Το Κλείσιμο της ΕΡΤ και Άλλες Ιστορίες Φρίκης

Τι ωραίες εποχές εκείνες που παίζαμε μπάσκετ στο σχολείο! Θυμάστε; Δεν μπορεί, όλοι θα τις θυμάστε. Ο αθλητικός υπερανεπτυγμένος συνομήλικος, ο Δημήτρης, με εξωφρενική δύναμη, τεράστιο άλμα και εκκίνηση Γιουσάιν Μπολτ, μόνιμος πρώτος σκόρερ του γηπέδου. Ο πρόεδρος του δεκαπενταμελούς Αλέξης ο οποίος, για λόγους δημοφιλίας, είχε αποκτήσει ένα αξιοσέβαστο σουτάκι. Ο δύο κεφάλια ψηλότερος συμμαθητής, ο Βρασίδας, ο οποίος ήταν μη αντιμετωπίσιμος κοντά στο καλάθι και στα ριμπάουντ αλλά δεν μπορούσε να βάλει βολή ούτε με αίτηση και προέγκριση. 0 στις 12 ήταν το καλύτερο ρεκόρ που πέτυχε ποτέ! Ο αληταράς χουλιγκάνος με τις σκισμένες μπλούζες και τα πέτσινα, με το ψευδώνυμο Elvis 24, ο οποίος δεν έπαιζε ποτέ αλλά περίμενε υπομονετικά στη γωνία έως ότου να διαλύσει η μπασκετική παρέα και να μπορέσει να την πέσει σε κάποιον για να του ζητήσει ένα κατοστάρικο. Δεν θέλαμε να έχουμε ποτέ παρτίδες μαζί του, αλλά μας υποχρέωνε πολλές φορές να ανοίξουμε παρτίδες με το ζόρι. Και φυσικά ο, με δύο αριστερά χέρια, ατάλαντος γυαλάκιας ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με το άθλημα, αλλά συμμετείχε πάντοτε στην ομάδα καθώς χωρίς αυτόν δεν συμπληρώναμε ούτε 7 άτομα. Μια φορά μάλιστα, που η μπάλα κατέληξε κατά λάθος στα χέρια του και την χτυπούσε αρτσούμπαλα κάτω με ύφος κυνηγημένου από τα λιοντάρια σκίουρου, φοβισμένος προσπάθησε να την ξεφορτωθεί την ώρα που τον έσπρωξε ένας αντίπαλος, και η μπάλα κατέληξε στο καλάθι από τα 9 μέτρα μακριά!!! Ααααχχ, όμορφες εποχές. Αλλά ξεφύγαμε από το θέμα μας...

Η 11/06/2013 χαρακτηρίστηκε από πολλούς μαύρη μέρα για την Ελλάδα και τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών καθώς η μέρα αυτή σημαδεύτηκε από το κλείσιμο της ΕΡΤ με συνοπτικές διαδικασίες. Μαύρη μέρα, χούντα, δικτατορία, "Αποφασίσαμεν και διατάσσομεν", πολλά τέλος πάντων τα χαριτωμένα που ακούστηκαν. Είναι όντως έτσι τα πράγματα; Για να δούμε...

Τι θα μπορούσε να γίνει με την ΕΡΤ;

Η απάντηση είναι μάλλον απλή με τρία πιθανά σκέλη. Η ΕΡΤ θα μπορούσε:

1. να συνεχίσει να λειτουργεί όπως λειτουργούσε για πολλά χρόνια τώρα.
2. να εξυγιανθεί ο τρόπος λειτουργίας της.
3. να κλείσει.

Επιλέχθηκε τελικά το 3. Πριν επεκταθώ στο αν είναι ή όχι σωστό, θα είναι σκόπιμο να κάνω μια αναφορά στα σημεία 1 και 2.

1. Θα θέλαμε να συνεχίσει να λειτουργεί η ΕΡΤ όπως λειτουργούσε;
Υποθέτω πως, με εξαίρεση τους ανθρώπους που εισέπρατταν από την ΕΡΤ σε ετήσια βάση το εισόδημα που έχει βάλει ο μέσος άνθρωπος ως στόχο δεκαετίας ή ζωής, κανένας άλλος δεν επιθυμούσε να συνεχιστεί αυτό το χάλι. Τουλάχιστον όχι δημόσια, αφού υπάρχει μια σημαντικά μεγάλη μερίδα ανθρώπων στην Ελλάδα, οι proud-to-be δεξιοί οι οποίοι πάσχουν από ανίατη φιλοτομαριστική ρουσφετολαγνεία, οι οποίοι βαθιά μέσα τους βλέπουν τα διάφορα κρατικά πόστα ως πιθανές μελλοντικές επιλογές αποκατάστασης της μετριότητάς τους. Για να μην δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, φιλοτομαριστική ρουσφετολαγνεία = ΝΔΣΟΚ. Τα social media φανέρωσαν δε αυτήν την πραγματική ή προσποιητή απέχθεια του κόσμου απέναντι στο χρηματοβόρο αυτό τέρας, αφού οι διαφωνούντες προέβησαν σε χρήση κλισέ εκφράσεων του τύπου "πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι" και "δεν ακρωτηριάζεις το χέρι για μια δερματοπάθεια". Άμα θεωρείς λοιπόν ότι πονάει το κεφάλι ή υπάρχει δερματοπάθεια, ευτυχώς αναγνωρίζεις ότι υπάρχει πρόβλημα. Τεράστιοι μισθοί, προερχόμενοι από τον κρατική μπάγκα, την οποία ο λαός γεμίζει με τους φόρους του συνεισφέροντας έτσι στην ρύθμιση των ζωών των εργαζομένων στην ΕΡΤ σε πολύ υψηλά στάνταρ. Θέλει δεν θέλει. Θυμάστε τον Elvis 24; Δεν έχει σημασία αν θέλετε παρτίδες μαζί του γιατί θέλει αυτός!

2. Θα θέλαμε να εξυγιανθεί ο τρόπος λειτουργίας της ΕΡΤ;
Προσωπικά πιστεύω ότι θα ήταν η ενδεδειγμένη λύση. Και δεν νομίζω να βρεθεί κάποιος που θα μπορέσει να αιτιολογήσει μια θέση ενάντια στην έννοια της εξυγίανσης, εκτός από το επίμονο κακό σπυρί που ακούει στο όνομα αποτέλεσμα. Εκ του αποτελέσματος λοιπόν ας αναλογιστούμε το ποσοστό των εξυγιάνσεων που έχουν ανακοινωθεί κατά καιρούς στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης και κατέληξαν  σε πραγματική εξυγίανση και όχι σε σπονσαρισμένα πάρτι προσωπικού. Θυμάστε κάποια τέτοια περίπτωση; Εγώ προσωπικά όχι. Μιλάμε για δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς τους οποίους στελέχωσε το ΝΔΣΟΚ και υπερασπίζεται με πάθος η κρατικιστική αριστερά υποκύπτοντας στα δικά της αντανακλαστικά του Παβλώφ, τα οποία ενεργοποιούνται κάθε φορά που ακούει τη λέξη "Δημόσιο".  Αν αδυνατείτε κι εσείς να σκεφτείτε κάποιο τέτοιο happy end εξυγίανσης, ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθείτε για ποιον λόγο θα περιμένατε διαφορετική κατάληξη στο ζήτημα της ΕΡΤ. Για να ξαναγυρίσουμε στα μπασκετικά, θα περιμένατε από τον Βρασίδα να σκοράρει τις δύο κρίσιμες βολές του τελικού, ιδίως αν σας έδιναν τη δυνατότητα να επιλέξετε κάποιον άλλον για να τις εκτελέσει; Σόρυ, αλλά δεν το νομίζω.

3. Θα θέλαμε να κλείσει η ΕΡΤ;
Δια της εις άτοπον απαγωγής, ναι! Τόσο απλά. Το ξέρω ότι ο πρώην εργαζόμενος των 700 ευρώ και νυν των 500 παρά κάτι έχει καταντήσει πλέον να θεωρείται το αναλώσιμο στις καθημερινές προστριβές που γέννησε η κρίση, και το δράμα του δεν μας συγκινεί αν δεν βγει στα τηλεσκουπίδια να κλαφτεί επειδή τον άφησε η γυναίκα του, δεν βγαίνει το δάνειό του και δεν του μιλάνε τα παιδιά του, αλλά εγώ προσωπικά αδυνατώ να κλάψω και για την κρατική Παναγιωταρέα που δεν θα μπορεί να εισπράττει πλέον 3 κρατικούς μισθούς, την ίδια ώρα που απαγορεύεται βάσει νόμου στον κρατικό καθηγητάκο να κάνει και ιδιαίτερα απλώς για να συμπληρώσει τα προς το ζην. Είμαι ανάλγητος, το ξέρω.

Η αλήθεια είναι ότι οι κρατικές δαπάνες χρειάζονται σημαντικό περιορισμό, όχι άμεσα, όχι χτες, αλλά την προηγούμενη πενταετία! Και ο περιορισμός αυτός θα έπρεπε να ξεκινήσει από αυτά που δεν χρειαζόμαστε, αφήνοντας κατά το δυνατόν άθικτα τα κοινής ωφέλειας. Ποια είναι αυτά που δεν χρειαζόμαστε; Επιστροφή στα ανθρώπινα δικαιώματα:

(από την Βικιπαίδια) Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι "βασικά δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες που δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι", τα οποία περιλαμβάνουν αστικά και πολιτικά δικαιώματα όπως το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία, την ελευθερία σκέψης και έκφρασης, καθώς και την ισότητα ενώπιον του νόμου. Στα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνονται, επίσης, κοινωνικά, πολιτιστικά και οικονομικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα της συμμετοχής στον πολιτισμό, το δικαίωμα στην τροφή, την ιατρική περίθαλψη, το δικαίωμα στην εργασία, την εκπαίδευση και το δικαίωμα στην παροχή στέγης.

Μια γρήγορη ματιά θα σας πείσει ότι, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, δεν θα μπορούσε να υπάρχει καθολικό δικαίωμα σε κάτι από τα παραπάνω, αν δεν στηρίζονταν κρατικά υπηρεσίες όπως η υγεία, η παιδεία, η ασφάλεια και η δικαιοσύνη. Μιλάμε φυσικά για κρατικές υπηρεσίες και όχι για προϊόντα. Καλό θα ήταν να υπάρχει επίσης τροφή και στέγη για όλους, αλλά η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν πραγματεύεται την παραγωγή αλλά τις κρατικές υπηρεσίες. Ακόμα κι αν φύγουμε όμως από τους ορισμούς, δοκιμάστε να φανταστείτε τη ζωή σας χωρίς υπηρεσίες υγείας. Δοκιμάστε να φανταστείτε τη ζωή σας και των συμπολιτών σας χωρίς πρόσβαση στη μόρφωση. Δοκιμάστε να φανταστείτε μια ζωή στην οποία το περπάτημα στο δρόμο δεν θα είναι ασφαλές. Ως γνωστόν ήδη κάποιες περιοχές δοκιμάζονται σοβαρά από την έλλειψη ασφάλειας και οι κάτοικοι τους δηλώνουν απελπισμένοι. Δοκιμάστε να ζήσετε σε ένα σύγχρονο Φαρ Ουέστ όπου δεν θα υπάρχει δικαιοσύνη παρά μόνο ο νόμος του ισχυρού. Θα διαπιστώσετε ότι το προσδοκώμενο αποτέλεσμα θα σας τρομάξει! Ωραίαααα... Δοκιμάστε τώρα να φανταστείτε τη ζωή σας χωρίς ΕΡΤ. Ασχολίαστο!

Ή μάλλον αξίζει ένα τελευταίο σχόλιο. Τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους οι γιατροί, οι καθηγητές και τα σώματα ασφαλείας και η αριστερά όταν συνασπίζονται κάτω από την ταμπέλα του δημοσίου υπαλλήλου μαζί με τα διορισμένα ρουσφετόσκυλα; Μάλλον τίποτα. Και τέλος πάντων αν δεν θέλουν να σκεφτούν, γιατί τουλάχιστον δεν αναγνωρίζουν το πρότυπο με το οποίο δουλεύει το δημόσιο; Χρειάζεσαι μακροχρόνιες σπουδές ή σημαντική εκπαίδευση γιατρέ, καθηγητή και αστυνόμε; Θα αμείβεσαι χαμηλά εκτός βέβαια από τους δικαστικούς που έχουν μαζί μαχαίρι και καρπούζι. Δεν χρειάζεσαι σπουδές; Αυτό σημαίνει ότι μπορώ να διορίσω τον ξάδερφο, τον μπατζανάκη μου και τη βυζαρού γκόμενά μου σε δήμους, ΔΕΚΟ, εφορίες, τελωνεία, κρατική τηλεόραση... ααα, και στη Βουλή. Χαα, θα τους δίνω και υψηλούς μισθούς!

