Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2019

Ο Αμαζόνιος που καταστρέφεται και τα @@ μου που κουνιούνται!


- Δηλαδή τι; Υποστηρίζεις αυτούς που βάζουν φωτιές και ρημάζουν το περιβάλλον; Είσαι με τους οικοπεδοφάγους; Είσαι με τον Μπολσονάρο;

- Όχι. Η καταστροφή του περιβάλλοντος σε όλες της τις μορφές (σκουπίδια, ρύποι, απόβλητα, καυσαέρια, αποψιλώσεις, απειλούμενα είδη κλπ.) είναι κάτι που σίγουρα δεν μπορούμε να προσπερνάμε ελαφρά τη καρδία. Επίσης ο Μπολσονάρο δεν είναι τίποτα άλλο από τον χαρακτηριστικό αμόρφωτο καραγκιόζη του ακροδεξιού πολιτικού φάσματος. Τώρα λοιπόν που έβαλα τους απαραίτητους αστερίσκους προκειμένου να μην σκάσουν όλα όσα θα γράψω πάνω στον περιβαλλοντικώς ευαίσθητο όχλο, ορίστε τι ακριβώς υποστηρίζω. Υποστηρίζω ότι η καταστροφολαγνεία και ο εθισμός στην άκριτη κατανάλωση των ειδήσεων της κλιματικής-πάει-μ’-όλα-αλλαγής πρέπει να έχει και κάποια όρια.

Οπότε ορίστε τι πραγματικά συμβαίνει με τον Αμαζόνιο:

1. ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ! JUST FUCKIN WOW!!!
Ναι, έχουμε δραματική έξαρση του φαινομένου των πυρκαγιών στον Αμαζόνιο. Για την ακρίβεια έχουμε 83% περισσότερες πυρκαγιές στο διάστημα Ιανουάριος 2019 - Αύγουστος 2019, συγκριτικά με το ίδιο διάστημα για το 2018. 83% σημαίνει κάτι λιγότερο από διπλασιασμός. Εντυπωσιακό, έτσι; Καθώς δεν είναι και τόσο συνηθισμένο να έχουμε εκτεταμένες πυρκαγιές στον Αμαζόνιο, σωστά; ΛΑΘΟΣ. Όπως μπορείτε να δείτε και με τα μάτια σας εδώ, στην χρονοσειρά Fire των Global Maps της NASA: οι πυρκαγιές στον Αμαζόνιο λαμβάνουν χώρα ευλαβικά κάθε τέτοια περίοδο του έτους και μάλιστα δεν είναι οι σημαντικότερες πάνω στον πλανήτη καθώς στην Αφρική γίνεται υπερπολλαπλάσιος χαμός.


Πυρκαγιές τον Αύγουστο του 2018


2. SPREAD THE AWARENESS ΓΙΔΙΑ
Όπως κάθε ευαισθητοποιημένος αλλά παντελώς ανενημέρωτος ιδεοληπτικός οφείλει στον εαυτό του, έτσι και ο μη αναγνωρισμένος απ' τη μαμά του Tyler τουιτάρει στις 20 Αυγούστου δύο φωτογραφίες από τις εν λόγω πυρκαγιές, των οποίων την προβολή μπλοκάρουν οι σκοτεινές δυνάμεις που διαφεντεύουν τη γη, και παρακινεί τον κόσμο να τις μοιραστεί και να προσευχηθεί για τον Αμαζόνιο. Αποτέλεσμα; 452,821 Retweets και 525,075 Likes (μέχρι τώρα)! Καθόλου άσχημα. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι η δεξιά φωτογραφία έχει χρησιμοποιηθεί σε άρθρο του 2012 και η αριστερή φωτογραφία ανήκει χρονικά στον Ιούνιο του 1989! Δεν πειράζει όμως. Δεν πειράζει καθόλου που έχετε καταντήσει έρμαια των ισχυρισμών του καθενός. Μπορείτε πλέον θαυμάσια να ασχολείστε πλήρως ευαισθητοποιημένα με θέματα φλέγοντα για το πώς θα είναι ο πλανήτης μετά από 50 και 70 χρόνια, την ίδια ώρα που δεν είσαστε σε θέση να προβλέψετε τι σας περιμένει τον επόμενο μήνα από την εκάστοτε κυβέρνηση που εσείς οι ίδιοι έχετε ψηφίσει.

3. ΜΑ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΚΑΙ…
… τα αρχίδια μου κουνιούνται. Όχι, δεν καταστρέφεται. Τουλάχιστον όχι με την έννοια της κατεύθυνσης προς τον γκρεμό. Προφανώς και υπάρχουν δραστηριότητες του ανθρώπου οι οποίες επιβαρύνουν το περιβάλλον, αλλά υπάρχουν και άλλες πλείστες οι οποίες λαμβάνουν χώρα προς την κατεύθυνση της βελτίωσής του, Η μεγαλύτερη ζημιά όμως στην παρούσα φάση έχει να κάνει με το εξής: οτιδήποτε δεν συνάδει με το αντιληπτικό πλαίσιο της κρατούσας θεώρησης περί ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, εντάσσεται αυτόματα και πολύ βολικά στο περιθώριο ως ακραίο και συνωμοσιολογικό. Γιατί να αντικρούσεις όταν μπορείς να απορρίψεις εκ των προτέρων; Αποτέλεσμα; Απαγορεύεται έστω και η παραμικρή αναπαραγωγή οποιασδήποτε αισιόδοξης είδησης η οποία κοντράρει την τρέχουσα εδώ και 20 χρόνια ατζέντα την ώρα που οι φωνές των απλών ανθρώπων έχουν μάθει να συσπειρώνονται γύρω από την υστερία.

Η ουσία λοιπόν είναι ότι την ίδια ώρα που μαθαίνετε από ένα σωρό ευαίσθητους σχετικά με την ολοκληρωτική καταστροφή στον βασικότερο πνεύμονα της γης, τον Αμαζόνιο, η είδηση που δεν θα φτάσει ποτέ στα αυτιά σας είναι η εξής:

Ο πλανήτης μας πλέον πρασινίζει. Για την ακρίβεια η κάλυψη σε πράσινο πάνω στη γη είναι κατά 5% αυξημένη συγκριτικά με 20 χρόνια πριν και το συγκεκριμένο δεδομένο πραγματικά οφείλεται σε ανθρωπογενή δράση.

Πέρα απ’ το άρθρο, ρίξτε και μια ματιά στην αντίστοιχη χρονοσειρά Vegetation των Global Maps της NASA:

ΑΥΤΑ

Συνεχίστε τώρα να αναπαράγετε με συνέπεια τα κηρύγματα από άμβωνος για την αδιαφορία του ανθρώπου για το περιβάλλον, την ώρα που θα πετάτε αγανακτισμένοι τη βρωμερή γόπα σας όπου σταθείτε και βρεθείτε και τα σκυλάκια σας θα καταχέζουν τα πεζοδρόμια. Στη θεωρία είσαστε πολύ δυνατοί. Έστω κι αν στην πράξη αδυνατείτε να αλλάξετε το περιβάλλον σας ακόμα και σε ακτίνα μισού μέτρου γύρω σας.



Share:

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2019

Ο Μάνος ο Βουλαρίνος και η Athens η Voice ΔΕΝ είναι το ίδιο πρόσωπο…

εκτός από κάθε τελευταία μέρα του Ιουνίου.



Έτσι και την 30η Ιουνίου του 2019 (ολογράφως, του δύο χιλιάδες του δεκαεννιά), και μετά από τη μαζική αντίδραση πολλών για την παρακάτω θαυμάσια ανάρτηση της Άθενς της Βόης…



ο Μάνος ο Βόης (αναγνωρισμένος του πληκτρολογίου γόης) ένιωσε το αίμα του να ανεβαίνει στο κεφάλι. Οι εγκεφαλικώς ανάπηροι που αδυνατούσαν να κατανοήσουν το μεγαλείο της διατύπωσης που έκανε η Άθενς η Βόης, του επανέφεραν μνήμες από τότε που η Λιάνα η Κανέλλη δεν μπόρεσε να καταλάβει εκείνη την εξαιρετικά έξυπνη φάρσα που της έκανε ο Μάνος ο Βόης και είχε μπήξει στη συνέχεια τα κλάματα μπροστά σε όλους (η Λιάνα η Κανέλλη) με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο Μάνος ο Βόης να ζητήσει συγνώμη και να διακόψει τις φάρσες της Συντέλειας. Ξέρετε, λέμε για τότε που περίμενε τη Λιάνα έξω από το στούντιο με έναν τετράσβερκο τύπο με πυγμαχικά γάντια, λίγο μετά την εκπομπή όπου εκείνη τις είχε αρπάξει από τον Ηλία τον Κασιδιάρη. Μια φάρσα τόσο πετυχημένη, σαν να μπαίνεις κάτω απ’ το νοσοκομειακό κρεβάτι μοναδικού επιζώντος σεισμόπληκτου, και να του το κουνάς με μανία πέρα-δώθε περιμένοντας να σακατευτεί στα γέλια. Είναι το λιγότερο εξοργιστικό όταν οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν και σου χαλάνε ένα γαμάτο αστείο, και έτσι έσπευσε ο Μάνος ο Βόης να απαντήσει με την παρακάτω ανάρτηση στο Φέης το Μπουκ:




Έχω μοιραστεί κατά καιρούς πολλά από τα άκρως ευρηματικά του άρθρα και έχω γελάσει με την ψυχή μου με το ιδιαίτερο χιούμορ του, και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίον μπήκα στη διαδικασία να του απαντήσω σχετικά σε σχόλιο, με τα ακόλουθα (τα γράφω από μνήμης αλλά θα σας εξηγήσω το γιατί παρακάτω):

1ον όταν κάποιος απολογείται με δικαιολογίες του τύπου "δεν καταλάβατε τι εννοούσαμε αλλά επειδή είμαστε και large, θα μας αναγνωρίσουμε κακοδιατύπωση", αυτό δεν είναι συγνώμη αλλά τσαντίλα.

2ον όταν η αγορά σε αναγνωρίσει ως καθιερωμένο ηλεκτρονικό ΜΜΕ, γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι θα διασπείρει την επιτυχία σου 10 φορές και την αποτυχία σου 1010. Ισχύει για όλους. Όποιος λοιπόν δεν την παλεύει με τον τρόπο που λειτουργεί η αγορά των νέων, καλά θα κάνει να επιστρέψει στην ασφάλεια του τοπικού καφενείου.

