Η Φύση Απεχθάνεται τις Ανισότητες! Ακόμα και τις Οικονομικές...

Υψηλή τάση από τη μία, χαμηλή τάση από την άλλη. Δημιουργείται ροή ρεύματος από την υψηλή τάση προς τη χαμηλή (αν και στην πραγματικότητα έχουμε ροή των αρνητικά φορτισμένων ηλεκτρονίων προς την αντίθετη φορά) έως ότου οι δύο τάσεις εξισωθούν.

Υψηλή στάθμη νερού στο ένα δοχείο και χαμηλή στάθμη στο άλλο δοχείο. Τα δύο δοχεία μοιράζονται ένα κοινό τοίχωμα. Μόλις ανοίξει μια τρύπα στο μεταξύ τους τοίχωμα, δημιουργείται ροή από το δοχείο υψηλής στάθμης στο δοχείο χαμηλής έως ότου εξισωθούν οι δύο στάθμες. Η περίφημη αρχή των Συγκοινωνούντων Δοχείων!

Υψηλή βαρομετρική πίεση στη μία περιοχή, χαμηλή βαρομετρική πίεση στην άλλη. Δημιουργείται ροή ανέμου από την περιοχή υψηλής πίεσης προς την περιοχή χαμηλής πίεσης (παρεκκλίνουσα φυσικά ελαφρώς λόγω της περιστροφής της γης) έως ότου εξισωθούν οι πιέσεις και επέλθει η νηνεμία.

Η φύση αντιπαθεί τις ανισότητες και προσπαθεί να τις καταργήσει όπου αυτές δημιουργούνται. Και η δράση της είναι τόσο περισσότερο σφοδρή όσο μεγαλύτερη γίνεται αυτή η ανισότητα. Άλλο πράγμα ο άνεμος με ταχύτητα 80 km/h που προκύπτει στο Αιγαίο με 16 mbar διαφορά πίεσης σε 650 km και άλλο ο άνεμος με ταχύτητα 450 km/h που δημιουργείται σε ένα Tornado με 100 mbar διαφορά πίεσης μέσα σε 3 km!!!

Χμμμ, ισχύουν όλα αυτά και κάπου αλλού πέραν της φυσικής; Ασφαλώς. Τυπικό παράδειγμα αποτελεί η βιολογία όπου το γενικό μοτίβο (εξαιρετικά απλοποιημένο για να γίνει ευκολονόητο) πάει περίπου ως εξής: Έστω είδος Α το οποίο έχει ως βασικό θηρευτή του το είδος Β το οποίο με τη σειρά του έχει ως βασική του τροφή το είδος Α. Στην κανονική κατάσταση στη φύση ο πληθυσμός των Α έχει μια τιμή και ο πληθυσμός των Β μία άλλη. Αυξάνεται για κάποιον λόγο ο πληθυσμός του Α; Το είδος Β βρίσκει πλέον ευκολότερα τροφή, αναπτύσσεται κι αυτό περισσότερο πληθυσμιακά και αρχίζει με εξαλείφει το πλεόνασμα των Α. Μειώνεται για κάποιον λόγο ο πληθυσμός των Α; Το είδος Β δεν βρίσκει πλέον εύκολα τροφή με αποτέλεσμα να αρχίζει να μειώνεται και ο πληθυσμός του, οπότε και το είδος Α ανακάμπτει. Η φύση τα επαναφέρει όλα στην κατάσταση ισορροπίας.

Και όταν δεν υπάρχουν θηρευτές; Χαα! Αυτό επιχείρησε να κάνει ο άνθρωπος με την οργάνωση του σε κοινωνίες. Οργανώθηκε σε ομάδες και σε περιοχές όπου απέκτησε τον απόλυτο έλεγχο. Σε χωριά και σε πόλεις όπου η επιβίωση (θεωρητικά πάντα) παύει να αποτελεί πρόβλημα και καλύπτεται από την ασφάλεια και τα παραγόμενα αγαθά. Σε περιοχές που θα μπορεί να αναπτύσσεται χωρίς ανασταλτικούς παράγοντες.

Οι Καταστροφικές Ανισότητες
Είμαστε όντα εγωιστικά. Θέλουμε πάντα το καλύτερο για τον εαυτό μας και αυτό είναι κάτι που υπαγορεύεται από την ίδια μας τη φύση! Σκεπτόμενοι λοιπόν πλήρως εγωιστικά και μέσα στα πλαίσια των κοινωνιών που δημιουργήσαμε, μας συμφέρουν οι ανισότητες; Οι ίδιες ανισότητες που αντιπαθεί η φύση και μας το δείχνει με κάθε ευκαιρία; Μας συμφέρει η κατοχή τεράστιου πλούτου και προνομίων σε έναν χώρο όπου κάποιοι πιθανώς θα παλεύουν για την επιβίωσή τους; Μας συμφέρει όσον αφορά το προσδόκιμο ζωής, την υγεία ή την παιδεία μας; Η απάντηση στη βάση των αριθμών πιθανώς θα σας εκπλήξει! Απολαύστε τον εξαιρετικό Richard G. Wilkinson (με ελληνικούς υπότιτλους):

How economic inequalities harm societies! (greek subs) from Schrodinger's Dragon on Vimeo.

Οι ανισότητες και το εχθρικό περιβάλλον είναι άρρηκτα συνυφασμένα μεταξύ τους. Και το εχθρικό περιβάλλον έχει την ιδιότητα να μας λαβώνει συχνά. Με μικρά, καθημερινά και επίμονα χτυπηματάκια τα οποία αθροιστικά οδηγούν σε μια πλήρως αναμενόμενη "κόπωση". Το απλό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι:

Που βρίσκεται τελικά η ευτυχία (αν τελικά επιδιώκουμε την ευτυχία...); Στον εξωφρενικό πλουτισμό μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον ή στην οικονομική άνεση μέσα σε ένα περιβάλλον γενικευμένης ευμάρειας; Ρε λεεεες;;;

Συνέχεια στο άρθρο...

Ο Αποκλεισμός της Βούλας Παπαχρήστου και το Ιδεολογικό Ξεβράκωμα του Νεοέλληνα!

Ολυμπιακοί Αγώνες 2012 στο Λονδίνο και ίσως θα ήταν χρήσιμο να κάνουμε μια αναφορά στον βασιλιά των αθλημάτων των Ολυμπιακών. Ο δρόμος 100 μέτρων! Η κούρσα της μίας ανάσας! Ο αγώνας που μαγνητίζει από τον οπαδό της μεσημεριανής ζώνης μέχρι τον φανατικό ποδοσφαιρόφιλο.

Κανόνες του Δρόμου 100m σύμφωνα με τους δεξιούς!
Αγωνίζονται οι επτά κορυφαίοι και εγώ. Η εκκίνηση δίνεται με τον πυροβολισμό του αφέτη. Ο πρώτος που θα φτάσει στα 50 m, περνάει ανενόχλητος. Ο δεύτερος που θα φτάσει στα 50 m, θα φορτώνεται και ένα βαράκι 5 kg. Ο τρίτος θα φορτώνεται 10 kg. Ο τέταρτος μόλις φτάσει στα 50 μέτρα, θα τρώει 3 σφαλιάρες πριν συνεχίσει. Ο πέμπτος μόλις συμπληρώνει τα 50 m θα τρώει μια κλωτσιά στα αχαμνά. Τον έκτο στα 50 m θα τον χτυπάμε στα πλευρά με τρεις ροπαλιές. Τον τελευταίο που θα περάσει από τα 50 m θα του τσακίζουμε με το ρόπαλο τα γόνατα έως ότου να μην μπορεί καν να περπατήσει. Οι συγκεκριμένοι κανόνες δεν θα ισχύουν για εμένα! ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Μόλις τερματίσει ο πρώτος, κρατάμε τα στοιχεία του έτσι ώστε όταν ο γιος του, μετά από μερικά χρόνια θα συμμετάσχει στους αγώνες, να προνοήσουμε έτσι ώστε να ξεκινήσει την κούρσα του από τα 50 m.

Κανόνες του Δρόμου 100m σύμφωνα με τους αριστερούς!
Αγωνίζονται οι οκτώ κορυφαίοι. Η εκκίνηση δίνεται με τον πυροβολισμό του αφέτη. Όποιος φτάνει στα 30 m θα του τσακίζουμε με το ρόπαλο τα γόνατα έως ότου να μην μπορεί καν να περπατήσει. Δεν τερματίζει ποτέ κανένας. Γιατί να θέλει δηλαδή κάποιος να κερδίσει; Απαγορεύεται να θέλεις. Να σταματήσουν όλοι να τρέχουν και να κόψει το λαιμό της η οργανωτική επιτροπή ώστε να μοιράσει μετάλλια σε όλους τους αγωνιζόμενους αλλά και τους θεατές. Καμία διάκριση!

Κανόνες του Δρόμου 100m όπως ισχύουν σήμερα!
Αγωνίζονται οι οκτώ κορυφαίοι. Η εκκίνηση δίνεται με τον πυροβολισμό του αφέτη. Ας κερδίσει ο καλύτερος!
(Αλήθεια, πως και διατηρείται τελικά ακόμα αυτός το νεοφιλελεύθερο μέτρο στην κούρσα των 100m;;;)

Στη σύγχρονη Ελλάδα υπάρχουν ταμπέλες. Στη σύγχρονη Ελλάδα υπάρχουν αριστεροί και δεξιοί. Κοινό χαρακτηριστικό των δύο; Δεν θέλουν να αμείβονται για την αξία. Θέλουν απλώς να αμείβονται. Οι αριστεροί αγνοούν παντελώς την ανθρώπινη επιθυμία και ζητάνε απλούς κανόνες ισοπέδωσης για όλους. Οποιοιδήποτε άλλοι κανόνες είναι μη αποδεκτοί, έστω και αν τους υιοθετεί η πλειοψηφία. Οι δεξιοί από την άλλη ζητάνε πολύπλοκους κανόνες άνευ λογικής που θα εξασφαλίζουν την ανυπαρξία ανατροπών, οι οποίοι κανόνες όμως θα ισχύουν μόνο για τους άλλους. Και η φαντασιακή ένταξη του δεξιού στο ίδιο σύνολο με τους άλλους παρέχει απλά το πολυπόθητο πιστοποιητικό απενοχοποίησης.

Χμμμ, ο νεοέλληνας έχει γενικότερα θέμα με τους κανόνες!

Και που κολλάει η Παπαχρήστου;
25/7/2012 και η Ελληνίδα τριπλουνίστρια Βούλα Παπαχρήστου τιμωρείται από την ΕΟΕ με αποκλεισμό από τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου για το 2012, εξαιτίας ρατσιστικού μηνύματος στο Twitter.

Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα.. Τουλάχιστον τα κουνούπια του δυτικού Νείλου.. θα τρώνε σπιτικό φαγητό!!!

Και για μια ακόμη φορά οι Έλληνες πολώνονται. Πολώνονται στα άκρα ενός δίπολου από τα πολλά που εμφανίζονται από το πουθενά μέσα στον φαντασιακό κόσμο της συνωμοσιολογίας και της υπερβολής όπου κατοικοεδρεύει ο σύγχρονος νεοέλληνας. Οι κάτοικοι του ενός πόλου πάντοτε απειλούνται από κάποιον κίνδυνο και οι κάτοικοι του άλλου πόλου χλευάζουν (δικαιολογημένα τις περισσότερες φορές) τις ανύπαρκτες φοβίες. Και στην περίπτωση της Βούλας Παπαχρήστου η φοβία έχει υπόβαθρο καθαρά δεξιό.


Οι δεξιοί νεοέλληνες γενικότερα έχουν φροντίσει να μετασχηματίσουν το Πρωτείο του Ατόμου στο "Πρώτα για το Άτομο μου και ας ψοφήσουν οι άλλοι", πράγμα που τους κάνει να φέρνουν το χέρι τους και να κλείνουν τη μύτη τους με σιχασιά κάθε που βρίσκουν στο διάβα τους αναξιοπαθούντες. Για το κατάντημα κάποιου φουκαρά φταίει αποκλειστικά ο ίδιος ο φουκαράς. Δογματικά και κάπως απροσδιόριστα γονιδιακά, η ευθύνη βαρύνει μονάχα τον ίδιο. Και ποτέ δεν σχετίζεται με τις περιρρέουσες συνθήκες. Ο Έλληνας στην τελική, ακόμη και σε συνθήκες ακραίας ανέχειας δεν θα χαρακτηριζόταν ποτέ από την εγκληματική δράση των λογής - λογής Πακιστανών, Αφγανών, Αφρικανών και λοιπών.

Εεε λοιπόν σας έχω νέα! Τα δίπολα είναι ηλίθια. Τα δίπολα εκφράζουν διλήμματα και απευθύνονται σε ανθρώπους που δεν σκέπτονται ή που δεν είναι σε θέση να σκέπτονται. Τούτων λεχθέντων, θα αποπειραθώ να απαντήσω σε μια σειρά από ερωτήματα, ξεκινώντας από το βασικό:

1. Δίκαιος ή άδικος ο αποκλεισμός;
Κατά την ταπεινή μου άποψη, δίκαιος (και όχι δικαιότατος, αφού θα ήταν χρήσιμο το να αποφύγουμε τον υπερθετικό βαθμό που αποτελεί το βασικό δεκανίκι των δίπολων). Και αυτό επειδή, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες από το site των Ολυμπιακών Αγώνων, ρατσιστικά σχόλια δεν επιτρέπονται:

[...] RACISM
We cannot allow for anything that can be deemed to be racist and offensive towards any group of people.
If you are ever in any doubt please do not publish the message (hold it in the queue) and escalate it to management for further advise.

Το ορθόν της απόφασης της ΕΟΕ επικύρωσε φυσικά με την ανακοίνωση της και η ΔΟΕ. Αλλά όπως εξηγήσαμε ήδη, στο δεξιό φαντασιακό οι κανόνες είναι για τους άλλους.

2. Μα δεν ήταν ρατσιστικό το σχόλιο...
Χμμμ, είναι - δεν είναι ρατσιστικό, δεν έχει καμία απολύτως σημασία! Θυμόμαστε το δίπολο που αναφέραμε προηγουμένως; Κάποιοι θεώρησαν ρατσιστικό το τιτίβισμα της Βούλας και κάποιοι όχι! Αυτό, σε περίπτωση που δεν το έχουν καταλάβει κάποιοι, είναι ο ορισμός της αμφιβολίας που θα έπρεπε να διακατέχει τον αθλητή ώστε να συμβουλευτεί τους υπεύθυνους της αποστολής.

3. Ναι, αλλά στο μυαλό της ίδιας της Παπαχρήστου δεν θεωρήθηκε το σχόλιο ρατσιστικό, ούτε γεννήθηκε ποτέ η αμφιβολία ότι κάποιος ενδέχεται να το θεωρήσει ρατσιστικό.
Μάλιστααα! Δύο πραγματάκια. Πρώτον, γίνεται αντιληπτό φαντάζομαι ότι δεν μπορούμε να ρωτάμε αυτόν που αφοδεύει αν μυρίζει η παραγωγή του, εντός της τουαλέτας, ληγμένο κουνάβι! Άσε να το βεβαιώσουν οι επόμενοι τυχεροί επισκέπτες. Δεύτερον, αδυνατώ να πιστέψω ότι η Παπαχρήστου θεωρεί τα σχόλια "10 χρόνια δουλειάς και κούρασης για να φτάσουμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες" και "Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα.. τα κουνούπια του δυτικού Νείλου.. θα τρώνε ντόπιο φαγητό!!!" ισοδύναμα και άνευ πιθανής ρατσιστικής υπόνοιας (αυτοεξηγούμενο)!

