, από εκεί δηλαδή που έρχονται τα αυτοκίνητα). Ξαφνικά, η γιαγιάκα, με εκκίνηση Μπεν Τζόνσον, πετάγεται μπροστά σε επερχόμενο μηχανάκι του οποίου ο πιτσιρικάς οδηγός, το μόνο που πρόλαβε να κάνει ήταν να ξεροκαταπιεί! Γιαγιά στο κράσπεδο, καταγματάκι στον ώμο και μετά από ένα τεταρτάκι καταφτάνουν ο πενηνταπεντάχρονος γιος της με την γυναίκα του και εμφανώς ταραγμένοι αρχίζουν τον πιτσιρικά οδηγό στα μπινελίκια.

- Δεν προσέχεις... να μας την σκοτώσεις τη γιαγιά...; τσογλάνι... θα σε καθαρίσω... κωλο-Αλβανέ...
- Χμμμ, ξέρετε δεν έγιναν έτσι τα πράγματα!
- Φύγε εσύ από δω, φιλο-Αλβανέ!
- Βαστάτε Τούρκοι τα’ άλογα. Θα περιμένω την τροχαία...

Η τροχαία καταφθάνει αστραπιαία μετά από μιάμιση ώρα και καταγράφει το συμβάν. Το περιστατικό πηγαίνει δικαστικά. Και κάπου στο 2007 ο κύριος ΑΜ δέχεται κλήση για μάρτυρας υπεράσπισης. Πηγαίνει στο δικαστήριο όπου έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον νεαρό Αλβανό. Ο πιτσιρικάς βάζει τα κλάματα και λέει στον κύριο ΑΜ:

- Εφτιχώσσ που ίρθεσσ. Μαι πέρνουν σστο τιλλέφωνο κε μαι λλέναι ότι τα με κλίσσν γκια πάντα μέσσα και με λαίν ότι αναίβικα στο παιζοδρώμιο με το μιχανάκοι κε χτύπησσα τη γιαγιά...
- Καλά, άσε να λένε και μην αγχώνεσαι!

Τρεις ώρες και δεκατρία λεπτά αργότερα ο κύριος ΑΜ εισέρχεται ως μάρτυρας υπεράσπισης στην αίθουσα του δικαστηρίου. Η φωνή του Προέδρου ακούγεται, με μια αδιόρατη χροιά ποτενατελειωσειτογαμήδι, να καλεί τους αντίδικούς. Στη συνέχεια ο Πρόεδρος ρωτάει:

- Μάρτυρες υπεράσπισης υπάρχουν;

Ο κύριος ΑΜ σηκώνει το χέρι του και απαντάει:

- Εγώ!

Ο γιος της γιαγιάς γυρνάει το κεφάλι του όλο έκπληξη και κοιτάει σαν αποσβολωμένος τον ΑΜ! Και τότε η νύφη της γιαγιάς αποφασίζει να σώσει την κατάσταση και πετάει το αμίμητο:

- Κύριε Πρόεδρε, δεν χρειάζονται μάρτυρες υπεράσπισης, γιατί... εεε, να, δεν επιθυμούμε την τιμωρία του νεαρού.

Έχετε δει ποτέ τη φάτσα οδηγού ΚΤΕΛ στο επάγγελμα, την ώρα που αφοδεύει και του απαγγέλει ο Γρηγόρης Βαλτινός αποσπάσματα από τα Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου; Εεε ο κύριος ΑΜ την είδε στο πρόσωπο του εμβρόντητου δικαστικού!

- ... Είστε σοβαρή κυρία μου; Έχετε φέρει τον νεαρό σε δίκη και δεν επιθυμείτε την τιμωρία του;;; Και τότε τι θέλετε;
- Εεε, χμμμ, να... Θέλουμεεεεε, εεεεε... να τον νουθετήσετε...
- Εεε αυτό πια... Δεν είμαστε καθόλου σοβαροί! Λοιπόν νεαρέ, να μην το ξανακάνεις. Τελειώσαμε. Οι επόμενοι...

WTF???
- Καλά όλα αυτά, αλλά εγώ γιατί έχω φάει πρόστιμο;
- Για λιπομαρτυρία!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Υ.Γ.: Ποιος είναι ο κύριος ΑΜ; Αγανακτισμένοι (αλλά με το Δίκιο Τους) - Η Επιστροφή

Συνέχεια στο άρθρο...

Ο Αποθανών Δεδικαίωται

Ποιος θυμάται τον Μπόμπαν;
28 Απριλίου 1993. Ο Σέρβος υπερταλαντούχος καλαθοσφαιριστής του Πανιωνίου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς εκδηλώνει επίθεση για λογαριασμό της ομάδας του όταν του σφυρίζουν οι διαιτητές επιθετικό φάουλ. Ο Μπόμπαν νιώθει να αδικείται για μια ακόμη φορά κόντρα σε μια από τις μεγάλες ομάδες της Ελλάδας, αυτής του Παναθηναϊκού. Στιγμιαία απόγνωση και αποφασίζει να χτυπήσει το κεφάλι του στη βάση της μπασκέτας. Η συνέχεια; Μη αναστρέψιμη! Ρήξη νωτιαίου μυελού, κάταγμα στον έκτο αυχενικό σπόνδυλο και ο Μπόμπαν δεν έμελε να περπατήσει ποτέ ξανά! Και ύστερα από 13 χρόνια καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, ο Μπόμπαν έφυγε άδοξα από τη ζωή στις 28 Ιουνίου του 2006.

Αδικήθηκε από τους διαιτητές; Ίσως ναι και ίσως όχι, αν και... δεν μπορεί, για να αντέδρασε έτσι μάλλον αδικήθηκε! Αδικήθηκε από τη μοίρα; Οι περισσότεροι θα σπεύσουν να απαντήσουν "ΝΑΙ"! Αδικήθηκε από κάποιον άλλον; Ας ανοίξουμε πρώτα μια παρένθεση...

Αντικρουόμενα Μηνύματα
Ο θάνατος είναι αναμφίβολα ένα γεγονός που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο! Ιδίως δε όταν λαμβάνει χώρα στον περίγυρο των γνωστών μας ή στο συγγενικό μας κύκλο ή ακόμα περισσότερο στο στενό οικογενειακό μας περιβάλλον, τα συναισθήματα που μας προκαλεί είναι τόσο έντονα και σύνθετα ώστε να είναι απόλυτα αναμενόμενη, σε αυτόν που τα βιώνει, η αίσθηση εκείνη που περιγράφεται από την τόσο γνώριμη έκφραση "σαν χαμένος". Τι είναι αυτό που μας κάνει τελικά να νιώθουμε σαν χαμένοι;

Ο Pascal Boyer στο εξαιρετικό του βιβλίο "Και ο Άνθρωπος Έπλασε του Θεούς", το οποίο πραγματεύεται τις υπερφυσικές αντιλήψεις του ανθρώπου μέσα από το πρίσμα της σύγχρονης και εφαρμοσμένης ανθρωπολογίας και εξελικτικής ψυχολογίας, διαπιστώνει ότι η παγωμάρα μας και τα ασαφή μας συναισθήματα απέναντι στον νεκρό οφείλονται σε αντικρουόμενα μηνύματα τα οποία εισέρχονται προς επεξεργασία στον εγκέφαλό μας. Η ανθρώπινη εγκεφαλική λειτουργία είναι γενικά δομημένη πάνω σε αυτόνομα συστήματα συμπερασμού, καθένα από τα οποία είναι επιφορτισμένο με την διεκπεραίωση μιας συγκεκριμένης λειτουργίας. Τα συστήματα αυτά υπό κανονικές συνθήκες διακινούν απλά τμήματα πληροφορίας μεταξύ τους, τα οποία συντίθενται σε πολύπλοκες δομές οι οποίες με τη σειρά τους μας επιτρέπουν να αλληλεπιδρούμε επιτυχημένα με το περιβάλλον μας. Έτσι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίζει κινδύνους, να προβλέπει συμπεριφορές, να υπολογίζει πιθανά σενάρια κλπ.

Τα δύο βασικά συστήματα συμπερασμού που φαίνεται να μην μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους στην περίπτωση του θανάτου είναι το Σύστημα Εντοπισμού Ζωής και το Σύστημα Αρχείου Προσώπων. Το πρώτο είναι ένα αυτόνομο σύστημα του εγκεφάλου που μας παρέχει πληροφορίες σχετικά με το αν κάτι είναι ζωντανό ή όχι! Κινείται; Αναπνέει; Κοιτάζει; Απλά κομμάτια πληροφορίας τα οποία ελέγχονται σε μια σχεδόν αυτόματη διαδικασία για να απαντήσουν στα παραγόμενα ερωτήματα: Έχει προθέσεις αυτό που παρατηρούμε; Μπορούμε να έχουμε προσδοκίες από αυτό; Στην περίπτωση που μιλάμε για βιολογικό αντικείμενο, αν η απάντηση στα παραγόμενα ερωτήματα είναι "ΟΧΙ", τότε ο εγκέφαλος αυτόματα αντιλαμβάνεται ότι μιλάμε για καταστάσεις μη αναστρέψιμες. Θάνατος! Το Σύστημα Αρχείου Προσώπων από την άλλη είναι ένα επίσης αυτόνομο σύστημα συμπερασμού το οποίο αποτελεί μια εκτενή βάση δεδομένων στην οποία καταγράφονται όλα τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων με τους οποίους αλληλεπιδρούμε και μας γεννά τα αντίστοιχα συναισθήματα και προσδοκίες κάθε φορά που συναντάμε αυτούς τους ανθρώπους. Στην περίπτωση λοιπόν που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με κάποιον νεκρό, το Σύστημα Εντοπισμού Ζωής μας ενημερώνει ότι δεν υπάρχει ζωή και συνεπώς δεν μπορούμε να έχουμε προσδοκίες από τον άνθρωπο που βλέπουμε μπροστά μας, από την άλλη όμως το Σύστημα Αρχείου Προσώπων δεν μπορεί να σταματήσει να λειτουργεί άμεσα και συνεχίζει να μας γεμίζει με συναισθήματα και προσδοκίες όσον αφορά τον άνθρωπο που έχουμε μπροστά μας.

Η αντικειμενική αλήθεια; Ψυχρή! Κάποιος υπήρχε και σε μια στιγμή έπαψε να υπάρχει! Η υποκειμενική αλήθεια όμως δεν μπορεί να αποδεχτεί τέτοιες απότομες μεταβάσεις. Θυμώνουμε με τον νεκρό. Μιλάμε στον νεκρό. Έτσι θα ήθελε εκείνος! Καλό ταξίδι φίλε!!! Το ταξίδι είναι η λέξη κλειδί. Χρειαζόμαστε αυτήν τη μεταβατική κατάσταση στην οποία, ναι μεν τα πράγματα είναι μη αναστρέψιμα αλλά και ο νεκρός δεν είναι πραγματικά νεκρός, αλλά ακούει, τον περιποιούμαστε, του χαϊδεύουμε τα μαλλιά και του ευχόμαστε καλό ταξίδι. Αλλά το μη αναστρέψιμο των πραγμάτων μας πλημυρίζει με το δράμα του και κάπου εκεί... Ο αποθανών δεδικαίωται! Έχει δεν έχει δίκιο...

Επιστροφή Στην Πραγματικότητα
Στην περίπτωση που αναφέραμε στην αρχή, ο Μπόμπαν μπορεί να μην έχασε τη ζωή του στο μοιραίο συμβάν αλλά τα αποτελέσματα ήταν μη αναστρέψιμα και η αλήθεια είναι ότι το δράμα του μας δένει τη γλώσσα και δυσκολευόμαστε να αρθρώσουμε την αλήθεια. Ο Μπόμπαν λοιπόν αδικήθηκε κατά πρώτο λόγο από τον εαυτό του και αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Υπέπεσε σε μια ηλίθια ενέργεια η οποία σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να έχει κάποιο σοβαρό αποτέλεσμα. Και ένας πανέξυπνος ικανότατος αθλητής στέρησε από τον εαυτό του μια πιθανότατα ευτυχισμένη ζωή γεμάτη υγεία. διακρίσεις και αναγνώριση πάνω στο άθλημα το οποίο λάτρεψε.

Κλιμάκωση! 4 Απριλίου 2012, ένας 77χρονος αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα προσδοκώντας να δώσει ένα αξιοπρεπές τέλος (κατά προσωπική του δήλωση) στο αδιέξοδο που του προξένησε η δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί πλέον πολλοί συμπολίτες μας, κατονομάζοντας παράλληλα ως υπαίτιους τους πολιτικούς. Δεδικαίωται;;; Όσο κι αν ακούγεται υβριστικό, η αποκομμένη από τη συναισθηματική φόρτιση απάντηση είναι ένα ξερό ΟΧΙ! Για να φτάσει κάποιος στο σημείο να τραβήξει τη σκανδάλη και να αφαιρέσει τη ζωή του, πρέπει να έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα απόγνωσης ώστε το λογικό του να έχει τεθεί εκτός λειτουργίας και να αδυνατεί να αντιμετωπίσει τους φόβους του. Έχει σημασία αν οι φόβοι του είναι δικαιολογημένοι; Έχει καμία σημασία αν έχει δίκιο; Όχι, όχι και πάλι όχι! Γιατί πολύ απλά αυτός δεν είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης που πρέπει να προβάλλεται. Η αδικία και οι φοβίες μας πρέπει να αντιμετωπίζονται με αγώνα και όχι με λιποψυχία. Και αν ως κοινωνία έχουμε εθιστεί στην αποδοχή και προβολή των λιπόψυχων ως εφαλτήρια για την κλιμάκωση των ενεργειών μας, τότε η κοινωνία μας είναι βαθιά άρρωστη! Ο εν δυνάμει αυτόχειρας είναι άτομο αδύναμο που χρειάζεται τη φροντίδα μας και όχι την προβολή μας. Και αυτό που πρέπει να ξηλώσουμε σαν κοινωνία είναι η γενικότερη κατάσταση που φέρνει τους ανθρώπους σε σημείο να αυτοκτονούν.

Και ο συμβολισμός της πράξης του; Εδώ κρύβεται ίσως και το πιο άρρωστο κομμάτι του εγωισμού μας. Όταν ο τόπος και η δήλωση γίνονται σημαντικότερα της αιτίας γίνεται ξεκάθαρο πλέον ότι η αιτία θα μένει στο απυρόβλητο. Αυτοκτόνησε στο κατάστημα του χωρίς να δώσει εξηγήσεις; Είναι λυπηρό! Και οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί πολύ ρε συ, έτσι λένε οι έρευνες! Αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα και κατονόμασε τους πολιτικούς;;; Ξεσηκωθείτε!!!