Αυτήν την ΕΡΤ λοιπόν έμελε να την γκρεμίσει ο Σαμαράς! Το πιστεύετε; Εγώ προσωπικά όχι. Θυμίζω ότι μιλάμε για έναν τύπο ο οποίος έβρισε το μνημόνιο, υπέγραψε τελικά το μνημόνιο, κατήγγειλε τη φορολογία και τα εκάστοτε νέα μέτρα, αύξησε ως πρωθυπουργός τη φορολογία και πήρε νέα μέτρα, και γενικά συνέχισε από εκεί που σταμάτησαν οι προκάτοχοι του. Δεν απέλυσε, δεν ιδιωτικοποίησε, προφύλαξε την εκκλησία και μας ζάλισε τα αρχ* (έλα τώρα, δεν είναι σωστό) προσευχόμενος για ανάπτυξη! Ταυτόχρονα έδειξε υπερβάλλοντα ζήλο στην καταστολή δημοσίων ειρηνικών εκδηλώσεων την ίδια ώρα που ανέχτηκε τη Χρυσή Αυγή. Ο τύπος είναι ανίκανος και ηγείται μια γελοίας τρικομματικής κυβέρνησης η οποία δεν είναι τίποτα άλλο από ένας περιοδεύων θίασος γιαλαντζή διαφωνιών. Κι όμως να που στα χέρια του κλείνει η ΕΡΤ. Μήπως κάποιος (και πολύ καλώς) τον έσπρωξε; Χμμμ, ξέχασα να σας πω για τον αρτσούμπαλο και ατάλαντο γυαλάκια με το κατά λάθος τρίποντο απ’ τα 9 μέτρα. Τον έλεγαν Αντώνη!

Εντάξει, έκλεισε η ΕΡΤ, αλλά ο συμβολισμός...

Χαχαχαχαχα, ο συμβολισμός συγκαταλέγεται στις αγαπημένες λέξεις του νεοέλληνα μαζί με την πίστη, τον πατριωτισμό και το φιλότιμο. Οτιδήποτε αφηρημένο και μη μετρήσιμο είναι αγαπητό στον νεοέλληνα αφού μπορεί να ισχυριστεί οτιδήποτε χωρίς να μπορούν να τον διαψεύσουν οι αριθμοί οι οποίοι "δεν μπορούν να αποτυπώσουν την αλήθεια". Αδέρφια του συμβολισμού, σας έχω ένα δύσκολο. Αν καίγεστε τόσο πολύ για τον συμβολισμό της ΕΡΤ των εκατομμυρίων, που ήταν η αντίστοιχη κάψα σας για τον συμβολισμό του δωρεάν ασύλου στα πανεπιστήμια; Μάλλον πουθενά! Όχι βέβαια ότι δεν υπήρξαν και δεν υπάρχουν άνθρωποι, ιδίως της αριστεράς, που να κράτησαν την ίδια συνεπή στάση στις δύο περιπτώσεις, αλλά η ΕΡΤ συγκέντρωσε σαφέστατα περισσότερους υποστηρικτές. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το όνειρο του φιλοτομαριστή ρουσφετολάγνου ΝΔΣΟΚου; Στην ΕΡΤ μπορείς να διοριστείς και να βγάλεις φράγκα, στο άσυλο όμως όχι.

Ναι, αλλά το κλείσιμο έγινε με πράξη νομοθετικού περιεχομένου.

Αλήθεια; Σχεδόν όλες οι αποφάσεις της τρικομματικής παρωδίας λαμβάνονται με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Αν ο κόσμος αντιτίθεται τελικά, όχι στο κλείσιμο της ΕΡΤ αλλά στον τρόπο με τον οποίον έγινε, τότε θα είναι το μοναδικό επιχείρημα στο οποίο θα συμφωνήσω. Αυτό όμως είναι ένα δεύτερο πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε και λύνεται στις εκλογές. Στις ίδιες εκλογές όπου πολλοί συμπατριώτες μας απέχουν πηγαίνοντας για μπάνιο και άλλοι τόσοι ψηφίζουν φουσκωτούς αμόρφωτους μπράβους ως απάντηση (;;;) στα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα!

Ναι, αλλά το κλείσιμο της ΕΡΤ συνιστά φίμωση!

Φίμωση; Δυνατή λέξη. Στην περίπτωση δε που κλείνει μια κρατική τηλεόραση, καταφύγιο ημετέρων και φερέφωνο της εκάστοτε κυβέρνησης, από την ίδια την εκάστοτε κυβέρνηση, νομίζω ότι μπορούμε να εισάγουμε μία καινούρια λέξη για να περιγράψουμε αυτήν τη διαδικασία. Αυτοφίμωση!!! Πειστικό, δεν μπορώ να πω... Επόμενο επίτευγμα; Η αυτόεγχείριση εγκεφάλου!

Ναι, αλλά με ποια τηλεόραση μένουμε τώρα; Της Τατιάνας, του δελτίου του Star και του Τράγκα;

Η αλήθεια είναι ότι η κρατική τηλεόραση είναι πολύ πιο ποιοτική από την ιδιωτική. Ωραία, το παραδέχτηκα. Πάμε παρακάτω τώρα. Εεε και; Το ποιοτικό εκ φύσεως απευθύνεται πάντοτε σε λιγότερους και δεν χρειάζονται αναγκαστικά νούμερα για να το επιβεβαιώσουν αυτό. Ο πολύς ο κόσμος δεν γουστάρει το ποιοτικό. Του αρέσει η Τατιάνα, παρακολουθούσε αποσβολωμένος τις ψυχολογικές αναλύσεις του ψυχικά ανισόρροπου Ανδρέα Μικρούτσικου, παρακολουθούσε τα Παρατράγουδα, τον Ταμπάκη και το Big Brother. Και φυσικά, το συγκεκριμένο φαινόμενο δεν αφορά μονάχα την τηλεόραση αλλά και πολλά άλλα θεάματα. Δε χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να αντιληφθεί κανείς ότι ο Αντίχριστος του Φον Τρίερ μπορεί να είναι αριστούργημα αλλά να παίζεται σε μία αίθουσα της Θεσσαλονίκης (εκεί εδράζει ο Δράκος του Schrodinger) την ίδια στιγμή που το The Fast And The Furious 8 θα παίζεται αντίστοιχα σε 10 αίθουσες. Θα φαινόταν ποτέ λογικό να πλήρωνε ο θεατής της 2ης ταινίας το εισιτήριό του μαζί με μία εισφορά υπέρ των ποιοτικών ταινιών; Θα φαινόταν ποτέ λογικό να πληρώνει υπέρ των ποιοτικών ταινιών κάποιος ο οποίος δεν πηγαίνει ποτέ του στο σινεμά; Για ποιον λόγο λοιπόν έχει γίνει αποδεκτό το να πληρώνει ο τηλεορασάκιας των τηλεσκουπιδιών αλλά και αυτός που δεν έχει τηλεόραση στο σπίτι του υπέρ της κρατικής τηλεόρασης; Ακούγεται σαν σόφισμα; Που να δείτε το αντίστοιχο του Βαξεβάνη!

Ο Κώστα Βαξεβάνης λοιπόν από την άλλη ισχυρίστηκε ότι η ενημέρωση στην ΕΡΤ δεν (μπορεί να) είναι απλώς ποιοτική αλλά και καθηλώνει τον κόσμο στους δέκτες του:

Η ΕΡΤ έχει μόλις μερικές ώρες στον αέρα χωρίς κυβερνητική παρέμβαση, και μετατράπηκε σε ένα ελεύθερο κανάλι που συνεπαίρνει τον κόσμο. Με την προσπάθεια να την κλείσουν, έδειξαν πώς μπορεί να είναι η ΕΡΤ και πώς θέλει ο κόσμος να είναι. Ακύρωσαν όλη την επιχειρηματολογία τους.

Φίλε μου Κώστα, δύο πραγματάκια. 1ον δεν συνεπαίρνει τον κόσμο η ΕΡΤ αλλά οι εξελίξεις! 2ον η εικόνα που παρουσίασε η ΕΡΤ χωρίς κρατική παρέμβαση, δεν ήταν η εικόνα του πως μπορεί να είναι η ΕΡΤ αλλά η εικόνα του πως μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε μόλις εξέλθει από τον μανδύα της κρατικής προστασίας και εκτεθεί στην αξιολόγηση του κόσμου και τους αδυσώπητους κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης. Προσφέρει αφειδώς για να τον ζητήσουν! Σόρυ που θα στο χαλάσω αυτήν τη φορά.

Το χτεσινό ήταν πραξικόπημα. Ζούμε σε μια Δικτατορία.

Έχω την αμυδρή εντύπωση ότι αν ζούσαμε σε μια δικτατορία, και έγραφα όλα αυτά που έγραψα για τον Σαμαρά, θα βρισκόμουν ήδη σε κάποιο ξερονήσι και θα κατουρούσα αίμα απ’ τα χτυπήματα! Η αλήθεια είναι λοιπόν ότι τέτοιοι πομπώδεις χαρακτηρισμοί μπορεί να προσδίδουν στα λεγόμενά μας έναν πιο δραματικό τόνο, αλλά στην πραγματικότητα ζούμε παγιδευμένοι, ως λαός, σε κάτι πιο ήπιο μεν, καθόλου ευχάριστο δε.

Βρισκόμαστε στη δίνη που παράγεται στη συμβολή αντιμαχόμενων ρευμάτων. Φιλοτομαρισμός, αναξιοκρατία και κοινωνική χυδαιότητα του ΝΔΣΟΚ κόντρα στον ανορθολογισμό, το δογματισμό και την λατρεία της ασυδοσίας από την πλευρά της αριστεράς. Και για γαρνιτούρα; Ο ρατσισμός και ο τραμπουκισμός των ακροδεξιών. Αποτέλεσμα; Ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι. Χαράτσια, αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ, επιδόματα αλληλεγγύης, τέλη επιτηδεύματος, φόροι και κόντρα φόροι και αυξανόμενες εισφορές σε πολλές χιλιάδες απολυμένους; Απλή Δυσφορία. 2500 πιθανοί απολυμένοι από την αχρείαστη κρατική ραδιοφωνία και τηλεόραση; Σεισμός. Αυτό είναι πραξικόπημα!

Και επειδή όλοι έχουν δικαίωμα στο διπλό όνειρο...

10000 παπάδες (οι κατ’ εξοχήν άνευ αντικειμένου δημόσιοι υπάλληλοι) εκτός κρατικής μισθοδοσίας;;; Γκρεμίζεται η κυβέρνηση Σαμαρά.

Συνέχεια στο άρθρο...

Οι Τόνοι του Γκρι στο Πολύχρωμο Athens Gay Pride 2013

Ήρθε η ώρα να ακροβατήσουμε λιγάκι πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Δεν πειράζει, ας ακροβατήσουμε κι ας το διασκεδάσουμε.

Πρόταση 1: Το Gay Pride είναι κιτς, ακαλαίσθητο και απαράδεκτο!

Πρότασή 2: Όποιος καταφέρεται εναντίον του Gay Pride είναι φασίστας και ομοφοβικός!

Ορίστε, τα είπα και ξαλάφρωσα και νομίζω ότι έπιασα τους ψηφοφόρους και των δύο πλευρών. Πόσο θα μπορούσε άλλωστε να αναλύσει κάποιος περισσότερο αυτό το θέμα. Είναι άσπρο ή είναι μαύρο. Είσαι μαζί μας ή είσαι εναντίον μας. Ποιος να κάθεται να σκέφτεται τώρα και μάλιστα μέσα στη ζέστη του Ιούνη!

Well, the truth is...