4. Ναι, αλλά εσύ τι πιστεύεις; Ήταν ρατσιστικό το σχόλιο;
Αν σώνει και καλά πρέπει να απαντήσουμε σε κάτι παντελώς άσχετο με το άδικο ή δίκαιο της απόφασης αποκλεισμού, εεε τότε ναι, το σχόλιο κατά πάσα πιθανότητα ήταν ρατσιστικό. Αν το διάβαζε κάποιος στο Twitter του Tweety θα είχε τις αμφιβολίες του, αλλά στο Twitter μιας κοπέλας που αναπαράγει μηνύματα της Χρυσής Αυγής, πιστόλια και βίντεο "Γάμα τον Κωλότουρκο", η λογική θα εκραγεί αν επιχειρήσει να χωρέσει την αμφιβολία!

5. Άντε και είναι ρατσίστρια η Παπαχρήστου και κοιμάται με προσκέφαλο το "Ο Αγών Μου". Και τι σημαίνει αυτό; Πρέπει να της αφαιρέσουμε το  δικαίωμα συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες;
Σε καμία περίπτωση! Δεν προβλέπεται πουθενά πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων για τη συμμετοχή στην Ολυμπιάδα. Αλλά για μια ακόμη φορά, η Παπαχρήστου δεν τιμωρήθηκε για τις ρατσιστικές πεποιθήσεις της αλλά επειδή τις εξέφρασε δημόσια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πράγμα που απαγορεύεται!

6. Ρε συ, ανέκδοτο ήταν! Εσύ δεν έχεις πει ποτέ ρατσιστικά ανέκδοτα;
Έχω πει πολλές φορές ρατσιστικά ανέκδοτα και έχω γελάσει τρανταχτά με κάποια από αυτά. Αλλά υπάρχουν κι εδώ δύο παρατηρήσεις:

Πρώτον επειδή ακριβώς επειδή τα ρατσιστικά μηνύματα είναι επικίνδυνα, προκειμένου να θεωρηθούν ανέκδοτα, είναι χρήσιμο να διατυπώνονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Ας συγκρίνουμε π.χ. το επίμαχο μήνυμα με τις ακόλουθες εκδοχές που ακολουθούν μοτίβο ανέκδοτου:

Γιατί τα κουνούπια του δυτικού Νείλου τσιμπάνε περισσότερο τους Αφρικανούς; Γιατί τους αρέσει το ντόπιο φαγητό!

ή

Τι είπε ο Ηλίας Κασιδιάρης όταν πληροφορήθηκε για τα κρούσματα με κουνούπια του δυτικού Νείλου; Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα θα τρώνε τουλάχιστον ντόπιο φαγητό.

Τα ανέκδοτα ακολουθούν συγκεκριμένα μοτίβα ακριβώς για να βγαίνει αυτός που τα λέει από τον κόπο να εξηγεί ότι είναι ανέκδοτα και ότι οι παρευρισκόμενοι δεν θα πρέπει να τα πάρουν στα σοβαρά! Για να μην αναφέρουμε και το πλέον τυπικό μοτίβο στα ανέκδοτα που θέλει κάθε ανέκδοτο να ξεκινάει ως εξής:

Ανέκδοτο! Ήταν μια φορά ένας...

Δεύτερον, για μια ακόμη φορά ξεχνάμε το γεγονός ότι κάποιος που λέει ανέκδοτα με την παρέα του, ανάμεσα σε τσίπουρα, δεν υπάγεται εκείνη τη στιγμή σε κάποιο ειδικό δίκαιο. Για επιβεβαίωση των ανωτέρω, δοκιμάστε μετά τα τσίπουρα να πάρετε από πάνω και λίγη μεθυλτριενολόνη, απ' αυτήν της Χαλκιά! Κανένας δεν θα σας ενοχλήσει…

7. Εδώ ρε μας λένε ότι προσέβαλε τα Ολυμπιακά Ιδεώδη. Ποια ιδεώδη ρε; Της ντόπας;
Ακριβώς! Τα ιδεώδη της ντόπας. Τα ιδεώδη τα οποία εσύ ο ίδιος πρεσβεύεις κάθε φορά που παρακολουθείς αγώνες με παιδάκια που πήραν τις απαραίτητες ουσίες για να γίνουν υπεραθλητές και να καταδεχτεί να τους παρακολουθήσει επιτέλους ο μπαμπάς τους ο οποίος, από τότε που τον θυμούνται, παρακολουθούσε μόνο υπεραθλητές! Αυτά τα ιδεώδη θέλεις, και αυτά υπερασπίζονται οι οργανωτές. Αν δεν τα θέλεις, μην τα παρακολουθείς και διάβασε καλύτερα για το Μποζόνιο Χιγκς.

8. Άμα είναι έτσι, να τιμωρηθεί και η Γερμανίδα σημαιοφόρος που δήλωσε "Το Ολυμπιακό χωριό έχει γεμίσει με ξυπόλητους Έλληνες αθλητές. Τους βλέπουμε και κάνουμε τους μαλάκες για να μη μας ζητήσουν δανεικά". 
Χαχαχαχαχαχαχαχαχα, πρώτα - πρώτα αυτό δεν ειπώθηκε ποτέ! Η Επιστροφή του Μουφόλοτζι Κόντεστ είναι διασκεδαστικότατη και κατατοπιστικότατη επί του θέματος. Αλλά ο νεοέλληνας; Αυτός ο κλασσικός οπαδός του μεταλλαγμένου Πρωτείου του Ατόμου (είπαμε, πρώτα το άτομο μου!) που στα χρόνια της κατοχής τακίμιαζε με τους ξένους κατακτητές και στη σύγχρονη ελεύθερη Ελλάδα απεχθάνεται τους ξένους! Ο ίδιος νεοέλληνας που του μυρίζει άσχημα ο μαύρος, ο ίδιος άνθρωπος που δεν νοιάζεται για κανέναν και ξαφνικά ματώνει η καρδιά του για το κοριτσάκι που θα πάει στράφι η αθλητική του καριέρα, ο ίδιος τύπος που προέταξε το ανυπέρβλητο επιχείρημα "Είναι κακό δηλαδή να λες Αφρικανό τον Αφρικανό;", εξοργίζεται με την υπόνοια ότι κάποιοι διαδίδουν πως ο Έλληνας ζητάει δανεικά, τη στιγμή που τα ζητάει!

Και τώρα τα σημαντικά που μας διέφυγαν!
Ο σύγχρονος Έλληνας έχει πάντα σοβαρές ανησυχίες. Την ίδια ώρα που του αδειάζουν τις τσέπες με παρανοϊκές αθετήσεις του οικονομικού γίγνεσθαι τύπου περαίωσης, τέλους επιτηδεύματος και φόρου αναπνοής, ο ίδιος παραμένει στις επάλξεις για να υπερασπιστεί... από τον ποδοσφαιρικό Ηρακλή για να μην πέσει κατηγορία μέχρι την καημένη την Παπαχρήστου που την έφαγαν τα ξένα συμφέροντα αλλά και ο Κουβέλης.

Επιπλέον ο σύγχρονος Έλληνας ξέρει να αναγνωρίζει την αξία. Πιστός στην εκκλησία που κρατάει την κοινωνία μας σε συνοχή, πιστός στα κόμματα που επί 35 χρόνια χαράζουν την πολιτική της επιτυχίας, πιστός στους αστέρες του εγχώριου lifestyle που οριοθετούν τον δρόμο προς την επιτυχία, κάνει επιτέλους και το επόμενο βήμα και ακολουθεί την αξία και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Την Παπαχρήστου με την εγνωσμένη αθλητική αξία, την οποία δεν θα πήγαινε να παρακολουθήσει ποτέ σε αγώνες στίβου, αποφάσισε να την παρακολουθήσει στο Twitter για το εγνωσμένο και ανεπαρκές περιεχόμενο των σκέψεων της. Ενδεικτικά τα ακόλουθα στιγμιότυπα με τους όμβρους από followers. Ποίμνιο λοιπόν, κομματόσκυλο, fashion victim και follower! Συλλυπητήρια...

Bonus: Πως να εικοσαπλασιάσετε τους followers σας στο Twitter σε τρεις μέρες!

25/07/2012 14:36

25/07/2012 15:41

25/07/2012 16:33

25/07/2012 19:23

25/07/2012 21:47

26/07/2012 08:28

26/07/2012 14:47

27/07/2012 10:36

28/07/2012 15:19

Συνέχεια στο άρθρο...

Μποζόνιο Χιγκς VS Δημιουργός; Ούτε καν ντέρμπι...

(μικρή διασκεδαστική παρένθεση)
Κάμποσο π.Χ.
- Ο θεός θέλει να θυσιάσεις το παιδί σου για να τον εξευμενίσεις!
- Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Το αγαπάω το παιδί μου πιο πολύ από τον εαυτό μου και αποκλείεται να το θυσιάσω. Ας υποστώ τις συνέπειες... (φυσικά οι συνέπειες δεν έρχονται ποτέ)

Αρκετά μ.Χ.
- Η γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο; Βλάσφημεεεε, στην πυρά!
- Εεε καλά, δεν είπαμε και τίποτα. Μάλλον θα έκανα λάθος. Συγχωρήστε με (από μέσα του: Γίδια, Κρετίνοι...)

Άλλοτε μ.Χ.
- Ο θεός εξοργίστηκε και πετάει κεραυνούς!
- Τι πίνεις ρε μάστορα; Αφού οι κεραυνοί είναι ηλεκτρικές εκκενώσεις στα καταιγιδοφόρα νέφη.
- Ναιαιαιαιαι, αλλά ποιος τα δημιουργεί και προκαλεί την καταιγίδα;
- Ο Σάκης ο υδραυλικός!

Πρόσφατα μ.Χ.
- Η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης καταρρίπτει πλήρως τη χριστιανική θεώρηση. Γιατί εφόσον δεν υπήρξε ποτέ ο Αδάμ και η Εύα, (αν και αποδεδειγμένα υπήρξε ο Σουβλάμ και η Γυρεύα), δεν υπήρξε ποτέ και το προπατορικό αμάρτημα. Συνεπώς, ένας Ιησούς που κατέβηκε στη γη γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, μήπως είναι άκυρος; Μήπως δεν είναι καν ιστορικό πρόσωπο;;;
- Ναι, καλά, απλά δεν καταλαβαίνεις ότι η ιστορία του Αδάμ και της Εύας είναι συμβολική. Αλλά ακόμα κι αν αποδείχτηκε η Μεγάλη Έκρηξη, αυτό το Big Bang πως το λέτε, ποιοοοος νομίζεις ότι υπήρχε πριν από αυτό και τα δημιούργησε όλα; Εεεεε...;
- Ο Σάκης ο υδραυλικός!

Η Οπισθοχώρηση της Θρησκείας και η Επέλαση της Επιστήμης!
Μετά απ’ αυτήν τη σύντομη ανασκόπηση της ιστορίας του ανθρώπου, ήρθε η ώρα να διερευνήσουμε λιγάκι την ουσιώδη διαφορά της θρησκείας από την επιστήμη:

Η επιστήμη παρατηρεί αδιάκοπα το Σύμπαν και προσπαθεί να κατανοήσει τι μας λέει αυτό καθημερινά. Παρατηρεί, συστηματοποιεί τις παρατηρήσεις και τα εκπορευόμενα συμπεράσματα και οργανώνει τα συμπεράσματα αυτά σε θεωρίες οι οποίες επαληθεύονται και ερμηνεύουν τον κόσμο μας και είναι έτοιμες να χάσουν την ισχύ τους απέναντι σε κάθε νέα θεωρία η οποία δίνει πληρέστερες εξηγήσεις.

Η θρησκεία από την άλλη δεν είναι τίποτα άλλο από τον σωματώδη στούρνο αληταρά της γειτονιάς. Δεν ξέρει τίποτα! Αλλά το ισχυρό κόμπλεξ κατωτερότητας που κουβαλάει δεν του επιτρέπει να παραδεχτεί ότι δεν γνωρίζει. Ξεστομίζει λοιπόν αδιάκοπα μπούρδες, προσπαθεί να τις επιβάλει στα άλλα παιδάκια με το ζόρι και στη συνέχεια εκνευρίζεται και αντιδρά άσχημα όταν η πραγματικότητα τον διαψεύδει. Στο καθημερινό μας ανάλογο η θρησκεία προσπαθεί να εξηγήσει στο Σύμπαν πως το ίδιο λειτουργεί (εξήγηση φυσικών φαινομένων) και από πού προέρχεται (προφανώς από κάποιον Δημιουργό). Προσπαθεί να πει στο Σύμπαν τι πρέπει να κάνει (κατάλυση των φυσικών νόμων δια μέσου των θαυμάτων). Και εξαγριώνεται κάθε φορά που το Σύμπαν αντιδρά. Η για να ακριβολογήσουμε, δεν αντιδρά καθόλου και συνεχίζει να κάνει ευλαβικά ό,τι έκανε ανέκαθεν, λειτουργώντας πάνω στα προκαθορισμένα από τους φυσικούς νόμους μοτίβα του. Και πως αντιδρά η ίδια η θρησκεία όταν εξαγριώνεται; Σκορπάει απειλές, φόβους και τύψεις, αλλά και μίσος προς κάθε εκφραστή της γνώσης.

Η ισχύς της θρησκείας στην πορεία της ιστορίας αποδυναμώνεται μέρα με τη μέρα, με κάθε καινούριο επίτευγμα της επιστήμης και τελικά βρίσκει ως έσχατο καταφύγιο κάτι που βρίσκεται τόσο καλά κρυμμένο, ώστε κατά πάσα πιθανότητα (όπως σκέπτεται ατυχώς ο θρησκευτικός νους), δεν θα μπορέσει να απαντηθεί ποτέ. Τη Δημιουργία! Η Δευτέρα Παρουσία μπορεί να αναβάλλεται εσαεί διαψεύδοντας προσδοκίες και προφήτες. Οι προσευχές και τα κομποσκοίνια μπορεί να ξεχειλίζουν από γελοιότητα στον 21ο αιώνα. Αλλά η Δημιουργία; Ο πάνσοφος Δημιουργός;;; Απρόσιτος χρονικά, αφού τοποθετείται στην αρχή του χρόνου και απρόσιτος τοπικά αφού τοποθετείται έξω από το υλικό σύμπαν. Απλά το δημιούργησε πριν από 4,5 δις χρόνια και στη συνέχεια περίμενε 4,5 δις χρόνια παρά κάτι μέχρι να φανερώσει την ύπαρξη του σε κάποιους τύπους στην έρημο. Λογικότατο!!! Αλλά αυτός ο απρόσιτος Δημιουργός είναι αναγκαίος, αφού τα πάντα χρειάζονται έναν Δημιουργό, σωστά;

Απολογήσου απαίσιο και μοχθηρό Μποζόνιο Χιγκς!
Αν τα πάντα χρειάζονται έναν Δημιουργό, μήπως χρειάζεται και ο Δημιουργός έναν Δημιουργό; Χαχαχα, ας μη χρησιμοποιούμε λογικά αδιέξοδα εναντίον της θρησκείας, αφού ποτέ της δεν τα είχε καλά με τη λογική. Ας παίξουμε στο ίδιο το γήπεδο της με μια γεύση από θεωρητική φυσική, κατά το δυνατόν εκλαϊκευμένη.