Και ποια είναι η λύση τελικά; Κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη είναι η ενημέρωση, η συμμετοχή στα κοινά και η ψήφος! Ξήλωμα του σαθρού πολιτικού κατεστημένου που εμείς ψηφίζαμε τόσα χρόνια στις επερχόμενες εκλογές! Και περιθωριοποίηση του κάθε ανθρωπίσκου που αντιμετωπίζει με αναίδεια την ανθρώπινη ζωή και βρήκε τη θέση του σε μια κοινωνία που εμείς και οι προτιμήσεις μας διαμορφώσαμε. Είτε αυτός λέγεται Μπεγλίτης, είτε απλώς περιμένει την a priori δικαίωση του νεκρού για να αναφωνήσει "οι πολιτικοί φταίνε για όλα"!!!

Μαθήματα Σχολικής Ιστορίας
Πόλεμος και η μάχη σε εξέλιξη! 10 στρατιώτες βρίσκονται στα χαρακώματα με τις σφαίρες να σφυρίζουν πάνω από τα κεφάλια τους. Δεν φαίνεται να υπάρχει λυτρωμός. Και ξαφνικά ένας από την ομάδα "σαλεύει", βγαίνει από τα χαρακώματα, τρέχει κατά μέτωπο προς τις εχθρικές γραμμές φωνάζοντας "αέεερααααα", τρώει 30 σφαίρες στο στήθος και σωριάζεται νεκρός στο χώμα.

Αποτέλεσμα; Οι 10 και σε δεινή θέση έγιναν 9 και σε δεινή θέση.

Λίγο αργότερα κάποιος άλλος βγαίνει από τα χαρακώματα και κινείται προς τα πίσω, μακριά από κει που έρχονται οι σφαίρες. Στη συνέχεια κάνει έναν τεράστιο κύκλο, βγαίνει ύπουλα πίσω από τις εχθρικές γραμμές, πετάει μια χειροβομβίδα και εξολοθρεύει τους εχθρούς.

Αποτέλεσμα; Οι υπόλοιποι 8 σώθηκαν!

Ο πρώτος στρατιώτης είναι ο Άγνωστος Στρατιώτης με δικό του ανδριάντα και εξέχουσα θέση και προβολή στα βιβλία της ιστορίας. Ο δεύτερος στρατιώτης δεν αναφέρεται πουθενά. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή ο πρώτος είναι αντιμετωπίσιμος από το σύστημα και ο δεύτερος όχι; Ξέρω, είμαι πολύ κακός...

Συνέχεια στο άρθρο...

Συγχυσμένη Ανάλυση (όχι πάντως περισσότερο από τα μυαλά των νεοελλήνων)

Η Περίπτωση της Σοκολάτας
Σοκολάτα! Αααχ πόσο γουστάρουν τη σοκολάτα τα παιδιά! Θυμάμαι την πρώτη μου επαφή με τη σοκολάτα. Μου την αγόρασε η γιαγιά μου 10 δραχμές. Και όταν έσκισα το περιτύλιγμα και τα παραλληλόγραμμα κομματάκια της ΙΟΝ άγγιξαν τον παιδικό ουρανίσκο μου... Γευστικός οργασμός!!! Από τότε την ζητούσα συχνά. Και μια φορά την εβδομάδα το αίτημα που έβρισκε ανταπόκριση. Αρχικά, σε πιο μικρή ηλικία, μου την αγόραζε η γιαγιά μου, αλλά αργότερα μου έδινε 20 δραχμές για να πάω να την αγοράσω μόνος μου. Ύστερα από 1-2 χρονάκια ζητούσα πλέον 40 δραχμές για να αγοράσω σοκολάτα και σταδιακά, σε καμιά δεκαριά χρονάκια έφτασα να την αγοράζω 250 δραχμές τη ρημάδα!

Η Αμέριμνη Γαζέλα
Προχωρούσε ήρεμα και αργά δίπλα από τις συστάδες των θάμνων! Λυγερή και καμαρωτή, μόλις πριν από λίγο χορτασμένη, απολάμβανε τον ήλιο της σαβάνας, έχοντας αποβάλει πλήρως όμως τη φοβία και την εγρήγορση που χαρακτήριζε τις υπόλοιπες γαζέλες. Μάτια γεμάτα σιγουριά! Δεν θα φοβόταν κανέναν από δω και στο εξής...

Στα 10 μέτρα δίπλα της ένας θάμνος κουνήθηκε! Παρ’ όλα αυτά η αταβιστική αντίδραση της εκρηκτικής απομάκρυνσης από τον πιθανό κίνδυνο δεν εκδηλώθηκε.

- Χααα, τι μπορεί να είναι; Λιοντάρι, τσιτάχ; Εεε καλά, έχουμε ξαναδεί, δεν τρέχει και τίποτα!

Ο θάμνος ξανακουνήθηκε!

- Δεν χαλάω τον περίπατο μου για τίποτα.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, η λέαινα ξεκοκάλιζε τον ανέλπιστο μεζέ της. Και η αμέριμνη γαζέλα δεν έμελε να διαδώσει παραπέρα τα γονίδιά της.

Καλωσορίσατε στον κόσμο της Φυσικής Επιλογής.

Συνάδελφοι είσαστε εσείς;
Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης είπαν στον Ευ. Βενιζέλο ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία ασχολείται μόνο με τις εκλογές και δεν διαθέτει πρόγραμμα αντιμετώπισης των προβλημάτων της χώρας. Ανέφεραν ότι στις συναντήσεις τους με τους εκπροσώπους της τρόικας οι έλληνες υπουργοί προσέρχονται απροετοίμαστοι, δεν έχουν ποτέ συγκεκριμένες προτάσεις και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ακυρώσουν στην πράξη τα όποια μέτρα εισηγούνται οι τεχνοκράτες, χωρίς ποτέ να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις. Επισήμαναν φαινόμενα διγλωσσίας των κομμάτων, που "άλλα λένε δημοσίως και άλλα λένε στην τρόικα". (Τα Νέα Online)

Συνάδελφοι υπουργοί είναι αυτοί και μιλάνε με τέτοιον τρόπο στον Βενιζέλο; Άσε που είναι και κουτόφραγκοι. Οπότε το ερώτημα πάει στον Έλληνα πολίτη. Εσείς λοιπόν Έλληνες ποιους εμπιστεύεστε;

Τον Γιωργάκη Παπανδρέου;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Αντωνάκη Some Are Ass;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Γιωργάκη Καρατζαφέρη;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Βαγγελάκη (Μεγατόνων) Βενιζέλο;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Λουκάκο τον Παπαδήμο;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Την Ολγίτσα την Τρέμη;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα... Μπα σε καλό σου, να μας πεθάνεις θέλεις!

Ή μήπως Αυτόν;

[CHORUS]
- Ας απαντήσει για εμάς ο Dr. Cox

Ή μήπως τελικά το κυβερνόν σύστημα δουλεύει και τους μεν (υπογράφω τα πάντα και δεν εφαρμόζω τίποτα) και τους δε (εφαρμόζω οτιδήποτε δεν υπέγραψα και τα χρεώνω στους μεν); Ποιος από εσάς είναι η αμέριμνη γαζέλα και δεν έχει αναγνωρίσει τον εχθρό του;

Πριν σπεύσουν κάποιοι θερμοκέφαλοι να με χαρακτηρίσουν φασίστα με την νεοελληνική ερμηνεία, δεν είμαι οπαδός της φυσικής επιλογής! Δεν τη θέλω!!! Απλά διαπιστώνω την ύπαρξη της. Μπορεί να μη γουστάρω και τα ηλιοβασιλέματα, αλλά ο ήλιος θα συνεχίσει να δύει ευλαβικά στην προκαθορισμένη ώρα του πάντα!

Και δηλαδή τι; Οι ξένοι μας αγαπάνε και θέλουν το καλό μας;
Επ’ ουδενί! Αυτό που θέλουν αποκλειστικά είναι το μερίδιό τους από μια συναλλαγή. Το ζήτημα είναι με ποιους είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε πλέον συναλλαγές; Με κάποιους που στη χώρα τους τουλάχιστον τα καταφέρνουν να είναι πιο αξιόπιστοι και φιλότιμοι συγκριτικά με τα εν ελλάδι κατακάθια της πολιτικής; Με κάποιους των οποίων οι χώρες βιώνουν την κρίση στο 1/20 απ’ ότι την βιώνουμε εμείς; Ή θα παραμείνουμε στην περήφανη στάση της αμέριμνης γαζέλας και θα προτιμήσουμε να πιστέψουμε τα σαρκοβόρα των τελευταίων 30 ετών, που δεν κρύβονται καν πλέον πίσω από θάμνους;

Ξανά: Με ποιους θέλουμε να κάνουμε συναλλαγές; Αααα, και σε ποιο νόμισμα;

Την περίπτωση της σοκολάτας στην αρχή τη θυμήθηκα στο άσχετο επειδή με έπιασε υπογλυκαιμία την ώρα που έγραφα!!!

Συνέχεια στο άρθρο...

Προστάτες Άγιοι

- Γρηγόοοορηηηη. Ξύπνα παλικάρι μου. Αναισθησία σου κάνανε; Ξύπνα. Μια ώρα σε σκουντάω. Ξύπνα και τον Βασίλη και τον Γιάννη τον ετοιμόλογο και άντε να πιάσετε δουλειά κι εσείς, γιατί οι υπόλοιποι έχουν αρχίσει να τσινάνε άσχημα.

- Ε, χμμμ, χφφφφφφφφφφφφ, καλά. Φέρε το πρωϊνό μου στο κρεβάτι. Τι μέρα είναι...

- Γρηγόρη σήκω, μην το ξαναπώ. Αρκετά σας ανέχτηκα όλα αυτά τα χρόνια και αν συνεχίσω να κάνω τα στραβά μάτια, δεν τη γλυτώνω την ανταρσία.

- Δηλαδή, και για να καταλάβω τώρα, τι σόι παράδεισος είναι εδώ αν δεν μπορούμε καν να κοιμηθούμε;

- Να κοιμηθείτε;;; Από το 390 μ.Χ. κοιμάσαι ρε νούμερο. Και έχουμε 2011!

- 2011; Σαν χτες μου φαίνεται πως ήταν όταν κοιμήθηκα.

- Είπαν του λωλού να... αφοδεύσει! Το "εκοιμήθη" το χρησιμοποιούμε για λόγους μάρκετινγκ και όχι για αράζετε σαν τα κοπρόσκυλα, άγιοι άνθρωποι. Και είστε και οι Τρεις Ιεράρχες, τρομάρα σας. Είστε και προστάτες των γραμμάτων, τα οποία πηγαίνουν κατά διαόλου.

- Μα ρε Παντελή...

- Θα προτιμούσα να με φωνάζεις Πατέρα.

- Μα ρε συ πατέρα...

- Πατέρα, με κεφαλαίο Π!

- Μα ρε συ Πατέρα, να τα, εδώ είναι: Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο και Π. Όλα τα μαξιλάρια από το Ι μέχρι το Π. Δεν τα έχω αφήσει ποτέ τόσα χρόνια.

- Το Μ; Δεν νομίζω. ♪♫ Ψάααξε, ψάαααξε, δεν θα το βρεις. Όπως και τα Α και Ζ.

- Τι εννοείς δεν θα το βρω; Εδώ το ειχ... Φρίιικηη! Που είναι το μαξιλάρι με το κεντημένο Μ; Και τα μαξιλάρια με το Α και το Ζ; Ο Βασίλης δεν τα φυλάει;

- Ωραίοι προστάτες των γραμμάτων είσαστε ρε. Όσους αιώνες τώρα κοιμάστε, ο Αγγαίος, ο Ζαχαρίας και ο Μαλαχίας ήρθαν και τα τσίμπησαν τα μαξιλάρια με το αρχικό τους.

- Μα Πατέρα...

- Αρκετά με τα "μα". Σηκωθείτε και ελάτε να πιάσετε δουλειά. Ο Άγιος Νικόλαος δουλεύει διπλοβάρδιες με τους ναυτικούς. Ο Άγιος Αρτέμιος έχει πάθει υπερκόπωση αφού φυλάει τους όρχεις και τους αστυνομικούς και, όσο εσείς κοιμόσασταν, συνετελέσθη η σεξουαλική απελευθέρωση και αυξήθηκε δραματικά και η εγκληματικότητα. Λοιπόν, σας περιμένουμε μέσα, μπροστά στα μόνιτορ. Ααα, και ανοίξτε και λιγάκι εδώ μέσα να αεριστεί ο χώρος. Γιατί μετά από τόσους αιώνες σας έφυγε μεν ο τυμπανισμός, ρωτήστε όμως και που πήγε...

- Άσχετο αλλά... αλήθεια, γιατί σε φωνάζουν Παντελή;

- Επειδή είμαι ο τελειότερος των πάντων! Παν και Τέλειος.

- Και τότε τι ακριβώς σημαίνει "παντελής έλλειψη επικοινωνίας";

- Κοίτα ποιους πήγα και έκανα προστάτες των γραμμάτων…

Κερδίζοντας το Ψωμί Τους
Λίγα λεπτά αργότερα στην αίθουσα με τα μόνιτορ εισέρχονται ο Βασίλειος ο Μέγας, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και ο Ιωάννης Χρυσόστομος σε έναν κόσμο που δεν είχαν γνωρίσει ποτέ μέχρι σήμερα. Το πρώτο πράγμα που αντικρίζουν είναι μια τηλεόραση Plasma 55’’ και τον έντονο διάλογο μεταξύ δύο συναδέλφων τους:

- Μα τι φλώρος αυτός ο Μπέλικ! Μ’ έχει βγάλει έξω από τα άμφια μου. Τσάμπα την αγριάδα που πουλούσε στην αρχή...

- Σκόφιλντ αγόρι μου, Σκόφιλντ! Τα σπάει. Ο δικός σου είναι για τα’ ανάθεμα.

Ο Γρηγόριος κοντοστάθηκε. Γύρισε προς το Θεό και ρώτησε απορημένα:

- Ποιοι είναι αυτοί Πατέρα; Κάτι μου θυμίζουν.

- Είναι ο Απόστολος Ονήσιμος και ο Ιερομάρτυρας Πέτρος.

- Και γιατί μιλάνε κατ’ αυτόν τον τρόπο;

- Είναι τα νεύρα Γρηγόρη. Δουλεύουν κι αυτοί σαν τα σκυλιά. Ο ένας προστατεύει τους δραπέτες και ο άλλος τους δεσμοφύλακες και τρέχουν και δε φτάνουν. Και τώρα που έχουν ρεπό, έχουν αράξει και βλέπουν το Prison Break. Στην τρίτη σαιζόν βρίσκονται τώρα. Τι κόλλημα κι αυτό το Prison Break! Αλλά μη χαίρεστε, το δικό σας ρεπό θα αργήσει πολλούς αιώνες τώρα πια. Αρκετά τη σκαπουλάρατε. Πάμε στους υπόλοιπους τώρα.