Ο νεοέλληνας δυστυχώς αγαπάει την πόλωση. Αγαπάει το άσπρο και το μαύρο. Απεχθάνεται τη σκέψη και απεχθάνεται και το ζύγι που δεν έχει τον Χοντρό απέναντι στον Λιγνό. Και αυτό αποτυπώθηκε πλήρως και στη γενικότερη αρθρογραφία που εξέθεσε ποικίλες απόψεις περί του Gay Pride 2013 στην Αθήνα. Από το φιλικά κείμενο απέναντι στην εκδήλωση "Athens Gay Pride 2013" μέχρι το υστερικό και σε πολλά σημεία χυδαίο "Γράμμα στο γκέι φίλο μου", το θέμα εξαντλείται αποκλειστικά στην αξιολόγηση μιας παραμέτρου. Μου αρέσει κάτι ή δεν μου αρέσει; Συμβαδίζει με τις ιδέες μου ή όχι;

Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι το τι μας αρέσει και τι δεν μας αρέσει είναι το τελευταίο πράγμα το οποίο ενδιαφέρει σε τέτοιες περιπτώσεις. Και ο λόγος είναι εξαιρετικά απλός. Ζούμε σε μια καπιταλιστική κοινωνία. Ώπα μεγάλε, μήπως ξεφεύγεις; Μπαα, δε νομίζω! Ο καπιταλισμός, με όλα τα κακά του και τα καλά του επικράτησε σε τεράστιο ποσοστό παγκοσμίως ακριβώς επειδή αποφάσισε να συμπεριλάβει στις παραμέτρους, που καθορίζουν την καθημερινή μας διάδραση, και τις επιθυμίες. Ανθεκτικότερο, νοστιμότερο, ομορφότερη και ικανότερος. Έννοιες ικανές να πυροδοτήσουν την επιθυμία μας, ακόμα και αν αναφέρονται σε πράγματα πέρα από τις ανάγκες μας. Η επιθυμία λοιπόν στην κοινωνία που ζούμε είναι σεβαστή, με την προϋπόθεση ότι δεν καταπιέζει τις επιθυμίες κάποιου άλλου. Απαντώ ήδη την επόμενη ερώτηση του βιαστικού: Και στην περίπτωση που έχουμε αντιμαχόμενες επιθυμίες; Ποια επιθυμία γίνεται αποδεκτή; Εδώ φίλε αναγνώστη απλά θα κάνεις χρήση του βασικού εργαλείου που ρυθμίζει την αρμονική μας συμβίωση και λέγεται ανθρώπινα δικαιώματα. Και για να υπενθυμίσουμε τον ορισμό:

Ανθρώπινα Δικαιώματα: Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες μας επιτρέπουν να αναπτύξουμε πλήρως και να χρησιμοποιήσουμε τις ανθρώπινες αρετές μας, τη νοημοσύνη μας, τα ταλέντα μας και τη συνείδησή μας και να ικανοποιήσουμε τις πνευματικές και άλλες ανάγκες μας.

Ο ορισμός είναι καταλυτικός και δεν αφήνει περιθώρια για διαμάχες. Επιθυμείς κάτι; Φρόντισε απλώς να μην καταπατάς κάτι από τα παραπάνω για τον συνάνθρωπό σου.

Ζωγραφίζοντας Τους Τόνους του Γκρι

Δεν μου αρέσει η γενικότερη αισθητική του Gay Pride. Δεν βρίσκω τίποτα το ωραίο στο να βλέπω δύο μουσάτους να δίνουν γλωσσόφιλα στη μέση του δρόμου καθώς και σε έξαλλες εκδηλώσεις με πολύχρωμα φτερά και πούπουλα.

Μήπως αυτό με κάνει φασίστα; Κάθε άλλο. Απλώς δεν μου αρέσει. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που δεν μου αρέσουν τα κουκιά, ο Λαζόπουλος, οι κροκόδειλοι και το Curling. Μπορεί να έχουμε πλέον διασύρει επαρκώς τη λέξη "φασισμός" ώστε να χρησιμοποιείται για οτιδήποτε δεν μας αρέσει, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο φασισμός σύμφωνα με τα λεξικά είναι κάτι άλλο.

Από το λεξικό του Τριανταφυλίδη:

φασισμός: (δεν μεταφέρω τους υποορισμούς που αναφέρονται σε πολιτικά συστήματα) 3. χαρακτηρισμός αυταρχικής ενέργειας, πράξης ή καταπιεστικής, δεσποτικής συμπεριφοράς.

Είμαι αυταρχικός επειδή δεν εμπίπτει το Gay Pride στα γούστα μου; Μήπως είμαι καταπιεστικός; Καθόλου. Είναι απλώς τα δικά μου γούστα. Στην ίδια ακριβώς λογική δεν αισθάνομαι καθόλου φασίστας όταν μου τραβάει το βλέμμα ένα γυναικείο σώμα στα πρότυπα της Μόνικα Μπελούτσι, την ίδια στιγμή που μου το απωθεί ένα αντίστοιχο γυναικείο σώμα στα πρότυπα υπέρβαρης μέγαιρας με το τσιγάρο στο ένα χέρι και τον πλάστη στο άλλο. Να με συγχωρά η αφεντιά σας αλλά το θέμα είναι μη ελεγχόμενο και καθαρά γονιδιακό. Είναι μια έλξη και μια αποστροφή αντίστοιχα που απλά εμφανίζεται αυθόρμητα και δεν υφίσταται κανένας φασισμός - ρατσισμός.

Μήπως είμαι ομοφοβικός; Εεε καλά τώρα. Οι ομοφυλόφιλοι, έχοντας υποστεί στο πρόσφατο παρελθόν τις συνέπειες της κοινωνικής καταπίεσης μιας κοινωνίας γενικότερα φοβικής απέναντι στο διαφορετικό, έχουν πλέον τόσο πολύ απορροφηθεί στην άμυνά τους ώστε με το ένα χέρι τους να κρατάνε την ασπίδα τους και με το άλλο τα αυτοκόλλητα "είμαι ομοφοβικός, παρκάρω όπου γουστάρω" τα οποία κολλάνε ευχαρίστως στο μέτωπο οποιουδήποτε παρκάρει στην απέναντι άποψη από τη δική τους. Από την άλλη βέβαια, η ταμπέλα του ομοφοβικού τείνει πλέον να διαμορφώνει όλο εκείνο το κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο η διαφωνία με οποιονδήποτε gay, εξετάζεται πάντοτε μέσα από το σεξουαλικό πρίσμα και  ενσωματώνει την αποδοκιμασία απέναντι στον διαφωνούντα. Και αυτό καλοί μου gay φίλοι είναι η αρχή του φασισμού, από τον οποίον εσείς ειδικά έχετε υποφέρει τα μύρια όσα! Μην τον προάγετε ιδίως τώρα που οι εποχές αλλάζουν.

Και τι σημαίνουν τελικά αυτές μου οι απόψεις για το Gay Pride; Η απάντηση πιθανώς να με παρουσιάσει ως διχασμένη προσωπικότητα αλλά οι απόψεις μου αυτές δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα και είναι απλώς προσωπικές απόψεις σχετικά με την αισθητική του πράγματος που εκφράζει εμένα. Από κει και πέρα, ο τρόπος έκφρασης του καθενός και η συμμετοχή του σε διάφορες δημόσιες εκδηλώσεις, είναι καθαρά προσωπικές του υποθέσεις. Δεν μου αρέσει η αισθητική του Gay Pride; Μπορώ πολύ απλά να μην πηγαίνω στο Gay Pride! Και εκεί τελειώνουν όλα. Δεν με υποχρέωσε ποτέ και κανένας να συμμετέχω.

Φυσικά η κοινωνία μας είναι γεμάτη από άτομα που δεν αρκούνται στη μη συμμετοχή, αλλά βγαίνουν εκτός εαυτού με τέτοιου είδους εκδηλώσεις που, με κάποιον απροσδιόριστο τρόπο, προσβάλουν την αισθητική τους και τα ήθη τους. Τα άτομα αυτά είναι συνήθως τα ίδια τα οποία, εν έτει 2013, θα ακολουθήσουν με κατάνυξη μερικούς μαυροφορεμένους φουστανοφόρους και γενειοφόρους κοιλαράδες οι οποίοι συχνά πυκνά περιφέρουν δημόσια στους δρόμους θαυματουργές εικόνες και κόκκαλα νεκρών αγίων, επαναλαμβάνω, κόκκαλα νεκρών αγίων, και ενίοτε μας καλούν να μυρίσουμε και το ληγμένο κουνάβι που αναδίδει το λείψανο του Βησσαρίωνα. Είπαμε, η αισθητική πάνω απ’ όλα!

Αλλαγή κατεύθυνσης με ένα σχόλιο για την ονομασία! Gay pride; PRIDE;;; Η ονομασία είναι τουλάχιστον αστεία, αν και όχι για τους λόγους που φαντάζονται οι βαρβάτοι κανίβαλοι τύπου Φαήλου Κρανιδιώτη. Δώστε βάση λοιπόν, επειδή το σενάριο κατά πάσα πιθανότητα εξελίχθηκε ως εξής: Πριν από μερικά χρόνια, ο μπαμπάς και η μαμά κάποιου, ήπιαν κόκκινο κρασί δίπλα στο τζάκι ή λευκό παγωμένο στις διακοπές τους σε κάποιο νησί, κοιτάχτηκαν στα μάτια με πάθος, φιλήθηκαν, κυλίστηκαν για μερικές ώρες πάνω στα σεντόνια και ο καρπός της αγάπης τους σήμερα είναι ένας ενήλικος άνθρωπος με δικαιώματα, υποχρεώσεις, προτιμήσεις αλλά και τον δικό του ξεχωριστό και μοναδικό χαρακτήρα. Η περηφάνια όμως σαν έννοια, και όταν δεν χρησιμοποιείται αρνητικά (π.χ. υπερόπτης, αλλαζονικός κλπ.), είναι συνυφασμένη με κάποιο επίτευγμα. Εεε λοιπόν, επίτευγμα δεν είναι οι σεξουαλικές προτιμήσεις οι οποίες ανήκουν στη φύση μας όπως επίτευγμα δεν μπορεί να είναι ποτέ ο τόπος της γέννησης μας. Γεννήθηκα Έλληνας! Γεννήθηκα Gay. Εεε και; Ποια ακριβώς ήταν η συμβολή σου σε αυτό; Καμία! Περήφανος θα έχει το δικαίωμα να αισθάνεται ο γονιός σου (κρατήστε το για τη συνέχεια), αν σήμερα συμπεριφέρεσαι σαν άνθρωπος και δεν καπνίζεις μέσα στα μούτρα του άλλου, δε διπλοπαρκάρεις, δεν οδηγείς μεθυσμένος, δεν είσαι τεμπέλης και παράσιτο στην κοινωνία, είσαι ευγενικός, αγαπάς και προάγεις τη μόρφωση και λειτουργείς γενικότερα  χρήσιμα μέσα στην κοινωνία.

Αγνοώντας λοιπόν την ονομασία και στεκόμενοι αποκλειστικά στην ουσία του πράγματος, χρειάζεται ένα Gay Pride; Έχει νόημα να μπορεί ο καθένας να εκδηλώνεται δημόσια καταλαμβάνοντας δρόμους, πεζοδρόμια, περιοχές ολόκληρες απλά και μόνο επειδή έτσι προτίθεται να εκφραστεί; Χμμμ, σε μια ιδεατή κοινωνία όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα θα εφαρμόζονταν ως πρότυπα και δεν θα επιβάλλονταν ως κανόνες, εκεί όντως θα  αποτελούσε παραφωνία το Gay Pride αλλά και δεν θα είχε παραστεί ποτέ ως ανάγκη. Στη σημερινή όμως πραγματικότητα όπου οι ποδοσφαιρικές ομάδες κλείνουν τους δρόμους για να αποφύγουν τον υποβιβασμό, το ΠΑΜΕ κλείνει δρόμους και λιμάνια απαγορεύοντας το δικαίωμα στη μη απεργία και η Χρυσή Αυγή σουλατσάρει στις λαϊκές αγορές ρίχνοντας πάγκους μεταναστών τρομοκρατώντας τον κόσμο, μια ειρηνική εκδήλωση από ανθρώπους που χαμογελάνε και διασκεδάζουν διεκδικώντας την αναγνώρισή τους και την αποδοχή κάποιων αυτονόητων, για τους πολλούς, δικαιωμάτων τους, καλώς να ορίσει!