3ον ένα καθιερωμένο μέσο όπως η Athens Voice έχει τέτοια δύναμη ώστε, αν παρερμηνεύσει τα λεγόμενα κάποιου και γράψει σχετικά γι’ αυτά, μπορεί εύκολα να τον στείλει στην κόλαση. Στα πλαίσια μια στοιχειώδους συμμετρίας, λογικό κι επόμενο είναι να μπορεί να δεχτεί, ΑΝ φυσικά ισχύουν όσα λες, τις ασύγκριτα μικρότερες συνέπειες από μια παρερμηνεία στα λεγόμενά της. Ασύγκριτα μικρότερες καθώς δεν μιλάμε καν για έναν άνθρωπο αλλά απλώς για έναν απρόσωπο οργανισμό.

4ον δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο με την Athens Voice, οπότε δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με μια στραβή αλλά με επιβεβαίωση.



Η πλέμπα του Φέης του Μπουκ όμως, για κάποιον μυστήριο λόγο, αποδέχτηκε το παραπάνω σχόλιο, φιλοδωρώντας το με λάικς και καρδούλες. Έτσι, ο Μάνος ο Βόης ένιωσε τα μηνίγγια του να χτυπάνε και να εμποδίζουν τη συνηθισμένη του έμπνευση να ταξιδέψει βόρεια. Και για κακή του τύχη έσπευσε να απαντήσει με το καθόλου εμπνευσμένο και δασκαλίστικο:


Σε εισαγωγικά βάζουμε κάτι που είπε κάποιος άλλος και όχι κάτι που νομίζουμε ότι είπε.
- Μάνος Βόης



Αλλά και πάλι η διαδικτυακή πλέμπα, δια στόματός μου, του απάντησε:

Όχι. Σε εισαγωγικά μπορούμε να βάλουμε επίσης και μια υποτιθέμενη σκέψη κάποιου, συνοδεύοντάς την με το λεκτικό "του τύπου" για να ξεκαθαρίσουμε ότι είναι υποτιθέμενη και να αποφύγουμε τις παρεξηγήσεις.

Επίσης χάνεις την ουσία εδώ. Και αυτή είναι ότι πολλοί κατάλαβαν το ίδιο που κατάλαβα εγώ και ελάχιστοι αυτό που ισχυρίζεσαι ότι εννοούσε η Athens Voice. Επίσης, εγώ προσωπικά δεν είδα κανέναν να προτείνει την αυτοπυρπόληση της Athens Voice, αλλά επειδή βολεύει τη συλλογιστική σου η συγκεκριμένη υπεραπλούστευση, την υιοθέτησες μια χαρά σαν σκέψη των απέναντι.



Ο Μάνος ο Βόης άκουσε την έμπνευση να του φωνάζει Arrivederci, κάπου μέσα από την αμυγδαλή του εγκεφάουλ (sic). Παράλληλα τα λάικς, τα γελάκια και οι καρδούλες αποδοχής στα παραπάνω σχόλια, άρχισαν να πολλαπλασιάζονται με ραγδαίους ρυθμούς. Και έτσι ο Μάνος ο Βόης απάντησε με το φουλ ειρωνικό αλλά και εξαιρετικά εμπνευσμένο:


Ε αφού κατάλαβαν οι περισσότεροι αυτό, μάλλον θα έχουν δίκιο.
- Μάνος Βόης



Κάποιοι κακεντρεχείς θα μπορούσαν να πουν ότι ο Μάνος ο Βόης είχε εκείνη την Κυριακή βάρδια ως μαντρόσκυλο της Άθενς της Βόης. Εγώ πάντως δεν πρόκειται να σας πω κάτι τέτοιο, όσο κι αν με πιέσετε. Επίσης δεν πρόκειται να σας πω ότι ο αυτοσαρκασμός ανήκει πάντοτε στα πολεμοφόδια κάθε σοβαρού κωμικού, προκειμένου να μπορέσει να διαφύγει από μια δύσκολη κατάσταση. Τέλος, δεν θα σας πω ότι τόσο ο Μάνος ο Βόης όσο και η Άθενς η Βόης επιδεικνύουν κοινωνκή τελικά ευαισθησία, όπως τη Μόρια στην οποία έγινε αναφορά, αν και μόνο αν μπορούν να χρεώσουν κάτι στον ΣΥΡΙΖΑ.



Οπότε, το μόνο που έκανα, ήταν να απαντήσω τα εξής:


Κοίταξε Μάνο, όταν κάποιος λέει κάτι και οι άλλοι καταλαβαίνουν κάτι διαφορετικό, τότε μάλλον αυτός ο κάποιος δεν το εξήγησε καλά. Μιλάμε για βασικό κανόνα των διατυπώσεων.

Τέλος, κάνεις πολύ άσχημα IMHO να παριστάνεις το μαντρόσκυλο της Athens Voice. Μπορείς θαυμάσια να αρθρογραφείς στο συγκεκριμένο μέσο και παράλληλα να διαχωρίσεις τη θέση σου ή και απλώς να σιωπήσεις. Ακόμα καλύτερα, μπορείς να επιστρατεύσεις το ευρηματικό σου χιούμορ που αγαπάμε όλοι προκειμένου να ελαφρύνεις την ατμόσφαιρα. Σίγουρα πάντως να μην κάνεις αυτό που κάνεις τώρα.



Χμμμ… Σας ζητάω συγνώμη. Γιατί τελικά μάλλον μου ξέφυγαν τα δύο απ’ τα τρία, τα οποία υποσχέθηκα να μην φανερώσω. Τουλάχιστον δεν θα σας φανερώσω ποτέ και για κανέναν λόγο ότι τόσο ο Μάνος ο Βόης όσο και η Άθενς η Βόης επιδεικνύουν κοινωνκή τελικά ευαισθησία, όπως τη Μόρια στην οποία έγινε αναφορά, αν και μόνο αν μπορούν να χρεώσουν κάτι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Τα θαμπζ απ, τα χααζόγελα και οι αγαπούλες συνέχισαν να αυξάνονται. Και ο χιουμορίστας (μόνο με τους απέναντι) ο Μάνος ο Βόης έσβησε το επίμαχο σχόλιο και μπλόκαρε τον εν λόγω σχολιαστή.

ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥ!

Share:

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

Άκου, βλήμα…

Δεν έχω μπορέσει ακόμα να καταλάβω τι ομαδική παράκρουση πιάνει τον κόσμο, ιδίως τα φιλαράκια μου, και καταλήγουν να μοιράζονται σαν μανιακοί στο Facebook οποιαδήποτε παπαριά γράφεις. Και αυτό είναι κάτι που δυσκολεύομαι να διαχειριστώ.



Ζηλεύω Θάνο Τζήμερε. Το παραδέχομαι.

Δεν το χωράει ο νους μου πως ένας τόσο αυτοαναιρούμενος και αγράμματος χαζός καταλήγει να γίνεται παντιέρα ανθρώπων που θεωρώ ότι κουβαλάνε στοιχειώδη λογική και γνώσεις. Ίσως έχω υπερεκτιμήσει τελικά το τι σημαίνει "γνώσεις" στη χώρα μας. Ναι, μιλάω γι’ αυτήν την χώρα όπου:

  • κυβερνάει ένας παντελώς αμόρφωτος με περγαμηνές καταληψία και επιτελείο που απαρτίζεται από γκόμενες με περπατούρες (ναι, έχει περπατήσει η Ελευθερία Χατζηγεωργίου) και αλκοολικούς φαν της Μενεγάκη,

για την αντιμετώπιση του οποίου χρειάζεται η συνδρομή

  • ενός χριστιανόπληκτου, με τσιρίδα, χάλια προφορά και το σαγόνι του χαζού απ' τις γελοιογραφίες ο οποίος πουλάει νανοβιονικά γιλέκα, καθώς και
  • του αντικειμένου χλευασμού του παρόντος άρθρου

επειδή τα χώνουν στον ΣΥΡΙΖΑ! Ξαναλέω: Οι γνώσεις των ανθρώπων του μετώπου της λογικής είναι τόσες πολλές ώστε χρειάζονται τη συνδρομή δύο θεόχαζων για να τα χώσουν στον περιοδεύοντα θίασο του ΖΥΡΙΖΑ.

Σαν να ζητάς τη συνδρομή αμόρφωτων και χαζών φουσκωτών οι οποίοι θα δείρουν για να βγει η Ελλάδα απ’ τα οικονομικά της αδιέξοδα. Oh, wait…

Μόνο ο Άδωνις μπορεί να τα χώσει σ' αυτήν την αλεπού!

Στο θέμα μας τώρα Θάνο!
Γράφεις στο άρθρο σου “Κόκκινα δάνεια, πολιτική άνοια”, και πολύ σωστά, ότι μία σύμβαση ιδιωτικού δικαίου (πρέπει να) αφορά αποκλειστικά τα αντισυμβαλλόμενα μέρη και κανέναν άλλον. Συμφωνώ και επαυξάνω. Και στη συνέχεια αναπτύσσεις μια ολόκληρη θεωρία η οποία πασχίζει να αποδείξει ότι κακώς (νταξ, απολαύστε)

όλα τα κόμματα, εντός και εκτός Βουλής, αριστερά και δεξιά, με μόνη εξαίρεση την "ανάλγητη νεοφιλελεύθερη σέχτα" της οποίας προεδρεύει ο γράφων, υποστηρίζουν ότι το κράτος όχι απλώς έχει το δικαίωμα, αλλά οφείλει να εμφανιστεί αυτόκλητο και να πει στην Τράπεζα: "Ο δανειολήπτης ζύγισε λανθασμένα τις οικονομικές του προοπτικές. Με τα λεφτά που του έδωσες αγόρασε σπίτι ή τα έριξε στη δουλειά του ή τα ξόδεψε στην κατανάλωση. Δεν μπορεί να τα επιστρέψει. Θα τα πληρώσεις εσύ! Μέρος του ή το σύνολο. Και σου απαγορεύω να εκπλειστηριάσεις ακίνητη ιδιοκτησία όπως έχετε συμφωνήσει με τον δανειολήπτη, αν είναι η πρώτη του κατοικία."

Προσπερνάμε το έκδηλο στοιχείο της αυτοϊκανοποίησης στην παραπάνω διατύπωση, το οποίο θα έπρεπε να αποτελεί σινιάλο για οποιονδήποτε σώφρονα ώστε να αντιμετωπίσει το υπόλοιπο του άρθρου με σκεπτικισμό. Και φτάνουμε στο σημείο όπου απαριθμείς τους χαμένους από την κρατική παρέμβαση υπέρ των δανειοληπτών. Χαμένοι λοιπόν οι δανειολήπτες, η οικονομία, οι τράπεζες δια των μικρομετόχων, οι φορολογούμενοι, η οικοδομική δραστηριότητα, η δικαιοσύνη, η ηθική, η γιαγιά μου και ο παππούς μου.