Εσωτερική άποψη: η αίθουσα με τα μόνιτορ

Τα υπόλοιπα μόνιτορ ήταν μικρά. Δεκάδες δεκαπεντάρες οθόνες, πληκτολόγια που είχαν πάρει φωτιά και αδιάκοπες συνομιλίες σε κατάσταση πανικού. Ο Άγιος Νικόλαος γύρισε και κάρφωσε τους τρεις νεοαφιχθέντες με ένα βλέμμα ανάμικτης αποδοκιμασίας και ειρωνείας:

- Καλώς τα τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα! Μάγουλο φράπα, μέση δαχτυλίδι, για να μη πω δακτύλιος του λεκανοπεδίου, μήπως να σας παραγγείλουμε και καμιά ταχινόπιτα;

- Μην τους αποπαίρνεις Νικόλα, τους έφερα για αιώνιες υπερωρίες.

Δύο μόνιτορ πιο κάτω ακουγόταν η φωνή του καθήκοντος:

- Νικόλα άσε τους τεμπελχανάδες και τσέκαρε, Γούγλιος Χάρτης μήκος -109.006348 και πλάτος 15.580711. Μεγάλο εμπορικό βυθίζεται.

- Ώπα, άραξε Νικόλα, μισό λεπτό. Αυτός ποιος είναι εκεί δίπλα στις σωσίβιες λέμβους; Ο Garry; Μην τον σώσεις αυτόν. Μόλις τώρα τον θέλησα κοντά Μου!

- Τους άλλους;

- Να τους σώσεις όλους. Εκτός από τον Alan. Έτρωγε την ώρα του ναυαγίου και, από την τρομάρα, του έκατσε ένα ψαροκόκκαλο στο λαιμό, οπότε αυτόν θα τον σώσει ο Βλάσης.

- Βλάσιος ο Ιερομόναχος Πατέρα. Δεν μου αρέσουν αυτές οι εκμοντερνισμένες εκδοχές των ονομάτων μας εμένα. Και έχω διαμαρτυρηθεί επανειλημμένα γι αυτό το θέμα...

- Εντάξει Βλάση παιδί μου. Εσύ πάντως θα τον σώσεις, δεν θα τα κάνει όλα ο Νικόλας.

- Γούγλιος Χάρτης μήκος 27.549462 και πλάτος 53.903776, Minsk! Ο Boris και η γυναίκα του η Zdenka μαλώνουν άσχημα. Ο Boris της πέταξε τη σακούλα με τα ζαρζαβάτια στο κεφάλι και η Zdenka τρέχει προς τον πλάστη...

- Θωμαήηη!

- Τί είναι πάλι;;;

- Ζεύγος μαλώνει στο Minsk. Ηρέμησέ τους.

- Μα πατέρα, κοίταξε λιγάκι καλύτερα. Ενάμιση μπουκάλι Wyborowa έχουν αδειάσει! Δες, εκεί, δίπλα στο τραπεζάκι του καθιστικού. Οπότε δεν είμαι εγώ αρμόδια αλλά η Οσία Ξένη της Πετρουπόλεως, η δια Χριστόν σαλή. Όταν ο καυγάς οφείλεται σε αλκοόλ... ξέρεις.

- Σωστά. Ξένια, Ξέεενιααα, που είσαι;

- Τουτουρουτουτούουου, εδώ είμαι, σαλπάρω.

- (χαμηλόφωνα: Καλά, είναι τελείως γκαγκά) Ζεύγος μαλώνει στο Minsk επειδή τα έχει κοπανήσει! Φρόντισε να μην έχουμε κανένα απρόοπτο.

- Εντάξει Πατέρα, θα τους εμφυσήσω τη γαλήνη της γεμισμένης γαλοπούλας! Ουάου, έκανα και παρήχηση του γάμα. Αφήστε το πάνω μου…

- Γούγλιος Χάρτης μήκος 37.088985 και πλάτος 34.827684, Συρία, άντρες του πυροβολικού κινδυνεύουν.

- Βαρβάαααραααααααααααα...

Αγία Βαρβάρα εν δράσει...

Ο Βασίλειος ο Μέγας ένιωσε να βράζει από την οργή του.

- Μα καλά, είμαστε σοβαροί τώρα; Εδώ όλοι τρέχουν και δε φτάνουν; Τι σόι Άγιοι είμαστε ρε συ Πατέρα;

Η Βασιλεία των Ουρανών
- Προστάτες Άγιοι είσαστε Βασίλη! Ή μάλλον εσείς οι τρεις θα γίνετε προστάτες από σήμερα. Φρεσκαδούουουρες μου!

- Στάσου τώρα Πατέρα γιατί θα πάθω κανένα εγκεφαλικό! Δηλαδή ήρθαμε στον Παράδεισο για να δουλεύουμε;

- Προτιμάς να κοιμηθείς λιγάκι ακόμα, έτσι;

Το λόγο πήρε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος:

- Πατέρα, δεν νομίζω να συντρέχει σημαίνων λόγος δια τον οποίον θα ήτο πρέπον να αποστερηθούμε τα κεκτημένα μας ως κεκοιμημένοι Άγιοι. Κεκτημένα λέγω δε, τα οποία θεωρεί βέβαια δια το επουράνιο μέλλον του ακόμα και τυχάρπαστος επί της γης κομπορηματοχρηματομετεωροφέναξ!

- Χρυσόστομε, κάνε καμιά φούσκα με τη μύξα σου, που θα με μπερδέψεις εμένα με την παροιμιώδη ευγλωττία σου.

- Καλά, ας τα πούμε τότε έξω απ’ τα δόντια! Εμείς δεν ήρθαμε εδώ για να δουλεύουμε αλλά για να κερδίσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών.

- Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα...

- Αααχαχαχαχα...

- Χίιιιιιιχιχιχιχιχιχιχι! Χίιιιιιιιιιιι...

Το αυθόρμητο, απότομο και τρανταχτό γέλιο των υπολοίπων αγίων πάγωσε τους τρεις Ιεράρχες. Μόλις συνήλθε, έστω και στιγμιαία από το νευρικό του γέλιο, ο άγιος Νικόλαος πήρε και πάλι το λόγο.

- Τη Βασιλεία των Ουρανών; Δεν την έχουμε κερδίσει απλώς, την έχουμε διασύρει! Ή μήπως, επειδή εσείς κοιμόσασταν, νομίζατε ότι εμείς θα μέναμε με σταυρωμένα τα χέρια;

- Μα τι εννοείς; Τη διασύραμε;

- Από το 2000 και μετά, επτά φορές παίξαμε, επτά φορές κερδίσαμε. Στην τελευταία συνάντηση μάλιστα επικρατήσαμε και με μεγάλο σκορ! Προστάτες Άγιοι – Βασιλεία: 11-2. Και παίζανε με όλα τα αστέρια τους. Βάλτερ Ντίτρηχ, Αντόν Σκαλ, Καρλ Κουρτς, Γιάννο Βίνκζε...

- Βίχτσε λέγεται.

- Καλά, δεν έχει σημασία. Ονόματα είναι κι αυτά που έχουν αυτοί οι Ούγγροι; Αααα, μιας και το θυμήθηκα, κορυφαίο ανέκδοτο: Πως λέγεται ο Ούγγρος νταβατζής; Τημπόρνη Βάρατη! Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

- Ααααχαχαχαχαχαχαχαχα...

Οι τρεις Ιεράρχες έμειναν να κοιτάνε το Θεό αποσβολωμένοι. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ψέλλισε:

- Συγνώμη, αυτό ήταν; Αυτήν τη Βασιλεία κερδίσαμε; Τους παλαίμαχούς της σε... σεεε...

- Σε ποδοσφαιρικό αγώνα Γιάννη μου. Και πολύ σας πέφτει. Σε όλη σας τη ζωή ήσασταν χοντροί, δε γυμναστήκατε ποτέ και δεν ανταγωνιστήκατε σε τίποτα. Τι θέλατε να κερδίσετε; Τους παλαίμαχους της Μάντσεστερ μήπως; Άτσα ρεεε...

- Μα Πατέρα...

- Μαμούκια. Αρκετά συζητήσαμε, γρήγορα στη δουλειά.

- Τον ήπιαμε. Και αυτός εκεί, στη γωνία; Άγιος δεν είναι; Γιατί δεν δουλεύει εκείνος;

- Χααα, αυτός είναι ένας σύγχρονος άγιος του Ελληνισμού, ο Γέρων Παΐσιος! Γιατί δεν δουλεύει; Γιατί είναι τελείως καμένος. Και άμα του δώσουμε και υπολογιστή, ποιος ξέρει τι θα μας διαλύσει; Ακούστε τον...

- Μόνον αυτά που δέχονται αγιασμό, αυτά μόνο αγιάζονται. Όπως το νερό, δέχεται αγιασμό και γίνεται Αγιασμός τα ούρα δεν δέχονται αγιασμό. Η πέτρα με θαύμα γίνεται ψωμί. Η ακαθαρσία δεν δέχεται αγιασμό.

Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός κοίταξε τους άλλους δύο με τρόμο.

- Άμα τί τον ήπιαμε...

Starring (με τη σειρά που εμφανίζονται ή αναφέρονται)

1. Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, Βασίλειος ο Μέγας και Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Προστάτες των Γραμμάτων.
2. Άγιος Νικόλαος: Προστάτης των Ναυτικών.
3. Άγιος Αρτέμιος: Προστάτης των Όρχεων και των Αστυνομικών.
4. Ιερομάρτυρας Πέτρος: Προστάτης των Δεσμοφυλάκων.
5. Απόστολος Ονήσιμος: Προστάτης των Φυλακισμένων.
6. Βλάσιος ο Ιερομόναχος: Προστάτης των Παθήσεων του Λαιμού.
7. Οσία Θωμαΐς, εκ Λέσβου: Προστάτιδα των Συζύγων και της Οικογένειας.
8. Οσία Ξένη της Πετρουπόλεως, η δια Χριστόν Σαλή: Προστάτιδα κατά των Συζυγικών Ερίδων που οφείλονται στο Αλκοόλ.
9. Αγία Βαρβάρα: Προστάτιδα του Πυροβολικού.

Guest Star

• Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης

Συνέχεια στο άρθρο...

Μανιφέστο

Και καθώς το 2011 βγαίνει σιγά σιγά, έχοντας αφήσει στο στόμα των περισσότερων τη στυφή γεύση του σοκ, μια αποτίμηση της τρέχουσας κατάστασης έχει ως εξής! Το αβέβαιο μέλλον είναι πλέον το μόνο βέβαιο και προ των πυλών και η κεκτημένη γνώση στα της πολιτικής και της οικονομίας υπολείπεται τόσο πολύ σε σχέση με τις υπόλοιπες επιστήμες και έχει τόσο μηδενικές ικανότητες πρόβλεψης, ώστε αρχίζει και καθίσταται βέβηλος ο χαρακτηρισμός κάποιου οικονομολόγου ως επιστήμονα. Και αυτοί που υφίστανται τις συνέπειες; Το συντριπτικό τους σύνολο βρίσκεται παγιδευμένο ανάμεσα στο αναμάσημα έτοιμων λύσεων και στο ενστικτώδες πάγωμα κάτω από καταστάσεις πανικού. Λύσεις πολλαπλά αποτυχημένες στην εφαρμογή τους και συνεπώς άχρηστες στην πρώτη περίπτωση! Παγωμάρα και ακινησία προερχόμενη από το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου στη δεύτερη περίπτωση, πρωτόγονο και εξελικτικό απομεινάρι της πορείας μας μέσα στο χρόνο, το οποίο ήταν χρήσιμο σε παλαιότερες καταστάσεις κινδύνου (τότε που έπρεπε να μείνεις ακίνητος προκειμένου να μην σε εντοπίσει ο θηρευτής σου), είναι όμως παντελώς άχρηστο ως αντίδραση στην παγκόσμια κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος σήμερα! Και το αγωνιώδες ερώτημα παραμένει:

- Ποιος φταίει;

- Λάθος! Δεν είναι αυτό το κρίσιμο ερώτημα. Την ώρα που ένα ποτήρι βρίσκεται στην άκρη του τραπεζιού έτοιμο να πέσει και να γίνει θρύψαλα, δεν ενδιαφέρει ποιος το έβαλε εκεί αλλά ποιος και πως θα το επιστρέψει στη θέση του! "Παραλάβαμε χάος" και "αυτός ο ειδικός φρουρός προσελήφθη από τη δική σας κυβέρνηση"... Σου θυμίζουν μερικούς από τους παντελώς άχρηστους πολιτικούς μας που αδυνατούν να σηκώσουν το ρημάδι το χέρι τους και να επιστρέψουν το ποτήρι στη θέση του; Αν ναι, ας πάμε στη σωστή ερώτηση.

- ΟΚ, τι κάνουμε τώρα;

- Ααα να γεια σου! Αυτό θα αποπειραθώ να απαντήσω στις παρακάτω αράδες, κατά το δυνατόν εκλαϊκευμένα, τονίζοντας πάντως ότι δεν έχω (και δεν θα μπορούσα να έχω) την πλήρη λύση αλλά (πιστεύω ότι) μπορώ να παρουσιάσω τον ενδεδειγμένο τρόπο σκέψης και διερεύνησης λύσεων.

Ξεκινώντας την αποδόμηση...
1. Δεν υπάρχουν Πηγές ή Καταβόθρες Αγαθών ή/και Χρημάτων
Τα αγαθά και οι υπηρεσίες παράγονται από ανθρώπους και καταναλώνονται από ανθρώπους. Δεν υπάρχει κάποια μαγική πηγή η οποία να τροφοδοτεί με αγαθά το παγκόσμιο σύστημα. Παρομοίως, δεν υπάρχει και κάποια μαύρη τρύπα που να αφαιρεί αγαθά από το παγκόσμιο σύστημα. Προεκτείνοντας τον συλλογισμό, εφόσον το χρήμα είναι απλώς μια μονάδα μέτρησης της αξίας των αγαθών για την διευκόλυνση των συναλλαγών, δεν υπάρχει κάποια αντίστοιχη μαγική πηγή χρήματος. Με αριθμητικό παράδειγμα, αν η αξία του συνόλου των αγαθών παγκοσμίως αποτιμάται στα 1000 ευρώ (είπαμε, αριθμητικό παράδειγμα), είναι άνευ νοήματος η ύπαρξη 1010 ευρώ αφού τα 10 ευρώ επιπλέον δεν έχουν αντίκρισμα. Και φυσικά δεν μπορείς να τα φας, δεν μπορείς να τα πιεις, αν είναι χάρτινα μπορείς ίσως να τα κάψεις για να ζεσταθείς (χωρίς ιδιαίτερη απόδοση βέβαια) και στην χοντρή ανάγκη μπορείς ίσως να τα χρησιμοποιήσεις στην τουαλέτα!