Και ποια ακριβώς είναι αυτά τα αυτονόητα δικαιώματα τα οποία διεκδικούν οι ομοφυλόφιλοι; Ο γάμος για αρχή. Σε μια σύγχρονη κοινωνία δεν νοείται να μην μπορεί να ζήσει ο καθένας τη ζωή του , με τον ερωτικό σύντροφο της απόλυτης επιλογής του, απολαμβάνοντας το προνόμιο της ιδιωτικής ζωής αλλά και μια σειρά από νομικά δικαιώματα τα οποία χορηγούνται στους πολίτες με το γάμο. Φυσικά με τη λέξη γάμο εννοώ τον πολιτικό γάμο και όχι το μυστήριο εκείνο κατά το οποίο ο θεός απαγόρευσε τους χωρισμούς και ο πιστός άνθρωπος χωρίζει αβέρτα. Σίγουρα μυστήριο. Αλλά αυτός, αυτή και τα μυστήρια απλά δεν μας αφορούν.

Και αν ο γάμος είναι η αρχή, το επόμενο αυτονόητο δικαίωμα είναι το δικαίωμα στην προσφορά. Ναι, καλά το ακούσατε. Π Ρ Ο Σ Φ Ο Ρ Α ! Γιατί τι άλλο είναι η υιοθεσία αν όχι προσφορά αγάπης αλλά και εφοδίων σε παιδάκια χωρίς γονείς;

• Την ίδια ώρα που τα διάφορα παιδικά χωριά και οι σύλλογοι πασχίζουν να φιλοξενήσουν παιδάκια ορφανά και παρατημένα, χωρίς επαρκείς πόρους και ελπίζοντας στην αφιλοκερδή βοήθεια του κόσμου...
• Την ώρα που στη σημερινή Ελλάδα υπάρχουν οικογένειες που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα εφόδια ακόμα και για τα δικά τους παιδιά...
• Την ώρα που υπάρχουν ζευγάρια που αδυνατούν να πιάσουν παιδί και απευθύνονται σε γέροντες και πνευματικούς για συμβουλές, αντί να υιοθετήσουν...

Η κοινωνία μας επιμένει να αντιδρά τόσο στενόμυαλα και να στερεί από κάποιους πιθανούς ανάδοχους γονείς, οι οποίοι ούτως ή άλλως θα εξεταστούν εξονυχιστικά από ειδικούς ως προς την καταλληλότητά τους, τη δυνατότητα να αισθανθούν περήφανοι επειδή θα αναθρέψουν αύριο – μεθαύριο σωστούς πολίτες. Ακόμα χειρότερα, η κοινωνία μας στερεί από τα παιδάκια το δικαίωμα σε μια ζωή που θα τους επιτρέψει να αναπτύξουν πλήρως και να χρησιμοποιήσουν τις ανθρώπινες αρετές τους, τη νοημοσύνη τους, τα ταλέντα τους και τη συνείδησή τους και να ικανοποιήσουνε τις πνευματικές και άλλες ανάγκες τους.

Ανθρώπινα Δικαιώματα! Σας θυμίζουν κάτι; Ας αρχίσουμε επιτέλους να τα σεβόμαστε αφού προηγουμένως συνειδητοποιήσουμε κάτι σημαντικό. Οι απόψεις και οι ιδέες δεν έχουν δικαιώματα. Οι άνθρωποι έχουν δικαιώματα.

 

Συνέχεια στο άρθρο...

Γλείφοντας τον Ανανία (AKA Kissing Hank's Ass)

Το Kissing Hank's Ass είναι ένα παλιό πλην όμως εκπληκτικό ανοσιούργημα το οποίο εκθέτει μέσα από έναν ευρηματικότατο διάλογο ολόκληρον τον παραλογισμό της Χριστιανική Θρησκείας.

Το 2008 είχε μεταφραστεί από τον Π, στο εξαιρετικό ιστολόγιο Gravity And The Wind, με τον τίτλο Μια Παραβολή.

Πλέον μπορείτε να το απολαύσετε και σε σκετσάκι χάρις στα απολαυστικά Αδογμάτιστα Κωλόπαιδα. Χωρίς λοιπόν περαιτέρω εισαγωγή...

Συνέχεια στο άρθρο...

Κραουνάκη, γύρνα στη μουσική σου καλύτερα...

Εξαιρετικός Κραουνάκης! Θαυμάσιος Κραουνάκης! Αν δεν γνωρίζετε για πιο πράγμα μιλάμε, διαβάστε την απάντησή του στους επικριτές της διαφήμισης του Jumbo με τη Στανίση εδώ. Εξαιρετικός γιατί κατάφερε να σκιαγραφήσει μέσα σε μερικές αράδες όλο το προφίλ του σύγχρονου νεοέλληνα. Μπράβο του! Και το κατάφερε αυτό επειδή δεν φοβήθηκε να υπερασπιστεί για μια ακόμη φορά την κουλτούρα που πρεσβεύει το λαϊκό ελληνικό τραγούδι και ο λογοτεχνικός στίχος της Κατερίνας Στανίση ο οποίος... ΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ... Με συγχωρείτε, δεν μπόρεσα να κρατηθώ παραπάνω.

Και επειδή καλό είναι να μην το τραβάμε πολύ με την ειρωνεία, θα αφήσω ελεύθερο το Δράκο να ξεράσει μονομιάς στην επόμενη παράγραφο τη γνώμη του για τη γεύση που μου άφησε στο στόμα η υπερασπιστική γραμμή που ακολούθησε ο συμπαθέστατος Σταμάτης. Το λοιπόν:

Κρίνοντας το κείμενο πλήρως αυτόνομα και προσπαθώντας να αποφύγω  τα ad hominem, βλέπω μία κακιασμένη μοσχαροκεφαλή του πατσά να βρίζει ασύστολα το πληκτρολόγιο, τους αντικαπνιστές,  τους επικριτές της νεοελληνικής κακογουστιάς, ταblogs και το αδυσώπητο internet μέσα στο οποίο χλευάζεται αυτόματα η οποιαδήποτε Στανίση (εκτός από περιπτώσεις αναρτήσεων πλάκας και καζούρας). Τον πειράζει η αυτενέργεια; Τον πειράζει η κριτική του μη εξουσιοδοτημένου; Τον πειράζει η κατάθεση της προσωπικής άποψης σε έναν χώρο υψηλής έκθεσης όπως τα blogs και τα κοινωνικά δίκτυα; Εεε λοιπόν, απ' τα blogs θα τό 'βρει. Έχω να προτείνω στον πολύ κύριο Κραουνάκη να παραμείνει βυθισμένος στην κατάθλιψη του για την απροβλημάτιστη εποχή που πέρασε ανεπιστρεπτί, στο ανορεξικό του αντίδοτο από πίτσες και μακαρονάδες, και να αφήσει εμάς τους πολιτισμένους του διαδικτύου να κράζουμε για τη Στανίση, πράγμα που κάναμε άλλωστε πάντα και κόντρα στο ρεύμα, ακόμα και τις εποχές εκείνες που ο ίδιος και πολλοί άλλοι ήταν δοσμένοι εντελώς αβασάνιστα στις τέχνες τους! Αν τώρα το Web 2.0 και τα Social Media μας έκαναν πλέον main stream και ο κόσμος ασχολείται και μαζί μας, λυπάμαι πραγματικά πολύ, αλλά αυτό είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να ζήσει.

Και συνεχίζοντας...

Θα πρέπει μάλιστα να μας ανεχτεί για πολύ ακόμα! Και δεν μου καίγεται καρφί ακόμα κι αν προτίθεται να μας ονομάσει και τεχνοφασίστες! Αυτόν τον τεχνοφασισμό δυστυχώς τον προάγουν ακόμα και τα δημοσιογραφάκια της ιντερνετιάς. Δημοσιογραφάκια της ιντερνετιάς; Χαχαχαχαχα, η αστειότητα πρέπει να έχει και όρια! Αν η έκρηξη του κύριου Κραουνάκη πυροδοτήθηκε από το γεγονός ότι υπάρχει τεράστια διαρροή από το κοινό του Αυτιά, της Τρέμη και του Λιάγκα, με τη διαφήμιση του Jumbo ενδιάμεσα, σε αυτό των διαδικτυακών Δανέζη, Βαξεβάνη και Κούλογλου, με τις παλαιότερα εξαιρετικές, πλην όμως μεταμεσονύκτια θαμμένες, εκπομπές τους στην τηλεόραση, αυτό δεν θα πρέπει να μας προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Ο τύπος την αγαπάει και την πονάει την τηλεόραση. Απλά ας μην μιλάει καλύτερα για greeklish και αγραμματοσύνη γιατί αυτά τα δύο, μαζί με την ΓΡΑΦΗ ΣΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ, είναι στοιχεία που κουβαλάνε στο internet, κατά τη μετακόμιση τους, οι δύο κατ' εξοχήν ομάδες της παλαιάς αποχαύνωσης, οι ορθόδοξοι και οι χρυσαυγίτες. Και ας με συγχωρέσει ο κύριος Κραουνάκης, αλλά η απάντησή του δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις απαντήσεις του Παναγιώταρου. Απουσία επιχειρημάτων και υπερπληθυσμός ύβρεων!

Αν αναρωτιέστε γιατί ο Κραουνάκης βάλλει κατ' αυτόν τον τρόπο εναντίον ενός αμφίδρομου και ανοικτού μέσου όπως το διαδίκτυο, ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για έναν καλλιτέχνη ο οποίος φτιάχτηκε λόγω της καλλιτεχνικής του αξίας μεν, μέσα στην εποχή π.Δ. (Προ Διαδικτύου) της επίπλαστης ευμάρειας των ελεγχόμενων τηλεοπτικών δεκτών δε. Και σήμερα; Χμμμ, χρειάζεται ελεύθερος χρόνος για να ασχοληθείς με τον Κραουνάκη. Και στην Ελλάδα του 2010 plus, ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχει! Το μόνο που υπάρχει είναι τρομακτική ανεργία, ανάγκη για παραγωγή, προσπάθεια από κάποιους για ανασύνταξη (και δεν εννοώ την τρικομματική παρωδία του θεούσου Σαμαρά) και ανάγκη για πάσης φύσεως εξορθολογισμούς. Τα "τζουτζέδες, κανκάγιες, άκαβλα" ως επιχειρήματα είναι απλώς απομεινάρια της εποχής που ανέδειξε τον κύριο Κραουνάκη, είτε ως αντίβαρο στην κακογουστιά, είτε ως ξεκάρφωμα στην κακογουστιά. Ας μην ξεχνάμε ότι πέρα από τον κινηματογράφο και το θέατρο, το όνομα του Κραουνάκη ενισχύθηκε σημαντικά και από την ενασχόλησή του με το, αυτοαναγορευμένο σε ποιοτικό, έντεχνο! Το ίδιο έντεχνο που αποδόμησε βάρβαρα ο Mikeius στο Κίτρινο Αστείο.

Άλλες Αστειότητες του Κραουνάκη

Αστυνομία του γούστου; Χαχαχαχαχα... Τεγόπουλος και Φυτράκης για όλες τις δουλειές.
Αστυνομία: (η) ουσ.

• κρατική υπηρεσία επιφορτισμένη με την ασφάλεια και την προστασία των πολιτών
• το κτίριο όπου στεγάζεται η σχετική υπηρεσία
• το σύνολο των αστυνομικών οργάνων

Επειδή λοιπόν κανένας δεν μας έχει επιφορτίσει με την ασφάλεια και την προστασία του γούστου, ίσως θα έπρεπε να σκεφτεί ο κύριος Κραουνάκης ότι απλά θέλουμε και κρίνουμε. Κρίνουμε. Απλώς ΚΡΙΝΟΥΜΕ και δεν λογοκρίνουμε. Υπάρχει μια τεράστια απόσταση μεταξύ κριτικής και λογοκρισίας, αλλά δεν σκοπεύω να αραδιάσω ολόκληρο το προαναφερθέν λεξικό σε αυτήν την ανάρτηση. Το λεξικό του Τριανταφυλλίδη πάντως βρίσκεται διαθέσιμο εδώ.

Αμ το άλλο; Πως ακριβώς το είπε;

Άστε. Βγήκε κι η Αρβελέρ να μας πει ότι άκουσε τι; Ότι τον Σεπτέμβριο δεν θά 'χουμε κράτος. Ότι κάποιος της το είπε. Σοβαρά μιλάτε, κυρία Αρβελέρ μου; Σιγά και τρομάξαμε. Ποιος σας το κάρφωσε; Πόσους γνωστούς έχετε στους παλιανθρώπους; Για πείτε μας.