Χμμμ… αν είναι όλοι χαμένοι, ίσως τελικά δεν είναι κανένας χαμένος και ζούμε απλώς σε μια κακορυθμισμένη κοινωνία, αλλά κάθε άλλο παρά άδικη. Και κάπου εδώ, όλοι αυτοί που μοιράζονται το άρθρο σου σαν μανιακοί για τις τεράστιες αλήθειες που αυτό φανερώνει, αποτυγχάνουν να αναδείξουν τον πραγματικό χαμένο της υπόθεσης. Τον φορολογούμενο. Καθώς αυτός βρίσκεται παραπεταμένος και απαξιωμένος σε μια λίστα στην οποία έχουν χωρέσει όλοι! Επειδή δεν περιμένω φυσικά να καταλάβουν τόσο γρήγορα οι οπαδοί σου τι διαστρεβλωτική μπούρδα πήγαν και μοιράστηκαν, θα σου το κάνω όσο πιο απλό γίνεται:

1. 
Δανείστηκε κάποιος και αδυνατεί να αποπληρώσει το δάνειό του; Αχ, πόσο στα παπάρια μας! Ας πρόσεχε. Όταν δανείστηκε, πρώτον δεν τον υποχρέωσε κανείς να δανειστεί και δεύτερον είχε τη δυνατότητα, ως ενήλικος, να εκτιμήσει τα οφέλη και τους κινδύνους από έναν τέτοιο δανεισμό και να προχωρήσει σε σύναψη της αντίστοιχης ιδιωτικής σύμβασης λαμβάνοντας ακέραια και την ευθύνη των πράξεών του. Πάμε πάλι, λαμβάνοντας ακέραια και την ευθύνη των πράξεών του. Ας βρει την άκρη μόνος του τώρα. Ο φορολογούμενος δεν του χρωστάει τίποτα!

2. 
(ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ) Δάνεισε κάποιος 300.000€ στεγαστικό δάνειο σε υπάλληλο φαστφουντάδικου και τώρα αδυνατεί να εισπράξει τα οφειλόμενα; Αχ, πόσο στα παπάρια μας και πάλι! Ας πρόσεχε. Όταν τα συγκεκριμένα σκουπιδοδάνεια καταγράφονταν κάποτε ως ενεργητικό των τραπεζών και εισέπρατταν τα δυσθεώρητα bonus τους τα αντίστοιχα golden boys, ήταν αναμφίβολα πολύ όμορφες εποχές. Σήμερα όμως που ήρθε η ώρα της αποπληρωμής με τα ταμεία άδεια, νομίζω ότι το δίκαιο και το ηθικό είναι να ψάξουν να βρουν την άκρη οι τράπεζες και τα golden boys. Ο φορολογούμενος δεν τους χρωστάει τίποτα. Ή μάλλον, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ… Άκου, βλήμα, Τζήμερε! Οι συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις στις οποίες αναφέρθηκες για να μας συγκινήσεις με το δράμα των μικρομετόχων (λυγμ, κλαψ, οδύρμ, μοιρολόγ και δεινοπάθ), δεν έγιναν με λεφτά που παρήχθησαν από κάποιο λεφτόδεντρο. Έγιναν με λεφτά των φορολογουμένων. Είτε άμεσα, είτε έμμεσα (αποπληρωμή νέων δανείων από το κράτος στους πιστωτές). Η κρατική παρέμβαση λοιπόν την οποία μετά βδελυγμίας αποκηρύσσεις στην περίπτωση των δανειοληπτών, ως δια μαγείας μεταβάλλεται σε πρεμούρα για κρατική παρέμβαση στην περίπτωση των τραπεζών. Οι οποίες τράπεζες, μάλιστα, κάθε άλλο παρά "καθαρού" ιδιωτικού δικαίου είναι, καθώς πέρα από την υποχρεωτική διάσωσή τους από τα λεφτά των φορολογουμένων, αποτελούν επιπλέον θεσμοθετημένα κέντρα υποχρεωτικής διαμεσολάβησης στη διεξαγωγή συναλλαγών από κάποιο ποσό και πάνω. Είτε σου αρέσει είτε όχι, τεχνικά οι τράπεζες είναι υπάλληλοι των φορολογουμένων. Ναι, δημόσιοι υπάλληλοι.

Συνεπώς ναι, συμφωνούμε ότι σε μια ιδανική κοινωνία δεν θα πρέπει να υπάρχει κρατική παρέμβαση και ρυθμίσεις σε συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου. Απλώς η μη κρατική παρέμβαση θα πρέπει να ισχύει και για τα δύο μέρη της σύμβασης και να μην προβλέπει εξαιρέσεις βασισμένες σε λεφτόδεντρα που ανακεφαλαιοποιούν τράπεζες και σε προστασία κρυφοδημοσίων υπαλλήλων, σοβιετολάγνε καραγκιόζη Τζήμερε (ελπίζω οι υπόλοιποι να πιάνετε την λεπτή, εχμ… όχι και τόσο λεπτή ειρωνεία πίσω απ’ τους συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς.



Share:

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

Ελλάδα 2100: Σήμερα ο Γρηγορόπουλος θα ήταν 107


News247
Άγρια επεισόδια μετά την πορεία. Προσαγωγές και τραυματίες σε Εξάρχεια και ΑΠΘ.

Athens Voice
Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος: Πού βρίσκονται σήμερα Κορκονέας και Σαραλιώτης

Τα Νέα
Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος: Η δολοφονία που άλλαξε την Ελλάδα

Ατάκα
- Άμα δεν τον είχαν σκοτώσει, σήμερα θα ήταν 107 χρονών ο Αλέξανδρος και θα έπαιζε με τα τρισέγγονα, τα δισέγγονα, τα μονοσέγγονα και τα σέγγονα του.

Καλωσόρισμα
Καλωσορίσατε στη χώρα των βλαμμένων. Μιας και τυγχάνω εγνωσμένος γέροντας της Ορθοδοξίας, σας έχω μια inside ενημέρωση σχετικά με το 2100. Οι παραπάνω τίτλοι ειδήσεων καθώς και η ατάκα αποτελούν προϊόν φαντασίας. Όχι επειδή δεν θα λαμβάνουν χώρα τέτοια επεισόδια· αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Αλλά επειδή το 2100 δεν θα υπάρχει πλέον Ελλάδα. Δεν δικαιούται να υπάρχει άλλο αυτή η χώρα μέσα στο ανελέητο παιχνίδι της φυσικής επιλογής. Μιλάμε για τη χώρα που βιώνει μια άνευ προηγουμένου κρίση η οποία κοντεύει να αγγίξει τη δεκαετία και ο κόσμος, ακόμα και σήμερα:
  • είτε βγαίνει στους δρόμους για να σπάσει και να κάψει ό,τι βρει μπροστά του διαμαρτυρόμενος ενάντια στη βία (βρες το λάθος),
  • είτε ανέχεται κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις οι οποίες με τη σειρά τους ανέχονται το κάθε κακομαθημένο μπάσταρδο να προκαλεί ζημιές χιλιάδων € σε άτομα τα οποία δεν γνωρίζουν αν αύριο θα έχουν να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ,
  • είτε σχολιάζει από το Facebook το δίκαιο ή μη των εξεγέρσεων.
Το 2008 ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος σκοτώνεται από τα πυρά του Επαμεινώνδα Κορκονέα. Άδικα. Εντελώς άδικα! Σε μια εποχή όπου τα φιλοακροδεξιά σώματα ασφαλείας έχουν αρχίσει γενικότερα να εκδηλώνονται με υπερβάλλοντα ζήλο, καθώς το παραδοσιακό κρυφοστέγαστρο τέτοιων απόψεων, η ΝΔ, βρίσκεται στην εξουσία και μάλιστα με υπουργικά καραγκιοζοφασιστάκια τύπου Μαργαρίτη Τζίμα ο οποίος είχε τότε δηλώσει ότι η ΝΔ δεν φέρει καμία ευθύνη για τέτοιες καταστάσεις αναίτιας και υπέρμετρης βίας καθώς ο Κορκονέας είχε λάβει την εκπαίδευσή του αλλά και διοριστεί επί ΠΑΣΟΚ!





Η οργή του κόσμου, με το συγκεκριμένο συμβάν, είχε ξεχειλίσει δικαιολογημένα με αποτέλεσμα τα γνωστά εκτεταμένα επεισόδια της 6ης Δεκεμβρίου του 2008. Και το αδικαιολόγητο ξέσπασμα κατά δικαίων και αδίκων, το οποίο όμως, αν μη τι άλλο, δεν είναι δα και κάτι πρωτόγνωρο όταν η κοινή γνώμη εξεγείρεται μαζικά. Όποιος νομίζει ότι τέτοια φαινόμενα συμβαίνουν αποκλειστικά στην Ελλάδα, καλά θα κάνει να πάει, έτσι ενδεικτικά, μια βόλτα από Wikipedia μεριά και να διαβάσει για τις ταραχές του Los Angeles το 1992 με την αναίτια δολοφονία του Rodney King. Και τους διαδηλωτές να ξεσπάνε αδικαιολόγητα κατά δικαίων και αδίκων με το κασετόφωνο, τους Body Count και τον ύμνο Cop Killer (ναι, είμαι τρελός fan του Ice T) στον αριστερό ώμο και το περίστροφο στο δεξί χέρι. 53 άδικοι θάνατοι ήταν τότε η απάντηση στη διαμαρτυρία για τον αδικοχαμένο Rodney King (βρες το λάθος), αλλά όπως έχουμε αναφέρει ήδη, το "εν βρασμώ" έχει δυστυχώς τέτοια και πλήρως αναμενόμενα αποτελέσματα. Ααα, για να μην το ξεχάσω, υπήρξαν και κοντά στο 1 δις $ υλικές ζημιές!

Γνωρίζετε όμως ποια είναι η γαμημένη διαφορά ανάμεσα στα επεισόδια της Αθήνας του 2008 και τη μάχη του Los Angeles το 1992; Στην Αμερική δεν τηρούν κάποια αναθεματισμένη επέτειο ενώ στην Ελλάδα τα επαναλαμβάνουμε ευλαβικά, κάθε χρόνο, σε μια καθιερωμένη εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στη βία. Γι’ αυτό σπάμε. Και καίμε. Και πετάμε Molotov. Επειδή διαμαρτυρόμαστε για τη βία!