2. Ισχύει η Αρχή Διατήρησης των Αγαθών
Εφόσον δεν υπάρχουν πηγές ή καταβόθρες αγαθών ή/και χρημάτων στο κλειστό σύστημα της παγκόσμιας οικονομίας, ο αριθμός των αγαθών διατηρείται. Φυσικά δεν είναι τόσο απλό το θέμα στην διαπίστωση του όπως οι αντίστοιχες αρχές της διατήρησης στη φυσική, αλλά το γενικότερο νόημα είναι ότι στο σχετιζόμενο σύστημα πληθυσμών του πλανήτη μας, όταν κάποιος καταναλώνει περισσότερο, κάποιος άλλος δεν έχει να καταναλώσει τα απαραίτητα. Με πιο απλά λόγια, η επιπλέον μπουκιά που τρώμε βγαίνει από το στόμα κάποιου άλλου. Και τα παραπανίσια χρήματα που κερδίζουμε, χάνονται επίσης από τον ιδρώτα κάποιου άλλου.

Μια συνέπεια των ανωτέρω είναι η εξής: Εφόσον τα χρήματα είναι εικονικά αγαθά και όχι αυθύπαρκτα, συγκριτικά π.χ. με την πατάτα, το ψυγείο και το αυτοκίνητο, είναι λογικό ότι η αύξηση της παραγωγής τους θα οδηγεί σε μείωση της αξίας τους. Φανταστείτε τα χρήματα ως δοχεία μεταφοράς αγαθών σε υγρή μορφή. Όσο περισσότερα τα δοχεία, τόσο λιγότερο θα γεμίσουν από το υπάρχον υγρό.

- Πουλάω 10 τουρμπίνια!

- Πόσο κάνουν;

- 100 ευρώ.

- Θα σου δώσω 200 ευρώ, για να μου πουλήσεις 20 τουρμπίνια!

- Εγώ μόνο 10 τουρμπίνια έχω.

Και κάπως έτσι τα 100, τα 200 και τα 10000 ευρώ έχουν την ίδια ακριβώς αξία, όταν δεν υπάρχει το αντίστοιχο αντίκρισμα!

3. Ανισότητες = Απλή Αρμονική Ταλάντωση
Η φύση αρέσκεται να κινείται πάνω σε ημιτονοειδείς καμπύλες. Δηλαδή όλα τα μεγέθη στη φύση συνήθως έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους. Όπου προκύπτουν ανισότητες, η φύση τείνει να τις αναιρεί. Όσο πιο μεγάλες οι ανισότητες, τόσο πιο βίαιη και έντονη η επαναφορά τους στο μέσο όρο. Το μοντέλο ακολουθεί ευλαβικά την απλή αρμονική ταλάντωση του ελατηρίου. Όσο περισσότερο τραβάμε το ελατήριο απομακρύνοντας το από την αρχική του θέση, τόσο πιο βίαια ξεκινάει την κίνηση της επαναφοράς του σε αυτήν. Τα παραδείγματα της φύσης είναι αναρίθμητα. Χαμηλή βαρομετρική πίεση στην περιοχή μας, υψηλότερη στις γύρω περιοχές. Άρα βαρομετρικό χαμηλό στην περιοχή μας, το τυπικό σύστημα της κακοκαιρίας. Μαντέψτε που έχουμε πιο βίαια και καταστροφικά φαινόμενα! Στους πολύ ισχυρούς ανέμους στο Αιγαίο, λόγω ενός χαμηλού βαρομετρικού που μας επισκέπτεται από δυτικά, με διαφορά πίεσης 16 mbar μεταξύ Θεσσαλονίκης και Ρόδου, ή σε ένα ισχυρότατο tornado των χαμηλών γεωγραφικών πλατών με διαφορά πίεσης 100 mbar μέσα σε μια ακτίνα 300 μόλις μέτρων;

Πως σχετίζεται αυτό με την παγκόσμια οικονομία; Απλούστατα, όσο περισσότερη χλιδή απολαμβάνουμε συγκριτικά με το μέσο όρο, τόσο μεγαλύτερο ποσοστό αγαθών αφαιρούμε από τους υπόλοιπους και τόσο περισσότερους εχθρούς δημιουργούμε. Και όσο πιο εχθρικό το περιβάλλον μας, τόσο πιο βίαια θα μας επαναφέρει στον μέσο όρο. Νομοτελειακά. Αν υποστηρίζω αυτήν την έχθρα; Η απάντηση είναι αδιάφορη αφού εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με το τι υποστηρίζει ο καθένας μας, αλλά με μια απλή διαπίστωση. Έτσι λειτουργεί η φύση και καλά θα κάνουμε να το δεχτούμε.

Ευημερία λοιπόν του ατόμου εις βάρος του συνόλου, ή ευημερία του ατόμου δια μέσου της ευημερίας του συνόλου; Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αν το δούμε καθαρά εγωιστικά, επιδιώκοντας για την πάρτη μας έναν συνδυασμό από ευνοϊκά αλλά και βιώσιμα αποτελέσματα, αποδεκτά από τη φύση, η δεύτερη πρόταση είναι μονόδρομος. Είναι ένα επαναλαμβανόμενο δίλημμα του φυλακισμένου, στο οποίο τα καλά παιδιά έχουν την κακή συνήθεια να επικρατούν. Και ο ηλίθιος που αρνείται να το καταλάβει, είναι αυτός που θα προτιμήσει τον παράλογο πλουτισμό μέσα στον γυάλινο πύργο του και υπό τη μόνιμη προστασία μπράβων, από μια άνετη και απροβλημάτιστη ζωή όπου θα κοιμάται το μεσημέρι στο σπίτι του με ανοικτές τις μπαλκονόπορτες, την ίδια ώρα που το δεκάχρονο παιδί του θα παίζει ανέμελο και χαμογελαστό με τις ώρες στη γειτονιά μαζί με τα άλλα παιδάκια.

Γιατί καταρρέει λοιπόν στις μέρες μας ένα παγκόσμιο σύστημα στηριγμένο στην κατανάλωση; Επειδή ακριβώς ο παράλογος πλουτισμός των λίγων έγινε εις βάρος του συνόλου και μ’ αυτόν τον τρόπο αφαιρέθηκε από το σύνολο η δυνατότητα να καταναλώνει. Οι πλούσιοι απομακρύνθηκαν πολύ από τους φτωχούς, τραβώντας στα άκρα το εικονικό ελατήριο της παγκόσμιας οικονομίας, το οποίο (ξεκινάει να) επαναφέρει πλέον βίαια την ανισότητα σε καταστάσεις ισορροπίας.

4. Η Ανθρώπινη Επιθυμία ως ο Μέγας Ρυθμιστής
- Ο Λυκούργος και ο Βρασίδας έχουν τα μαγαζάκια τους ο ένας απέναντι από τον άλλον και μαγειρεύουν και πουλάνε μπάμιες. Προμηθεύονται ακριβώς τα ίδια υλικά από τον ίδιο προμηθευτή και αφιερώνουν τις ίδιες ώρες. Ο Λυκούργος είναι ένας μέτριος μάγειρας και ο Βρασίδας ο καλύτερος της χώρας. Πόσο πρέπει να πωλούνται οι μπάμιες στο μαγειρείο του Λυκούργου και πόσο στου Βρασίδα;

- Η αριστερή θεώρηση λέει ότι η τιμή πρέπει να είναι η ίδια και στις δύο περιπτώσεις. Όχι ανισότητες για την ίδια ενσωματωμένη εργασία!

- Και τι γίνεται στην περίπτωση που ο Βρασίδας θέλει να εξαργυρώσει το ταλέντο του και να χρεώνει περισσότερο;

- Του το απαγορεύουμε γιατί αυτό είναι κερδοσκοπία!

- Ωραία μέχρι εδώ! Θα παραβλέψουμε το γεγονός ότι η κερδοσκοπία είναι συνυφασμένη με τη φύση του ανθρώπου και θα ασχοληθούμε με ένα άλλο ερώτημα. Τι προτιμάς να φας για μεσημεριανό, τις πιο νόστιμες μπάμιες που έχεις φάει στη ζωή σου ή να τις φας σχετικά άνοστες με το ίδιο κόστος;

- Μα φυσικά τις πιο νόστιμες!

- Κοίταξε να δεις σύμπτωση, το ίδιο προτιμούνε όλοι στη γειτονιά και τελικά όλοι μπαίνουν στου Βρασίδα. Και τι θα κάνει τελικά ο Λυκούργος; Θα το κλείσει το μαγαζί και θα αλλάξει επάγγελμα; Κάθε επάγγελμα θα έχει χώρο μόνο για έναν; Τον καλύτερο;;; Ή θα του επιτρέψουμε να κατεβάσει τις τιμές για να πάρει και αυτός πελάτες; Αλλά έτσι δημιουργούμε ουσιαστικά την ίδια ανισότητα που απαγορεύσαμε στον Βρασίδα.

- Το βρήκα, θα απαγορεύσουμε την ανθρώπινη επιθυμία! Ο κόσμος να πάψει να θέλει. Και να πηγαίνει να τρώει υποχρεωτικά μια στον έναν και μια στον άλλον... (διακοπή για διαφημίσεις)

Μπορούμε να αγνοήσουμε την ανθρώπινη επιθυμία; Σίγουρα όχι! Οι ανισότητες είναι υπαρκτές και όπως η φύση τείνει να τις αναιρέσει, έτσι αυτές δημιουργούνται αυθόρμητα κάθε φορά που συναντάμε τον συγκριτικό βαθμό. Ανθεκτικότερο, νοστιμότερο, ομορφότερη και ικανότερος. Έννοιες ικανές να πυροδοτήσουν την επιθυμία μας, ακόμα και αν αναφέρονται σε πράγματα πέρα από τις ανάγκες μας. Όποιος έχει απολαύσει ένα καλό κόκκινο κρασί σε καταφύγιο, δίπλα από το τζάκι, με καλή παρέα, ιστορίες, ανέκδοτα και πολύ γέλιο, την ώρα που λυσσομανούσε έξω η χιονοθύελλα, ξέρει πολύ καλά τι εννοώ. Όποιος, όντας άθεος, έμεινε για μιάμιση ώρα μαγεμένος σε καθολική εκκλησία στο ανατολικό Βερολίνο να απολαμβάνει στο εκκλησιαστικό όργανο έργα του Μπαχ, επίσης ξέρει πολύ καλά τι εννοώ. Δεν τα χρειαζόμαστε όλα αυτά για να ζήσουμε, αλλά είναι υπέροχα! Και τα θέλουμε. Και δεν υπάρχει τίποτα κακό σ’ αυτό.

Οι επιθυμίες μας λοιπόν, αν και λιγότερο σημαντικές, πορεύονται  δίπλα στις ανάγκες μας. Έτσι λειτουργεί η φύση και καλά θα κάνουμε να το δεχτούμε. Κάθε φορά που θα τρώει κάποιος ένα κομμάτι κρέας για να καλύψει τις διατροφικές του ανάγκες, αν αυτό είναι νόστιμο, θα επιθυμεί να φάει και δεύτερο έστω κι αν δεν πεινάει. Όταν η επιθυμία αυτή θα συνδυάζεται με την κατάλληλη ευκαιρία, πάντοτε κάποιος θα προσπαθεί "να βγει από πάνω". Και η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τις επιθυμίες σας, είναι μάλλον γιατί διακατέχεται ο ίδιος από αχαλίνωτες επιθυμίες. Οι θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των ιδιοτελών επιθυμιοδαμαστών!

Και κάτι τελευταίο πάνω στον συγκριτικό βαθμό! Πρέπει να απολαμβάνουν οικονομικής αναγνώρισης οι ικανότητες και οι δεξιότητες; Πρέπει να πληρώνεται περισσότερο ο καλύτερος γιατρός, ο καλύτερος τσελίστας και ο καλύτερος χημικός; Κρίνοντας από τον, δομημένο πάνω στον ανταγωνισμό, δυτικό πολιτισμό και τις αρρώστιες που έχει εξαλείψει, την επιτυχία του στην μόρφωση και την κουλτούρα  και τον σεβασμό του στα ανθρώπινα δικαιώματα, νομίζω ότι μπορούμε με ασφάλεια να αποφανθούμε ότι ο ανταγωνισμός συνεπάγεται πρόοδο. Πόσο περισσότερο πρέπει να πληρώνεται όμως κάποιος ώστε να μην μιλάμε στο τέλος για φαινόμενα αισχροκέρδειας; Η απάντηση είναι σχετικά απλή! Ας αποφασίσει ο καθένας ελεύθερα αν και κατά πόσο θέλει να πληρώνει αυτά που του ζητάει ο άλλος. Αυτό προϋποθέτει βέβαια ικανότητα λήψης αποφάσεων το οποίο ισοδυναμεί με ουσιαστική ενηλικίωση. Αλλά με το συγκεκριμένο θέμα θα ασχοληθούμε παρακάτω.

5. Η Πρόβλεψη είναι Εξαιρετικά Δύσκολη, ιδίως όταν Αφορά το Μέλλον
Αυτονόητο; Χμμ, ο Δανός φυσικός Niels Bohr αισθάνθηκε πάντως την ανάγκη να μας το υπενθυμίσει αφού αυτός είναι ο πατέρας της ανωτέρω ρήσης! Στα της οικονομίας τώρα, είναι αλαζονικά φιλόδοξη η απόπειρα να προβλεφθούν πλήρως οι ανάγκες που καθορίζουν την αγορά αγαθών. Οι ανάγκες αυτές δεν είναι σταθερές αλλά αναπροσαρμόζονται ανάλογα με την εποχή και τις επικρατούσες συνθήκες. Άλλες ανάγκες υπήρχαν την εποχή που θέριζαν οι αρρώστιες και οι πανδημίες πριν από μερικούς αιώνες, άλλες ανάγκες την εποχή του τηλέγραφου και άλλες στη σύγχρονη εποχή της έντονης αστικοποίησης και της κατάργησης των συνόρων.

Γιατί κατέρρευσε λοιπόν παλιότερα ένα σύστημα βασισμένο σε καλές προθέσεις με προτεραιότητα την εξασφάλιση των αναγκών του ανθρώπου; Ακριβώς γιατί απέτυχε να συμπεριλάβει στην εξίσωση δύο παραμέτρους, άρρηκτα συνδεδεμένες με την ίδια μας την ανθρώπινη φύση. Πρώτον οι ανάγκες μας δεν είναι σταθερές, αλλά μεταβάλλονται δυναμικά μέσα στο χρόνο. Δεύτερον, ο άνθρωπος πέρα από τις ανάγκες του έχει και επιθυμίες και οι επιθυμίες ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για ορισμένες μεγαλειώδεις εκφάνσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι καλές τέχνες π.χ. δεν είναι ανάγκη αλλά επιθυμία! Και ο συνδυασμός της επιθυμίας και της ευκαιρίας; Οδηγεί στον οπορτουνισμό! Αν το εν λόγω σύστημα κατέρρευσε κάποτε εξαιτίας των οπορτουνιστών, για τον ίδιο λόγο θα καταρρεύσει και πάλι…

6. Ενηλικίωση
Ο ενήλικος άνθρωπος χαρακτηρίζεται από τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων. Οι εμπειρίες και η συσσωρευμένη γνώση παρέχουν τη δυνατότητα στον ενήλικο να θέτει τα κατάλληλα κριτήρια αξιολόγησης των εναλλακτικών επιλογών ώστε να μπορεί να προχωρήσει σε σωστές αποφάσεις. Εντούτοις, η νηπιακή και παιδική ηλικία, η περίοδος στην οποία δηλαδή αποφασίζουν άλλοι για εμάς, αφήνει τα κατάλοιπα της σε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι τείνουν να στηρίζουν τις ενέργειες τους σε δύο πλήρως ανώριμες πεποιθήσεις:

• Κάποιος κάπου πρέπει να ξέρει την απάντηση!
• Ο γνώστης της απάντησης θα μας δώσει την απάντηση στο πιάτο, όταν του τη ζητήσουμε.