Καθιερωμένο Μοντέλο: Με απλά λόγια είναι ένα μοντέλο που περιλαμβάνει το σύνολο των εξισώσεων που περιγράφουν τις ιδιότητες και τη συμπεριφορά όλων των στοιχειωδών σωματιδίων. Το μοντέλο καλύπτει επαρκώς τη λειτουργία των τριών από τις τέσσερις φυσικές δυνάμεις, δηλαδή την ηλεκτρομαγνητική, την ισχυρή πυρηνική και την ασθενή πυρηνική δύναμη ενώ δεν έχει καταφέρει να ενσωματώσει τη βαρυτική δύναμη σε μια ενοποιημένη θεωρία. Στην αρχική του διατύπωση, το καθιερωμένο μοντέλο προϋπέθετε την απουσία μάζας απ’ όλα τα στοιχειώδη σωματίδια.

Πεδίο Χιγκς: Το 1964, ο θεωρητικός φυσικός Peter Higgs προτείνει τον μηχανισμό Χιγκς ώστε να μπορέσει να καταστήσει τη μάζα των στοιχειωδών σωματιδίων συμβατή με τις εξισώσεις του καθιερωμένου μοντέλου. Ο μηχανισμός Χιγκς προβλέπει την ύπαρξη του πεδίου Χιγκς, ενός ενεργειακού πεδίου το οποίο εμφανίστηκε στο πρώτο τρισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και δίνει στα στοιχειώδη σωματίδια τη μάζα τους. Με απλά λόγια δημιουργεί! Και αν όντως ευσταθεί η πρόταση του Χιγκς, καταρρέει και το τελευταίο καταφύγιο του κατατρεγμένου, διά μέσου των αιώνων, θεού. Χμμμ, και τι είναι τελικά η επιστήμη; Μπάτε σκύλοι, αλέστε; Ο καθένας μπορεί να προτείνει ό,τι κατεβάσει ο εγκέφαλός του; Ουδόλως! Στη λογική της επιστήμης μια πρόταση γίνεται αποδεκτή μόνο όταν παρέχει επαρκείς εξηγήσεις για τον κόσμο γύρω μας, και μέχρι αυτή να διαψευστεί. Και ακριβώς επειδή το πεδίο Χιγκς μπόρεσε να εξηγήσει επαρκώς το καθιερωμένο μοντέλο, το οποίο με τη σειρά του εξηγεί κατά το δυνατόν καλύτερα τα είδη των δυνάμεων της φύσης, η πρόταση του Χιγκς έτυχε της ανάλογης επιστημονικής αποδοχής. Πράγμα στο οποίο απέτυχαν επανειλημμένα οι θυσίες, τα ευχέλαια, τα σταυρουδάκια, τα σκόρδα, οι βασκανίες, τα περίτεχνα τελετουργικά, ο σαραντισμός και η ευχή του παπά, οι προσευχές, οι φανουρόπιτες, ο Πατροκοσμάς με την εκπληκτική του πρόβλεψη "θα ξεσηκωθεί το ρέμπελο και μετά οι πολίτες…" (αυτονόητο όσο και το δικό μου "θα φωνάζει κάποτε στο δρόμο ο κοσμάκης") και άλλες φαιδρές εκφάνσεις της θεϊστικής κοσμοθεώρησης.

Μποζόνιο Χιγκς: Το Μποζόνιο Χιγκς είναι κάτι σαν το αντίστοιχο σωματίδιο του ενεργειακού πεδίου Χιγκς, που προβλέπεται από τον κυματοσωματιδιακό δυϊσμό που κυριαρχεί στην κβαντομηχανική. Προβλέπεται από τη θεωρία και συνεπώς πρέπει να υπάρχει και στην πράξη. Και για μια ακόμη φορά ένα θεωρητικό μοντέλο της φυσικής (φαίνεται να) επαληθεύεται. Στις 2 και στις 4 Ιουλίου δύο από τα πειράματα  - επιταχυντές του CERN, το ATLAS και το CMS, ανακοινώνουν αποτελέσματα για την εύρεση ενός στοιχειώδους σωματιδίου το οποίο πληροί τις ελάχιστες προδιαγραφές ώστε να μπορεί να ταυτοποιηθεί με το θεωρητικά προβλεπόμενο Μποζόνιο Χιγκς. Παρατηρείστε την επιστημονική διατύπωση! Όχι ένα αβασάνιστο "βρέθηκε" αλλά ένα συγκρατημένα πανηγυρικό "πληροί τις ελάχιστες προδιαγραφές ώστε να μπορεί να ταυτοποιηθεί με το θεωρητικά προβλεπόμενο Μποζόνιο Χιγκς".

Και τώρα;;; Ποια η αντίδραση του επίσημου διαχειριστή και εκφραστή της θρησκείας; Το αντιπαθητικό πρόσωπο του σωματώδους στούρνου αληταρά της γειτονιάς εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο μέσα από τα λόγια ενός από τους πλέον τυπικούς εκφραστές του, του πασίγνωστου και κατ΄ιδίαν απαίτηση προσφωνούμενου "Σεβασμιότατου" Σεραφείμ Πειραιώς. Σωματώδης καθώς διαθέτει κάποια υπολογίσιμα κυβικά όσον αφορά την επίδραση του στο απαίδευτο πλήθος. Στούρνος εκ πεποιθήσεως! Και σαν τον αληταρά της γειτονιάς για μια ακόμη φορά επιχειρεί να νουθετήσει το απαίδευτο πλήθος προβαίνοντας σε αήθεις επιθέσεις εναντίον της αφρόκρεμας της επιστήμης. Ας μην ξεχνάμε και το βεβαρυμμένο παρελθόν του με την επίθεση του στον Στίβεν Χόκινγκ.

Φυσικά, για τους γνωρίζοντες έστω και ελάχιστα περί φυσικής ακόμη και η ελάχιστη κριτική ενασχόληση με το λυσσαλέο του κείμενο (Ο Μητροπολίτης Πειραιώς για το "σωματίδιο του Θεού") είναι μάταιη και τεράστια σπατάλη ενέργειας και αυξάνει απλώς αναίτια την εντροπία στο σύμπαν! Αξίζει πάντως να σταθούμε σε δύο μόνο σημεία:

"Σήμερα λοιπόν στήν Γενεύη τῆς Ἑλβετίας "ἔξοχα μυαλά" θέλουν νά μᾶς καταπείσουν ὅτι τό ὑποατομικό σωματίδιο μποζώνιο Χίγκς, πού εἶναι μία ἀσυνείδητη μονάδα ἐνέργειας, ἄν ὑπάρχει, δημιουργεῖ, συντονίζει, σχεδιάζει καί καταστρώνει τά τρισεκατομμύρια τῶν γαλαξιακῶν σχηματισμῶν, τούς σέ αὐτά ὑφισταμένους φυσικούς νόμους ὥστε μήν συγκρούονται μεταξύ τους, τήν ἀέναη κίνηση τῆς συμπαντικῆς ὕλης-μάζης, τήν ὀργανική διάπλαση καί τή ζωή τῶν ἐνοργάνων ὄντων καί φυσικά τήν ἁρμονία τοῦ ὑλικοῦ σύμπαντος."

και

"Αὐτό ἀκόμα τό ἀσυνείδητο σωματίδιο, πού δέν ἔχει γνώση τοῦ ἑαυτοῦ του καί δέν μπορεῖ νά ἀπαντήσει στό ἐρώτημα «τί εἶσαι;» καταστρώνει καί δημιουργεῖ ἐκ τοῦ μηδενός συνειδητά ὄντα ὅπως ὁ ἄνθρωπος, πού ἔχουν τό συνειδέναι, ὑπερβαίνει τό ἀγεφύρωτο χάσμα μεταξύ ἀνοργάνου καί ὀργανικῆς ὕλης, τά ἀγεφύρωτα ὀργανικά χάσματα μεταξύ ὅλων τῶν εἰδῶν τῶν γενῶν τῶν ἐνοργάνων ὄντων, τό ἀγεφύρωτο χάσμα μεταξύ τοῦ φυτικοῦ κόσμου καί τῶν ἐμψύχων ὄντων, τό ἀγεφύρωτο χάσμα μεταξύ τοῦ ἀνθρώπου καί ὅλων τῶν ἄλλων ἐνοργάνων καί ἐμψύχων ὄντων."

Μάλισταααα, ο Σεραφείμ Πειραιώς εγκαλεί το Μποζόνιο Χιγκς στην τάξη! Το καλεί να αποποιηθεί τον τίτλο του δημιουργού αν πρώτα δεν γνωρίσει τον εαυτό του και δεν απαντήσει στα ερωτήματα που θα του τεθούν!!! Του απαγορεύει να σχεδιάζει και να καταστρώνει!!! Και η δικαιολογημένη προϊστορική άγνοια πλην όμως αδικαιολόγητη σύγχρονη βλακεία της απόδοσης ανθρωπόμορφων χαρακτηριστικών σε κάθε πράγμα που δεν κατανοούμε, καλά κρατεί.

Μην το παραγεμίζεις, θα σκάσει...
Δεν θα υπενθυμίσουμε τίποτα περισσότερο από αυτό που γνωρίζει ο απλός άνθρωπος από την εμπειρία του. Δεν υπάρχει μία απάντηση για όλα! Θα ήταν σίγουρα βολικό ώστε να καθίστανται οι αμόρφωτοι και οι τεμπέληδες αξιόλογοι, αλλά δυστυχώς γι αυτούς δεν είναι έτσι τα πράγματα. Και ένας θεός παντοδύναμος και πανάγαθος, παντογνώστης και ποιητής των πάντων... Σκάει μέρα με τη μέρα εις τα εξ’ ων συνετέθη. Απώλεσε σταδιακά την παντοδυναμία του αφού διαπιστώθηκε ότι δεν το έχει το θέμα με την κατασκευή μιας τόσο μεγάλης πέτρας που να μην μπορεί να τη σηκώσει (όταν ένας τραγέλαφος καλεί το Μποζόνιο Χιγκς να απολογηθεί, μας χορηγεί αυτόματα το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε αυτά τα διασκεδαστικά παιδικά επιχειρήματα). Απώλεσε σταδιακά τον χαρακτηρισμό Πανάγαθος όταν ο κόσμος διαπίστωσε ότι η παιδική θνησιμότητα, ο πόλεμος, η αρρώστια, ο βιασμός και ο φόνος είναι έννοιες συνυφασμένες με τη ζωή. Απώλεσε σταδιακά την παντογνωσία του αφού η δυνατότητα απαντήσεων και προβλέψεων του θεόπνευστου βιβλίου συγκρινόμενη με το αθροιστικό έργο γιγάντων της νόησης, από τον Ερατοσθένη και τον Ιπποκράτη μέχρι τον Δαρβίνο και τον Αϊνστάιν, δεν διαφέρει και πολύ από τη σύγκριση της ταχύτητας ενός υπερηχητικού αεροσκάφους με την ταχύτητα μίας οδοντόβουρτσας. Με την πιθανότατη ανακάλυψη του Μποζονίου Χιγκς και την επιβεβαίωση του πεδίου Χιγκς, ο θεός όπως τον γνωρίζαμε έχασε και την ιδιότητα του Δημιουργού.

Και τι μας προσφέρει τελικά η θρησκεία;
Η θρησκεία προσφέρει απαντήσεις ισάξιες του Σάκη του υδραυλικού σε προβλήματα τα οποία η ίδια μας έχει δημιουργήσει και δεν σχετίζονται με τον φυσικό κόσμο.

- Θα σου σπάσω και τα δύο σου γόνατα! Και στη συνέχεια θα φροντίσω να σου φέρνω κάθε μέρα φαγητό, πάγο για να κατευνάζεις τον πόνο σου αλλά και θα σου ψιθυρίζω λόγια παρηγοριάς για να μην στεναχωριέσαι. Αυτά όλα όμως μόνο στην περίπτωση που δεν θα μου φέρνεις  αντιρρήσεις. Δέχεσαι;

- Αααχαχαχαχαχαχαχαχα, βέβαια! Πως θα μπορούσα να απορρίψω τέτοια προσφορά;;; Μήπως όμως θα έπρεπε να σε ευχαριστώ και να σε δοξάζω παράλληλα;

- Χμμμ, τώρα που το λες...

Συνέχεια στο άρθρο...

Chematiasma

Μύυυυυυυυυυυυθθθθμπάστινγκ ον δε γουέι, φακ γαία (φίλε Polsemannen, το έγραψα σωστά;)

Εεε, χμμμ, με συγχωρείτε γι αυτό το ξέσπασμα. Ήταν αυθόρμητο και δεν θα ξανασυμβεί, το υπόσχομαι. Η παρούσα ανάρτηση λοιπόν είναι αφιερωμένη σε μερικά παιχνιδάκια του μυαλού και λογικές παγίδες, και έχει ως σκοπό να καταδείξει πόσο ηλίθια σκέπτεται μερικές φορές ο ανθρώπινος εγκέφαλος, με αποτέλεσμα να γίνεται έρμαιο στις διαθέσεις όσων γνωρίζουν πως σκέφτεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Πριν αρχίσει να ξινίζει κάποιος, θα ήταν σκόπιμο να τονίσουμε ότι αναφερόμαστε στον εγκέφαλο όλων! Απλά όσοι από εμάς είχαν την πολυτέλεια να μεγαλώσουν σε περιβάλλον που ευνοεί τον σκεπτικισμό, γνωρίζουν ότι τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Ή για να ακριβολογήσουμε, τα πράγματα είναι πάντα όπως φαίνονται και όχι όπως θέλει να τα βλέπει το μυαλό. Τα λογικά παιχνιδάκια προέρχονται κυρίως από το εξαιρετικό βιβλίο του Derren Brown Tricks of the Mind. Τούτων λεχθέντων, αρχίζουμε...

Ουφ, τι κουραστικό πράγμα η σκέψη!
Δώστε 5 δευτερόλεπτα στον εαυτό σας για να κάνετε έναν πρόχειρο υπολογισμό της παρακάτω πράξης:

2 x 3 x 4 x 5 x 6 x 7 x 8

Σημειώστε το αποτέλεσμα σε ένα χαρτί. Στη συνέχεια καλέστε κάποιον φίλο του ίδιου ή παρεμφερούς μορφωτικού επιπέδου ή της ίδιας εξοικείωσης με τα μαθηματικά και δώστε του πέντε δευτερόλεπτα να υπολογίσει την παρακάτω πράξη:

8 x 7 x 6 x 5 x 4 x 3 x 2

Σημειώστε το αποτέλεσμα της πράξης του. Αποδεχόμαστε, φαντάζομαι, όλοι ότι στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα είναι 40320, έτσι; Ωραία! Το αποτέλεσμα που υπολογίσατε στην αρχή ήταν σημαντικά μικρότερο από 40320; Ο φίλος σας βρήκε πολύ μεγαλύτερο αποτέλεσμα από το δικό σας και σημαντικά μεγαλύτερο από 40320; Τι περίεργο; Κι όμως συμβαίνει πάντα.

Πόσες φορές μπορεί να διπλώσει στη μέση ένα χαρτί;

ΟΚ λοιπόν, ας το αφήσουμε αυτό και ας πάμε στο εξής. Η Britney Gallivan έχει διπλώσει ένα κομμάτι χαρτί στη μέση 12 φορές. Και, ναιαιαι, αυτό είναι το παγκόσμιο ρεκόρ! Στην παρακάτω εικόνα φαίνεται το πάχος του χαρτιού αφού αυτό έχει διπλωθεί 12 φορές. Μέχρι τη γάμπα.