- Έλα τώρα, μην τα ξεφτιλίζεις έτσι όλα. 1ον δεν είναι οποιαδήποτε βία αλλά κρατική βία και 2ον σκέψου και τον καημένο τον Γρηγορόπουλο, 15 χρονών παιδί. Σήμερα θα ήταν 25 ετών και θα σπούδαζε.

- Θα ξεκινήσω απ’ το δεύτερο. Που το ξέρεις ότι θα ήταν σήμερα 25 ετών και θα σπούδαζε; Μπορεί να είχε φύγει στα 21 του από τροχαίο ή στα 23 του από καλπάζουσα λευχαιμία, μπορεί να ήταν σήμερα 25 και θαμώνας των γηπέδων ή μπορεί να έπαιζε online πόκερ. Το μόνο βέβαιο είναι ότι άμα είχε ως σοβαρό προσανατολισμό του τις σπουδές, θα την είχε κάνει για κάποια άλλη πολιτισμένη χώρα προκειμένου να ξεφύγει από τη μοίρα που θα του είχαν στρωμένη μπροστά οι πανηλίθιοι ιδεοληπτικοί παρτάκηδες συμπολίτες του. Και ας μην πιάσουμε και το θέμα με το πόσοι 15χρονοι φεύγουν άδικα απ’ αυτή τη ζωή σε ετήσια βάση. Και ας μην ανοίξουμε και την ηλικιακή ψαλίδα έτσι ώστε να περιλαμβάνει και 13χρονους, και 16χρονους αλλά και 17χρονους. Αν επεκτείνουμε δε τον συλλογισμό μας και στις SOMETHINGχρονες, τότε τα κακομαθημένα μπάσταρδα θα πρέπει να δουλεύουν υπερωρίες και να πεθάνουν από υπερκόπωση προκειμένου να μην αφήσουν μαγαζί για μαγαζί, ρημάζοντας το μέλλον της χώρας για την οποία διαμαρτύρονται ότι δεν τους προσφέρει όραμα στο μέλλον (ξαναβρές το λάθος).  Πάμε και στο πρώτο τώρα για να το κλείσουμε κάποτε το θέμα. Ναι, το ξέρω ότι σου είναι ιδιαίτερα βολικό να αναγνωρίζεις καλή και κακή βία ανάλογα με το ποιο είναι το ιερό σου βιβλίο, αλλά η αλήθεια είναι μία και τόσο εξαιρετικά απλή ώστε ο τρισμέγιστος George Carlin κατάφερε, με άλλη αφορμή, να την διατυπώσει σε μία και μόνο πρόταση:

Το να κηρύσσεις πόλεμο για να επιβάλεις την ειρήνη είναι σαν να γαμάς υπέρ παρθενίας!


Άιντε γίδια, φτάνει πια…

Share:

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

Πολιτικά Ορθός; Ή φασίστας ή χαζός!

Δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη εισαγωγή, καθώς η συγκεκριμένη ιστορία βγάζει μάτι.

Τρεις ακαδημαϊκοί, very χολοσκασμένοι (που έλεγε και η πολυαγαπημένη Γεωργία Βασιλειάδου) από τον καρκίνο της αριστερής προπαγάνδας υπέρ του πολιτικώς ορθού, την οποία προάγουν εντελώς ξεδιάντροπα τα πανεπιστήμια, έστησαν το εξής project:

Από τον Ιούνιο του 2017 άρχισαν να υποβάλουν επίτηδες μούφα εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά γύρω από την ευρύτερη θεματολογία των Gender, Race, Sexuality, Fat και Social Studies, οι οποίες όμως συμβάδιζαν πλήρως με το πολιτικά ορθό σε επίπεδο συμπερασμάτων. Το όλο project στήθηκε προκειμένου να ξεσκεπάσει:
  • Τη γενικευμένη ανικανότητα των reviewers να διακρίνουν τις μαλακίες και το τρολάρισμα από τον επιστημονικό λόγο.
αλλά τελικά είχε ως αποτέλεσμα και τις παρακάτω διαπιστώσεις:
  • Η διαφθορά της ακαδημαϊκής κοινότητας η οποία πλέον εγκρίνει ή απορρίπτει εργασίες, όχι με βάση τη μεθοδολογία, την πρωτοτυπία και τη συνολικότερη αξία τους αλλά με το αν και κατά πόσο αυτές εξυπηρετούν την ευρύτερη αριστερή ατζέντα των δικαιωματιστών.
  • Το ότι απαγορεύεται να έχει παράπονο αντιμετώπισης οποιοσδήποτε λευκός και οποιοσδήποτε άνδρας, ακόμα κι αν κατηγορείται για τα πλέον παρανοϊκά πράγματα του κόσμου με τα πλέον σαθρά επιχειρήματα. Απλώς δεν μπορεί να διαχειριστεί το γεγονός ότι χάνει την εξουσία του!


  
#ΚΑΙ_ΤΩΡΑ_ΚΛΑΙΜΕ
Πολλές από τις εργασίες τους, οι οποίες εξήγαγαν συμπεράσματα επιεικώς για τον πεοκλή, δημοσιεύθηκαν ακόμα και σε περιοδικά υψηλού κύρους. Για να πάρετε μια ιδέα, θα δείτε live στο παρακάτω βίντεο τη φάση που τους ανακοινώνεται μέσω email ότι η εργασία τους που υποστηρίζει ότι τα σκυλιά που πηδιούνται μέσα στη μέση του δρόμου προάγουν την κουλτούρα του βιασμού (!!!) καθώς και τη φάση που οι reviewers δηλώνουν την ανησυχία τους για το αν και κατά πόσο οι ερευνητές σεβάστηκαν το privacy των σκυλιών!





 Άλλες "σοβαρές" μελέτες που έγιναν αποδεκτές;
  1. Η άρνηση των ανδρών να χρησιμοποιήσουν δονητή εκ των όπισθεν, οφείλεται σε ομοϋστερία και γενκότερη φανατική πολεμική απέναντι σε gay και trans.
  2. Η αγάπη των ανδρών απέναντι στα βάρη και το fitness οφείλεται σε ένα επιβεβλημένο μοντέλο κοινωνικής καταπίεσης και ότι αυτή (η καταπίεση) θα μπορούσε να αρθεί με την υποχρεωτική και με συγκριτική προβολή των fat activists σε περιοδικά body building.
  3. ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ!
    Το γαμάτο "Our Struggle is My Struggle: Solidarity Feminism as an Intersectional Reply to Neoliberal and Choice Feminism" του οποίου τα 2/3 (περίπου 3600 λέξεις) προέκυψε από μετάφραση του κεφαλαίου 12 του Mein Kampf (Ο Αγών Μου) με απλή αντικατάσταση λεκτικών όπως "εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα" σε "φεμινιστικό κίνημα" και "Εβραίοι" σε "λευκοί άνδρες" και "πατριαρχία".

Όταν το Mein Kampf έγινε αποδεκτό, η ομάδα τρομοκρατήθηκε αφού είχε γίνει πλέον ξεκάθαρο ότι ο αυταρχισμός στις μέρες μας όχι μόνο παραμένει σκληρός αλλά και καλά καμουφλαρισμένος πίσω από τα προσχήματα της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και φυσικά άρχισε να δημοσιεύει τα πορίσματα από το σχεδόν διετές project.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ υποβλήθηκαν 20 papers, έγιναν αποδεκτά τα 7 και δημοσιεύθηκαν τα 4!

Ας πρόσεχε η αλήθεια!
Στις μέρες μας ενδιαφέρει αποκλειστικά η στήριξη της σύγχρονης Βίβλου που ονομάζεται πολιτική ορθότητα. Κάποιοι από εμάς συνεχίζουμε να φωνάζουμε βλέποντας το κατάντημα του πολιτισμένου κόσμου. Εσείς οι υπόλοιποι, είσαστε επιεικώς για τα πανηγύρια αν όχι υπεύθυνοι για τη γενικευμένη μισαλλοδοξία και το ξαναζωντάνεμα της ακροδεξιάς απ' άκρη σε άκρη.


Από το Δράκο με αγάπη!

ΥΓ: Νομίζω ότι και ο τέρμα καθυστερημένος μπορεί πλέον να αντιληφθεί γιατί ο όρος feminazi, κάθε άλλο παρά άκυρος είναι!

Share:

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Κβαντική Πολιτική Ανάλυση

Κι αν σας έλεγα ότι τη Χρυσή Αυγή δεν υποστηρίζει μόνο το 7% των ψηφοφόρων, όπως αυτό καταγράφηκε στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015; Κι αν σας έλεγα ότι αυτό το ποσοστό ενδέχεται να βρίσκεται κοντά στο 15%;

Πώς προκύπτει ένα τέτοιο νούμερο; Σίγουρα όχι από κάποια έγκυρη μέτρηση αλλά από την απλή λογική η οποία λέει ότι δεν υπάρχει κάτι το οποίο να απαγορεύει σε κάποιον ψηφοφόρο άλλου κόμματος να έχει τη Χρυσή Αυγή ως δεύτερη ή τρίτη επιλογή. Εκτός κι αν νομίζετε ότι στο 28% της ΝΔ στις συγκεκριμένες εκλογές δεν στεγάζεται και ένα σεβαστό ποσοστό δεξιάς πλέμπας, το οποίο βλέπει με συμπάθεια την δυναμική παρέα του Παναγιώταρου και του Κασιδιάρη.

15% ναζί στην Ελλάδα; Μπρρρρ… Δεν το μάθατε όμως από εμένα.

Ας πάμε σε κάτι άλλο τώρα. Τι θα λέγατε αν μαθαίνατε ότι στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις η ψήφος δεν είναι ξεκάθαρο "NAI" αλλά μια διστακτική πράξη μεταξύ του "Χμμμ… Ίσως αυτό." και του "Ε και τι να κάνω; Αφού όλοι είναι μαλάκες."; Τα κριτήρια επιλογής κόμματος εκτείνονται σε όλο το φάσμα που περιλαμβάνει το μη χείρον που είναι βέλτιστο, το προσωπικό κέρδος, την κοινή ψήφο με συγγενείς και οικογένεια, την πλήρως συνειδητοποιημένη ψήφο, την προσήλωση σε μία απ’ τις θέσεις ενός κόμματος, την τυχαία-έτσι-για-διαμαρτυρία επιλογή, την ενίσχυση του αντιπάλου δέους από το απευκταίο σενάριο κλπ.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Το εξής απλό. Οι άνθρωποι και οι ιδεολογίες τους κατανέμονται με τέτοιον τρόπο ώστε να καλύπτουν κάθε πιθανό σημείο στον πολυδιάστατο χώρο των ιδεών, και μάλιστα με τρόπο κάθε άλλο παρά συνεκτικό. Και αυτό επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος συνεχίζει να είναι δέσμιος της νοητικής προκατάληψης που λέγεται Anchoring (Θυμάστε το Chematiasma;) και η οποία περιγράφει την τάση μας να λαμβάνουμε αποφάσεις στηριζόμενοι υπερβολικά σε προϋπάρχουσες πληροφορίες και επιλογές, αρνούμενοι να επανεξετάζουμε τα δεδομένα.