Φύγε λοιπόν από εμένα απόφαση! Ο θεός, ο ανάδρομος Ερμής ή η κορώνα και τα γράμματα θα μας βοηθήσουν πάντα να αποφασίσουμε. Ή έστω ο, κατά προσωπική του δήλωση, ειδικός! Που να μπαίνουμε στον κόπο τώρα να τον βάζουμε να τεκμηριώνει τα προσόντα του; Θέλουμε τις έτοιμες λύσεις και απεχθανόμαστε τον προβληματισμό.

Χμμμ, εκ του αποτελέσματος νομίζω ότι μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι το σημερινό πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως μόνο ειδικό δεν είναι! Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε κυρίως με κατά προσωπική δήλωση ή κατά φαντασίαν ειδικούς, όπου η ανάδειξη τους από τον κόσμο βασίζεται περισσότερο στην αναγνωρισιμότητα και λιγότερο στην κατάθεση περγαμηνών. Αυτοεπικαλούνται την αυθεντία τους και εξαντλούνται σε προσωπικές διενέξεις και κοκορομαχίες ψάχνοντας τον φταίχτη, αποφεύγοντας συστηματικά να παρουσιάσουν λύσεις, ακριβώς επειδή δεν γνωρίζουν. Οι δε πραγματικοί ειδικοί απαξιώνονται πλήρως την ίδια στιγμή που θεοποιούνται "οι διαχρονικές απόψεις" παλαιότερων ειδικών. Marx, Keynes και Friedman σίγουρα έβαλαν το λιθαράκι τους προσφέροντας στην παγκόσμια οικονομικοπολιτική γνώση! Θυμηθείτε όμως ότι πρώτον απάντησαν σε ερωτήματα και ανάγκες της εποχής τους και δεύτερον λιθαράκι δεν σημαίνει αναγκαστικά οικοδόμημα.

Ζούμε σε μια εποχή όπου σηματοδοτείται το τέλος της αθωότητας. Δεν υπάρχουν έτοιμες σκέψεις – πακέτα λύσεων και ο ενήλικας πρέπει να μάθει να σκέπτεται ο ίδιος, να παράγει γνώση και να απαιτεί αποδείξεις. Ο πραγματικός ενήλικας πρέπει να σταματήσει να ψάχνει κηδεμόνες. Δεν υπάρχει αυτός που ξέρει την απάντηση και μπορούμε να αράξουμε κάτω από την προστασία του. Αν υπάρχει κάποιος που ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τις απαντήσεις, πρέπει να απαιτούμε από αυτόν να αποδεικνύει τους ισχυρισμούς του. Πως θα γίνει, από ποιον και που έχει ήδη εφαρμοστεί;

- Λεφτά υπάρχουν!

- Σοβαρά; Αφού υπάρχουν, ποιος τα έχει και με ποιον μηχανισμό θα φτάσουν από την κατοχή του στη δική μου;

...και κάπου αλλού...

- Τα προβλήματα μας θα λυθούν άμα επιστρέψουμε στη δραχμή!

- Αλήθεια; Με ποια ακριβώς διαδικασία; Τύπωμα νέου χρήματος; Που έχει εφαρμοστεί με επιτυχία η συγκεκριμένη πρακτική; Και επίσης γιατί δεν το κάνουν όλοι τότε;

7. Εντοπίζοντας τον Ειδικό
Θυμάστε το απορρυπαντικό με Τετραεντέ Μπι; Την οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι;;; Η χρυσή εποχή της διαφήμισης. Όπου ο διαφημιστής στηρίζονταν σε τεχνικές έλξης της προσοχής και εντυπωσιασμού προκειμένου να περνάει τα μηνύματά του μέσω των ΜΜΕ. Όπου ΜΜΕ = Μονόδρομων Μυνημάτων Ενημέρωση! Η τηλεόραση, το ραδιόφωνο, η εφημερίδα και το περιοδικό αποτέλεσαν για πολλά χρόνια τους αποκλειστικούς φορείς ενημέρωσης πέρα από το κουτσομπολιό. Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών; Σου μιλάν και δεν τους μιλάς. Μονόδρομη ενημέρωση! Περιορισμένη και ελεγχόμενη πρόσβαση σε αριθμητικά λίγους πομπούς πληροφορίας την ίδια στιγμή που οι δέκτες πληροφορίας αυξάνονταν εκθετικά.

Και ξαφνικά βρέθηκε στη ζωή μας το διαδίκτυο. Ένας χώρος στον οποίον ο καθένας μπορεί να πει τη γνώμη του, σε ένα φάσμα από "το κοντό του και το μακρύ του" μέχρι την επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη με πλήθος παραπομπές. Social Media και blogs και forums, στα οποία οποιοσδήποτε ισχυρισμός μπορεί να πυροδοτήσει εκτενέστατες κουβέντες σε μια αμφίδρομη και ανοικτή ενημέρωση. Ο ειδικός ελέγχεται, για να μην πω ότι ξετινάζεται. Το καλό περιεχόμενο αναγνωρίζεται και προωθείται! Και το κακό περιεχόμενο; Χαα, ας δοκιμάσει να μας παρουσιάσει κάποιος στο διαδίκτυο την οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι. Πόσα λεπτά θα περάσουν μέχρι να του απαντήσει κάποιος:

- Ώστε οδοντόκρεμα με Κάλσιουμ Σι Έι; Δηλαδή Calcium με συντομογραφία στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων Ca, δηλαδή το κοινό μας ασβέστιο; Ίσα ρε καραγκιοζοπαίκτη που είναι πρωτοποριακή...

Ο καθένας λοιπόν μπορεί να πει την άποψη του στο διαδίκτυο. Άπειρες απόψεις! Ποια να πρωτοδιαλέξεις; Μα ακριβώς η ανοικτή φύση του διαδικτύου κάνει ιδιαίτερα εύκολη τη διασταύρωση των πληροφοριών. Πόσοι είναι αυτοί που υποστηρίζουν μια άποψη και πόσο αναγνωρισμένοι είναι αυτοί; Εύκολα! Γρήγορα! Όμορφα! Δημοκρατικά!

Πως βοηθάει αυτό το εργαλείο ελέγχου των ισχυρισμών στην πολιτική; Αυτονόητο! Μην εμπιστεύεστε κανέναν πολιτικό ο οποίος αρνείται να εκθέσει τις απόψεις του δημόσια στην διαδικτυακή κουβέντα. Απαξιώστε την ποδοσφαιρική του έδρα με τους βαμμένους οπαδούς, τα παραδοσιακά ΜΜΕ δηλαδή, και απαιτείστε τη συζήτηση αντί του "εποικοδομητικού μονολόγου". Οδηγείστε τον υποχρεωτικά στο αδυσώπητο φιλτράρισμα του διαδικτύου. Μία Κανέλλη δεν θα μπορούσε ποτέ να αγορεύσει και να επιχειρηματολογήσει ανορθολογιστικά εκεί όπου υπάρχει πλήθος διαβασμένων και έτοιμων να απαντήσουν...

Προτάσεις Απλές και Εφαρμόσιμες
Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος αν τα παρακάτω μπορούν να οδηγήσουν σε έξοδο από την παγκόσμια κρίση, αλλά μπορώ με βεβαιότητα να σας δώσω τη συνταγή για την γιγάντωση αυτής: Εμπιστευτείτε τα άτομα και τις πρακτικές που μας οδήγησαν εδώ, καθώς και τους μη επιβεβαιωμένους ειδήμονες!

Κατά τα άλλα η λογική υπαγορεύει τα εξής:

1. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας! Μην παράγετε απλώς ή μεταπωλείτε αλλά προσπαθήστε να συνεισφέρετε στην παγκόσμια κεκτημένη γνώση και να αλλάξετε τον κόσμο προς το καλύτερο. Και ο κόσμος θα σας ανταμείψει!
2. Επιδιώξτε το κράτος πρόνοιας ως ασφαλιστική δικλείδα για τις περιπτώσεις που δεν θα μπορείτε να πάρετε τη ζωή στα χέρια σας.
3. Επιδιώξτε την ισονομία.
4. Μοιραστείτε τη γνώση με όλους.
5. Επιδιώξτε την ευημερία του συνόλου. Τα αγαθά απολαμβάνονται καλύτερα σε ειρηνικό παρά σε εχθρικό περιβάλλον.
6. Αγαπήστε την μόρφωση και την διαρκή κατάρτιση. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να σταματάει η εκπαίδευση στο σχολείο, αν θέλετε να είσαστε πραγματικά χρήσιμοι στον συνάνθρωπό σας.
7. Επιδιώξτε τον περιορισμό των κληρονομικών δικαιωμάτων στα απολύτως απαραίτητα για να ξεκινήσει κάποιος στη ζωή. Το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε η Paris Hilton είναι υπέρ-αρκετό για να την προικίσει με τα κατάλληλα εφόδια, όπως απροβλημάτιστη ανήλικη ζωή, μόρφωση και κουλτούρα, ώστε να μεγαλουργήσει στη ζωή της. Ο υπόλοιπος πλούτος  του Conrad Hilton θα έπρεπε να επιστραφεί στην παγκόσμια μπάγκα και να μην αφαιρείται εσαεί από την κυκλοφορία. Όπως στερείται λογικής το να γεννιέται χρεωμένο κάποιο παιδάκι, επειδή έτυχε να γεννηθεί στην Ελλάδα, έτσι στερείται λογικής το να γεννιέται με εξασφαλισμένο μέλλον ένα άτομο που παρασιτεί σε βάρος του συνόλου.
8. Το σημαντικότερο όλων! Εντοπίστε τον ειδικό που θα ενστερνιστεί και θα εφαρμόσει τα προαναφερθέντα σε επίπεδο πολιτικής. Ή που θα εφαρμόσει τη δική σας καλύτερη πρόταση. Τα εργαλεία εντοπισμού είναι πλέον διαθέσιμα σχεδόν σε όλους και όλοι έχουν χρέος να αναζητήσουν λύσεις ως ενήλικες. Η εποχή της αθωότητας του καημένου του λαού έχει περάσει ανεπιστρεπτί...

Συνέχεια στο άρθρο...

Άμα ήταν έτσι η ευφυΐα… Άιντε άιντε…

- Μαμά, σέλω να πάουμε εκείνα τα μικά τα ποντικάκια που είναι πολύ μικούλικα και γυκούλικα και που πηζάνε και γυίζουν γύω γύω και που τα αγαπάμε πολύ! Σα μου πάεις μαμούλα;;;
- Είσαι πολύ μικρός ακόμα Περικλή! Δεν μπορούμε να σου πάρουμε χαμστεράκια γιατί ακόμα δεν μπορείς να τα φροντίζεις. Αυτά τα ποντικάκια χρειάζονται περιποίηση, φαγητό και αγάπη για να μπορέσουν να ζήσουν. Όταν θα μεγαλώσεις και θα μπορείς να τα φροντίζεις μόνος σου, θα σου πάρουμε!


Και ύστερα από μερικά χρόνια...
- Περικλή, τι δώρο σου πήραμε για τα γενέθλια σου τώρα που έγινες 10;
- Τι;
- Αυτό που ζητούσες τόσον καιρό. Τρία πανέμορφα μικρά χαμστεράκια, τα οποία θα είναι δικά σου και θα τα έχεις στο δωμάτιο σου και θα τα φροντίζεις. Έχεις σκεφτεί τι παιχνίδια θα βάλεις μέσα στη γυάλα τους;
- Μαμά, αυτό είναι φοβερό δώρο. Θα τους βάλω μέσα μια ρόδα για να γυρνάνε και να παίζουν. Θα τους έχω και τρία δοχεία με νερό. Στο ένα θα έχω μπροστά κόλλα, και άμα πάνε να πιούνε από αυτό, θα κολλάνε τα πόδια τους και θα μένουν για πάντα εκεί. Στο δεύτερο θα μπορούνε να πίνουν κανονικά και στο τρίτο θα έχω μια γκιλοτίνα και μόλις πάνε να πιούνε, θα αποκεφαλίζονται. Επίσης, θα τους έχω μέσα 15 μπαλάκια πολύχρωμα. Εκεί που θα τρώνε το φαΐ τους, θα τους το έχω πάντα γεμάτο. Αλλά άμα το τρώνε όλο και χοντραίνουν, θα ανοίγω τη γυάλα και θα τα χτυπάω με τη ρακέτα του πιγκ-πογκ! Θα έχω και μια μακριά σωλήνα που θα είναι πολύ στενή στη μέση και δεν θα περνάνε εύκολα. Αλλά άμα τα καταφέρνουν, στην άκρη της θα έχω ποντικοφάρμακο…

Ερώτηση: Ποια από τις παρακάτω απαντήσεις της μαμάς είναι πιθανή;
- Ο γιος μου σχεδίασε το σπίτι τους ευφυέστατα!
- Ο γιος μου είναι πανάγαθος!
- Ο γιος μου είναι ψυχασθενής.

Το Θεϊκό Ανάλογο
Η παρούσα ανάρτηση (ευελπιστώ ότι) θα παίξει διπλό ρόλο. Όσοι επέλεξαν την απάντηση της ψυχασθένειας μπορούν να συνεχίσουν στα επόμενα, τα οποία θα στηρίξουν τον βασικό προβληματισμό σχετικά με το αν και κατά πόσο μπορεί να οφείλεται ο κόσμος μας σε κάποιο ευφυές και υπέρτατο ον. Από την άλλη, όσοι σταθούν στις επιλογές είτε του ευφυούς είτε του πανάγαθου γιου, τους παρακαλώ να εκδηλωθούν στα σχόλια, μήπως και μπορέσουμε να εντοπίσουμε έγκαιρα τον επόμενο Anders Behring Breivik.