UPDATE: Κάποιοι τα κατάφεραν και 13 φορές!

Για δοκιμάστε τώρα να φανταστείτε το πάχος ενός χαρτιού, αν αυτό θα μπορούσε να διπλωθεί στη μέση 100 φορές. Πόσο πιστεύετε ότι θα είναι αυτό το πάχος; Όσο το ύψος της Britney; Όσο το ύψος μιας πολυκατοικίας; Όσο η απόσταση Γης – Σελήνης; Θα εκπλαγείτε φυσικά να ακούσετε ότι το αποτέλεσμα της δίπλωσης ενός χαρτιού 100 φορές θα έχει περίπου τις διαστάσεις του ορατού σύμπαντος όπως τονίζει και ο Sam Harris στο Τέλος της Πίστης!!!

Μα γιατί τελικά πέφτουμε τόσο έξω στους υπολογισμούς μας; Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει, και συνέβη και στα δύο προηγούμενα παραδείγματα είναι ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος, αφού ξεκινήσει τους υπολογισμούς του και προβεί σε μια πρώτη εκτίμηση, προτιμάει γενικότερα να ξεκουράζεται και να καταλήγει σε συμπεράσματα βάσει αυτής της εκτίμησης. Γιατί ακριβώς συμβαίνει αυτό; Η τάση αυτή του εγκεφάλου δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εξελικτικό κατάλοιπο της εποχής όπου η ανάγκη για γρήγορες αποφάσεις ήταν επιτακτική!

Ψάχνοντας απεγνωσμένα την επιβεβαίωση...
Βρισκόμαστε στο καζίνο και έχουμε την πληροφορία ότι ένα ζάρι είναι κατασκευασμένο κατά τέτοιον τρόπο ώστε να ευνοεί περισσότερα εξάρια. Ποια από τις παραπάνω σειρές ρίψεων είναι πιο πιθανή;

4, 5, 1, 6, 3
6, 4, 5, 1, 6, 3

Μπήκατε στον πειρασμό να πείτε ότι η δεύτερη σειρά ρίψεων είναι πιο πιθανή; Λάθος. Όπως μπορεί να διαπιστώσει εύκολα κάποιος, η δεύτερη σειρά είναι ακριβώς ίδια με την πρώτη, με την έξτρα απαίτηση να έχει προηγηθεί και ένα επιπλέον εξάρι στην αρχή. Συνεπώς η πρώτη σειρά είναι πιο πιθανή.

Αλλά δεν πειράζει, ας συνεχίσουμε. Ο Γρηγόρης ήταν ανέκαθεν ένα πολύ δημιουργικό και ταλαντούχο παιδί στο σχολείο. Ξεχώριζε! Επεδίωκε μόνιμα να τραβάει την προσοχή των συμμαθητών του. Στο λύκειο δεν έχανε ευκαιρία να μιλήσει μπροστά σε κοινό. Και φυσικά επεδείκνυε με αυτοπεποίθηση τις δεξιότητές του σε οποιοδήποτε hot για τους συμμαθητές του πεδίο.

Ο Γρηγόρης βρίσκεται σήμερα στα 38 του. Διαβάστε τις παρακάτω προτάσεις και ταξινομήστε τις με σειρά από την πιθανότερη προς τη λιγότερο πιθανή.

1. Ο Γρηγόρης είναι λογιστής.
2. Ο Γρηγόρης είναι επαγγελματίας ηθοποιός.
3. Ο Γρηγόρης γουστάρει ιδιαίτερα να πηγαίνει σε όλα τα κοσμικά πάρτι.
4. Ο Γρηγόρης είναι επαγγελματίας ηθοποιός και γουστάρει ιδιαίτερα να πηγαίνει σε όλα τα κοσμικά πάρτι.

Πιθανές λανθασμένες απαντήσεις; Ξεκινάμε. Αποφασίσατε ότι είναι πιο πιθανό να εξελίχθηκε ο Γρηγόρης σε επαγγελματία ηθοποιό απ’ ότι σε λογιστή; Για να το σκεφτούμε λιγάκι αυτό. Υπάρχουν σημαντικά λιγότεροι επαγγελματίες ηθοποιοί από λογιστές στη χώρα μας και φυσικά υπάρχουν πολλοί λογιστές που χαρακτηρίζονται από αυτοπεποίθηση και ρητορικές ικανότητες μπροστά σε κοινό. Αν αυτό δε φαίνεται τόσο ξεκάθαρο, ας περάσουμε στο επόμενο λογικό άλμα. Αποφασίσατε ότι η πρόταση 4 είναι πιο πιθανή από την πρόταση 3; Όχι μόνο αυτό είναι εντελώς λανθασμένο, αλλά θα έπρεπε να το έχετε ήδη ψυλλιαστεί έχοντας διαβάσει το προηγούμενο παράδειγμα με το ζάρι. Η πρόταση 4 είναι ακριβώς ίδια με την 3 με την έξτρα απαίτηση να είναι ο Γρηγόρης και ηθοποιός!

Τι ακριβώς συμβαίνει και προβαίνουμε συνεχώς σε λάθος εκτιμήσεις; Η σύντομη απάντηση λέγεται αραλίκι δια του αγκυροβολείν! Χαχαχαχαχα, χάλια η προσπάθεια μετάφρασης αλλά ο διεθνής όρος είναι το Anchoring και έχει να κάνει με μια νοητική προκατάληψη του εγκεφάλου ο οποίος έχει την τάση να λαμβάνει αποφάσεις στηριζόμενος υπερβολικά σε προϋπάρχουσες πληροφορίες και επιλογές, αρνούμενος να επανεξετάζει τα δεδομένα.

Η προέκταση αυτής της τάσης του εγκεφάλου ακούει στο όνομα Πόλωση Επιβεβαίωσης. Η πόλωση επιβεβαίωσης δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν τύπο επιλεκτικής αξιολόγησης των πληροφοριών που λαμβάνουμε, σύμφωνα με τον οποία τείνουμε να εντοπίζουμε και να θυμόμαστε όλα εκείνα τα περιστατικά και τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν τις πεποιθήσεις μας (την προϋπάρχουσα δηλαδή πληροφορία) και να απορρίπτουμε τα αντίστοιχα που τις διαψεύδουν. Πορευόμαστε με αυτά που ήδη ξέρουμε και αρνούμαστε να τα θέσουμε κάτω από οποιαδήποτε κρίση. Πράγμα που σημαίνει; Χαα, εδώ είναι και το κλειδί της όλης υπόθεσης. Εφόσον επιλέγουμε να πορευόμαστε αναντίρρητα με αυτά που έχουμε μάθει, καθιστούμε τους εαυτούς μας έρμαια αυτών που μας έχουν διδάξει. Έρμαια; Μήπως ο χαρακτηρισμός είναι λιγάκι υπερβολικός;  Ιδίως όταν μιλάμε για ανθρώπους που μας αγαπάνε όπως ο μπαμπάς μας και η μαμά μας; Καθόλου υπερβολικός. Δεν ισχυρίστηκε κανένας ότι ο μπαμπάς μας και η μαμά μας δεν μας αγαπάνε. Απλώς υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να μην γνωρίζει αυτός που μας δίδαξε και δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να παραμερίζουμε την ανεπαρκή διδασκαλία για να ανοίξουμε δρόμο στην αλήθεια.

Στην πραγματικότητα, ο τρόπος με τον οποίον προσεγγίζεται η αλήθεια ενός ισχυρισμού, είναι η προσπάθεια εντοπισμού των περιπτώσεων στις οποίες δεν ισχύει αυτός ο ισχυρισμός και όχι οι ιστορίες επιτυχίας. Όσο δεν διαψεύδεται κάτι, μπορούμε να το χαρακτηρίζουμε αληθές. Θυμηθείτε ότι στα φάρμακα, αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι ότι κάποιος το δοκίμασε και είδε αποτέλεσμα. Αντιθέτως μας ενδιαφέρουν τα ποσοστά αποτυχίας και οι παρενέργειες.

Αμφιβάλλετε ακόμα για την κρυφή κυριαρχία της Πόλωσης Επιβεβαίωσης στο μυαλό του ανθρώπου και την εμμονή του στις αρχικές του επιλογές; Ας το λύσουμε το θέμα άμεσα με δύο γνωστά προβλήματα:

Wason Card Problem και Πόλωση Επιβεβαίωσης. Έχουμε μια στοίβα με κάρτες οι οποίες έχουν στη μία τους πλευρά γράμματα και στην άλλη αριθμούς. Τραβάω τέσσερις κάρτες από τη στοίβα και τις αραδιάζω τη μία δίπλα στην άλλη:

Α Γ 3 7

Προβαίνω λοιπόν στην εξής δήλωση: Όταν η μία πλευρά έχει Α, η άλλη πλευρά έχει οπωσδήποτε 3!

Ερώτηση: Ποια κάρτα ή ποιες κάρτες πρέπει να ανοίξετε κατ’ ελάχιστον ώστε να διαπιστώσετε αν σας είπα αλήθεια; Θυμηθείτε ότι μας ενδιαφέρει η αλήθεια. Οι πλέον τυπικές απαντήσεις είναι οι εξής: Οι περισσότεροι απαντάνε ότι χρειάζεται να ανοίξουμε την κάρτα με το Α και την κάρτα με το 3 και κάποιοι λιγότεροι απαντάνε ότι το άνοιγμα του 3 είναι άχρηστο και χρειάζεται να σηκώσουμε μονάχα το Α. Η πρώτη ομάδα πάσχει σαφώς από πόλωση επιβεβαίωσης. Το να σηκώσουμε το Α είναι επιβεβλημένο αφού αν βρούμε οτιδήποτε άλλο εκτός του 3, ο ισχυρισμός μου διαψεύδεται. Το να σηκώσουμε το 3 από την άλλη δεν μας προσφέρει απολύτως τίποτα. Έστω ότι το σηκώνουμε και βρίσκουμε από πίσω Φ. Μα δεν έγινε ποτέ από μέρους μου κάποια δήλωση που να λέει ότι το Φ απαγορεύεται να έχει από την πίσω πλευρά 3! Συνεπώς η δεύτερη και πιο ολιγομελής ομάδα έχει δίκιο, σωστά; Λάθος και πάλι. Για να διαπιστώσουμε την αλήθεια της δήλωσης μου, είναι επιβεβλημένο να ανοίξουμε και την κάρτα με το 7. Γιατί αν την ανοίξουμε και βρούμε από πίσω το γράμμα Α, η δήλωση μου καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα! Αλλά δυστυχώς η προεπιλεγμένη κατάσταση του εγκεφάλου είναι να προσπαθεί να στηρίξει, να επιβεβαιώσει τις πάσης φύσεως δηλώσεις.

Monty Hall Problem και εμμονή στις κακές αρχικές μας επιλογές. Η διαίσθηση μας δείχνει να είναι ιδιαίτερα επιρρεπής σε λάθη. Για του λόγου το αληθές σας παρουσιάζω τρία κλειστά κουτιά. Στο ένα από αυτά υπάρχουν 1000€. Σας καλώ να επιλέξετε ένα από τα κουτιά. Μόλις επιλέγετε, εγώ ανοίγω ένα από τα δύο εναπομείναντα και σας δείχνω ότι είναι άδειο. Σας καλώ να ξαναεπιλέξετε κουτί. Και το ερώτημα που ξεκινάει μόνιμους καυγάδες είναι: Πρέπει να κρατήσετε την αρχική σας επιλογή ή να την αλλάξετε;

Απαντήσατε ότι κρατάτε την επιλογή σας; Συγχαρητήρια! Μόλις χάσατε την ευκαιρία να διπλασιάσετε τις πιθανότητές σας για να κερδίσετε 1000€. Ο κλασικός συλλογισμός πηγαίνει ως εξής: Εφόσον τη δεύτερη φορά η επιλογή γίνεται ανάμεσα από δύο κουτιά, οι πιθανότητες είναι 50-50. Και επειδή αισθανόμαστε ιδιαίτερα άβολα να "προδώσουμε" την επιλογή μας, προτιμάμε να την κρατήσουμε και να πορευθούμε με αυτήν.

Η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική αφού η πιθανότητα επιλογής του σωστού κουτιού τη δεύτερη φορά δεν ήταν ποτέ 50-50. Όταν αρχικά επιλέξαμε ένα κουτί, η πιθανότητα να βρίσκονται τα λεφτά εντός του κουτιού ήταν 33,33% και η πιθανότητα να βρίσκονται τα λεφτά εκτός της επιλογής μας ήταν 66,66%. Πιστεύετε σοβαρά ότι αυτό το 66,66% των δύο μη επιλεγμένων κουτιών, το οποίο περιέχει τουλάχιστον 1 άδειο κουτί, αλλάζει με κάποιον μαγικό τρόπο σε 50% επειδή κάποιος, ο οποίος γνωρίζει που βρίσκονται τα λεφτά, μου ανοίγει ένα κουτί το οποίο γνωρίζει ότι είναι άδειο; Φυσικά όχι! Συνεπώς αλλάζοντας την επιλογή μας τη δεύτερη φορά, θα αυξάναμε τις πιθανότητες μας από 33,33% σε 66,66%. Δυσκολεύεστε ακόμα να κατανοήσετε την εξήγηση σε μία μόνο πρόταση; Ας το κάνουμε αναλυτικά.

Τι γίνεται όταν αλλάζω την επιλογή μου; Έστω ότι τα 1000€ βρίσκονται στο κουτί με την ένδειξη Α και τα κουτιά με την ένδειξη Β και Γ είναι άδεια. Περίπτωση 1η. Επιλέγετε το Α, σας ανοίγω π.χ. το Β (και τα δύο είναι άδεια), στη συνέχεια αλλάζετε και επιλέγετε το Γ. Χάνετε. Περίπτωση 2η. Επιλέγετε το Β, σας ανοίγω το Γ ακριβώς επειδή το Α έχει τα λεφτά και εγώ το γνωρίζω, αλλάζετε και επιλέγετε το Α και κερδίζετε. Περίπτωση 3η. Επιλέγετε το Γ, σας ανοίγω το Β επειδή το Α έχει τα λεφτά και εγώ το γνωρίζω, αλλάζετε και επιλέγετε το Α και ξανακερδίζετε. Δύο φορές στις τρεις ή αλλιώς 66,66% φορές η αλλαγή κερδίζει.

Chematiasma το (ουσ.): chemtrails και ξεμάτιασμα
- Το είδα με τα ίδια μου τα μάτια! Και δεν μπορείς να διαψεύσεις τα μάτια μου.

- Το δοκίμασα σε μένα και έπιασε!

- Δεν μπορείς να μιλάς για κάτι το οποίο δεν έχεις νιώσει...

Και ο καταιγισμός τέτοιων δηλώσεων συνεχίζεται ανελέητος, χωρίς ποτέ να αναρωτιέται κανένας τι είναι αυτό που είδε τελικά και γιατί ένιωσε όπως ένιωσε. Δε βαριέσαι, δικαίωμα του καθενός να αισθάνεται όπως θέλει, έτσι; Λάθος!