Επιστρέφοντας στο προαναφερθέν 15%, μπορείτε να βάλετε στοίχημα ότι δεν μιλάμε για ένα συμπαγές σώμα ναζιστών. Μιλάμε για ανθρώπους που παρέλαβαν κάποτε κάποιες ιδέες και αρνούνται να τις επανεξετάσουν. Μιλάμε για πολλούς αστοιχείωτους που άκουσαν σε μικρή ηλικία ότι ο πατριωτισμός είναι καλό πράγμα και αποφάσισαν, σε μεγαλύτερη ηλικία να συνταχθούν με τους αυτοαναγορευμένους πατριώτες της Χρυσής Αυγής, μην έχοντας ιδέα για τις αποκρουστικές τους απόψεις. Μιλάμε για ένα σωρό ξενόφοβους που έχουν εντοπίσει τα προβλήματα της Ελλάδας της κρίσης στους μετανάστες. Και μιλάμε για άλλους τόσους καμένους που φοβούνται "ΤΑ ΚΟΥΜΟΘΝΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑς ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΣΠΗΤΙΑ". Αστοιχείωτος, ξενοφοβικός, καμένος. Σίγουρα δεν θα βρούμε θετικό πρόσημο σε κάποια απ’ αυτές τις λέξεις αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιούμαστε να προάγουμε όλους αυτούς σε ναζιστές και στυλοβάτες του σκληρού πυρήνα της Χρυσής Αυγής. Για την ακρίβεια, όσο αρνούνται όλοι αυτοί να επανεξετάσουν τα δεδομένα που τους έφεραν κάποτε να στηρίξουν την εγκληματική οργάνωση του Μιχαλολιάκου, άλλο τόσο αρνούνται να επανεξετάσουν τα δεδομένα όλοι όσοι σπεύδουν να μαρκάρουν ανθρώπους για πάντα με τη στάμπα του ναζιστή, επειδή εντόπισαν σ’ αυτούς μια φορά κι έναν καιρό ρατσιστικό και φασιστικό λόγο. Και δεν λειτουργεί έτσι το πράγμα.

Η ταξινόμηση των ανθρώπων πάνω σε δίπολα δεν είναι αποδοτική στην ερμηνεία της κοινωνίας μας. Είναι εύκολη.

Τόσο εύκολη όσο και διχαστική και αποπροσανατολιστική. Είναι μια πρακτική η οποία επιτρέπει στα Παβλωφικά αντανακλαστικά μας να λειτουργούν υποδειγματικά σε μια αθλητική επιτυχία της Βούλας Παπαχρήστου, την ίδια στιγμή που παραμένουν κοιμισμένα στον νταή, μισάνθρωπο, αντιδημοκράτη και καταπιεστικό Παύλο Πολάκη. Βλέπετε, πριν από 5 χρόνια είχαμε σταμπάρει τελεσίδικα την πρώτη ως ναζί την ίδια ώρα που ο δεύτερος έχει σταμπαριστεί ως αριστερός! Αν πεις δε για τον Πάνο Καμμένο, αυτός έχει τα τελευταία 3 χρόνια τη στάμπα του συναγωνιστή της αριστεράς, χωρίς να έχει αλλάξει στην πολιτική του πορεία ούτε μια από τις ιδέες του.



Πατήστε και στο ενδιάμεσο. Δεν θα πέσετε.
Αν θέλουμε να μπορέσουμε κάποτε ως κοινωνία να διαγνώσουμε αποτελεσματικά το που βρισκόμαστε και που πηγαίνουμε, είναι επιβεβλημένο να κάνουμε τα εξής δύο:
  1. Αποβάλετε την κβαντική σας ματιά τώρα! Σταματήστε να βλέπετε τους ανθρώπους σαν ηλεκτρόνια τα οποία σε κάποια φάση της ζωής τους μεταπηδούν στην ακροδεξιά στιβάδα και παραμένουν για πάντα εκεί. Οι ιδέες ζυμώνονται και μεταβάλλονται δυναμικά και οι άνθρωποι μπορούν να αλλάζουν. Δεν έχουμε κανέναν λόγο να τους στέλνουμε πακέτο στην ακροδεξιά.
  2. Περιπλέξτε τα αφηγήματά σας για τον κόσμο. Όταν σας είναι υπερβολικά εύκολο να εξηγήσετε πολύπλοκα πράγματα όπως συμπεριφορές και κοινωνικές τάσεις, όταν οι μοναδικές διαθέσιμες επιλογές σας είναι "μαζί μας" ή "εχθρός μας", κάτι κάνετε λάθος. Ή μάλλον, τα κάνετε όλα λάθος.

ΥΓ: Χωρίς δάκρυα και ρίγη συγκίνησης ή κάποιου είδους περηφάνια, μπράβο στη Βούλα Παπαχρήστου για το χρυσό της μετάλλιο. Και δείτε και τις δηλώσεις του μαλάκα εδώ...


Share:

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Μη σκέφτεσαι καθόλου! Τώρα όμως σκέψου, σκέψου, σκέψου…

Ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος σε βάρος του 88χρονου που πυροβόλησε τους ληστές!

Μάλιστα…

Με αφορμή την διαδικτυακή κουβέντα που ξέσπασε με μερικούς μπερδεμένους (ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι τους αγαπάω) φίλους μου, ας ξεκαθαρίσουμε τα εξής:

Στην περίπτωση του παππού που πυροβόλησε τους ληστές οι οποίοι μπούκαραν στο σπίτι του στη Γλυφάδα, η συζήτηση ΔΕΝ γίνεται για τον 88χρονο per se. Θα αποφασίσει ούτως ή άλλως η δικαιοσύνη σχετικά με την τύχη του και οφείλουμε να τη σεβαστούμε. Να τη σεβαστούμε λέω. Απλώς να τη σεβαστούμε και όχι αναγκαστικά να την εμπιστευόμαστε.

Η κουβέντα όμως εδώ έχει να κάνει με τη συνολική αντιμετώπιση των εκάστοτε 88χρονων ή οτιδηποτέχρονων βρίσκονται αντιμέτωποι με την εισβολή κακοποιών στο σπίτι τους (των οτιδηποτέχρονων) και το αν και κατά πόσον ένας νόμος που προβλέπει τη δίωξη ανθρώπων που αμύνονται μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, είναι ενδεχομένως προβληματικός.

Ο βασικός προβληματισμός:

Όταν δύο άνθρωποι, ο Χ και ο Υ, βρίσκονται αντιμέτωποι σε μια κατάσταση η οποία μπορεί δυνητικά να εξελιχθεί σε δίλημμα του τύπου "Ο θάνατός σου, η ζωή μου!", και η κατάσταση οφείλεται αποκλειστικά στον Υ, δικαιούμαστε να κάνουμε λόγο για δικαιώματα στη σωματική ακεραιότητα ή ακόμα και τη ζωή του Υ;



Και η δική μου προσωπική απορία. Πώς έχουν καταντήσει έτσι οι σύγχρονες κοινωνίες; Επεκτείνουν απ’ τη μία ολοένα και περισσότερο τη νομική εμβέλεια και τις κυρώσεις σχετικά με τις απροσδιόριστες και εντελώς υποκειμενικές συνέπειες του λόγου και από την άλλη αρνούνται πεισματικά να αφήσουν εκτός νομικής κρίσης περιπτώσεις όπου παραβιάζεται κάποιο αντικειμενικό όριο, όπως το άσυλο της κατοικίας. Χωρίς να θέλω να γίνω εριστικός στο συγκεκριμένο θέμα, διαβάζω εδώ:

Άρθρο 9: (Άσυλο της κατοικίας)
  1. H κατοικία του καθενός είναι άσυλο. H ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη. Kαμία έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας.
  2. Oι παραβάτες της προηγούμενης διάταξης τιμωρούνται για παραβίαση του οικιακού ασύλου και για κατάχρηση εξουσίας και υποχρεούνται σε πλήρη αποζημίωση του παθόντος, όπως νόμος ορίζει.

Και αναρωτιέμαι: Όταν κινδυνεύει η ζωή μου, η πρόταση του νόμου είναι ότι άμα θέλω να αποφύγω μια πιθανή δίκη, θα πρέπει να αρκεστώ στην αποζημίωση από έναν πιθανό μου θάνατο;

- Ώπα ρε φιλαράκι! Μιλάμε για τους νόμους και το Σύνταγμα. Μη σκέφτεσαι. Μη σκέφτεσαι καθόλου! Αυτή είναι η απόλυτη αλήθεια, την οποία έχουμε στην κατοχή μας. Οποιαδήποτε σκέψη έξω απ’ το πλαίσιο που ορίζεται από το Σύνταγμα, είναι λάθος.

- Ναι, αλλά υπάρχουν συντάγματα και σε άλλες χώρες τα οποία διαφέρουν απ’ το δικό μας και…

- Το δικό μας είναι το σωστό. Το ορθόδοξο!