Και αυτός που τα λέει αυτά είναι ο ίδιος που απάντησε στην κριτική για τις κρατικές επιδοτήσεις ως εξής:

Έχω φίλο όποιον πολιτικό γουστάρω και δεν δίνω και κανένα λογαριασμό γι' αυτό! (τελευταία παράγραφος εδώ)

Η μεγαλύτερη αστειότητα από όλες; Άκαπνος! ΑΚΑΠΝΟΣ!!! Όταν η λέξη άκαπνος χρησιμοποιείται ως βρισιά, μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε πόσο βαθιά είναι ριζωμένος ο ανορθολογισμός σε αυτήν τη χώρα. Ένας τετράπαχος καπνιστής (μη ειρωνική η αναφορά), ανάμεσα στο αχαρακτήριστο υβρεολόγιό του επιλέγει να επιτεθεί σε όσους δεν καπνίζουν και νοιάζονται για την εμφάνισή τους ("Λαϊκάντζες του μπότοξ και της ακαπνιάς", "ανορεξικές πιαρατζούδες των πάλαι ποτέ ομίλων"). Τι να πει κανείς! Αν η απέχθεια μας γι αυτό που πρεσβεύει η Στανίση είναι λόγος εξύμνησης της παραιτημένης κελεμπίας και της ποιοτικής αναίδειας του έντεχνου (θυμηθείτε τον πρώην υπουργό πολιτισμού που περηφανεύεται επειδή φυσούσε τον καπνό του στα μούτρα αντικαπνίστριας), τότε έχω να ενημερώσω τον κύριο Κραουνάκη ότι αν και τον λυπάμαι γι αυτό του το ξέσπασμα, η εποχή που νοσταλγεί τελείωσε. Το internet θα είναι πλέον εδώ για να απαντάει στις μαλακίες, και το internet είναι το δικό μας γήπεδο και δεν χάνουμε από κανέναν!

Jumbo

Ας κλείσουμε με τα Jumbo. Θα συμφωνήσω με τον Κραουνάκη ότι οι διαφημίσεις του Jumbo έχουν κατά κανόνα πολύ χιούμορ και κάνουν θραύση. Θα συμφωνήσω ότι ο διαφημιστής του Jumbo έπαιξε το τελευταίο του χαρτί θαυμάσια, επιλέγοντας να κινηθεί στην πεπατημένη που θέλει τους νεοέλληνες να πολώνονται γύρω από την υποκουλτούρα. Η πόλωση γεννάει καυγάδες και οι καυγάδες γενικεύονται και ακούγονται! Αν θέλετε όμως να μάθετε ποιο είναι το μυστικό του Jumbo για τη νέα εποχή που ξημερώνει στο διαδίκτυο, αυτό δεν είναι μόνο η διαφήμισή του αλλά και η ουσιαστική του αξία. Τεράστια ποικιλία και χαμηλές τιμές. Ναι, ξέρω, παίζει σκληρά την αγορά και τα μικρά παιχνιδάδικα κλείνουν. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα παιδιά δεν οφείλουν να μεγαλώσουν πρόωρα επειδή εμείς διαλύσαμε μέσα σε 30 χρόνια ολόκληρο τον κοινωνικό μας ιστό. Τα παιδιά χρειάζονται παιχνίδια. Και όταν στον μπαμπά και τη μαμά λείπουν πλέον 99 ευρώ για να βάλουν στην μπάντα ένα κατοστάρικο (Αθάνατε Φέρμα), το Jumbo, ο Μουστάκας και τα άλλα μεγάλα παιχνιδάδικα είναι η λύση.

Τη μέρα που το Jumbo θα ακριβύνει ή θα κάνει οποιαδήποτε στραβή, το internet θα βρίσκεται και πάλι στις επάλξεις για να δημοσιεύσει, να μοιραστεί στα κοινωνικά δίκτυα και να διασύρει τον αυτοκράτορα της διαφήμισης και του παιχνιδιού σε δευτερόλεπτα. Μέχρι τότε, δικαιούμαστε απλά να δυσφορούμε εμείς που δεν θέλουμε να ματώνουνε τα αυτιά μας, έτσι;

Συνέχεια στο άρθρο...

Προανακριτικό Μπιφτέκι

4 Απριλίου 2013, προανακριτική για λίστα Λαγκάρντ. Αυτός ο μέγιστος δημαγωγός και απατεώνας της πολιτικής σκηνής, αυτό το κωλόχοντρο μοσχάρι του οποίου το διήμερο στο Λουξεμβούργο κόστιζε 47.749€ την ίδια ώρα που ξεκινούσε το πανηγύρι στην Ελλάδα με τα χαράτσια και τις έκτακτες († έΚΤΑΚΤΟΝ †) εισφορές, αυτός ο ευερέθιστος πολιτικός άνδρας που είναι υπεύθυνος για κάθε πράξη ξεπλύματος παράνομης πολιτικής δραστηριότητας (περί μη ευθύνης υπουργών κλπ.), εκλήθη για εξέταση στην προανακριτική.

Και τελικά αυτό που διεξήχθη, μόνο προανακριτική δεν ήταν! Απολαύστε διαλόγους:

Round 1 - Benny VS Zoi
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ορίστε, περιμένω την ερώτησή σας. Χρησιμοποιείτε τη μαιευτική μέθοδο;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Γιατί κ. Βενιζέλο, κυοφορείτε;

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Ελπίζω κάποτε να κυοφορήσετε κι εσείς!

Round 2 - Benny VS Kasidiaris
ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Ακούω ανοησίες εδώ μέσα! Ο μάρτυρας επιχειρεί να ρίξει το επίπεδο της Επιτροπής τόσο χαμηλά, ώστε να διαφύγει. Και όσον αφορά τα περί τεστοστερόνης, κύριε μάρτυς, τα είδαμε όταν βγαίνετε στο βήμα της Βουλής και λέτε ΄΄άντε καλέ΄΄, με ένα ύφος που δείχνει ασφαλώς ότι σας λείπει αυτή η συγκεκριμένη ορμόνη.  Αφήστε, λοιπόν, το φθηνό χιούμορ σε μένα. Το φθηνό χιούμορ σε μένα ποτέ! Δεν περνάει.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Είστε γνωστός.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Είμαι γνωστός, αλλά όχι ως απατεώνας και εμπλεκόμενος σε σκάνδαλα. Είμαι γνωστός, αλλά με καθαρό μέτωπο, κύριε Πρόεδρε.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: (προς το προεδρείο): Αυτό το φαινόμενο της κοινοβουλευτικής αλητείας, να το αποσύρετε από μπροστά μου.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Και κατεβάστε το χέρι! Δεν σου επιτρέπω να μου κουνάς το χέρι!.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Άντε από εδώ!.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Άντε; Άντε βρε χοντρέ τελείωνε.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Φασίστα! Εξευτελίζεις το Κοινοβούλιο.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Έτσι να μιλάς στους χαφιέδες μέσα στο ΠαΣοΚ, γελοίε! Χοντρέ! Να μιλάς έτσι μέσα στο ΠαΣοΚ, όχι σε εμένα!.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Δεν ντρέπεσαι;.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Να μιλάς έτσι στο συνέδριο με τους χαχόλους και τους κλέφτες του ΠαΣοΚ!.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Βρε, άντε από δω πέρα!.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Έτσι να μιλάς στους χαχόλους και τους κλέφτες μέσα στο ΠαΣοΚ, γελοίε! Απατεώνα! Κλέφτη!

Φυσικά, πάνω στην ένταση και στο τσακίρ κέφι, ο κύριος Κασιδιάρης βρόντηξε και το χέρι του στο έδρανο και έσπασε και μερικά ποτήρια!

Επιλέγοντας με Σοφία τους Στόχους
Νομίζω ότι άπαντες πρέπει να είναι πλέον ικανοποιημένοι με τον τρόπο που αντέδρασαν οι Κασιδιάρης και Κωνσταντοπούλου. Το θριαμβευτικό all-weather επιχείρημα του νεοέλληνα, το πολυφορεμένο "καλά τους τα 'πε!", θα ταιριάξει και πάλι γάντι στους ψηφοφόρους των δύο βουλευτών. Με αυτά τα κριτήρια ψήφισαν ούτως ή άλλως οι περισσότεροι και προεκλογικά.

- Να τους βάλουμε στη Βουλή να δείρουν. Ξύλο τους χρειάζεται ρε...

- Πες τα κοριτσάρα μου, είδες τι καλά που τους στρίμωξε;

Αλλά κάπου εδώ καλό θα ήταν να σας υπενθυμίσω κάτι, τους στόχους με τους οποίους ξεκινήσαμε ρε αδερφέ:

Σκοπός της οιασδήποτε ανάκρισης είναι να αποκαλύψει στοιχεία τα οποία πιθανώς αποκρύπτει ο ανακρινόμενος. Αυτό που κατάφεραν τελικά οι Κασιδιάρης και Κωνσταντοπούλου, αν σας διέφυγε, είναι ότι με τους εξυπνακισμούς και τους τσαμπουκάδες κατάφεραν να διακοπεί η συνεδρίαση και το πανέξυπνο μεν, μπιφτέκι δε που ακούει στο όνομα Βενιζέλος, να αποχωρήσει από την αίθουσα με τον πλέον αναίμακτο τρόπο. Well done...

Μα κι εσύ τον έβρισες τον Μπένι...
Ναι, αλλά υπάρχει μία ειδοποιός διαφορά. Εγώ τον έβρισα τον Μπένι μέσα σε ένα blog, το οποίο κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να διαβάσει και του οποίου τα πορίσματα δεν επηρεάζουν επ’ ουδενί λόγω και άμεσα εξελίξεις σχετιζόμενες με τα δημόσια σε έννοιες όπως διαφάνεια, διαφθορά, απόκρυψη στοιχείων, ξέπλυμα μαύρου χρήματος κλπ. Δική μου πρόθεση είναι βασικά να τσιγκλήσω συνειδήσεις συμπολιτών και ακόμα ακόμα... να βγάλω και το άχτι μου! Αν η πρόθεση αυτών, που ψηφίσατε κάποιοι, είναι να βγάλουν και αυτοί το άχτι τους, εισπράττοντας απλά και τον μισθό του βουλευτή, τότε μάλλον ψηφίζετε λάθος. Και αν προσπαθήσετε οποτεδήποτε να απενοχοποιήσετε ξανά τον καημένο το λαό, να θυμάστε ότι ο λαός δεν είναι καημένος, αλλά ένας παραιτημένος ηλίθιος ο οποίος έχει εθιστεί στο να παρακολουθεί εξοργισμένος παραστάσεις υπόδειξης ενόχων παρά να παρακολουθεί νηφάλιος τις προσπάθειες ανεύρεσης λύσεων!

Συνέχεια στο άρθρο...

Λυτεί Ανακήνοσι για τον Κατύδυ

Χμμμ, Μάρτιος του 2013, στη δίνη της κρίσης και την άνοδο του νεοναζισμού και ο ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ Κατίδης, σκοράρει ένα λυτρωτικό γκολ για την ομάδα του, και στη συνέχεια πανηγυρίζει ναζιστικά με τον τρόπο που φαίνεται στην παρακάτω εικόνα:

Η Original 21 τον αδειάζει κανονικά (και μπράβο για τα αντανακλαστικά της) και οι εθνικές ομάδες του κλείνουν κατάμουτρα την πόρτα. Και ως συνήθως, στην νεο-Ελλάδα, ξεκινάει μια άνευ προηγουμένου πολωτική διαμάχη σχετικά με το αν και κατά πόσο έπρεπε να τιμωρηθεί ένας νεαρός παίκτης και να περιθωριοποιηθεί από την υποκριτική μας κοινωνία εξαιτίας των πεποιθήσεων του, αν και κατά πόσο γνώριζε τι έκανε, αν και κατά πόσο επιτρέπεται να στερούμε ένα λαμπρό μέλλον από έναν νεαρό αθλητή ο οποίος έκανε ένα λάθος. Και το βασικό ερώτημα είναι:

Θρασύς ή Γιδέμπορας;
Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσαμε να το αναλύσουμε επαρκώς, απλά πρόκειται για μια από αυτές τις περιπτώσεις όπου η λεπίδα του Όκκαμ θα μας δώσει τάχιστα την απάντηση. Οπότε στο ερώτημα, "ήταν θράσος και αναίδεια ή απλή άγνοια ενός ανώριμου πιτσιρικά;", η απάντηση είναι τόσο μα τόσο απλή: Κχμ, κχμ, κχμ...