1. Δεν σας ψεκάζει κανένας. Απλώς ψάχνετε με κάθε τρόπο να επιβεβαιώσετε τις δηλώσεις του κάθε άσχετου ο οποίος δεν γνωρίζει ότι αναφέρεται στα τυπικά contrails (ίχνη συμπύκνωσης επί το ελληνικότερον), κανονικότατα ταξινομημένα νέφη στην κατηγορία cirrus στον Παγκόσμιο Άτλαντα Νεφών. Αν από την άλλη γνωρίζει τα contrails και συνεχίζει να μιλάει για chemtrails, μιλάμε για άτομο επικίνδυνο και κακόβουλο. Για πιο αναλυτικές παρουσιάσεις επί του θέματος: Chemtrails ή Χημικές Ουρές ή Αεροψεκασμοί και Chemtrails: τι ψεκάζουν πραγματικά τα αεροπλάνα;

2. Δεν σας μάτιασε κανένας. Νιώσατε προσωρινά πεσμένοι και δεν μπορούσατε να ανοίξετε τα μάτια σας και μετά από το τηλεφώνημα στην πεθερά σας και το τηλεξεμάτιασμα, συνήλθατε; Το πιο πιθανό σενάριο είναι το εξής. Φάγατε ένα γεύμα με τροφές υψηλού γλυκαιμικού δείκτη (μακαρόνια, ψωμί, πίτσα, πίτες, πατάτες και πίτα με τα σουβλάκια, ή μήπως δεν είναι συνηθισμένα γεύματα αυτά;). Το αποτέλεσμα τέτοιων γευμάτων είναι ο προσωρινός κορεσμός, η αίσθηση "ότι σερνόμαστε" και θέλουμε να κοιμηθούμε, και μετά από ένα διωράκι ένα ξαφνικό ξύπνημα από το λήθαργο. Αν σε αυτό το δίωρο προλάβατε να τηλεφωνήσετε στη μαμά σας για ξεμάτιασμα δεν σας φταίει κανένας. Αλήθεια, τον κούκλο κολλητό σας που τυγχάνει όμως σκεπτικιστής, γιατί δεν τον ματιάζουν ποτέ;  Αν δεν θέλετε να σας ματιάζουν λοιπόν, περιορίστε τους υδατάνθρακες και πλακώστε τις πρωτεΐνες. Ααα, και για να μην το ξεχάσω, η ενέργεια της μαμάς – πεθεράς είναι σατανική, σύμφωνα με την άποψη των ιερωμένων!

3. Τη Μεγάλη Παρασκευή δεν βρέχει. Ο καιρός δεν συμπάσχει στο θείο δράμα. Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπετε τον καιρό της Μεγάλης Παρασκευής για τα τελευταία 10 χρόνια στη Θεσσαλονίκη.

Μόλις στο 30% των περιπτώσεων βροχή; Μάλλον ο καιρός σκοτίστηκε.

4. Όχι, δεν εχθρεύεται όλος ο πλανήτης την Ελλάδα. Απλά ψάχνετε να επιβεβαιώσετε τις αερολογίες της κάθε Κανέλλη και του κάθε Καμμένου. Αν θέλετε να δείτε γιατί καταρρέει το κράτος, δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε οποιαδήποτε κρατική υπηρεσία και να προσπαθήσετε να ολοκληρώσετε τη δουλειά σας. Εφορίες + δήμοι + τελωνεία + υπηρεσίες υγείας = Αποτυχία².

5. Δεν καίγεστε το καλοκαίρι επειδή χειροτερεύει ο ήλιος κι ας θυμάστε ότι παλιότερα ήταν πιο ήπιος! Στα 15 σας παίζατε στη γειτονιά από το πρωί ως το βράδυ και το δέρμα σας είχε αντοχές. Σήμερα είσαστε κλεισμένος στο γραφείο σας από το πρωί ως το βράδυ και κάνετε δύο εβδομάδες το χρόνο διακοπές το καλοκαίρι. Όπου μάλιστα επιλέγετε να κάνετε μπάνιο στις 3 το μεσημέρι στο beach bar, γιατί έτσι κάνει ο κόσμος στην εποχή μας και η συγκεκριμένη πρακτική είναι ζήτημα κοινωνικού στάτους. Για περισσότερους περιβαλλοντικούς μπαμπούλες: Κλιματικοί Κίνδυνοι ή Κλιματικοί Μπαμπούλες; (The Beginning) και Κλιματικοί Κίνδυνοι ή Κλιματικοί Μπαμπούλες; (The Resurrection).

6. Δεν σωθήκατε από κάποια αρρώστια χάρις στη δύναμη της προσευχής. Εκτός και αν μπορέσετε να απαντήσετε στο ερώτημα τι έγινε με όλους αυτούς που πέθαναν ενώ προσευχήθηκαν.

7. Δεν τελειώνει ο πλανήτης Γη το 2012. Κοντός ψαλμός αλληλούια! (UPDATE: Μας βγήκε τελικά η πρόβλεψη)

Η λογική είναι αυτή ακριβώς. Μεγάλα παιδιά είσαστε, μπορείτε να την προεκτείνετε και παραπέρα.

Συνέχεια στο άρθρο...

Αγανακτισμένοι (αλλά με το Δίκιο Τους) - Η Επιστροφή

συνέχεια από τα προηγούμενα

Περίληψη
Μετά από έλεγχο των δικαιολογητικών, ο κύριος ΑΜ οδηγείται στο ισόγειο του κτιρίου της Εφορίας Καλαμαριάς, στις επιστροφές, προκειμένου να εισπράξει την επιστροφή φόρου.

- Καλημέρα σας!
- Καλημέρα κύριε!
- Με έστειλε η κυρία Γειασασήρθα από τον 2ο με αυτό το χαρτί για να σας ρωτήσω αν μπορούμε να προχωρήσουμε στην επιστροφή φόρου... 
- Ναι, για δώστε μου να δω!

Περνάνε μερικά λεπτά, και:


- Δεν έχει γίνει ακόμη η εκκαθάρισή σας! Θα πρέπει να...

[ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ]
Για ευνόητους λόγους δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην αποκάλυψη ότι στη συνέχεια της ιστορίας διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο ένας δημόσιος υπάλληλος με σοβαρότατο πρόβλημα συμπεριφοράς στον 2ο όροφο της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς, στο γραφείο 3, απέναντι από το Εισόδημα, που το όνομα του αρχίζει από Μπου και του οποίου οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις αποτελεί προϊόν σύμπτωσης!
[ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΠΑΡΕΝΘΕΣΗΣ]

- ... ανεβείτε στον 2ο όροφο, στο γραφείο 3, απέναντι από το Εισόδημα, και θα ζητήσετε τον κύριο που το όνομα του αρχίζει από Μπου. Θα του δώσετε το χαρτί και θα του πείτε να προχωρήσει σε νέα εκκαθάριση. Θα καταλάβει αυτός! Αν σας τακτοποιήσει, μπορείτε να κατεβείτε άμεσα να σας εξοφλήσουμε, δεν υπάρχει πρόβλημα από εμάς!

Ο κύριος ΑΜ φτάνει στο γραφείο 3 του 2ου ορόφου!

- Τοκ, τοκ!
- ...
- Τοκ, τοκ!
- ...

Ο κύριος ΑΜ ανοίγει την πόρτα και εισέρχεται στο γραφείο 3.

- Καλημέρα σας! Με έστειλαν από το ισόγειο, από τις επιστροφές με αυτό το χαρτί για να προχωρήσετε σε εκ νέου εκκαθάριση, ώστε να μου δώσουν την επιστροφή φόρου.
Ο ΑΜ δίνει το χαρτί στον κύριο που το όνομα του αρχίζει από Μπου.
- Δεν μπορώ να καταλάβω, τι μαλακίες κάνουν; Γιατί τους στέλνουν σ’ εμένα;

Κοιτάει το χαρτί και ξαφνικά...

- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΡΤΙ; ΠΩΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ; ΑΠΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΗΡΕΣ; ΑΥΤΟΟΟΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΕΧΩ ΕΓΩ! ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΔΩ ΑΜΕΣΩΣ...

Ο κύριος ΑΜ επιστρέφει στο γραφείο της κυρίας Γειασασήρθα.

- Γεια σας, ξαναήρθα! Το αντίγραφο που μου δώσατε δεν έπρεπε να το κρατήσω εγώ;
- Φυσικά κύριε.
- Μου το κράτησε ο κύριος στο γραφείο 3 και...
- Ωχ! Ακολουθείστε με!

Η κυρία Γειασασήρθα εισέρχεται στο γραφείο 3, δίνει το πρωτότυπο χαρτί στον κύριο που το όνομα του αρχίζει από Μπου και φεύγει.

- ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΩΡΑ; ΕΓΩ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΕΧΩ ΑΥΤΟ ΕΞ’ ΑΡΧΗΣ! ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΩ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ. Τέλος πάντων, μην περιμένεις να σου το ετοιμάσω, πνίγομαι στη δουλειά σήμερα.
- Και πότε να...
- Από βδομάδα!
- Από βδομάδα αρχές, μέσα, στο τέλος;
- Όποτε θέλεις αλλά από βδομάδα!

Από Βδομάδα + Μεγάλη Εβδομάδα...
Τρίτη πρωί του Πάσχα και ο κύριος ΑΜ καταφτάνει στις επιστροφές.

- Χρόνια πολλά! Χριστός Ανέστη (εεε ρε μαλακίες που λέμε για να πάρουμε τα λεφτά μας)!
- Αληθώς ο Κύριος!
- Είχα έρθει πριν από δύο εβδομάδες για έλεγχο των παραστατικών και ήταν να ετοιμαστεί εκ νέου η επιστροφή φόρου, οπότε...
- Μάλιστα! ΑΦΜ;
- 1552075311
- Δεν έχει εκκαθαριστεί ακόμα!
- Μα μου είχε πει ο κύριος ότι θα ήταν έτοιμο από την προηγούμενη εβδομάδα...
- Στον 2ο όροφο, στο γραφείο 3, απέναντι από το Εισόδημα, και θα ζητήσετε τον κύριο που το όνομα του αρχίζει από Μπου.

Στο γραφείο 3 του 2ου ορόφου:

- Τοκ, τοκ!
- ...
- Τοκ, τοκ!
- ...

Ο κύριος ΑΜ εισέρχεται!


- Καλημέρα. Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη (γιατί όχι Χριστός Διονύση; Τέλος πάντων). Είχα έρθει πριν από δύο εβδομάδες για να εκκαθαρίσετε εκ νέου την επιστροφή φόρου μου και μου είχατε πει ότι θα ήταν έτοιμο από την προηγούμενη εβδομάδα. Μόλις κατέβηκα στις Επιστροφές και μου είπαν ότι δεν έχει τακτοποιηθεί ακόμα...

Ο κύριος που το όνομα του αρχίζει από Μπου, γύρισε απότομα το κεφάλι του στα δεξιά, στύλωσε το βλέμμα του έξω από το παράθυρο, εξέπνευσε με δύναμη, ξάπλωσε την αξυρισιά του στην αριστερή του παλάμη και έμεινε σε αυτήν τη θέση να εκπέμπει με το βλέμμα του δηλητήριο από κόμπρα, παράνοια από Anton Chigurh και αγανάκτηση από το Σύνταγμα. Ο χρόνος πάγωσε. Πέρασαν δύο ολόκληροι μήνες, εεε συγνώμη, λεπτά μέσα στην αγωνία με τον κύριο που το όνομα του αρχίζει από Μπου να ανεβάζει εσωτερικά στροφές. Ξαφνικά γύρισε το βλέμμα του και εξεμάνη...

- ΜΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΧΩ ΜΟΝΟ. ΜΙΑ! ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ; ΕΕΕΕΕ...;
- Εεε, που ακριβώς εννοείτε;
- ΠΙΣΩ ΣΟΥ, ΕΚΕΙ... (δείχνει με το χέρι)
- Χμμμ, όχι δεν γράφει το όνομα μου.
- ΕΕΕ ΤΟΤΕ ΕΧΕΙ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΘΕΙ!
- Δεν έχει τακτοποιηθεί, μόλις τώρα το τσέκαραν κάτω στις επιστροφές!
- ΕΧΕΙ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΘΕΙ! ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ ΦΑΚΕΛΟ ΕΔΩΩΩΩΩΩ;
- Συγνώμη, ορίστε το αντίγραφο του που είχα κρατήσει από τον έλεγχο. Μήπως θα μπορούσατε να ελέγξετε αν...

Ο κύριος που το όνομα του αρχίζει από Μπου, αρπάζει το χαρτί και του ρίχνει ένα πλάγιο διερευνητικό βλέμμα, το βλέμμα του "που σε ξέρω εσένα" με το οποίο κοιτάμε έναν παλιό γνώριμο, γυρνάει αστραπιαία το κεφάλι δεξιά και βγάζει το αδερφάκι του (του αντίγραφου ντε) ανάμεσα από έναν πράσινο φάκελο και την οθόνη του.

- ΜΑΣ ΕΧΕΤΕ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΣΕΙ ΠΟΛΥ ΚΥΡΙΕ. Περάστε έξω παρακαλώ και περιμένετε...

Ο κύριος ΑΜ βγαίνει από το γραφείο έχοντας για κάποιον ανεξήγητο λόγο τον Eddie Murphy στο μυαλό του και την ακόλουθη σκηνή από το 48 Hours.

Σε οκτώ λεπτά ανοίγει η πόρτα του γραφείου 3 και ο κύριος που το όνομα του αρχίζει από Μπου βγαίνει με ένα νέο χαρτί στο χέρι!

- Παρ’ το.

Και ξαναμπαίνει μέσα στη ζεστασιά και τη θαλπωρή του παρεχόμενου από το Δημόσιο γραφείου του.

Ααα, και για να μη το ξεχάσω, ΑΜ = Αρχι-Μαλάκας. Αφού κάθεται ακόμα σε αυτή τη χώρα και πληρώνει φόρους για να σπονσάρει τα μαθήματα καλής συμπεριφοράς των δημοσίων υπαλλήλωνε...

Συνέχεια στο άρθρο...

Αγανακτισμένοι (αλλά με το Δίκιο Τους)

Milky Way, Γη, Ελλάδα, Θεσσαλονίκη, έτος 2012. Πέμπτη 5 Απριλίου. Ο κύριος ΑΜ τράβηξε την πρώτη γουλιά από τον πρωινό φραπέ του και έπιασε να ανοίξει τον φάκελο από την εφορία.

- Λες να ήρθε επιτέλους η επιστροφή φόρου από πρόπερσι;;;

Τα μάτια του στύλωσαν με μιας πάνω στο γαλανόλευκο χαρτί. Επιστροφή; Ναι καλά! Τι επιστροφές, τι αναχωρήσεις; Νέα αναχώρηση φόρου και πάλι, αλλά χωρίς την παραμικρή εξήγηση! Πρώτη δόση, 240€, Ποινικό. Ποιος, που, πότε, γιατί; Έλα τώρα, ασήμαντες λεπτομέρειες. Ο κύριος ΑΜ αισθάνθηκε ξαφνικά να ορθώνεται το μπανεράκι με την ένδειξη "SUCKER" πάνω από το κεφάλι του, ωσάν το κογιότ της Warner Bros. Τράβηξε δύο ρουφηξιές ακόμα από την παγωμένη φραπεδιά του και κατέβηκε αμέσως στο αυτοκίνητο. 5 λεπτά και μερικές δρασκελιές αργότερα βάδιζε εντός του κτιρίου της εφορίας Καλαμαριάς. Εισόδημα, 2ος όροφος. Πενηνταδύο λεπτά μετά...