[διακοπή για διαφημίσεις]

Επιστροφή στην πραγματικότητα. Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε εικόνα το ισχύον νομικό πλαίσιο στην περίπτωση του 88χρονου της Γλυφάδας; Τι ακριβώς ζητάμε από έναν άνθρωπο που δεν πείραξε κανέναν και βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπος με τεράστια ψυχολογική πίεση και τον υπαρκτότατο κίνδυνο του να χάσει ακόμα και τη ζωή του, την ώρα που κάποιοι παραβίασαν το σπίτι του; Να τριμάρει το μέγεθος της αντίστασής του, αφουγκραζόμενος τις διαθέσεις των καταπατητών, σαν να πρόκειται για κάποιο επίλεκτο στέλεχος ομάδας καταστολής βίας; Ποιες είναι οι επιλογές αυτού του ανθρώπου προκειμένου να δείξει πίστη στους νόμους και το Σύνταγμα και παράλληλα να μην μπλέξει με τη δικαιοσύνη; Να μην αντισταθεί; Να αφεθεί στις (μάλλον όχι αγαθές) διαθέσεις των καταπατητών; Να καταπνίξει την οργή του και να καταπιεί τον φόβο του; Ή μήπως τελικά να σκεφτεί:

- Σκέψου Βρασίδα! Να φύγω από την μπαλκονόπορτα; Δεν προλαβαίνω. Ωωωω… Να τους εκεί, στο χολ! Και ο ένας κρατάει και όπλο. Θάρρος Βρασίδα, θάρρος. Τρέμουν τα χέρια μου. Γιατί μου συμβαίνει αυτό; Γιατί σ’ εμένα; Αν καταφέρω να χτυπήσω με το ρόπαλο αυτόν απ’ τη μεριά μου με το μαχαίρι, μπορεί να έχω το χρόνο μετά να καταφέρω κι τον άλλον. Μια στο κεφάλι και… Αλλά για στάσου! Μπορεί να τον σκοτώσω. Να σημαδέψω το χέρι του; Και με πόση δύναμη για να μην τους κάνω ζημιά και δικαστώ μετά για κακούργημα; Αλλά έτσι; Τι θα γίνει αν δεν τον βγάλω εκτός μάχης και μου επιτεθούν δύο μετά; Κι αν με πυροβολήσει μετά ο άλλος; Όρμα Βρασίδα. Πάρε βαθιά ανάσα και όρμα. Κι αν τους σκοτώσεις όμως; Σκέψου Βρασίδα. Σκέψου, σκέψου, σκέψου…

Μήπως κάπου παραλογιζόμαστε;

ΥΓ 1
Προφανώς η απάντηση στα παραπάνω δεν είναι απλή. Σε ένα νομικό σύστημα που θα αθώωνε προκαταβολικά τις σωματικές βλάβες ή τους σκοτωμούς εντός σπιτιού από τον ιδιοκτήτη, θα μπορούσε να ανοίγει το δρόμο τον κάθε κακοποιό να κουβαλάει τα θύματα στο σπίτι του για να τα σκοτώσει με την άνεσή του. Δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις σε τέτοια θέματα. Ενίοτε όμως υπάρχουν απλές ερωτήσεις και ζητήματα προς προβληματισμό, όπως: Μήπως θα πρέπει να εξετάζεται το με ποιον τρόπο βρέθηκε ο Υ εντός του σπιτιού του Χ, πριν αποφασίσουμε να ασχοληθούμε με τα δικαιώματα σωματικής ακεραιότητας και ζωής του Υ; Έτσι, προς προβληματισμό…

ΥΓ 2
- Ναι, ωραία, και ο Τζήμερος και ο Άδωνις επίσης υποστηρίζουν ότι ο καθένας θα έπρεπε να πυροβολεί ελεύθερα εντός του σπιτιού του.
- Άντε να δούμε πότε θα αρχίσουμε σ’ αυτήν τη χώρα να συζητάμε επί των θέσεων και όχι επί του ποιος αποδεδειγμένος καραγκιόζης επιχειρηματολογεί υπέρ μιας θέσης!


Share:

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

Η Κρυφή Ανάγνωση πίσω από την Αθώωση του Αμβρόσιου

Αθωώθηκε ο Αμβρόσιος. Υπέροχα!


Καλός Χριστιανός

Το μοναδικό ερώτημα που έχω να κάνω είναι το εξής:

Έχουμε εμπιστοσύνη τελικά στην ελληνική δικαιοσύνη;

Εγώ προσωπικά δεν έχω. Καμία. Θέλετε να σας πω και το γιατί; Εύκολο. Απεχθάνομαι τα λαϊκά δικαστήρια και τους όχλους. Και δυστυχώς η ελληνική δικαιοσύνη δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μεγάλο λαϊκό δικαστήριο με θεσμική υπόσταση. Σχεδόν κάθε υπόθεση εκδικάζεται με γνώμονα, όχι το δίκαιο αλλά την έκταση του αντικτύπου που θα έχει μια απόφαση σε οπαδούς και κοινωνικές δομές. Οπαδούς τόσο ομάδων (προνομιακές αντιμετωπίσεις προέδρων) όσο και της θρησκείας (θυμάστε τον Φίλιππο Λοΐζο;). Και αν είναι πολύ κραυγαλέο να εκδικαστεί με τέτοιον γνώμονα, τότε πολύ απλά τρενάρει η εκδίκαση τόσο πολύ χρονικά ώστε στην πράξη να καταλήγουμε σε αρνησιδικία.

Τα τελευταία χρόνια όμως παρατηρήθηκε και το εξής φαινόμενο. Με την πολιτική ορθότητα να προελαύνει θριαμβευτικά εις βάρος της ελευθερίας έκφρασης και λόγου, οι δικαιωματιστές αναθάρρησαν και άρχισαν να καλούν τη δικαιοσύνη να επεμβαίνει ολοένα και περισσότερο κάθε φορά που κάποιος αναιδής διανοείται να αρθρώσει φασιστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή μισαλλόδοξο λόγο. Όπου φασιστικός, ρατσιστικός κλπ. λόγος σημαίνει τις περισσότερες φορές εμένα-προσωπικά-με-προσβάλλει λόγος. Γεμίσαμε παρατηρητήρια ανθρώπινης συμπεριφοράς και επιδιώξαμε ως κοινωνία ένα ασφυκτικό πλαίσιο διατύπωσης απόψεων οι οποίες, όταν δεν εξασφαλίζουν την έγκριση των αντικαπιταλιστών και των ΛΟΑΤΚΙΠΡΟΣΘΕΣΤΕΜΕΡΙΚΑΑΚΟΜΑΓΡΑΜΜΑΤΑ, είναι ικανές να οδηγήσουν ανθρώπους σε περιπέτειες για τις ιδέες τους.

Ο φιλελεύθερος κόσμος το αποδέχτηκε όλο αυτό, πανηγύρισε, ανακοίνωσε ανοικτά την εμπιστοσύνη του στη δικαιοσύνη και θεώρησε ότι κερδήθηκε μια τεράστια μάχη στο δρόμο προς τον εκπολιτισμό της κοινωνίας.

Σσσσσσσςς… Θα σας πω ένα μυστικό που σας έκρυβαν επιμελώς! Δεν εκπολιτίστηκε καμία κοινωνία. Απλώς μεγάλωσε πολύ η ομάδα των πολιτικά ορθών ώστε να μπορεί να απαιτεί ΚΑΙ ΑΥΤΗ τις δικές της προνομιακές αντιμετωπίσεις.

  • Πολιτική Ορθότητα = Σύγχρονο Ρεύμα = Αντίκτυπος και Ψήφοι
  • Ομάδες = Αντίκτυπος και Ψήφοι
  • Κόμματα = Αντίκτυπος και Ψήφοι

Μαντέψτε ποιους νομίζατε ότι δικαιούστε να αφήσετε έξω απ’ το συγκεκριμένο πρότυπο!

Ο Αμβρόσιος δεν έπαψε ποτέ να είναι χυδαίος εκπρόσωπος μιας μισαλλόδοξης θρησκείας. Μιας τυχαίας θρησκείας; Όχι. Ο Αμβρόσιος είναι εκπρόσωπος της κρατούσας θρησκείας η οποία, όσο κι αν υποχωρεί σταδιακά, δεν παύει να αριθμεί στη χώρα μας σαφώς περισσότερους οπαδούς και συνδεδεμένες ψήφους από τις προαναφερθείσες ομάδες. Λάβετε απλώς υπόψιν τα παρακάτω:

  1. Στο δικαστήριο ο Αμβρόσιος ορκίστηκε, που νομίζετε; Ακριβώς σ’ αυτό που πρεσβεύει και στις ιδέες του. Ορκίστηκε σχεδόν στον εαυτό του, γαμώ την τρέλα μου! Και ως γνωστόν, αν σ’ αδικήσει ο Κατής, σε ποιον θα πας να δικαστείς;
  2. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Αμβρόσιος δεν δικάστηκε καν για τις ιδέες του αλλά για ευθεία κήρυξη μίσους και προτροπή σε βία. Εμφανίστηκε μετανιωμένος; Αααααχαχαχαχα… Από την απολογία του το ακόλουθο. "Το φτύστε τους είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε." Βγάζει φυσικά γέλιο η αντιπαραβολή της συγκεκριμένης δήλωσης με τους ισχυρισμούς περί θρησκείας της αγάπης, αλλά δεν βγάζει καθόλου γέλιο απ’ την άλλη η διάθεση του τράγου να χρησιμοποιήσει όπλο για να περιορίσει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και τον έρωτα μιας μεγάλης μερίδας ανθρώπων στη χώρα μας.

Αντί λοιπόν να καταλήξει ο συγκεκριμένος κακιασμένος ρασοφόρος, ιδίως μετά την απολογία του, σε κελί στο τρίτο υπόγειο και να δοθεί το κλειδί στους συντελεστές του Gay Pride της Θεσσαλονίκης για επίσημο πέταγμά του στο Θερμαϊκό, μαθαίνουμε τελικά όλο έκπληξη (LOL) ότι ο υποκινητής ενεργειών μίσους αθωώνεται!

Πάμε πάλι μέχρι να σας γίνει κτήμα. Θεωρείτε ότι η πρόταση "η ελληνική δικαιοσύνη δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μεγάλο λαϊκό δικαστήριο με θεσμική υπόσταση" είναι υπερβολική; Θεωρείτε ότι οι νόμοι στη χώρα μας πραγματικά προστατεύουν ανθρώπινα δικαιώματα και όχι τα κεκτημένα της εξουσίας σε πολυπληθείς κοινωνικές ομάδες; Εγώ προσωπικά όχι.

Έχετε τελικά εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη;

ΥΓ: Επειδή την βλέπω να έρχεται την ανταπάντηση. Αλήθεια; Αυτός είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε περισσότερους στις επάλξεις της πολιτικής ορθότητας; Περισσότερος έλεγχος και ανάγκη να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το συγκεκριμένο κίνημα ώστε οι πιέσεις του να είναι συγκρίσιμες με τις πιέσεις των υπολοίπων ομάδων; Αυτό επιδιώκουμε τελικά; Νόμους που θα εφαρμόζονται, όχι επειδή υπάρχει το πλαίσιο ισχύος αλλά επειδή θα ασκούνται ισχυρότερες πιέσεις;

Μάλιστα. Θα ήθελα να μου δείξετε έστω και ένα επιτυχημένο παράδειγμα συγκρουσιακής ευμάρειας παγκοσμίως, πριν σας εκφράσω το θαυμασμό μου για τις ιδέες σας.