Στον πούτσο μας! (με μεγάλα, βροντερά και φωναχτά γράμματα)

Δεν μας νοιάζει καθόλου αν αδικήθηκε ή τι θα απογίνει. Ζούμε στον καιρό της αδικίας και τα αποτελέσματά της τα βιώνουμε λίγο πολύ όλοι. Ζούμε επίσης στον καιρό του άρτου! Το τελευταίο πράγμα λοιπόν που θα με απασχολήσει προσωπικά είναι οι τύχες ενός ενήλικου (ή μήπως δεν είναι;) ο οποίος στην παραγωγική μας διαδικασία δεν προσφέρει καθόλου στον άρτο, παρά μόνο στα θεάματα. Και η προσφορά του στα θεάματα δεν είναι τίποτα άλλο από την βάναυση κακοποίηση του ίδιου του θεάματος, είτε με χειρονομίες είτε με το αυτοεξηγούμενο ανέκδοτο που ονομάζεται ελληνικό ποδόσφαιρο! Σε περίπτωση που δεν το καταλάβατε φίλοι αναγνώστες, μου είσαστε επίσης παγερά αδιάφοροι όλοι όσοι συνεχίζετε στην εποχή μας να παρακολουθείτε ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, με θέαμα χειρότερο κι από εκκλησιασμό και με δεδομένο τον πρωταθλητή για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αθλήματος. Ή μάλλον δεν μου είσαστε αδιάφοροι αλλά σας λυπάμαι ήπια. Τι σημαίνει ήπια; Δεν έχω δάκρυα για σας. Όπως δεν έχω και για τον Κατίδη. Αν αρχίσω να στεναχωριέμαι για κάποιους, προτιμώ να το κάνω γι αυτούς που δεν ξέρουν αν θα τη βγάζουν και για τον επόμενο μήνα. Τόσο απλά.

Κατίδη! Αν το διαβάσεις κι εσύ ποτέ αυτό, κάνε και καμιά φούσκα με τη μύξα σου αλλά μη μου παρεξηγηθείς. Δεν ήξερα τι εννούσα όταν το έγραφα...

Συνέχεια στο άρθρο...

Γνωρίστε το Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας!

Τώρα πλέον που ξεφύγαμε και αποδεδειγμένα από το προβλεπόμενο τέλος του κόσμου στο 2012, ήρθε η ώρα να κάνουμε τη γνωριμία μας με τη θεότητα η οποία ουδέποτε αποδέχτηκε αυτό το τέλος. Το Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας έχει κάνει πλέον αισθητή την παρουσία του σε πολλούς, καθώς οι πιστοί Του αυξάνονται συστηματικά και διακρίνονται από τη μαχητικότητα και την κοινωνικότητά τους. Και ενώ η εκκλησία του Σπαγγετοθηρίου αποτελείται από αναρίθμητα μέλη τα οποία Το επέλεξαν ως μια διασκεδαστική εκδοχή της πίστης απέναντι στην παγκόσμια θρησκευτική παράνοια, είναι σημαντικά λιγότεροι τελικά αυτοί που γνωρίζουν την αληθινή Του ιστορία και τη μεγάλη μάχη που κερδήθηκε εξαιτίας Του απέναντι στον χριστιανικό φονταμενταλισμό. Ας κάνουμε λοιπόν στην παρούσα ανάρτηση τις δέουσες συστάσεις...

Μάιος 2005. Το Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της Πολιτείας του Κάνσας συνεδριάζει για να αποφασίσει πως θα πρέπει να διδάσκεται το μάθημα της Βιολογίας! Και σε ποια απόφαση καταλήγει; Το μάθημα του Ευφυούς Σχεδιασμού θα πρέπει να διδάσκεται υποχρεωτικά στο μάθημα της Βιολογίας. Για όσους δεν γνωρίζουν τι είναι ο Ευφυής Σχεδιασμός, είναι η ψευδοεπιστήμη εκείνη η οποία πρεσβεύει ότι ο κόσμος στον οποίον ζούμε (ξέρετε, αυτό το σύμπαν το οποίο επιτρέπει τη δημιουργία ζωής μόλις στο 10^-54% της έκτασής του) είναι τόσο τέλειος και πολύπλοκος, και ο άνθρωπος (ναι, αυτός που αναπνέει, πίνει και τρώει από την ίδια οδό με αποτέλεσμα μερικές χιλιάδες πνιγμούς σε ετήσια βάση) είναι ένα τόσο τέλειο και πολύπλοκο κατασκεύασμα, ώστε δεν μπορεί παρά όλα αυτά να έχουν σχεδιαστεί από κάποιον ευφυέστατο Σχεδιαστή. Κεκαλυμμένη θεολογία λοιπόν, ως ένεση αντισωμάτων και πίστης, στη διδασκαλία της επιστήμης αφού, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η συγκεκριμένη απόφαση ήρθε από το πουθενά να επιβάλει μεταφυσικές ερμηνείες και θεολογικές εξηγήσεις, όχι απλώς σε κάποιο ομολογιακό μάθημα όπως γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, αλλά στο ίδιο το μάθημα της βιολογίας.

Κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου, ο μεταπτυχιακός φοιτητής Bobby Henderson έστειλε μια ανοικτή επιστολή στα συμμετέχοντα μέλη, διακωμωδώντας ανελέητα το σκεπτικό της όλης υπόθεσης, κάνοντας γνωστή την ύπαρξη Του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος και απαιτώντας τη διδασκαλία της θρησκείας του Πασταφαριανισμού εξ ίσου με αυτές της Εξέλιξης και του Ευφυούς Σχεδιασμού. Απολαύστε...

Ανοικτή Επιστολή

Σας γράφω για να εκφράσω την έντονη ανησυχία μου αφ’ ότου πληροφορήθηκα για τις συνεδριάσεις σας με σκοπό να αποφασίσετε αν η εναλλακτική θεωρία του Ευφυούς Σχεδιασμού θα πρέπει να διδάσκεται παράλληλα με τη θεωρία της Εξέλιξης. Νομίζω πως όλοι μας μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι είναι σημαντικό για τους μαθητές να ακούν διαφορετικές απόψεις, ώστε να μπορούν να επιλέξουν μόνοι τους τη θεωρία που τους φαίνεται καλύτερη. Φοβάμαι, ωστόσο, ότι οι μαθητές θα ακούσουν μόνο μία θεωρία περί Ευφυούς Σχεδιασμού.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν πολλές θεωρίες Ευφυούς Σχεδιασμού. Εγώ προσωπικά και πολλοί άλλοι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο πιστεύουμε ακράδαντα ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε από ένα Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας. Αυτό έπλασε όλα όσα βλέπουμε και αισθανόμαστε. Είμαστε πεπεισμένοι ότι τα αδιάσειστα επιστημονικά στοιχεία τα οποία φανερώνουν εξελικτικές διαδικασίες δεν είναι παρά συμπτώσεις, οι οποίες έχουν προκληθεί από Αυτό.

Για τον λόγο αυτό σας γράφω σήμερα, για να ζητήσω επίσημα να διδάσκεται αυτή η εναλλακτική θεωρία στα σχολεία σας, μαζί με τις άλλες δύο θεωρίες. Δηλώνω, μάλιστα, ότι αν δεν συμφωνήσετε με αυτό, θα αναγκαστώ να προσφύγω στη δικαιοσύνη. Είμαι βέβαιος πως καταλαβαίνετε τι εννοώ. Αν η θεωρία του Ευφυούς Σχεδιασμού δεν βασίζεται στην πίστη, αλλά είναι μια επιστημονική θεωρία, όπως υποστηρίζετε, τότε θα πρέπει να επιτρέψετε να διδάσκεται και η δική μας θεωρία, καθώς και αυτή επίσης βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και όχι στην πίστη.

Ορισμένοι δυσκολεύονται να το πιστέψουν αυτό και γι αυτό θα ήταν χρήσιμο να σας πω μερικά πράγματα σχετικά με τις πεποιθήσεις μας. Έχουμε στοιχεία ότι ένα Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας δημιούργησε το σύμπαν. Κανείς από εμάς, φυσικά, δεν το έχει δει, αλλά έχουμε γραπτές μαρτυρίες. Έχουμε πολλούς ογκώδεις τόμους που εξηγούν τις λεπτομέρειες των δυνάμεων Του. Επίσης, ενδεχομένως να μη γνωρίζετε ότι είμαστε δέκα εκατομμύρια και αυξανόμαστε κάθε μέρα. Είμαστε μυστικοπαθείς, καθώς πολλοί άνθρωποι λένε ότι οι πεποιθήσεις μας δεν τεκμηριώνονται από εμπειρικά δεδομένα. Δεν καταλαβαίνουν όμως ότι Αυτό έφτιαξε τον κόσμο με τέτοιον τρόπο, ώστε να μας κάνει να νομίζουμε ότι η γη είναι γηραιότερη απ’ όσο στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα, ένας επιστήμονας μπορεί να κάνει μια ραδιοχρονολόγηση σε ένα εύρημα και να βρει ότι περίπου το 75% του άνθρακα-14 έχει διασπαστεί σε άζωτο-14 και να συμπεράνει έτσι ότι αυτό το εύρημα έχει ηλικία περίπου 10000 ετών, καθώς ο χρόνος υποδιπλασιασμού του άνθρακα-14 είναι 5730 χρόνια. Αυτό που δεν συνειδητοποιεί όμως ο επιστήμονας είναι ότι κάθε φορά που κάνει μια μέτρηση, το Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας βρίσκεται εκεί και αλλάζει τα αποτελέσματα με τα μακριά Του ζουμερά πλοκάμια. Έχουμε πολυάριθμα κείμενα τα οποία περιγράφουν εκτενώς πως γίνεται αυτό και γιατί το κάνει. Φυσικά το Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας είναι αόρατο και μπορεί να περάσει εύκολα μέσα από την ύλη.

Είμαι βέβαιος πως τώρα καταλαβαίνετε πόσο σημαντικό είναι να διδαχθούν οι μαθητές σας σε αυτήν την εναλλακτική θεωρία. Είναι επιτακτική ανάγκη να συνειδητοποιήσουν ότι τα εμπειρικά δεδομένα εξαρτώνται από τη διακριτική διάθεση του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος. Επιπλέον, είναι ασέβεια να διδάσκει κανείς τις πεποιθήσεις μας χωρίς να φοράει τη στολή που Αυτό προτιμά, η οποία είναι φυσικά η αυθεντική στολή του πειρατή.  Αυτό είναι τρομερά σημαντικό και δυστυχώς δεν μπορώ να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες ως προς το γιατί θα πρέπει να γίνεται, καθώς φοβάμαι ότι η επιστολή αυτή ήδη είναι μακροσκελής.

Ενδεχομένως θα σας ενδιέφερε να μάθετε ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου, οι σεισμοί, οι τυφώνες και άλλες φυσικές καταστροφές αποτελούν άμεσα αποτελέσματα της μείωσης του αριθμού των πειρατών από τον 19ο αιώνα και μετά. Επισυνάπτω ένα σχεδιάγραμμα με τον αριθμό των πειρατών σε σύγκριση με τις πλανητικές θερμοκρασίες τα τελευταία 200 χρόνια. Όπως μπορείτε να δείτε, υπάρχει μια στατιστικά σημαντική αντίστροφη αναλογία μεταξύ των πειρατών και της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Κλείνοντας, σας ευχαριστώ για το χρόνο που αφιερώσατε στις απόψεις και τις πεποιθήσεις μας. Ελπίζω ότι έχω καταφέρει να καταδείξω τη σημασία της διδασκαλίας αυτής της θεωρίας για τους μαθητές σας. Θα μπορέσουμε, φυσικά, να εκπαιδεύσουμε και τους καθηγητές σε αυτήν την εναλλακτική θεωρία. Αναμένω με ανυπομονησία την απάντησή σας και ελπίζω ειλικρινά ότι δεν θα χρειαστεί να καταφύγω στη δικαιοσύνη. Πιστεύω ότι μπορούμε να οραματιζόμαστε μια εποχή στην οποία θα αφιερώνεται ίσος χρόνος σε αυτές τις τρεις θεωρίες στα επιστημονικά μαθήματα σε όλη τη χώρα και τελικά σε όλον τον κόσμο. Ένα τρίτο του χρόνου για τον Ευφυή Σχεδιασμό, ένα τρίτο για τον Πασταφαριανισμό και ένα τρίτο για τα ορθολογικά συμπεράσματα που βασίζονται σε αδιάψευστα εμπειρικά στοιχεία.

Με εκτίμηση,

Bobby Henderson, προβληματισμένος πολίτης.

Υ.Γ.: Έχω συμπεριλλάβει ένα καλλιτεχνικό σχέδιο Του, την ώρα που δημιουργεί ένα βουνό, τα δέντρα και έναν νάνο. Θυμηθείτε, είμαστε όλοι πλάσματά Του.

(Η μετάφραση της επιστολής είναι παρμένη από την ελληνική μετάφραση του βιβλίου Απομυθοποίηση του Daniel Dennett)

Αποτέλεσμα
Η συγκεκριμένη επιστολή έδωσε το έναυσμα στα μέλη του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου του Κάνσας που είχαν μειοψηφήσει στην αρχική απόφαση υπέρ του Ευφυούς Σχεδιασμού, να εκφράσουν εκ νέου την αγανάκτησή τους, με περίσσιο χιούμορ πλέον, για τον παραγκωνισμό του Πασταφαριανισμού από την επίσημη διδασκαλία της βιολογίας. Δύο χρόνια μετά, το Φεβρουάριο του 2007, το Εκπαιδευτικό Συμβούλιο του Κάνσας αναίρεσε την απόφαση τροποποίησης του ορισμού της επιστήμης που είχε λάβει δύο χρόνια νωρίτερα και ο Ευφυής Σχεδιασμός πήρε την άγουσα για τα αποδυτήρια.

Αν η αλήθεια μπορεί να στοιχειοθετείται μονάχα από τα αδιαμφισβήτητα αποτέλεσμα, ποιος θα μπορέσει ποτέ να αμφισβητήσει την τεράστια δύναμη του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος και τη συμβολή του στην πρόοδο του ανθρώπινου γένους;

Συνέχεια στο άρθρο...

2013

Με το 2013 προ των πυλών, ας γίνω λιγάκι αιρετικός. Το λοιπόν...

Θα μπορούσα να κάνω μια ευχή για ευτυχία, υγεία, ευδαιμονία, ειρήνη σε όλον τον κόσμο, προσωπικές επιτυχίες κλπ. Δεν θα το κάνω. Οι ευχές έχουν την κακή συνήθεια να μην εισακούγονται αν δεν χωράνε στο "θείο σχέδιο", και δεν παύουν να είναι μεταφυσικές απαιτήσεις προς τρίτους.

Αντιθέτως θα κάνω μία παρότρυνση και αυτό γιατί οι παροτρύνσεις εξαρτώνται αποκλειστικά από τον εαυτό σας. Τούτων λεχθέντων:

Για το 2013 σας παροτρύνω να αγαπάτε τους συναθρώπους σας και να αποζητάτε τη γνώση!

Κάπως έτσι, κάνοντας ευτυχισμένους τους γύρω σας, θα ομορφύνει το περιβάλλον γύρω σας και θα μπορέσει σταδιακά να σας προσφέρει την ευτυχία, την ειρήνη, τις επιτυχίες και τη συμπαράσταση όταν η υγεία θα έχει προβλήματα. Κάπως έτσι θα διαπιστώσετε ότι η λύση στα προβλήματα δεν προέρχεται από τη γκρίνια (απαίτηση προς τους άλλους) αλλά από τη διερεύνηση (αυτενέργεια). Και κάπως έτσι θα εμφανιστεί ως διά μαγείας και το απαραίτητο εκείνο για τις κοινωνίες συστατικό που ονομάζετε κοινωνική συννοχή, το οποίο λείπει τόσο πολύ στις μέρες μας από την Ελλάδα. Καλή Χρονιά!

Συνέχεια στο άρθρο...

Εξολοθρεύοντας την Ανεργία (Win-Win-Win Situations)

Υπάρχουν άραγε στη ζωή win-win καταστάσεις; Λίγες φορές! Και ο λόγος είναι απλός. Συνήθως οι καταστάσεις που παρουσιάζονται ως win-win, είναι στην πραγματικότητα win-win-lose, όπου το lose υπάρχει πάντοτε όταν έχουμε ανεπιτυχή έκβαση. Και μια κλασσική πρακτική είναι να προσπαθούμε να αποκρύψουμε το θιγόμενο κομμάτι προς όφελος δικό μας και των επιχειρημάτων μας.

Τυπικά τέτοια παραδείγματα χρησιμοποιεί η θρησκεία για τη στήριξη της εικόνας του παντοδύναμου:

Σώθηκε ο ασθενής (win), τον έσωσε ο Θεός (win για το θεό, με ολάκερη την επιτυχία δική του)!
Πέθανε ο ασθενής (lose) από ιατρικά λάθη (win για το θεό που δεν έχει μερίδιο στην αποτυχία).
ή...
Σώθηκε το παιδάκι από το τροχαίο (win), το έσωσε ο Θεός (win και πάλι για την επιτυχία)!
Σκοτώθηκε το παιδάκι στο τροχαίο (lose), το θέλησε ο Θεός κοντά του (win για την αγάπη και το μεγαλείο του;;;).

Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η παρούσα ανάρτηση δεν έχει να κάνει με τη θρησκεία, απλά η θρησκεία επιστρατεύτηκε γιατί αποτελεί τον νο 1 χρήστη τέτοιων παραπλανητικών θέσεων όπως τα win-win. Η συγκεκριμένη ανάρτηση έχει εντελώς άλλο σκοπό. Να καταδείξει ένα εμφανές κατά την ταπεινή μου άποψη, όχι απλό win-win αλλά ένα σύνθετο win-win-win όπου όλοι μπορούν να βγουν κερδισμένοι απλά και μόνο καταργώντας τη μαύρη ρουφήχτρα που λέγεται ελληνικό δημόσιο.

Ας αφήσουμε λοιπόν τον παντοδύναμο και ας πάμε στο παντοδύναμο ελληνικό κράτος:

Συμβάλλοντας στην Ανάπτυξη (και όχι μεταφυσικά όπως ο κύριος Σαμαράς)
Με την επίσημη ανεργία στο 24.8%, με τις επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη, μη μπορώντας να αντιμετωπίσουν τα έξοδά τους, και με το κράτος να πέφτει συστηματικά έξω όσον αφορά τα υπολογισμένα του έσοδα, το μέλλον προδιαγράφεται ιδιαίτερα δυσοίωνο και μη αντιμετωπίσιμο για την τριπλέτα κράτος - εργαζόμενος - εργοδότης, σωστά; Λάθος!

Έχω να προτείνω ("ίσα ρε φαντασμένε που θα προτείνεις κιόλας...") στο ελληνικό κράτος τα εξής:

Για τα επόμενα πέντε χρόνια, όποιος εργοδότης προτίθεται να προσλάβει κάποιον εργαζόμενο με μισθό διπλάσιο του επιδόματος ανεργίας, νυν άνεργο που εισπράττει το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ, ο εργοδότης αυτός να απαλλάσσεται από την εργοδοτική εισφορά και να επιτρέπεται να απασχολεί τον υπάλληλο του ως ανασφάλιστο!

Ναι, το είπα και ησύχασα. Και ας πάμε στο ψητό τώρα για να δούμε γιατί πρόκειται για μια win-win-win κατάσταση.

Κράτος: Σταματάει να δίνει τα 400 ευρώ επίδομα ανεργίας. [μειώνονται τα έξοδά του κράτους]

Εργαζόμενος: Θα φύγει από τα 400 ευρώ και θα πάει σε τουλάχιστον διπλάσιες εισροές. Και μη διανοηθείτε να ρωτήσετε τον εργαζόμενο τι προτιμάει, ζεστά λεφτά στο χέρι σήμερα ή να ζήσει με τα 400 ευρώ τώρα ευελπιστώντας στην παχυλή σύνταξη και τις παροχές που μπορεί να προσδοκά μελλοντικά από το κράτος, γιατί ενδέχεται να πάθει κήλη από τα γέλια και να χρειαστεί να απολαύσει πρόωρα τις δωρεάν δημόσιες υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα. [αυξάνονται τα έσοδά του εργαζόμενου]

Εργοδότης: Θα μπορεί να προσλάβει με χαμηλότερο κόστος εργαζόμενους, αφού με την τωρινή ασφάλιση και την εργοδοτική εισφορά το κόστος ενός εργαζόμενου είναι σχεδόν διπλάσιο από τα λεφτά που παίρνει ο εργαζόμενος στο χέρι. Για να δείτε πόσος ακριβώς είναι ο πραγματικός μισθός και πόσο βαθιά στην τσέπη και των δύο, εργαζόμενου και εργοδότη, μπαίνει το κράτος για υποτιθέμενες παροχές, οι οποίες έχουν αναπροσαρμοστεί μονομερώς και με το «έτσι θέλω» τα τελευταία χρόνια από το κράτος, διαβάστε την εξαιρετική ανάλυση στο market-talk.net: Πόσος είναι ο πραγματικός μισθός του μέσου εργαζόμενου. [μειώνονται τα έξοδά του εργοδότη για αγορά υπηρεσίας]

Πως δεν το σκέφτηκα μπαμπάκα;

Και όλα αυτά χωρίς να θιγεί κάποιο έσοδο του κράτους με το οποίο εξυπηρετούνται οι ελέφαντες που χέζουν μέσα στο σαλόνι μας και προσποιούμαστε ότι δεν τους βλέπουμε. Αναφέρομαι φυσικά στους παπάδες, στους πολιτικούς, τους υπάλληλους της Βουλής, στους δικαστικούς και σε άλλα συμπαθή παράσιτα της ελληνικής κοινωνίας.

Ερώτηση 1: Υπάρχει κάποιο οφθαλμοφανές ή έστω κρυφό μέγεθος που χάνεται στον παραπάνω συλλογισμό;

Ερώτηση 2: Μπορεί έστω και ένας από την κυβέρνησή να απαντήσει για ποιον λόγο δεν υιοθετείται μια τέτοια πολιτική; Έστω ο πολύς κύριος Στουρνάρας!

Ερώτηση 3: Μπορεί να μου εξηγήσει η νεοελληνική αριστερά για ποιον λόγο θα διαφωνήσει σε μια τέτοια πρακτική; Γιατί μπορώ να στοιχηματίσω ότι θα διαφωνήσει...

I rest my case.

Και μετά απ’ αυτόν τον ασήμαντο προβληματισμό, ας συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τον εθισμό μας στον μικροέλεγχο των πάντων απ’ το σοφό κράτος!

Συνέχεια στο άρθρο...

Η Χαλασμένη Πυξίδα

12/10/2012 και η θεατρική παράσταση Corpus Christi στο Χυτήριο παρεμποδίζεται από αγανακτισμένους ρασοφόρους, ηλικιωμένες γυναίκες με σταυρούς και μέλη της Χρυσής Αυγής, ως απαράδεκτη και βλάσφημη. Το χυδαίο υβρεολόγιο του βουλευτή Παναγιώταρου απέναντι στους συντελεστές της παράστασης ακούγεται απλώς σαν ένα καθησυχαστικό νανούρισμα μπροστά σε αυτά που θα είχαν συμβεί αν δεν υπήρχαν τα ματ για να εμποδίσουν τη μήνη του εξαγριωμένου και εύθικτου πλήθους. Βλασφημία! Το μοναδικό έγκλημα χωρίς θύμα, το οποίο όμως είναι ικανό να δημιουργήσει έκρυθμες καταστάσεις στις οποίες θα υπάρξουν θύματα.

Πως έφτασε η κοινωνία μας σε τέτοιες καταστάσεις; Ποιο ήταν άραγε το κομβικό εκείνο σημείο στο οποίο σταμάτησε ο εγκέφαλος του νεοέλληνα να αντιδρά μπροστά στην κατάργηση θεμελιωδών ελευθεριών εξαιτίας ενός απλού "δε γουστάρω"; Ας επιχειρήσουμε να το δούμε από μια πλήρως αποστασιοποιημένη σκοπιά.

Ανθρώπινα Δικαιώματα
Τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες μας επιτρέπουν να αναπτύξουμε πλήρως και να χρησιμοποιήσουμε τις ανθρώπινες αρετές μας, τη νοημοσύνη μας, τα ταλέντα μας και τη συνείδησή μας και να ικανοποιήσουμε τις πνευματικές και άλλες ανάγκες μας.

Πιο συγκεκριμένα; Από την Βικιπαίδια διαβάζουμε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι "βασικά δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες που δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι", τα οποία περιλαμβάνουν αστικά και πολιτικά δικαιώματα όπως το δικαίωμα στη ζωή και την ελευθερία, την ελευθερία σκέψης και έκφρασης, καθώς και την ισότητα ενώπιον του νόμου. Στα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνονται, επίσης, κοινωνικά, πολιτιστικά και οικονομικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα της συμμετοχής στον πολιτισμό, το δικαίωμα στην τροφή, την ιατρική περίθαλψη, το δικαίωμα στην εργασία, την εκπαίδευση και το δικαίωμα στην παροχή στέγης.