- Καλημέρα σας, θα ήθελα να ρωτήσω για την επιστροφή φόρου και επίσης για ένα πρόστιμο 240€ που μου έχει έρθει και δεν εξηγεί από πού είναι...
- Για τον έλεγχο των δικαιολογητικών θα περάσετε στο γραφείο στα αριστερά στην κυρία Γειασασήρθα. Για το πρόστιμο στα Βεβαιωμένα, στο ισόγειο.
- Τοκ, τοκ!
- ...
- Τοκ, τοκ!
- ...

Ο κύριος ΑΜ ανοίγει την πόρτα...

- Σας είπα να περάσετε κύριε;
- Συγνώμη, δεν άκουσα φωνή οπότε...
- Ακριβώς, δεν ακούσατε φωνή! Θα σας φωνάξουμε.

Μετά από τριανταδύο λεπτά, ο κύριος ΑΜ εισέρχεται, κατόπιν καλέσματος, σε ένα γραφείο στο οποίο τρεις κυρίες ή δεσποινίδες (αφού το "κάργιες" δεν θα ήτο σωστό) υπάλληλοι συζητάνε για τις διακοπές του Πάσχα και μια άλλη υπάλληλος αναλαμβάνει τον έλεγχο των δικαιολογητικών.

- Ναι, καθίστε λιγάκι και θα...
- Τζζζζ, ΙΙΟΥΟΥΟΥουουουου... (το τερματικό παρέδωσε πνεύμα)
- Αααχχ, τι έγινε, έπεσε το σύστημα πάλι;
- Όχι καλέ, πάτησες απλά το καλώδιο και βγήκε από την πρίζα.
- Και τώρα;
- Εεε, ξαναβάλτο και άνοιξε τον.
- Ναι αλλά δεν ξέρω τον κωδικό...
- Φώναξε την Μαρίνα.

Δέκα λεπτά μετά την σωτήρια επέμβαση της Μαρίνας, το λογότυπο των Windows 2000 κάνει θριαμβευτική επανεμφάνιση στην οθόνη εν έτει 2012. Και μόλις δέκα λεπτά επιπλέον αργότερα, ο έλεγχος έχει ολοκληρωθεί.

- Λοιπόν κύριε, πηγαίνετε στον πρώτο όροφο στο κυλικείο και βγάζετε αντίγραφο από αυτό το χαρτί, επιστρέφετε το πρωτότυπο εδώ και πηγαίνετε στο ισόγειο στις Επιστροφές με το αντίγραφο για να δείτε αν μπορούν να σας δώσουν τώρα τα λεφτά σας. 
- Και αυτό το πρόστιμο;
- Στα Βεβαιωμένα στο ισόγειο.

Στις Επιστροφές
[Αγανακτισμένοι (αλλά με το Δίκιο Τους) – Η Επιστροφή]

Πινγκ - Στα Βεβαιωμένα
- Καλημέρα, εεε χμμμ, καλησπέρα ήθελα να πω! Θα ήθελα να μου πείτε τι ακριβώς είναι αυτό το πρόστιμο.
- Για να δω... Δε γνωρίζω!
- Τι πάει να πει δεν γνωρίζετε;
- Δε γνωρίζω, τι δεν καταλάβατε; Μισό λεπτό να κοιτάξω... Μας έχει έρθει από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης από το 2007. Πάρτε τον αριθμό πρωτοκόλλου και τηλεφωνείστε τους να σας πουν. Είσασταν τίποτα κατηγορούμενος, είχατε κανένα αυθαίρετο, καμιά κλήση ή αυτά τααα, πως τα λένε...
- Τίποτα απολύτως!
- Εεε τι να σας πω...

Πονγκ - Ενημέρωση
Ο ΑΜ τηλεφωνεί σε έναν φίλο του δικηγόρο, και εξηγεί το περιστατικό! Ο δικηγόρος του απαντάει ότι θα το ελέγξει την Δευτέρα που θα βρίσκεται εκεί. Οι μέρες κυλάνε γοργά. Και Δευτέρα, συγκεκριμένα Μεγάλη Δευτέρα πρωί ο κύριος ΑΜ ακούει στο τηλέφωνο:

- Λοιπόν, ο αριθμός αυτός είναι από μία δίκη εις βάρος ενός αλλοδαπού, ο οποίος μάλιστα αθωώθηκε! Εις βάρος σου δεν υπάρχει κάτι. Θέλουμε αριθμό απόφασης για να μάθουμε περισσότερα.

Πινγκ - Στα Βεβαιωμένα
- Καλημέρα σας, θέλω τον αριθμό απόφασης γι αυτό το πρόστιμο.
- Απέναντι, ο κύριος Μητηνψάχνης...
- Τοκ, Τοκ! Καλημέρα σας, θέλω αριθμό απόφασης γι αυτό εδώ.

Ο Μητηνψάχνης το κοιτάει!

- Μισό, να κοιτάξω! Αλλά τι τα ψάχνετε τώρα κύριε μου; Αφού έχουμε εδώ το ΑΦΜ σας! Τι δηλαδή, λάθος κάναμε;
- Τον αριθμό απόφασης παρακαλώ!
- Ορίστε, 1245Α / 2007. Άντε να δούμε τι θα καταλάβετε...

Πονγκ - Ενημέρωση
Ο ΑΜ τηλεφωνεί  στον δικηγόρο και δίνει τον αριθμό απόφασης, ημέρα Δευτέρα. Ο δικηγόρος τηλεφωνεί πίσω ημέρα Τρίτη και αναφέρει τα εξής:

- Ο αριθμός απόφασης αυτός είναι από μια δίκη εις βάρος κάποιου Elvis Raloza ο οποίος το 2007 αθωώθηκε επειδή αυτοί που τον πήγαν στα δικαστήρια... κρατιέσαι(;)... δεν επιθυμούσαν την καταδίκη του!!! Το πιστεύεις; 
- Φυσικά, τώρα που είπες το όνομα, το θυμήθηκα, γιατί ήμουν μάρτυρας υπεράσπισης.

Νοητική Μετεπιβίβαση
Κάπου στο 2004, ο κύριος ΑΜ βρίσκεται μποτιλιαρισμένος στην Αιγαίου. Ανάμεσα από αυτόν και το μπροστινό του βαν, περνάει μια γιαγιά η οποία, προκειμένου να διασχίσει και το άλλο ρεύμα, βγάζει κεφαλάκι και κοιτάει αριστερά (και όχι δεξιά, από εκεί δηλαδή που έρχονται τα αυτοκίνητα). Ξαφνικά, η γιαγιάκα, με εκκίνηση Μπεν Τζόνσον, πετάγεται μπροστά σε επερχόμενο μηχανάκι του οποίου ο πιτσιρικάς οδηγός, το μόνο που πρόλαβε να κάνει ήταν να ξεροκαταπιεί! Γιαγιά στο κράσπεδο, καταγματάκι στον ώμο και μετά από ένα τεταρτάκι καταφτάνουν ο πενηνταπεντάχρονος γιος της με την γυναίκα του και εμφανώς ταραγμένοι αρχίζουν τον πιτσιρικά οδηγό στα μπινελίκια.

- Δεν προσέχεις... να μας την σκοτώσεις τη γιαγιά...; τσογλάνι... θα σε καθαρίσω... κωλο-Αλβανέ...
- Χμμμ, ξέρετε δεν έγιναν έτσι τα πράγματα!
- Φύγε εσύ από δω, φιλο-Αλβανέ!
- Βαστάτε Τούρκοι τα’ άλογα. Θα περιμένω την τροχαία...

Η τροχαία καταφθάνει αστραπιαία μετά από μιάμιση ώρα και καταγράφει το συμβάν. Το περιστατικό πηγαίνει δικαστικά. Και κάπου στο 2007 ο κύριος ΑΜ δέχεται κλήση για μάρτυρας υπεράσπισης. Πηγαίνει στο δικαστήριο όπου έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον νεαρό Αλβανό. Ο πιτσιρικάς βάζει τα κλάματα και λέει στον κύριο ΑΜ:

- Εφτιχώσσ που ίρθεσσ. Μαι πέρνουν σστο τιλλέφωνο κε μαι λλέναι ότι τα με κλίσσν γκια πάντα μέσσα και με λαίν ότι αναίβικα στο παιζοδρώμιο με το μιχανάκοι κε χτύπησσα τη γιαγιά...
- Καλά, άσε να λένε και μην αγχώνεσαι!

Τρεις ώρες και δεκατρία λεπτά αργότερα ο κύριος ΑΜ εισέρχεται ως μάρτυρας υπεράσπισης στην αίθουσα του δικαστηρίου. Η φωνή του Προέδρου ακούγεται, με μια αδιόρατη χροιά ποτενατελειωσειτογαμήδι, να καλεί τους αντίδικούς. Στη συνέχεια ο Πρόεδρος ρωτάει:

- Μάρτυρες υπεράσπισης υπάρχουν;

Ο κύριος ΑΜ σηκώνει το χέρι του και απαντάει:

- Εγώ!

Ο γιος της γιαγιάς γυρνάει το κεφάλι του όλο έκπληξη και κοιτάει σαν αποσβολωμένος τον ΑΜ! Και τότε η νύφη της γιαγιάς αποφασίζει να σώσει την κατάσταση και πετάει το αμίμητο:

- Κύριε Πρόεδρε, δεν χρειάζονται μάρτυρες υπεράσπισης, γιατί... εεε, να, δεν επιθυμούμε την τιμωρία του νεαρού.

Έχετε δει ποτέ τη φάτσα οδηγού ΚΤΕΛ στο επάγγελμα, την ώρα που αφοδεύει και του απαγγέλει ο Γρηγόρης Βαλτινός αποσπάσματα από τα Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου; Εεε ο κύριος ΑΜ την είδε στο πρόσωπο του εμβρόντητου δικαστικού!

- ... Είστε σοβαρή κυρία μου; Έχετε φέρει τον νεαρό σε δίκη και δεν επιθυμείτε την τιμωρία του;;; Και τότε τι θέλετε;
- Εεε, χμμμ, να... Θέλουμεεεεε, εεεεε... να τον νουθετήσετε...
- Εεε αυτό πια... Δεν είμαστε καθόλου σοβαροί! Λοιπόν νεαρέ, να μην το ξανακάνεις. Τελειώσαμε. Οι επόμενοι...

WTF???
- Καλά όλα αυτά, αλλά εγώ γιατί έχω φάει πρόστιμο;
- Για λιπομαρτυρία!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Υ.Γ.: Ποιος είναι ο κύριος ΑΜ; Αγανακτισμένοι (αλλά με το Δίκιο Τους) - Η Επιστροφή

Συνέχεια στο άρθρο...

Ο Αποθανών Δεδικαίωται

Ποιος θυμάται τον Μπόμπαν;
28 Απριλίου 1993. Ο Σέρβος υπερταλαντούχος καλαθοσφαιριστής του Πανιωνίου Μπόμπαν Γιάνκοβιτς εκδηλώνει επίθεση για λογαριασμό της ομάδας του όταν του σφυρίζουν οι διαιτητές επιθετικό φάουλ. Ο Μπόμπαν νιώθει να αδικείται για μια ακόμη φορά κόντρα σε μια από τις μεγάλες ομάδες της Ελλάδας, αυτής του Παναθηναϊκού. Στιγμιαία απόγνωση και αποφασίζει να χτυπήσει το κεφάλι του στη βάση της μπασκέτας. Η συνέχεια; Μη αναστρέψιμη! Ρήξη νωτιαίου μυελού, κάταγμα στον έκτο αυχενικό σπόνδυλο και ο Μπόμπαν δεν έμελε να περπατήσει ποτέ ξανά! Και ύστερα από 13 χρόνια καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, ο Μπόμπαν έφυγε άδοξα από τη ζωή στις 28 Ιουνίου του 2006.

Αδικήθηκε από τους διαιτητές; Ίσως ναι και ίσως όχι, αν και... δεν μπορεί, για να αντέδρασε έτσι μάλλον αδικήθηκε! Αδικήθηκε από τη μοίρα; Οι περισσότεροι θα σπεύσουν να απαντήσουν "ΝΑΙ"! Αδικήθηκε από κάποιον άλλον; Ας ανοίξουμε πρώτα μια παρένθεση...

Αντικρουόμενα Μηνύματα
Ο θάνατος είναι αναμφίβολα ένα γεγονός που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο! Ιδίως δε όταν λαμβάνει χώρα στον περίγυρο των γνωστών μας ή στο συγγενικό μας κύκλο ή ακόμα περισσότερο στο στενό οικογενειακό μας περιβάλλον, τα συναισθήματα που μας προκαλεί είναι τόσο έντονα και σύνθετα ώστε να είναι απόλυτα αναμενόμενη, σε αυτόν που τα βιώνει, η αίσθηση εκείνη που περιγράφεται από την τόσο γνώριμη έκφραση "σαν χαμένος". Τι είναι αυτό που μας κάνει τελικά να νιώθουμε σαν χαμένοι;

Ο Pascal Boyer στο εξαιρετικό του βιβλίο "Και ο Άνθρωπος Έπλασε του Θεούς", το οποίο πραγματεύεται τις υπερφυσικές αντιλήψεις του ανθρώπου μέσα από το πρίσμα της σύγχρονης και εφαρμοσμένης ανθρωπολογίας και εξελικτικής ψυχολογίας, διαπιστώνει ότι η παγωμάρα μας και τα ασαφή μας συναισθήματα απέναντι στον νεκρό οφείλονται σε αντικρουόμενα μηνύματα τα οποία εισέρχονται προς επεξεργασία στον εγκέφαλό μας. Η ανθρώπινη εγκεφαλική λειτουργία είναι γενικά δομημένη πάνω σε αυτόνομα συστήματα συμπερασμού, καθένα από τα οποία είναι επιφορτισμένο με την διεκπεραίωση μιας συγκεκριμένης λειτουργίας. Τα συστήματα αυτά υπό κανονικές συνθήκες διακινούν απλά τμήματα πληροφορίας μεταξύ τους, τα οποία συντίθενται σε πολύπλοκες δομές οι οποίες με τη σειρά τους μας επιτρέπουν να αλληλεπιδρούμε επιτυχημένα με το περιβάλλον μας. Έτσι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίζει κινδύνους, να προβλέπει συμπεριφορές, να υπολογίζει πιθανά σενάρια κλπ.

Τα δύο βασικά συστήματα συμπερασμού που φαίνεται να μην μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους στην περίπτωση του θανάτου είναι το Σύστημα Εντοπισμού Ζωής και το Σύστημα Αρχείου Προσώπων. Το πρώτο είναι ένα αυτόνομο σύστημα του εγκεφάλου που μας παρέχει πληροφορίες σχετικά με το αν κάτι είναι ζωντανό ή όχι! Κινείται; Αναπνέει; Κοιτάζει; Απλά κομμάτια πληροφορίας τα οποία ελέγχονται σε μια σχεδόν αυτόματη διαδικασία για να απαντήσουν στα παραγόμενα ερωτήματα: Έχει προθέσεις αυτό που παρατηρούμε; Μπορούμε να έχουμε προσδοκίες από αυτό; Στην περίπτωση που μιλάμε για βιολογικό αντικείμενο, αν η απάντηση στα παραγόμενα ερωτήματα είναι "ΟΧΙ", τότε ο εγκέφαλος αυτόματα αντιλαμβάνεται ότι μιλάμε για καταστάσεις μη αναστρέψιμες. Θάνατος! Το Σύστημα Αρχείου Προσώπων από την άλλη είναι ένα επίσης αυτόνομο σύστημα συμπερασμού το οποίο αποτελεί μια εκτενή βάση δεδομένων στην οποία καταγράφονται όλα τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων με τους οποίους αλληλεπιδρούμε και μας γεννά τα αντίστοιχα συναισθήματα και προσδοκίες κάθε φορά που συναντάμε αυτούς τους ανθρώπους. Στην περίπτωση λοιπόν που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με κάποιον νεκρό, το Σύστημα Εντοπισμού Ζωής μας ενημερώνει ότι δεν υπάρχει ζωή και συνεπώς δεν μπορούμε να έχουμε προσδοκίες από τον άνθρωπο που βλέπουμε μπροστά μας, από την άλλη όμως το Σύστημα Αρχείου Προσώπων δεν μπορεί να σταματήσει να λειτουργεί άμεσα και συνεχίζει να μας γεμίζει με συναισθήματα και προσδοκίες όσον αφορά τον άνθρωπο που έχουμε μπροστά μας.