Share:

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

Η Χυδαία Επιβολή του Ισχυρού (Πραγματική Ιστορία στην Ελλάδα του 2018 – ΜΕΡΟΣ 2ο)

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Αν δεν έχετε διαβάσει το 1ο μέρος εδώ, σταματήστε τώρα. Δεν θα έχετε κανένα σοβαρό στοιχείο για να αξιολογήσετε τη συγκεκριμένη πραγματική ιστορία.



Οι διάδρομοι του τρόμου σε στιγμές χαλάρωσης!

Μια Παρένθεση

Έστω ότι για τους Χ λόγους διαφωνίας, και με την προϋπόθεση ότι δεν έχει υποστεί βία ή κάποιου είδους αδικία, ο Βρασίδας αποφασίζει να ρίξει μια μπουνιά στον Ζαχαρία; Πως θα χαρακτηρίζατε την πράξη; Σκεφτείτε το προσεκτικά και κρατήστε την απάντηση.

Εντάξει; Προχωράμε…

Ας υποθέσουμε τώρα ότι τη μπουνιά στον Ζαχαρία δεν την έδωσε ο Βρασίδας αλλά η λεπτεπίλεπτη Εύα, η οποία προσεβλήθη από κάποιο σεξιστικό σχόλιο του θύματος. Τώρα; Πώς σας ακούγεται η συγκεκριμένη πράξη; Είναι αποδεκτή;

Και ας υποθέσουμε ότι την μπουνιά δεν την έφαγε ο Ζαχαρίας αλλά ο Mike Tyson. Εεε καλά, έλα τώρα! Ποιο θύμα;

Οπότε; Τι γίνεται με την πράξη τελικά; Δεν είναι κατακριτέα αν κάποιος αντέχει το ξύλο (σχεδόν Επίκληση στις Συνέπειες); Δεν είναι κατακριτέα αν συμφωνούμε με τα ελατήρια του θύτη (Double Standard);

Και η Κατάληξη

Το περιστατικό είναι πέρα για πέρα αληθινό και ο Δράκος υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας αλλά:
  1. Δεν υπήρξε καμιά παρκαρισμένη Mercedes Benz CLK του 2015 στις θέσεις των ασθενοφόρων.
  2. Δεν υπήρξε κανένας Πρόεδρος και καθόλου κωλο-celebrity-VIP-ξες-ποιος-είμαι-εγώ πρόσωπα. Υπήρξαν όμως γύφτοι (sic) οι οποίοι τραμπούκισαν τους πάντες υπό την πλήρη και πιθανώς άνωθεν επιβεβλημένη ανοχή αστυνομίας και security.
  3. Δεν υπήρξε απλώς ένας κουστουμάτος τραυματίας και δύο τρισβερκάδες. Υπήρξε ένας γύφτος τραυματίας με ένα πληγωμένο (από μαχαίρι) δάχτυλο, ο τρισβερκάς πατέρας του και ο αδερφός του, καθώς και μια συνοδεία από 10-15 γύφτους και γύφτισσες, πίτα στη βρομιά και στα tattoo, οι οποίοι άνοιγαν κουρτίνες και παραβάν και ορμούσαν μέσα την ώρα μικροεπεμβάσεων, κουβαλώντας πιθανώς έναν σκασμό μικρόβια σε δωμάτια τα οποία έπρεπε να βρίσκονται απομονωμένα από τους επισκέπτες.

Σημαίνει μήπως αυτό ότι έχουν οι γύφτοι κάποια φυλετική ροπή προς το έγκλημα και την παρανομία; Μήπως έχουν κάποια φυλετική σχέση με τη βρομιά; Μήπως είναι οι μόνοι που κουβαλάνε μικρόβια; Προφανώς όχι! Οποιοσδήποτε ζει σε συνθήκες εξαθλίωσης, ζει μέσα στη βρομιά και καταλήγει να ρέπει προς παραβατικές συμπεριφορές. Είναι ζήτημα επιβίωσης η παραβατικότητα και η μη σπατάλη ενέργειας σε πολυτέλειες τις οποίες θεωρούμε αυτονόητες όσοι ζούμε στο τυπικό δυτικό σπιτάκι μας.

Κι όμως, παρά τα όσα γράφονται παραπάνω, υπάρχουν αυτή τη στιγμή πολλά άτομα τα οποία ακούγοντας το 1ο μέρος της ιστορίας ένιωσαν την οργή τους να ξεχειλίζει απέναντι στον κωλο-celebrity-VIP-ξες-ποιος-είμαι-εγώ τύπο και τους μπράβους του, μόνο και μόνο για να νιώσουν 100% προδομένοι από το 2ο μέρος και την ρατσιστική επίθεση στους καημένους τους Ρομά, πόσο μάλλον τώρα που κάποιος διανοείται να τους αποκαλέσει και γύφτους. Η πράξη του επαναλαμβανόμενου τραμπουκισμού περνάει σε δεύτερη μοίρα μπροστά στις κατηγορίες εις βάρος του "εγκεκριμένου" κατατρεγμένου και τη χρήση μιας παράνομης λέξης. Και ο υπογράφων το συγκεκριμένο κείμενο πρέπει να είναι λογικά ένας κρυφοδεξιός ρατσιστής. Ο οποίος, αν δεν είχε αναλωθεί σε έναν ολόκληρο πρόλογο με έναν φανταστικό πλούσιο, διάσημο και αναιδή πρόεδρο, θα ήταν αδύνατο να γράψει την ιστορία εξ’ αρχής με τους πραγματικούς συντελεστές, χωρίς να χαρακτηριστεί αστραπιαία Χρυσαυγίτης.

Λυπάμαι που θα σας το χαλάσω, αλλά οι τραμπουκισμοί, πίσω απ’ τους οποίους μπορούμε ή θέλουμε να εντοπίσουμε ελατήρια, δεν μεταβάλλονται αυτόματα σε κάτι άλλο. Συνεχίζουν να είναι τραμπουκισμοί. Η αποδοχή του συνθετικού "κωλο" μπροστά απ' τον πλούσιο και η απόρριψη της μη πολιτικά ορθής λέξης "γύφτος", είναι ενδεικτικές καταστάσεις του συναισθηματικού βραχυκυκλώματος με το οποίο αντιμετωπίζετε κάποιοι την ουσία των προβλημάτων. Και το γεγονός ότι, προκειμένου να διηγηθώ το συγκεκριμένο περιστατικό, αναγκάζομαι να επινοήσω πρώτα μια ιστορία με εγκεκριμένους απεχθείς χαρακτήρες που θα προλειάνει το έδαφος απέναντι σε αριστερίζοντες και "κοινωνικά ευαίσθητους", κάνει απλώς τα μυαλά μου να πονάνε.

Ας κλείσουμε απλώς με τους κομπάρσους της όλης ιστορίας! Παραμερίστηκαν και υπέστησαν σοβαρή ψυχολογική βία (αυτοί που μου έμειναν στο μυαλό τουλάχιστον):
  1. Ένας 35αρης από τροχαίο, ο οποίος πονούσε πολύ στο στήθος.
  2. Ένας 40αρης με σωληνάκια και σοβαρή δυσκολία στην αναπνοή, ακινητοποιημένος πάνω σε καροτσάκι.
  3. Ένα παλικαράκι πάνω σε φορείο, με το πόδι του σε κακό χάλι και γδαρμένη βάρβαρα ολόκληρη την αριστερή μεριά του προσώπου του.
  4. Ένα κοριτσάκι, εικάζω 4-5 χρονών, με πιθανό κάταγμα στο πόδι του, το οποίο δεν έπαψε να κλαίει κατατρομαγμένο για πάνω από τρίωρο, γαντζωμένο στην αγκαλιά πότε του μπαμπά και πότε της μαμάς. Οι οποίοι πέρασαν όλο αυτό το διάστημα της αναμονής όρθιοι!
  5. Μια κοπέλα στα 25-30, ίσως η μοναδική χωρίς συνοδό, η οποία μόρφαζε από τον πόνο και έκλαιγε μόνη της, όρθια σε μια γωνία για πάνω από μισή ώρα. Σε κάποια φάση έφυγα σε ένα διπλανό δωμάτιο της βραχείας νοσηλείας, τράβηξα μια καρέκλα προς την πόρτα και την φώναξα να καθίσει. "Μα θα χάσω τη σειρά μου" μου είπε. "Θα στην κρατήσω εγώ και θα έρθω να σε φωνάξω" της απάντησα. Και το χαμόγελο ανακούφισης που μου χάρισε επειδή βρέθηκε κάποιος να ενδιαφερθεί γι' αυτήν, με αποζημίωσε πλήρως για τις ώρες της ταλαιπωρίας.

Απλώς, όλοι οι παραπάνω δεν είχαν την ευκαιρία να καταθέσουν πιστοποιητικό κοινωνικής κατάστασης, ώστε να έχουν δικαίωμα στη διαμαρτυρία.


Share:

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Η Χυδαία Επιβολή του Ισχυρού (Πραγματική Ιστορία στην Ελλάδα του 2018 – ΜΕΡΟΣ 1ο)

Η Αρχή

Κυριακή 4 Μαρτίου 2018

- Ήρθε ο γιατρός, τον εξέτασε και είπε ότι θα πρέπει να πάει στο νοσοκομείο.

- Καλέσατε ΕΚΑΒ;

- Ναι, το κάλεσε ο γιατρός. Θα τον πάνε στο Ιπποκράτειο…

- Γιατί όμως νοσοκομείο;

- Έχει κάνει 5 φορές εμετό σήμερα. Δεν στο είπα νωρίτερα. Ο γιατρός λέει ότι φοβάται για ειλεό.

- Ξεκινάω. Σε πέντε λεπτά θα είμαι εκεί.

Σε πέντε λεπτά ο Δράκος βρέθηκε στο σπίτι των γονιών του και λίγα λεπτά αργότερα βρέθηκε να ακολουθεί το προπορευόμενο ασθενοφόρο με τον πατέρα του μέσα. Κατάσταση; Ελεγχόμενη.