Φροντίδα λοιπόν, φαγητό και αγάπη. Αυτά είναι τα ζητούμενα για τα χαμστεράκια του Περικλή. Με την προϋπόθεση ότι κάποιος αγαπάει τα συμπαθή αυτά ζωάκια και τα θέλει στη ζωή του για παρέα, η διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσει είναι μια διαδικασία δύο βημάτων. Πρέπει αρχικά να αναγνωρίσει τις ανάγκες τους και στη συνέχεια να δαπανήσει χρόνο και διάθεση ώστε να ικανοποιήσει αυτές τις ανάγκες. Τι ανάγκες λοιπόν έχουν τα χαμστεράκια; Θα μπορούσαμε να τις συνοψίσουμε στις: ζέστη, φαΐ, νερό, διασκέδαση και ιατρική φροντίδα. Η ικανοποίηση των ανωτέρω; Εξαιρετικά εύκολη και φυσικά απέχει σημαντικά από την πολύπλοκη και παρανοϊκή σκέψη του μικρού Περικλή. Η ευκολία έγκειται στο γεγονός ότι τα γλυκά άσπρα ποντικάκια έχουν ιδιαίτερα περιορισμένες ανάγκες. Και αν οι ανάγκες τους ήταν ακόμη πιο λίγες, τα πράγματα θα ήταν ακόμη πιο εύκολα. Φανταστείτε να θέλατε στο δωμάτιο σας απλώς μία πανέμορφη πέτρα! Τι ανάγκες έχει μια πέτρα; Καμία. Απλώς την παρκάρετε στη θέση που θέλετε.

Και ερχόμαστε στον υπέρτατο δημιουργό! Τα πάντα εν σοφία εποίησε λοιπόν, σύμφωνα με τις απόψεις των θεϊστών. Και με δεδομένο ότι μας αγαπάει, καθότι πανάγαθος, θα έπρεπε να φροντίσει κατά τέτοιον τρόπο ώστε να ικανοποιήσει τις ανάγκες μας. Προφανώς θα ήταν ιδιαίτερα παράτολμο να προσπαθήσω να συνοψίσω μέσα σε ένα άρθρο τις ανάγκες των ανθρώπων, αλλά δεν πιστεύω να διαφωνήσουν πολλοί αν πούμε ότι στη βάση των αναγκών του ανθρώπου βρίσκονται η ανάγκη για ζωή, η αναπαραγωγή, η τροφή και το νερό και το ευνοϊκό περιβάλλον.

Χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να μπορέσεις να ικανοποιήσεις τις ανωτέρω ανάγκες; Λαμβάνοντας φυσικά υπ’ όψιν και την παντοδυναμία του δημιουργού; Μάλλον καμία ευφυΐα. Απλή κοινή λογική την οποία θα διέθετε σύμφωνα με τις προσδοκίες μας ακόμη και ο δεκάχρονος Περικλής. Θάνατος; Γιατί να υπάρχει; Αναπαραγωγή; Το μόνο εύκολο. Πεινάς; Τι λαχταράει η ψυχή σου για σήμερα; Τσουρέκι με σοκολάτα, γαλακτομπούρεκο απ’ τον Γαλυφιανάκη (UPDATE 2017: εντάξει, εντάξει, και της Νικηφόρου), χοιρινό με σέλερυ, πίτσα σπέσιαλ ή κοκορέτσι; Διψάς; Σκύψε και πιες όπου κι αν βρίσκεσαι, από δροσερό νερό μέχρι πανάκριβο πόρτο και παγωμένη βαρελίσια μπύρα! Για την ακρίβεια, γιατί καν να διψάς; Ευνοϊκό περιβάλλον; Ορίστε μια αιώνια ελληνική άνοιξη, μέσα σε πράσινα λιβάδια, καταγάλανα νερά και χρυσές ακρογιαλιές για όλους.

Τι κατάφερε τελικά ο ευφυέστατος δημιουργός των θεϊστών; Ας ρίξουμε μια συνοπτική ματιά:

• Ζωή; Ο θάνατος ζει και βασιλεύει! Από την παιδική θνησιμότητα μέχρι τα ατυχήματα, τις αρρώστιες και τα γεράματα.
• Αναπαραγωγή; Ας σταθούμε και πάλι στην παιδική θνησιμότητα αλλά ας μην παραβλέψουμε και τις όχι σπάνιες περιπτώσεις ανικανότητας, τη γονιμότητα των γυναικών για μόλις 60 μέρες το χρόνο και τις τερατογενέσεις.
• Τροφή και νερό; Τα παιδάκια στην Αφρική μάλλον διέφυγαν της προσοχής του ευφυούς σχεδιαστή. Και όχι μόνο αυτά φυσικά, αφού σε όλες τις φτωχές περιοχές του πλανήτη η πείνα θερίζει. Χμμ, αν το καλοσκεφτούμε βέβαια, και εκεί όπου δεν υπάρχει πείνα, λίγοι βρίσκουν το λαυράκι τους μαγειρεμένο και τη σαμπάνια τους σερβιρισμένη. Οι υπόλοιποι πρέπει να αγοράσουν, να μαγειρέψουν και να τσακιστούν μέχρι τη βρύση τους για να πιουν νερό. Αν η βρύση τους έχει πόσιμο νερό.
• Ευνοϊκό περιβάλλον; Εδώ γελάμε. Σε μια Γη που υποτίθεται πως κατασκευάστηκε για να μας φιλοξενήσει, το 70% καλύπτεται από αλμυρό θαλασσινό νερό! Και το παζλ ολοκληρώνεται ιδεατά από τα ηφαίστεια, τους σεισμούς, τα τσουνάμι, τις πλημμύρες, τους κεραυνούς, τους τυφώνες, τα tornado, τη ραδιενέργεια, τα μικρόβια, τις αρνητικές θερμοκρασίες των πόλων και τις ερήμους του πλανήτη. Νομίζετε ότι το κακό σταματάει εδώ; Αυτό το αφιλόξενο μέρος για τη ζωή που μόλις περιγράψαμε ονομάζεται Γη και είναι το ευνοϊκότερο μέρος μέσα στο Σύμπαν, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα γνώσεις μας, για την ανάπτυξη ζωής! Το διάστημα, οι αστέρες και οι μαύρες τρύπες του διαστήματος απαγορεύουν τη ζωή. Τι ποσοστό του σύμπαντος ευνοεί τελικά τη ζωή; Δύσκολος στη σύλληψή του ο αριθμός, αφού μιλάμε για ένα ποσοστό 10^-54%! Για τους μη εξοικειωμένους με τις μαθηματικές έννοιες, δεν μιλάμε για το πολύ μικρό ποσοστό 0,01% αλλά για ένα ποσοστό 0,000000000000000000000000000000000000000000000000000001%!!! Σε αυτήν ακριβώς τη λογική απολαύστε στο παρακάτω βίντεο τον Neil Degrasse Tyson στο Stupid Design.
  
  
  
  

Άλλες απορίες περί του ευφυούς σχεδιασμού. Γιατί χρειάζονται κάποια λεπτά για να διαβαστεί αυτό το άρθρο; Ή πιο απλά, μιας και η μάθηση είναι σημαντική, γιατί μαθαίνουμε τόσο δύσκολα και αδυνατούμε να διαβάσουμε όλους τους τόμους μιας εγκυκλοπαίδειας μέσα σε ένα δευτερόλεπτο; Γιατί τα γλυκά, οι πίτσες και τα κοψίδια παχαίνουν; Γιατί η όρασή μας εξασθενίζει με την πάροδο των χρόνων; Γιατί ερωτευόμαστε χωρίς ανταπόκριση;

Διάλειμμα για διαφημίσεις. "Πολυτεχνίτης κι Ερημοσπίτης", και στο φαρμακείο του αξέχαστου Βέγγου εισέρχεται αλαφιασμένη μια κυρία:
Μεταξά: Γρήγορα, γρήγορα θα το χάσουμε το παλικάρι.
Βέγγος: Γιατί κυρά μου; Τι συμβαίνει;
Μεταξά: Έχει πέσει μπρούμυτα και δεν μπορεί να σαλέψει ούτε χέρια ούτε πόδια ούτε να ανοίξει τα μάτια του...
Βέγγος: Και παλικάρι το λες εσύ αυτό; Άμα ήταν έτσι τα παλικάρια… Άιντε, άιντε….

Στην ίδια ακριβώς λογική: Άμα ήταν έτσι η ευφυΐα… Άιντε άιντε…

Τα πάντα εν σοφία εποίησε...

Ναι, αλλά δεν είναι απλός ψυχασθενής. Είναι στυγνός σαδιστής.
Είναι τελικά εύκολα αποδείξιμο ότι ο θεός το μόνο που δεν κάνει είναι να προσπαθεί να ευνοήσει τη ζωή και τις ανάγκες της σε αυτό το σύμπαν. Επειδή όμως δεν μιλάμε για ανάγκες τις οποίες πρέπει να αναγνωρίσει ο θεός, αλλά ανάγκες τις οποίες ο ίδιος δημιούργησε (μιας και μιλάμε για τον δημιουργό), γεννιέται εύλογα το ερώτημα: Αφού μας αγαπάει και δεν σκόπευε να ικανοποιήσει έναν τόσο μεγάλο αριθμό αναγκών μας, γιατί μας έπλασε με τέτοιες ανάγκες; Όπως είχαμε αναφέρει και στην αρχή, όσο πιο περιορισμένες οι ανάγκες, τόσο πιο εύκολο να ικανοποιηθούν. Θυμάστε την πέτρα; Γιατί δεν έπλασε τα δημιουργήματά του με τις ανάγκες μιας πέτρας;

Μάλλον μιλάμε για έναν θεό σαδιστή, ο οποίος περιγράφεται εξαιρετικά από τον Αλ Πατσίνο ως Τζον Μίλτον, στον εκπληκτικό του μονόλογο στην ταινία Ο Δικηγόρος του Διαβόλου:

Για ποιον κουβαλάς λοιπόν τις τύψεις σου, αυτόν το σάκο με τα τούβλα; Για τον θεό;;; Επίτρεψέ μου να σου δώσω μερικές εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικά με τον θεό. Ο θεός αρέσκεται να παρακολουθεί. Και είναι ένας μεγάλος φαρσέρ. Σκέψου το. Δίνει στον άνθρωπο ένστικτα. Του δίνει αυτό το εξαιρετικό δώρο, και στη συνέχεια τι κάνει; Σου το ορκίζομαι, για τη δική του διασκέδαση, για το ιδιωτικό του κοσμικό καλαμπούρι, ο ίδιος ορίζει τους κανόνες εν αντιθέσει. Μιλάμε για την γκάφα όλων των εποχών. Κοίτα, αλλά μην αγγίζεις. Άγγιξε, αλλά μην δοκιμάσεις. Δοκίμασε, μην καταπιείς όμως. ΧΑ! Και ενώ εσύ χοροπηδάς από το ένα πόδι στο άλλο, τι κάνει αυτός; Ξεσκίζεται μέχρι αηδίας στα γέλια! Είναι ένας σφιχτόκωλος. Είναι ένας σαδιστής. Είναι ένας απών σπιτονοικοκύρης. Να λατρέψεις αυτόν; ΠΟΤΕ!

Απολαύστε τον μονόλογο στο πρωτότυπο:

Αν λοιπόν δεν μιλάμε για έναν τέτοιο θεό, τι άλλο μπορεί να συμβαίνει; Απλώς πρέπει να αποδεχτούμε ότι ο κόσμος που γνωρίζουμε κάθε άλλο παρά φιλικός είναι για τη ζωή. Είναι ένας στίβος μάχης στον οποίον επικρατεί αυτός που προσαρμόζεται και αυτός που εξελίσσεται. Ούτε ευφυΐα απαιτείται για κάτι τέτοιο, ούτε απέραντη αγάπη και παντογνωσία και παντοδυναμία από κάποιον δημιουργό. Η απλή ωριμότητα των "δημιουργημάτων" είναι υπέρ αρκετή.

Πιθανές Ενστάσεις
Επειδή τα βλέπω να έρχονται τα έτοιμα απολογητικά ρετσέτα, ας τα απαντήσω προκαταβολικά!

Απάντηση: Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου!
Ανταπάντηση: Και τότε εσείς πώς τις γνωρίζετε και αποφαίνεστε ότι τα πάντα εν σοφία εποίησε;

Απάντηση: Όντως τα πάντα εν σοφία εποίησε, αλλά το σχέδιό του είναι τόσο μεγαλοφυές ώστε είναι αδύνατο να το καταλάβεις.
Ανταπάντηση: Η αέναη αντιπαράθεση του όλου ως μερικό είναι η βάση της μη παραδοχής των ενδόμυχων σκέψεών μας! Αυτό το τελευταίο έγινε κατανοητό; Σίγουρα όχι. Χαρακτηρίστε με λοιπόν κι εμένα ευφυή για να τελειώνουμε.

Συνέχεια στο άρθρο...

Πέντε Αιρετικές Θέσεις για την Ματαίωση της Παρέλασης

Προσοχή, ακολουθούν άκρως αιρετικές και ασεβείς απόψεις! Όσοι θίγεστε εύκολα, συνοδεύστε τον εαυτό σας στην έξοδο τώρα.

- Ψωμί δηλαδή δεν πήρες αχαΐρευτε;

- Σου λέω ότι έμεινα πάνω από τρεις ώρες στο δρόμο μετά την τράκα! Περιμέναμε να έρθει η τροχαία για να καταγράψει το συμβάν. Η οδική βοήθεια έκανε να έρθει μιάμιση ώρα συνολικά και στη συνέχεια έτρεχα και στα νοσοκομεία για να δω τι έπαθε ο άλλος. Ναι μεν έφταιγε, αλλά άνθρωποι είμαστε ρε γυναίκα και ο φουκαράς έσπασε την κλείδα του…

- Ένα πράγμα έχεις να θυμηθείς κάθε μέρα, έεενααα! Να αγοράσεις ψωμί καθώς έρχεσαι! Και το ξέχασες; Αυτό είναι ασέβεια προς το ίδιο το ψωμί… (;;;)

ΣΤΟΠ
Ο αναγνώστης θα έχει αντιληφθεί φαντάζομαι ήδη την ηλιθιότητα της παραπάνω κουβέντας εκτός και αν πρόκειται για τον μέσο έλληνα πολιτικό! Ας το εξηγήσουμε γι αυτούς: Η συνήθεια να αγοράζουμε καθημερινά ψωμί γίνεται ακριβώς για να εξυπηρετεί τις δικές μας διατροφικές ανάγκες, και όχι ως φόρος τιμής στο ψωμί! Αν κάποια ημέρα συμβεί κάτι έκτακτο και ιδιαίτερα σοβαρό, μόνο κάποιος καθυστερημένος θα δημιουργήσει θέμα γιατί δεν σκεφτήκαμε να αγοράσουμε ψωμί.

Παρασκευή 28/10/2011, Θεσσαλονίκη. Η παρέλαση διεκόπη για πρώτη φορά στην σύγχρονη νεοελληνική ιστορία!
Οι θέσεις του Δράκου του Schrodinger:

Ήταν σωστό αυτό που έγινε από τα άτομα που διέκοψαν την παρέλαση;
Απάντηση: Δεν συντάσσομαι με τέτοιες πρακτικές, οι οποίες εφαρμόζονται από άτομα χωρίς θέσεις αλλά με άκρως νηπιακή διάθεση του στιλ "θα κρατήσω τότε κι εγώ την αναπνοή μου μέχρι να μου κάνετε το χατίρι". Οι πραγματικές απαντήσεις δίνονται την ώρα της ψήφου, και μέχρι να δούμε στην κάλπη την μαζική αποδοκιμασία του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος, δεν μπορούμε να μιλάμε για μαζική οργή αλλά μόνο για μαζική κατινιά.

Ήταν σωστές οι αντιδράσεις των μαθητών με μούντζες και επιδεικτικό γύρισμα της κεφαλής στην αντίθετη κατεύθυνση αυτής των πολιτικών;
Απάντηση: 100% σωστές! Ακριβώς επειδή οι μαθητές δεν ψηφίζουν, έχουν κάθε δικαίωμα να χλευάζουν το σάπιο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τους έχουμε καταδικάσει να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους, χωρίς καν να ερωτηθούν! Και ας μην ξέρουν γρι και από ιστορία. Στα σχολεία μας τη διδάσκονται, εκεί δηλαδή που συνεχίζει να έχει λόγο στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ο αρχιεπίσκοπος και ο κάθε λογής άσχετος που δύναται να κρίνει τα βιβλία αναγνωρισμένων ιστορικών αλλά και την διδακτέα ύλη της βιολογίας.

Μα διεκόπη για πρώτη φορά η παρέλαση και αμαυρώθηκε η εθνική μας επέτειος…
Απάντηση: Στ’ αρχίδια μας!

Το Δυναμικό
Το πολιτικό σκηνικό στην χώρα των νεοελλήνων (συμπτωματικά στα ίδια σύνορα με τη γνωστή Ελλάδα) διαδραματίζεται στα ίδια και σαφώς οριοθετημένα πλαίσια που έχουν σιωπηλά οριστεί μέσα στη μεταπολίτευση και έχουν καταστεί αποδεκτά από τους κατοίκους της. Σεβασμός στους Θεσμούς και Προκαθορισμένοι Ρόλοι. Ο πολιτικός των κομμάτων εξουσίας είναι πρόσωπο αναγνωρίσιμο, π.χ. πρώην αθλητής (με συντριπτικές τις πιθανότητες να είναι άσχετος με οτιδήποτε άλλο) ή πρώην ηθοποιός ή γιος και ανεψιός του πρώην αναγνωρίσιμου πολιτικού ή και ο ίδιος ο αναγνωρίσιμος, μετά από 6-7 θητείες πολιτικός. Απουσιάζουν οι τεχνοκράτες. Ο ρόλος του πολιτικού είναι να διορίζει στο δημόσιο άχρηστα και άνευ κοινωνικών ευαισθησιών άτομα, τα οποία με τη σειρά τους θα τον ξαναδιορίσουν βουλευτή. Ο πολιτικός των μικρών κομμάτων από την άλλη έχει ως ρόλο το να λέει "Όχι". Δεν έχει θέσεις γιατί δεν θα χρειαστεί να τις εφαρμόσει και απολαμβάνει μια εξαιρετικά καλοπληρωμένη δουλειά, περίπου ο μέσος μισθός επί έξι (plus expenses) για την ιδιαίτερα επίπονη διαδικασία του να λέει "Όχι". Ο ρόλος των δημοσιογράφων εξαντλείται στο να καλούν στις εκπομπές τους πολιτικούς και να τους θέτουν αιχμηρές πολιτικές ερωτήσεις αλλά να κρίνουν ως πλήρως αποδεκτή ακόμα και μια απάντηση περί της ποιότητας του κορεάτικου κινηματογράφου (ο οποίος τυγχάνει ποιοτικότατος αλλά δεν είναι το θέμα της πολιτικής). Στον ρόλο τους επίσης εμπίπτει και ο αμέριστος σεβασμός προς τους θεσμούς. Ο ρόλος των πολιτών τέλος είναι να ενημερώνονται ώστε να ξέρουν ποιον να ψηφίσουν. Για να το κάνουμε πιο λιανά, να ενημερώνονται από τον μπαμπάκα τους και από το συγγενικό τους περιβάλλον για το ποιος πολιτικός είναι γνωστός - προσεγγίσιμος και μπορεί να τους διορίσει στο δημόσιο ή από τους προαναφερθέντες δημοσιογράφους για τα πρόσωπα τα οποία κατεβαίνουν στον πολιτικό στίβο. Σημαντικό: ενδιαφέρουν αποκλειστικά τα πρόσωπα και σε καμία περίπτωση οι θέσεις τους, τα διαπιστευτήρια τους ή οτιδήποτε σχετικό με την πολιτική!

Ααα, και για να μην το ξεχάσω, ο κομβικός ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι να παρίσταται!!!

Ανάλυση
Συνεχίζει λοιπόν κάποιος να απορεί για την έκπληξη που βίωσε σύσσωμο το πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο με την ασέβεια που διέπραξαν ορισμένοι απέναντι στην παρέλαση αλλά και στον ιερό θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και τη συνολικότερη θύελλα αντιδράσεων (αυτήν την αγαπημένη έκφραση των καναλιών); Δεν νομίζω. Είπαμε, σεβασμός στους θεσμούς! Παρατηρείται απλώς ο εξής ομαδικός ανορθολογισμός. Έχουμε καταντήσει ως κοινωνία να σεβόμαστε υπέρ το δέον ιδέες και θεσμούς οι οποίοι, αν και θα έπρεπε να μας υπηρετούν, αποτελούν πλέον βαράκια στα πόδια μας.

1. Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Ο κύριος Παπούλιας ήρθε στη Θεσσαλονίκη για να τιμήσει τη γιορτή και λυπάται για τις ασεβείς αντιδράσεις που προκάλεσαν την ματαίωση. Ευγενής, ευγενέστατος και συμπαθητική φυσιογνωμία, κοινώς αποδεκτή από όλους. Δεν έπρεπε να τον στεναχωρήσουν καθότι τυγχάνει και σύμβολο. Ακινησίας μεν, σύμβολο δε. Λοιπόν, υπάρχει λύση στο πρόβλημα. Ο Δράκος του Schrodinger προσφέρεται εθελοντικά να εισπράττει τον εξαψήφιο μισθό του κύριου Παπούλια προκειμένου να παρίσταται στις ίδιες εκδηλώσεις και δέχεται και να καταπίνει αμάσητες κάθε είδους προσβολές, λεκτικές ή και χειρονομίες! Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο κύριος Παπούλιας  είναι συμπαθέστατος και δεν πρέπει να υπομένει τέτοιου είδους εξευτελισμούς.

2. Θα τρίζουν τα κόκκαλα των προγόνων μας; Αρχικά να τονίσω απλώς ότι όποιος έχει διαβάσει στοιχειωδώς ιστορία, γνωρίζει πολύ καλά ότι οι αντιστασιακοί του 1940 και κατ’ ουσία πατριώτες βρίσκονται στον ιδεολογικό αντίποδα των νυν πατριωτών οι οποίοι ανησυχούν για τρίζοντα κόκκαλα και θίγονται κάθε φορά που προσβάλλονται οι μέρες μνήμης και οι εθνικές επέτειοι. Σε όσους ενστερνίζονται παρ’ όλα αυτά τέτοιου είδους μεταφυσικές βλακείες, έχω να τους ενημερώσω για το εξής! Κανένα κόκκαλο του 1940 δεν τρίζει γιατί κανένα από εκείνα τα κόκκαλα δεν υπάρχει πλέον. Ο παππούς μου που πολέμησε το 1940 δεν υπάρχει πλέον. Ξέρω ότι είναι πιθανόν βολικό για την ψυχολογία μου το να νομίζω ότι υπάρχει στον ουρανό και χαίρεται με τις τιμές που του αποδίδουν με τις παρελάσεις, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το ότι μας αρέσει κάτι δεν αποτελεί ικανή συνθήκη για να θεωρηθεί αυτό το κάτι και αληθές. Ο λόγος για τον οποίον μαθαίνουμε και σεβόμαστε την ιστορία του τόπου μας είναι γιατί αποτελεί πολύτιμο εργαλείο συμπυκνωμένης γνώσης και εμπειρίας το οποίο μας βοηθάει να πορευόμαστε στο μέλλον. Ο λόγος για τον οποίον διδασκόμαστε την ιστορία και τιμούμε τα πρόσωπα της, δεν είναι για να δείξουμε σεβασμό σε άψυχα κόκκαλα τη στιγμή που οι έμψυχοι συνάνθρωποι μας υποφέρουν καθημερινά κάτω από τις παρανοϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται, αλλά απλώς για να προβάλλουμε πρότυπα που θα βοηθήσουν τον κόσμο να ακολουθήσει μια στάση ζωής με καλύτερα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Το ξέρω ότι θα στεναχωρήσω πολλούς στη χώρα όπου προσκυνάμε ακόμα και την παρανυχίδα του Όσιου Μπιφτέκιου αλλά είναι καιρός να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τα μεταφυσικά και τα εικαζόμενα και να πιαστούμε λίγο πιο σοβαρά με τον υπαρκτό κόσμο και τα υπαρκτά προβλήματα του.

3. Παρέλαση; Ακριβώς επειδή ο συνταγματάρχης Δαβάκης δεν βρίσκεται στον ουρανό για να κοιτάει τους άψογους σχηματισμούς στους οποίους παρελαύνουν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά βρίσκεται ακριβώς εκεί που βρισκόταν και στην άλωση της Πόλης το 1453, δηλαδή πουθενά, είναι πλέον καιρός να σταματήσουμε τις παρελάσεις και να ασχολούμαστε με την ιστορία της πατρίδας μας αποκλειστικά στα βιβλία και τις αίθουσες των σχολείων. Τα οποία σχολεία, υπενθυμίζω, είναι πλέον μόνιμα κλειστά από τις καταλήψεις!

4. Μπορεί ο καθένας όμως να διακόπτει οποιαδήποτε εκδήλωση με το έτσι θέλω; Το έχω τονίσει ήδη ότι δεν συντάσσομαι με τις συγκεκριμένες πρακτικές. Και όχι μόνο στο ζήτημα των εκδηλώσεων αλλά στη γενικότερη ασυδοσία που επικρατεί στη χώρα μας, όταν οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους, οι ταξιτζήδες κλείνουν τα διόδια και οι καλοπληρωμένοι άχρηστοι της ΔΕΗ κατεβάζουν τους διακόπτες. Οποιοσδήποτε προβαίνει σε ενέργειες, οι οποίες ανάγουν μια προσωπική θεώρηση ή ακόμα και ένα πρόβλημα υποσυνόλου σε γενικευμένο πρόβλημα όλων, κρίνεται κοντόφθαλμος, ανεύθυνος και τζάμπα μάγκας εκ του αποτελέσματος. Γιατί εκ του αποτελέσματος; Χμμ, ώρα να ξαναγυρίσουμε στα ψυχολογικά μαθηματικά και το Θεώρημα Πάτσι. Μια ομάδα Α έχει ένα πρόβλημα, το οποίο δεν αφορά την ομάδα Β, αλλά η ομάδα Α επιλέγει να το φορτώσει στο σύνολο ώστε να αφορά πλέον και την ομάδα Β. Στο κάτω - κάτω και η ομάδα Β παλαιότερα είχε φορτώσει τα δικά της προβλήματα στο σύνολο, οπότε πλέον οι δύο ομάδες είναι πάτσι. Σωστά; 1 + 1 = 0, έτσι; Λάθος! 1 + 1 = 2 και αυτό ισχύει πάντα!!! Αναγωγή στα της θλιβερής κοινωνίας μας. Ματαίωσαν κάποιοι την παρέλαση! Τι ακριβώς πέτυχαν; Σωστά καταλάβατε, πέτυχαν να φορτώσουν την κατακερματισμένη κοινωνία μας με ένα ακόμα περιστατικό όπου ένα μέρος της κοινωνίας επιλέγει να στραφεί κατά ενός άλλου μέρους της κοινωνίας! Κάποιοι γουστάρουν τις παρελάσεις και κάποιοι δεν τις γουστάρουν (προσωπικά τις θεωρώ ηλίθιες και ξεπερασμένες). Αυτοί λοιπόν που δεν τις θέλουν, καλά θα κάνουν να προσπαθήσουν να αλλάξουν αυτήν την πρακτική των παρελάσεων με την ψήφο τους αλλά και πείθοντας τους υπόλοιπους για το άσκοπο του θεσμού. Γιατί; Γιατί έτσι λειτουργεί η δημοκρατία, σε περίπτωση που το έχουμε ξεχάσει. Το ίδιο ισχύει και για τον κάθε ταξιτζή, αγρότη, μεταφορέα, τελωνειακό και υιοθετημένο από τις ΔΕΚΟ. Δεν μας ενδιαφέρουν τα προβλήματα σας όταν επιλέγετε να τα κάνετε και δικά μας! Τόσο απλά. Αν θέλετε κοινωνική συνοχή, προσπαθήστε πρώτα να μην την σκοτώνετε καθημερινά. Τα προβλήματα αλλάζουν με την ψήφο και τη συμμετοχή και όχι με αναίτιους τσαμπουκάδες.

5. Και τα παιδιά; Επιτρέπεται να αντιδρούνε με τέτοιον τρόπο τα παιδιά; Αυτή η νέα γενιά που δεν σέβεται τίποτα τι μέλλον μπορεί να έχει; Χαχαχαχαχα, οι ενήλικες είμαστε συχνά απόλυτα φαιδροί! Είμαστε το αποδεδειγμένο ΖΟΝΚ στο μεγάλο παζάρι που έχει στηθεί στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης και έχουμε το θράσος να αμφισβητούμε την πνευματική φρεσκάδα και την υγιή αμφισβήτηση των παιδιών απέναντι στις δικές μας σταθερές, οι οποίες αφήνουν ερείπια όπου εφαρμόζονται. Είμαστε βυθισμένοι στον ωχαδερφισμό μας, χωρίς φίλους αλλά μόνο με στρατηγικούς συνεργάτες, και έχουμε το θράσος να αμφισβητούμε τη δυνατότητα της παρεΐστικης νεολαίας να δημιουργήσει μια πιο συνεκτική κοινωνία από τη δική μας. Αμφισβητούμε την ικανότητα τους να κρίνουν επειδή δεν μας σέβονται! Λοιπόν, ξερά στεγνά, ο σεβασμός δεν απαιτείται αλλά κερδίζεται! Και τα παιδιά που δεν ψηφίζουν αλλά και δεν έχουν την επιλογή για το αν θα συμμετέχουν στις ηλίθιες φιέστες μας, έχουν τουλάχιστον το αναφαίρετο δικαίωμα να τις χλευάσουν ανοικτά. Στην τελική, από τον χλευασμό δεν πέθανε ποτέ κανένας, από την ανεργία, την ανέχεια και την πείνα πολλοί!

Τι επάγγελμα κάνεις;
- Παρίσταμαι!

- Προσεύχομαι!

- Επιβλέπω!

Στη θλιβερή κοινωνία μας όπου έχουμε αποδεχτεί ότι τα παραπάνω επαγγέλματα, όχι μόνο θα υπάρχουν, αλλά και θα αμείβονται πολλαπλάσια από τα πραγματικά επαγγέλματα των ανθρώπων που παράγουν υπαρκτό και μετρήσιμο έργο, την ίδια στιγμή που οι τελευταίοι αρχίζουν να ζουν στη λογική να βγάλουν και την επόμενη μέρα, ο τσαμπουκάς μας εξαντλείται καθημερινά σε ευθιξίες, προγονικές λατρείες, άσκοπα νταηλίκια και επηρμένες νουθεσίες! Και όλα αυτά (νομίζουμε πως) μας δίνουν το δικαίωμα να απέχουμε από τους αληθινούς προβληματισμούς και την ουσιαστική ψήφο. Μια παρέλαση ματαιώθηκε χωρίς λόγο. Η ίδια παρέλαση όμως που λαμβάνει χώρα επίσης χωρίς λόγο! Και μια ολόκληρη κοινωνία σέρνεται και πάλι σε ψευδοδιλλήματα και ανούσιες συζητήσεις επί συζητήσεων. Ελπίζω την ώρα της κάλπης να είναι η κοινωνία σε ανάλογη εγρήγορση!!! Και το υπάρχον πολιτικό δυναμικό να διαλυθεί επιτέλους εις τα εξ' ων συνετέθη...

Συνέχεια στο άρθρο...

Πολιτικό Ξεγύμνωμα (χωρίς υπότιτλους)

Αμερικάνικο Όνειρο. Κατ' επέκταση και ελληνικό. Απολαύστε το απόλυτο ξεγύμνωμα της πολιτικής και των πολιτικών από έναν από τους μεγαλύτερους σύγχρονους κωμικούς, τον George Carlin! Γι αυτόν τον μονόλογο δεν υπάρχουν λόγια...

Συνέχεια στο άρθρο...

Σοφίες (;;;) Γερόντων

 

 - Μνήσθητί μου κύριε, εεε συγνώμη, Κύριε (με κεφαλαίο) ήθελα να πω. Τι παντζάρια ήταν αυτά; Αγίασμα κανονικό! Τα φχαριστήθηκε η ψυχή μου, ευφράνθηκε. Καλύτερο και από σεξ όπως λένε και οι κοσμικοί, αυτοί πού ‘χουν υποδουλώσει το πνεύμα τους στον πονηρό τον διάβολο και δεν βλέπουν πια καλά. Τα μάτια της ψυχής τους τυφλώθηκαν. Και νομίζουν ότι βλέπουν αλλά δεν μπορούν να δουν αυτά τα πράματα που βλέπω εγώ ο δούλος Σου καθαρά μπροστά μου. Ότι δηλαδή εγώ που αξιώθηκα να μην κάνω ποτέ στη ζωή μου σεξ, γιατί ήθελα μία δώδεκα χρόνια αλλά αυτή δεν με ήθελε, γνώρισα την αληθινή ευτυχία σε ένα υγρό κελί μακριά από τα εγκόσμια, με ρούχα που ζέχνουν, παρέα με τα μυρμήγκια και με κλεισμένα ερμητικά τα παράθυρα που εμποδίζουν τον διάβολο να μπει. Μόνο κοντά σου Κύριε βλέπει κανείς με πραγματική διαύγεια. Μόνο κοντά σου μπορώ εγώ ο ταπεινός σου, εεε ταπεινός Σου ήθελα να πω… Αμααάνν, έκανα το ίδιο λάθος και πριν! Συγχώρα με Θεέ μου. Ξανά, μόνο κοντά Σου Κύριε βλέπει κανείς με πραγματική διαύγεια. Μόνο κοντά Σου μπορώ εγώ ο ταπεινός Σου δούλος να εκτιμήσω τον πόνο και την αρρώστια και να ζήσω πραγματικά απαλλαγμένος από τους γιατρούς και τα φάρμακα και όλα θα βολευτούν με το χώμα. Βόηθα με μόνο να έχω πάντα την καθαρή σκέψη που έχω τώρα. Να είμαι ισορροπημένος. Γιατί τις κάνω κι εγώ τις ανισορροπίες μου καμιά φορά. Να, τώρα δα πριν από λίγο είπα ότι φχαριστήθηκα τα παντζάρια. Μα πως μπορεί να είναι κανείς ταπεινός όταν φχαριστιέται; Συγχώρα με Θεέ μου, συγχώρα Με, εεε… συγχώρα με (πως μου ξέφυγε εδώ το κεφαλαίο;) ήθελα να πω. Αισθάνομαι τόσο ανίκανος μπροστά Σου ώστε Σου ζητάω να με συγχωρέσεις και την ίδια στιγμή βουτάω ακόμα πιο βαθιά στο βούρκο αποκαλώντας με Με. Συγχώρα με…

 

[Οι πεντακάθαρες (Πεντακάθαρες; What the hell did you just say dude?) σκέψεις του γέροντα διακόπηκαν απότομα από τα βήματα έξω από το κελί του και το χτύπημα στο βαρύ μάνταλο της πόρτας.]

- Γέροντα, ήρθαν να σε δουν τρεις νέοι. Θέλουν να σε δουν και να συνομιλήσουν μαζί σου!
- Να κοπιάσουν.

[Η ξύλινη πόρτα άνοιξε τρίζοντας και πρόβαλε ο πρώτος επισκέπτης]

Ψυχρό Διάβασμα
- Πέρνα μέσα Βλάση, θέλεις νερό; Θα κουράστηκες από το περπάτημα…
- Δεν με λένε Βλάση γέροντα, Αγησίλαο με λένε…
- Ναι, αλλά και τον παππού σου τον λέγαν Αγησίλαο, έτσι δεν είναι;
- Ναι!
- Άρα εσύ είσαι ο Β Αγησίλαος. Και ο Β Αγησίλαος λέγεται και Βλάσης.
- Γέροντα, πού το ήξερες;
- Με τα μάτια της ψυχής ακούς καλύτερα τον Θεό και με τα αυτιά βλέπεις καλύτερα.

[Ο Αγησίλαος έμεινε αποσβολωμένος να κοιτάει τον Γέροντα Παΐσιο ενώ λίγα δευτερόλεπτα μετά ξεπρόβαλλαν από πίσω του στο κελί, ο Στάθης και ο Βαγγέλης. Κοίταξαν με δέος και αυτοί τον σοφό γέροντα, την ώρα που ο τελευταίος γέμιζε με νερό τρία μεταλλικά κύπελλα για να δροσίσει τους επισκέπτες του. Ο Βαγγέλης μίλησε πρώτος με το παχύ σαλονικιώτικο του λάμδα να αηδιάζει το τύμπανο του γέροντα…]

- Την ευχή σου Γέροντα! Ερχόμαστε από τη Θεσσαλλλονίκη. Εγώ είμαι ο Βαγγέλλλης.
- Την ευχή μου Βαγγέλη. Να πεις στον πατέρα σου ότι ήταν συνεχώς στις προσευχές μου!

Κουτί του Schrodinger (με τέσσερις καταστάσεις)
[Οι τέσσερις παρακάτω εκδοχές υπάρχουν ταυτόχρονα για τους μη συμμετέχοντες, ενώ οι παριστάμενοι βλέπουν να εξελίσσεται πάντοτε η μία μόνο εκδοχή]

Εκδοχή Α
- Πέρσι τον Απρίλλλιο; Που νοσηλεύτηκε στον Άγιο Παύλλλο;
- Ναι!

Εκδοχή Β
- Μα ο πατέρας μου πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια Γέροντα…
- Το ξέρω Βαγγέλη, αλλά του μιλάς ακόμα, έτσι δεν είναι;
- Τον βλλλέπω στα όνειρα μου Γέροντα. Το γνώριζες;
- Ναι, και σε ακούει πραγματικά από εκεί ψηλά που βρίσκεται.

Εκδοχή Γ
- Γέροντα ο πατέρας μου μας εγκατέλλλειψε όταν ήμουν μόλλλις ενάμιση. Δεν γνώρισα πατέρα…
- Κι όμως τον γνωρίζεις. Μη δέχεστε τις διδαχές του διαβόλου αβασάνιστα εσείς οι νέοι. Δεν έχεις παρά να ψάξεις στην οικογένεια σου…

Εκδοχή Δ
- Γέροντα, είναι απίστευτο! Ο πατέρας μου με παρότρυνε να έρθω αν σε βρω και να σε συμβουλλλευτώ!
- Το γνωρίζω Βαγγέλη. Σε περίμενα…

[Χωρίς να του αποκαλύψουν το παραμικρό (εκτός από το ότι του αποκάλυψαν τα πάντα), ο Γέροντας Παΐσιος γνώριζε! Ένας φαινομενικά αγράμματος γέρος ο οποίος κουβαλούσε τη σοφία του κόσμου. Ήρεμος, αν και έδειχνε να πονάει. Πονούσε μάλλον για όλον τον υπόλοιπο κόσμο αλλά υπέφερε καρτερικά και προπαντός χωρίς να χάνει στιγμή την πνευματική του διαύγεια. Τα γένια του άσπρα στο σύνολο, με μια μαύρη καμπύλη εξαίρεση κατά μήκος των ζυγωματικών, άφηναν να φαίνεται το ταλαιπωρημένο αλλά ευγενικό του πρόσωπο που τους ατένιζε με καλοσύνη. Ο Στάθης ήταν ο τελευταίος που μίλησε…]

- Την ευχή σου Γέροντα. Εμένα Γέροντα με έστειλε η γυναίκα μου η Συμέλα να σε βρω και να σε συμβουλευτώ. Το ήξερες φαντάζομαι…
- Ναι! Άξια γυναίκα και μπράβο της που κράτησε και το χριστιανικό της όνομα. Ακούω όλο και περισσότερες γυναίκες να αλλάζουν τα ονόματα τους σε ξενόφερτα και μικρά και απορώ, δεν θέλουν να τιμήσουν το όνομα της Αγίας; Εσένα πως σε φωνάζουν οι φίλοι σου; Το κράτησες το όνομα σου;
- Στάθη με λένε Γέροντα!
- Αυτό το ξέρω, γιατί οι φίλοι σου όμως δεν σε φωνάζουν Ευστάθιο; Όλα να τα κόβουμε δηλαδή;
- Έχεις δίκιο Γέροντα. Κάποια τέτοια πράματα τα θεωρούμε ασήμαντα αν και είναι τόσο σημαντικά.
- Και γιατί σε έστειλε για τη συμβουλή μου η Συμέλα Ευστάθιε; Τι είναι αυτό που σας βασανίζει;
- Αγαπάμε τα παιδιά Γέροντα και θέλουμε παιδάκι τέσσερα χρόνια τώρα, αλλά δεν μας χαρίζει ο Θεός. Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να μας βοηθήσουν. Τι να κάνουμε; Δεν ξέρουμε…

Άσε τους να μην καταλάβουν τίποτα!
- Την άκουσες πριν την πόρτα που έτριζε; Μόλις μπήκατε μέσα; Από την πολλή τη χρήση είναι.

[Ο Στάθης ρουφούσε τα σοφά λόγια του γέροντα (Τρίζει από την πολλή χρήση; Τι να ‘πιε άραγε ο Γέροντας και τα ‘πε όλα ανάποδα;)]

- Έτσι και η γυναίκα, από την πολλή τη χρήση χαλάει. Η γυναίκα έχει λιγότερη λογική και περισσότερη καρδιά. Ό άντρας έχει περισσότερη λογική και λιγότερη καρδιά. Το ευαγγέλιο μόνο τη γυναίκα λέει πόρνη και όχι τον άντρα, διότι η γυναίκα στον έρωτα δίνει και την καρδιά της, ενώ ό άντρας δίνει μόνο το σώμα του, συνήθως για να ικανοποιήσει τις ορμές του και τη χρησιμοποιεί. Η γυναίκα θέλει αγάπη και πρέπει να της δίνουμε αγάπη. Ό άντρας πρέπει να δίνει αγάπη στη γυναίκα του, γιατί τα σούπερ-μάρκετ δεν πουλάνε αγάπη. Να τη χρησιμοποιείς λιγότερο και να την αγαπάς περισσότερο παιδί μου. Και ο Θεός μετά θα βοηθήσει. Και χρειάζεται και υπομονή και χρειάζεται και πίστη.
- Γέροντα, ήμουν ανέκαθεν πιστός αλλά πολλές φορές νιώθω την πίστη μου να κλονίζεται. Από το δικό μας πρόβλημα και από τα προβλήματα που βλέπω να έχουν και καλοί άνθρωποι. Γιατί να ταλαιπωρούνται καλοί άνθρωποι;
- Ακόμη κι αν κάψει ο Θεός όλους τους καλούς, δεν πρέπει να βάλει κανείς αριστερό λογισμό, αλλά να σκεφθεί πως ο Θεός ότι κάνει, από αγάπη το κάνει. Γιατί να κλονίζεται η πίστη σου; Η Αγία Αικατερίνη, μόλις δεκαεννιά χρονών και διακόσιους φιλόσοφους τους αποστόμωσε με την κατά Θεό γνώση και σοφία της. Η κοσμική λογική μας κλονίζει την πίστη μας. Και αυτήν τη λογική την έχουμε μόνο εμείς οι άνθρωποι. Είδες εσύ κανένα μυρμήγκι να κλονίζεται η πίστη του; Κουβαλάει αδιαμαρτύρητα. Είδες καμιά πέτρα που τη δέρνουν οι άνεμοι, να διαμαρτύρεται; Δε νομίζω Τάκη!
- Τάκη; Στάθη Γέροντα, Στάθη με λένε. Όχι Τάκη...
- Το ξέρω, έκφραση είναι και θα τη λένε μετά από δεκαπέντε χρόνια.

Πίσω στη Θεσσαλλλονίκη
- Είναι απίστευτο, αλλά γνώριζε τα ονόματα μας πριν να πατήσουμε εκεί!
- Και ήξερε και ότι και τον παππού μου τον έλεγαν Αγησίλαο!
- Γνώριζε και…

1. (Α Εκδοχή) ότι ο μπαμπάς νοσηλεύτηκε πέρσι τον Απρίλιο!
2. (Β Εκδοχή) ότι έχασα τον πατέρα μου!
3. (Γ Εκδοχή) για το ότι μεγάλωσα χωρίς πατέρα αλλά με διαβεβαίωσε ότι είναι κάποιος από την οικογένεια!
4. (Δ Εκδοχή) ότι με έστειλες εσύ και μάλιστα μου είπε ότι προσεύχεται για σένα!

- Και μιλούσε τόσο όμορφα, και μας είπε τόσα χρήσιμα πράματα…
- Συμέλα πρέπει να σταματήσουμε τις πολλές προσπάθειες. Δεν κάνουμε καλά έτσι. Να έχουμε πίστη πρέπει και να έχουμε υπομονή. Ααα, και να με φωνάζεις Ευστάθιο…

Συνέχεια στο άρθρο...