Επιθυμίες
Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αυτά που καθορίζουν αλλά και καθορίζονται από τις βασικές μας ανάγκες. Οι πράξεις μας από την άλλη μεριά όμως έχουν ως κινητήρια δύναμη όχι μόνο τις ανάγκες αλλά και τις επιθυμίες. Συνεχίζω επαναλαμβάνοντας από το Μανιφέστο:

Μπορούμε να αγνοήσουμε την ανθρώπινη επιθυμία; Σίγουρα όχι! Οι ανισότητες είναι υπαρκτές και όπως η φύση τείνει να τις αναιρέσει, έτσι αυτές δημιουργούνται αυθόρμητα κάθε φορά που συναντάμε τον συγκριτικό βαθμό. Ανθεκτικότερο, νοστιμότερο, ομορφότερη και ικανότερος. Έννοιες ικανές να πυροδοτήσουν την επιθυμία μας, ακόμα και αν αναφέρονται σε πράγματα πέρα από τις ανάγκες μας. Όποιος έχει απολαύσει ένα καλό κόκκινο κρασί σε καταφύγιο, δίπλα από το τζάκι, με καλή παρέα, ιστορίες, ανέκδοτα και πολύ γέλιο, την ώρα που λυσσομανούσε έξω η χιονοθύελλα, ξέρει πολύ καλά τι εννοώ. Όποιος, όντας άθεος, έμεινε για μιάμιση ώρα μαγεμένος σε καθολική εκκλησία στο ανατολικό Βερολίνο να απολαμβάνει στο εκκλησιαστικό όργανο έργα του Μπαχ, επίσης ξέρει πολύ καλά τι εννοώ. Δεν τα χρειαζόμαστε όλα αυτά για να ζήσουμε, αλλά είναι υπέροχα! Και τα θέλουμε. Και δεν υπάρχει τίποτα κακό σ’ αυτό.

Οι επιθυμίες μας λοιπόν, αν και λιγότερο σημαντικές, πορεύονται  δίπλα στις ανάγκες μας. Έτσι λειτουργεί η φύση και καλά θα κάνουμε να το δεχτούμε. Κάθε φορά που θα τρώει κάποιος ένα κομμάτι κρέας για να καλύψει τις διατροφικές του ανάγκες, αν αυτό είναι νόστιμο, θα επιθυμεί να φάει και δεύτερο έστω κι αν δεν πεινάει. Όταν η επιθυμία αυτή θα συνδυάζεται με την κατάλληλη ευκαιρία, πάντοτε κάποιος θα προσπαθεί "να βγει από πάνω". Και η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τις επιθυμίες σας, είναι μάλλον γιατί διακατέχεται ο ίδιος από αχαλίνωτες επιθυμίες. Οι θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των ιδιοτελών επιθυμιοδαμαστών!

Τι χρειάζεται μια κοινωνία για να μπορούν τα μέλη της να ζουν αρμονικά; Εξασφάλιση των θεμελιωδών αναγκών των μελών της και σεβασμό στις επιθυμίες του καθενός, με την προϋπόθεση ότι η πραγμάτωση αυτών των επιθυμιών δεν εμποδίζει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Τέρμα! Δε γουστάρω ρε παιδί μου...
Τι ακριβώς συνέβη στην περίπτωση του Corpus Christi; Κάποιοι ανεβάζουν μια θεατρική παράσταση. Μιας και κάναμε λόγο για ανθρώπινα δικαιώματα, θίχτηκε απ’ αυτήν την πράξη κάποιο ανθρώπινο δικαίωμα; Έχασε κάποιος άνθρωπος τη ζωή του; Έχασε κάποιος την εργασία του ή τη στέγη του; Στερήθηκε κάποιος την ιατρική περίθαλψη ή μήπως δεν αντιμετωπίστηκε σωστά από τον νόμο; Το σύνολο των απαντήσεων αρνητικό. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να πάθει κάτι επειδή παίζεται μια θεατρική παράσταση μέσα σε κάποιον κλειστό χώρο. Συνεχίζουμε. Κάποιοι άνθρωποι εκδήλωσαν επιθυμία να δούνε αυτήν την παράσταση. Θίχτηκε απ’ αυτήν τους την πράξη κάποιο ανθρώπινο δικαίωμα; Και πάλι όχι. Και λοιπόν; Από πού ξεκίνησε τελικά ο καυγάς; Ααα ναι, θυμάμαι τώρα, από τη βλασφημία την οποία δεν ανέχονται με κανέναν τρόπο οι πιστοί. Και ποιος θίχτηκε τελικά; Δώστε βάση: Ο άνθρωπος Β ισχυρίζεται ότι από μια πράξη του ανθρώπου Α θίγεται ένας μη άνθρωπος, η (κατά την άποψη του Β υπαρκτή) θεότητα Γ, με την οποία ο άνθρωπος Β επιθυμεί να τα έχει καλά, και η οποία θεότητα Γ  (αν υπάρχει, μην το ξεχνάμε και αυτό) έχει ξεκαθαρίσει ότι για να τα έχει καλά κάποιος άνθρωπος μαζί της είναι αρκετό το να ζει την προσωπική του ζωή σύμφωνα με τις επιταγές της. Την προσωπική του ζωή! Όχι τη ζωή των άλλων!!!

Δεν θα σταθώ στο γελοίο του συλλογισμού, αφού ο ίδιος ο συλλογισμός είναι αδιάφορος (και ας το κρατήσουμε αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού μας) τη στιγμή που ενώ οι συντελεστές και οι θεατές της παράστασης δεν έθιξαν κανένα δικαίωμα κανενός, η απέναντι πλευρά προσέβαλε βάναυσα την ελευθερία σκέψης και έκφρασης. Πολύ σωστά ο κύριος Τατσόπουλος, ως αυτόπτης μάρτυρας εξέθεσε τα δύο κομβικά σημεία του παραλογισμού. Πρώτον οι παράνομοι αντιμετωπίστηκαν με ανοχή και οι νόμιμοι εμποδίστηκαν να φτάσουν στο θέατρο ώστε να αποφευχθούν τα επεισόδια (http://www.youtube.com/watch?v=sDVhsZLOasI&t=1m10s). Δεύτερον το 7% έχει πλέον την απαίτηση να επιβάλλει την άποψη του ως προς το ποια μορφή έκφρασης θα επιτρέπεται και ποια όχι (http://www.youtube.com/watch?v=sDVhsZLOasI&t=2m34s). Πρωτοφανές; Όχι ακριβώς...

Τι ακριβώς συνέβη στην περίπτωση των κλειστών από τους αγρότες δρόμων τα προηγούμενα χρόνια; Κάποιοι θέλησαν να διανύσουν μια συγκεκριμένη διαδρομή μέσα στο οδικό δίκτυο της Ελλάδας. Άλλος για να πάει στη δουλειά του, άλλος για να κάνει την εκδρομή του. Δεν έχει καμία σημασία. Το σημαντικό είναι ότι ο Α εκδήλωσε την επιθυμία να μετακινηθεί σε κάποιο μέρος, και η επιθυμία του αυτή δεν εμποδίζει κάποιο από τα θεμελιώδη δικαιώματα άλλων ανθρώπων. Ο αγρότης Β, έχοντας προβλήματα στις σχέσεις του με την κυβέρνηση Γ (δεν εξετάζουμε το δίκαιο ή άδικο των προβλημάτων) αποφασίζει ότι θα εμποδίσει την ελεύθερη μετακίνηση του Α!!! Ώρα για επανάληψη. Δεν θα σταθώ στο γελοίο του συλλογισμού, αφού ο ίδιος ο συλλογισμός είναι αδιάφορος (και ας το κρατήσουμε αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού μας) την ίδια στιγμή που ενώ οι άνθρωποι που μετακινούνται δεν έθιξαν κανένα δικαίωμα κανενός, η απέναντι πλευρά των αγροτών προσέβαλε βάναυσα την ελευθερία μετακίνησης των συμπολιτών της. Και, φαντάζομαι, αν είχε ερωτηθεί τότε ο κύριος Τατσόπουλος σχετικά με τη στάση των αγροτών, δεν θα είχε σταθεί ούτε στο γεγονός ότι οι παράνομοι αντιμετωπίστηκαν με ανοχή την ίδια στιγμή που οι νόμιμοι ταξιδιώτες εμποδίστηκαν στη μετακίνηση τους ώστε να αποφευχθούν τα επεισόδια, ούτε στο γεγονός ότι οι υποστηρικτές του κλεισίματος των δρόμων κυμαίνονταν στα ίδια αθροιστικά επίπεδα του 7%.

Τα παραδείγματα πολλά! Θέλω να μαζέψω τα σκουπίδια που πνίγουν την πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ επειδή εδώ μέσα λειτουργώ και κινδυνεύει η υγεία μου και η πράξη μου αυτή δεν εμποδίζει κάποιο δικαίωμα κάποιου άλλου. Επεμβαίνει ο εργολαβικός υπάλληλος της καθαριότητας που απεργεί ή ο φοιτητής που συμπαραστέκεται στον δίκαιο αγώνα του υπαλλήλου, με προπηλακίζουν και αδειάζουν τις σακούλες με τα σκουπίδια κάτω. Κάποιες άλλες φορές θέλω για τους δικούς μου λόγους να εργαστώ τη στιγμή που οι συνάδελφοι μου απεργούν. Δικός μου λόγος μπορεί να είναι ακόμα και το αναφαίρετο δικαίωμα μου να μην νοιάζομαι για τους άλλους, όπως και αναφαίρετο δικαίωμα των άλλων είναι να με θεωρούν κακόψυχο άνθρωπο και παρτάκια και να με χλευάζουν. Στην Ελλάδα όμως αυτά δεν επιτρέπονται. Και έτσι ο απεργός, ο οποίος έχει προβλήματα με την εργοδοσία, εμποδίζει το δικαίωμα ενός τρίτου, το δικαίωμα μου δηλαδή στην εργασία ακόμα και με σωματική επαφή!

Και η πυξίδα μας χαλασμένη! Δεν δείχνει ούτε αριστερά ούτε δεξιά παρά μόνο προς την μαύρη και ανηφορική κατεύθυνση του αδιέξοδου...

Επειδή το βλέπω να ‘ρχεται, ας απαντήσω προκαταβολικά...
- Είναι δυνατόν ρε συ Δράκε να εξισώνεις τις ενέργειες ανθρώπων οι οποίοι παλεύουν για ζητήματα που καθορίζουν τις ζωές τους με τα νταβατζιλίκια και τους τσαμπουκάδες της Χρυσής Αυγής και των χριστιανορθόδοξων Ταλιμπάν που υπερασπίζονται τους φανταστικούς φίλους τους;

Απάντηση: Πρώτον, αν και είναι εντελώς ηλίθιο να υπερασπίζεσαι τα δικαιώματα των απόντων και των φανταστικών εις βάρος των δικαιωμάτων των παρόντων και ζωντανών, στο δικό τους μυαλό δεν παύει να βρίσκεται ο παντοδύναμος θεός και αυτό τους κάνει να νομίζουν ότι δικαιούνται να εξαιρεθούν από τους νόμους. Και εδώ βρίσκεται και η βάση του νεοελληνικού προβλήματος. Η φράση "Εμείς δεν είμαστε το ίδιο, εμείς είμαστε άλλο..." ισχύει για κάθε ένα από τα επιμέρους εγώ. Δεύτερον αλλά και πολύ πιο σημαντικό, δεν εξισώνω ούτε τα κίνητρα ούτε τα πιθανά δίκαια των αριστερά ορμώμενων με την ωμή και αναίτια σημερινή βία. Το δεύτερο αποτελεί σαφέστατη κλιμάκωση! Απλά η κλίμακα δεν παύει να είναι μια σκάλα, η ύπαρξη της οποίας ορίζεται ακόμα και από ένα μόνο σκαλί. Όταν στην ομαλή ευθεία της λογικής που λέει ότι σεβόμαστε τα δικαιώματα των άλλων, βάζεις αυθαίρετα το πρώτο σκαλί επειδή κρίνεις ότι ο αγώνας σου είναι δίκαιος, η σκάλα δημιουργείται. Αν τώρα κάποιος της προσθέσει άλλα δέκα σκαλιά προκειμένου να φτάσει και να σου κάτσει στο σβέρκο... εεε όσο να ‘ναι, έβαλες κι εσύ το χεράκι σου!

Συνέχεια στο άρθρο...