Η αντικειμενική αλήθεια; Ψυχρή! Κάποιος υπήρχε και σε μια στιγμή έπαψε να υπάρχει! Η υποκειμενική αλήθεια όμως δεν μπορεί να αποδεχτεί τέτοιες απότομες μεταβάσεις. Θυμώνουμε με τον νεκρό. Μιλάμε στον νεκρό. Έτσι θα ήθελε εκείνος! Καλό ταξίδι φίλε!!! Το ταξίδι είναι η λέξη κλειδί. Χρειαζόμαστε αυτήν τη μεταβατική κατάσταση στην οποία, ναι μεν τα πράγματα είναι μη αναστρέψιμα αλλά και ο νεκρός δεν είναι πραγματικά νεκρός, αλλά ακούει, τον περιποιούμαστε, του χαϊδεύουμε τα μαλλιά και του ευχόμαστε καλό ταξίδι. Αλλά το μη αναστρέψιμο των πραγμάτων μας πλημυρίζει με το δράμα του και κάπου εκεί... Ο αποθανών δεδικαίωται! Έχει δεν έχει δίκιο...

Επιστροφή Στην Πραγματικότητα
Στην περίπτωση που αναφέραμε στην αρχή, ο Μπόμπαν μπορεί να μην έχασε τη ζωή του στο μοιραίο συμβάν αλλά τα αποτελέσματα ήταν μη αναστρέψιμα και η αλήθεια είναι ότι το δράμα του μας δένει τη γλώσσα και δυσκολευόμαστε να αρθρώσουμε την αλήθεια. Ο Μπόμπαν λοιπόν αδικήθηκε κατά πρώτο λόγο από τον εαυτό του και αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Υπέπεσε σε μια ηλίθια ενέργεια η οποία σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να έχει κάποιο σοβαρό αποτέλεσμα. Και ένας πανέξυπνος ικανότατος αθλητής στέρησε από τον εαυτό του μια πιθανότατα ευτυχισμένη ζωή γεμάτη υγεία. διακρίσεις και αναγνώριση πάνω στο άθλημα το οποίο λάτρεψε.

Κλιμάκωση! 4 Απριλίου 2012, ένας 77χρονος αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα προσδοκώντας να δώσει ένα αξιοπρεπές τέλος (κατά προσωπική του δήλωση) στο αδιέξοδο που του προξένησε η δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί πλέον πολλοί συμπολίτες μας, κατονομάζοντας παράλληλα ως υπαίτιους τους πολιτικούς. Δεδικαίωται;;; Όσο κι αν ακούγεται υβριστικό, η αποκομμένη από τη συναισθηματική φόρτιση απάντηση είναι ένα ξερό ΟΧΙ! Για να φτάσει κάποιος στο σημείο να τραβήξει τη σκανδάλη και να αφαιρέσει τη ζωή του, πρέπει να έχει φτάσει σε τέτοια επίπεδα απόγνωσης ώστε το λογικό του να έχει τεθεί εκτός λειτουργίας και να αδυνατεί να αντιμετωπίσει τους φόβους του. Έχει σημασία αν οι φόβοι του είναι δικαιολογημένοι; Έχει καμία σημασία αν έχει δίκιο; Όχι, όχι και πάλι όχι! Γιατί πολύ απλά αυτός δεν είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης που πρέπει να προβάλλεται. Η αδικία και οι φοβίες μας πρέπει να αντιμετωπίζονται με αγώνα και όχι με λιποψυχία. Και αν ως κοινωνία έχουμε εθιστεί στην αποδοχή και προβολή των λιπόψυχων ως εφαλτήρια για την κλιμάκωση των ενεργειών μας, τότε η κοινωνία μας είναι βαθιά άρρωστη! Ο εν δυνάμει αυτόχειρας είναι άτομο αδύναμο που χρειάζεται τη φροντίδα μας και όχι την προβολή μας. Και αυτό που πρέπει να ξηλώσουμε σαν κοινωνία είναι η γενικότερη κατάσταση που φέρνει τους ανθρώπους σε σημείο να αυτοκτονούν.

Και ο συμβολισμός της πράξης του; Εδώ κρύβεται ίσως και το πιο άρρωστο κομμάτι του εγωισμού μας. Όταν ο τόπος και η δήλωση γίνονται σημαντικότερα της αιτίας γίνεται ξεκάθαρο πλέον ότι η αιτία θα μένει στο απυρόβλητο. Αυτοκτόνησε στο κατάστημα του χωρίς να δώσει εξηγήσεις; Είναι λυπηρό! Και οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί πολύ ρε συ, έτσι λένε οι έρευνες! Αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα και κατονόμασε τους πολιτικούς;;; Ξεσηκωθείτε!!!

Και ποια είναι η λύση τελικά; Κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη είναι η ενημέρωση, η συμμετοχή στα κοινά και η ψήφος! Ξήλωμα του σαθρού πολιτικού κατεστημένου που εμείς ψηφίζαμε τόσα χρόνια στις επερχόμενες εκλογές! Και περιθωριοποίηση του κάθε ανθρωπίσκου που αντιμετωπίζει με αναίδεια την ανθρώπινη ζωή και βρήκε τη θέση του σε μια κοινωνία που εμείς και οι προτιμήσεις μας διαμορφώσαμε. Είτε αυτός λέγεται Μπεγλίτης, είτε απλώς περιμένει την a priori δικαίωση του νεκρού για να αναφωνήσει "οι πολιτικοί φταίνε για όλα"!!!

Μαθήματα Σχολικής Ιστορίας
Πόλεμος και η μάχη σε εξέλιξη! 10 στρατιώτες βρίσκονται στα χαρακώματα με τις σφαίρες να σφυρίζουν πάνω από τα κεφάλια τους. Δεν φαίνεται να υπάρχει λυτρωμός. Και ξαφνικά ένας από την ομάδα "σαλεύει", βγαίνει από τα χαρακώματα, τρέχει κατά μέτωπο προς τις εχθρικές γραμμές φωνάζοντας "αέεερααααα", τρώει 30 σφαίρες στο στήθος και σωριάζεται νεκρός στο χώμα.

Αποτέλεσμα; Οι 10 και σε δεινή θέση έγιναν 9 και σε δεινή θέση.

Λίγο αργότερα κάποιος άλλος βγαίνει από τα χαρακώματα και κινείται προς τα πίσω, μακριά από κει που έρχονται οι σφαίρες. Στη συνέχεια κάνει έναν τεράστιο κύκλο, βγαίνει ύπουλα πίσω από τις εχθρικές γραμμές, πετάει μια χειροβομβίδα και εξολοθρεύει τους εχθρούς.

Αποτέλεσμα; Οι υπόλοιποι 8 σώθηκαν!

Ο πρώτος στρατιώτης είναι ο Άγνωστος Στρατιώτης με δικό του ανδριάντα και εξέχουσα θέση και προβολή στα βιβλία της ιστορίας. Ο δεύτερος στρατιώτης δεν αναφέρεται πουθενά. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή ο πρώτος είναι αντιμετωπίσιμος από το σύστημα και ο δεύτερος όχι; Ξέρω, είμαι πολύ κακός...

Συνέχεια στο άρθρο...

Συγχυσμένη Ανάλυση (όχι πάντως περισσότερο από τα μυαλά των νεοελλήνων)

Η Περίπτωση της Σοκολάτας
Σοκολάτα! Αααχ πόσο γουστάρουν τη σοκολάτα τα παιδιά! Θυμάμαι την πρώτη μου επαφή με τη σοκολάτα. Μου την αγόρασε η γιαγιά μου 10 δραχμές. Και όταν έσκισα το περιτύλιγμα και τα παραλληλόγραμμα κομματάκια της ΙΟΝ άγγιξαν τον παιδικό ουρανίσκο μου... Γευστικός οργασμός!!! Από τότε την ζητούσα συχνά. Και μια φορά την εβδομάδα το αίτημα που έβρισκε ανταπόκριση. Αρχικά, σε πιο μικρή ηλικία, μου την αγόραζε η γιαγιά μου, αλλά αργότερα μου έδινε 20 δραχμές για να πάω να την αγοράσω μόνος μου. Ύστερα από 1-2 χρονάκια ζητούσα πλέον 40 δραχμές για να αγοράσω σοκολάτα και σταδιακά, σε καμιά δεκαριά χρονάκια έφτασα να την αγοράζω 250 δραχμές τη ρημάδα!

Η Αμέριμνη Γαζέλα
Προχωρούσε ήρεμα και αργά δίπλα από τις συστάδες των θάμνων! Λυγερή και καμαρωτή, μόλις πριν από λίγο χορτασμένη, απολάμβανε τον ήλιο της σαβάνας, έχοντας αποβάλει πλήρως όμως τη φοβία και την εγρήγορση που χαρακτήριζε τις υπόλοιπες γαζέλες. Μάτια γεμάτα σιγουριά! Δεν θα φοβόταν κανέναν από δω και στο εξής...

Στα 10 μέτρα δίπλα της ένας θάμνος κουνήθηκε! Παρ’ όλα αυτά η αταβιστική αντίδραση της εκρηκτικής απομάκρυνσης από τον πιθανό κίνδυνο δεν εκδηλώθηκε.

- Χααα, τι μπορεί να είναι; Λιοντάρι, τσιτάχ; Εεε καλά, έχουμε ξαναδεί, δεν τρέχει και τίποτα!

Ο θάμνος ξανακουνήθηκε!

- Δεν χαλάω τον περίπατο μου για τίποτα.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, η λέαινα ξεκοκάλιζε τον ανέλπιστο μεζέ της. Και η αμέριμνη γαζέλα δεν έμελε να διαδώσει παραπέρα τα γονίδιά της.

Καλωσορίσατε στον κόσμο της Φυσικής Επιλογής.

Συνάδελφοι είσαστε εσείς;
Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης είπαν στον Ευ. Βενιζέλο ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία ασχολείται μόνο με τις εκλογές και δεν διαθέτει πρόγραμμα αντιμετώπισης των προβλημάτων της χώρας. Ανέφεραν ότι στις συναντήσεις τους με τους εκπροσώπους της τρόικας οι έλληνες υπουργοί προσέρχονται απροετοίμαστοι, δεν έχουν ποτέ συγκεκριμένες προτάσεις και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ακυρώσουν στην πράξη τα όποια μέτρα εισηγούνται οι τεχνοκράτες, χωρίς ποτέ να προτείνουν εναλλακτικές λύσεις. Επισήμαναν φαινόμενα διγλωσσίας των κομμάτων, που "άλλα λένε δημοσίως και άλλα λένε στην τρόικα". (Τα Νέα Online)

Συνάδελφοι υπουργοί είναι αυτοί και μιλάνε με τέτοιον τρόπο στον Βενιζέλο; Άσε που είναι και κουτόφραγκοι. Οπότε το ερώτημα πάει στον Έλληνα πολίτη. Εσείς λοιπόν Έλληνες ποιους εμπιστεύεστε;

Τον Γιωργάκη Παπανδρέου;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Αντωνάκη Some Are Ass;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Γιωργάκη Καρατζαφέρη;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Βαγγελάκη (Μεγατόνων) Βενιζέλο;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Τον Λουκάκο τον Παπαδήμο;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Την Ολγίτσα την Τρέμη;

[CHORUS]
- Χαχαχαχαχαχαχαχαχα... Μπα σε καλό σου, να μας πεθάνεις θέλεις!

Ή μήπως Αυτόν;

[CHORUS]
- Ας απαντήσει για εμάς ο Dr. Cox

Ή μήπως τελικά το κυβερνόν σύστημα δουλεύει και τους μεν (υπογράφω τα πάντα και δεν εφαρμόζω τίποτα) και τους δε (εφαρμόζω οτιδήποτε δεν υπέγραψα και τα χρεώνω στους μεν); Ποιος από εσάς είναι η αμέριμνη γαζέλα και δεν έχει αναγνωρίσει τον εχθρό του;

Πριν σπεύσουν κάποιοι θερμοκέφαλοι να με χαρακτηρίσουν φασίστα με την νεοελληνική ερμηνεία, δεν είμαι οπαδός της φυσικής επιλογής! Δεν τη θέλω!!! Απλά διαπιστώνω την ύπαρξη της. Μπορεί να μη γουστάρω και τα ηλιοβασιλέματα, αλλά ο ήλιος θα συνεχίσει να δύει ευλαβικά στην προκαθορισμένη ώρα του πάντα!

Και δηλαδή τι; Οι ξένοι μας αγαπάνε και θέλουν το καλό μας;
Επ’ ουδενί! Αυτό που θέλουν αποκλειστικά είναι το μερίδιό τους από μια συναλλαγή. Το ζήτημα είναι με ποιους είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε πλέον συναλλαγές; Με κάποιους που στη χώρα τους τουλάχιστον τα καταφέρνουν να είναι πιο αξιόπιστοι και φιλότιμοι συγκριτικά με τα εν ελλάδι κατακάθια της πολιτικής; Με κάποιους των οποίων οι χώρες βιώνουν την κρίση στο 1/20 απ’ ότι την βιώνουμε εμείς; Ή θα παραμείνουμε στην περήφανη στάση της αμέριμνης γαζέλας και θα προτιμήσουμε να πιστέψουμε τα σαρκοβόρα των τελευταίων 30 ετών, που δεν κρύβονται καν πλέον πίσω από θάμνους;

Ξανά: Με ποιους θέλουμε να κάνουμε συναλλαγές; Αααα, και σε ποιο νόμισμα;

Την περίπτωση της σοκολάτας στην αρχή τη θυμήθηκα στο άσχετο επειδή με έπιασε υπογλυκαιμία την ώρα που έγραφα!!!

Συνέχεια στο άρθρο...

Προστάτες Άγιοι

- Γρηγόοοορηηηη. Ξύπνα παλικάρι μου. Αναισθησία σου κάνανε; Ξύπνα. Μια ώρα σε σκουντάω. Ξύπνα και τον Βασίλη και τον Γιάννη τον ετοιμόλογο και άντε να πιάσετε δουλειά κι εσείς, γιατί οι υπόλοιποι έχουν αρχίσει να τσινάνε άσχημα.

- Ε, χμμμ, χφφφφφφφφφφφφ, καλά. Φέρε το πρωϊνό μου στο κρεβάτι. Τι μέρα είναι...

- Γρηγόρη σήκω, μην το ξαναπώ. Αρκετά σας ανέχτηκα όλα αυτά τα χρόνια και αν συνεχίσω να κάνω τα στραβά μάτια, δεν τη γλυτώνω την ανταρσία.

- Δηλαδή, και για να καταλάβω τώρα, τι σόι παράδεισος είναι εδώ αν δεν μπορούμε καν να κοιμηθούμε;

- Να κοιμηθείτε;;; Από το 390 μ.Χ. κοιμάσαι ρε νούμερο. Και έχουμε 2011!

- 2011; Σαν χτες μου φαίνεται πως ήταν όταν κοιμήθηκα.

- Είπαν του λωλού να... αφοδεύσει! Το "εκοιμήθη" το χρησιμοποιούμε για λόγους μάρκετινγκ και όχι για αράζετε σαν τα κοπρόσκυλα, άγιοι άνθρωποι. Και είστε και οι Τρεις Ιεράρχες, τρομάρα σας. Είστε και προστάτες των γραμμάτων, τα οποία πηγαίνουν κατά διαόλου.

- Μα ρε Παντελή...

- Θα προτιμούσα να με φωνάζεις Πατέρα.

- Μα ρε συ πατέρα...

- Πατέρα, με κεφαλαίο Π!

- Μα ρε συ Πατέρα, να τα, εδώ είναι: Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο και Π. Όλα τα μαξιλάρια από το Ι μέχρι το Π. Δεν τα έχω αφήσει ποτέ τόσα χρόνια.

- Το Μ; Δεν νομίζω. ♪♫ Ψάααξε, ψάαααξε, δεν θα το βρεις. Όπως και τα Α και Ζ.

- Τι εννοείς δεν θα το βρω; Εδώ το ειχ... Φρίιικηη! Που είναι το μαξιλάρι με το κεντημένο Μ; Και τα μαξιλάρια με το Α και το Ζ; Ο Βασίλης δεν τα φυλάει;

- Ωραίοι προστάτες των γραμμάτων είσαστε ρε. Όσους αιώνες τώρα κοιμάστε, ο Αγγαίος, ο Ζαχαρίας και ο Μαλαχίας ήρθαν και τα τσίμπησαν τα μαξιλάρια με το αρχικό τους.

- Μα Πατέρα...

- Αρκετά με τα "μα". Σηκωθείτε και ελάτε να πιάσετε δουλειά. Ο Άγιος Νικόλαος δουλεύει διπλοβάρδιες με τους ναυτικούς. Ο Άγιος Αρτέμιος έχει πάθει υπερκόπωση αφού φυλάει τους όρχεις και τους αστυνομικούς και, όσο εσείς κοιμόσασταν, συνετελέσθη η σεξουαλική απελευθέρωση και αυξήθηκε δραματικά και η εγκληματικότητα. Λοιπόν, σας περιμένουμε μέσα, μπροστά στα μόνιτορ. Ααα, και ανοίξτε και λιγάκι εδώ μέσα να αεριστεί ο χώρος. Γιατί μετά από τόσους αιώνες σας έφυγε μεν ο τυμπανισμός, ρωτήστε όμως και που πήγε...

- Άσχετο αλλά... αλήθεια, γιατί σε φωνάζουν Παντελή;

- Επειδή είμαι ο τελειότερος των πάντων! Παν και Τέλειος.

- Και τότε τι ακριβώς σημαίνει "παντελής έλλειψη επικοινωνίας";

- Κοίτα ποιους πήγα και έκανα προστάτες των γραμμάτων…

Κερδίζοντας το Ψωμί Τους
Λίγα λεπτά αργότερα στην αίθουσα με τα μόνιτορ εισέρχονται ο Βασίλειος ο Μέγας, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και ο Ιωάννης Χρυσόστομος σε έναν κόσμο που δεν είχαν γνωρίσει ποτέ μέχρι σήμερα. Το πρώτο πράγμα που αντικρίζουν είναι μια τηλεόραση Plasma 55’’ και τον έντονο διάλογο μεταξύ δύο συναδέλφων τους:

- Μα τι φλώρος αυτός ο Μπέλικ! Μ’ έχει βγάλει έξω από τα άμφια μου. Τσάμπα την αγριάδα που πουλούσε στην αρχή...

- Σκόφιλντ αγόρι μου, Σκόφιλντ! Τα σπάει. Ο δικός σου είναι για τα’ ανάθεμα.

Ο Γρηγόριος κοντοστάθηκε. Γύρισε προς το Θεό και ρώτησε απορημένα:

- Ποιοι είναι αυτοί Πατέρα; Κάτι μου θυμίζουν.

- Είναι ο Απόστολος Ονήσιμος και ο Ιερομάρτυρας Πέτρος.

- Και γιατί μιλάνε κατ’ αυτόν τον τρόπο;

- Είναι τα νεύρα Γρηγόρη. Δουλεύουν κι αυτοί σαν τα σκυλιά. Ο ένας προστατεύει τους δραπέτες και ο άλλος τους δεσμοφύλακες και τρέχουν και δε φτάνουν. Και τώρα που έχουν ρεπό, έχουν αράξει και βλέπουν το Prison Break. Στην τρίτη σαιζόν βρίσκονται τώρα. Τι κόλλημα κι αυτό το Prison Break! Αλλά μη χαίρεστε, το δικό σας ρεπό θα αργήσει πολλούς αιώνες τώρα πια. Αρκετά τη σκαπουλάρατε. Πάμε στους υπόλοιπους τώρα.

Εσωτερική άποψη: η αίθουσα με τα μόνιτορ

Τα υπόλοιπα μόνιτορ ήταν μικρά. Δεκάδες δεκαπεντάρες οθόνες, πληκτολόγια που είχαν πάρει φωτιά και αδιάκοπες συνομιλίες σε κατάσταση πανικού. Ο Άγιος Νικόλαος γύρισε και κάρφωσε τους τρεις νεοαφιχθέντες με ένα βλέμμα ανάμικτης αποδοκιμασίας και ειρωνείας:

- Καλώς τα τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα! Μάγουλο φράπα, μέση δαχτυλίδι, για να μη πω δακτύλιος του λεκανοπεδίου, μήπως να σας παραγγείλουμε και καμιά ταχινόπιτα;

- Μην τους αποπαίρνεις Νικόλα, τους έφερα για αιώνιες υπερωρίες.

Δύο μόνιτορ πιο κάτω ακουγόταν η φωνή του καθήκοντος:

- Νικόλα άσε τους τεμπελχανάδες και τσέκαρε, Γούγλιος Χάρτης μήκος -109.006348 και πλάτος 15.580711. Μεγάλο εμπορικό βυθίζεται.

- Ώπα, άραξε Νικόλα, μισό λεπτό. Αυτός ποιος είναι εκεί δίπλα στις σωσίβιες λέμβους; Ο Garry; Μην τον σώσεις αυτόν. Μόλις τώρα τον θέλησα κοντά Μου!

- Τους άλλους;

- Να τους σώσεις όλους. Εκτός από τον Alan. Έτρωγε την ώρα του ναυαγίου και, από την τρομάρα, του έκατσε ένα ψαροκόκκαλο στο λαιμό, οπότε αυτόν θα τον σώσει ο Βλάσης.

- Βλάσιος ο Ιερομόναχος Πατέρα. Δεν μου αρέσουν αυτές οι εκμοντερνισμένες εκδοχές των ονομάτων μας εμένα. Και έχω διαμαρτυρηθεί επανειλημμένα γι αυτό το θέμα...

- Εντάξει Βλάση παιδί μου. Εσύ πάντως θα τον σώσεις, δεν θα τα κάνει όλα ο Νικόλας.

- Γούγλιος Χάρτης μήκος 27.549462 και πλάτος 53.903776, Minsk! Ο Boris και η γυναίκα του η Zdenka μαλώνουν άσχημα. Ο Boris της πέταξε τη σακούλα με τα ζαρζαβάτια στο κεφάλι και η Zdenka τρέχει προς τον πλάστη...

- Θωμαήηη!

- Τί είναι πάλι;;;

- Ζεύγος μαλώνει στο Minsk. Ηρέμησέ τους.

- Μα πατέρα, κοίταξε λιγάκι καλύτερα. Ενάμιση μπουκάλι Wyborowa έχουν αδειάσει! Δες, εκεί, δίπλα στο τραπεζάκι του καθιστικού. Οπότε δεν είμαι εγώ αρμόδια αλλά η Οσία Ξένη της Πετρουπόλεως, η δια Χριστόν σαλή. Όταν ο καυγάς οφείλεται σε αλκοόλ... ξέρεις.

- Σωστά. Ξένια, Ξέεενιααα, που είσαι;

- Τουτουρουτουτούουου, εδώ είμαι, σαλπάρω.

- (χαμηλόφωνα: Καλά, είναι τελείως γκαγκά) Ζεύγος μαλώνει στο Minsk επειδή τα έχει κοπανήσει! Φρόντισε να μην έχουμε κανένα απρόοπτο.

- Εντάξει Πατέρα, θα τους εμφυσήσω τη γαλήνη της γεμισμένης γαλοπούλας! Ουάου, έκανα και παρήχηση του γάμα. Αφήστε το πάνω μου…

- Γούγλιος Χάρτης μήκος 37.088985 και πλάτος 34.827684, Συρία, άντρες του πυροβολικού κινδυνεύουν.

- Βαρβάαααραααααααααααα...

Αγία Βαρβάρα εν δράσει...

Ο Βασίλειος ο Μέγας ένιωσε να βράζει από την οργή του.

- Μα καλά, είμαστε σοβαροί τώρα; Εδώ όλοι τρέχουν και δε φτάνουν; Τι σόι Άγιοι είμαστε ρε συ Πατέρα;

Η Βασιλεία των Ουρανών
- Προστάτες Άγιοι είσαστε Βασίλη! Ή μάλλον εσείς οι τρεις θα γίνετε προστάτες από σήμερα. Φρεσκαδούουουρες μου!

- Στάσου τώρα Πατέρα γιατί θα πάθω κανένα εγκεφαλικό! Δηλαδή ήρθαμε στον Παράδεισο για να δουλεύουμε;

- Προτιμάς να κοιμηθείς λιγάκι ακόμα, έτσι;

Το λόγο πήρε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος:

- Πατέρα, δεν νομίζω να συντρέχει σημαίνων λόγος δια τον οποίον θα ήτο πρέπον να αποστερηθούμε τα κεκτημένα μας ως κεκοιμημένοι Άγιοι. Κεκτημένα λέγω δε, τα οποία θεωρεί βέβαια δια το επουράνιο μέλλον του ακόμα και τυχάρπαστος επί της γης κομπορηματοχρηματομετεωροφέναξ!

- Χρυσόστομε, κάνε καμιά φούσκα με τη μύξα σου, που θα με μπερδέψεις εμένα με την παροιμιώδη ευγλωττία σου.

- Καλά, ας τα πούμε τότε έξω απ’ τα δόντια! Εμείς δεν ήρθαμε εδώ για να δουλεύουμε αλλά για να κερδίσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών.

- Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα...

- Αααχαχαχαχα...

- Χίιιιιιιχιχιχιχιχιχιχι! Χίιιιιιιιιιιι...

Το αυθόρμητο, απότομο και τρανταχτό γέλιο των υπολοίπων αγίων πάγωσε τους τρεις Ιεράρχες. Μόλις συνήλθε, έστω και στιγμιαία από το νευρικό του γέλιο, ο άγιος Νικόλαος πήρε και πάλι το λόγο.

- Τη Βασιλεία των Ουρανών; Δεν την έχουμε κερδίσει απλώς, την έχουμε διασύρει! Ή μήπως, επειδή εσείς κοιμόσασταν, νομίζατε ότι εμείς θα μέναμε με σταυρωμένα τα χέρια;

- Μα τι εννοείς; Τη διασύραμε;

- Από το 2000 και μετά, επτά φορές παίξαμε, επτά φορές κερδίσαμε. Στην τελευταία συνάντηση μάλιστα επικρατήσαμε και με μεγάλο σκορ! Προστάτες Άγιοι – Βασιλεία: 11-2. Και παίζανε με όλα τα αστέρια τους. Βάλτερ Ντίτρηχ, Αντόν Σκαλ, Καρλ Κουρτς, Γιάννο Βίνκζε...

- Βίχτσε λέγεται.

- Καλά, δεν έχει σημασία. Ονόματα είναι κι αυτά που έχουν αυτοί οι Ούγγροι; Αααα, μιας και το θυμήθηκα, κορυφαίο ανέκδοτο: Πως λέγεται ο Ούγγρος νταβατζής; Τημπόρνη Βάρατη! Χαχαχαχαχαχαχαχαχα...

- Ααααχαχαχαχαχαχαχαχα...

Οι τρεις Ιεράρχες έμειναν να κοιτάνε το Θεό αποσβολωμένοι. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ψέλλισε:

- Συγνώμη, αυτό ήταν; Αυτήν τη Βασιλεία κερδίσαμε; Τους παλαίμαχούς της σε... σεεε...

- Σε ποδοσφαιρικό αγώνα Γιάννη μου. Και πολύ σας πέφτει. Σε όλη σας τη ζωή ήσασταν χοντροί, δε γυμναστήκατε ποτέ και δεν ανταγωνιστήκατε σε τίποτα. Τι θέλατε να κερδίσετε; Τους παλαίμαχους της Μάντσεστερ μήπως; Άτσα ρεεε...

- Μα Πατέρα...

- Μαμούκια. Αρκετά συζητήσαμε, γρήγορα στη δουλειά.

- Τον ήπιαμε. Και αυτός εκεί, στη γωνία; Άγιος δεν είναι; Γιατί δεν δουλεύει εκείνος;

- Χααα, αυτός είναι ένας σύγχρονος άγιος του Ελληνισμού, ο Γέρων Παΐσιος! Γιατί δεν δουλεύει; Γιατί είναι τελείως καμένος. Και άμα του δώσουμε και υπολογιστή, ποιος ξέρει τι θα μας διαλύσει; Ακούστε τον...

- Μόνον αυτά που δέχονται αγιασμό, αυτά μόνο αγιάζονται. Όπως το νερό, δέχεται αγιασμό και γίνεται Αγιασμός τα ούρα δεν δέχονται αγιασμό. Η πέτρα με θαύμα γίνεται ψωμί. Η ακαθαρσία δεν δέχεται αγιασμό.

Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός κοίταξε τους άλλους δύο με τρόμο.

- Άμα τί τον ήπιαμε...

Starring (με τη σειρά που εμφανίζονται ή αναφέρονται)

1. Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, Βασίλειος ο Μέγας και Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Προστάτες των Γραμμάτων.
2. Άγιος Νικόλαος: Προστάτης των Ναυτικών.
3. Άγιος Αρτέμιος: Προστάτης των Όρχεων και των Αστυνομικών.
4. Ιερομάρτυρας Πέτρος: Προστάτης των Δεσμοφυλάκων.
5. Απόστολος Ονήσιμος: Προστάτης των Φυλακισμένων.
6. Βλάσιος ο Ιερομόναχος: Προστάτης των Παθήσεων του Λαιμού.
7. Οσία Θωμαΐς, εκ Λέσβου: Προστάτιδα των Συζύγων και της Οικογένειας.
8. Οσία Ξένη της Πετρουπόλεως, η δια Χριστόν Σαλή: Προστάτιδα κατά των Συζυγικών Ερίδων που οφείλονται στο Αλκοόλ.
9. Αγία Βαρβάρα: Προστάτιδα του Πυροβολικού.

Guest Star

• Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης

Συνέχεια στο άρθρο...