Είσοδος στο νοσοκομείο. Κατάσταση; Ανεξέλεγκτη. Τη συγκεκριμένη εποχή, λόγω των πρόσφατων συλλαλητηρίων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα για το Σκοπιανό, είχε γίνει της μόδας μια πολύ ωραία μονάδα μέτρησης της πυκνότητας πληθυσμού. Συγκέντρωση ατόμων / m2! Δημοφιλείς τιμές; Τιμές-τέρατα του στιλ 4,5 άτομα / m2 (LOL), οι οποίες όμως, εντός των επειγόντων του Ιπποκρατείου, φάνταζαν ως μονάδες μέτρησης ερήμωσης. Στενός διάδρομος στα επείγοντα με γιαγιάδες σε καροτσάκια, φορεία με σακατεμένα παιδιά, στωικούς υπομένοντες, πρόσωπα να μορφάζουν από τον πόνο και νοσοκόμους σε κατάσταση πανικού να παρκάρουν ασθενείς δίπλα σε άγνωστους υγιείς συνοδούς, "για λίγο", ώστε να μπορέσουν να παράσχουν βοήθεια και σε άλλους. Α! Και γιατρούς με τη μάσκα ηρώων της Marvel να κινούνται με υπερφυσικούς ελιγμούς ηρώων της Marvel από περιστατικό σε περιστατικό, παρέχοντας ταυτόχρονα λύσεις σε διαφορετικά σημεία του νοσοκομείου μέσα από κάποια μυστήρια τηλεμετακίνηση ηρώων της Marvel. Πυκνότητα κειμένου της λέξης "τροχαίο" στους ανακατεμένους διαλόγους; Πάνω από 20%. Για όσους έχουν καλές γνώσεις Semantic SEO, πυκνότητες κειμένου μιας λέξης άνω του 5% σε ένα κείμενο, θεωρούνται πλέον από τις μηχανές αναζήτησης αφύσικες, ύποπτες, σοβαρές ενδείξεις υπερβολής και απόπειρα εξαπάτησης. Όχι στο Ιπποκράτειο! Καμία υπερβολή εδώ.

Λίγο έξω απ' το διάδρομο του τρόμου και σε φάση σχετικά χαλαρή.

- (Δράκος) Τι διάολο κάνουμε σ’ αυτή τη χώρα με τα αυτοκίνητα, γαμώ το στανιό μου; Αλλά γάμησέ το. Φαντάζει σχεδόν φιλοσοφικό το ερώτημα σ’ αυτή τη φάση. Κάτσε να τραβήξουμε το καροτσάκι όσο πιο δεξιά γίνεται γιατί έρχεται γκαζωμένο νέο φορείο και δεν βλέπω να χωράει. Και σφαδάζει ο φουκαράς.

Διαγώνια ματιά στα νούμερα προτεραιότητας του χειρουργικού. 88 ο αριθμός του Δράκου και τρέχων αριθμός ο 86. Τουλάχιστον δεν φαίνεται να αργούμε και προς το παρόν ο μπαμπάς φαίνεται να έχει καλμάρει, τόσο από πόνους όσο και από τάση για εμετό.

20 λεπτά αργότερα, η πρώτη εξέταση έχει τελειώσει και ο Δράκος έχει πλέον παραπεμπτικό για το ακτινολογικό και για εξετάσεις αίματος και ούρων. Και με τις ακτίνες στο χέρι, θα πρέπει μετά να επιστρέψει για την επανεξέταση στους γιατρούς. Παρανοϊκή διαδρομή με καροτσάκι μέσα από συγκέντρωση ατόμων / m2 περίπου στο 6, με πολλά μπρος και πίσω για τη διευκόλυν… ααααααχαχαχαχαχαχα… ναι τέλος πάντων, για την κατά το δυνατόν διευκόλυνση των φορείων. Και παρκάρισμα σε νέα σειρά με το καλό σενάριο να κάνει λόγο για λίγο περισσότερο από μία ώρα αναμονής μέχρι την είσοδο στο ακτινολογικό. Εν αναμονεί λοιπόν…

Ο Ισχυρός

Περίπου 35 λεπτά μετά και εντελώς ξαφνικά, φωνές κάπου εκεί πίσω, στο μέρος που πραγματοποιήθηκε η αρχική εξέταση.

- (Τρισβερκάς) Ρε, πλάκα μας κάνεις; Ποια σειρά ρε; Ο άνθρωπος έχει κόψει τον τένοντά του.

- (Γιατρός) Κύριε περάστε έξω σας παρακαλώ. Δεν μπορούμε να…

Ο τύπος με τρεις δίπλες στο σβέρκο απωθεί με βία το γιατρό και βοηθάει τον κουστουμάτο και "υψηλό" τραυματία, ο οποίος στο μεταξύ σκυλοβρίζει για τη γαμημένη κατάσταση στα ελληνικά νοσοκομεία, να ξαπλώσει στο κρεβάτι του εξεταστηρίου.

- (Κουστουμάτος) Ρε, θα τα σπάσουμε όλα εδώ μέσα. Πάτε καλά;

- (Γιατρός) Κύριέ μου, έχετε το 117 και σειρά έχει τώρα το…

- (Κουστουμάτος) Σειρά έχουμε εμείς. Κοροϊδευόμαστε τώρα μεταξύ μας; Αιμορραγώ και μου έχετε μέσα την άλλη η οποία λέει "δεν μπορώ να καταλάβω που ακριβώς πονάω";

Επεμβαίνουν οι security του νοσοκομείου, απευθυνόμενοι στον έναν απ’ τους δύο τρισβερκάδες που συνοδεύουν την "υψηλή" προσωπικότητα.

- (Security) Κύριοι, θα σας παρακαλέσουμε να βγείτε έξω. Στο εξεταστήριο δεν μπαίνουν παρά μόνο οι ασθενείς και οι συνοδοί όσων χρειάζονται βοήθεια.

- (Τρισβερκάς) Τι λες ρε καραγκιόζη; Δεν χρειάζεται βοήθεια ο πρόεδρος; Τα αίματα τα είδες;

- (Γιατρός) Έχει ένα απλό τραύμα στο δάχτυλό του. Θέλετε να δείτε τι κόσμος περιμένει έξω, πάνω στα φορεία;

- (Τρισβερκάς) Κάνε τη δουλειά σου ρε, να τελειώνουμε.

Κάπου εδώ, και για να μην εξελιχθεί το παρόν άρθρο σε μυθιστόρημα, θα πρέπει να συνοψίσουμε την κατάσταση στα εξής:

Ο τυφώνας που μπούκαρε στα επείγοντα και παρέσυρε τα πάντα στο διάβα του, ήταν ο Πρόεδρος (;;;), συνοδευόμενος από δύο εύσωμους τρισβερκάδες μπράβους (τρεις δίπλες στο σβέρκο έκαστος). Εισέβαλαν στο νοσοκομείο, παρέκαμψαν οποιαδήποτε υπάρχουσα σειρά, σπρώχνοντας και τρομοκρατώντας καθώς τους "έπνιγε το δίκιο τους" για τους γιατρούς που αγνοούσαν την κρίσιμη κατάσταση του Προέδρου (;;;) από έναν τραυματισμό στον δείκτη του αριστερού χεριού, και ολοκλήρωσαν με το έτσι-θέλω την αρχική εξέτασή τους υπό τη διακριτική παρουσία των security. Οι οποίοι security απαντούσαν στις παραινέσεις των γύρω τρομαγμένων για παρέμβαση, ότι δεν έχουν το δικαίωμα, βάσει νόμου, να οδηγήσουν κανέναν έξω από το νοσοκομείο. Στη συνέχεια, έχοντας πάρει τα παραπεμπτικά, μπούκαραν με το έτσι θέλω στο ακτινολογικό, παρακάμπτοντας και την εκεί σειρά (Και του Δράκου, ο οποίος ακολούθησε αμέσως μετά…), και προχώρησαν στη συνέχεια σε τρίτο πιστόλιασμα σειράς, εκεί στη λήψη αίματος και ούρων. Σε όλη τη διάρκεια της επεισοδιακής μετακίνησής τους, οι τρισβερκάδες απειλούσαν και λογόφεραν διαρκώς με τους security και με κάποιους απ’ τους παρευρισκόμενους, παρενοχλούσαν τους γιατρούς και μπαινόβγαιναν συνεχώς μέσα στα εξεταστήρια, ακόμα και τη στιγμή παροχής πρώτων βοηθειών σε κάποιο επείγον περιστατικό.

Ελλάδα 2018!

Κάπου στην πορεία, εμφανίστηκαν δύο πελώριοι τύποι απ’ τα ματ, με πλήρη εξάρτηση, τους οποίους προφανώς και κάλεσαν οι security και οι οποίοι συνόδευσαν τον Πρόεδρο (;;;) εντός του χειρουργικού τμήματος κρατώντας τουλάχιστον έξω τους μπράβους, όπου και ολοκληρώθηκε η περίθαλψή του. Στο ενδιάμεσο, ο ένας απ’ τους δύο μπράβους πρόλαβε να ξανατραμπουκίσει έναν γιατρό, την ώρα που ο τελευταίος βγήκε τρέχοντας για να υποδεχτεί ένα φρέσκο περιστατικό.

- (Τρισβερκάς) Για πες ρε, αν φοράς παντελόνια, τι πήγες και είπες στη νοσοκόμα στο ακτινολογικό;

- (Γιατρός) Φύγε από μπροστά μου, έχω δουλειά.

- (Τρισβερκάς, τον τραβάει απ’ το χέρι) Δεν πας πουθενά. Θα έρθεις τώρα μαζί μου.

- (Γιατρός, με αξιοθαύμαστη ψυχραιμία) Αν με ξαναακουμπήσεις, δεν ξέρω κι εγώ τι θα γίνει. ΕΧΩ ΔΟΥΛΕΙΑ. Ο άνθρωπος έξω έχει θέμα.

- (Τρισβερκάς) Για ξαναπές ρε τι είπες…

Ο γιατρός τραβάει το χέρι του αγνοώντας πλήρως τον τραμπούκο και σπεύδει προς το νεοαφιχθέν περιστατικό, την ίδια στιγμή που οι security προσπαθούν να συγκρατήσουν τον έξαλλο Μαμελούκο.

Η υπέροχη αυτή ιστορία έληξε τελικά (αλλά προσωρινά όπως θα δείτε στη συνέχεια) με τη θριαμβευτική αποχώρηση των κωλο-celebrity-VIP-ξες-ποιος-είμαι-εγώ προσώπων από το νοσοκομείο μέσα σε μια Mercedes Benz CLK του 2015, παρκαρισμένη τόσην ώρα στις θέσεις των ασθενοφόρων! Ααα… Και ο πατέρας του Δράκου απέφυγε τελικά το ανησυχητικό σενάριο και επέστρεψε στο σπίτι του μετά από 6 ώρες στη βραχεία νοσηλεία.

Όσο για τη συνέχεια; Θα τη μάθετε στο ΜΕΡΟΣ 2ο, το οποίο θα δημοσιευθεί αύριο.

Διαβάστε τη συνέχεια: Η Χυδαία Επιβολή του Ισχυρού (Πραγματική Ιστορία στην Ελλάδα του 2018 – ΜΕΡΟΣ 1ο)



Share: